●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●| ซีรี่ย์ชุด •หลงนาง•

ตอนที่ 7 : บทที่ 3.1 ▶ จังหวะแรกพบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 415
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    25 ต.ค. 63



●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●

บทที่ 3.1 


 [จังหวะแรกพบ]


มัจฉาละความสนใจจากคู่สนทนาข้างกาย สายตาจับจ้องไปที่ใครบางคน ผู้ชายคนนั้นกำลังจะออกไปทางนอกร้าน ถ้าเธอไม่ได้ตาฝาด เขาคือคนที่เธอจดจำมาตลอดเกือบสิบปี เธอไม่รอช้าทิ้งโอกาสตามออกไป แต่กลับโดนหนุ่มตี๋ฉุดรั้งไว้ก่อน


คุณมัจจะไปไหนเขาสงสัยหลังจากเห็นว่าท่าทีแปลกๆ ของเธอตั้งแต่เมื่อสักครู่นี้แล้ว แล้วเธอยังจะลุกหนีเขาไปอีก


 “ปล่อยค่ะ มัจต้องไปก่อนเธออยากตามผู้ชายคนนั้นไปให้ทัน และพยายามแกะมือหนาเขาออกอย่างร้อนใจ คนอะไรวุ่นวายชะมัด


มัจฉาวิ่งตามออกไปทางนอกร้าน ผู้ชายคนนั้นกำลังเงยหน้าขึ้นมาหลังจากก้มลงขยี้ก้นบุหรี่ เป็นจังหวะที่เธอและเขาสบตากัน ทว่าเขามองผ่านไปทางอื่นโดยไม่ได้สนใจเธอ ยิ่งทำให้ความโกรธเกลียดในใจเธอเดือดดาลสุดขีด เธออยากเข้าไปหาเขาโดยไม่มีเหตุผลใดใด แต่กลับถูกหนุ่มตี๋ตามมารังควาน


คุณกำลังจะหนีผมเหรอ?”


ปล่อยมัจค่ะ และช่วยเลิกยุ่งกับมัจสักทีเถอะหญิงสาวบอกปัดความรำคาญ โดยที่สายตายังโฟกัสที่ผู้ชายคนนั้นอยู่ ทว่าคงได้แค่มองเพราะเขาขึ้นรถส่วนตัวสีดำสนิท โดยคนขับรถมาเทียบจอดรับตรงหน้าร้าน พาเขาจากไป


เรายังคุยกันถูกคออยู่เลย จนผมคิดว่าเราจะไปต่อซะอีกหนุ่มตี๋เฉลยความต้องการออกมา มัจฉาหันมามองเขาอย่างระอา


งั้นคุณคงคิดไปเองแล้วล่ะค่ะ มัจคุยด้วยเพราะคุณคุยสนุก มัจไม่เคยคิดจะไปต่อกับใครถึงแม้ว่าคนนั้นจะหล่อมากก็ตาม


คำตอบของเธอทำเอาเขาโกรธจัด เผลอใช้แรงบีบข้อมือเธอจนร้องเจ็บ


ช่วยปล่อยเธอด้วยครับศศินที่เดินตามมาเพราะความเป็นห่วง เขาอดไม่ได้จะเข้ามาช่วยเธอ


แกอย่ายุ่งดีกว่า มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยไปศศินเลือดขึ้นหน้ามากอยากจะซัดสักหมัดกับไอ้เด็กปากเสีย  หากทำอย่างนั้นข่าวของเขาคงแชร์ว่อนทั่วอินเทอร์เน็ต


ฉันเป็นแฟนของเธอ เธอรอฉันมารับ เพราะงั้นปล่อยมือแฟนฉันซะสายตาของศศินเย็นชา แววตานิ่งราวจะจับเขากิน แต่คนถูกมองหาได้เกรงกลัวไม่


