[GOT7] คุณพ่อตัวร้ายทวงรัก (Boy's love)

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 5.1 เปิ่นหวางยังใช้ยันต์ไม่หมด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 376 ครั้ง
    19 ม.ค. 64

 พอกลับมาถึงบ้าน ชินอ๋องใช้เวลาอยู่กับเจ้าตัวน้อยจนถึงช่วงเย็น จากนั้นก็ลอรีนก็มาดูแล เขาจึงกลับเข้าห้องไปจัดการกับของที่สั่งให้พ่อบ้านเตรียมเอาไว้ให้

ซึ่งของพวกนั้นก็คืออุปกรณ์สำหรับสร้างยันต์นั่นเอง!

กระดาษธรรมดา ไม่มีทางที่จะกักเก็บพลังวิญญาณไหวอยู่แล้ว ฉะนั้นเขาจึงใช้กระดาษทองคำ หมึกก็ผสมผงหยก ผงทองคำ และเลือดของเขาลงไป

เขาวาดยันต์หลายชนิด จนกระทั่งพลังวิญญาณเหือดแห้ง เกิดอาการมึนงงจวนเจียนจะหมดสติจึงหยุดมือลง

ชีวิตประจำวันของชินอ๋องวนเวียนอยู่กับ ดูแลลูก ฝึกฝน วาดยันต์ และเตรียมตัวสอบจนกระทั่งเกือบครบเดือน พี่เฟย เพื่อนเก่าของมาร์คคนเก่าก็โทรมาทวงสัญญา

“ที่ไหนเมื่อไหร่ล่ะ” ชินอ๋องถามกลับไป แววตาของเขาฉายแววเจตนาฆ่า หากพี่เฟยอยู่ตรงหน้าคงแข้งขาสั่น และรีบกลับใจอย่างแน่นอน

แต่ทว่า...

พี่เฟยไม่ได้อยู่ตรงนี้ เจ้าตัวคิดว่าคนที่คุยด้วยยังคงเป็น มาร์ค ต้วน ที่โง่เง่าหลอกง่ายคนเดิมจึงหลงชะล่าใจว่าตนเองจะได้ทำผลงานใหญ่ และวาดฝันไปว่าตนเองจะกลายเป็นคนสำคัญของแก๊งในภายภาคหน้า

[“คืนพรุ่งนี้เป็นไง นายวางยาปู่ของนายแล้วพามาส่งที่โกดังถนนสายเจ็ดหนึ่งเจ็ด จากนั้นนายก็แกล้งทำเป็นฮีโร่มาช่วยปู่ จบเรื่องนายก็จะกลายเป็นหลานรักของปู่ ฟังดูดีไหม”]

“ดี แต่พี่เฟย... พี่จะได้อะไรจากการช่วยผม”

[“เห้ย... พี่ได้อะไรที่ไหนล่ะ”]

“แล้วทำไมพี่ต้องทุ่มสุดตัวขนาดนี้ด้วยล่ะ”

[“เราก็เหมือนพี่น้องกัน อะไรทำเพื่อน้องชายคนนี้ได้พี่ยินดีทำ นายได้ดีพี่ก็มีความสุข”]

“พี่คิดดีแล้วแน่นะ” ชินอ๋องถามอีกฝ่าย

[“ถามอะไรอย่างนั้น คราวนี้ฉันทุ่มเต็มหน้าตักเลยนะ เอาน่า... พาปู่ของนายมา แล้วทุกอย่างมันจะดีเอง”] อีกฝ่ายยังคงใช้คำพูดสวยหรู ชินอ๋องได้ฟังก็ยิ่งมีแววตาที่เยือกเย็นลง ปากก็พูดว่าพี่น้อง แต่หลอกใช้เขาให้พาปู่ไปตาย หนำซ้ำยังจะฆ่าเขาอีก ฉะนั้นเขาจะปล่อยมันไว้ไม่ได้

“เข้าใจแล้ว คืนพรุ่งนี้เจอกัน” ชินอ๋องวางสาย จากนั้นก็หยิบยันต์ขึ้นมาดูอีกครั้ง เยอะขนาดนี้มันน่าจะเพียงพอสำหรับการเก็บกวาดเศษสวะพวกนั้น...

กึก...

เสียงดังกุกกักหน้าประตู ทำให้ชินอ๋องหรี่ตาลงเล็กน้อย แต่ไม่ขยับ ไม่เปิดโปงคนที่แอบฟัง

“มาร์ค...” แต่ดูเหมือนคนที่แอบฟังจะใจกล้าอยู่เหมือนกัน ไม่เพียงไม่หนี แต่กลับแสดงตัวด้วยการผลักประตูเข้ามา

“ว่าไงแจ็คสัน...”

