Unexpected กระชับรัก...ให้พลิกล็อค END

ตอนที่ 13 : Unexpected EP.11 - like u

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    9 เม.ย. 63

TB
SONG SHOP











 

EP.11






 

19:34 หอประชุมคณะนิเทศศาสตร์

 

เอาเร็วๆอีเบญ ฝ่ายดนตรีแกจะเสร็จไหมชาตินี้ ดาวเดือนฉันนั่งหน้าซีดเป็นไก้ต้มแล้วนะ ซ้อมตั้งแต่เช้ายันมืด มาติดฉากสุดท้าย นี่เพลงนี้เห็นซ้อมชาติเศษทำไมมันมีปัญหานักเนี้ย บ้าจริง!! เจ๊ละเครียด

 

เสียงพี่ออรีนปี๊ดแตกจนหอประชุมคณะสั่นสะเทือน ทำเอาทุกคนต่างอุดหูไปตามๆกัน โดยเฉพาะพี่เบญจาที่ควบคุมวงดนตรีที่จ้างมาซ้อมรอบสุดท้าย คือฉันยังไม่ได้บอกใช่ไหมว่าการประกวดดาวเดือนที่กำลังจะถึงคือพวกเราจะแสดงละครเวทีกัน

 

แล้ว ณ ตอนนี้ที่เราฉันยังติดแหงกไม่ได้ไปไหนคือมือเปียโนประจำวงที่พี่เบญจาหามาดันติดงานกะทันหันเลยให้เด็กในวงมาเล่นแทน แต่พอมาเจอเพลงสุดท้ายที่เป็นเพลงปิดฉากและเป็นตอนจบมันเป็นเพลงที่พี่ออรีนสั่งให้รุ่นพี่แต่งให้ใหม่เลยค่อนข้างยากที่จะมาให้เค้าแม่นโน้ตนไม่กี่ชั่วโมง แล้วเข้าใจพี่ออรีนไหมละ ถ้าไม่ดีก็สั่งใหม่จนดีให้ได้ เล่นว่ากดดันกันจนเด็กนั้นร้องไห้ไปสองสามรอบเลยละ ซึ่งมันก็ดีตรงที่พวกเราได้พัก แต่พักมาได้สัก3ชั่วโมงแล้ว ฉันอยากกลับห้องไปนอน!!

 

พูดถึงละครเวที แน่นอนว่าฉันทั้งร้องทั้งเต้น แถมบทในเรื่องนี้เป็นบทที่รุ่นพี่ในคณะร่วมๆกันแต่งทำให้มันอลังการงานสร้างมาก คือเป็นแนวผู้ดีอังกฤษย้อนยุคที่ฉันเป็นนางเอกเป็นลูกชนชั้นสูงมีครอบคัวที่เพอร์เฟคมีน้องสาวที่ริษยาตัวฉันมาโดยตลอด และพระเอกเป็นขุนนางหนุ่มที่ค่อนข้างเพอร์เฟคไม่ต่างกัน เรื่องก็ออกแนวว่าฉันกับพระเอกรักกัน แต่ว่าทางครอบครัวจับผิดฝาผิดตัวให้พระเอกไปคู่กับน้องสาวฉัน แล้วด้วยความที่เป็นคนดีจัดของนางเอกเรื่องนี้ทำให้เธอยอมหนีจากความรักตัวเองเพื่อน้องสาว ส่วนขุนนางหนุ่มก็ออกไปรบเพื่อหนีการแต่งงาน แต่สุดท้ายเราก็ได้พบกันในงานเต้นรำประจำเมืองซึ่งนั้นก็ทำให้เราตัดสินใจทำสิ่งที่หัวใจต้องการ ก็ประมาณนี้ละ คือมันแบบพีเรียดบวกดราม่า ฉากที่ใช้แต่ละฉากบอกเลยว่ามันอลังการแบบไม่รู้ว่าพี่ๆเค้าเอาเงินมาทุ่มทุนสร้างกันมากไปหรือเปล่า ฉันว่ามันเจ๋งมากเลยอะ

 

หิวไหมปริ้นเสียงใสๆของพี่สาวที่แสนดี ทำให้ฉันหลุดออกจากภวังค์เนื้อเรื่องก่อนจะเห็นเธอเดินมาพร้อมขนมในมือ

