Vanilla Sundae

ตอนที่ 1 : 00 - Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,400 ครั้ง
    6 พ.ย. 62




PROLOGUE




           
เปาะ...แปะ...


           
วันนี้ฝนตกไม่หยุดตั้งแต่เช้า หลายคนเลยติดแหง็กอยู่ตามตึกเรียนลามไปถึงคาเฟ่ในมหาลัย เขาคือหนึ่งในผู้ประสบภัยนั้นที่ต้องหอบสังขารกับเสื้อผ้าซึ่งเปียกเป็นหย่อมๆ เข้ามาในร้านไอศกรีมตามคำชักชวนของเพื่อนสนิท


           
อากาศทั้งชื้นและหนาวเย็น แต่ก็ยังสรรหาอะไรที่โคตรไม่อบอุ่นต่อร่างกายมากินอีก


           
“วานิลลาซันเดมาแล้วค่า”


           
“ขอบคุณครับ”


           
พนักงานเสิร์ฟวางไอศกรีมถ้วยเล็กไว้ตรงหน้าผู้เป็นเจ้าของ ส่วนใครอีกคนที่ได้ก่อนแล้วไม่รอช้าจัดการสวาปามจนหมดไปสองสกู๊ป ทำราวกับไม่เคยมีอะไรตกถึงท้องมาเป็นปี พอปากว่างเจ้าตัวก็พูดจ้อไม่หยุด


           
“กินเหมือนเดิมเลยเนอะมึงอะ ถามจริง บนโลกนี้มึงรู้จักไอติมแค่รสเดียวเหรอ”


           
“อืม”


           
วานิลลาซันเดเป็นไอศกรีมเพียงรสเดียวที่คนตัวสูงสั่ง เขาไม่ใช่คนที่ชอบกินของหวานเป็นประจำอยู่แล้ว แต่ถ้าถามว่าทำไมถึงต้องเป็นวานิลลาซันเด นั่นคงเป็นเพราะมันคือสิ่งเดียวที่ทำให้เขาจดจำวัยเด็กได้ชัดเจนที่สุด


           
“เถียงกันบ้างก็ได้เพื่อน”


           
“เมื่อยปาก”


           
“โคตรเหี้ย”


           
เขาเป็นพวกทื่อๆ คิดอะไรก็บอกแค่นั้น ไม่ชอบการขยายความเพิ่มจนบางทีดูแข็งกระด้างและไม่เป็นมิตรกับผู้คนสักเท่าไหร่


           
ติ๊ง~


           
“กูส่งให้ละ ช่วยเปิดอ่านไลน์ด้วย” เสียงของเพื่อนสนิทดึงความสนใจคนฟังกลับไปยังเจ้าของคำพูดอีกครั้ง


           
“ส่งอะไรมา”


           
“ก็คนที่มึงต้องไปเจอในงานสัมภาษณ์ไง ศึกษาเขาไว้ซะ มึงยิ่งเป็นพวกไม่ชอบอธิบายอยู่ด้วย ไม่ใช่พอไปถึงก็เงียบใส่เขาอีกล่ะ”


           
“นี่เป็นเพื่อนหรือเป็นพ่อ”


           
“กูอะโคตรของโคตรพ่อมึงเลย เพราะงั้นเชื่อฟังพ่อสักครั้งนะลูก” ว่าแล้วก็เอื้อมมือมาตบบ่าปุๆ สองทีพร้อมทำสีหน้าคาดหวัง


           
เจ้าของร่างสูงถอนหายใจกับประโยคยืดยาวของเพื่อนสนิทที่พยายามพูดกรอกหูอยู่ตลอดทั้งวัน จะให้ทนฟังต่ออีกก็คงไม่ไหวเลยจบปัญหาทุกอย่างด้วยการกดเข้าไปอ่านข้อมูลตามลิงก์ที่แปะไว้ทางข้อความส่วนตัว ส่วนมืออีกข้างไม่ว่างเว้นสลับตักไอศกรีมใส่ปากไปด้วย


           
เพียงจิ้มนิ้วกดเข้าไป หน้าเว็บไซต์หนึ่งพลันปรากฏขึ้น หน้าตาของมันค่อนข้างคุ้นเคยเนื่องจากเด็กวัยรุ่นส่วนใหญ่คงเคยเห็นผ่านตากัน แตกต่างก็ตรงแค่หัวข้อซึ่งเด่นหราอยู่เท่านั้นที่เปลี่ยนไปตามคอนเทนต์ของเว็บ อย่างหน้าที่เขากำลังเปิดดูอยู่ก็เป็นช่วงแนะนำคนดังอะไรประมาณนั้น


           
รูปของใครคนหนึ่งซึ่งไม่เคยรู้จักมาก่อนถูกแปะไว้ข้างใต้หัวเรื่อง ถัดลงมาจึงเป็นบทสัมภาษณ์และคลังรูปอีกเล็กน้อย


           
เอาวะ!


