●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●| ซีรี่ย์ชุด •หลงนาง•

ตอนที่ 31 : บทที่ 12.1 ▶ อดีต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 91
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    15 ธ.ค. 63


●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●



บทที่ 12.1


[อดีต]


เสียงคลื่นกระทบชายฝั่ง สายลมโชยอ่อนพัดปลิวเย็นสบาย ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาราแต่ไม่อาจบดบังดวงจันทราได้ บรรยากาศที่มีความสงบและเหงาปนเปไปหมด ศศินเดินทอดน่องริมชายหาดด้วยความรู้สึกว้าวุ่นในใจ จนนอนไม่หลับ เขาจึงเลือกลงมาผ่อนคลายริมชายหาดแทน


แม้จะเดินไปสุดชายหาดแล้ววนกลับ อารมณ์ว้าวุ่นใจก็ไม่อาจหายไป ศศินเหม่อลอยเดินกลับตรงทางเดินโขดหิน จนเขาเกือบชนคนอื่นที่เดินสวนลงมา


อ๊ะ!เสียงหวานคุ้นหูทำอาการเหม่อลอยเขาหายไปปลิดทิ้ง เป็นมัจฉาที่เกือบจะชนกับเขา


คุณมัจลงมาเดินเล่นเหรอครับ” 


ค่ะ พอดีนอนไม่หลับเลยลงมาเดินเล่นสักหน่อย” 


เหมือนกันเลยนะครับ ผมก็นอนไม่หลับดวงตาคมจับจ้องใบหน้าสวยต้นเหตุของความว้าวุ่นใจในคืนนี้ของเขา


เอ่อท่านประธานกำลังจะขึ้นห้องพักแล้วใช่ไหมคะ ถ้างั้นราตรีสวัสดิ์ค่ะเพราะถูกสายตาคมจ้องทำให้เธอขัดเขินแปลกๆ มัจฉารีบโค้งศีรษะเล็กน้อยก่อนจะก้าวขาเดินผ่านศศินไป


เปล่าครับ ผมเพิ่งมาก่อนคุณแป๊บเดียว งั้นเรามาเดินด้วยกันดีไหมครับศศินถือวิสาสะจับแขนหญิงสาวเอาไว้ แม้เขาเพิ่งเดินกลับมาก็ตาม หากต้องเดินกับมัจฉาอีกสักรอบคงไม่เป็นอะไร มัจฉาก้มมองรองเท้าเปียกและเลอะทรายของเขา ก่อนจะเงยหน้าแล้วยิ้มสบตาเขาอีกครั้ง


ได้สิคะ เราเดินเล่นไปด้วยกันเถอะค่ะ” 


ระหว่างเดินเคียงคู่กันบนผืนทรายมีเพียงเสียงคลื่นลมรายล้อมไปหมด ถึงแม้ศศินเดินมาแล้วรอบหนึ่งแต่การได้เดินซ้ำอีกครั้งกับมัจฉาเขาก็พอใจแล้ว


เอ่อ... ท่านประธานคะ มัจมีเรื่องอยากถามคุณได้ไหมคะจู่ๆ มัจฉาก็เริ่มฉากสนทนาหลังจากปล่อยให้เสียงความเงียบแข่งกับเสียงคลื่นทะเล


เรื่องอะไรครับ ใช่เรื่องระหว่างเราหรือเปล่ามัจฉาตาโตกับคำถามย้อนกลับของเขา ทำเอาหญิงสาวหัวเราะอย่างอดไม่ได้


ท่านประธานตลกดีจังนะคะเธอหัวเราะออกมาแก้เขิน หัวใจดวงน้อยเต้นแรงในอก ศศินยิ้มเจื่อนๆ กับปฏิกิริยาของเธอจนปวดใจ...


แล้วคุณอยากถามเรื่องอะไรครับ” 


ท่านประธานทราบเรื่องครอบครัวของมัจแล้วใช่ไหมคะ” 


ศศินตกใจกับที่จู่ๆ มัจฉาถามกับเขาตรงๆ เธอรู้อะไรไปบ้างแล้วนะ


เหตุการณ์รถชนในวันนี้ ท่านประธานจงใจปิดม่านหน้าต่าง เพราะไม่อยากให้มัจเห็นมัน ท่านประธานคงทราบอดีตพ่อแม่ของมัจสินะคะ” 


ผมขอโทษครับ...” 


