[GOT7] คุณพ่อตัวร้ายทวงรัก (Boy's love)

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 4.1 เริ่มเหนือคน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 564 ครั้ง
    15 ม.ค. 64

​ชินอ๋องไม่รีรอที่จะกินยาเข้าไป และทันทีที่ยาเข้าปาก พลังของยาก็กระจายออกมา เขารีบเข้าควบคุมพลังนั้นให้วิ่งไปตามเส้นลมปราณแล้วเข้าไปยังจุดตันเถียน

ปัง

จุดตันเถียนของชินอ๋องขยายใหญ่ขึ้น เหงื่อไคลของเสียถูกขับออกมาจากร่างกาย ตอนนี้พลังของเขาได้เลื่อนระดับขึ้นมาเป็นขั้นสองแล้ว!

แต่พลังจากยายังไม่หมดเช่นนั้น จุดตันเถียนยังคงขยายเรื่อย ๆ จนกระทั่งมันหยุดที่ขั้นสองระดับปลาย ใกล้จะสามเต็มที

“จากนี้ไปคงยากแล้วล่ะ” ชินอ๋องถอนหายใจออกมา วัตถุดิบที่จะทำยาให้พลังเลื่อนไปที่ขั้นสามเป็นวัตถุดิบที่พิเศษ เขาไม่คิดว่าในโลกที่พลังปราณต่ำเรี่ยดินจะมีวัตถุดิบพวกนั้น

แต่อย่างไรก็ตามร่างกายของชินอ๋องในยามนี้ แม้จะบินบนท้องฟ้าไม่ได้ แต่ความแข็งแกร่งก็ไม่ธรรมดา เขาอาจจะเป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดเลยก็ว่าได้

พอทุกอย่างเรียบร้อย ชินอ๋องก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นก็ไปหามาร์คัสที่ห้อง

“คุณพ่อ... คุณพ่อมาแล้ว” มาร์คัสยิ้มกว้างดีใจที่ผู้เป็นพ่อมาตามนัด

“ครับ พ่อมาแล้ว มาอยากฟังนิทานเรื่องไหน บอกพ่อมา พ่อจะเล่าให้ฟัง”

“เรื่องไหนก็ได้ครับ”

“ถ้าอย่างนั้น พอเล่าเรื่องชาติก่อนของพ่อให้ฟังดีไหม?” ชินอ๋องถามขึ้น มาร์คัสเอียงคอสงสัย

“ชาติก่อนเหรอครับ”

“อืม”

“ชาติก่อน ก็แปลว่าก่อนเราเกิดมาเป็นเราตอนนี้ คุณพ่อจำได้ด้วยเหรอครับ”

“พ่อจำได้ มาร์คัสอยากฟังไหมล่ะลูก”

“อยากครับ” มาร์คัสพยักหน้าอย่างไร้เดียงสา เจ้าตัวไม่รู้หรอกว่ามันเป็นไปได้หรือไม่ได้ ยังเด็กอยู่พ่อพูดอะไรก็เชื่อ และยอมฟังอย่างสนุกสนาน

“ชาติก่อนของพ่อ พ่ออยู่ในโลกที่มีพลังปราณ มีพลังธาตุ...” ชินอ๋องเล่าไปภาพรวมไปเรื่อย ๆ ก่อน ยังไม่ได้เข้าสู่เรื่องราวของตนเอง แต่นั่นก็ทำให้มาร์คัสรู้สึกตื่นเต้น เพราะนี่เป็นเรื่องเล่าที่ไม่เคยฟังมาก่อน แล้วคิดว่าคงไม่มีใครเล่าได้เหมือนผู้เป็นพ่ออีกแล้ว

“แล้วตอนนี้คุณพ่อมีพลังไหมครับ”

“ก็นิดหน่อย”

“จริงเหรอ...” ดวงตาไร้เดียงสาของมาร์คัสเบิกกว้างขึ้นทันที

“จริงสิ”

“คุณพ่อแสดงให้ดูหน่อย”

“ให้ดูได้ แต่ลูกต้องเก็บเป็นความลับ”

“ทำไมล่ะครับ ทำไมเราถึงอวดไม่ได้ล่ะ”

“ก็เพราะว่าในโลกนี้ไม่มีใครมีพลังเช่นนี้ ถ้าพ่อเปิดเผยไปอาจจะนำความวุ่นวายมาสู่ตัวพ่อ ลูก คุณปู่ คุณย่าได้ ดังนั้นพ่อจึงต้องทำตัวเหมือนคนธรรมดา” พอชินอ๋องบอกไปแบบนี้ มาร์คัสก็คิดตามแล้วพยักหน้าหงึกหงักเป็นเชิงเข้าใจ

“เข้าใจแล้วครับ”

