Unexpected กระชับรัก...ให้พลิกล็อค END

ตอนที่ 7 : Unexpected EP.6 - คู่แข่ง!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,986
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    8 เม.ย. 63

TB

 
© Tenpoints!








EP 6










 

ส่วนที่เราอยู่เป็นห้องนั่งเล่นที่พี่จัดเองนะเล็กไปหน่อยแต่ก็อบอุ่นดี ถ้าเดินไปซ้ายมือก็จะเป็นห้องครัวของกินทุกอย่างพี่จะให้แม่บ้านซื้อเค้ามาให้ทุกอาทิตย์ถ้าปริ้นอยากกินอะไรเพิ่มเติมก็บอกพี่ได้เลยนะพี่จะบอกแม่บ้านให้อีกที แล้วก็ขึ้นบันไดไปทางขวาก็จะเป็นส่วนของห้องนอน ห้องนี่ของปริ้นส่วนข้างๆห้องพี่ ภายในห้องจะมีโต๊ะตู้เตียงให้ครบนะ ส่วนห้องน้ำอาจจะเล็กไปหน่อย แต่ก็เหมาะสำหรับใช้คนเดียว แล้วก็โทรศัพท์อันนี้ใช้ภายในถ้ามีอะไรแค่ยกหูกด0สายก็จะต่ออัตโนมัติถึงห้องพี่ได้เลย ถ้าจะโทรไปห้องอื่นก็แค่กดหมายเลขห้องนั้น

 

ตาพี่ท็อปพาฉันเดินเข้ามาภายในห้องที่ตกแต่งสีฟ้าสดใสไปทุกอย่างทั้งห้องนั่งเล่น ห้องครัว หรือแม้แต่ห้องนอน  ซึ่งบอกตรงๆนะว่าแต่ละส่วนห้องถึงจะดูเป็นห้องเล็กๆ แต่ว่ามันดูน่ารักที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลยละ พูดตามตรงว่าห้องต่างๆออกแบบห้องหมอนี้ก็พอใช้นะ พอจะทำใจยอมร่วมห้องด้วยนิดนึง

 

ชอบละเซ้รู้หรอกน่าว่าชอบห้องที่พี่อออกแบบเข้าแล้วพี่ท็อปเปรยยิ้มจนฉันเบินหน้าหนี ถ้าเค้าจะเล่นตลอดเวลาขนาดนี้แล้วละก็นะ!

 

แค่นี้ใช่ไหม จะพักผ่อน ขอเวลาส่วนตัวด้วย!”

 

ดะเดี๋ยวดิ ไล่เลยหรอ โห้เซงอะ นี่พี่ใช้เวลาตกแต่งห้องเพื่อนตอนรับปริ้นเลยนะ ไม่ชมหน่อยหรอ แบบห้องสวยมากเลย หรือ ไม่ก็ ห้องน่ารักที่สุด อะไรทำนองเนี้ย นี่พี่คาดหวังนะ =//=”

 

“…”อะไรของเค้าเนี้ย!

 

พี่ไม่รู้ว่าปริ้นชอบสีอะไร เลยเอาสีที่พี่ชอบตกแต่งให้หมด งั้นพรุ่งนี้เราไปซื้อของเข้าห้องใหม่เลยละกัน เลือกแบบที่ปริ้นชอบเลยเดี๋ยวพี่จ่ายให้

 

ห้ะเอ่อ..”ทำไมเค้าทำอะไรให้เป็นเรื่องใหญ่ไปได้นะเนี้ย เล่นเอาฉันรู้สึกผิดเลยแฮะ

 

  “ทนนอนไปก่อนละกันนะ พรุ่งนี้เราไปเลือกกัน อยู่ห้องเดียวกันจะมาเลือกของที่พี่ชอบได้ไงละเนอะ ต้องไปเลือกด้วยกันถึงจะถูก

 

พี่ท็อปคือแค่นี้ก็ดีแล้ว ไม่ได้ซีเรียสกับแค่ห้องพักห้องเดียว

 

ได้ไงละ ต้องปลูกเรือนตามใจผู้อยู่สิถึงจะถูก!!”คำพูดของเค้าดูไม่แฝงอะไรแต่สายตานี่มันกดดันฉันจนรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก

 

โอเคๆ ชอบ ชอบมากเลย ชอบสุดๆ พอใจไหม

 

ก็แค่นั้นละ^^”

 

ห้ะ!!”สีหน้าเปลี่ยนง่ายขนาดนั้นเลยแค่บอกว่าฉันชอบ ก็ยิ้มซะกว้าง นี่เค้าไม่ได้มีปัญหาทางสมองใช้ไหมเนี้ย- -!

