●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●| ซีรี่ย์ชุด •หลงนาง•

ตอนที่ 23 : บทที่ 8.2 ▶ คนในข่าว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 208
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    25 ต.ค. 63



●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●



บทที่ 8.2


[คนในข่าว]


มัจฉาแวะมาร้านกาแฟใต้ตึกก่อนขึ้นไปทำงาน สายตาหญิงสาวพลันเจอศศินคุยกับผู้หญิงสวยอยู่ ภาพสองคนนั้นเรียกสายตาคนอื่นๆ ในร้านได้เป็นอย่างดี


เมื่อผู้หญิงคนนั้นหมุนกลับออกมาเลือกเค้กและสั่งเครื่องดื่ม สายตาของเธอยังคงค้างอยู่ที่โต๊ะของเขา ทันใดที่ศศินดึงสายตากลับเข้ามาในร้านอีกครั้ง แล้วหันมามองผู้หญิงคนนั้นอีกที จึงเป็นนาทีที่เขาและเธอสบตากัน


ว้าย!


มัจฉาตกใจจนสติกลับสู่สภาวะปัจจุบัน เธอถูกความร้อนลวกจากกาแฟหกใส่ที่ต้นแขนซ้ายของเธอ


ขอโทษค่ะๆ ฉันไม่ทันเห็นว่ามีคนยืนอยู่


มัจฉาได้ยินเสียงขอโทษเธอซ้ำไปซ้ำมา มัจฉาเงยหน้าขึ้นมองถึงได้พบว่าหญิงสาวคนนั้นเป็นผู้หญิงคนเดียวกับที่อยู่กับศศินเมื่อสักครู่นี้ แม้สีหน้าตกใจของเธอ ยังคงความสวยตะลึง


ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะมัจฉาฝืนยิ้มสู้กับความแสบร้อน เพราะส่วนหนึ่งมัจฉาเองที่ไม่ระวัง


หยกเกิดอะไรขึ้น? ... แล้วเป็นอะไรไหม? ” ศศินเข้ามาทันทีคงเพราะเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่แล้ว


หยกคนนี้สินะ ที่ชื่อ ปั้นหยก


หยกไม่เป็นไรค่ะ แค่ตกใจนิดหน่อย แต่คุณคนนี้สิคะ...ปั้นหยกมองมัจฉาอย่างรู้สึกผิด เธอไม่คิดเลยว่าจะเกิดอุบัติเหตุจากความไม่ระวังของเธอ ไปโรงพยาบาลกันเถอะค่ะ ฉันไม่สบายใจ


ดะ เดี๋ยวค่ะมัจฉาร้องห้ามเสียงหลงตอนที่โดนมือของเธอพยายามจะพาออกไป


อย่าเพิ่งไป ต้องเอาน้ำเย็นล้างแผลก่อนศศินเผลอแย่งมือมัจฉาจากปั้นหยก เขาลากเธอไปหลังร้าน เปิดก๊อกน้ำตรงอ่างราดไปที่ต้นแขนซ้ายของเธอ และขอน้ำแข็งจากพนักงานในร้านมาประคบอีก มัจฉามองการกระทำเป็นห่วงของประธานหนุ่มอย่างลืมตัว


หลังจากที่มัจฉาโดนศศินลากไปปฐมพยาบาลก่อนเบื้องต้น เขาพาเธอมาที่รถโดยมีมัจฉานั่งด้านหลัง ส่วนปั้นหยกนั่งข้างคนขับ ปั้นหยกเอาแต่พูดคำขอโทษมากมายและยังไม่วายโทษตัวเองอีก มัจฉาพยายามฟังจนรู้สึกว่าบรรยากาศอึดอัดขมวดรวมกันจนเธอปวดหัวตงิดๆ จากคำขอโทษที่เยอะมากเกินไป


ดูสิ ผิวสวยต้องเป็นรอยเพราะความประมาทของหยกแท้ๆ ปั้นหยกหันมามองมัจฉาอีกครั้งน่าจะเป็นรอบที่สิบเห็นจะได้ เธอขยี้ศีรษะจนผมเป็นลอนสวยของเธอดูกระเซิงยุ่งไปหมด


มัจฉายิ้มเจื่อนๆ


หยกรู้สึกผิดจะตายอยู่แล้ว... พี่ศินรีบเหยียบให้ไวหน่อยสิคะ เดี๋ยวคุณคนนี้จะเป็นแผลพุพองมากไปกว่านี้อีก ฮือ... หยกขอโทษ...