 

ไม่หิวค่ะพี่ยุนอา ว่าแต่ยังไงก็ต้องรอให้เค้าเล่นเพลงนี้ได้ใช่ไหมค่ะ

 

คงงั้นแหละ ออรีนของขึ้นแบบนี้ลงยาก ว่าแต่ไม่กินอะไรแน่นะ พี่ซื้อขนมไว้ไปกินได้นะ

 

ค่ะ^^”

 

แปลกนะ ไม่เห็นพี่รหัสมาเฝ้าเลยวันนี้

 

อย่าพูดสิค่ะ เดี๋ยวก็โผล่มาหรอก คนนี้แค่พูดไม่ต้องจุดธูปเรียกหรอก

 

อืมจริง พี่เห็นด้วยนะข้อนี้พี่ยุนอารับมุขฉันก่อนจะหลุดขำชุดใหญ่          

 

ตื่นเต้นนะค่ะ จะถึงวันประกวดแล้วฉันพูดพร่างจับหัวใจที่เริ่มตื่นเต้นขึ้นมา

 

ปริ้นเล่นแบบที่ซ้อมเลย ทำให้พวกพี่อึ้งไปแล้วไปแสดงโชว์ต่อหน้าเด็กคณะอื่นให้เค้าอึ้งเลยว่านิเทศเราเจ๋งแค่ไหน^^”

 

ถ้าไม่ได้ตำแหน่งพวกพี่ๆเหนื่อยแย่เลยนะคะ

 

โอ้ย คิดมากเด็กน้อย พวกพี่เต็มใจทำให้ณะแล้วทุกคนก็เต็มที่ ปริ้นเองก็เหนื่อยมาเยอะ เอาแค่พวกเรามีความสุขที่ได้ทำ อย่าคิดมาก โอเคไหม

 

โอเคค่ะ พี่ยุนอาฉันยิ้มรับดวงตาใสๆที่พี่ยุนอามองมา ก่อนที่จะเห็นว่าเธอยิ้มรับอย่างมีความสุข

 

ยิ้มอะไรกันอะ อยากยิ้มด้วยคนบอกมั้งดิ!!”

 

=//= เสียงคุ้นๆนี่มัน

 

ท็อป!!”

 

O.O!นั้นไง บอกแล้วอย่าพูดถึง หมอนี่กระแสจิตแรงกว่ากุมารทองซะอีก!!!

 

บอกแล้วไงค่ะว่าของแรงไม่ต้องจุดธูป” ฉันกระซิบเบาๆจนพี่ยุนอาเก็บอาการขำยกใหญ่

 

จุดธูปเรียกใครหรอ?”พี่ท็อปยักหล่ก่อนหันมองข้างหลังทำเหมือนไม่ใช่ตัวเอง หมอนี้เก่งเรื่องทำตัวซื่อนะฉันว่า

 

ใครมาก็คนนั้นละฉันตอบนิ่งๆก่อนจะเห็นพี่ท็อปแยกเคี้ยวใส่

 

 “แหมจะสองทุ่มปุ๊บมาตามน้องรหัสกับไปกกเลยนะยะเสียงพี่ออรีนจากปี๊ดแตกเมื่อกี้ก็มาเสียงอ่อนเสียงหวานทันที อย่างน้อยก็ถือว่าตาพี่รหัสฉันทำให้ทุกคนในหอประชุมอยู่ในภาวะปกติได้สักทีสินะ

 

แน่สิ เล่นกักตัวน้องรหัสท็อปไว้ตั้งแต่เช้ายันมืดทุกวัน ไม่มาตามได้ไง อ่อปริ้นพี่ซื้อสปาเกตตี้มาให้

 

อะไรของพี่เนี้ย บอกแล้วไงว่าไม่ต้อง

 

 “แหมๆ อยู่กันเป็นสิบซื้อมากล่องเดียวเองหรอพี่ยุนอาเสริมก่อนจะยกยิ้มกวนๆด้วยคำพูดเป็นนัย แต่ไม่นัยเท่าไรนะตรงเลยดีกว่า หึ!

 

แน่สิ ยัยเด็กดื้อนี้ชอบเกรงใจ ไม่กล้ากินของที่พวกเธอซื้อให้หรอกจริงไหมละ แล้วนี้จะซ้อมเสร็จเมื่อไรเนี้ยนี่ หลอกด่าฉันแล้วเปลี่ยนเรื่องหมายความว่าไงยะ!!