 

ใครจะไปซื้อไหมละ รู้ไหมว่างบแต่งห้องนี่พี่ออกเองไปเท่าไร เรื่องอะไรจะแต่งใหม่

 

ตาหมอนี่หลอกฉันหรอO.O!!!

 

เอาเป็นว่านอนพักเถอะนะ พรุ่งนี้พี่จะพาทัวร์มหาลัย แล้วก็จะมีเค้ารับน้องตอนเย็น อ่อพี่ได้ยินมาว่าจะมีคัดเลือกดาวเดือน คงจะดีนะถ้าน้องรหัสพี่ได้เป็น

 

จ้างให้ก็ไม่เป็นหรอก ยุ่งยากน่ารำคาน

 

เป็นเด็กที่ห้องรั้นจริงๆเลยสินะ นอนซะเด็กดื้อ ฝันดีในคืนแรกนะไม่ยิ้มเปล่า เค้าขยี้หัวฉันแล้วรีบวิ่งออกไป ไม่เคยมีใครกล้าเล่นหัวฉันเลยนะ

 

นี่!!”

 

ทันทีที่ฉันไปตะคอกเค้าก็รีบยิ้มวิ่งออกไปทันที ตอนนี้ภายในห้องก็เหลือแค่ฉันก็ข้าวของเยอะแยะที่กองอยู่ที่พื้นแล้วละ ฉันจัดแจ้งเปิดกระเป๋าหยิบไอพอดเป็นอย่างแรกออกมาเป็นเพลงเบาๆ ก่อนจะเริ่มจัดแต่งห้องนอนห้องนี่ที่ฉันจะต้องอยู่กับมันไปอีกหนึ่งปีก่อนจะหมดสัญญาบ้าๆนั้น แล้วฉันก็จะย้ายออกไปอยู่หอข้างนอกทันที

 

แน่ละถ้าเรื่องนี้พ่อกับแม่ฉันรู้นะมีหวังได้เรื่องใหญ่แน่ แล้วกับการหาเงินมาชดใช้กับค่าหอนี้แล้วละก็ได้มีลมจับกันทั้งคู่แน่ๆ ไหนๆก็ไม่มีทางเลือกแล้วฉันก็คงได้แต่ภาวนาให้ภายในหนึ่งปีมันผ่านไปอย่างรวดเร็วแล้วก็ขอให้ฉันพ้นจากน้ำมือตาบ้าพี่ท็อปอะไรด้วยนี่เถอะ

 

 

10:00 ห้องอาหารมหาลัยศิลป์

 

นอนสบายไหมแก ห้องพี่ท็อปเป็นยังไงบ้าง สวยหรือหรือเปล่าหรือเท่ห์สไตล์นักดนตรี ในห้องตกแต่งแบบไหนแล้วแกได้เข้าไปห้องนอนเค้าไหม แกถ่ายรูปมาให้ฉันดูบ้างปะเนี้ย…”

 

นี่ไอ้นิว ถามอะไรหรักเนี้ย ตอบไม่ถูกฉันละหนวกหูกับยัยนี้จริงๆ เอาแต่ถามคำถามน่าเบื่อ ซึ่งดูเหมือนไม่ใช่แค่ยัยนี้คนเดียวที่อยากรู้ แต่บรรดานักศึกษาปีหนึ่งที่นั่งกินข้าวในบริเวณใกล้ๆก็มองฉันราวกับอยากรู้อยากเห็นไม่ต่างจากยัยนิวเยียร์สักนิด

 

แกก็เลิกกินข้าวแล้วตอบฉันสิ นี่ฉันอยากรู้ทุกเรื่องเลยนะ เล่ามาเร็วๆ อย่าลีลา!”