           
กับคนที่ไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับใครอย่างเขา การจะร่วมงานกับคนสักคนก็ต้องพยายามด้วยวิธีแบบนี้แหละ




         
ช่วยแนะนำตัวหน่อยค่า

สวัสดีครับ ผมศิฑา กาญจนอลงกรณ์ ชื่อเล่นว่าพอร์ช เรียนอยู่คณะทันตแพทยศาสตร์ ชั้นปีที่สี่ครับ



มีคนรู้จักเราได้ยังไง

อืม...ผมก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่ คิดว่าบางคนอาจรู้จักผมจากแฮชแท็ก #หมอฟันหล่อบอกต่อด้วย มาก่อน หรือบางคนก็รู้จากการติดตามเพจคิวต์ๆ ของเด็กมหาลัย แต่ถ้าเป็นช่วงหลังรู้สึกจะมาจากทวิตเตอร์มั้งครับ เพราะชอบไปเล่นมุกขำๆ กับเพื่อนประจำเลย หลายคนที่ชอบความตลกบวกไลฟ์สไตล์กินแหลกเลยฟอลโลว์กันมาเยอะ



ตอนนี้อยู่ปีสี่เรียนหนักมั้ย มีเวลาพักผ่อนหรือเปล่า

หนักครับ ดูจากใต้ตาของผมได้เลย เวลาพักผ่อนก็แล้วแต่วันครับมีตั้งแต่ไม่ได้นอนไปจนถึงนอนข้ามวันกันเลยทีเดียว



มีวิธีผ่อนคลายความเครียดยังไงบ้าง

ส่วนใหญ่ก็อ่านการ์ตูน เล่นเกม แล้วก็กินครับ



หนังสือ เกม และของกินที่ชอบที่สุด

หนังสือ : ไม่มีครับ ผมเป็นพวกไม่ยึดติดกับอะไรเท่าไหร่ เลยไม่มีของรักที่รู้สึกหายไปไม่ได้

 

เกม : ก็ไม่มีที่ชอบที่สุดเหมือนกัน แต่จะมีเกมที่มักคิดถึงบ่อยๆ ก็อย่าง Chocobo, Bloody Roar, Tekken, Bomberman หรือเกม Gacha ที่เล่นแบบ Turn Base อย่างหลังนี่ก็สนุกดีครับตรงที่เราสามารถอัพตัวละครให้เก่งขึ้นเรื่อยๆ ได้

 

ของกิน : ผมไม่สามารถเลือกได้ว่าจะยกให้เนื้อย่างหรือแซลมอนเป็นอันดับหนึ่งในใจดี เลยขอเลือกให้ทั้งสองอย่างเป็นอันดับหนึ่งร่วมแล้วกัน




           
ดวงตาคมกวาดอ่านบทสัมภาษณ์ไปเรื่อยๆ เพื่อทำความรู้จักกับใครอีกคนผ่านตัวหนังสือ จากที่ดูแล้วก็เป็นคนสบายๆ ไม่ค่อยซีเรียสเท่าไหร่ หวังว่าวันที่ได้เจอกันสถานการณ์คงผ่อนคลายกว่าที่คิด


           
คำถามแล้วคำถามเล่าถูกกวาดตาอ่านจนหมดในเวลาอันรวดเร็ว กระทั่งมาถึงคำถามที่จำเพาะเจาะจงลงไป และมันทำให้เขาต้องโฟกัสกับการอ่านข้อความเดิมๆ อยู่หลายรอบ




         
รู้สึกยังไงที่มีคนชื่นชอบเรากับรุ่นพี่ที่สนิทจนเกิดคู่จิ้นไมล์พอร์ช

ก็น่ารักดีครับ ด้วยความที่ผมกับพี่ไมล์เรียนมหาลัยเดียวกัน แถมยังเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องจากโรงเรียนเก่าก็เลยค่อนข้างสนิทกว่าคนอื่นๆ




           
“คู่จิ้นคืออะไร”


           
อ่านมาถึงตรงนี้สองคิ้วพลันขมวดเข้าหากัน พยายามเข้าใจแล้วแต่บางอย่างก็งงๆ เลยตัดสินใจถามเพื่อน ซึ่งหลังได้ยินคำถาม คนฟังถึงกับส่ายหน้าหวือพลางลากเสียงยืดยาวด้วยความอ่อนใจใส่


           
“โอ๊ยยยยย มึงไปอยู่ไหนมาวะ คู่จิ้นก็คือคนสองคนที่แฟนคลับลุ้นอยากให้เป็นคู่รักกันไง”


