DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 66 : ตอนที่ 66

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,310 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62

“ยังไม่ขึ้นนอนเหรอครับ” อินทัชที่อยู่ในชุดพร้อมนอน มีชุดคลุมสวมทับอีกทอดหนึ่งถามคนที่ยังคงนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น เขาซึ่งลงมาหาน้ำดื่มเห็นว่าไฟที่ห้องนั่งเล่นเปิดอยู่จึงอดที่จะเดินมาดูไม่ได้

 

“ดูละครตอนนี้อยู่น่ะ อีกสักพักมัมก็จะนอนแล้ว ว่าแต่ตามาร์คยังไม่กลับมาเลย” เห็นเวลาเกือบจะสามทุ่มแล้วแค่ผู้เป็นลูกชายยังคงไม่กลับมาบ้าน ทั้ง ๆ ที่มิคาเอลผู้เป็นสามีเธอกลับมาแล้ว มาดามนิลาจึงอดพูดถึงไม่ได้

 

“น่าจะสะสางงานอยู่ล่ะมั้งครับ….ดูเหมือนว่าจะกลับมาแล้วนะครับ” อินทัชยังพูดไม่ทันขาดคำ เสียงรถยนต์ที่ดังแว่วเข้ามาก็ทำให้เขาเดาว่าคิงคงจะกลับมาพอดี

 

“มัมวานเราเข้าไปเตรียมน้ำดื่มเย็น ๆ มาให้พี่เขาสักแก้ว” มาดามนิลาที่ได้ยินเสียงรถเหมือนกันหันมาพูดกับอินทัชด้วยรอยยิ้ม

 

“ได้ครับ” อินทัชรับคำแล้วเดินหันหลังเข้าครัวไปทำตามที่มาดามบอก ในใจลึก ๆ รู้สึกว่าสิ่งที่มาดามให้เขาทำเหมือนเขาเคยเห็น เคยรู้จากที่ไหนสักที่ แต่นึกไม่ออก

 

“น้ำครับ” อินทัชเดินกลับมาพร้อมกับแก้วน้ำในมือซึ่งเป็นจังหวะพอดีกับที่มาร์คเพิ่งจะหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาข้าง ๆ มาดามนิลา

 

“ขอบใจ” มาร์คทอดมองคนที่นำแก้วน้ำเย็น ๆ มาวางลงตรงหน้าเขาด้วยรอยยิ้มทั้งปากทั้งตา พูดขอบใจเบา ๆ ก่อนจะยกขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว

 

“ช่อดอกไม้นั่นของใครน่ะ” มาดามที่กดปิดโทรทัศน์แล้วหันไปถามลูกชายถึงช่อดอกไม้ที่เจ้าตัวถืออยู่ไม่ยอมวาง

 

ดอกกุหลาบช่อใหญ่ทำให้อินทัชนึกไปถึงดอกกุหลาบสามสิบช่อ สามพันดอกที่ได้มาจากคิงเมื่อก่อนหน้านี้

 

ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปที่มันไม่วางตา อยากจะรู้ว่าคิงไปได้มันมาจากไหน หรือว่าใครให้มากันแน่

 

“ให้” คิงไม่ตอบคำถามของผู้เป็นแม่ เพียงแค่ยิ้มมุมปากส่งให้นิด ๆ ก่อนจะส่งช่อดอกกุหลาบในมือให้กับคนที่ยังยืนอยู่ใกล้ ๆ เขา

 

“ครับ?” อินทัชกะพริบตารัวเร็วด้วยความงุนงงที่อยู่ ๆ คิงก็ยื่นดอกกุหลาบช่อโตมาให้ทั้งอย่างนั้น

 

“ให้นาย” มาร์คเพิ่มเติมอีกคำลงไปเมื่อเห็นว่าคนที่เขายื่นช่อดอกไม้ให้ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ

 