 

ห้องหรอสีฟ้าทั้งห้องเลย ตกแต่งก็สวยดี

 

แค่นี้อะนะ

 

แล้วจะเอาแค่ไหนยะ จะให้ฉันบอกแกระเอียดขนาดวัดตารางเมตรเลยไหม ว่าละติจูดไหนวางอะไร

 

แกก็เกินไปไอ้ปริ้น ฉันก็แค่อยากรู้

 

ก็ห้องทั่วไปนั้นแหละ เด่นๆก็เห็นว่ามีแต่สีฟ้าอย่างที่บอก

 

แล้วเค้าว่าไงบ้าง เค้าเทคแคร์ดีไหม แบบสุภาพบุรุษเวอร์เลยสิ อิจฉาแกอะ แรกห้องกับฉันเถอะ ถึงพี่ปีย์เค้าจะดูแลฉันดีก็จริง แต่คู่ของฉันก็คือพี่ท็อปนะ >//<”

 

เพ้อเจ้อ

 

“ …โอ้ยยยฉันวางช้อนก่อนจะยกนิ้วดีดไปที่หน้าผากยัยนิวเยียร์ที่หน้าตานี้เพอร์ไปถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

 

สวัสดีครับน้องๆทุกคน เมื่อคืนหลับฝันดีไหมครับเสียงพี่สต็อปทำเอาเสียงเฮฮาเงียบลงฟัง

 

วันนี้พี่จะมาประกาศกิจกรรมแรกหลังจากย้ายเข้ามาเป็นนักศึกษาศิลป์ของเราอย่างเต็มตัวนะครับ คือการประกวดดาวเดือนประจำคณะเพื่อมาหาที่หนึ่งในการประกวดดาวเดือนของมหาลัย

 

แกประกวดดาวเดือนยัยนิวเยียร์รีบสะกิดฉันให้หันไปสนใจบนเวที

 

ตอนนี้พี่ประจำคณะดนตรีและนิเทศต่างทำตัวเป็นแมวมองเอาไว้แล้ว หวังว่าการประกวดดาวเดือนที่จะเกิดขึ้นวันเสาร์ที่จะถึงนี้เป็นไปอย่างสนุกสนานนะครับ ส่วนรายละเอียดต่างๆพี่ประจำคณะของน้องๆจะมาบอกอีกทีในช่วงบ่าย หวังว่าน้องๆจะมีความสุขกับกิจกรรมที่พวกพี่ๆตั้งใจเตรียมไว้ให้นะครับ^^”

 

ดาวเดือนหรอ น่าสนุกแฮะ

 

น่าสนุกตรงไหน วุ่นวายน่ารำคาญจะตายฉันหันมานั่งตักข้าวเข้าปากต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

ฟีย่า ฉันว่าเธอได้เป็นดาวคณะเราแน่เลยนะโต๊ะที่นั่งข้างๆฉันส่งเสียงดังจนทำให้เราทุกคนหันไปมอง ยัยสามคนนี่ดูเหมือนจะสนิทกับยัยฟีย่าสินะ เห็นนั่งด้วยกันตั้งแต่เมื่อคืน

 

นั้นสิ ๆ ในคณะนิเทศฯเราสวยน่ารัก นิสัยดี ดีพร้อมก็มีแต่เธอนะ

 

แกยอมหรอ ยัยฟีย่าดูคอสูงขึ้นมาเลยที่เพื่อนยัยนั้นอวย

 

ไร้สาระ

 

ว่าแต่ใครกันนะจะได้เป็นคนที่ถูกเลือก…”

 

น้องนิวเยียร์ค่ะ

 

ค่ะ พี่นิริน

 

พี่อยากให้น้องมาเป็นดาวให้กับคณะเรานะจ้ะ

 

นะหนูหรอ ไม่ดีมั้งค่ะ คือหนู…”ยัยยี้ส่งสายตาขอความช่วยเหลือให้ฉันทัทนทีเลย เป็นปกติที่ยัยนิวเยียร์ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองไม่ว่าจะทำอะไร พูดง่ายๆว่าถ้าไม่มีฉันยัยนี้ก็แถบจะไม่กล้าเลยก็ว่าได้

 

คือนิวเยียร์ไม่ชอบเป็นจุดเด่นนะคะ คงไม่เหมาะฉันตอบพลางยิ้มให้พี่ในคณะยัยนิวเยียร์

 

เสียดายจังนะคะ พี่อุส่ามองๆเอาไว้

 

หนูขอโทษนะคะพี่นิริน ให้หนูช่วยอย่างอื่นบอกได้เลย แต่เรื่องนี้หนูช่วยไม่ได้จริงๆ

 