“เมื่อกี้แกคุยกับใคร เอ่อ... ฉันไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังหรอกนะ พอดีจะเข้ามาหยิบหนังสือน่ะ” แจ็คสันถาม แต่ก็ไม่ลืมแก้ต่างเอาไว้ก่อน เพราะถ้าเป็นมาร์คอย่างที่เคยเป็นจะต้องไม่ชอบใจแน่ ๆ

“กับเพื่อนน่ะ”

“เพื่อน... อย่าบอกนะว่าเป็นไอ้พี่เฟยอะไรนั่น ออกห่างมันเถอะ มันไม่ใช่คนดีหรอก ฉันเคยได้ยินมาด้วยว่าจริง ๆ แล้วมันเป็นคนของตระกูลหม่า... แกก็รู้ใช่ไหม ตระกูลหม่ามันอยากครับครองพื้นที่ของตระกูลต้วนจะตาย ฉันว่าไอ้พี่เฟยนี่มันไม่ได้มาดีแน่ มันต้องเข้าหาแกอย่างมีจุดมุ่งหมายชัวร์!” แจ็คสันพยายามพูดกล่อม ชินอ๋องมองหน้าอีกฝ่ายแล้วพยักหน้ารับ

“อืม”

“ยังไง... อืมแล้วยังไง มันนัดแกออกไปใช่ไหม ถ้าแกอืม แกเข้าใจ แกต้องไม่ไป เข้าใจไหมมาร์ค” แจ็คสันพยายามพูดกล่อม และนั่นทำให้ชินอ๋องรู้สึกดีกับอีกฝ่ายมากขึ้น ที่ผ่านมามาร์คคนเก่าหรือจะพูดให้ถูกคือโจวซิงหรู ไม่เคยทำดีกับแจ็คสันเลย แต่แจ็คสันก็ยังนับเป็นพี่เป็นน้อง ไม่เคยเกลียดชังจริง ๆ จัง ๆ เลยสักครั้ง ถือได้ว่าเป็นพี่น้องที่ดีจริง ๆ

“ฉันจะไป”

“เอ๊ะ...”

“ฉันรอคอยเวลานี้มานานแล้ว ฉะนั้นฉันต้องไป” ชินอ๋องคลี่ยิ้ม ก่อนจะเก็บยันต์ทั้งหมดใส่กระเป๋า แล้วเดินออกมาจากห้องหนังสือ ปล่อยให้แจ็คสันยืนนิ่งอยู่ที่เดิม บางทีแจ็คสันอาจจะผิดหวังในตัวเขา เพราะเขาไม่ได้อธิบายให้เหตุผลจริง ๆ ให้แจ็คสันรับรู้

แต่ว่ามันไม่สำคัญ...

เพราะเขาไม่ต้องการให้ครอบครัวเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ฉะนั้นทุกคนในครอบครัว ไม่จำเป็นต้องมีใครรู้

 

คืนวันต่อมา

พอใกล้ได้เวลานัดหมาย ชินอ๋องก็ขับสปอร์ตสีดำออกบ้าน พอจะถึงโกดังที่ว่า เขาก็หยิบยันต์ขึ้นมาหนึ่งแผ่น กระตุ้นด้วยพลังวิญญาณแล้วตบลงไปที่ตุ๊กตาหมูตัวโตข้าง ๆ ยันต์แผ่นนั้นลุกไหม้ จากนั้นแสงก็สว่างวาบปกคลุมตุ๊กตา จากนั้นมันก็กลายเป็นปู่ต้วน...

แท้จริงแล้วยันต์ร่างมายานี่ เป็นแค่ยันต์ระดับต่ำในโลกก่อน เพราะมันไม่สามารถหลอกตาคนที่มีพลังปราณระดับสองขึ้นไปได้

แต่ในโลกนี้ต่างออกไป...

เขาสามารถเอามาใช้งานได้ พวกพี่เฟยจะคิดว่าปู่ต้วนนั่งมาด้วย และจะเปิดประตูโกดังให้เขาเข้าไปแต่โดยดี

ชินอ๋องกระตุกยิ้มร้าย จากนั้นก็ตบยันต์ป้องกันที่คอนโซลรถและอกตัวเองเป็นสิบแผ่น ถ้าพวกนั้นไม่โยนระเบิดใส่เขา เขาไม่มีทางตายง่าย ๆ หรอก

ไม่กี่นาทีต่อมา รถของชินอ๋องก็เข้าไปในโกดัง ทันทีจอดกระสุนห่าใหญ่ก็สาดเข้ามาทันที

ชินอ๋องส่ายหัว...