“ให้ผม?” อินทัชยังคงเต็มไปด้วยความงุนงง เขาทวนคำพูดของคิงพร้อมกับชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างต้องการจะยืนยันว่าสิ่งที่ได้ยินนั้นไม่ผิดเพี้ยน

 

ให้เขา ให้ดอกกุหลาบกับเขาใช่ไหม

 

เนื่องในโอกาสอะไร

 

“ใช่ ให้นาย” มาร์คไม่พูดเปล่า ลุกขึ้นยืนเต็มคำสูง ยื่นมือมาดึงมือสองข้างของอินทัชออกไปรับช่อดอกกุหลาบจากตัวเอง

 

“นะ เนื่องในโอกาสอะไร” อินทัชที่มีช่อดอกกุหลาบอยู่ในมือส่งคำถามต่อไปอีกครั้ง เขาก้มมองดอกไม้ช่อใหญ่ที่ต้องใช้สองมือประคอง ก่อนจะเงยหน้ามองคนที่อยู่ ๆ ก็ให้ดอกไม้กัน

 

“จีบ” มาร์คตอบสีหน้าราบเรียบ

 

“จีบ!” อินทัชเบิกตากว้างแทบจะถลน มองคนที่พูดหน้าตายว่าให้ดอกกุหลาบเพราะจะจีบเขา

 

คงไม่ใช่ว่าเพราะคำพูดของเขาเมื่อตอนเย็นหรอกนะ

 

‘ยังไม่ได้จีบเลย มาขอแต่งงานได้ยังไง’

 

อินทัชนึกย้อนไปถึงคำพูดของตัวเองเมื่อตอนเย็นแล้วรู้สึกอยากจะร้องไห้ บอกว่ายังไม่ได้จีบ คิงก็เริ่มจีบเลยเนี่ยนะ

 

แล้วจีบด้วยวิธีอย่างนี้ด้วย ยื่นดอกกุหลาบให้แล้วบอกว่าจีบ?

 

อยากจะรู้ว่าไปได้วิธีแบบนี้มาจากใครกัน

 

อินทัชรู้สึกว่าตัวเองมึนงงอีกครั้งจากการกระทำของคิง

 

ในขณะที่อินทัชทั้งสับสน มึนงง ทำอะไรไม่ถูก ผู้ที่ตกเป็นพยานในการจีบหนุ่มของลูกชายก็ได้แต่ยืนกลั้นขำ คิดกับตัวเองในใจว่าบางทีควรจะส่งลูกชายไปเรียนรู้วิธีจีบคนที่ตัวเองชอบมาใหม่

 

แต่จะว่าไปวิธีการอย่างนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน บอกกันตรง ๆ ซึ่ง ๆ หน้านี่แหละว่าจีบ คนถูกจีบจะได้ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไม่ได้ โดยเฉพาะที่คนถูกจีบเป็นคนอย่างอินทัช

 

“จีบแล้วก็ต้องเดท” มาร์คกอดอกแล้วหรี่ตาพูด ดวงตากวาดมองร่างสูงโปร่งที่ข้างในเป็นชุดนอนลายทางสีน้ำเงินขาว แล้วคลุมทับด้วยชุดคลุมผ้าลื่นสีน้ำเงินเข้ม

 

“ดะ เดท” อินทัชที่ยังไม่หายงุนงงได้แต่ทวนคำที่คิงพูดอยู่อย่างนั้น

 

“ใช่ จีบเสร็จแล้วก็ต้องชวนเดท ไปเถอะ ฉันจองโรงหนังไว้แล้ว” มาร์คพูดกับอินทัชก่อนที่จะหันไปหามาดามนิลา

 

“ผมพาอินทัชไปเดทก่อน”

 

“คิก ๆๆ ไปเถอะ ๆ” มาดามนิลาหัวเราะเสียงขำ ขณะพูดยังคงกลั้วหัวเราะไปด้วย

 

