DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 73 : ตอนที่ 73

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,039 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62

“นึกว่าจะไม่ลงมาแล้ว” มาดามนิลาพูดยิ้ม ๆ แซวสองหนุ่มที่ลงมาช้า

 

“ขอโทษที่ทำให้ต้องรอนะครับ” อินทัชยกมือขึ้นไหว้ขอโทษน้ำเสียงรู้สึกผิดก่อนจะลอบส่งสายตาคาดโทษไปให้คนที่ทำให้ต้องลงมาช้า

 

พูดมาได้ว่ายอมถอย กว่าจะถอยปากเขาก็แทบจะเปื่อยหมดแล้ว

 

คนโดนช่วงชิงลมหายใจจากริมฝีปากบ่นว่าในใจก่อนจะพาตัวนั่งลงยังเก้าอี้ประจำนับตั้งแต่ที่เขามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ จะว่าไปเขาควรจะกลับบ้านดีไหมนะ

 

“วันนี้น้องอินไม่มีเรียน แต่พี่มาร์คต้องเข้าบริษัทกับแด๊ดเขา น้องอินมีธุระอะไรต้องทำหรือเปล่า” อินทัชยังไม่ทันได้ใคร่ครวญเรื่องที่จะกลับบ้านของตัวเองดี เสียงของมาดามนิลาก็ดังขึ้นมาก่อน

 

อินทัชหน้ายุ่งขึ้นมานิดหน่อยเมื่อได้ยินสรรพนามที่มานามนิลาใช้เรียกเขากับพี่มาร์ค

 

น้องอิน พี่มาร์ค

 

อ่า ฟังแล้วจั๊กจี้หูชะมัด

 

“ไม่มีครับ” อินทัชพูดพร้อมส่ายหน้าปฏิเสธ ไม่ได้พูดต่อว่าความจริงเขาต้องการจะใช้เวลาว่างในวันนี้ทำเพลงก่อนที่ช่วงเย็นจะต้องตามมาดามนิลาไปงานเลี้ยง

 

นับตั้งแต่เขารับปากกับคุณจักรภพไปว่าเขาจะเป็นผู้ลงมือแต่งเพลงในอัลบั้มใหม่ของตะวันเพื่อที่จะนำไปใช้แข่งขันกับเอทีเอนเตอร์เทรนเมนต์ในเงื่อนไขพิเศษ ซึ่งเป็นการแข่งขันที่เขาต้องการจะชนะอย่างเด็ดขาดนั่นก็ทำให้เขาต้องตั้งใจกับเพลงที่จะแต่งนี้มากกว่าครั้งไหน ๆ

 

นึกถึงคู่แข่งตัวจริงของเขาในสนามนี้อินทัชก็สีหน้าเข้มขึ้นมา แววตาทอประกายหมายมาดว่าหนี้แค้นในใจจะต้องถูกสะสางลงให้หมดในครั้งนี้ และวันพรุ่งนี้จะเป็นวันที่เขาจะได้พบเจอกับอีกฝ่ายในรอบเกือบสิบปี

 

คนทรยศที่เห็นชื่อเสียงเงินทองดีกว่าความไว้วางใจที่เขามีให้ สาบานเลยว่าเขาจะทำให้มันไม่มีที่ยืนในวงการบันเทิงอีกต่อไป

 

คนมีความแค้นหมายมาดในใจก่อนจะรู้สึกว่ามีมืออุ่นร้อนทาบลงเบา ๆ ที่มือของเขา

 

อินทัชกะพริบตามองมือหนาที่เกาะกุมมือที่กำลังถือช้อนของเขาเอาไว้ ก่อนจะรู้สึกตัวว่าตัวเองกำลังกำช้อนแน่นจนข้อมือเกร็งไปหมดแล้ว และนั่นทำให้เขาค่อย ๆ คลายมือลง

 

