DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 67 : ตอนที่ 67

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,688 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62

“ผมว่าพอเถอะ” อินทัชพูดกับคนตัวสูง สีหน้าแววตาเหมือนคนที่ใกล้จะร้องไห้เต็มที ในตอนแรกก็รู้สึกดีอยู่หรอก แต่ว่าตอนนี้มันเหมือนว่าจะเกินเลยไปสักหน่อย

 

สิ่งที่มาร์คให้เขามันมากเกินไป และเขารู้สึกว่าเขารับมันไม่ไหวแล้ว ไม่เพียงแค่เขารับมันไม่ไหว คนอื่น ๆ ก็ใกล้จะถึงขีดจำกัดที่จะรับไหวด้วยเช่นกัน

 

“อืม” มาร์คนิ่งคิดไปเล็กน้อยก่อนจะตอบตกลง ซึ่งนั่นเรียกเสียงทอดถอนหายใจจากอินทัชได้ดี ในขณะที่คนอื่น ๆ ได้แต่ทำเป็นนิ่งทั้ง ๆ ที่ในใจนั้นรอบยินดี

 

การ์ดนับสิบคนที่ควรจะอยู่ในสภาพพร้อมเตรียมรับมือกับอันตรายต่าง ๆ ในตอนนี้กับรุงรังไปด้วยถุงข้าวของมากมายที่คิงซื้อให้กับอินทัช

 

ส่วนอินทัชนั้นนอกจากดอกกุหลาบช่อใหญ่ที่ต้องเดินหอบไปหอบมาแล้ว มืออีกข้างเขาก็ยังคงถูกเกาะกุมด้วยฝ่ามืออุ่นร้อนของคิงอย่างแนบแน่นเช่นเดิม

 

ก่อนหน้านี้อินทัชยังคิดอยู่ว่าคิงนั้นทำเกินไปหน่อยที่ถึงขนาดเหมาโรงหนังทั้งโรงและสั่งปิดห้างก่อนเวลาเพื่อที่จะใช้มันเดทกับเขา แต่ตอนนี้อินทัชรู้สึกดีนิด ๆ ที่เป็นอย่างนั้น ไม่อย่างนั้นเขาจะต้องเจอผู้คนในสภาพชุดนอน สวมรองเท้าแตะ และหอบดอกไม้ช่อยักษ์ทั้งยังถูกจับจูงโดยคิง

 

แค่คิดว่าจะมีคนเห็น และหนักที่สุดอาจจะกลายเป็นข่าวในทุกช่องทางสื่อ อินทัชก็อยากจะทิ้งตัวลงมันเสียตอนนี้เลย

 

“จีบแล้ว เดทแล้ว”

 

กึก อินทัชชะงักเท้าที่กำลังก้าวเดินไปพร้อม ๆ กับมาร์คเมื่อได้ยินคนที่เกาะกุมมือเขาอยู่พูดประโยคนั้นขึ้นมา

 

เขาเข้าใจแล้วว่าคนทำตามขั้นตอนที่ได้มาจากอินเทอร์เน็ต ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกหรือเรื่องผิดอะไร หรือถ้าจะผิดก็ผิดที่จังหวะซึ่งมันออกจะรวดเร็วเกินไปเสียหน่อยเมื่อทำทุกขั้นตอนในวันเดียว

 

และที่เขาชะงักจากคำพูดของคิงนั่นก็เพราะเขาเริ่มรู้สึกระแวง ในใจมันเต้นรัวเร็วยิ่งกว่าตอนที่โดนมือปืนไล่ตามก่อนหน้านี้เสียอีก ตามหลักแล้วหลังจากจีบ ออกเดทแล้วมันควรจะเป็นอะไร

 

ขอเป็นแฟน?

