●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●| ซีรี่ย์ชุด •หลงนาง•

ตอนที่ 15 : บทที่ 5.2 ▶ จูบ [ H O T ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    25 ต.ค. 63



●◐จันทร์•เร้น•รัก◑●



บทที่ 5.2



 [จูบ]

คอนโด

มัจฉาหลับตาพริ้มเป็นลูกปลาน้อยนอนหมดสติ มือหนายกขึ้นมาสัมผัสลูบไล้ใบหน้าสวยอย่างระมัดระวัง ไล้ปลายนิ้วจากหน้าผากลงมาที่แก้ม หากได้สัมผัสจริงจะหวานอย่างที่เขาจินตนาการหรือเปล่านะ

นิ่มจังเสียงทุ้มแผ่วปลายอย่างระมัดระวังกลัวเธอตื่น

ทว่าหญิงสาวค่อยๆ ปรือตามองเขายากจะคาดเดาความคิด ปลายนิ้วเขายังคงค้างไว้ที่แก้มซ้ายไม่มีท่าทีจะดึงกลับ

มัจฉายังคงสบตาเขาเหมือนค้นหาคำตอบ หากมัวจ้องอยู่อย่างนั้นคงไม่มีคำตอบใดใด เธอจึงขยับมือบางขึ้นมาจับมือเขา เพราะกลัวว่าเขาจะดึงมือออก

 “คุณไม่ชอบมัจเหรอคะมัจฉาขยับใบหน้าให้กระชับฝ่ามือเขา

“...” อีกแล้ว... เธอถามตรงๆ อีกแล้ว ศศินรู้ว่าเธอกำลังเมามาก เธอกำลังไม่มีสติ เขาพยายามท่องจำไว้ในใจ

คุณหนีมัจถึงสองครั้ง... คุณไม่ชอบมัจสินะเธอค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นมานั่งขนาบข้างเขาบนโซฟา เธอปล่อยมือออกจากเขา ริมฝีปากบางยิ้มเศร้าๆทั้งที่มัจชอบคุณ มัจปลื้มคุณมากๆ

คุณเมาแล้วศศินหัวใจเต้นโครมคราม เขากำหมัดแน่นอย่างพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ให้พุ่งเข้าไปจู่โจมเธอ ยิ่งได้เห็นใบหน้าสวยที่เขาเฝ้าทะนุถนอมมานับสิบปีมีแววเศร้าสร้อย เขาก็ยิ่งอยากจะโอบกอดเธอแน่นๆ

เมาหรือคะนั่นสินะ คนเมาทำอะไรก็ไม่ผิดใช่ไหมคะมัจฉาเงยหน้ามองคนสูงกว่า และก่อนที่ศศินจะทันตั้งตัว ริมฝีปากบางจิ้มลิ้มที่เขาเฝ้ามองมาตลอดนั้น ขยับเข้ามาใกล้แล้วทาบทับลงบนปากของเขา ร่างสูงเกร็งตัวแน่น สองมือจับไหล่เล็กที่เป็นฝ่ายจู่โจมจูบเขาก่อน

มันคือเรื่องจริง เขาไม่ได้จินตนาการไปเองริมฝีปากนุ่มนิ่มกำลังทาบทับบนริมฝีปากของเขา รสชาติหอมหวานจากปลายลิ้นเล็กช่างไร้เดียงสาและไร้ประสบการณ์กำลังทำให้สติของเขากระเจิง

อื้ม” 

ศศินผละริมฝีปากออกจากมัจฉาหลังจากลิ้มรสหวานจากปากเธอนานแสนนาน เขาลูบไล้ริมฝีปากชื้นแดงนั้นอย่างแสนเสียดาย

หวาน... รสหวานดั่งที่เขาเคยจินตนาการ

 มัจฉามองตาปริบๆ เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอยู่ในภวังค์ความฝันเป็นฝันที่แสนหวานจนหัวใจเต้นระรัวไปหมด

เราควรหยุดนะครับคุณมัจเสียงทุ้มเอ่ยเตือนสติทั้งของเขาเองและของเธอเช่นกัน ศศินพยายามดึงตัวเองออกจากภวังค์รักรุนแรง ทว่ากลับเป็นมือบางที่ไขว่คว้าเขาเอาไว้