อินทัชเงยหน้าสบตาคนที่เพียงแค่สัมผัสมือของเขาเอาไว้แต่กลับทำให้เขารู้สึกเหมือนกับว่ามีคนตรงนี้อีกคนที่พร้อมจะคอยเป็นเบื้องหลัง คุ้มครองและสนับสนุนความคิด การกระทำของเขา

 

มาร์คไม่ต้องพูดอะไร เพราะแววตาของเขามันบอกทุกอย่างหมดแล้ว

 

อินทัชผู้ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่เคยคาดเดาความคิดจากดวงตาอันไร้ก้นบึ้งของมาร์คได้ แต่มาบัดนี้เขามั่นใจคนคนนี้เพียงเพราะสายตาที่ทอดมองมา

 

มันมั่นคง ปลอดภัยในความรู้สึกของอินทัช

 

แม้ว่าแท้ที่จริงแล้วเขาจะรู้ดีว่ามาร์ค เมธัส โอ คอนเนอร์คนนี้อันตรายขนาดไหน

 

ทว่าร้ายกับใครเขาก็ไม่ว่า แค่อย่าร้ายกับเขาก็พอ

 

อินทัชก็เป็นคนเช่นนี้ หากจะพูดว่าเขาเห็นแก่ตัว เขาก็ไม่เถียงอะไร

 

“ถ้าวันนี้น้องอินไม่มีธุระที่ไหนงั้นไปกับมัม”

 

“ไปไหนครับ” ไม่ใช่อินทัชที่ถาม แต่เป็นมาร์คที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เป็นผู้ถามแทน ถามทันทีหลังจากที่คำพูดของมาดามนิลาจบลง

 

“มัมไม่พาแฟนพี่มาร์คไปที่ไม่ดีหรอกน่า” มาดามนิลาพูดเสียงหมั่นไส้ในความขี้หวงของลูกชาย ดูสิแค่เธอจะพาอินทัชไปข้างนอกก็ต้องรีบถามทันทีเลยว่าจะพาไปไหน

 

คนโดนพาดพิงถึงสองข้างแก้มแดงเรื่อขึ้นมาเมื่อได้ยินสรรพนามที่มาดามใช้เรียกเขาในครั้งนี้

 

นี่มันหนักกว่าเรียกเขาว่าน้องอินอีกนะ

 

“พาการ์ดไปเยอะ ๆ” ผู้เป็นประมุขของบ้านที่นั่งเงียบมาตลอดพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ แต่อินทัชสัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่มากมายในประโยคคำพูดนั้น

 

“จะพาไปสักยี่สิบคน” มาดามนิลาพูดเหมือนว่าจะประชด แต่หากนับดูจริง ๆ แล้วการ์ดที่ติดตามเธอไปไหนต่อไหนกับการ์ดของอินทัชที่มาร์คสั่งให้ตามคุ้มครองอยู่ห่าง ๆ นั้นจำนวนรวมกันแล้วเหมือนว่าจะเกินยี่สิบคนเสียอีก

 

“ตามแบบประกบ” คุณมิคาเอลพูดต่ออีก นั่นเรียกสายตาค้อน ๆ จากผู้เป็นภรรยาได้ดี

 

“เข้าใจแล้วค่า”

 

อินทัชหัวเราะน้อย ๆ กับการตอบโต้ของทั้งสองคน

 

จะว่าไปแล้วเขาก็รู้สึกว่าแด๊ดกับพี่มาร์คนี่เหมือนกันมากจริง ๆ เพียงแต่ว่าความรู้สึกในตอนแรก ๆ ของเขานั้น เขารู้สึกว่าพี่มาร์คนั้นเข้าถึงยากและโหดเหี้ยมเย็นชากว่าผู้เป็นพ่อไม่น้อยเลย

 

 

“ห้ามดื้อ ห้ามซน แล้วก็อย่าออกห่างจากการ์ด”

 