หยก... นอกจากคุณมัจจะแสบร้อนเพราะหยกทำกาแฟหกใส่ ตอนนี้คงปวดหัวเพิ่มถ้าหยกยังไม่หยุดพูดสักที


มัจฉานั่งตัวเกร็งทันทีเมื่อศศินเอ่ยชื่อเธอ ตามองภาพสะท้อนในกระจกหน้าที่ผู้พูดยังคงจ้องสายตาไปทางถนน พอเขาเอ่ยถึงเธอ หัวใจดวงน้อยกระตุกจากน้ำเสียงของเขา


พี่ศินรู้จักเธอด้วยเหรอคะคำถามของปั้นหยกเปลี่ยนประเด็นในทันที หากเธอรู้เรื่องคืนนั้น ปั้นหยกคงเปลี่ยนจากคำขอโทษเป็นสาปแช่งมากกว่า


คุณมัจเป็นพนักงานในบริษัทของพี่น่ะศศินอธิบายเสียงเรียบเฉย คนรับสารใหม่ถึงกับอ้าปากค้างทันที


จริงเหรอคะ... หยกยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่ปั้นหยกหน้าเสียไปอีก


คุณมัจไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก หยกก็ใจเย็นๆ ก่อน โอเคไหม? ” ศศินขยี้ศีรษะปั้นหยกด้วยความเคยชิน แต่ลึกๆ เขาก็ร้อนใจไม่ต่างกัน ศศินนึกโมโหไฟแดงถนนเส้นนี้ ถ้ารถขับสวนไปมาไม่มากพอ เขาคงเลือกฝ่าไฟแดงไปแล้ว


มัจฉาไม่อยากมองภาพนั้นเลยสักนิด ตอนที่ปริมสุดาเล่าว่าปั้นหยกและศศินเป็นคู่รักกัน ส่วนหนึ่งเธอยังไม่ปักใจเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์เท่าไหร่ ทว่า... เมื่อเห็นความสัมพันธ์ของทั้งคู่แล้ว เธอคงต้องยอมรับถึงความสนิทสนมนั้น เธอได้แต่มองไปนอกหน้าต่าง ทำเป็นไม่สนใจทั้งที่ข้างในเจ็บปวดเหลือเกิน


 

โรงพยาบาล


โชคดีนะครับที่ปฐมพยาบาลเบื้องต้นมาก่อน ไม่อย่างนั้นผิวหนังอาจจะพุพองเป็นรอยด่างตรงต้นแขนแน่เลย หมอทายาบางๆ ให้แล้ว และเดี๋ยวหมอสั่งยาให้นะครับ


ขอบคุณค่ะ


พอเธอออกมาจากห้องตรวจกลับพบเพียงศศินนั่งรอตรงเก้าอี้เพียงคนเดียว


หยกกลับไปก่อนน่ะ มีงานด่วนเข้ามาศศินช่วยคลายความสงสัยโดยที่เธอไม่ต้องถาม มัจฉาพยักหน้ารับรู้


ทั้งคู่นั่งรอรับยา แม้จะเดินมาพร้อมกันแต่ทั้งคู่ก็นั่งห่างกันราวเป็นคนแปลกหน้า มัจฉาเหลือบไปเห็นประธานหนุ่มกำมือถูต้นขาสลับไปมา เขาคงมีธุระไปจัดการแต่ติดที่ต้องมาอยู่กับเธอตามลำพัง


ท่านประธานคะ ที่เหลือมัจจัดการได้ค่ะ ท่านประธานกลับไปก่อนเถอะค่ะ มัจเกรงใจเธอเอ่ยขึ้นมาในที่สุด


กลับพร้อมกันก็ได้ครับ เพราะยังไงผมต้องเข้าบริษัทอยู่แล้วศศินหันมามองเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย น้ำเสียงห่างเหินชัดเจน


เอ่อ... ต้องขอโทษที่ทำให้ท่านประธานเสียเวลารอ แต่มัจคงกลับไปทำงานไม่ไหว...