มัจต้องการคุณค่ะ

เธอเมาเขารู้เขาไม่ควรฉวยโอกาสกับเธอเขารู้

แต่ว่าเขาเองก็ต้องการเธอไม่แพ้กัน เขาเฝ้ามองเธอมาตลอดเวลาเกือบสิบปี จากความรู้สึกผิดแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพัน และมันกำลังจะกลายเป็นความรักโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว

ถ้าหากเขาจะเห็นแก่ตัวแม้จะถูกมัจฉาเกลียดก็ช่างมันแล้ว

ศศินสอดมือทั้งสองข้างเข้าท้ายทอยของมัจฉาอีกครั้ง บรรจงกดจูบอย่างดูดดื่ม เรียวปากเธอรอตอบรับราวกับรอคอยความชื้นฉ่ำจากเขาไม่รู้เบื่อ ร่างบางค่อยๆ ตัวอ่อนลง

ศศินอุ้มร่างบางขึ้น เธอกอดคอเขาไว้แน่น ทั้งสองร่างแทบจะรวมกันเป็นหนึ่งเดียว เขาพาเธอตรงไปยังห้องนอน เพียงระยะทางสั้นๆ แต่กลับรู้สึกว่ายาวไกลไม่สิ้นสุดสักที ยิ่งอุณหภูมิในร่างกายร้อนผ่าวในใจยิ่งร้อนชวนหงุดหงิด

มัจฉากอดคอเขาด้วยมือข้างเดียว อีกข้างลูบไล้ใบหน้าและเรียวปากนั้น กลิ่นกายหอมหวานเพิ่มทวีความเร่าร้อนให้เธอ การเคลื่อนปลายนิ้วสวยส่งต่อความรู้สึกถึงเขา มันจั๊กจี้วาบหวิวและทำให้เลือดในตัวเขาสูบฉีดเร็วขึ้นไปอีก

ทันใดที่เตียงปรากฏต่อสายตาชายหนุ่ม เขารีบสาวเท้าอย่างใจร้อนจนขาพันกันเซล้มลงไปบนเตียง ศศินรู้สึกเขินเล็กน้อยเพราะความตื่นเต้นจนพาเธอล้มลงบนเตียงพอดิบพอดี เพราะมีร่างกายแข็งแกร่งกล้ามแขนกำยำ เขาจึงประคองลงนอนได้สวยงาม

ศศินยันตัวเองขึ้นมาช้าๆ จ้องมองมัจฉาที่นอนตรงหน้าอย่างลุ่มหลง ใบหน้านวลขวยเขินแดงฉ่ำริมฝีปากที่เม้มน้อยๆ มันไม่พ้นการจับจ้องทุกสิ่งของเธออย่างหลงใหล แสงจันทร์สาดส่องเข้ามาทางนอกหน้าต่างกระทบใบหน้าหวานยิ่งรู้สึกเหมือนฝันไป

คุณสวยมากๆ

ศศินค่อยๆ จรดริมฝีปากลงบนหน้าผาก ไล่ลงตามจมูก โหนกแก้มและแก้มช้าๆ การกระทำของเขาทำให้หัวใจหญิงสาววาบหวิว ความอุ่นร้อนจากริมฝีปากที่ไล่ลงจากหน้าผาก เขาปฏิบัติต่อเธออย่างอ่อนโยนและทะนุถนอมที่สุด

ริมฝีปากหนาทาบทับริมฝีปากของเธอ มือข้างหนึ่งเลิกชายเสื้อก่อนจะสอดเข้าไปข้างใน ร่างบางกลับถอยหนีอย่างไม่คุ้นเคย มือหนาหยุดชะงักตรงหน้าท้องและวนไปข้างหลังแทน เขาค่อยๆ ใช้มือลูบไล้ไปตามแนวสันหลังอย่างอ่อนโยน มือเขาช่างอบอุ่น และลิ้นของเขาก็ยังทำหน้าที่กวาดชิมความหอมหวานจากปากเธอไม่ยอมหยุด