 

ก็นี้นะสิ มือเปียโนเล่นเพลงฉากจบไม่ได้ ออรีนละซีเรียส เครียดไม่เกรนจะขึ้น จะได้ให้น้องๆไปพักกลับต้องมารอมือเปียโน บอกแล้วแท้ๆว่าวันนี้ซ้อมใหญ่ก่อนประกวดดันไปรับงานซ้อนเลยให้เด็กในวงมาแทนพี่ออรีนพูดปุ๊บก็ถอนหายใจชุดใหญ่

 

ว่าไงเรา เหนื่อยไหม จะกินสปาเกตตี้เลยหรือจะกลับไปกินที่ห้องบอกทีว่ารอยยิ้มนั้นมันอะไรกัน ทำไมวันนี้เค้าทำตัวดีแปลกๆ คือปกติมันก็ดีแหละแต่วันนี้มันดูไม่ปกติ เอ๊ะยังไง!!

 

ไปกินที่ห้อง กลับไปรอที่ห้องก็ได้ เดี๋ยวปริ้นกลับเอง

 

ฉันละอยากมีพี่รหัสหล่อ นิสัยดี ยิ้มเก่ง และเพอร์เฟคแบบนี้ซะเหลือเกิน เทพบุตร คิดแล้วฟิน อยู่ห้องเดียวกัน อร๊ายยยย

 

เอาไหมค่ะ ปริ้นยกให้ไม่คิดตังค์ฉันกระเซ้าพี่ออรีนก่อนที่จะโดนคนตัวสูงที่เรากำลังพาดพิงหยิกที่แก้มเบาๆ ไอ้บ้านิ สนิทกับฉันขนาดนั้นหรอยะแต่ฉันก็ส่งกลับไปได้แต่สายตาอำมหิตเพราะพี่ยุนอาและออรีนกำลังมองเราอยู่

 

เอ่อ ตอนงานสโมสรครั้งที่แล้วท็อปเล่นเปียโนใช่ปะ

 

 “อืม ใช่ ทำไมหรอยุนอา

 

เห้ยออรีนท็อปเล่นเปียโนได้นิ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

 

อืมก็ได้ดิ ตกใจอะไรเนี้ยพี่ท็อปดูจะยังไม่เกทแต่ฉันโคตรจะเกทเลย!!

 

ท็อปเล่นเปียโนเพลงสุดท้ายให้ยุนอาหน่อยนะ

 

เห้ย คนละคณะเลยนะ ค่าตัวแพงนะ ฮาๆ

 

อย่าไปง้อเลยค่ะพี่ยุนอา เล่นไม่เป็นแล้วโชว์มากกว่าฉันพูดด้วยอารมณ์กวนประสาทเค้าสุดๆ ไม่เล่นก็อย่าเล่นสิ ฉันรอน้องนักเปียโนมือสมัครเล่นคนนั้นก็ได้ใครจะง้อ

 

ท้าหรอ ไหนเพลงอะไร มาสิมา

 

เยี่ยม หลบเลยอีเบญ เอาเด็กแกถอยเลยฉันได้เทพบุตรช่วยชีวิตละพี่ออรีนดูจะมั่นอกมั่นใจจริงๆนะ ฉันจะรอขำตอนตาพี่ท็อปเล่นผิดจะขำให้ท้องแข็งเลยคอยดูสิ

 

เอาเด็กๆๆๆ เร็วๆ ฉากสุดท้าย สแตนบายด่วนจะได้แยกย้ายไปพักสักที

 

ไม่ถึง10นาทีทุกคนต่างมาสแตนบายตามคำสั่งพี่ออรีน ฉากนี้เป็นฉากสุดท้ายต้องแสดงอารมณ์อย่างหนักและร้องเพลงให้คนดูอินมากที่สุด เพราะฉากนี้ในบทฉันกับเดือนคณะจะมาเจอกันหลังจากที่ต้องพรากจากกันในงานเต้นรำแบบย้อนยุคท่ามกลางผู้คนมากมาย แล้วก็เป็นฉากที่เราจะเผยความรู้สึกอย่างที่ใจต้องการ ถือว่าเป็นซีนที่ท้าทายฉันมากเลย คือมันต้องมีสมาธิมากจริงๆถึงจะทำให้เศร้าและอินกับบทนี้

