DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 63 : ตอนที่ 63

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,915 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62

ผีอำเหรอ

 

คำถามแรกที่ผุดเข้ามาในสมองของอินทัชเมื่อเขารู้สึกตัวลืมตาตื่นขึ้นมาจากการนอนหลับ ร่างกายขยับไม่ได้ เหมือนมีอะไรมารัดแน่นอยู่ที่ช่วงเอวของเขา ความงัวเงียขี้ตา สติสัมปชัญญะยังไม่ครบเต็มร้อย ทำให้สิ่งแรกที่เขานึกถึงคือคิดว่าตัวเองโดนผีอำ

 

แต่เมื่อลองกลอกตาเพื่อสำรวจ พยายามรวบรวมสติก็พบว่าเขาไม่ได้โดนผีอำ แต่โดนเอารัดเอาเปรียบอยู่ต่างหาก!

 

“คิง!” อินทัชเรียกพร้อมกับพยายามขยับร่างกายให้หลุดออกจากอ้อมแขนแกร่งนั่น แต่มันก็ไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่นักเพราะแขนแกร่งนั้นรัดเอวเขาไว้จนแน่น และยิ่งแน่นขึ้นเมื่ออินทัชส่งเสียงเรียกพร้อมขยับร่างกาย รัดแน่นจนเขาหายใจแทบไม่ออก

 

ชาติที่แล้วเกิดเป็นงูเหลือมหรือไง รัดแน่นเกินไปแล้ว!

 

“คิง! ตื่น เช้าแล้ว” อินทัชส่งเสียงเรียกให้ดังขึ้นและไม่ละความพยายามที่จะพาตัวเองออกจากอ้อมกอดของคิง

 

“อืม” เสียงครางรับในลำคอทุ้มต่ำ แต่ไม่มีทีท่าว่าจะลืมตาตื่นขึ้นมา นอกจากนั้นยังขยับแขนออกแรงรวบตัวคนในอ้อมกอดให้ขึ้นมานอนทาบทับอยู่บนหน้าอก

 

“คิง!” อินทัชร้องเรียกเสียงหลง หลุดเสียงร้องตกใจออกมา ก่อนที่หน้าจะขึ้นสีแดงระเรื่อมากกว่าเดิมเมื่อเพิ่งจะสังเกตว่าคนที่ยกเขาขึ้นมานอนทาบทับร่างนั้นอยู่ในสภาพที่มีเพียงกางเกงผ้าเนื้อบางขาสั้นปกคลุมท่อนล่างเพียงตัวเดียว

 

ตึก ๆๆๆ

 

เสียงหัวใจที่เต้นดังระรัวและเร็วแรงนั้นทำให้อินทัชยากจะลุกหนีออกจากคิงไปให้ไกลมากกว่าเดิม ด้วยกลัวว่าเจ้าของร่างกายที่เขานอนทาบทับอย่างแนบชิดอยู่นี้จะได้ยินมัน

 

“คิง ต้องไปเรียนนะ จะสายแล้ว” อินทัชพยายามที่จะพูดดี ๆ กับคนที่ไม่แม้แต่จะลืมตาตื่นขึ้นมา ดวงตาคู่สวยกลอกไปมาพยายามคิดหาหนทางที่จะหนีเอาตัวรอด ว่าแต่

 

จำได้ว่าเมื่อคืนคิงไม่ได้นอนชุดนี้และเขาก็เอาหมอนข้างกั้นเอาไว้แล้วไม่ใช่เหรอ

 

หรี่ตาลง กัดริมฝีปากเบา ๆ เมื่อคิดได้ว่ามาร์คจะต้องตื่นขึ้นมากลางดึก ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกแล้วโยนหมอนข้างทิ้งไป

 

คนร้ายกาจ! 

 

ต่อว่าในใจอย่างนั้นพร้อมกับเผลอใช้กำปั้นน้อย ๆ ของตัวเองทุบลงไปที่อกแกร่งของคนที่นอนอยู่ใต้ร่างเขาจนได้ยินเสียงดัง

 

ตุบ!