“ไม่ใช่เด็กสักหน่อย” อินทัชยู่ปากอย่างลืมตัวเมื่อคนที่ควรจะขึ้นรถไปทำงานกับผู้เป็นพ่อนั้นยังไม่ยอมขึ้นรถที่การ์ดเปิดประตูรถรอนานแล้วเสียที มัวแต่ยืนพูดสั่งอะไรไม่รู้เหมือนกับว่าเขาเป็นเด็ก ๆ

 

“รู้แล้วว่าไม่ใช่เด็ก เพราะอย่างนั้นถ้าเราห่างการ์ด พี่จะไม่ให้เราห่างเตียง” ประโยคสุดท้ายร่างสูงแกร่งโน้มตัวลงมาพูดแนบชิดติดใบหูสีขาวนวลของอินทัชก่อนจหัวเราะในลำคอเบา ๆ สองสามครั้งเมื่อใบหูที่ขาวนวลก่อนหน้านั้นเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อทันทีที่เขาพูดจบ

 

เจ้าแมวตัวร้าย เล่นงานเขาทีเผลอเมื่อคืน ตอนเช้ามายังทำให้เขาต้องยอมถอยทั้ง ๆ ที่เขาอยากจะกินอาหารเช้าบนเตียงนอนใจจะขาด

 

“ลามก!” อินทัชฟาดมือลงบนอกแกร่งจนเกิดเสียงดัง กัดฟันพูดว่าอีกฝ่ายที่ทำให้เขารู้สึกร้อน ๆ ที่ใบหู

 

มันไม่ใช่แค่เพราะคำพูดอย่างเดียว แต่มันเป็นเพราะลมหายใจร้อน ๆ ที่เปล่ารดนั่นด้วย

 

“อย่าลืมที่บอกล่ะ” มาร์คหัวเราะในลำคออีกครั้งไม่เถียงอะไรกับอินทัชต่อ เขาพูดย้ำเตือนในสิ่งที่พูดไปก่อนหน้าแล้วฉกริมฝีปากของตัวเองวูบลงมาที่ริมฝีปากของอินทัชอย่างรวดเร็วก่อนจะหมุนตัวเดินขึ้นรถไปทิ้งอินทัชให้ถลึงตามองตามหลังคนที่ทำอะไรประเจิดประเจ้ออยู่คนเดียว

 

 

“ที่นี่เหรอครับ” อินทัชที่ลงจากรถมาก่อนแล้วหันไปรอรับผู้ที่พาเขามายังที่แห่งนี้ถาม พลางกวาดตามองสำรวจไปรอบ ๆ เขามองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากต้นไม้มากมายและเศษใบไม้ที่ร่วงหล่นอยู่ตามพื้น

 

“น้องอินตามมัมมา” มาดามนิลาที่ก้าวลงมารถแล้วแตะลงบนท่อนแขนเรียงของอินทัชพร้อมกับบอกให้คนร่างสูงโปร่งเดินตามตัวเองไป

 

อินทัชที่เดินตามหลังมาดามนิลาไม่ห่างมองด้วยความสงสัยว่ามาดามนิลาต้องการจะพาเขาไปไหนกันแน่ และเป็นที่ที่ไม่สามารถนำรถเข้าไปได้จนต้องเดินเท้าต่อเข้าไป

 

อินทัชคิดว่าอย่างนั้นเพราะว่าเท่าที่เขากวาดสายตามองเขายังไม่เห็นสิ่งปลูกสร้างอะไรเลยสักอย่าง สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้ที่รกไปหมด

 

ที่แห่งนี้อยู่ไม่ไกลจากบ้านโอ คอนเนอร์มากนัก ใช้เวลานั่งรถจากบ้านมาเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น แต่หนทางที่ขับรถมาอินทัชไม่คุ้นเคยมากนัก เส้นทางก็สลับซับซ้อนแปลก ๆ

 