 

พี่ท็อปเริ่มเล่นเปียโนตาโน้ต เรื่องที่ฉันไม่เคยรู้อีกอย่างคือหมอนี้เล่นเปียโนได้เก่งพอๆกับกีต้าร์เลยอะ คือมันสมูทมันเป็นเพลงและโน้ตไม่ผิดหลังจากนั้นพี่เบญก็ควบคุมวงดนตรีให้เล่นตาม

 

ซึ่งตอนนี้ฉันก็เริ่มเข้าสู่บทบาทตามบทที่ได้หลังจากที่พี่ออรีนสั่ง

 

 ฉันสวมบทหญิงชั้นสูงของประเทศอังกฤษตามบท เดินลงจากบันไดหอคอยสูงมายังท่ามกลางงานเต้นรำที่มีผู้คนมากมาย ตอนนี้นักแสดงคนอื่นๆก็สวมบทตามที่พี่ออรีนสั่ง ฉันอินจนรู้สึกน้ำตาจะไหลเมื่อเห็นตัวพระเอกยืนอยู่ตรงหน้าโดยที่ผู้คนมากมายกำลังร่ายล้อมเรา เป็นความรู้สึกแรกที่เจอผู้ชายที่เป็นที่รักหลังจากที่รู้ว่าเค้าไปออกรบและไม่รู้จะได้เจออีกไหม และว่าฉากต่อไปจะต้องเป็นการวิ่งเข้าหากันแล้วก็กอด จากนั้นจะจับมือกันพร้อมกับนักแสดงประกอบจะมาวิ่งล้อมเราก่อนที่จะเป็นท่อนสุดท้ายของเพลงเราเต้นรำกันไม่กี่จังหวะและจุมพิตกัน

 

ในคืนแสงจันทร์ส่องระยิบตาดวงดาราดั่งดวงต­านางฟ้าจ้องมอง
เป็นพยานในยามราตรีบรรเลงขับขานเพลงรักเพื­่อเรา
ฉันขอมือเธอเต้นรำกับฉันคืนนี้

ตอนนี้เราประสานเสียงกันระหว่างฉันตัวเดือนคณะและดนตรีได้อย่างนี้ ในช่วงจังหวะนี้ฉันและเดือนคณะเริ่มจับมือและเต้นรำกันตามจังหวะ….

เพราะฉันรักเธอหมดใจของฉันที่มี

 

ตอนนี้ริมฝีปากของพระเอกโน้มเอียงลงต่ำเกือบถึงริมฝีปากฉัน ลมหายใจที่ระยะประชิดทำเอาฉันค่อยๆเอียงรับตามที่พี่ออรีนในซ้อมไว้ ซึ่งท่ามกลางบรรยากาศรอบข้างดูเหมือนมันจะออกมาดีและเพอร์เฟคมาก

 

เห้ย!!!”

 

จู่ๆเสียงเปียโนก็ดับลง พร้อมกับเสียงประหลาดจากใครบางคนที่ทำเอาทั้งวงดนตรี ฉันและนักแสดงคนอื่นๆหยุดทุกการกระทำ

 

ท็อป เป็นอะไรทำไมไม่เล่นให้จบ อีกแค่นิดเดียวเองพี่ออรีนเหมือนจะโมโหนิดๆต่เก็บอาการเพราะผู้ชายที่เธอกำลังบ่นนั้นคือพี่ท็อปแล้วเค้าก็มาช่วยเล่นให้เฉยๆ

 

ทำไมมีฉากจูบด้วยละ ไม่ได้ ไม่ผ่านเซนเซอร์จากประธานนักศึกษา

 

O.O!!!!!! คือหน้าตาทุกคนในคณะฉันตอนนี้เหว่อรับประทาน อะไรของเค้าวะเนี้ย

 

ท็อป แกนี้เป็นเอามากนะ ละครรักมันก็ต้องมีกันบ้างสิยะ ไม่งั้นมันจะน่ารักมุงมิ้งกินใจคนดูได้ไง แล้วนี้พระเอกกับจากการรบเพื่อมาเจอนางเอก แกจะให้พระเอกนางเอกเค้าทำอะไร กระโดดหนังยางแสดงความรู้สึกไงยะพี่ออรีนพูดทีเล่นทีจริง แต่ก็ทิ้งท้ายให้ฉันชอบใจจนได้

 

ไม่ได้ยังไงก็ไม่ได้ ปริ้นจะจูบกับใครไม่ได้ทั้งนั้น

 

หืม? ฉันหรอ นี่มีปัญหาเพราะฉันหรอ !!!!