จ้ะๆ ไม่เป็นไร งั้นพี่ไม่รบกวนแล้วนะพี่นิรินเดินจากไปอยากเศร้าๆนิดหน่อยแต่ยัยนิวเยียร์นี้ถอนหายใจอย่างโล่งอกมาชุดใหญ่เลยแฮะ

 

พี่เค้าเอาอะไรมามองนะว่าเธอดูดี

 

ชิ ยัยเพื่อนบ้า อย่างน้อยฉันก็มีคนมามองละกัน ส่วนแกเถอะ สวย เริ่ด เชิด ไม่มีใครกล้ามามองแกแล้วละมั้ง

 

ไม่เห็นสนเลย ถึงมาฉันก็ปฏิเสธอยู่ละ

 

 “น้องปริ้นจ้ะ

 

พี่ยุนอา มีอะไรหรอค่ะ

 

คือพี่อยากให้ปริ้นมาร่วมแข่งดาวปีนี้นะจ้ะรอยยิ้มของพี่ยุนอาทำเอาฉันอึ้งไปเลย ผู้หญิงอะไรทำไมดูหวานได้ขนาดนี้นะ

 

“…”เมื่อกี้พี่เค้าว่าไงนะ ให้ฉันประกวดดาวเดือนหรอ!!

 

เอาแล้วไงแกเสียงกระซิบยัยนิวดูจะซะใจไม่น้อยเลยที่ฉันตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากใจที่จะปฏิเสธแบบนี้

 

คือ ปริ้นว่าปริ้นไม่.

 

ลองคิดดูดีๆก่อนตอบนะ พี่จะไม่ขอถ้าหากว่าไม่เห็นแววน้องๆ ตอนนี้พี่ก็มองไว้สองคนของคณะเรา พี่อยากให้ไปลองซ้อมลองดูก่อนแล้วจะตัดสินว่าจะเลือกใคร แต่ถ้าปริ้นปฏิเสธพี่คงเสียใจมาก

 

“…ขอโทษนะคะพี่ยุนอา ปริ้นคงต้องปฏิเสธ

 

นี่พี่จะเปลี่ยนใจน้องปริ้นไม่ได้เลยหรอเนี้ย รู้ไหมว่ามีคนเชียร์ปริ้นเยอะเลยนะถ้าปริ้นเข้าประกวด เอาเป็นว่าเย็นนี้หลังกิจกรรมรับน้องพี่จะเริ่มคุยเกี่ยวกับการประกวดกับน้องอีกคนนึง ถ้าปริ้นเปลี่ยนใจไปหาพี่ที่ห้องซ้อมนิเทศได้ตลอดเลยนะจ้ะ พี่ไปละ

 

ค่ะ=//=”

 

งานเข้าแล้วไงไอ้ปริ้น เป็นไงละเสียงมั่นใจในการปฏิเสธของแก หายไปไหน

 

พูดมากนะ แกไม่เห็นสายตาพี่ยุนอาหรือไง กดดันเป็นบ้าเลย ประมาณว่าถ้าฉันไม่ทำนี้ฉันทำผิดกับคณะสุดๆ

 

แต่แกก็ปฏิเสธไปแล้วนิ ใครจะทำอะไรได้ คิดมากหนะ พี่เค้าก็บอกอยู่ว่ามีอีกคนที่มองๆไว้แล้ว แกไม่ไปก็คงไม่เป็นไรหรอก

 

หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ

 

 “ว่าแต่อิ่มยัง ฉันจะชวนแกเอาของที่ร้านชุดข้างๆมหาลัยหน่อย

 

ไปสิ อิ่มพอดี

 

ฉันกับยัยเพื่อนตัวแสบเดินออกห้องอาหารมาตามทางเดินของมหาลัย ด้วยร่มไม้และบรรยากาศแล้วที่นี้เหมือนในฉากในการ์ตูนญี่ปุ่นที่ฉันเคยอ่านเลยนะ มีดอกไม้ร่วงปลิวทั่วทางเดินเหมือนดอกซากุระ แถมยังมีคู่รักนักศึกษาที่ปั่นจักรยานผ่านหน้าฉันไปอีก ดูมีความสุขจังแฮะ

 

แกว่าฉันควรพี่ท็อปดีไหมว่าฉันชอบเค้า

 

เอางั้นเลยหรอ มันตรงไปปะไอ้นิว เดี๋ยวพี่เค้าจะตกใจกลัวความกล้าหาญชาญชัยของแกซะก่อน

 

ก็ฉันอยากได้เค้ามาเป็นแฟนนิ คนอะไรไม่รู้ยิ่งอยู่ใกล้ๆยิ่งชอบเพื่อนฉันมันเป็นเอาหนักหนเอาการเลยนะเนี้ย- -!

