●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●| ซีรี่ย์ชุด •หลงนาง•

ตอนที่ 32 : บทที่ 12.2 ▶ อดีต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 84
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    25 ธ.ค. 63


●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●



บทที่ 12.2


[อดีต]


9 ปีก่อน


นะครับพ่อ ได้โปรดช่วยผมด้วยเสียงชายหนุ่มวัย 28 ปีนั่งคุกเข่ากอดขาของผู้เป็นบิดา


‘...’ ประธานอัษฎา แห่งบริษัทเอเชียเจมส์ ในวัยใกล้เกษียณยืนมองลูกชายคนโตด้วยความโกรธขึ้ง


ถ้าพ่อช่วยเรื่องคดี ผมสัญญาว่าจะไม่ยุ่งกับน้องเลย’ 


แล้วมันเกี่ยวอะไรกับน้อง แกอย่าเอาน้องมาอ้าง!’ 


ผมรู้เรื่องสืบทอดตำแหน่งประธานในบริษัทอินทราเงยหน้าขึ้นมองบิดา ก่อนจะขยับลุกขึ้นยืน


หมายความว่าไงประธานอัษฎาขมวดคิ้วหนารอคอยคำตอบ เขาไม่แน่ใจว่าอินทราต้องการสื่อถึงอะไร


พ่ออยากยกตำแหน่งประธานให้กับเจ้าศิน เพียงเพราะมันเป็นลูกเมียแต่ง แต่พ่อแค่ยังคิดไม่ตกว่าจะจัดการส่วนเกินอย่างผมยังไงใช่ไหมครับ เพราะตอนนี้ผมช่วยพ่อทำงานให้บริษัทอยู่ ส่วนเจ้าศินก็ยังเรียนไม่จบ แต่ถ้าพ่อช่วยเรื่องคดีให้ผมได้ ผมสัญญาจะไม่ยุ่งกับตำแหน่งนี้เลย’ 


ถ้าอย่างนั้นฉันส่งแกให้ตำรวจมันจะไม่ง่ายกว่าเหรอ แกขับรถชนคนตาย ทำไมฉันจะต้องช่วยแกด้วยประธานอัษฎาข่มเสียงขู่อย่างเยือกเย็น


หึ! พ่อคงไม่อยากให้ข่าวลูกชายตัวเองหลุดออกไปทำลายความมั่นคงของบริษัทที่กำลังจะเปิดตลาดโซนยุโรปหรอกนะครับ’ 


ทำไมประธานอัษฎาจะไม่กังวล แต่เขาคิดหาทางออกทางไหนไม่ได้ต่างหาก หากต้องเปรียบเทียบความเสียหาย ด้านธุรกิจคงมีปัญหาตามมาไม่สิ้นสุด แม้อินทราจะทำผิดแต่ตลอดเวลาการทำงานของเขาก็ไม่เคยทำให้ผิดหวังสักครั้งเดียว ส่วนศศินถึงเป็นคนเก่งมีความสามารถ การจะเข้ามารับตำแหน่งประธานบริษัทคงไม่ได้รับความเห็นชอบจากเหล่าบอร์ดบริหารพวกนั้นได้แน่นอน เพราะพวกนั้นอยู่ฝั่งเดียวกับอินทราเกือบส่วนใหญ่ ประธานอัษฎาไม่อยากให้พี่น้องต้องมาแก่งแย่งกันเลย


ไหนแกบอกข้อตกลงของแกมาสิ ถ้าฉันช่วยแล้วจะตอบแทนอะไรให้กับฉันบ้าง’ 


พ่อจะช่วยผมจริงๆ ใช่ไหมครับ’ 


‘...’ 


ผมจะไม่ยุ่งกับตำแหน่งประธาน และจะคอยดูแลมันก่อนที่เจ้าศินจะพร้อม เมื่อวันที่เจ้าศินพร้อมรับตำแหน่ง ผมจะอยู่ฝั่งเดียวกับน้องคอยซัปพอร์ตต่อไป’ 


อิท แกจะไม่ขัดขวางน้องจริงๆ ใช่ไหมประธานอัษฎายกมือขึ้นจับไหล่ของเขา ดวงตาฉายแววความหวังต่อลูกชายคนโต


ผมรู้ว่าพ่อกังวลเรื่องนี้มาตลอด แต่ถ้าพ่อยอมช่วยผม ผมจะหลีกทางให้น้องเอง’ 