           
“อ๋อ” ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเข้าใจก่อนเปิดปากพูดต่อ “เขามีคู่จิ้นด้วยว่ะ”


           
“ก็ต้องมีอยู่แล้วปะ น่ารักซะขนาดนั้น”


           
“งั้นๆ”


           
“จ้าาาาา”


           
“มึงรู้จักคนชื่อไมล์มั้ย”


           
“ไม่อะ Google เอาดิ”


           
เขาไม่คิดจะถามต่อแต่เลื่อนนิ้วกดไปยังไอคอนที่อีกฝ่ายเพิ่งพูดถึง แล้วจัดการพิมพ์ข้อความค้นหาชื่อบุคคลที่ต้องการรู้จักลงไป แค่นี้ก็เรียบร้อย...


           
“สัด มันขึ้นเป็นรูปหน้าปัดรถยนต์”


           
“มึงกวนตีนกูปะเนี่ย”


           
โอเค พยายามจะเล่นมุกแต่คิดว่าไม่ผ่านเลยเลือกเงียบดีกว่า กลับมาที่การอ่านสัมภาษณ์อีกครั้ง ซึ่งเป็นคำถามข้อสุดท้ายที่เขียนไว้เป็นการปิดบทความ




         
ถามถึงเรื่องที่ลึกลงไปอีกนิดดีกว่า ตอนนี้พอร์ชมีคนรู้ใจแล้วหรือยัง

ยังไม่มีครับ ผมเรียนหนักไม่มีเวลาไปมีแฟนหรอก (หัวเราะ)



“คนแบบนี้ไม่มีแฟนจริงเหรอวะ” เป็นความสงสัยที่เกิดขึ้นทันทีที่อ่านข้อความดังกล่าวจบ ซึ่งคนเป็นเพื่อนก็ไม่ยอมนิ่งเฉยรีบเอ่ยแทรกด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็นขั้นสุด

 

“ทำไม มึงสงสัยตรงไหน”


           
“เขาสัมภาษณ์บอกโสด แต่ดูทรงน่าจะมีแฟนแล้ว”


           
“ทรงอะไรของมึง ช่วยอธิบายให้ยาวกว่านี้ได้มั้ย มึงนี่แม่ง...”


           
“ก็น่ารัก”


           
“เมื่อกี้มึงเพิ่งบอกเขาดูงั้นๆ อยู่เลย”


           
“เมื่อกี้กูพูดงั้นเหรอ”


           
“รำคาญมึงว่ะ เออ ไว้วันงานตอนเจอเขาก็ลองถามดูแล้วกัน”


           
“โคตรเสียมารยาท”


           
“มันมีวิธีถามมากมายไม่ให้ดูเสือกเยอะแยะไป เนี่ยเดี๋ยวกูแนะนำให้ สมมติจะถามเขาว่ามีแฟนยังก็อย่าไปถามตรงๆ มันต้องใช้วาทศิลป์กันบ้าง”


           
“ยังไง”


           
“ก็เปลี่ยนเป็นถาม ขอจีบนะครับแทน ถ้าแฟนเขาตามมาด่ามึงก็ได้คำตอบเลยไง”


           
“เวร!” รู้ทั้งรู้ว่าคงได้ยินคำตอบโคตรไร้สาระกลับมา แต่เขาก็ยังตั้งใจฟังอยู่นานเพื่อพาตัวเองมาค้นพบกับความเปล่าประโยชน์ถึงขีดสุด “มึงคิดว่าจริงๆ แล้วเขาเป็นคนยังไง”


           
“พี่พอร์ชเหรอ อืม...”


           
“...”


           
“ดูจากภายนอกน่าจะสดใส นุ่มนิ่ม และควรค่าแก่การทะนุถนอมมั้ง”


           
“เหรอวะ”


           
“เออดิ”


           
นี่เป็นบ่ายวันอังคารที่โคตรของโคตรชิลเพราะติดฝนจนขยับไปไหนแทบไม่ได้ แถมเพื่อนก็ยังกวนประสาทไม่หยุด สิ่งเดียวที่สมองประมวลผลและรับรู้ในตอนนี้จึงมีแค่ภาพสายฝนที่เทกระหน่ำ


           
รสชาติของไอศกรีมวานิลลา


         
และการรู้จักกันอย่างไม่เป็นทางการกับพอร์ช ศิฑาที่แสนนุ่มนิ่มเท่านั้น...





