●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●| ซีรี่ย์ชุด •หลงนาง•

ตอนที่ 21 : บทที่ 7.2 ▶ ขอรับผิดชอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    25 ต.ค. 63



●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●



บทที่ 7.2


[รับผิดชอบ]


บริษัท ไดมอนด์มูน เป็นบริษัทชั้นนำของประเทศในการผลิต และจัดจำหน่ายเพชร ส่งออกไปทั้งทวีปเอเชียและยุโรป ด้วยการออกแบบชิ้นงานอย่างมืออาชีพ ความสะอาดของเพชร หรือ Clarity มาตรวัดเชิงคุณภาพ ซึ่งใช้วัดรูปลักษณ์ภายนอกของเพชรแต่ละเม็ด ยิ่งเพชรมีสิ่งเจือปนหรือตำหนิน้อยเท่าไหร่ ก็จะทำให้ Clarity ที่ดีกว่า และนั่นคือมาตรฐานของบริษัท ไดมอนด์มูน


มัจฉาเริ่มงานที่นี่ได้เกือบเดือนแล้ว เธอเรียนรู้งานไว อ่อนน้อมถ่อมตน เชื่อฟังหัวหน้างานอย่างวีระได้ดี เธอจึงได้รับความเอ็นดูจากพี่ๆ ในทีมไม่ยากเลย


ช่วงนี้ท่านประธานเดินตรวจงานบ่อยๆ พี่อยากให้ทุกคนในทีมตั้งใจกันด้วยนะครับวีระยืนขึ้นบอกกล่าวน้องๆ ในทีมหลังจากประชุมงานในช่วงเช้าเสร็จ


นั่นสิพี่เป็ด พักหลังท่านประธานมาที่แผนกเราบ่อยเนอะ แค่ปริมได้เห็นหน้าหล่อๆ ของท่านประธานก็มีแรงทำงานไปทั้งวันแล้วปริมสุดาเป็นหนึ่งพนักงานในทีมที่คลั่งประธานศศินมาก ไม่ใช่แค่เธอ แต่พนักงานสาวๆ ในบริษัทนี้ต่างก็ปลาบปลื้มและคลั่งไคล้ศศินทั้งนั้น


โปรเจคนี้มันสำคัญน่ะ ท่านประธานเลยมาดูงานบ่อยหน่อยวีระบอก


ไม่สำคัญก็มาบ่อยๆ เถอะพ่อ แค่ทักทายพนักงานธรรมดาอย่างเราก็รู้สึกมีความสุขแล้วปริมสุดายิ้มเขินทุกครั้งเมื่อพูดถึงเขา


ท่านประธานเป็นคนใจดี ไม่เคยถือตัว ไม่งั้นพนักงานทั้งชายหญิงจะรักเขาเหรอวีระเสริม


เสียอย่างเดียว... สูงเกินจะเอื้อมไปหน่อย


จริงอย่างปริมสุดาว่า ทุกครั้งที่ศศินมาที่แผนก เขาทักทายทุกคน ถามเหนื่อยไหม ติดขัดอะไรหรือเปล่า เขามักจะแสดงออกเป็นห่วงเป็นใยต่อทุกคน แต่มัจฉากลับรู้สึกแปลกๆ ที่เขาเดินผ่านมาและเดินเลยเธอไป เหมือนจงใจหลบเลี่ยงเธออย่างไรอย่างนั้น มันทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจทุกครั้งที่เจอเขา อย่าว่าแต่สบตาเลย แค่มองหน้าเขายังไม่มองด้วยซ้ำ


อึดอัดใจชะมัดหรือว่าเขาจำเธอไม่ได้? ไม่น่าจะเป็นไปได้เขาจำเธอได้แน่ๆ แต่คงไม่พอใจอะไรเธอสักอย่าง หรือว่าจะเป็นเรื่องคืนนั้นกันนะ?


คงต้องหาจังหวะคุยกันสักที เป็นแบบนี้คงทำงานไม่มีความสุข


ปริมสุดาไม่ต้องคาดหวังว่าวันนี้ท่านประธานจะมาหรือไม่ เพราะยังไม่ทันออกจากห้องประชุม ศศินก็เดินเข้ามาพร้อมเลขาส่วนตัว


ประชุมกันเสร็จแล้วเหรอครับคุณวีระศศินยิ้มทักทายเหมือนเคย ซึ่งรอยยิ้มของเขาแจกจ่ายให้ทุกคนแต่จงใจข้ามผ่านมัจฉาไปอีกแล้ว คนถูกเมินกัดริมฝีปากนิดๆ


พอกันทีวันนี้เธอจะไม่ทนอีกแล้ว!