 

ทำไมเสียงฉันพี่ออรีนพี่ยุนอาและคนอื่นๆบางคนถึงกับร้องประสาเสียง

 

ก็ ก็ ก็ไม่ให้ก็คือไม่ให้ไม่มีเหตุผล ถ้าอยากให้ปริ้นเล่นตัดฉากนี้ออกเว้ย ไม่รู้ละ ซ้อมเสร็จแล้วนะ ท็อปพาปริ้นกลับแล้วนะ เจอกันวันเฟรชชี่เดย์!!”

 

ไม่ทันให้พี่ออรีนด่ากลับตาพี่ท็อปก็ดึงมือฉันลงจากเวทีไม่ฟังใครเลย แหมฉันจะบิดหรือสะบัดมือให้หลุดจากเค้าก็เหมือนจะไร้ค่า เมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลยทำไมตอนนี้ชักสีหน้านิ่งเหมือนไม่พอใจก็ไม่รู้ แล้วยังจะดึงฉันออกมาท่ามกลางความสงสัยอีก ใครไม่สงสัยก็บ้าแล้วๆเล่นๆเปียโนอยู่ก็หยุดซะงั้น ฉันยังงเลย ฉันเดาอารมณ์ผู้ชายคนนี้ไม่ออก หงุดหงิดชะมัด

 

เป็นบ้าอะไรเนี้ย วัยทองไง ถึงได้ทำอะไรไม่ปรึกษาใครเค้าเลย

 

เค้าดึงฉันมาตามทางเดินสักพัก ซึ่งมันเป็นทางเดินที่กลับห้องพักนั้นแหละ แต่ด้วยบรรยากาศรอบข้างที่เงียบสงัด บวกกับความสงสัยที่มีแต่เค้าฉันเลยเริ่มการสนทนาก่อน

 

“…..

 

นอกจากวัยทองแล้วยังจะใบ้กินอีก ดีจริงๆฉันยังคงพูดต่อไปเรื่อยๆ โดยที่ยังถูกจูงมือจากคนข้างหน้าที่ดูจะผิดปกติ

 

“…..

 

เดินได้ ปล่อยมือสักทีได้ไหมอึดอัด

 

“…..

 

โอ๊ะ นี่ฉันกำลังรู้สึกเหมือนเป็นพลังงาน ธาตุอากาศ หรืออะไรสักอย่าง

 

“…..

 

ฉันพูดกวนประสาทอีกครั้งแต่ทำไมดูเหมือนว่าคนที่หงุดหงิดมากขึ้นจะเป็นฉันมากกว่าไอ้คนที่จับมือฉันอยู่ฟะเนี้ย!

 

นี่ เป็นบ้าอะไรฮะ เป็นพี่รหัสแต่ห่วงฉันซะยิ่งกว่าพ่อซะอีก นายต้องการอะไรพูดมาเลยดีกว่า เอาแต่เงียบอยู่ได้น่าโมโห

 

เออ พี่มันวุ่นวายเสียงเรียบนี้ทำเอาฉันถึงกับอึ้งไปเลย เค้าหยุดเดินพร้อมกับหันหน้ามามองฉันด้วยสายตาเรียบ เย็นชา ไม่ล้อเล่น และไม่ยิ้มเหมือนทุกครั้ง แต่ยังคงจับแขนฉันอยู่ซึ่งบีบแน่นกว่าเดิมแล้วมันเจ็บมากอะT//T

 

“…..

 

ปิ้ง!