คุณเจ็บมากเลยเหรอครับศศินลุกพรวดขยับมานั่งใกล้ๆ หญิงสาวอย่างเป็นห่วง


ก็แสบๆ กับยกแขนไม่ขึ้นนิดหน่อย มัจเลยอยากขอท่านประธานลางานครึ่งวัน


คำก็ท่านประธาน สองคำก็ท่านประธาน ยิ่งเธอเรียกเขาแบบนี้ ศศินยิ่งรู้สึกห่างออกไปทุกที


เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมจัดการให้ศศินลุกขึ้นยืน มือยื่นไปดึงแขนช่วยพยุงหญิงสาว เป็นจังหวะที่พยาบาลเรียกไปรับยาพอดี ศศินเป็นคนจัดการรับยาแทนก่อนเดินกลับมาหามัจฉาอีกครั้ง งั้นเราไปกันเลยไหมครับ? ”


ปะ... ไปไหนคะมัจฉาขมวดคิ้วสงสัย


ไปบ้านคุณไงครับ มาสิ! ผมไปส่ง


ไม่รบกวนดีกว่าค่ะแค่นี้มัจก็ทำท่านประธานเสียเวลามากแล้วเธอยืดตัวขึ้นบอกอย่างใจจริง


มัจฉา...เสียงเข้มดุทำเอาร่างบางสะดุ้งโหยง เธอแค่อยากรักษาความห่างไม่ให้ใกล้ชิดไปกว่านี้ ยิ่งภาพความสนิทสนมของศศินและปั้นหยกมันยิ่งทำให้เธอต้องระวัง


ขอโทษที่ต้องเสียมารยาท มัจส่งข้อความให้คนรู้จักมารับแล้วค่ะ อีกสักพักเขาคงใกล้ถึง... อ่ะ! มาพอดีเลยมัจฉาโบกมือข้างที่ไม่ได้บาดเจ็บเรียกอาโป เธอส่งข้อความบอกเขาตั้งแต่อยู่บนรถของศศินซะอีก ทางนี้พี่อาโป


อาโป... ไอ้หมอนี้อีกแล้วเหรอ


มัจขอตัวกลับก่อนนะคะ และขอบคุณที่พามาส่งโรงพยาบาลค่ะมัจฉาโค้งหัวเล็กน้อยเป็นการบอกลา เธอเดินผ่านเขาไปเหมือนเขาเป็นเพียงอากาศ อาโปวิ่งเข้ามาประคองมัจฉาอย่างรู้งาน แล้วเสียงโต้เถียงคนทั้งสองก็ค่อยๆ หายไปพร้อมกัน


นัยน์ตาคมมองตามหลังร่างบางจนลับสายตา มัจฉาเดินจากไปแล้ว เธอต้องการเว้นระยะห่างอย่างชัดเจน หัวใจแกร่งเจ็บแปล็บในอก ทั้งที่ก่อนหน้านี้แค่มองอยู่ห่างๆ ก็พอใจแล้ว แต่ทำไมตอนนี้มันกลับอยากจะเข้าใกล้เข้าไปในหัวใจของเธอเหลือเกิน


ไม่ปล่อยโอกาสให้กันบ้างเลยนะ ใจร้ายชะมัด...



 [โปรดติดตามตอนต่อไป...]


>> กดติดตาม <<



TALK:TALK

ท่านประธานของอิชั้นคงยังไม่รู้ ว่ายัยน้องมัจฉาคิดไปถึงไหน

แล้วสองคนนี้เป็นยังไง จะรักษาระยะห่างแค่ไหน

 คุณศินของอิช้อยต้องเร่งแล้วนะเจ้าค่ะ อย่ายอม!

ฝากติดตามด้วยนะคะ และกดหัวใจเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรทด้วยนะคะ

#รัก





#เปิดสั่งซื้อวันที่ 1 ตุลาคม 2563 เวลา 08.00 น.

#แถมฟรี โปสการ์ด(ลายปก)-ที่คั่น(ลายปก)
-พรีเมี่ยมวันเดย์ ปกแจ็คเก็ต(กำลังวาดอยู่ค่ะ)
-พรีเมี่ยมจำกัดจำนวน(ยังไม่กำหนด) โฟโต้การ์ดพระ-นาง (2 ใบ)
-พรีเมี่ยมจับคู่ การ์ดใสลายปกแจ็คเก็ต (2 ใบ)

ฝากติดตาม จันทร์เร้นรัก หนึ่งในซีรี่ย์ หลงนาง 

v

ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง




________________
กดไลค์แฟนเพจ "แววจันทร์"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น