คิดว่าฉันจะเชื่อมุกหลอกเด็กของแกเหรอวะ


แรงบีบเพิ่มขึ้นจนมัจฉาชักสีหน้า ศศินใกล้หมดความอดทนเข้าไปทุกที 


หมอนี่มันกล้าดียังไงมาทำให้เด็กนั่นเจ็บชักเดือด


จะเชื่อหรือไม่ก็เรื่องของแก แต่เรื่องที่พวกแกพนันกันไว้คงต้องถึงตำรวจเขายกเรื่องพนันขึ้นมาขู่ ตอนนี้ความโมโหทำลายความสุภาพไปหมดแล้ว


 “พนันบ้าอะไร พูดเรื่องอะไร เรื่องแค่นี้ต้องเอาตำรวจมาอ้าง อยากได้ยัยนี่นักก็เชิญเลย ก็ไม่ได้สวยสักเท่าไหร่ ยังจะมาเล่นตัวอีกหนุ่มตี๋แสร้งทำเป็นโมโหกลบเกลื่อน ก่อนจะรีบเดินหายไปในร้าน


ไม่สวย...แต่ยังวุ่นวายกับฉันไม่เลิกเนี้ยนะ?


กล้ามากนะ มาว่ายัยเด็กมัจไม่สวย...


คำพูดทิ้งทวนทำเอาสองคนลมออกหู แต่เพราะอยากจบสักที จึงยอมปล่อยไป


 “ขอบคุณนะคะ ที่เข้ามาช่วยไว้ ไม่งั้นหมอนั่นคงราวีไม่เลิกเธอยกข้อมือขึ้นเพราะความปวดที่โดนหมอนั่นบีบรั้งไว้


ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่คุณเป็นอะไรหรือเปล่า ศศินเผลอขยับเข้าไปจับข้อมือเธออย่างลืมตัว สีหน้าแววตาเป็นกังวล


ปวดๆ นิดหน่อยค่ะ เดี๋ยวคงหายเธอเงยมองเจ้าของมือหนาที่ตอนนี้ได้กอบกุมข้อมือเธอไว้


หล่อจังแต่หน้าคุ้นๆ แฮะคุ้นมาก...


เอ่อ... เจออะไรไหมคะหญิงสาวยิ้มถามหลังจากที่ปล่อยให้เขาพลิกข้อมืออยู่นาน


ขะ ขอโทษครับศศินเพิ่งรู้ตัวว่าเผลอจับมือมัจฉาอยู่ เขารีบปล่อยมือออก ท่าทางเงอะงะอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน


ตึกตัก ตึกตัก


เป็นครั้งแรกที่ศศินได้อยู่ใกล้มัจฉาถึงเพียงนี้ เสียงหัวใจเต้นดังจนกลัวว่าคนตัวเล็กจะได้ยิน หากตรงนี้แสงไฟสว่างมากพอ หญิงสาวคงได้เห็นว่าเขาหน้าแดงลามไปถึงใบหูแล้ว ศศินไม่ได้วางแผนเอาไว้ว่าจะได้มาประชันหน้ากันแบบนี้ ความพยายามกดอาการลุกลี้ลุกลนทำเอาเขาเหงื่อแตก


ดวงตาหยีโค้งเหมือนพระจันทร์เสี้ยว ริมฝีปากแดงระเรื่อทำเอาศศินหัวใจแทบวาย เขาอยากเดินหนีหญิงสาวเดี๋ยวนี้เลย ขณะที่มัจฉาเริ่มยิ้มกว้างขึ้นเมื่อแน่ใจแล้วว่าเขาคือคนๆ นั้น...


คุณใช่คุณศศินหรือเปล่าคะ?”


[LOADING 35 %]




TALK:TAlK

เค้าเจอกันแล้วค่ะคุณขา แต่ยัยเด็กมัจของอิชั้นทำไมถึงรู้จักคุณศินได้น้าา

ฝากติดตามและให้กำลังใจพวกเขาด้วยค่ะ ให้ไรท์ด้วย --"

#รัก

ฝากติดตาม จันทร์เร้นรัก หนึ่งในซีรี่ย์ หลงนาง 

v

v

ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง




________________
กดไลค์แฟนเพจ "แววจันทร์"
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น

  1. #8 K-wiwiew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 22:18

    รอค่าาาา

    #8
    0
  2. วันที่ 4 กันยายน 2563 / 13:39
    เจิมมมม
    #3
    0