 

คิงคงไม่ได้จำทำมันในตอนนี้หรอกใช่ไหม

 

อินทัชรู้สึกว่าหัวใจเขาเต้นแรงและเร็วกว่าเดิม ฝ่ามือที่ถูกเกาะกุมอยู่เริ่มมีเหงื่อไหลซึมออกมาทั้ง ๆ ที่แอร์ในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ออกจะหนาวเย็น

 

“เป็นอะไร” มาร์คถามเมื่ออยู่ ๆ คนที่เดินอยู่ข้าง ๆ เขาก็หยุดชะงักเสียอย่างนั้น และเขายังสัมผัสได้ถึงเหงื่อที่ซึมไหลออกมาจากฝ่ามือของเจ้าตัวที่เขาเกาะกุมอยู่

 

“ปะ เปล่า” อินทัชส่ายหน้าปฏิเสธ

 

“แน่ใจ?” มาร์คถามย้ำอีกครั้ง เมื่ออินทัชพยักหน้ายืนยันเขาก็เลือกที่จะไม่คาดคั้นต่อ

 

“งั้นกลับบ้านเลย” ประโยคนี้พูดบอกอินทัชก่อนจะส่งสายตาไปหาลูกน้องตัวเองให้เปลี่ยนทิศทางไปยังลานจอดรถเพื่อที่จะได้กลับบ้าน

 

ประโยคนั้นของมาร์คทำเอาใจที่กำลังเต้นระรัวของอินทัชค่อย ๆ ผ่อนจังหวะลง

 

“เฮ้อ” อินทัชลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อสิ่งที่เขาคิดนั้นไม่เป็นความจริง

 

และในความรู้สึกโล่งอกนั้น ลึก ๆ แล้วยังคงมีอีกหนึ่งความรู้สึกที่ซ่อนอยู่โดยที่เจ้าตัวอาจจะไม่ทันได้สังเกต

 

ความวูบโหวงที่เกิดขึ้นลึก ๆ ภายในจิตใจ

 

“ขนของไปเก็บไว้ที่ห้องรับรองก่อน วันพรุ่งนี้ค่อยเข้าไปจัดในห้องคุณอินทัช” มาร์คสั่งการกับสาวใช้เมื่อเขากับมาถึงบ้าน

 

อินทัชอ้าปากจะพูดปฏิเสธว่าเขาจัดการเองได้ แต่ก็ไม่ทันการตอบรับมาแล้วของสาวใช้เขาจึงได้แต่กลืนคำพูดลงคอไปแล้วปล่อยให้เป็นไปตามคำสั่งของมาร์ค

 

เมื่อสาวใช้พากันขนของไปจนหมดแล้วอินทัชก็อยากจะพาตัวเองขึ้นห้องไปอาบน้ำแล้วนอนพักผ่อน

 

พรุ่งนี้เขายังมีเรียน และการที่เขาเพิ่งจะย้ายคณะเรียนใหม่ทำให้เขาไม่อยากจะขาดเรียนมากนัก

 

“ผมขึ้นห้องเลยนะ” อินทัชหันไปบอกกับคนที่ทำให้วันนี้ของเขาเหนื่อยมาก แต่ก็ไม่ปฏิเสธว่ามีความสุขด้วยเช่นกัน

 

“อืม” มาร์คตอบรับสั้น ๆ และเมื่ออินทัชก้าวเดินเพื่อจะไปยังห้องนอนของตัวเอง มาร์คก็ออกก้าวเดินตาม อินทัชไม่ได้คิดอะไรมากกับการที่มีมาร์คเดินตามหลังขึ้นมาเพราะว่าถึงอย่างไรห้องนอนของมาร์คก็อย่างข้าง ๆ กับห้องนอนของเขา

 

อินทัชคิดว่ามาร์คจะกลับเข้าห้องของตัวเองเหมือนกัน จนกระทั่งมาหยุดยืนที่หน้าห้องนอนที่เขาได้รับมาเมื่อมาพักอาศัยที่บ้านหลังนี้ มือข้างที่ว่างเว้นจากการหอบดอกไม้ช่อใหญ่ยังไม่ทันยกขึ้นเพื่อบิดลูกบิดเปิดประตูก็ถูกเสียงเรียกจากคนที่เดินตามขึ้นมาเอ่ยรั้งไว้ก่อน

 

“เดี๋ยว”

 

“ครับ?” อินทัชหันไปถาม

 

“พรุ่งนี้ไปดินเนอร์กัน เตรียมชุดด้วยล่ะ” คำพูดของมาร์คทำเอาดวงตาที่ปรือน้อย ๆ เพราะง่วงงุนเต็มทนเบิกกว้างขึ้น

 

