●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●| ซีรี่ย์ชุด •หลงนาง•

ตอนที่ 30 : บทที่ 11.2 ▶ ออกทริป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 207
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    25 พ.ย. 63


●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●



บทที่ 11.2


[ออกทริป]


สองชั่วโมงต่อมา 


รถตู้ทั้งสองคันเดินทางมาถึงที่พัก ทุกคนทยอยลงจากรถเกือบหมดเหลือเพียงศศิน เขาไม่ยอมแม้ขยับทั้งที่คนอื่นลงกันไปหมดแล้ว


ท่านประธานคะ ทุกคนลงไปหมดแล้วมัจฉายิ้มหวานก่อนจะบอกเสียงเบาแล้วช่วยปล่อยมือได้แล้วค่ะ มัจไม่เป็นอะไรแล้ว” 


ศศินลอบถอนหายใจนึกเสียดาย หากตรงนี้มีแค่เราสองคน ศศินคงไม่ยอมปล่อยมือเด็ดขาด เขาจำใจต้องยอมปล่อยมือเธอเดินลงมา ศศินนัดรวมตัวกันช่วงบ่ายสามโมงอีกที เพราะวีระได้แจ้งเขาไว้ก่อนหน้านี้ว่าจะมีกิจกรรมให้ร่วมสนุกกัน ทุกคนต่างรับทราบตามที่เขาบอก ก่อนจะแยกย้ายไปพักผ่อนตามห้องพักตนเอง


น้องมัจไปกันเหอะปริมสุดาเดินมาจับมือมัจฉาพาเดินไปด้วยกัน ศศินมองตามร่างบางอย่างนึกเสียดาย เมื่อทุกคนได้แยกย้ายไปหมดแล้ว เลขาหนุ่มก็ขยับมาถามบางอย่างกับเขา


คุ้มไหมครับ” 


คุ้มอะไร?” 


ที่ทนเมื่อยนั่งนานหลายชั่วโมง” 


ศศินคลี่ยิ้มเป็นคำตอบ เอ็ดดี้เข้าใจในความหมายของมัน ถึงปวดเมื่อยจากการนั่งรถนาน แล้วแลกกับนั่งข้างเธอ ได้กุมมือเธอ ไม่มีอะไรจะคุ้มไปกว่านี้แล้ว...


 

บ่ายสามโมง


เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา ผมจะอธิบายเกมการแข่งขันก่อนนะครับ” 


วีระอธิบายกติกาของเกมให้ฟัง โดยจะมีการสุ่มจับคู่ชายหญิงเล่นเกม รวมทั้งหมดสามเกม คือ เดินสามขา วิ่งผลัด และขี่ม้าส่งเมือง แค่ได้ฟังกติกากับเกมแล้วทำเอาหนุ่มสาวตื่นเต้นพร้อมลุ้นว่าใครจะได้คู่กัน


ถ้าอย่างนั้นยัยเด็กมัจก็...คิ้วหนาขมวดปมทันทีเมื่อฟังวีระพูดจบ พลางหันไปกระซิบถามเลขาของเขา


ใช่ครับ คุณมัจต้องคู่กับผู้ชายคนใดคนหนึ่งในนั้นครับ” 


ไม่ได้สิ! นายไปบอกวีระนะ ว่าฉันจะลงแข่ง” 


ไม่ได้ครับ คุณศินเป็นกรรมการ จะลงแข่งไม่ได้ครับ” 


ถ้าอย่างนั้น ฉันปรับคู่ยัยมัจแพ้เดี๋ยวนี้เลย” 


โธ่! คุณศินครับ มันแค่เกม...” 