 

เสียงลิฟต์และคนที่ลงทำให้พี่ท็อปกับฉันละสายตาจากกันไปชั่วขณะก่อนที่จะเห็นหางตาว่านั้นเป็นพี่มาร์ชกับพี่ธันเดอร์ประธานนักศึกษาเพื่อนตาพี่ท็อป

 

อ้าวไอ้ท็อป น้องปริ้นสายตาที่มองมาของพี่สองคนมองมาที่พี่ท็อป ที่ฉันก่อนจะหันปมองที่มือเรา ซึ่งนั้นก็ทำให้ฉันพยายามสะบัดออกอีกครั้งแต่มันก็โดนพี่ท็อปบีบแน่นเข้าไปใหญ่

 

เมื่อคืนว่ามีเรื่องเข้าใจผิดกันดีกันแล้วหรอวะพี่มาร์ชถามด้วยสีหน้าอยากรู้ก่อนจะไม่หน้าพี่ท็อปกันฉันสลับไปมา

 

ไม่น่าถามนะไอ้มาร์ช แหม เราน่าจะมีน้องรหัสให้ช้ำหัวใจบ้างวะอะไรของพี่ธันเดอร์เนี้ย!! ช้ำบ้าอะไร เจ็บแขนจะตายชักละ

 

ไว้คุยกันเว้ย เซงนอกจากจะไม่ทักทายกลับแล้ว พี่ท็อปยังดึงฉันเข้าลิฟต์แล้วกดขึ้นไปชั้นห้องอย่างรวดเร็ว บอกทีว่าเค้าเป็นอะไรเนี้ย แค่มีฉากจูบทำเป็นเรื่องใหญ่ แล้วคือความจริงฉากจูบนี้คือมันแค่ใกล้แล้วม่านก็จะรูดปิดก่อน ทำไมต้องเรื่องใหญ่นะ!

 

พี่ท็อปเป็นอะไรเนี้ยถามจริง

 

ป่าว

 

ป่าว แต่จับแขนกะชากลงมาจาเวทีเนี้ยนะ

 

อืม

 

แล้วยังจะมาตีบทนิ่งใส่อีก

 

ก็มันน่าไหมละ

 

น่าอะไร พูดมา!”ฉันจ้องมองคนตัวสูงที่มองฉันด้วยสายตาเดายาก ก่อนที่เค้าจะถอนหายใจแล้วหันมองทางอื่น

 

เรื่องดื้อๆนี้ขยันทำจริง

 

ดื้อ ปริ้นดื้ออะไร

 

ก็ไอ้ที่จูบไง

 

จูบอะไร ยังไม่ได้จูบเลย พี่ท็อปเป็นอะไรเนี้ย ปากก็ปากปริ้น ปริ้นจะจูบไม่จูบพี่ท็อปเดือดร้อนทำไมฮะ

 

ทำไมวันนี้ลิฟต์มันช้ากว่าปกติว่ามะ กว่าจะเลื่อนแต่ละชั้น มันบ้าที่สุดไอ้ความอึดอัดแบบนี้

 

ปิ้งค์

 

คีย์การ์ดถูกเสียบลงประตูอย่างรีบร้อนก่อนที่ฉันจะโดนดึงให้เดินตามจนมาถึงในห้อง เดาไม่ผิดฉันคงจะโดนบ่นจากคุณพ่อคนที่สองคนนี้เป็นแน่แท้ ดูจากอาการ แต่ใครจะฟังละถึงห้องแล้ว อาบน้ำนอนพักดีกว่า

 

อะโอ้ย…..ยังไม่ทันที่ความคิดฉันจะไปพักผ่อนตามอัธยาศัยจะได้ไปถึงไหนฉันกลับถูกแรงกระชากผลักล้มลงที่โซฟาอย่างไม่ตั้งตัว พร้อมร่างสูงที่กึ่งยืนกึ่งคร่อมตัวฉันอยู่

 

จะจำอะไรเนี้ย ถอยไปนะถอยไป!!”ฉันพยายามรั้งแขนที่กดข้อมือฉันไว้กับโซฟาแต่ก็ไร้ผล สายตาที่มองฉันเย็นชาราวกับคนไม่ได้สติ นี่เค้าเป็นคนจริงหรือเปล่าเนี้ยทำไมถึงน่ากลัวแบบนี้นะ

 

จูบกับใครพี่ก็ไม่เดือดร้อนงั้นหรอ หึ

 

“….ไอ้ร้อยยิ้มมุมปากแบบนั้น เท่าที่ตีความคือมันน่ากลัวจนใจฉันวูบวาบไปหมด ไม่ใช่แค่สีหน้านะแต่น้ำเสียงก็ทำเอาใจฉันสั่นกลัว มันไม่ปกติจริงๆนะ เค้าจะทำอะไรของเค้าเนี้ย

T//T

 

นั้นสินะ งั้นถ้าจูบกับพี่ละเดือดร้อนพอไหม

 

นี่ ไอ้บ้าพี่ท็อ…..อือO////////O!”