ถ้าเขายังชิงร่างกลับมาไม่ได้ ร่างของปู่ต้วนและร่างของเขาคงพรุนไปด้วยลูกกระสุนแน่ ๆ

“หยุดยิง! ลงไปลากศพไอ้ปู่ต้วนลงมาสิ ท่านหม่าอยากจะเหยียบหน้ามันสักทีหนึ่ง” มีเสียงหนึ่งตะโกนสั่งขึ้น

“เดี๋ยวนี้เลยครับ!” และเป็นพี่เฟยที่รับคำอย่างกระตือรือร้น มันเปิดประตูฝั่งร่างปู่ต้วน หมายจะลากลงไปตามคำสั่ง แต่ดวงตาของมันก็ต้องเบิกกว้างขึ้น เมื่อเห็นว่าน้องชายที่มันบอกว่าหวังดีนักหนากำลังส่งยิ้มมาให้

“มะ... มาร์ค...”

“ไง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะพี่เฟย ต้อนรับได้อบอุ่นดีจริง ๆ”

“ทำไม...” พี่เฟยตกใจเป็นอย่างมาก เขารีบมองหาต้นสายปลายเหตุว่าทำไมคนในรถยังคงอยู่ดี และก็ได้เห็นว่ากระสุนทั้งหมดที่ถูกยิงมา เจาะไม่เข้าตัวรถเลยสักนัด

“รถกันกระ...” เข้าใจไปว่ารถกันกระสุน และจะตะโกนบอกคนอื่น ๆ

ทว่า!

ชินอ๋องกระชากคอเสื้อมันเข้ามาในรถ และใช้มีดสั้นบาดคออย่างรวดเร็ว ทำให้มันขาดใจตายไป!

“ไอ้เฟย! มัวลีลาอะไรอยู่ลากมันลงมาสิ!” คนด้านนอกตะโกนเร่ง แต่ไม่มีการตอบกลับจากพี่เฟย

จากนั้นพวกมันก็ต้องหน้าถอดสี เมื่อเห็นว่าชินอ๋องเปิดประตูรถลงมา!

“มันยังไม่ตาย!” พวกมันตะโกนขึ้น และเหนี่ยวไกทันที!

หากแต่ชินอ๋องกระตุ้นยันต์แผ่นหนึ่งให้ทำงาน ควันจึงพุ่งออกมาโขมงและปกคลุมไปรอบ ๆ

เมื่อควันจางลง หลาย ๆ คนก็ต้องตกใจ เมื่อได้เห็นว่าขยะตระกูลต้วนอย่างมาร์คมายืนอยู่ใกล้ ๆ ตัวเอง!

“แกมายืนตรงนี้ได้ยังไง!” ไม่ถามเปล่ามันลั่นไกใส่ทันที แต่พอมาร์คล้มลงขาดใจตาย ดวงตาของมันก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ เพราะจากที่มันเห็นเป็นมาร์ค กลับกลายเพื่อนเป็นพี่น้องของมันเอง

“เป็นไปได้ยังไง!” เหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้นกับอีกหลาย ๆ คน

ชินอ๋องที่ยังคงยืนอยู่ข้างประตูรถ กระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ยันต์หลอนจิตเป็นเพียงยันต์ระดับต่ำ ผู้ฝึกตนสายบ่มเพาะพลังวิญญาณสร้างออกมาเพื่อเป็นของเล่นให้เด็ก ๆ ในโลกเก่าของเขาเท่านั้น

แต่ในโลกนี้ต่างออกไป คนที่นี่ไม่มีพลังปราณจึงจิตอ่อนยิ่ง เขาจึงหลอกให้พวกมันฆ่ากันเองได้อย่างง่ายดาย

เมื่อเขาตัดกำลังอีกฝ่ายไปได้มากมายแล้ว เขาก็ดึงกระบี่ออกมาฝัก ใช้ยันต์เพิ่มความทนทานและความคมเข้าไป จากนั้นก็เดินเข้าไปปลิดชีพทีละคนอย่างไม่รีบร้อน...

“แกมาได้ยังไง! ตายซะเถอะ!” บางคนหันมายิงปืนใส่ชินอ๋อง แต่ชินอ๋องใช้กระบี่ปัดกระสุนให้ไปโดนอีกคน!

“อ๊ากกก พี่ยิงผมทำไม!”