 

กวนประสาทขนาดนั้นอะนะ ชอบไปได้ไงฉันรีบหนีสายตาจิกกัดจากยัยเพื่อนบ้าทันทีที่ฉันพูดจบ ปกป้องกันเข้าไปเถอะ!

 

แต่ก็จริงนะ เป็นผู้หญิงไปบอกชอบก่อน เค้าจะหาว่าฉันบ้าผู้ชายได้

 

แกก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่หรือไง

 

ไอ้ปริ้น- -^”สายตายัยนี้จิกกัดมาอีกรอบแต่ฉันก็เบือนหน้าหนี

 

เอาน๊า คิดไปก็เท่านั้น รอให้ได้เวลาจังหวะก่อน อย่ารีบร้อน มีเวลาอีกตั้งเยอะจะซีเรียสไปทำไหมเนี้ย ไปเอาของที่แกว่าเถอะไป

 

ก็ได้ เอาอย่างแกว่าก็ได้ยัยนิวรีบมาควงแขนฉันก่อนจะดึงให้ฉันรีบเดินตาม

 

ว่าแต่แกจะไปจองอะไรไว้ ของที่แบกมาเมื่อวานยังไม่ครบอีกหรอ

 

ก็ตาพี่ปีย์นะสิ ให้ฉันไปรับของตามที่เค้าลิสมาเนี้ยยัยนิวพูดจบก็ยกกระดาษในกระเป๋าออกมาโชว์

 

เบื่อพวกรุ่นพี่พวกนี้จริง สงสัยคงเก็บกดมากใช่ไหมถึงได้มาลงที่รุ่นน้อง

 

เอาเถอะนะแก นิดหน่อยไม่เป็นไรหรอก

 

แกก็ใจดีแบบนี้ตลอด น่าเบื่อ- -^”

 

แกนี้มันขี้บ่น ฉันละอยากเห็นหน้าผู้ชายที่มาเป็นแฟนแกจริงๆ อยากรู้ว่าเค้าจะทนแกบ่นได้เกินสามวันไหม

 

แกก็รู้ว่าคนที่จะมาเป็นแฟนฉัน ต้องเป็นมาตรฐานชายไทย หล่อ รวย สปอต แสนดี และเชื่อฟังฉัน

 

ฉันให้คุณลุง คุณป้าทำคานไว้รอแกลยดีไหมเนี้ย ฮ่าๆยัยนี้หัวเราะซะเสียงดังจนฉันอายเลยนะ ดูถูกฉันหรอยัยเพื่อนคนนี้!

 

ไอ้นิว แกไม่เชื่อหรอว่าฉันหาได้ ชิ ค่อยดูละกัน ฉันจะแต่งงานก่อนแก

 

จ้ะๆ แม่คนสวยเลือกได้ยัยนิวพูดแล้วก็ดึงแขนฉันไปร้านตัดชุดที่อยู่ข้างมหาลัย

 

มารับของค่ะยัยนิวรีบยื่นกระดาษให้กับเจ้าของร้านก่อนที่เค้าจะเดินนำเราไปข้างใน

 

ภายในร้านมีชุดสูทและชุดออกงานต่างๆมากมายแบ่งโซนไปทั้งของผู้หญิงและผู้ชายร่วมทั้งชุดสูทและชุดเดรสออกงานคู่กัน มีทั้งให้เลือกซื้อแล้วก็เช่า เมื่อเดินเข้าสู่ข้างในก็จะแบ่งเป็นห้องไว้ลองซึ่งมีกระจกติดทั่วห้องข้างใน

 

นี้ครับสูทของคุณปีย์ แต่สิ่งที่คุณปีย์สั่งไว้อีกอย่างคือ ให้คุณผู้หญิงเลือกชุดในร้านเพื่อใส่ไปงานเฟรชชี่ในคืนวันเสาร์นี้ด้วยครับ