 

จูบถาโถมเข้ามาจนฉันได้แต่เบิกตาขึ้นสูงอย่างไม่อยากเชื่อ การเต้นของหัวใจและการหายใจฉันผิดจังหวะไปหมดเพราะรสจูบที่รุนแรงจนฉันตั้งตัวไม่ทัน ไมรู้ว่าแนควรทำอะไรและไม่ควรทำอะไร ร่างกายดิ้นพล่านด้วยอาการช็อคสุดขีด แต่มันก็หยุดลงเพราะแรงที่ทับจากคนตัวโต สิ่งที่บ้าที่สุดคือเค้ายังไม่ยอมละละจูบที่บังคับอย่างเอาแต่ใจ นี่เค้าบ้าไปแล้ว เสียสติสุดๆ เค้าทำบ้าอะไรกับฉันเนี้ย!!เฮือก



จูบที่รุนแรงเอาแต่ใจยอมปล่อยให้ฉันเป็นอิสระหลังจากที่เนิ่นนานจนฉันแทบจะขาดสติ ตอนนี้มีเพียงแค่เสียงหายใจของเราสองคนที่ดังอยู่ในโสตประสาทของฉัน



นายปะเป็นบ้าไปแล้วฉันพูดด้วยน้ำเสียงสั่นไหวและเหนื่อยหอบก่อนมองร่างคนที่นอนทับตัวฉันจะดิ้นไปไหนไม่ได้ ความจริงแล้วฉันดิ้นตั้งแต่เค้าจูบจนเหมือนยิ่งดิ้นหมอนี้ยิ่งเพิ่มแรงจูบที่หนักขึ้นจนฉันต้องหยุดแรงไว้ให้พอหายใจอยู่

 

ใครที่ทำให้พี่เป็นแบบนี้

 

นี่จะหาว่าเพราะฉันงั้นหรอ…? ฉันจำได้ว่าไม่เคยคิดปัญญาอ่อนให้หมอนี้จูบฉันแม้สักนิดนะ!

 

ไอ้ผู้ชายเห็นแก่ตัว ฉวยโอกาส หน้าไม่อาย…”ฉันด่าเค้าไปไม่กี่คำก่อนจะเห็นแววตานั้นมองมาที่ฉันอีกครั้งโดยทีไม่รูเลยว่าหมอนี้เป็นบ้าอะไรกันแน่

 

โอ้ย ทำไมควบคุมตัวเองไม่ได้เลยวะ

 

เดี๋ยวนะ เค้าพูดกับฉันหรือพูดคนเดียวเนี้ย มองฉันแล้วเหมือนสบถด่าตัวเองนี้คืออะไรเนี้ย?

 

พี่ขอโทษหืม ง่ายงี้เลย ตลกแล้ว

 

ฉันไม่ใช่ที่ระบายอารมณ์นะ ที่จะจูบหรือทำอะไรก็ได้ ตอนแรกก็แค่ไม่ชอบขี้หน้าที่ไปกับผู้หญิงไม่เลือกหน้า แต่ตอนนี้โคตรจะเกลียดเลย ผู้ชายอย่างนายฉันเกลียดที่สุด

 

ปริ้น หยุดพูดซะเสียงเข้มของเค้าทำให้ฉันรู้สึกโมโห แทนที่ฉันจะเป็นคนพูดจาแบบนี้ใส่ ทำไมหมอนี้ถึงได้ทำตัวงี่เง่าขนาดนี้นะ

 

ฉันไม่หยุด ไม่หยุด ไม่หยุด นายนั้นละที่ควรหยุดพูด ฉันเหม็นขี้หน้า รู้งี้ฉันจูบกับเดือนคณะจริงๆก็ดี ดีกว่าจูบกับนาย

 

ยังไม่รู้อีกหรอ!”เสียงไอ้บ้านี้ยังคงตีเรียบก่อนจะใช้สายตาดุใส่ฉัน แต่ใครจะกลัววะ ฉันจะไม่ตกเป็นผู้แพ้แน่ๆคอยดู เมื่อกี้แค่ตั้งตัวไม่ทัน รอบนี้ฉันสู้ยิบตาแน่

 

รู้รู้อะไร!!! นายโรคจิต หื่นกาม ฉวยโอกาส โคตรไม่สุภาพบุรุษอย่างที่คนอื่นคิด มีอะไรอีกที่ฉันยังไม่รู้

 

พี่ว่า...พี่ชอบปริ้นวะ

 

"ห้ะO.O????"