ศศินลูบคลำไปถึงสายเสื้อใน มัจฉาตื่นเต้นเมื่อคิดว่าเขาต้องปลดตะขอ แต่มือหนากลับเลื่อนลงมาที่เอวแทน แม้ศศินมีสิ่งที่ต้องการอยู่ตรงหน้า แต่เขารู้ว่าควรเป็นผู้ชายให้กับผู้หญิงแบบไหน เขาไม่รีบร้อนหาทางลัดหรือคิดใช้ความรุนแรง มีแต่ความถนอมอ่อนโยนเท่านั้นจะส่งต่อความต้องการถึงเธอได้

แต่ความตื่นเต้นจากการคาดเดาของเธอมากพอแล้ว มัจฉาจึงลุกขึ้นผลักเขาลงนอนกับเตียง ก่อนจะเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมเขาไม่ให้เสียเวลา

ใจร้อนเสียจริงเขาแกล้งแหย่เธอที่อดทนรอไม่ไหว แม้จะตกใจอยู่บ้าง แต่กลับตื่นเต้นเสียมากกว่า ไม่คิดว่ายัยเด็กมัจจะร้อนแรงขนาดนี้

ก็คุณช้านี่คะเสียงหวานกระเง้ากระงอด ดวงตาหวานเยิ้มพรางพราวในความมืด ตอนนี้มัจฉาเหมือนสัตว์ร้ายในร่างสาวงาม เธอแกะกระดุมเขาออกทีละเม็ดอย่างเงอะงะเล็กน้อย จนศศินนอนเปลือยท่อนบนอยู่ใต้ตัวเธอ ร่างเปลือยที่ไม่ได้ใส่เสื้อนั้นเผยให้เห็นไหล่กว้าง กล้ามหน้าท้องอัดแน่นไปด้วยความแข็งแกร่ง ความเร่าร้อนเร่งแรงปรารถนา ริมฝีปากเธอค่อยๆ จรดลงบนลำคอของเขาอย่างกระหาย

ฮึกกก...


การปลุกเร้าบริเวณลำคอนั้นช่างรุนแรงจนแทบหายใจไม่ออก เหมือนเธอรู้จุดอ่อนของเขา เสียงครางทุ้มลึกเล็ดลอดออกมาอย่างพึงพอใจ

ริมฝีปากมัจฉาพรมจูบลำคอไล่เรียงลงมาที่ไหปลาร้า ตอนนี้เธอกำลังสนุกซุกซนอยู่บริเวณนั้น สติของเขาแทบตะเหลิดจากการปลุกเร้าของมัจฉา ใจหนึ่งอยากจับเธอให้นอนลง อีกใจก็อยากให้เป็นแบบนี้ต่อไปเพราะรู้สึกดี

แต่แล้วความด้านดิบภายในพลุ่งพล่าน เขาสลับลุกพรวดพลิกมัจฉาลงไปนอนอีกครั้ง ยึดไว้ด้วยแขนกันซุกซนจากมือเธออีก

ทีนี้ผมเอาจริงละนะ!

ศศินเลียฝีปากอย่างกระหาย คราวนี้เขาต้องจัดการยัยปลาน้อยแสนซนสักที เขาจะไม่ยอมให้เธอเล่นสนุกเพียงคนเดียวอีกแล้ว...


 [โปรดติดตามตอนต่อไป...]

>> กดติดตาม <<



TALK:TAlK

เอ้... ตอนต่อไปจะมี NC ไหมน้าา ยัยน้องก็ร้อนแรงซะด้วยสิ

อย่าลืมติดตามด้วยนะคะ ^^

#รัก





#เปิดสั่งซื้อวันที่ 1 ตุลาคม 2563 เวลา 08.00 น.

#แถมฟรี โปสการ์ด(ลายปก)-ที่คั่น(ลายปก)
-พรีเมี่ยมวันเดย์ ปกแจ็คเก็ต(กำลังวาดอยู่ค่ะ)
-พรีเมี่ยมจำกัดจำนวน(ยังไม่กำหนด) โฟโต้การ์ดพระ-นาง (2 ใบ)
-พรีเมี่ยมจับคู่ การ์ดใสลายปกแจ็คเก็ต (2 ใบ)

ฝากติดตาม จันทร์เร้นรัก หนึ่งในซีรี่ย์ หลงนาง 

v

ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง




________________
กดไลค์แฟนเพจ "แววจันทร์"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น