 

ดวงตาคู่คมเปิดขึ้นโดยอัตโนมัตเมื่ออกแกร่งของตัวเองถูกทุบโดยกำปั้นน้อย ๆ นั่น

 

“ทุบอีกสิ เมื่อยตัวอยู่พอดี” พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนว่าไม่ได้รู้สึกเจ็บเลยสักนิดกับแรงทุบนั่น และนั่นยิ่งทำให้อินทัชอยากจะทุบแรง ๆ อีกสักที

 

“ตื่นแล้วก็ปล่อยผมสิ ผมจะไปอาบน้ำแล้ว” กัดปากก่อนจะพูดเสียงเหวี่ยงนิดหน่อยเพราะรู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังถูกกลั่นแกล้งรับยามเช้า

 

“อืม ตื่นแล้วจริง ๆ ด้วย” เสียงที่แหบพร่าขึ้นนิดหน่อยของคิงไม่ได้ทำให้อินทัชรู้สึกตะหงิดในใจจนกระทั่งรู้สึกว่ามีอะไรดุนดันอยู่ที่หน้าท้องของเขา

 

นะ นี่ นี่!

 

“เฮ้ย คิง โรคจิต ลามก ปล่อยผมเดี๋ยวนี้เลย” ร้องโวยวายเสียงดังขึ้นมากกว่าเดิมเมื่อรับรู้ว่าอะไรของคิงที่กำลังตื่นขึ้นมา ไม่เพียงแค่ร้องเท่านั้น แต่ยังพยายามที่จะดิ้น ขืนตัวออกจากอ้อมแขนที่รัดแน่นนั่นอีกด้วย ซึ่งไม่ได้รู้เลยว่าการที่ตัวเองพยายามดิ้นเพื่อที่จะได้ออกจากอ้อมแขนของคิงนั้น มันทำให้อะไร ๆ ตื่นขึ้นมามากกว่าเดิม

 

“อึก! อย่าขยับ ถ้ายังไม่อยากจะช่วยทำให้มันสงบ” มาร์คพูดบอกเสียงแหบพร่ามากกว่าเดิม ดวงตาคู่คมสว่างวาบด้วยแรงอารมณ์ ลมหายใจเข้าออกกระชั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ

 

กึก!

 

อินทัชหยุดชะงักขึ้นทันทีเมื่อได้ยินคำเตือนที่ออกแนวไปทางคำขู่มากกว่าของคิง สีหน้าของเขาสลับกันไปมา เดี๋ยวซีดเดี๋ยวแดงจนน่าตลก ร่างกายหยุดชะงักนิ่งแบบที่จะหายใจยังไม่กล้า ด้วยกลัวจะไปทำให้สิ่งที่กำลังตื่นตัวอยู่นั้นตื่นขึ้นมากกว่าเดิม

 

“ไปอาบน้ำไป” มาร์คหลับตาแน่น พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูงของตัวเอง ก่อนจะคลายอ้อมแขนออก พูดบอกให้คนที่นอนตัวแข็งเกร็งอยู่บนตัวของเขานั้นไปอาบน้ำ

 

ส่วนเขาเอง….

 

มาร์คก้มมองร่างกายส่วนล่างของตัวเองหลังจากที่อินทัชวิ่งหนีเข้าห้องน้ำไปแล้ว

 

ต้องออกกำลังแขนแต่เช้าสินะ

 

ริมฝีปากสีคล้ำมุมปากยกขึ้นสูง ส่ายหน้าให้กับตัวเองที่ตื่นง่ายเหลือเกิน

 

แถมยังตื่นแค่กับคนคนเดียวอีกด้วย

 

 

“มาร์คยังไม่ตื่นอีกเหรอ” มาดามถามเมื่อเห็นว่าที่โต๊ะอาหารมีแค่เพียงคนสำคัญของลูกชายเธอเท่านั้นที่นั่งอยู่

 

“อรุณสวัสดิ์ครับแด๊ด อรุณสวัสดิ์ครับมัม คิงตื่นแล้วครับ แต่..” อินทัชอึกอักในตอนท้าย หน้าขึ้นสีแดงระเรื่อเมื่อนึกถึงเหตุผลที่ทำให้คิงยังไม่ลงมาที่โต๊ะอาหาร

 

“ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมหน้าแดงขนาดนั้น” นายใหญ่ของบ้านที่วันนี้เพิ่งจะได้มาร่วมโต๊ะอาหารกับแขกคนสำคัญของลูกชายถาม

 

“ปะ เปล่าครับ แค่ร้อน ใช่แค่ร้อนน่ะครับ” ตอบเสร็จแล้วก็อยากจะตบปากตัวเองเพราะในตอนนี้อากาศเย็นจนแทบจะหนาวอยู่แล้ว

 

“เพิ่มแอร์” พยักหน้ารับคำตอบจากอินทัชแล้วหันไปสั่งสาวใช้ที่ยืนอยู่ไม่ไกล

 

อินทัชมองตามสาวใช้ที่กำลังเพิ่มแอร์ให้เย็นมากขึ้นกว่าเดิม ริมผีปากอยากจะร้องห้าม แต่ไม่กล้าเพราะกลัวว่าจะโดนซักถามหาเหตุผล

 

“ตามาร์คมาพอดี มา ๆ ทานข้าวกันก่อน” มาดามนิลาที่พาผู้เป็นสามีไปนั่งลงที่เก้าอี้ตรงหัวโต๊ะเสร็จแล้วพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าลูกชายของตัวเองมาพอดี

 

อินทัชหลบตาวูบ ลำตัวเกร็งขึ้นโดยอัตโนมัติเมื่อมาร์คทิ้งตัวนั่งลงตรงข้าง ๆ เขา สมองเผลอนึกถึงเหตุการณ์บนเตียงนอน

 

“ทำไมลงมาช้าล่ะ” มิคาเอลถามลูกชายของตัวเอง การปล่อยให้เจ้าเด็กตัวบางนั่นลงมาก่อนโดยที่ตัวเองยังไม่ได้ลงมาด้วยนั่นเป็นเรื่องที่น่าแปลกใจพอสมควรเลย

 

ลูกชายเขาน่ะ หากจับอีกฝ่ายกลืนลงท้องได้คงทำไปนานแล้ว

 

“ออกกำลังแขนนานไปหน่อยครับ” มาร์คกระตุกยิ้มที่มุมปากวูบหนึ่งก่อนจะพูดตอบผู้เป็นพ่อโดยที่สายตาจดจ้องไปยังคนที่นั่งตัวเกร็งไม่หาย

 

“แค่กๆๆ” อินทัชสำลักน้ำลายตัวเองทันทีที่ได้ยินำตอบของคิง ดวงตาคู่สวยที่เมื่อครู่พยายามหลบไม่มองมาตอนนี้ตวัดใส่คนที่พูดตอบนายใหญ่ของบ้านแบบนั้น

 

“หึหึ” มิคาเอลหัวเราะในลำคอสองสามครั้งเมื่อได้ยินคำตอบของลูกชาย ในฐานะที่เป็นผู้ชายเหมือนกัน ทำไมเขาจะไม่รู้ถึงความนัยของคำตอบ

 

“เสียท่าแล้ว ไอ้เสือ” ส่ายหัวให้กับลูกชายตัวเองเบา ๆ

 

 

“ตึกนี้?” อินทัชพูดเป็นเชิงถามเมื่อรถที่เขานั่งมานั้นแล่นมาจอดอยู่ที่หน้าตึกคณะแห่งหนึ่งซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่คณะที่เขาเรียนอยู่ก่อนหน้า

 

“เดี๋ยวรายชื่อของนายจะตามมาทีหลัง” มาร์คบอกกับคนที่ตลอดทางมามหาวิทยาลัยเอาแต่นั่งตัวเกร็งไม่พูดไม่คุยกับเขา

 

“ไม่เร็วไปหน่อยเหรอครับ” ก็รู้อยู่หรอกว่าคิงมีอิทธิพลพอที่จะทำให้เขาสามารถย้ายคณะเรียนกลางคันได้ แต่คาดไม่ถึงว่ามันจะรวดเร็วขนาดนี้ เพิ่งบอกเมื่อคืน เช้าวันนี้เขาก็สามารถย้ายคณะได้แล้วหรือ

 