ครับ! เราประชุมเสร็จพอดี ท่านประธานมีอะไรจะเพิ่มเติมหรือเปล่าครับ


ผมว่าจะเข้าร่วมประชุมด้วยเท่านั้นครับ เผื่อมีปัญหาจุดไหนจะได้รีบแก้ไขเลย


ตอนนี้ไม่มีปัญหาครับ ผมและน้องๆ รู้สึกขอบคุณท่านประธานที่เป็นห่วง


ห่วงเหิงอะไรกันครับ อยู่ในมือคุณวีระแล้ว ผมไม่เคยห่วงเขาตบไหล่วีระเบาๆ ว่าอย่ากังวล งั้นผมไม่กวนพวกคุณดีกว่า ไว้ผมจะแวะมาหาใหม่ละกัน


ศศินเดินออกจากห้องประชุมไป ทุกคนจึงทยอยกลับไปทำงาน


พี่ปริมคะ มัจฝากแฟ้มงานวางที่โต๊ะมัจหน่อยได้ไหมคะ พอดีมัจปวดห้องน้ำมาสักพักแล้วค่ะ


ได้สิ มัจกลับจากห้องน้ำแล้วเราค่อยสรุปงานกันอีกทีละกันนะปริมสุดารับแฟ้มงานจากมือมัจฉาเดินออกไป


มัจฉารอจนทุกคนออกจากห้องประชุมหมด เธอรีบเดินตามศศินไป วันนี้แหละที่เธอจะต้องคุยกับเขา ใจหนึ่งก็กลัวเขาจะตำหนิ แต่เธออยากเคลียร์ความรู้สึกอึดอัดนี้มากกว่า เธอจะได้ทำงานอย่างสบายใจ


โชคดีที่ศศินเดินไปไม่ไกล เขายังอยู่ที่แผนกดีไซน์ฯ เธอก้าวฝีเท้ายาวๆ เพื่อให้ทันชายหนุ่ม


เอ่อ... คุณศศินคะ


เมื่อเจ้าของชื่อได้ยินเสียงหวานคุ้นเคยเรียก เขาหยุดเดินและหันกลับมามอง พบว่าเป็นเสียงของมัจฉาจริงๆ


ศศินหันไปส่งซิกกับเลขาหนุ่มให้ไปดูต้นทางเป็นการรู้กัน การที่เธอเรียกชื่อของเขาต้องเป็นเรื่องส่วนตัวแน่ๆ เพราะพนักงานส่วนใหญ่ถ้านอกจากเอ็ดดี้แล้ว ก็จะเรียกเขาว่าท่านประธานเพียงเท่านั้น


ครับ งานมีปัญหาหรือเปล่าครับเขายิ้มถามอย่างสุภาพ ท่าทีหมางเมินชัดเจน


เอ่อ... ไม่ใช่เรื่องงานค่ะ แต่เป็นเรื่อง... คืนนั้น...หญิงสาวหน้าแดงมองศศินไม่หลบสายตา คนได้ฟังหัวใจเต้นแรง อยากจะยิ้มดีใจแต่ข่มไว้ตีหน้าขรึมต่อ


ตรงนี้คงไม่เหมาะ เราไปคุยกันที่อื่นศศินคว้าข้อมือบางของมัจฉาหลบสายตาคนอื่น หากมีใครมาเห็นหรือได้ยินเข้าคงไม่ดี เขาพาเธอเข้ามาในห้องชงกาแฟโดยมีเอ็ดดี้ยืนดูต้นทางให้หน้าห้อง


เรื่องคืนนั้นทำไมครับศศินเป็นฝ่ายเริ่มถามก่อนเมื่อเห็นว่ามัจฉาเอาแต่ยืนเงียบ


ก่อนอื่นเลย... มัจดีใจมากที่ได้มาทำงานที่นี่ค่ะ แต่มัจก็รู้สึกลำบากใจที่ต้องมาเจอคุณค่ะ มัจกลัวคุณจะอึดอัดเรื่องคืนนั้น กลัวว่าคนอื่นจะรู้แล้วทำให้คุณเสียชื่อเสียงด้วย มัจเลยอยากตกลงกับคุณค่ะหญิงสาวเม้มปากนิดๆ หลังจากพูดจบ เธอคิดทบทวนเรื่องนี้มาหลายวันแล้วว่าเธอควรจะคุยกับเขาให้เคลียร์สักที วันนั้นเธอไม่ควรหนีกลับมาก่อน เขาคงรู้สึกแย่มาก เพราะถ้าเป็นเธอถูกทิ้งแบบนั้น เธอก็คงรู้สึกแย่เหมือนกัน


ตกลงอะไรครับ คุณจะรับผิดชอบผมงั้นเหรอ?” ดวงตาคมของเขาจ้องมองคนตัวเล็กนิ่งๆ


มัจไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น...