ยิ่งเดินลึกเข้าไปเรื่อย ๆ อินทัชก็ยังไม่เจอกับสิ่งอื่นใดนอกจากต้นไม้และใบไม้ เสียงย่ำเท้าของตัวเองลงบนใบไม้แห้งกรอบเป็นเสียงเดียวที่อินทัชได้ยินในตอนนี้ มาดามนิลาไม่ได้พูดอะไรกับเขา และการ์ดนับยี่สิบคนที่เดินตามอยู่ข้างหลังก็สมกับที่ฝึกมาดี เดินตามหลังมาด้วยฝีเท้าที่เงียบกริบแม้จะเหยียบย่ำลงบนใบไม้ที่แห้งกรอบก็ตาม

 

เหมือนกับนักฆ่าที่ถนัดงานลอบฆ่ามากกว่าบอดี้การ์ดที่ต้องมุ่งเน้นการปกป้องเจ้านายเป็นหลัก

 

อินทัชหันรีหันขวางไปตลอดทางเดิน ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปทั่ว พร้อม ๆ กับที่ในหัวสมองมีความคิดสงสัยมากมาย

 

มาดามจะพาเขาไปที่ไหนกันแน่ มาดามรู้จักสถานที่ที่จะไปได้อย่างไรในเมื่อมันตั้งอยู่ในที่ที่แทบจะไม่ต่างจากป่ารกชัฎแบบนี้

 

“ถึงแล้ว” น้ำเสียงแผ่วเบาของมาดามนิลาที่ส่งออกมาทำให้อินทัชหลุดออกจากความคิด ความสงสัยของตัวเอง ดวงตาคู่สวยที่กวาดมองข้างทางหันมายังเบื้องหน้าของตัวเอง ก่อนจะเบิกตากว้างขึ้นอย่างตกใจระคนแปลกใจ

 

พระธุดงค์

 

เป็นพระธุดงค์ที่ชราภาพมากแล้วนั่งอยู่ภายใต้กลดที่ปักอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่อีกทีหนึ่ง ท่านนั่งสมาธิ เปลือกตาปิดสนิท อินทัชลอบมองสำรวจก็พบว่าท่านมีรัศมีความน่าเลื่อมใสแผ่กระจายออกมาจนสัมผัสได้ ก่อนที่เขาจะสะดุ้งโหยงเมื่อมีเสียงพูดมาจากพระท่าน

 

“มากันแล้วหรือโยม” น้ำเสียงอันน่าเกรงขามที่ดังออกมาทำให้อินทัชต้องหันไปมองคนที่พาเขามายังที่แห่งนี้ว่าได้ทำการนัดหมายเอาไว้ใช่หรือไม่ พระท่านจึงได้ถามแบบนั้นออกมา

 

“มาแล้วเจ้าค่ะ” มาดามนิลาแตะที่แขนของอินทัชเบา ๆ เป็นเชิงส่งสัญญาณให้เดินตามเจ้าตัวเข้าไป ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งยังพื้นดินที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจะพระท่านมากนัก อินทัชมองอยู่เพียงชั่วลมหายใจก่อนจะทรุดตัวนั่งลงตาม

 

“กราบเจ้าค่ะ” มาดามนิลาที่นั่งพับเพรียบกับพื้นแบบไม่กลัวว่าชุดราคาแพงที่สวมใส่อยู่นั้นจะเปอะเปื้อนดินยกมือขึ้นพนมก่อนจะก้มกราบลงกับพื้นสามครั้งตามแบบฉบับชาวพุทธ อินทัชเองก็ทำตามในทันทีด้วยเช่นกันอย่างเก้ ๆ กัง ๆ

 

หลังจากกราบพระเสร็จแล้วอินทัชก็นั่งเงียบตัวตรง เฝ้ามองว่ามาดามนิลาจะทำอย่างไรต่อไป เขาสงสัยว่าอะไรเป็นสาเหตุให้มาดามนิลาพาเขามาพบพระธุดงค์ท่านนี้ จะว่ามาถวายภัตรหารก็ไม่ใช่ เพราะมาดามนิลาไม่ได้เตรียมอาหารอะไรมาเลย

 