“ครูซจัดการ” มาร์คพูดถึงลูกน้องคนสนิทที่ไม่มีเรื่องไหนที่เขาสั่งไปแล้วเจ้าตัวทำไม่ได้หรือทำได้ไม่ถูกใจเขา

 

“ขอบคุณครับ” อินทัชพูดของคุณพร้อมรอยยิ้มนิด ๆ แม้ว่าคิงจะพูดว่าครูซเป็นคนจัดการ แต่เขาก็รู้ว่าแท้ที่จริงแล้วมันเป็นเพราะคำสั่งของคิง

 

“แค่ขอบคุณเหรอ” มาร์คเลิกคิ้วถาม ดวงตาจ้องมองไปยังคนที่ตั้งแต่ขึ้นรถมาจนมาถึงมหาวิทยาลัยเอาแต่นั่งตัวแนบชิดประตูจนแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกัน

 

“ครับ มีแค่คำขอบคุณเนี่ยแหละ” อินทัชพูดตอบอย่างรวดเร็ว แววตามีความหวาดระแวงผสมกับรู้เท่าทัน

 

เขาจะไม่เปิดโอกาสถามว่าคิงต้องการอะไรเป็นสิ่งตอบแทนนอกจากคำขอบคุณหรอกนะ

 

หมาป่าเจ้าเล่ห์แบบคิงน่ะ แค่คำขอบคุณก็พอแล้ว!

 

“หึหึ เลิกเรียนแล้วยืนรออยู่ตรงนี้” มาร์คหัวเราะเสียงต่ำอยู่ในลำคอเมื่อเห็นท่าทางรู้ทันของอินทัช ก่อนจะบอกให้อีกฝ่ายมารออยู่ตรงนี้เมื่อเลิกเรียนแล้ว และแน่นอนว่าเขารู้ว่าอินทัชจะเลิกเรียนตอนไหน

 

“ครับ” อินทัชตอบรับสั้น ๆ เพราะไม่รู้ว่าจะต้องตอบอะไรให้มันยาวมากกว่านี้ ตอบเสร็จก็เตรียมจะเปิดประตูเพื่อลงจากรถ แต่ยังไม่ทันที่จะได้เปิดประตูรถ แขนเรียวของเขาก็ถูกรั้งไว้ด้วยมือหนาเสียก่อน

 

“ครับ? อื้อ!” อินทัชเลิกคิ้วถามเป็นเชิงถามว่ารั้งเขาเอาไว้ทำไม ก่อนจะเบิกตากว้างขึ้นอย่างตกใจและได้คำตอบในคราวเดียวกัน

 

“ตุบ! นี่มันในมหาวิทยาลัยนะ” กำหมัดทุบลงไปอย่างแรงบนหน้าอกแกร่งของคนฉวยโอกาส ดึงรั้งเขาไว้แล้วจูบเขาโดยไม่ได้รับอนุญาต ทันทีที่ริมฝีปากได้รับอิสระกลับคืนมา อินทัชก็พูดต่อว่าในทันที ใบหน้าขึ้นสีแดงเรื่อ สายตากวาดมองไปทางกระจกออกไปนอกตัวรถอย่างสำรวจว่ามีใครจะเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่นี้หรือไม่ แล้วก็พบเจอว่ามีนักศึกษาไม่น้อยเลยที่เมียง ๆ มอง ๆ มายังรถที่เขากำลังนั่งอยู่นี้

 

“ฟิล์มกระจกมืด” มาร์คพูดสั้น ๆ แต่เป็นอันเข้าใจว่ากระจกรถติดฟิลม์ทึบขนาดนี้ คนข้างนอกมองไม่เห็นหรอก ถ้าไม่ยืนเอาหน้าแนบกระจกรถ

 

“แต่ก็ไม่ควร ชอบฉวยโอกาส” อินทัชสะบัดหน้าหนีขณะพูด

 

“หึหึ เอาคืนไหมล่ะ” มาร์คหัวเราะแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ดวงตาคู่คมทอประกายเจ้าเล่ห์ร้ายกาจแบบที่คนมองอยากจะทุบให้น่วม

 

ติดที่ทุบลงไปแต่ละทีมีแต่เขาที่เจ็บมือเอง คนฉวยโอกาสนี่ไม่เห็นว่าจะสะดุ้งสะเทือนสักนิด