ดินเนอร์? นี่อยู่ในขั้นตอนการจีบด้วยใช่ไหม

 

ในขณะที่อินทัชกำลังยืนนิ่งเพราะกำลังคิดถึงสิ่งที่มาร์คเพิ่งพูดออกมา ร่างสูงแกร่งของมาร์คก็ขยับเข้าใกล้เรื่อย ๆ โดยที่อินทัชไม่ทันรู้สึกตัว จนกระทั่งใบหน้าหล่อ ๆ นั่นก้มลงมาแนบประชิดและกว่าอินทัชจะตั้งตัวได้ ริมฝีปากสีคล้ำนั่นก็ประทับจูบลงมาที่ริมฝีปากของเขาแล้ว

 

อ่อนโยน แผ่วเบาราวกับขนนก

 

“ฝันดี” คนที่ทิ้งสัมผัสนุ่มนวลนั้นไว้พูดเสียงทุ้มในลำคอก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าห้องตัวเองไป ทิ้งคนที่อยู่ ๆ ก็ได้กู๊ดไนท์คิสไว้ให้ยืนเหม่ออยู่คนเดียว

 

 

“เมื่อคืนกลับกันมาไม่ดึกมากไม่ใช่หรือไงแล้วทำไมใต้ตาเจ้าอินถึงได้คล้ำเป็นหมีแพนด้าแบบนั้น” คำถามจากมาดามของบ้านทำให้อินทัชที่นั่งอยู่เยื้อง ๆ ในฝั่งตรงข้ามชะงักมือที่ถือช้อนอยู่ และเผลอยกมืออีกข้างมาลูบใต้ตาของตัวเอง

 

“นอนไม่ค่อยหลับน่ะครับ” อินทัชตอบเสียงเบา พยายามที่จะไม่เหลือบสายตาไปมองยังคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ว่ามีปฏิกิริยายังไงต่อคำตอบของเขา ในเมื่อเป็นคนที่ทำให้เขานอนไม่หลับทั้งคืน

 

และอินทัชก็ได้แต่ภาวนาให้คิงไม่รู้ว่าสาเหตุที่ทำให้เขานอนไม่หลับนั้นมาจากเจ้าตัว แต่ว่าคนฉลาดอย่างคิงน่ะหรือที่จะไม่รู้

 

ซึ่งมันเป็นอย่างที่อินทัชคิดเพราะเมื่อเขาอดไม่ได้ที่จะใช้หางตาเหลือบมองก็เห็นริมฝีปากร้ายกาจที่เป็นต้นเหตุสำคัญของถุงใต้ตาอันดำคล้ำของเขานี้ยกขึ้นสูงเป็นรอยยิ้มที่แสนจะเจ้าเล่ห์ร้ายกาจไม่แพ้เจ้าของ

 

“ดื่มนมอุ่น ๆ จะช่วยให้หลับสบายขึ้น ต่อไปนี้เตรียมนมอุ่น ๆ ให้คุณอินทัชด้วย” ประโยคแรกมาดามพูดกับอินทัช ส่วนประโยคหลังนั้นหันไปสั่งการเอากับสาวใช้

 

อินทัชคิดจะปฏิเสธในตอนแรก แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจแล้วกล่าวขอบคุณมาดามนิลาแทนที่หวังดี

 

“ขอบคุณครับ”

 

หลังจากนั้นบรรยากาศบนโต๊ะอาหารสำหรับมื้อเช้าก็ดำเนินต่อไป มาดามนิลาชวนอินทัชพูดคุยบ้าง ส่วนสองพ่อลูกก็พูดคุยกันถึงเรื่องงานที่อินทัชจับใจความไม่ได้สักเท่าไหร่ รู้เพียงแต่ว่าเมื่อคืนสองอัศวินที่ไม่ได้ไปกับเขาและคิงนั้นเป็นเพราะได้รับมอบหมายให้ไปทำงานสำคัญ

 