“มากันเยอะขนาดนี้ ไม่กลัวว่าจะเป็นการรบกวนพระบ้างหรือโยม” น้ำเสียงน่าเกรงขามอันเปี่ยมด้วยบุญบารียังคงดังขึ้นอีกครั้ง และเป็นอีกครั้งด้วยเช่นกันที่อินทัชต้องเบิกตากว้าง

 

ท่านรู้ได้อย่างไรว่าพวกเขามากันเยอะมากทั้ง ๆ ที่ท่านไม่ได้ลืมตาขึ้นมามอง หรือจะบอกว่าเป็นเพราะได้ยินฝีเท้า นั่นแปลว่าความสามารถในการได้ยินของท่านจะต้องดีมาก ๆ เพราะเสียงฝีเท้าของการ์ดกว่านี่สิบคนนั้นอยู่ในระดับยอดเยี่ยมแบบที่เดินบนใบไม้แห้งกรอบก็ยังคงไม่เกิดเสียงให้ได้ยิน

 

“จนใจจะต้านทานความห่วงใยเจ้าค่ะ” มาดามนิลาพนมมือขึ้นแล้วพูดตอบเสียงเบา

 

“เกิด แก่ เจ็บ ตายเป็นเรื่องธรรมชาติ ทุกอย่างมีวาระของมัน”

 

“อย่างครั้งนี้ก็ด้วยใช่ไหมเจ้าคะ ดิฉันไม่คิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญที่ทำให้ฝันถึงท่านในที่แห่งนี้และก็ได้พบท่านในที่แห่งนี้จริง ๆ” คำพูดของมาดามนิลาทำให้อินทัชหันขวับไปมอง เขาทบทวนคำพูดก่อนจะตีความได้ว่ามาดามนิลาฝันว่าจะได้พบพระท่านนี้ที่นี่และเมื่อเดินทางมาถึงที่นี่ก็ได้พบจริง ๆ

 

อย่าบอกว่าการมาพบพระธุดงค์ท่านนี้เป็นเพราะความฝัน ถ้าอย่างนั้นสิ่งที่พระท่านพูดก่อนหน้านี้ล่ะ

 

มากันแล้วหรือโยม

 

นั่นไม่ใช่ว่าท่านรู้ล่วงหน้าอยู่แล้วหรอกใช่ไหมว่าพวกเขาจะมาที่นี่กัน

 

ยิ่งคิดยิ่งสับสน

 

“โยมอชิระ” พระธุดงค์วัยชราไม่ได้ตอบคำถามของมาดามนิลา แต่เปิดเปลือกตาขึ้นมาเผยแววตาอันสุกสกาว และน่าเลื่อมใสส่งตรมมายังอินทัชพร้อมกับการเรียกขานที่ทำเอาคนนั่งนิ่ง ๆ อยู่นั้นตกใจเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้

 

ท่านรู้จักเขาอย่างนั้นหรือ ทั้งยังรู้จักในนามเก่าอีกด้วย

 

“ครับ” อินทัชพนมมือขึ้นขานรับอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ดั่งคนที่ทำอะไรไม่ค่อยถูกนัก

 

เขาเกิดและโตที่ต่างประเทศ แม้ว่าจะนับถือพระพุทธศาสนาตามบิดาและมาดา แต่ตัวเขาก็ห่างไกลวัดไม่น้อยเลย

 

“วิบากกรรมรุนแรงนัก หมั่นเจริญสติ นั่งสมาธิเจริญภาวนาให้มาก ๆ เข้า จำเอาไว้ สตินั้นสำคัญที่สุด”

 

อินทัชรู้สึกสะท้านเมื่อได้ยินคำพูดที่ส่งตรงถึงตัวเองอย่างนั้น

 

วิบากกรรมอะไร หรือจะเกี่ยวข้องกับคำสาปที่เขาได้รับสืบทอดมา นั่นไม่ใช่ว่าเขาหลุดพ้นแล้วหรือ

 