หลังประตูบานใหญ่มีชายหนุ่มร่างสูงยืนฟังน้ำตาคลอ ศศินแอบได้ยินบทสนทนาเหล่านั้นด้วยความบังเอิญ ความผิดของพี่ชายควรได้รับการลงโทษ เขารู้สึกเสียใจว่าทำไมตนเองถึงอยู่ในข้อตกลงชั่วร้ายแบบนี้ ศศินรู้ว่าอินทราอยากเป็นประธานมากแค่ไหน เขาจึงไม่เคยคิดแย่งมันมาจากพี่ชายเลย


เรื่องอุบัติเหตุศศินมารู้รายละเอียดภายหลัง หลังจากที่พ่อของเขายินยอมทำตามข้อตกลงกับอินทรา ครอบครัวที่อินทราขับรถชนนั้นเป็นคู่สามีภรรยาที่ตั้งใจจะไปรับลูกสาวของพวกเขา แต่เกิดอุบัติเหตุหน้าโรงเรียนพอดี โดยที่ลูกสาวได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด


ส่วนเรื่องคดีความเป็นไปตามที่พ่อและพี่ชายวางแผนเอาไว้ อำนาจเงินมันช่างน่ากลัวจริงๆ ตอนนั้นศศินไม่รู้ว่าพวกเขาจัดการยังไง แต่ลุงสมนึกคนขับรถที่ไปกับอินทราวันนั้น กลับเป็นผู้กระทำความผิดแทน แม้แต่พยานหลักฐานก็หายไปหมดพร้อมกับอินทราที่ไม่มีความผิด


งานศพเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย อินทราไม่เคยสำนึกผิดใดๆ ทั้งนั้น เขายังใช้ชีวิตสนุกโดยไม่รู้สึกผิดบาปต่อคนที่จากไป แต่เป็นศศินที่ทนต่อความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้ เขาจึงตั้งใจไปงานศพของพวกเขา วันที่ศศินตัดสินใจไป เป็นวันเดียวกับที่ตำรวจพาลุงสมนึกไปไหว้ศพพอดี


ศศินแอบมองไม่ไกลจากบริเวณจัดงานศพ เมื่อตำรวจพาลุงสมนึกกลับมาที่รถ ก็มีเด็กสาววิ่งตามออกมา


ลุงคนนี้ไม่ใช่คนขับนะคะ วันนั้นมัจเห็นว่าไม่ใช่คุณลุงเธอพยายามแย้งต่อหน้าตำรวจ


มันจะไม่ใช่ได้ยังไง ในเมื่อเขาเข้ามาแสดงตัวว่าเป็นคนขับ และพยานก็ยืนยันว่าเขาคือคนขับจริงๆ หนูจะเอายังไงอีก เขายินดีชดใช้เป็นเงินก้อนโตสำหรับการสูญเสียครั้งนี้นะ’ 


เพราะเงินสินะ พี่อิทถึงได้รอดพ้นได้


จะเงินก้อนโตแค่ไหนมัจไม่ต้องการ เพราะมันซื้อชีวิตพ่อแม่คืนมาไม่ได้ มัจต้องการคนผิดมารับโทษ!เธอยังคงเรียกร้องความยุติธรรมจากตำรวจ แต่เหมือนผลสรุปออกมาแล้ว ตำรวจนายนั้นคงช่วยอะไรเธอไม่ได้


หนูต้องเข้มแข็งไว้นะ มีคนผิดมารับโทษแล้ว หนูควรปล่อยใจให้สบาย เขายินดีจะจ่ายเงินให้สำหรับจบคดีนายตำรวจยกแขนมาลูบศีรษะเธออย่างเวทนา เขาได้แต่ถอนหายใจยาวๆ เพราะเขาทำได้เท่านี้จริงๆ นายตำรวจนำตัวลุงสมนึกขึ้นรถและขับออกไป ทิ้งความเจ็บปวดเสียใจแก่เด็กผู้หญิงตัวเล็กคนนั้น เธอยืนร้องสะอื้นเจียนขาดใจ ก่อนจะทรุดลงไปและหมดสติลง


พรึ่บ! 