และกว่าอินทัชจะเดาได้ว่างานสำคัญที่ต้องให้คนสนิทของคิงไปจัดการนั้นคืออะไรก็เมื่อตอนที่ข่าวทุกช่องทางรายงานเรื่องโกดังเก็บสินค้าที่สำคัญของบริษัทอิเล็กโทรนิกส์ยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่งที่เป็นรองเพียงโอ คอนเนอร์ซึ่งนับเป็นคู่แข่งสำคัญนั้นเกิดไปไหม้อย่างรุนแรงจนสินค้าที่จะต้องส่งให้ถึงมือลูกค้าในอีกสองวันข้างหน้าเสียหายจนหมดสิ้น สร้างความเสียหายให้กับบริษัทอย่างมหาศาล

 

 

“ถ้ามะลิตกลง ผมจะให้เขาติดต่อไปหาคุณโฬมนะ” เมื่อรถมาจอดหน้าตึกเรียนของเขาในวันนี้ อินทัชก็พูดขึ้น

 

นี่อาจจะนับได้ว่าเป็นครั้งแรกที่อินทัชเรียกชื่อของโฬมตรง ๆ ในใจเขาคิดหนักพอสมควรว่าจะเรียกด้วยสรรพนามไหนดี เขาทั้งอายุน้อยกว่า ทั้งไม่ได้สนิทสนมมากนัก อินทัชจึงเรียกด้วยสรรพนามที่คิดว่าเหมาะสมที่สุด

 

“เรียกพี่โฬมก็ได้” โฬมเองก็รู้สึกแปลก ๆ กับสรรพนามที่อินทัชใช้เรียกเขาไม่น้อยจึงได้พูดออกไปอย่างนั้น ก่อนจะรู้สึกว่าให้ตัวเองรู้สึกแปลก ๆ ดีกว่าที่จะต้องมารู้สึกหนาว ๆ ร้อน ๆ เพราะสายตาและรังสีเย็นเยือกจากใครอีกคน

 

“เอ่อ เรียกรุ่นพี่ดีกว่า” โฬมเช็ดเหงื่อที่ไหลซึมจากโคนผมบริเวณหน้าผากของตัวเองก่อนจะพูดออกมา

 

“ครับ” อินทัชงุนงงกับการเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของโฬมไม่น้อย แต่เมื่อเห็นว่าใกล้จะได้เวลาเรียนแล้วจึงไม่ได้ถามอะไรเพิ่มอีกนอกจากขอตัวไปเรียนก่อน และเดี๋ยวพบกันอีกครั้งตอนกลางวัน

 

“เขาไม่ยอมเรียกชื่อฉัน” คล้อยหลังอินทัชที่ลงจากรถไป รถยนต์คันหรูที่มีเพียงไม่กี่คันในโลกยังไม่ทันได้เคลื่อนไปไหน เจ้าของรถก็พูดขึ้นลอย ๆ แต่คนที่นั่งอยู่บนเบาะหลังพวงมาลัยนั้นรู้ดีว่าคำพูดนั่นถูกส่งให้เขา

 

โฬมตำหนิตัวเองที่ไปกระตุ้นปมนี้ของคิงขึ้นมา

 

“อาจจะเป็นเพราะสถานะ” โอ๊ยยย ปากกู

 

พูดจบแล้วโฬมแทบอยากจะตบปากตัวเองให้หนัก นี่มันยิ่งกว่าไปกระตุ้นปมสรรพนามของคิงอีก

 

“ดินเนอร์คืนนี้” มาร์คที่ถูกกระตุ้นความอดทนของตัวเองอีกครั้งพูดด้วยเสียงราบเรียบ

 

แน่นอนว่าโฬมที่อยู่ข้างกายมาร์คมานานย่อมรู้ถึงความนัยที่เจ้าของประโยคสั้น ๆ ไม่มีที่มาที่ไปนั้นต้องการจะสื่อถึง

 

“มันอาจจะเร็วไปนิดหน่อยหรือเปล่า” โฬมอดไม่ได้ที่จะแนะนำ แน่นอนว่าพูดในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง หากเขาเป็นแค่อัศวิน เป็นแค่บอดี้การ์ดธรรมดา ๆ เขาจะไม่ทักท้วงในเรื่องส่วนตัวของเจ้านาย แต่ในฐานะเพื่อนสนิทคนหนึ่ง โฬมคิดว่าเขามีสิทธิ์ที่จะให้คำแนะนำนี้

 