อัพแว้วววววววววววววววววววววววววว
คือตั้งใจจะมาบอกรักหวานๆ ๆ ๆ ตามสไตล์พี่ท็อป
แต่ช่วงนี้ชอบแนวโหดๆ จัดพี่ท็อปแนวนี้ให้แม่ยกคู่นี้แตกตื่นเบาๆ
(ชอบพี่ท็อปแนวนี้ไหมค๊าจะจัดให้ตามคอมเม้น555)
แต่ทำไมมันยังละมุนแบบพี่ท็อปละ โหดแล้วนะ สาบาน
คือแบบ พี่ท็อปชอบน้องปริ้นเข้าแล้ว กิกิ
แล้วน้องปริ้นละ จะว่ายังไง 
ตอนหน้ามีคำตอบแน่ๆ เม้นนะคะ ขอบคุณทุกคนที่ยังติดตาม
ลูเยิฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ฝุดๆๆ


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

727 ความคิดเห็น

  1. #716 Galaxy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 22:16
    กรี๊ดดดดด ชอบมากอ่ะ รักเลยยยยยยยย
    #716
    0
  2. #511 Chic (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:04
    รุนแรงไปนะพี่ท๊อป น้องปริ้นช้ำพอดี
    #511
    0
  3. #478 aoy_chonnicha (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2557 / 16:07
    เขิน
    คำเดียวเลย
    #478
    0
  4. #399 มาเฉยๆ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2557 / 20:13
    อร้าย>///<เขินแทน
    #399
    0
  5. #359 KanDa_rn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 15:02
    >0< มาบอกงี้ปริ้นทำไงเนี้ยถึงกับตั้งตัวไม่ทัน เขิลแทน >\\\\\<
    #359
    0
  6. #342 maimaiwhan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 / 21:22
    ชอบอ่าาาา แอบมีเติ้ลนิดๆคู่นี้หวานจนน่าหมั่นไส้อ่านแล้วคิดถึงสงสัยต้องย้อนกลับไปอ่านแล้วมั้งเนี่ย พิเรนท์ของเราโผล่มาได้ไงเนี่ยแถมใจปล้ำสุดๆ แต่คงไม่มีใครใจปล้ำเท่าหนุ่มคนนี้อีกแล้ว หึหึ
    #342
    0
  7. #297 มัท (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 03:40
    ฟินจ้าาาาาาา
    #297
    0
  8. #260 ICCube (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 01:19
    ฟินเลย กรี๊ดดดดดด
    #260
    0
  9. #132 Name'Toey (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 14:23
    "ปริ้นก็ชอบพี่ค่ะ >//< " อยากได้ยินประโยคนี้5555555
    #132
    0
  10. #131 ลัคกี้พิ้งก์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 11:41
    เขินแทนอ่ะ
    พี่ท๊อปมาแบบไม่ทันตั้งตัวเลยอ่ะ  ><
    #131
    0
  11. #130 ireen (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 10:55
    ตอนนี่ฟินมากกกกก >///<
    #130
    0
  12. #129 **Jang-Sinyuan** (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 10:39
    ปริ้นก็เขินแย่เลยสิ
    #129
    0
  13. #128 ireen (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 11:04
    เจิมมมมมมค่าาาาส
    #128
    0
  14. #127 Mintzii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 04:08
    *อัพ
    #127
    0
  15. #126 Mintzii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 04:08
    อีพต่อไวๆนะค่ะ รออ่านอยู่ ^^
    #126
    0
  16. #125 Mintzii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 04:06
    เจิมๆๆค่ะ
    #125
    0
  17. #124 Hana (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 01:00
    เย้ๆ ไรท์เตอร์กลับมาแล้ว รีบอัพนะคะ รอติดตามอยู่คะ^^
    #124
    0