“หลุดพ้นหรือไม่เมื่อถึงเวลาย่อมรู้เอง” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.039K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,334 ความคิดเห็น

  1. #23138 desbestiny (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 00:38
    ขนลุกซู่เลยจร้า อ่านผ่านตัวอักษรแต่เหมือนได้ยินเสียงพระท่านออกมาจริงๆเลย หวังว่าความรักของพี่มาร์คจะทำให้น้องฝ่าฟันวิบากกรรมอันใหญ่หลวงไปได้ด้วยดีนะะะะ
    #23,138
    0
  2. #23002 pommys (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 12:01
    มัมของอิน
    #23,002
    0
  3. #21394 sm37an2j (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 23:13
    ดีดดดดดดดแดดดีมาก
    #21,394
    0
  4. #19578 chpnpnch (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 06:01
    ใจน้ินนนนน
    #19,578
    0
  5. #18281 canookss (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 08:55
    นั่นนนน เสียอาการไปอีกกก เป็นแฟนกันแล้ววว
    #18,281
    0
  6. #17992 sunmarine (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 06:19
    น่ออออ อินชอบพี่มาร์ค
    ไปต่อไม่เป็น ใจเต้นจังหวะรุมบ้าแล้ว 5555
    #17,992
    0
  7. #17842 RealThxnB (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 08:18
    ถึงกับไปไม่เป็นเลยนะคิงงงง
    #17,842
    0
  8. #17786 srpyw (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 13:04
    พบคนเสียอาการค่าาาา
    #17,786
    0
  9. #17565 pretendgirl (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 22:30
    ตายๆๆ คิงเสียอาการแล้วๆๆๆ
    #17,565
    0
  10. #17511 Gigkwan (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 14:23
    อร๊ายยยยน้องชอบพี่
    #17,511
    0
  11. #17506 pw0993651845 (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 07:58
    ตอนที่73หายค่ะ
    #17,506
    0
  12. #17423 เดือนสิบไงจะใครล่ะ (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 10:37
    โอ๊ะ!!!!น้องบอกชอบพี่
    #17,423
    0
  13. #17422 Petaline (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 10:24
    พี่มาร์คคคค แพ้น้องตลอดอ่ะ
    #17,422
    0
  14. #17421 551137 (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 02:24
    งื้อออออออออ
    #17,421
    0
  15. #17420 UnlunLun (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 00:35
    พี่มาร์คโดนเข้าให้แล้ว นับสิบแล้วค่ะ
    #17,420
    0
  16. #17419 Nidnoi_27359 (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 00:32
    เสียอาการ
    #17,419
    0
  17. #17418 รีรีข้าวสาร- (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 00:11
    ตลก คิดเองแข็งเอง เกือบทำบรรยากาศล่มแล้วคุณพี่!!
    #17,418
    0
  18. #17417 lovelybutter (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 20:43
    ขออินซูลินด่วนๆๆๆๆ น้องทำรถอ้อยคว่ำ
    #17,417
    0
  19. #17416 chayatanan (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 19:32
    รออ่านนะ
    #17,416
    0
  20. #17415 0947253707 (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 19:04
    น่ารักกกก
    #17,415
    0
  21. #17414 Vilailyk (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:59

    พี่มาร์ค อึ้งไปเลยเจออินคนจิง
    #17,414
    0
  22. #17413 เขาเรียกฉันว่าเต่า (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:06
    อินค่ดแอทแทค
    #17,413
    0
  23. #17412 Natanan Delta Nat (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:01
    เป็นไงล่ะ เจอน้องเข้าไป55555 อิพี่มาร์คยังอยู่ไหมเป็นลมไปแล้วอ่ะป่าว
    #17,412
    0
  24. #17411 ฟอแฟน นารูโตะ (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 17:28
    พี่มาร์คยังอยู่ดีมั้ย 555 โดนน้องแอคแทคเต็มๆ
    #17,411
    0
  25. #17410 y'bua (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 16:49

    เขินมากแม่


    #17,410
    0