เพื่อนของเขาเก่งกาจในทุก ๆ เรื่อง แต่เรื่องหัวใจ ก็กลายเป็นแค่คนธรรมดา ๆ คนหนึ่งเท่านั้น ซึ่งมันเป็นเครื่องยืนยันว่าเจ้านายของเขาก็เป็นแค่มนุษย์คนหนึ่ง

 

“ไม่เร็ว” มาร์คพูดสั้น ๆ คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อย แววตาจริงจัง

 

“เพิ่งเริ่มจีบเมื่อวาน” โฬมทบทวนความจำให้กับเจ้านายของตัวเอง

 

“นายรู้ดีว่าฉันทำมากกว่าจีบมานานแล้ว” มาร์คเองก็ทบทวนความจริงให้กับอัศวินที่ทำหน้าที่ขับรถให้ในตอนนี้

 

“ก็จริง” เมื่อนึกถึงสิ่งต่าง ๆ ที่มาร์คทำลงไป โฬมก็ได้แต่เห็นด้วยว่ามันไม่ได้เร็วเกินไปเลย ออกจะช้าไปเสียด้วยซ้ำ

 

แต่ว่า เรื่องบางเรื่องมันก็มีจังหวะ มีช่วงเวลาของมัน ซึ่งนี่มันอาจจะถึงเวลาแล้วก็ได้

 

 

“ทำไมวันนี้คนอื่น ๆ ดูตื่นเต้นกัน มีเรื่องอะไรหรือเปล่า” อินทัชที่เข้าห้องเรียนมาแล้วพบว่าบรรยากาศของห้องแตกต่างจากเมื่อวานไม่น้อย นักศึกษาคนอื่น ๆ ในห้องนี้ต่างมีท่าทีตื่นเต้น ยินดีกับเรื่องอะไรสักอย่าง เขาเลยอดไม่ได้ที่จะถามกับมะลิ

 

“มีให้ลงชื่อเข้าฟังคลาสบรรยายพิเศษจากวิทยากรพิเศษน่ะสิ” มะลิตอบด้วยท่าทางปกติธรรมดา ไม่ได้มีท่าทีตื่นเต้นเหมือนคนอื่น ๆ นั้นทำให้อินทัชแปลกใจไม่น้อยเลย

 

“วิทยากรพิเศษ พิเศษมากเลยเหรอ แต่เธอดูไม่ตื่นเต้นเหมือนคนอื่น ๆ นะ” อินทัชเลิกคิ้วเล็กน้อย

 

“ปีเตอร์ คิม พิเศษไหมล่ะ แต่ที่ฉันไม่ตื่นเต้นเพราะฉันไม่ได้อะไรกับเขาเท่าไหร่ เพลงเดียวของเขาที่ฉันชอบก็คือเพลงเปิดตัวของเขานั่นแหละ” มะลิตอบอย่างไม่ได้คิดอะไรมากและไม่กังวลว่ามันจะไม่ถูกหูคนฟัง เพราะเชื่อว่าเรื่องการชอบศิลปินหรือชอบเพลงใครสักคนเป็นเรื่องของรสนิยมและไม่ควรมีปัญหาอะไรตราบใดที่ไม่ไประรานความชอบของคนอื่น ๆ

 

“อ่อ พิเศษมากจริง ๆ” อินทัชดวงตาสว่างวาบเมื่อได้ยินคำตอบของมะลิว่าใครที่จะมาเป็นวิทยากรพิเศษ

 

มะลิหันมองคนที่มีรอยยิ้มเหยียดปรากฏที่ริมฝีปาก เธอมั่นใจว่าหูเธอไม่ฝาด น้ำเสียงเหยียดหยันจากประโยคเมื่อครู่ของอินทัชทำให้มะลิรู้สึกว่า อินทัชคงมีความรู้สึกที่ไม่ธรรมดาต่อผู้ที่จะมาเป็นวิทยากรพิเศษ

 

ไม่ธรรมดาในแง่ลบเสียด้วย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.688K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,336 ความคิดเห็น