ศศินวิ่งเข้าไปรับร่างบางที่กำลังล้มลงไปกับพื้น เด็กสาวสลบไปทั้งน้ำตา ศศินอุ้มเธอมาตรงที่นั่ง เขาไม่กล้าแม้จะพาเธอเข้าไปในงาน ชายหนุ่มหยิบผ้าเช็ดหน้าของเขาขึ้นมาซับน้ำตาที่ยังหลงเหลืออยู่ เขามองเธออย่างสงสารพร้อมกับความรู้สึกผิดของครอบครัวเขาเอง พลางคิดว่าเด็กสาววัยนี้จะใช้ชีวิตยังไงต่อไป เขารู้สึกละอายจนอยากจะปกป้องเธอ


มัจ... มัจอยู่ไหนลูก’ 


เสียงหญิงชราตะโกนเรียกเด็กสาว ศศินตื่นจากความคิดและเตรียมจะออกไปจากตรงนี้ เขานำตุ๊กตากระต่ายสีขาวที่ตั้งใจซื้อมาให้เธอเพื่อเป็นการขอโทษ ศศินมอบมันไว้ในอ้อมกอดของเธอพร้อมผ้าเช็ดหน้าผืนนั้น ก่อนตัดสินใจบอกลาคำที่เธอไม่ได้ยิน


ฉันขอโทษนะ ขอโทษ...’ 


...

 

ท่านประธานคะ?” 


เสียงหวานประดับไปด้วยรอยยิ้มของมัจฉาในตอนนี้มันซ้อนทับภาพของเด็กสาวที่ยืนร้องไห้อย่างทุกข์ทรมานในงานศพพ่อแม่เธอ


ท่านประธานได้ยินมัจไหมคะ อย่าบอกนะคะว่าหลับในอีกแล้วเสียงหัวเราะของเธอเรียกเขาตื่นจากภวังค์


อ๋อ... ขอโทษทีครับ ผมเหม่อไปหน่อย” 


ท่านประธานคงตกใจสินะคะ ที่มัจทราบว่าคุณสืบประวัติของมัจ แถมยังจะมาเล่าเรื่องอะไรให้ฟังอีก” 


ก็นิดหน่อยครับ แต่เรื่องสืบประวัติคิดว่าคุณคงรู้อยู่ดี” 


มัจดูประหลาดไหมคะ” 


ครับ?” ศศินเอียงคอสงสัย เลิกคิ้วขึ้น


เรื่องอาการป่วยของมัจจริงๆ มันไม่ได้ร้ายแรงเท่าที่คุณเห็นหรอกค่ะ แต่จังหวะนั้นมันขยี้ปมเกินไป คุณคงตกใจน่าดูแม้เธอจะพูดถึงอาการป่วยแต่ใบหน้ายังคงยิ้มละมุนเล่าออกมาเหมือนว่าไม่เป็นไร


ไม่หรอกครับ คนเรามีจุดอ่อนแอกันได้ทั้งนั้น” 


ขอบคุณนะคะที่เข้าใจมัจ” 


แต่เรื่องคดีความ...” 


มัจตั้งใจไว้แล้วค่ะ ถึงแม้ความหวังจะดูริบหรี่แต่มัจจะลองสู้ดูสักครั้งค่ะ” 


ถ้าคุณมัจตัดสินใจแบบนั้นผมก็จะอยู่เคียงข้างคุณครับ” 


ตลอดไป...


ทั้งสองสบตากันอย่างมีความหมาย หลายปีที่ผ่านมาศศินอยู่เคียงข้างมัจฉาในฐานะคุณกระต่ายมาตลอด เธอไม่เคยได้สัมผัสหรือรับรู้ถึงการมีตัวตนของเขา แต่นับจากวันนี้ไปเขาจะอยู่เคียงข้างเธออย่างเปิดเผย เขาจะไม่ซ่อนตัวในเงาอีกต่อไปแล้ว


จากนี้ไปเขาจะอยู่เคียงข้างเธอไม่ว่าจะแลกด้วยอะไรก็ตาม! 


 [โปรดติดตามตอนต่อไป]



>> กดติดตาม <<

TALK:TALK

อัปเพิ่มแล้วจ้า...

 ใครที่ยังติดตามอยู่ฝากกดหัวใจ 

และคอมเม้นท์มาได้เลยนะคะ 

สำหรับเรื่องนี้มีวางจำหน่ายในรูปแบบ Ebook

หรือใครที่ไม่ทันช่วงเปิดจองหนังสือ ทางไรท์มีในสต๊อคส่งตรงจากมือนักเขียนเองเลยค่ะ

ฝากติดตามผลงานต่อๆ ไปด้วยนะคะ

รัก

ฝากติดตาม จันทร์เร้นรัก หนึ่งในซีรี่ย์ หลงนาง 

v

ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง





________________

กดไลค์แฟนเพจ "แววจันทร์"

[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]


+++



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น