“เดี๋ยว อะไรยังไงครับ ผมงงไปหมดแล้ว” อินทัชที่ถูกจับจูงไปยังรถที่จอดอยู่ด้านนอกขืนตัวเอาไว้ไม่ยอมก้าวขึ้นรถ เปิดปากถามคนที่จะพาเขาไปไหนไม่รู้ด้วยน้ำเสียงละล่ำละลัก

 

“สงสัยอะไร” มาร์คถามเสียงเรียบ มองคนที่มีสีหน้าสับสนมึนงงและไม่ยอมขึ้นรถ

 

“สงสัยทุกอย่างแหละครับ อยู่ ๆ ก็ให้ดอกไม้ อยู่ ๆ ก็บอกจะพาไปเดท” อินทัชพูดเสียงฉิวเมื่อคิงดูเหมือนจะไม่รับรู้ถึงความสับสนมึนงงของเขาเลยสักนิด

 

“ฉันจีบนายอยู่ จีบแล้วก็พาไปเดท ไม่ถูกต้องตรงไหน” คราวนี้มาร์คถามกลับบ้าง วิธีการพวกนี้เขาสืบค้นมาจากในอินเทอร์เน็ตแล้ว

 

ให้ดอกไม้ พาไปดูหนัง เดินห้างเลือกซื้อของ

 

นี่ไงล่ะ เขาให้ดอกกุหลาบไปแล้ว เหมาโรงหนังกับติดต่อห้างไว้แล้ว เหลือแค่พาอินทัชไปเดทก็เท่านั้น

 

 

 

กึก!

 

เมื่อรถมาจอดที่ยังที่จอดรถวีไอพีของห้างสรรพสินค้าหรูใจกลางเมืองแห่งหนึ่ง อินทัชที่ก้าวเท้าลงจากรถด้วยความจำยอมได้เพียงขาข้างเดียวก็ต้องชะงักกึก เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นเท้าของตัวเอง

 

เพราะโดนคิงพาตัวออกมาด้วยความมึนงง ไม่เพียงแค่สวมชุดนอนแล้วคลุมทับด้วยเสื้อคลุมเท่านั้น แม้กระทั่งรองเท้าของเขาก็ยังเป็นรองเท้าสลิปเปอร์ที่เอาไว้ใส่เดินในบ้านด้วย!

 

“คิงจะให้ผมลงไปทั้งสภาพแบบนี้เหรอ” อินทัชดึงขาของตัวเองกลับขึ้นมาบนรถก่อน แล้วจึงหันไปหานที่พาเขามาโดยไม่ดูอะไรเลย ศีรษะสวยได้รูปพยักพเยิดไปทางเท้าของตัวเอง

 

มาร์คที่ตอนแรกนึกสงสัยอยู่ว่าทำไมอินทัชถึงชะงักขาที่กำลังก้าวลงจากรถ เมื่อได้ยินคำถามและมองตามสายตาของอินทัชไปเขาจึงได้คำตอบ

 

คนร่างสูงแกร่งชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นรองเท้าสลิปเปอร์สีเท้าเรียบที่อินทัชใส่อยู่

 

“โฬม ให้คนไปซื้อรองเท้ามา” มาร์คหันไปบอกคนที่ทำหน้าที่ขับรถให้เขาเองในวันนี้พร้อมทั้งยังมีผู้ติดตามมาอีกกว่าสิบคนที่จะมาคอยดูแลความปลอดภัยทั้งในและนอกโรงหนังให้

 

ช่วงนี้ต้องเฝ้าระวังความปลอดภัยและเพิ่มคนคุ้มกันให้มากขึ้น ลำพังตัวเองมาร์คไม่กังวลเท่าไหร่ แต่เมื่อใดก็ตามที่ออกไปข้างนอกและมีอินทัชไปด้วย เมื่อนั้นการคุ้มกันต้องเป็นไปอย่างแน่นหนา

 