 

อินทัชคิดพร้อมกับกิดริมฝีปากอย่างไม่พอใจ

 

“ผมไปเรียนแล้ว!” รู้ว่ายิ่งอยู่นานไปยิ่งเสียเปรียบ อินทัชก็รีบขยับตัวถอยออกห่าง เปิดประตูรถออกไปแล้วพูดเสียงดัง

 

 

“นั่งกบฏ เอ้ย อินทัช เอ้ย หรือต้องเรียกว่าอันโนน”

 

“โอ๊ย จะเรียกอะไรก็เรียกเถอะ ว่าแต่ที่นั่งอยู่บนรถนั่นคิงใช่ไหม”

 

“ถึงจะเห็นแค่แวบเดียวแต่ฉันก็จำได้ว่านั่นคิงแน่นอน”

 

“ทำไมอินทัชมาพร้อมคิงได้”

 

“รถมาจอดตั้งนานแล้วแต่เพิ่งจะลงมา คิดว่าทำอะไรกันอยู่บนรถ”

 

“คิงกับอินทัชนี่เรื่องจริงใช่ไหมเนี่ย”

 

“อยากได้ลายเซ็นอันโนนจัง ขอได้ไหมนะ”

 

“ว่าแต่อินทัชมาทำอะไรที่คณะนี้ ไม่ใช่ว่าตึกคณะคหกรรมอยู่อีกฝั่งหนึ่งหรือไง”

 

“อันโนนเรียนอยู่คณะไหนนะ ปกติไม่เคยเจอแถวนี้ไม่ใช่เหรอ”

 

“อันโนนมาทำอะไรที่ตึกดุริยางค์”

 

เพียงแค่อินทัชก้าวลงจากรถ เสียงซุบซิบก็ดังมาเข้าหูในทันที ชนิดที่ว่าคนพูดคงจะลืมไปแล้วว่ารถที่คิงนั่งอยู่นั้นยังไม่ได้เคลื่อนตัวจากไปไหน

 

อินทัชส่ายหน้าให้กับคำพูดพวกนั้น มันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องเก็บมาใส่ใจเลยสักนิดกับความอยากรู้อยากเห็นของคนอื่น

 

เพียงแต่ว่าถึงแม้จะไม่อยากใส่ใจ แต่มันก็ดังมากระทบหูเขาอยู่ดี

 

“อันโนน ขอลายเซ็นได้ไหมคะ”

 

“อันโนน ฉันชอบเพลงของคุณมาก ขอลายเซ็นหน่อยได้หรือเปล่า”

 

“อันโนน ช่วยเซ็นลายเซ็นให้ฉันหน่อย”

 

อินทัชที่ขยับตัวจะก้าวเดิน แต่ยังไม่ทันไรก็ถูกห้อมล้อมด้วยคนหลายสิบชีวิตที่ตีกรอบล้อมวงเข้ามาเรื่อย ๆ เมื่อเห็นว่ารถยนต์คันหรูสีดำสนิทเคลื่อนตัวออกไปแล้ว

 

“ขอโทษ แต่ผมไม่ค่อยสะดวก ต้องรีบไปเรียน” ในตอนแรกอินทัชคิดว่าจะเซ็นให้สักสามสี่คนแต่เมื่อเห็นว่ามีคนรุมล้อมเข้ามาเรื่อย ๆ เขาก็ออกปากปฏิเสธเสียงเด็ดขาดไป

 

เมื่อวันก่อนหน้าไม่เห็นจะมีคนมารุมล้อมเยอะแบบนี้

 

อินทัชคิดในใจด้วยความสงสัยไม่น้อย ซึ่งสาเหตุที่อินทัชไม่โดนรุมล้อมเมื่อวันก่อนหน้านั้นเพราะว่าวันนั้นเป็นวันเปิดเรียนวันแรกหลังจากหยุดไปหนึ่งสัปดาห์ ยังมีนักศึกษาอีกหลายคนที่ลาต่อ และเพราะวันนั้นอินทัชไปเรียนในสถานที่ที่คนส่วนมากคุ้นหน้าคุ้นตาเขาอยู่แล้ว แต่มาวันนี้ นี่นับเป็นครั้งแรกที่อินทัชมาตึกคณะนี้ คนที่ไม่เคยเจอหน้าอินทัชมาก่อน และเพิ่งมารับรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นอันโนนเจ้าของบทเพลงชื่อดังหลายเพลง คนพวกนั้นก็อดใจไม่ได้ที่จะไม่เข้ามาขอลายเซ็น