  1. #23132 desbestiny (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 23:33
    หึหึ เดี๋ยวจะต้องมีเรื่องสนุกๆให้ใครบางคนหน้าแตกแน่นอน
    #23,132
    0
  2. #22996 pommys (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 11:37
    มาแล้วสินะ
    #22,996
    0
  3. #21207 Jnc214 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 01:27
    ชั้นบอกแล้วน้องอินไม่ใช่คนโหดร้าย น้องแค่ดีมาดีกลับ ร้ายมาร้ายกลับ
    #21,207
    0
  4. #16978 poo2momo (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 14:47
    มะลิฉลาดอ่ะ สมแล้วที่เป็นหัวหน้าห้อง
    #16,978
    0
  5. #16768 RealThxnB (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 07:28
    คิงใจเย็นๆนะ เพื่อนๆๆๆๆ ท่องไวเ
    #16,768
    0
  6. #16345 เขาเรียกฉันว่าเต่า (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 10:51
    คิงอย่าหวงเกินนน
    #16,345
    0
  7. #16329 pmt2728 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 23:33
    น้องจะมีเพื่อนแล้ว
    #16,329
    0
  8. #16210 Neoney (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 11:09
    ให้น้องมีเพื่อนสักคนเถอะนะคิง 555
    #16,210
    0
  9. #16209 554910140 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 09:32
    เมื่ออินรู้ถึงความหวงของคิง อินก็จะแกล้งคิงมากขึ้น ไม่เป็นไรเดี๋ยวคิงทบต้นทบดอกเอง55555 //มโน
    #16,209
    0
  10. #16208 NichananMild (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 08:37
    คิงขี้หวง อินยิ้มให้เพื่อนใหม่ก็ไม่ได้55555
    #16,208
    0
  11. #16207 toeytorraa (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 08:17
    มะลิคงได้มากันเณอแตมให้คิง
    #16,207
    0
  12. #16206 bibimbua (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 03:57
    ถถถถ คุณคิงงงงง เด๋วได้หวงจนหงุดหงิดแน่ๆ
    #16,206
    0
  13. #16205 OohSeL_9490 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 02:10
    รวบหัวรวบหางน้องซะสิ จะได้จบเรื่อง ฮือออ ฉันอยากให้เขาได้กัน 555555
    #16,205
    0
  14. #16203 FuaNgz Cass (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 00:45
    พี่มาร์คเขาจะอกแตกตายก่อนมั้ยย 5555
    #16,203
    0
  15. #16201 oกิวราโซ่o (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 00:34
    คิงว่าดีเราก็ว่าดี
    #16,201
    0
  16. #16200 Gee_attano (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 00:19
    เอ้นยย เค คิงสแกนแล้วให้ผ่าน เราก็ว่าผ่าน5555
    #16,200
    0
  17. #16198 gingiik (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 23:25
    ชอบความที่อินทัชเริ่มคุ้นเคยกับคิงอะ " คิง มะลิไว้ใจได้ไหม" น้องเหมือนเด็กเลย ฮือออ
    #16,198
    0
  18. #16197 n. peach (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 23:09
    รู้สึกถูกชะตากับมะลิเหมือนกันเลย อินทัช
    #16,197
    0
  19. #16196 Vantida (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 22:29

    มะลิ&โฬม

    #16,196
    0
  20. #16195 Nidnoi_27359 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 22:18
    คิงอย่าเพิ่งหวงน้องนะ
    นั้นเพื่อนคนแรกของน้องเลยนะ​
    #16,195
    0
  21. #16194 1612254 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 22:18

    คุณชายมาร์คจะไม่ยิ่งแผ่รังสีทำลายร้างหรอลูกกก

    #16,194
    0
  22. #16192 Vantida (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 21:36

    คคุณน้องพี่เค้าจะไม่คลั่งหรอออ5555

    #เกิดอาการเห็นใจเเทนคิง

    #16,192
    0
  23. #16191 ZoSan098 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 21:05
    ค้างเติ่ง
    #16,191
    0
  24. #16190 Love AmeriThaiKong (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 21:02

    ชั้นไว้ใจมะลิละ แต่ยัยเฌอ

    มาร้ายแน่นอน หวังในตัวอินหรอจ๊ะ ฝันไปเถอะ ระวังจะไม่มีลมหายใจกลับบ้านนะเฌอ เพราะเจ้าของเค้าหวงแรงมาก
    #16,190
    0
  25. #16189 Kibibiza (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 20:44
    โอ้ว ทำงานอะไรน้อ
    #16,189
    0