ท่านประธานสืบเรื่องส่วนตัวของมัจมาใช่ไหมคะ” 


ไม่ใช่นะ มันไม่ใช่แบบนั้นศศินยกมือปฏิเสธทันที การเฝ้ามองดูแล แล้วถามว่าสืบเรื่องส่วนตัวของเธอใช่ไหม เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเรียกแบบนั้นได้หรือเปล่า


มัจฉาเห็นสีหน้าท่าทางตกใจจนเกิดความงง แล้วตกลงมันคืออะไรกันแน่


แล้วท่านประธานรู้เรื่องนั้นได้ยังไงคะ” 


ผมขอโทษที่ไปสืบเรื่องของคุณ แต่ผมไม่ได้มีเจตนาร้ายเลยสักนิดนะครับศศินก้มหน้าลงพลางยอมรับผิด ตลอดเวลาเกือบสิบปี จะบอกว่าเขาไม่ได้สืบเรื่องของเธอก็คงไม่ได้


มัจไม่โกรธท่านประธานหรอกค่ะ มัจเข้าใจว่าคุณต้องอยากรู้ประวัติของพนักงาน งั้นมัจจะเล่าเรื่องราวให้คุณฟังเองนะคะ” 


มัจฉาผ่อนลมหายใจยาวๆ ออกมาเพื่อระบายความอัดอั้นในใจมาเกือบสิบปี มาถึงขั้นนี้แล้วคงไม่มีอะไรที่เธอจะต้องปิดบังเขา


เกือบสิบปีก่อน... มัจมีครอบครัวอบอุ่นสามคน พ่อ แม่ ลูก ฐานะที่บ้านของเราไม่ได้รวยอะไรนัก พ่อเป็นผู้จัดการธนาคาร แม่เป็นนักออกแบบดีไซน์ ทำให้บางครั้งพวกท่านไม่ค่อยมีเวลาให้มัจสักเท่าไหร่ แต่มัจไม่เคยขาดแคลนความรักจากพวกท่านเลย” 


มัจฉายิ้มเศร้าเมื่อต้องพูดถึงพ่อแม่เธออีกครั้ง ศศินรับฟังหญิงสาวอย่างสงบ แม้จะผ่านไปนานสักเท่าไหร่ ความคิดถึงอย่างเจ็บปวดยังคงอยู่


พวกท่านถูกคนรวยขับรถชนเสียชีวิต แต่คนผิดยังมีชีวิตที่ดีอยู่ ทั้งที่เขาพรากคนรักจากมัจไป มัจเคยคิดว่าอโหสิให้เขาได้แล้ว แต่พอมัจเห็นเขาอีกครั้ง มัจถึงรู้ตัวว่าทำไม่ได้... มัจเลยตัดสินใจว่ามัจจะรื้อคดี...” 


หากเสียงคลื่นซัดฝั่งดังกว่านี้สักนิด ศศินคงคิดว่าเขาฟังผิดไป ทว่ามันช่างเงียบเหลือเกิน แม้แต่เสียงหัวใจที่เคยเต้นแรง ตอนนี้มันได้หลุดหายไปไหนจนไม่ได้ยินเสียงมันอีก พลางนึกย้อนกลับไปในอดีต กลับไปวันนั้นวันที่เขาเริ่มติดตามเธอ...

 [LOADING 50 %]



>> กดติดตาม <<


TALK:TALK

อัปเพิ่มแล้วจ้า...

 ใครที่ยังติดตามอยู่ฝากกดหัวใจ 

และคอมเม้นท์มาได้เลยนะคะ 

สำหรับเรื่องนี้มีวางจำหน่ายในรูปแบบ Ebook

หรือใครที่ไม่ทันช่วงเปิดจองหนังสือ ทางไรท์มีในสต๊อคส่งตรงจากมือนักเขียนเองเลยค่ะ

ฝากติดตามผลงานต่อๆ ไปด้วยนะคะ

รัก

ฝากติดตาม จันทร์เร้นรัก หนึ่งในซีรี่ย์ หลงนาง 

v

ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง





________________

กดไลค์แฟนเพจ "แววจันทร์"

[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]


+++



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น