 

อะไรนะคะ หนูนะหรอคะ?”ไม่ใช่แค่ยัยนิวที่ตกใจ ฉันยังตกใจเลย อะไรกันเนี้ยฉันก็พอรู้นะว่ามันจำเป็นต้องใส่ชุดสวยๆแต่แค่ชุดเดรสธรรมดาๆก็ใช่ได้แล้วไม่ใช่หรอ ทำไมต้องทำให้เป็นเรืองใหญ่

 

คือทำไมพี่ปีย์ถึง…”

 

อ้าว ปริ้นเซส นิวเยียร์ พวกเธอก็มาซื้อชุดใส่ไปงานคืนวันเสาร์เหมือนกันหรอจ้ะเสียงแอ๊บแบ๊วนี้ทำให้ฉันถอนหายใจยังเซงๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคือใคร ยัยฟีย่าแน่ๆ

 

พอดีฉันมารับชุดให้พี่ปีย์หนะ

 

อ้าวหรอจ้ะ แล้วเธอไม่คิดจะซื้อสักตัวหรอ ฉันก็กำลังดูๆอยู่เลยเธอว่าชุดนี้เหมาะกับฉันไหมปริ้นเซส

 

ถามฉันทำไมฉันหันข้างให้ยัยฟีย่าแล้วแท้ๆแต่เธอก็เดินมาหมุนตัวราวกับเป็นเจ้าหญิงงั้นละ

 

อ้าวนี้เธอไม่รู้หรอปริ้นเซส พี่ยุนอามาขอให้ฉันเข้าประกวดดาวของคณะเราด้วยนะเพื่อนสนิทยัยฟีย่ารีบยื่นหน้ายื่นตามาบอกฉันแทนยัยฟีย่าที่ยื่นทำหน้าใสซื่อ ถ้าฉันต่อยปากคนตอนนี้จะผิดมากไหมนะ!

 

แต่ที่ได้ยินมา พี่ยุนอาเค้าแค่ๆมองไม่ใช่หรอ เพราะเค้ามีคนในใจอีกคนที่อยากให้ไปลงซ้อมก่อนเพื่อจะตัดสินใจยัยนิวพูดปุ๊บฉันเห็นสีหน้าไม่พอใจของยัยฟีย่าที่ก่อตัวขึ้นปั๊บเลย แสดงว่ายัยนี้ไม่รู้ว่าฉันก็เป็นอีกคนที่พี่ยุนอาเลือกสินะ

 

เธอเอาอะไรมาพูด พี่ยุนอามีคนในใจอีกคนหรอ หมายความว่าไงยัยเพื่อนสนิทอีกคนรีบพูดแทรกขึ้นมาเลย ตามแผนที่ยัยนิวคิดไว้แหละนะฉันว่า!

 

เพื่อนฉันปริ้นเซสเป็นอีกคนที่พี่ยุนอาเลือกอีกคนหนึ่ง แต่ว่าเพื่อนฉันหนะปฏิเสธไปเพราะไม่ชอบความวุ่นวายที่พร้อมจะมาถ้าเกิดเข้าประกวด แต่พี่ยุนอาเค้าก็ขอร้องต่อว่าเค้าจะรอให้เพื่อนฉันเข้าไปซ้อมเย็นนี้ด้วย

 

จริงหรอปริ้นเซสฟีย่าเดินมามองฉันที่ยืนไม่สนใจกับเรื่องตรงหน้า

 

ทำไม เธอกลัวหรอ

 

กลัว กลัวอะไรจ้ะ ฉันก็แค่ตกใจหนะที่รู้ว่าเธอก็ได้รับเลือก ฉันอยากให้เธอคิดใหม่นะ เธอสวยกว่าฉันอีกและความสามารถของเธอก็คงมีไม่ใช่น้อย ฉันว่าเธอน่าจะเหมาะกว่าฉันนะฉันละหาความจริงใจจากยัยแอ๊บนี้ไม่ได้จริงๆ ฟังน้ำเสียงก็รู้ว่าเธอกำลังกลัวว่าฉันจะเข้า

 

ประกวด แต่ก็พยายามชวนให้ดูเหมือนว่าเธอไร้เดียงสา

 

เธอคิดอย่างงั้นจริงหรอฉันถามกลับด้วยสีหน้าสนุกเมื่อคิดอะไรบางอย่างในหัว

 

ก็จริงสิจ้ะ ฉันยังอยากให้เธอเป็นเพื่อนกับฉันอยู่นะยัยเพื่อนสนิทอีกสองคนรีบเดินมาสะกิดยัยฟีย่ายกใหญ่เมื่อตกใจกับสิ่งที่ยัยนี้พูด

 

งั้นหรอ ฉันว่ามันก็ไม่เลวนะ มันคงจะสนุกมาขึ้น ถ้าคู่แข่งของฉันคือเธอ ฟีย่า!!”