งั้นผมจะรับผิดชอบคุณเองศศินชิงตอบก่อน ไม่รู้ทำไม แต่เขารู้สึกได้ถึงการตีตัวออกห่างจากมัจฉา เพราะฉะนั้นเขาต้องชิงลงมือก่อน


ไม่ได้ค่ะ! เอ่อ มัจหมายถึงไม่ต้องรับผิดชอบหรอกค่ะ มัจไม่เป็นอะไรเลยค่ะมัจฉายกสองมือขึ้นห้ามพัลวัน เธอตกใจจริงๆ นะที่ศศินบอกจะรับผิดชอบ เธอไม่ได้ต้องการจะมาคุยเพื่อขอให้เขารับผิดชอบสักหน่อย แค่ต้องการให้เรื่องระหว่างเรามันจบลงด้วยดีต่างหาก


คุณบอกว่ากลัวผมอึดอัด เรื่องนี้แหละที่ผมอึดอัดที่สุดมัจฉามองเขามาอย่างไม่เข้าใจ ผมอยากรับผิดชอบคุณมัจนะครับ


มัจไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ เรื่องที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่ความผิดของคุณ กลับเป็นความผิดของมัจเองด้วยซ้ำที่เมาไม่มีสติแบบนั้น แถมยังเอ่อมัจฉาหยุดคำพูดไว้ด้วยความกระดากอาย เธอยกมือขึ้นทัดผมข้างหูแก้เขินพลางหลบตาศศินก่อนพูดต่อ ที่มัจมาคุยกับคุณไม่ใช่ว่าจะมาเรียกร้องความรับผิดชอบนะคะ แต่มัจอยากให้คุณปฏิบัติกับมัจเฉกเช่นพนักงานคนอื่นๆ น่ะค่ะ มัจดีใจมากนะคะที่ได้มาทำงานที่นี่ เพราะงั้นมัจเลยอยากตกลงกับคุณให้ชัดเจนค่ะ


ศศินได้ฟังอย่างนั้นถึงกลับไปต่อไม่เป็น หากเป็นผู้หญิงคนอื่นที่ชื่นชอบเขา แล้วเจอเหตุการณ์แบบนี้คงเรียกร้องอะไรๆ มากมาย แต่กลับเป็นเธอที่ไม่ต้องการ แถมยังบอกว่าไม่เป็นอะไรทั้งที่เธอเสียสิ่งที่สำคัญที่สุดให้เขาไปแล้วแท้ๆ นี่เธอหัวสมัยใหม่จนเกินไปหรือเปล่า


คิดแล้วก็อดโมโหไม่ได้จริงๆ


คุณไม่ต้องการให้ผมรับผิดชอบอย่างนั้นเหรอครับเสียงเข้มปลายแผ่วเบาอย่างผิดหวัง แต่มัจฉารับรู้ความรู้สึกนั้นไม่ได้


ค่ะ! มัจยินดีรับความเป็นเจ้านายและลูกน้องของท่านประธานเท่านั้นค่ะ เพราะฉะนั้นท่านประธานไม่ต้องลำบากใจเพราะมัจอีกแล้วนะคะมัจฉายิ้มหวานให้เขา มันเป็นรอยยิ้มที่เธอเคยยิ้มให้เขาปกติ แต่ไม่รู้ทำไมครั้งนี้กลับดูห่างเหินเหลือเกิน อาจเป็นเพราะสรรพนามที่เปลี่ยนไปของเธอละมั้ง


“…” ศศินมองตามหลังร่างบางที่โค้งบอกลาเขาแล้วเดินจากไป หัวใจเขาเจ็บแปล๊บขึ้นมา รู้สึกอยากดื่มย้อมใจขึ้นมาเลย

คนโดนเทมันเป็นแบบนี้สินะ



 [โปรดติดตามตอนต่อไป...]


>> กดติดตาม <<



TALK:TALK

ยัยน้องใจร้ายอ่า หล่อขนาดนี้เทคุณศินได้ไง แง่งง

ฝากติดตามด้วยนะคะ อ่านแล้วฝากคอมเมนท์และกดกำลังใจให้ด้วยนะคะ

#รัก





#เปิดสั่งซื้อวันที่ 1 ตุลาคม 2563 เวลา 08.00 น.

#แถมฟรี โปสการ์ด(ลายปก)-ที่คั่น(ลายปก)
-พรีเมี่ยมวันเดย์ ปกแจ็คเก็ต(กำลังวาดอยู่ค่ะ)
-พรีเมี่ยมจำกัดจำนวน(ยังไม่กำหนด) โฟโต้การ์ดพระ-นาง (2 ใบ)
-พรีเมี่ยมจับคู่ การ์ดใสลายปกแจ็คเก็ต (2 ใบ)

ฝากติดตาม จันทร์เร้นรัก หนึ่งในซีรี่ย์ หลงนาง 

v

ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง




________________
กดไลค์แฟนเพจ "แววจันทร์"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น