 

นี่เป็นนิยายเรื่องยาวหนึ่งในโปรเจ็กต์ Real Guys Fiction ที่ไปแอบซุ่มเขียนมาค่ะ

ถือว่าเป็นช่วงที่มีความสุขมากกกกกก อีกอย่างคือเรื่องนี้จิตติเขียนจบแล้ว

แต่ยังไม่ได้เฉลยว่าชื่อเรื่องจริงๆ คืออะไร (หลายคนก็พอรู้แล้วล่ะ) ไว้มาลุ้นไปพร้อมกันค่า

 

ป.ล. ด้วยความที่นิยายเรื่องนี้เป็นการร่วมโปรเจ็กต์กับทางสำนักพิมพ์

จิตติเลยไม่สามารถลงให้จบได้ ดังนั้นจึงลงเป็นตัวอย่างให้อ่านได้เพียง 5 ตอนเท่านั้น

ต้องขอโทษด้วยนะคะ แล้วเจอกันในรูปเล่มหลังเปิดปกอีกทีน้า

แฮชแท็ก #RealGuysFiction

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.4K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

273 ความคิดเห็น

  1. #256 mmgalaxykk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 04:58
    ทำไมอ่านแล้วหน้าลุงคนนั้นถึงลอยมา555555
    #256
    0
  2. #255 ThkTheks (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 09:42
    แอแงงงง พ้อดดดดดด
    #255
    0
  3. #239 tarun_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 00:48
    ชอบพระเอกกก
    #239
    0
  4. #235 12311232123312 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 08:10
    ฮือออออ
    #235
    0
  5. #219 peal (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 21:07

    รอเล่มวางขายในร้านหนังสือนะครับ

    #219
    0
  6. #214 AmAum Socut (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 12:35
    น่าติดตามมากอ่ะ
    #214
    0
  7. #212 Dorothy Bernard (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 22:58

    เข้าอารมณ์คนเลือกของกินไม่ได้5555555

    #212
    0
  8. #137 你我 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 01:50

    ฟฟีลกู้เน่าดูเลยย

    #137
    0
  9. #119 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 18:41
    ว้าววว น่าสนใจมากเลยค่ะ
    #119
    0
  10. #118 แซลมอนของม้อร (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 16:05
    น่ารักกก555555 แต่พระเอกกวนติงจังวะพ่อ55555555
    #118
    0
  11. #109 หลานพลเอก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 10:59

    ถ้าพระเอก ไม่ได้ชื่อ เกรท - สพล ผมจะบอกคุณลุง สั่งปิดเว็ปเด็กดีครับ.. ^^

    #109
    0
  12. #87 WonTaeKyu1013 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 14:53


    เพื่อนพระเอกเรียกว่า พี่พอร์ช หรอ อาจจะวัยทำงานแต่เรียกคนน่ารักว่าพี่นั่นแหละ // ชิปให้เข้าทางตัวเอง




    นึกถึงหน้าลุง ทุกครั้งๆ รอเปย์เล่มจ้า


    #กินกับกัง ต้องมีแล้วนะ 55+

    #87
    0
  13. #78 02230223 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 10:05
    เรือในตำนานป่าว #หมีต่าย
    #78
    0
  14. #74 DackBass (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 12:53
    ไม่ว่าพระเอกจะเป็นใครชื่ออะไรแต่นี่ก็จะมโนว่าเป็นลุงคนนั้น แล้วกัน
    #74
    0
  15. #72 hh_9094 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 10:55
    พระเอกพูดน้อย กวนทีน สไตล์คุณจิติ
    #72
    0
  16. #67 doublendoubleo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 07:27
    งึ้ย เรือในตำนานของนุ้งง
    #67
    0
  17. #60 ฟีฟ่า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 01:14

    ก็คือขำความ 'ลุงคนนั้น' ของทุกคนมาก55555

    #60
    0
  18. #57 Copper (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 00:36
    แง้ พระเอกเป็นใครน้าาา //นับเหรียญเปย์
    #57
    0
  19. #43 นินิ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 21:21

    พระเอกถึงไม่บอกแต่หน้าลุงคนนั้นลอยมาเรย 55555555555 แหมพ่อ ตอนเเรกบอกเค้างั้นๆ น่ารักๆๆๆ

    #43
    0
  20. #34 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 15:51
    อ๊ากกกก น่าตามมากค่ะ
    #34
    0
  21. #33 ไอดีนี้แมวอ่าน. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 15:28
    ฝแงงงงงง เสียดายอะะะะ
    #33
    0
  22. #32 Nn-NTD (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 17:17
    แอแงงงง
    #32
    0
  23. #31 Sir1a (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 14:40
    นึกถึงแต่หน้าโพชิงือออ5555
    #31
    0
  24. #30 Peony.n (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 12:17
    เขินรอแล้วววว
    #30
    1
    • #30-1 pleng3110(จากตอนที่ 1)
      9 พฤศจิกายน 2562 / 01:54
      ชื่อเล่น ชื่อจริง นามสกุล มาเต็มขนาดนี้ ดูออกนะคะ
      #30-1
  25. #29 Mistyblack (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 09:59
    เกียมตัง
    #29
    0