“สัญญากับพ่อนะว่าจะเป็นความลับระหว่างเราสองคน”

“สัญญาครับ” สองพ่อลูกเกี่ยวก้อยสัญญากัน

พอสัญญากันเสร็จชินอ๋องก็กัดนิ้วให้เลือดออก ใช้พลังวิญญาณวาดยันต์ขึ้นกลางอากาศ

ผีเสื้อกล่อมนิทรา

ดวงตาของมาร์คัสเบิกกว้างขึ้น เมื่อเห็นตัวอักษรสีแดงเรืองแสงลอยอยู่กลางอากาศ ชินอ๋องไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปนาน เขาดีดที่ตัวอักษรเบา ๆ ตัวอักษรนั้นก็กลายเป็นผีเสื้อหลายสิบตัวบินไปมาทั่วห้อง

“นี่มันเวทมนตร์”

“ไม่ใช่ นี่เรียกว่าพลังวิญญาณ”

“มาร์คัสอยากเรียนครับ คุณพ่อสอนมาร์คัสได้ไหม”

“การบ่มเพาะพลังวิญญาณมันยากมาก และไม่ใช่ทุกคนจะเรียนได้”

“ถ้าแบบนั้นก็หมายความว่ามาร์คัสเรียนไม่ได้ใช่ไหมครับ” น้ำเสียงของมาร์คัสดูหงอยลงทันที ชินอ๋องเห็นเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะลูบหัวปลอบโยนอีกฝ่าย

“แต่ร่างกายของลูกอาจจะเหมาะกับการฝึกวรยุทธ์ได้นะ เอาไว้พรุ่งนี้ดูพ่อแสดงวรยุทธ์ก่อน ถ้าลูกชอบพ่อจะสอนให้ดีไหม”

“วรยุทธ์คืออะไร ก็เหมือนพวกนักสู้วัดเส้าหลินที่คุณทวดชอบดูไง”

“อ๋า... อันนั้นก็เท่เหมือนกัน คุณพ่อก็มีวรยุทธ์เหรอ”

“แน่นอนสิ”

“ถ้าอย่างนั้นสอนวรยุทธ์มาร์คัสแทนก็ได้”

“ตกลงครับ เอาล่ะเด็กดีนอนได้แล้ว” ชินอ๋องลูบหัวมาร์คัส แต่เด็กชายไม่ได้หลับนทันที เขาหันไปมองผีเสื้อพวกนั้นต่อ แต่เพียงไม่กี่อึดใจ เจ้าตัวก็หลับไป

ก็นะ... ชื่อก็บอกอยู่...

ผีเสื้อกล่อมนิทรา... คนมองมันจะไม่หลับได้อย่างไร...

 

 รุ่งเช้าในวันต่อมา ชินอ๋องตื่นก่อนตะวันขึ้น แล้วเริ่มฝึกกระบวนท่าวรยุทธ์ต่าง ๆ เหมือนกับในชาติที่แล้ว เพื่อให้ร่างกายนี้เคลื่อนไหวได้อย่างใจคิด ไม่คิดขัดยามใช้วรยุทธ์

“ว้าววว คุณพ่อเก่งจริง ๆ เลย”

“อ้าว ตื่นแต่เช้าเชียวนะมาร์คัส”

“ครับ มาร์คัสอยากฝึกบ้าง”

“มาสิ เอาท่าพื้นฐานก่อนก็แล้วกัน” ชินอ๋องถ่ายทอดท่าพื้นฐานให้กับเด็กชายตัวน้อย และเพราะเจ้าตัวได้เห็นท่าทางเก่งกาจของผู้เป็นพ่อก่อนจะเริ่มฝึก ดังนั้นถึงแม้ว่าฝึกแล้วจะรู้สึกเหนื่อย ปวดเนื้อตัวบ้าง แต่เจ้าตัวก็อดทน

“เอาล่ะ วันนี้พ่อแค่นี้ก่อน คงปวดตัวแย่แล้วใช่ไหมล่ะ”

“ไม่เลย มาร์คัสไหว” เจ้าตัวยังทำเป็นเก่ง ชินอ๋องจึงอดไม่ได้ที่จะยีหัว

“จะไหวได้ยังไง พี่ ๆ ของลูก ฝึกครั้งแรกยังน้ำตาร่วงเลยนะลูกไหม”

“พี่ ๆ มาร์คัสมีพี่ด้วยเหรอครับ”

“มีสิ เป็นลูกของพ่อในชาติก่อน” ชินอ๋องเงยหน้ามองท้องฟ้า เมื่อนึกถึงลูก ๆ ของตนกับชายา

“เป็นพี่ชายหรือพี่สาวครับ”

“มีทั้งพี่ชายและพี่สาว”