“ฉะ... ฉันไม่ได้ยิงแก! ฉันยิงมัน” คนที่ยิงพูดขึ้นอย่างตกใจ และตั้งท่าจะยิงอีกครั้ง

แต่...

ฉึบ!

ชินอ่องตวัดกระบี่ไป และหัวของมันก็ขาดหลุดลงมาจากบ่า

ตอนนี้ทุกคนรู้สึกเหมือนเห็นผี ท่านหม่าเองก็เช่นกัน ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยเห็นใครร้ายกาจขนาดนี้มาก่อน มันเหมือนเขากำลังอยู่ในหนังที่ตัดต่อเอฟเฟคเข้าไป สามัญสำนึกของเขาไม่สามารถยอมรับได้ว่ามันคือเรื่องจริง!

“สวัสดีท่านหม่า... ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกันคือเมื่อไหร่นะ” ชินอ๋องถามขึ้น เมื่อได้มายืนตรงหน้าของอีกฝ่าย

“ตอนนั้นนายอายุเจ็ดขวบเห็นจะได้” ท่านหม่าตอบเสียงสั่น

“และท่านหม่าก็นึกได้ตอนนั้นเลยใช่ไหมว่าจะทำลายตระกูลต้วนด้วยวิธีไหน”

“ฉัน... ฮะฮะ... นะ... นายคงไม่รู้ตัวตั้งแต่ตอนนั้นหรอกใช่ไหม” ท่านหม่าหัวเราะออกมา แต่การหัวเราะนั่นมันเป็นการหัวเราะ เพราะความหวาดกลัว ไม่ใช่ความสนุก

เป็นไปไม่ได้ที่อยู่ ๆ ขยะจะเหนือคนขึ้นมาในระยะเวลาสั้น ๆ

เว้นก็เสียแต่...

แท้จริงแล้วคนคนนี้ไม่เคยเป็นขยะมาตั้งแต่แรก!

“ท่านหม่าคิดว่ายังไงล่ะ” ชินอ๋องย้อนถาม แววตาที่มองอีกฝ่ายเหมือนกับมองคนที่ตายไปแล้ว ท่านหม่ากลัวจับใจ แต่ก็ยังคงทำเหมือนเดิมคือหัวเราะออกมา

“ฮะฮะ... ตาเฒ่าต้วนไม่ธรรมดาจริง ๆ หลอกฉันซะตายใจสนิทเลย หลานชาย... นายไม่ธรรมดาจริง ๆ ไหน ๆ ก็ได้เจอกันทั้งที เรามานั่งคุยกันก่อนดีกว่าไหม” ท่านหม่าเข้าใจไปว่าปู่ต้วนเป็นคนสั่งให้หลานชายแกล้งทำตัวเป็นขยะตบตาเขาเพื่อวันนี้ และเขารู้ตัวแล้วว่าการกระทำของเขาที่ผ่านมาช่างโง่เขลาเหลือเกิน เขาหวังเหลือเกินว่าจะสามารถต่อรองกับมาร์คได้

“จะคุยอะไรล่ะ...”

“ฉันยินดีติดตามตระกูลต้วน ทุกอย่างของตระกูลหม่าจะบรรณาการให้ตระกูลต้วนเจ็ดส่วน หลานชายเห็นเป็นยังไง” ท่านหม่าเสนอ แต่กลับได้รับแววตาเรียบนิ่งกลับมา

“ของตระกูลหม่าสกปรก รับมาก็ต้องเอามาทำความสะอาดอีก มันยุ่งยากเกินไป”

ฉึบ!

พูดจบหัวท่านหม่าก็ขาด ผู้ติดตามท่านหม่าทุกคนต่างพากันถอยหลัง!

“ปีศาจ!”

“ยิงมัน! กระสุนเรามีเยอะ มันจะไม่โดนสักนัดก็ให้รู้ไป!” คนหนึ่งตะโกนขึ้น แล้วลั่นไกทันที แต่ร่างของชินอ๋องกลับขยับรวดเร็วขึ้น จนเห็นเพียงเงารางๆ และจากนั้นเลือดก็สาดกระเซ็นเพราะคมกระบี่ สุดท้ายตรงนั้นก็เหลือเพียงชินอ๋องยืนอยู่คนเดียว