โฬมถามไซส์รองเท้าของอินทัชแต่มาร์คเป็นผู้ตอบแทน และนั่นเรียกสายตาประหลาดใจจากอินทัชได้ไม่น้อย เมื่อคำตอบของมาร์คมันถูกต้อง

 

อินทัชไม่คิดว่ามาร์คจะรู้แม้กระทั่งไซส์รองเท้าของเขา

 

จริง ๆ จะว่าไปแล้ว มาร์คดูรู้เรื่องของเขาเยอะมาก แม้กระทั่งเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ด้วย

 

หรือนี่คือสิ่งที่เรียกว่าความใส่ใจ

 

อินทัชคิดในใจอย่างนั้น ดวงตาก็เผลอจ้องมองมาร์คนิ่ง

 

ดวงตาคู่คมถูกส่งไปสบตากับคนที่มองเขานิ่ง มาร์คเห็นประกายตาแห่งความสุขและความดีใจในนั้น แม้ว่ามันจะไม่มาก แต่เขามั่นใจว่าเขามองไม่ผิด

 

สมกับเป็นลูกน้องของมาร์ค เวลาเพียงไม่กี่นาทีอินทัชก็ได้รองเท้าลำลองใส่สบาย ๆ มาคู่หนึ่ง เขาก้าวลงจากรถก่อนที่มาร์คจะก้าวตามลงมา

 

“ห้างปิดแล้วเหรอครับ ทำไมไม่มีคนเลย” อินทัชเหลือบตามองเวลาก็พบว่าอีกเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าห้างจะปิดตามปกติ แต่ระหว่างทางที่เขาเดินเข้าห้างมากับไม่พบลูกค้าเลย มีเพียงแค่พนักงานเท่านั้นที่พบเห็นอยู่ประจำร้าน เขาจึงได้ถามด้วยความสงสัย

 

“ปิดก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง” มาร์คตอบเสียงเรียบเรื่อย มือหนาเอื้อมไปคว้ามือของอินทัชมาจับก่อนจะสอดประสานนิ้วเข้าด้วยกัน

 

อินทัชที่พยักหน้ารับคำตอบอยู่นั้นชะงักไปเล็กน้อย

 

“คิง! จับมือทำไมครับ” ถามพร้อมกับส่งสายตาไปยังมือข้างที่ถูกไปสอดประสานแนบแน่นกับมือของคิงอยู่

 

“วิธีเดท” มาร์คตอบหน้าตายอีกครั้งหนึ่ง และคราวนี้อินทัชไม่ตกใจกับคำตอบแล้ว แต่ส่ายหัวอย่างระอาแทน

 

“ผมอยากจะรู้จริง ๆ ว่าคิงไปได้วิธีเดทแบบนี้มาจากไหน” ถามด้วยน้ำเสียงระอา ดวงตาเหลือบมองไปยังสองอัศวินที่ตามติดมาด้วยอย่างโฬมและลอยซ์ เห็นว่าทั้งสองคนนั้นแม้ว่าสีหน้าจะราบเรียบ แต่แววตาขำขันนั่นปรากฏชัดเจนเลยทีเดียว

 

ไม่ใช่ว่าเป็นคนเสี้ยมสอนวิธีแบบนี้ให้คิงหรอกนะ!

 

อินทัชคาดเดาในใจอย่างผิด ๆ

 

“ไมถูกต้องหรือไง” มาร์คถามพร้อมกับก้าวเดินต่อ เดินตามลูกน้องที่นำทางเขาไปยังที่ตั้งของโรงหนังที่จองเอาไว้

 

คนที่ไม่เคยได้เข้าสถานที่อย่างนี้ไม่รู้ทิศทางสักเท่าไหร่

 