“คุณพ่อมีลูกหลายคนเหรอครับ”

“มีสี่คน พี่สาวคนโตชื่อมี่ฮวา พี่ชายคนรองชื่ออี้ป๋อ ส่วนสองคนสุดท้ายเป็นแฝดชายหญิง แฝดชายชื่ออี้ซวน แฝดหญิงชื่อมี่อิง”

“คุณพ่อรักพี่ ๆ ทุกคนไหมครับ”

“รักสิ... และก็รักลูกด้วย” ชินอ๋องอุ้มมาร์คัสขึ้นมา เด็กชายไม่ได้คิดอันใดมาก พอพ่อบอกว่ารักก็ดีใจกอดคอพ่อเอาไว้แน่น

“มาร์คัสก็รักพ่อเหมือนกันครับ รักที่สุดเลย”

“เด็กดี... มาพ่อต้มน้ำสมุนไพรให้อาบดีกว่า จะได้ไม่ปวดตัว”

“ครับ ไปอาบน้ำสมุนไพรกันเลย” มาร์คัสพูดอย่างไม่คิดอะไรมาก พ่อว่าดี เจ้าตัวก็ว่าดีไปหมดเสียทุกอย่าง

 

 ไม่นานเรื่องที่ชินอ๋องเอาสมุนไพรมาต้มให้มาร์คัสอาบ ก็ดังไปทั้งคฤหาสน์ตระกูลต้วน อาหญิงใหญ่ อาหญิงเล็ก ต่างพยายามเข้ามาในห้องของมาร์คัส

“พวกคุณอามาทำอะไรกันครับ”

“ถามได้ว่ามาทำอะไร ก็มาห้ามไม่เธอทำเรื่องสิ้นคิดน่ะสิ สมุนไพรพวกนี้มันถูก ๆ เสียเมื่อไหร่ อยู่ ๆ เธอเอาต้มให้ลูกเธออาบเนี่ยนะ” อาหญิงใหญ่ต่อว่าขึ้นมา

“ตระกูลต้วนไม่ได้ยากจน ฉะนั้นไม่จำเป็นต้องตระหนี่อะไรแบบนั้น”

“เธอก็พูดได้สิ เธอไม่ได้เป็นคนหาเงินนี่” คำพูดของอาหญิงใหญ่ ทำให้ชินอ๋องนิ่งเงียบ และจ้องมองอีกฝ่ายด้วยแววตาดุดัน

“คุณพี่.... เอ่อ... ดูแววตามาร์คสิคะ” อาหญิงเล็กเสียงสั่น เธอรู้สึกกลัวขึ้นมา ราวกับว่ากำลังอยู่ต่อหน้าคนที่มีอำนาจน่ากลัว มันรู้สึกกดดันจนเธอรู้สึกไม่ต่างอะไรกับตัวเองเป็นมดปลวกที่เล็กจ้อย

“อึก... มะ... มาร์คอย่าจ้องฉันด้วยแววตาอย่างนี้นะ” อาหญิงใหญ่พูดไม่ทันจบเธอก็เข่าอ่อนลงไปกองกับพื้น เธอรู้สึกเหมือนนี่ไม่ใช่คน แต่เหมือนเป็นพยัคฆ์ร้ายกำลังจ้องเธออยู่ เธอหวาดกลัวเหลือเกิน

“ตอนอาหญิงแต่งไป คุณปู่ได้ให้สินเดิมอาหญิงไปมากมาย นั่นถือเป็นมรดกในส่วนของอาหญิงด้วยไม่ใช่เหรอ แล้วมาเดือดร้อนอะไรกับทรัพย์สินตระกูลต้วนที่เหลืออยู่ด้วยล่ะครับ”

“นี่เธอ...” อาหญิงใหญ่พูดอะไรไม่ออก ในขณะที่อาหญิงเล็กเงยหน้ามองชินอ๋องอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

“อาเปล่านะ อาแค่มาเป็นเพื่อนพี่ใหญ่เท่านั้น”

“ก็อย่าให้ผมโมโหไปมากกว่านี้ ไม่อย่างนั้นอาหญิงเล็กไปหาหมอรักษากลิ่นปากที่อื่นได้เลยครับ ผมไม่รักษา”

“อาขอโทษ” อาหญิงเล็กหน้าเสีย แต่ชินอ๋องไม่ไยดีอะไรอีกฝ่าย

“เชิญออกจากห้องลูกชายของผมด้วยครับ แล้วก็ไม่ต้องห่วง อีกไม่นานผมหาเงินเองได้แน่นอน”

“หึ! แล้วฉันจะคอยดู” อาหญิงใหญ่ทำใจกล้าทิ้งท้ายเอาไว้ ก่อนจะพาตัวเองเดินขาสั่นออกไป