ถ้าเป็นแค่เกม ฉันต้องสนุกสิ ศศินนึกหงุดหงิดในใจ ใครกันคิดเกมบ้าๆ นี้ขึ้นมา


ระหว่างที่ทุกคนไปรวมที่จุดแข่ง ปริมสุดาเดินยิ้มอย่างมีเลศนัยเพื่อบอกบางอย่าง


น้องมัจจ๊ะ ชาติที่แล้วกู้ชาติมาหรือไง ถึงได้คู่กับผู้ชายหล่อขนาดนั้น” 


หืม? กู้ชาติ? ผู้ชายหล่อ?” 


ก็ผู้ชายที่คู่กับน้องมัจไงละจ๊ะ” 


เขาทำไมเหรอคะ” 


ตายแล้ว... ไปอยู่ไหนมาถึงไม่รู้จักภูดิษ สาวๆ แผนกเรายกให้เป็นเทพบุตรเชียวนะ ที่สำคัญแผนกอื่นๆ ก็ยกให้เขาเหมือนกัน” 


มัจฉาไม่เคยรู้มาก่อน เธอมองภูดิษตามปริมสุดาบรรยาย แต่กลับนึกถึงใครบางคนแทน เธอแอบปลื้มผู้ชายคนนั้นมานาน ความหล่อคมกับฝ่ามืออบอุ่นทำเอามัจฉาหลุดยิ้มออกมาไม่รู้ตัว


แต่เดี๋ยวนะ หัวข้อที่พูดถึงคือภูดิษอยู่นะ ทำไมเธอกลับนึกถึงอีกคนได้ เธอสลัดภาพเขาออกไป เพราะวีระบอกให้ทุกคนเตรียมตัว


ชื่อมัจฉาใช่ไหมครับ” 


ใช่ค่ะ เรียกมัจเฉยๆ ก็ได้” 


ภูดิษเป็นคนผูกเชือกมัดข้อเท้าของเธอและตัวเองไว้ด้วยกัน เขาพยายามชวนเธอคุย แต่มัจฉาเพียงแค่ยิ้มหวานตอบรับเท่านั้นเอง ส่วนอีกฟากของกรรมการยิ่งรู้สึกร้อนรนใจ เมื่อเห็นหญิงสาวยิ้มหวานให้คนอื่นแบบนั้น


ศศินขบกรามแน่นระหว่างมองการแข่งขัน มัจฉากับภูดิษกอดเอวแนบชิดไร้ช่องว่างใดๆ ทั้งคู่ออกแรงวิ่งเข้าจังหวะอย่างเต็มที่ ราวกับว่ากลัวพลาดที่หนึ่งไปจริงๆ 


เป็นแค่เกมทำไมยัยนั่นต้องตั้งใจขนาดนั้นด้วยศศินพึมพำอย่างหัวเสีย


คุณศินว่าอะไรนะครับเอ็ดดี้ถาม


ยกเลิกกิจกรรมแบบนี้ทุกรูปแบบ ตั้งแต่คราวหน้าเป็นต้นไป” 


คุณศินครับ มันเป็นแค่เกม...เอ็ดดี้พูดยังไม่ทันจบก็ถูกสายตาคมๆ เชือดเฉือนใส่ นี่ถ้าพ่นไฟออกมาได้ศศินคงเผาที่นี่ราบไปแล้ว


แค่เกมก็ไม่ได้! ฉันไม่ชอบ ไม่โอเคเลย นายเข้าใจไหม!


 [โปรดติดตามตอนต่อไป...] 

>> กดติดตาม <<


TALK:TAlK

คุณคะ! ตรงนี้มีคนหึง 1 อัตราค่ะ เห็นสายตาคุณเขาไหมคะ

หึงแรงมากแม่...

ฝากติดตามด้วยนะคะ สำหรับใครที่สั่งจองไว้ หนังสือจะเริ่มจัดส่งให้ถึงมือ 28/11 นี้นะคะ

ขอบคุณกำลังใจและแรงสนับสนุนค่ะ

#รัก

ฝากติดตาม จันทร์เร้นรัก หนึ่งในซีรี่ย์ หลงนาง 

v

ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง





________________

กดไลค์แฟนเพจ "แววจันทร์"

[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น