 

“ช่วยเซ็นให้ฉันก่อนเถอะ แค่แป็บเดียว ใช้เวลาไม่นานนักหรอก”

 

“ใช่ ๆ เซ็นให้ฉันก่อน”

 

“นี่ เห็นแก่ที่ฉันชอบเพลงนายมาก ๆ เซ็นให้หน่อยเถอะนะ”

 

แม้ว่าอินทัชจะปฏิเสธไปแล้ว และมีหลายคนที่ยินยอมล่าถอยออกไป แต่ก็ยังคงมีคนส่วนมากอีกหลายคนที่ไม่ยินยอมที่จะปล่อยโอกาสได้ลายเซ็นศิลปินเจ้าของบทเพลงดังให้หายไป

 

นอกจากคนที่ห้องล้อมแล้ว ยังมีคนที่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาไลฟ์สดอีกด้วย ดังนั้นคนที่อยู่ไม่ไกลบริเวณนั้นก็รีบเข้ามาเพื่อที่จะขอลายเซ็นหรือถ่ายรูปอันโนน

 

“ช่วยถอยไปด้วยครับ ถอยไปหน่อยครับผมจะไปเรียน หลีกทางด้วยครับ” อินทัชพยายามที่จะฝ่ากลุ่มคนที่มากขึ้นเรื่อย ๆ ออกไป เขาตะโกนขอทางเดินจนเสียงดังแต่ก็ไม่เป็นผล สีหน้าแววตาเริ่มทดท้อขึ้นเรื่อย ๆ และเริ่มคิดว่าบางทีเขาอาจจะคิดผิดที่เปิดเผยตัวตนของอันโนนออกไป

 

“ถอยออกไปกันให้หมดเดี๋ยวนี้!” น้ำเสียงทรงอำนาจที่มาพร้อมกับความเยียบเย็นที่คุ้นหูจากทางด้านหลัง ทำให้หันหมุนตัวหันไปมองอย่างรวดเร็ว แต่กำแพงมนุษย์ทั้งหลายก็บดบังเจ้าของเสียงจากสายตาของเขา แต่ถึงกระนั้นอินทัชก็รู้อยู่ดีว่าเจ้าของคำสั่งที่ทำให้เสียงพูดขอถ่ายรูปขอลายเซ็นอันแสนวุ่นวายรอบตัวเขาเงียบหายไปนั้นเป็นใคร

 

“คิง!” เสียงร้องเรียกอย่างตกใจดังขึ้นจากปากของกลุ่มคนที่เห็นว่าใครกันเป็นผู้สั่งการให้พวกเขาถอยห่างจากอันโนนด้วยน้ำเสียงที่ชวนหนาวเหน็บ

 

ราวกับเป็นประกาศิตสั่งตาย เพียงแค่ประโยคเดียวที่ไม่ได้ดังมากนักของคิงก็ทำให้คนที่รุมล้อมอินทัชอยู่เมื่อครู่นี้ถอยกรูกันไปไกล เปิดทางให้คิงได้เดินเข้าไปใกล้อินทัชที่ตกอยู่ในวงล้อมเมื่อครู่นี้

 

“ฉันไม่ต้องการเห็นอย่างนี้อีก อย่าให้ฉันเห็นว่าใครทำเขาลำบาก และฉันไม่เคยขู่” เสียงเยียบเย็นชวนหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจดังขึ้นเป็นประโยคที่ยาวที่สุดที่นักศึกษาพวกนี้เคยได้ยิน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.915K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,334 ความคิดเห็น