“ก็..ไม่ใช่ว่าไม่ถูก แต่มันก็..โอ๊ยย พูดยาก” อินทัชอยากจะขยี้หัวตัวเองแรง ๆ สักที ติดที่ว่ามืออีกข้างก็ถูกจับจูงอยู่ มืออีกข้างก็หอบหิ้วดอกกุหลาบช่อยักษ์ จึงทำได้ร้องคางอย่างอึดอัดอยู่ในลำคอเมื่อไม่รู้ว่าจะพูดอธิบายยังไงดีให้ตรงกับความคิดความรู้สึกของตัวเอง

 

จะว่าไปวิธีการเดทของคิงไม่ผิดเลย มันเป็นแสตนดาร์ดการเดททั่ว ๆ ไปด้วยซ้ำ แต่ว่าจังหวะมันไม่ได้หรือเปล่า

 

หรือเพราะเป็นคิง วิธีการพื้นฐานทั่ว ๆ ไปแบบนี้เลยแปลกพิเศษไป

 

“งั้นนายอยากเดทแบบไหน” มาร์คถามตรง ๆ เมื่อเขาคิดว่าอินทัชไม่ชอบวิธีเดทของเขา

 

“ต้องถามว่าผมอยากเดทหรือเปล่าเถอะ” อินทัชชะงักไปกับคำถามนั้น ริมฝีปากขบเม้มเข้าหากันก่อนจะเสหน้าไปอีกทางแล้วพูดออกมา

 

“ไม่อยากเดท?” น้ำเสียงคราวนี้ของมาร์คเคร่งขรึมลงไปจนอินทัชต้องหันกลับมามอง สีหน้าราบเรียบแต่แววตาที่หม่นลงเล็กน้อยแบบที่หากไม่สังเกตดี ๆ จะไม่สามารถรับรู้ได้นั้นทำให้อินทัชรู้สึกขมในลำคอ

 

เขายึดติดกับคิงที่เย็นชาเยือกเย็น โหดเหี้ยมไร้ใจจนลืมไปว่าที่จริงแล้วคิงก็คือมนุษย์คนหนึ่ง มนุษย์ที่กำลังมีความรักและสามารถพิสูจน์ได้ว่ารักนั้นเป็นของจริง

 

และความรักทำให้คนคนหนึ่งสามารถอ่อนแอได้อย่างไม่น่าเชื่อ

 

“ผม ไม่ใช่ ผมหมายถึงปกติต้องถามก่อนไง” อินทัชอึกอักในลำคอแล้วพูดออกมา

 

“แปลว่านายไม่ได้ไม่อยากเดท โอเค นายก็อยากเดทกับฉันเหมือนกัน” มาร์คขยับรอยยิ้มที่มุมปาก พูดเสียงมั่นอกมั่นใจ แววตามีประกาย จนอินทัชที่เพิ่งจะกังวลในใจไปเมื่อครู่นี้นิ่งงันไป

 

เขารู้สึกเหมือนอารมณ์ของคิงจะไม่ถูกต้องสักเท่าไหร่นะว่าไหม

 

คิงคงจะไม่มีเล่ห์มารยาอะไรแบบนั้นหรอกใช่หรือเปล่า

 

อินทัชเริ่มรู้สึกว่าตัวเองกำลังอยู่ในหลุมลึกสักหลุมที่ไท่อาจปีนขึ้นไปได้เลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.31K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,334 ความคิดเห็น