 

 

อันยองตอนเย็นๆ มาแล้วนะหายจากเรื่องนี้ไปนาน

รออยู่ใช่ไหม ขอโทษน๊า

ขออัพเดทก่อนว่าทำโปรเจคฝึกงานหนักมากค่ะ

ก่อนหน้าช่วงนี้เลยยุ่งมาก แต่ตอนนี้เสร็จแล้ว

เหลือรายงานที่ต้องทำหลังฝึกเสร็จส่งมหาลัย

มีรีดบ้างคนไม่เข้าใจนะคะ พอดีไรท์ติดฝึกงาน
ทำให้ไม่สามารถอัพอย่างต่อเนื่องได้อย่างเมื่อก่อน
และอีกอย่างไรท์อัพอยู่3เรื่องพร้อมกันอยากให้เข้าใจด้วยน๊า
แอบเสียใจที่มีคนพูดในทางที่เข้าใจผิดเน้อ
ไรท์พยายามที่จะมาอัพตลอดนะคะ ^^


แต่ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้มาแต่งนิยายได้แว้วววววว

และมากับตอนนี้ที่ดุเดือดไม่แพ้กัน

เชื่อไหมละว่ามีตัวละครอย่างฟีย่าอยู่ในโลกนี้จริงๆ

ไรเตอร์เจอที่ไปฝึกงานละคะ

แบบนางหลุดออกมาจากนิยายไรเตอร์หรือเปล่าแอบบตลก

แต่ช่างเถอะค่ะ พอได้เจอคนเยอะๆแล้วรู้สึกเอามาแต่งได้อีกหลากหลายบทดี

สัญญาว่าจะไม่หายไปนานแล้วนะ ติดตามกันต่อนะจ้า ว่าใครจะได้เป็นดาว

ปริ้นเซสเราจะยอมพ่ายแพ้แก่ความแอ๊บแบ๊วนั้นหรือเปล่า

ติดตามกันนะจ้า รักทุกคเลย ขอบคุณกำลังใจมากค่ะ

มีพลังเลยถึงจะยังไม่หายป่วยก็ตาม แต่ดีขึ้นเยอะจ้า ^^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

727 ความคิดเห็น

  1. #662 nikyhicky (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 11:28
    ปริ้น....น่ารัก
    #662
    0
  2. #504 Chic (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:52
    นางเอกเจ๋งอ่ะ อย่าไปยอมนางนะ สู้ๆๆ
    #504
    0
  3. #348 KanDa_rn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 10:56
    โอ๊ยยยยย ไม่ชอบใจนิสัยฟีย่าเลยเกลียดสุด อ่านแล้วรู้สึกหมันไส้มากๆ จะอินเกินไปแล้วฉัน 5555555

    ไรเตอร์สู้ๆช่วงนี้อากาศเปลี่ยนบ่อยเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาวดูแลสุขภาพด้วยนะค๊ะ :))


    #348
    0
  4. #338 maimaiwhan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 / 09:52
    ปรบมือ ปริ๊นสุดยอดดดดด ถ้าความสามารถจะล้นขนาดนี้ เห็นด้วย นางเอกนิสัยแบบนี้แหละสนุกสุดแล้ว ^^
    #338
    0
  5. #292 มัท (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 02:21
    อร๊ายยยยยยยย. ลุ้นๆๆๆจ้าาาาา

    #292
    0
  6. #109 Sompreiwjeed ❤ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 02:06
    กรี้ดดดด ปริ้นเริ่ดมากกกลูกกกกกก
    #109
    0
  7. #93 **Jang-Sinyuan** (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 13:12
    สนุกจ้าา >< น่ารัก
    #93
    0
  8. #91 an'Elephant (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 10:15
    อัพจ้าาา
    #91
    0