  1. #23128 desbestiny (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 22:56
    5555 พอบทจะหวานก็หวานมดขึ้นจอ ขอหวานๆไปอีกหลายๆตอนก่อนนะ //คิงก็ยังคงเป็นคิง
    #23,128
    0
  2. #22992 pommys (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 10:46
    คิงเด็ดขาด
    #22,992
    0
  3. #22275 got7bm12 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 00:47
    ขอบพ่อแม่พระเอกมาก ด้วยเฉพาะแม่ ไรท์แต่งดีมากค่ะชอบที่แม่พระเอกจะพานายเอกไปเปิดตัวจะได้ทำให้คนเลิกเสนอลูกตัวเอง เพิ่งเคยเจอนิยายแบบนี้ ประทับใจมัมจังค่ะ 5555555
    #22,275
    0
  4. #21385 sm37an2j (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 21:15
    ชอบคุณ​มัมม
    #21,385
    0
  5. #21205 Jnc214 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 00:53
    พ่อแม่เปิดทต้อนรับแบบสุดๆ ทั้งรักทั้งเอ็นดู มันดีอะไรอย่างงี้
    #21,205
    0
  6. #18263 canookss (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 19:28
    มัมน่ารักมากๆ กำลังเตรียมน้องอินขึ้นเป็นนายกหญิงง
    #18,263
    0
  7. #16974 poo2momo (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 12:13
    มัมมองการณ์ไกลมากน้องอินดูเป็นตัวอย่างไว้นะ
    #16,974
    0
  8. #16762 RealThxnB (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 02:05
    มัมน่ารักที่สุดเลยยยยย
    #16,762
    0
  9. #16735 fomeriam690 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 17:15
    เหิ่มใ มัมมี้น่ารักที่สุด***
    #16,735
    0
  10. #15808 Heroiiiiin. (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 23:59
    อวดสะใภ้555
    #15,808
    0
  11. #15738 kacu (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 14:43
    รออ่านนะคะ
    #15,738
    0
  12. #15737 pizz_y (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 14:18
    อยากรู้ความลับอีกอย่างเลย
    #15,737
    0
  13. #15736 saywse (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 14:15
    เจ้าอินไปไหนไม่ได้แล้วนะ คุณมัมอยากอวดลูกสะใภ้แล้วว 555555555
    #15,736
    0
  14. #15734 Aniinocent_14 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 13:26
    มัดมือชกทั้งบ้านนนนนน
    #15,734
    0
  15. #15733 เมี๊ยว~ (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 12:58
    อ๋อ อยากอวดลูกสะใภ้ 55555555 ไม่ไปไม่ได้แล้วนะอินนน
    #15,733
    0
  16. #15732 Nanthara (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 09:50
    โอ๊ยๆๆๆคุณแม่สามีอยากอวดลูกสะใภ้5555555555
    #15,732
    0
  17. #15731 Jinweiyu (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 07:23

    ไปไหนไม่ได้ล่ะอินทัชชชช

    อยากรู้ตอนออกงานแล้ววว
    #15,731
    0
  18. #15730 Joq19 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 07:16
    น้องออกไปไหนไม่ได้ละนะ55555
    #15,730
    0
  19. #15729 Laamoon (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 06:57
    น้องงงงไปไหนไม่รอดแล้วลูก
    #15,729
    0
  20. #15728 Bee_Bee_1225 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 05:16
    น้องอินไปไหนไม่รอดแล้วลูก~~~ โดนจับออกงานแบบนี้ด้วยแล้ว ไม่รอดแน่ๆๆจ้าาา

    สะใภ้บ้านนี้ ต้องน้องอินเท่านั้นนนน
    #15,728
    0
  21. #15726 kwa_rkh (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 02:08
    น้องอินเข้าถ้ำเสือแล้ว55555

    แม่เสือพ่อเสือชอบใจเสียด้วย
    #15,726
    0
  22. #15725 nunut_2540 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 01:23
    ครอบครัวนี้เค้าจับน้องอยู่หมัดเลย ทุกทางที่น้องอยู่ในสายตาทำหมด555
    #15,725
    0
  23. #15724 parn04 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 00:50
    ขุ่นแม่ขาาาาา
    #15,724
    0
  24. #15723 FuaNgz Cass (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 00:22
    ครอบคระวนี้ สุดๆไปเลย 5555
    #15,723
    0
  25. #15722 Supareeyaspk (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 00:14
    ร้ายทั้งครอบครัวจิงๆ5555555
    #15,722
    0