ชินอ๋องมองตามหลัง ก่อนหันไปมองหน้าสาวใช้ด้วยแววตาเอาเรื่อง

“นี่เป็นห้องของมาร์คัส เธอไม่มีสิทธิ์ที่เอากุญแจมาเปิดห้องโดยพลการอย่างนี้”

“ก็คุณใหญ่เธอต้องการให้เปิด”

“อาหญิงใหญ่แต่งออกไปแล้ว ลำดับคำสั่งของอาหญิงถือว่าอ่อนสุดในบ้าน ถ้ามีครั้งหน้าอีก ฉันจะไล่เธอออก”

“ค่ะ... ไม่มีแล้วค่ะ” สาวใช้รับคำ เธอก้มหน้าลงด้วยความหวาดกลัว เพราะน้ำเสียงของคุณชายต้วนในยามนี้ช่างเด็ดขาด จนเธอรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่คำขู่​

 

sds


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 564 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,128 ความคิดเห็น

  1. #866 akkanee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 19:32

    เยี่ยมมากค่ะ

    #866
    0
  2. #805 Chinjaaag7 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 00:08
    เริส!!!
    #805
    0
  3. #785 -senior-0210 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 01:15
    รอนะคะ
    #785
    0
  4. #781 KuenNun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มกราคม 2564 / 19:58
    แอบรออยุ่น้าาา
    #781
    0
  5. #780 kkkkkk8 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 09:30

    แอบรอพี่อยู่นะคะ พี่ไม่รู้บ้างเลย~~
    #780
    0
  6. #778 MoMoRin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มกราคม 2564 / 07:20

    รออยู่นะค้าาา มาต่อไวๆเน่อออ

    #778
    0
  7. #770 Viimary1987 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 15:33
    เมื่อไหร่จิมาน้อออออ อ่านหนูมีฮวา รอจบหลายรอบแล่วววววว รอไรท์ยุน้าาาาา
    #770
    0
  8. #769 Rose_Kanokporn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 23:46
    ยังรออ่านอยู่น้า ไรท์ 🙏🙏
    #769
    0
  9. #768 Rose_Kanokporn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 13:35
    รออ่านอยู่นะคะ มาอัพตอนต่อไปเลยได้ไหม
    #768
    0
  10. #767 Tueangtip (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 11:51
    รอเรื่องนี้นะคะ มาอัพต่อเร็วๆนะ
    #767
    0
  11. #766 stamberry2209 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 08:30
    มาแต่งต่อเถอะ หรือจะขายก็ได้ อย่าเงียบหายแบบแน้
    #766
    0
  12. #763 Faren (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 07:30

    ขอบคุณนะคะที่แต่งให้อ่าน แล้วจะขอบคุณมากกว่านี้อีกมาแต่งตั้งให้จบ

    #763
    0
  13. #760 Rose_Kanokporn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 00:38

    คิดถึง อยากอ่านต่อแล้วค่าา
    #760
    0
  14. #759 Rose_Kanokporn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 00:38
    รออ่านอยู่นะจ้ะ
    #759
    0
  15. #758 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 22:30

    ไรท์หายมีใครเจอบ้างบอกเราหน่อยไรท์เค้าหายไปไหนกัน
    #758
    0
  16. #756 รอไรท์ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 19:18

    คิดถึงน้าาาาาา😊😊😊😊

    #756
    0
  17. #754 iloveimjaebeom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 00:36
    รอค้าบบบบ
    #754
    0
  18. #753 May (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 21:46

    ใกล้จะเจอกันยังน้าา

    #753
    0
  19. #752 XCIIIXCVII (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 11:58
    น้องแบมจะออกเมื่อไหร่ อยากให้เค้าเจอกันแล้วว
    #752
    0
  20. #750 Pikul265 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กันยายน 2563 / 12:59

    สู้ๆค้าาาา

    #750
    0
  21. #749 MYMY~~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 14:53
    รอคุณพี่เทพทรูกว่านี้ แล้วไปตามหาเมียกันค่าาา
    #749
    0
  22. #748 Skrpearwa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 19:37
    ไรท์สู้ๆนะคะ จะรอติดตามมม👊🏼📦💚
    #748
    0
  23. #747 chonticha39444 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 16:25

    รอตอนต่อไปเลยย
    #747
    0
  24. #746 iam_suwitchaya (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 02:41
    เมื่อไหร่จะเจอพระชายา แง
    #746
    0
  25. #743 MoMoRin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 20:52

    ชินอ๋องก็ยังคงเป็นชินอ๋องสินะคะ รอวันให้ตามหาน้องแบมเจอไวๆน้าาาา


    รอติดตามตอนต่อไปนะค้าาาา😁😁😁

    #743
    0