“คนพวกนี้อ่อนแอขนาดนี้เลยเหรอ” ชินอ๋องขมวดคิ้วและพึมพำออกมา พวกมันพึ่งพาอาวุธปืนมากเกินไป คิดว่ามีปืนแล้วตนเองมีกำลังข่มเหงผู้อื่น แต่จริงแล้วทุกคนเคลื่อนไหวของมันขาดไหวพริบ ขาดความคล่องตัว ยิ่งกลัวก็ยิ่งลนลาน สุดท้ายก็พากันตายอย่างโง่ ๆ

“พวกเจ้ารีบตายเกินไป เปิ่นหวางยังใช้ยันต์ไม่หมดเลย” ชินอ๋องถอนหายใจพลางหยิบยันออกมาจากกระเป๋าเสื้อออกมานับ ยังเหลืออีกเยอะ ไม่รู้จะมีโอกาสได้ใช้อีกเมื่อไหร่

 

sds


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 376 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,128 ความคิดเห็น

  1. #898 zezeuiaz (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2564 / 16:35
    เด็ดขาด ประทับใจ
    #898
    0
  2. #893 Chinjaaag7 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2564 / 09:11
    ให้มันรู้สะบ้าง
    #893
    0
  3. #867 neen neera (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 21:22
    ตายกันหมดเลย 😂😂
    #867
    0
  4. #865 MoonProtector (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 18:21
    ข้ามไปอีบุ๊คเลยได้มั้ยยยย ใจร้อน5555
    #865
    0
  5. #864 kanyaratthongdee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 23:50
    แงงง รอต่อนะไรท์คิดถึงเรื่องนี้มากกกด
    #864
    0
  6. #863 Tourlek1991 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 09:38

    รออยู่นะ
    #863
    0
  7. #862 ckchatchen42 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 21:30
    อย่าลืมทำรายหลักฐานด้วยละ
    #862
    0
  8. #861 yahye (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 13:37
    พ่อบอกยังไม่มันส์เลยยรีบตายทำไม55555
    #861
    0
  9. #860 kkkkkk8 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 01:04

    เป็นกำลังใจให้คราบ
    #860
    0
  10. #859 YupawadeeAllamat (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 19:14
    นายเอกของเราค่าตัวแพงจังเมื่อไหร่พระเอกจะเจอนายเอกเนี้ย อยากให้เจอกันแล้วอ่ะ พี่มาร์คโคตรโหดอ่ะ
    #859
    0
  11. #858 Luge鹿晗 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 09:08
    โหดเสมอต้นเสมอปลายเลย!!!😂แจ็คสันตามมาหรือเปล่า?แบบเป็นห่วงงี้????😂
    #858
    0
  12. #857 gaani2561 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 06:35

    เปนกำลังใจให้พี่ต้วนใช้ยันต์ให้หมดค่ะ

    #857
    0
  13. #856 GoBBliN G (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 03:23
    ท่านอ๋องงง

    โหดจุง
    #856
    0
  14. #855 #9397MTBB (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 00:51
    เมื่อไหร่จะเจอภรรยาสักที น้องต้องค่าตัวแพงแน่ๆเลย
    #855
    0
  15. #854 Tuan_Boom (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 23:42
    หรือน้องคือลูกท่านหม่า ตอนห้าแล้วยังไม่ออกเลยลูกชั้น ค่าตัวแพงหรือขี้เซาคะ5555555
    #854
    0
  16. #853 Bow_01 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 22:56
    แบ่งยันต์มาทางนี้ได้นะคะ จะเอาไปเสกผู้ชาย555
    #853
    0
  17. #852 Mtcheer (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 21:51
    ชินอ๋องยังไม่เจอเมียเลย😁😁
    #852
    0
  18. #851 Noolekuu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 21:24
    โหดจัดเต็มเลย
    #851
    0
  19. #850 fernlovepaint (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 20:55
    สุดยอดเลยชินอ๋อง
    #850
    0
  20. #849 KGXUS8683 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 20:18
    รอนะคะไรท์
    #849
    0
  21. #848 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 19:43
    น้องค่าตัวแพง ยังไม่ได้ออกสักตอนเลย เมื่อไรหนอจะได้เจอกัน
    #848
    0
  22. #847 MTBB_COLD_Tim (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 19:25

    น้องค่าตัวแพงมากเลยแงง555รอนะคะ รอน้องมาเจอชินอ๋องซักที55 พรหมลิขิตมาช้านะคะชินอ๋อง
    #847
    0
  23. #846 cattycall (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 19:13

    รอนายเอก
    #846
    0
  24. #845 Bamboo1989 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 18:44
    เมื่อไหร่จะเจอน้องซะที
    #845
    0
  25. #844 KitladaSomngam (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 18:28
    ท่านอ๋องกรี๊ดดดด
    #844
    0