  1. #23131 desbestiny (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 23:25
    55555 หลงความเจ้าเล่ห์ของพี่มาร์คไปเต็มๆน้องเอยยย
    #23,131
    0
  2. #22995 pommys (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 11:34
    ตกหลุมคิงเต็มๆ
    #22,995
    0
  3. #16975 poo2momo (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 12:32
    ดีแล้วมะลิเป็นเพื่อน เฌอแตมอยากรู้เหตุผลเข้าหาอินทัชหวังว่าเพื่อนใหม่อย่างมะลิจะช่วยน้องอินของเรา เอ้ย พี่คิงได้
    #16,975
    0
  4. #16767 RealThxnB (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 07:16
    เห้ยยยย น้องจะมีเพื่อนแล้ววว
    #16,767
    0
  5. #16326 pmt2728 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 23:24
    มะลิเป็นไม้กันหมาถูกไหม 5555
    #16,326
    0
  6. #16054 ChiresuAki (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 10:28
    สู้ๆนะอินน้อย พี่คิงช่วยได้!!!
    #16,054
    0
  7. #16053 Nanthara (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 08:07
    น้องกลายเป็นหนุ่มเนื้อหอมแล้ว5555555555555
    #16,053
    0
  8. #16052 SUTH17 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 01:51
    มะลิช่วยอินของเราหน่อยนะ แถมได้เพื่อนด้วยยย
    #16,052
    0
  9. #16050 bibimbua (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 23:24
    มะลิไปเป็นไม้กันให้อินเค้าหน่อยลูก สงครามปย่งอินจะมาแล้วววว
    #16,050
    0
  10. #16049 OohSeL_9490 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 23:08
    เฮียมา!!!
    #16,049
    0
  11. #16048 Kibibiza (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 22:19
    เอายัยเฌอแตมออกไปนะ จะตามรังควานทุกชาติไม่ได้นะ
    ชาตินี้อินทัชต้องเป็นของมาร์คคนเดียวเท่านั้น
    #16,048
    0
  12. #16047 ZoSan098 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 21:08

    เธอจะเป็นเพื่อนที่ดีใช่ไหมมะริ
    #16,047
    0
  13. #16046 Rujie Taew (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 20:22
    คิง น้องเนื้อหอมมาก มาเฝ้าด่วนๆเลย
    #16,046
    0
  14. #16045 Jetaime2014 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 20:05
    พี่ก็มากได้เวลาเสมอเลย555 ไม่ต้องแย่งกันตัวจริงเขามาแล้วสาวๆหลบทางจ้า^^
    #16,045
    0
  15. #16044 Charon Gandaria (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 20:05
    ถอยไปให้หมด เดี๋ยวโดนพ่อสั่งเก็บซะหรอก ข้อหามายุ่มย่ามกับว่าที่เมียเขา
    #16,044
    0
  16. #16043 ReMiFa (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 20:01
    กำลังเกิดศึกชิงนายพอดีเลยๆๆๆ
    #16,043
    0
  17. #16042 FuaNgz Cass (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 19:09
    5555555 มาถูกจังหวะ
    #16,042
    0
  18. #16040 ปีใหม่ (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 18:22

    โอเคตอนนี้ต้องขอโทษแม่หนูมะลิก่อนแต่ใช่ว่าฉันจะไว้ใจหล่อนแล้วหรอกนะ

    #16,040
    0
  19. #16039 Joq19 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 18:18
    พ่ออออออออ
    #16,039
    0
  20. #16037 Mome WhiteHoneysuckle (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 17:52
    พ่อมาตามแล้วลูก 555
    #16,037
    0
  21. #16036 Laamoon (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 17:29
    อินห้ามเห็นใจคนอื่นนอกจากคิงนะลูกคิงเจ็บมามากพอแล้วเลิกทำร้ายพี่เค้าซักที
    #16,036
    0
  22. #16034 Meanzkh (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 17:07
    พ่อมาแล้วว หลบเร็วสาวๆๆ
    #16,034
    0
  23. #16033 Bee_Bee_1225 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 17:05
    55555 หลบหน่อยจ้ะสาวๆๆๆ พ่อน้องมาแล้ววว สงสารอินทัชจริงๆเลยยยย...
    มะลิแค่อยากมีเพื่อน นึกว่าเทอจะคิดอะไรกับอินซะอีก โล่งอก
    #16,033
    0
  24. #16032 POP_atithi (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 16:59
    พ่อมาาาา55555
    #16,032
    0
  25. #16031 vivivenus (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 16:47
    หลบหน่อย พระเอกมา 555
    #16,031
    0