DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 75,254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9,907 ครั้ง
    27 ก.ค. 62

“หล่อมาก คิงหล่อมาก จะเป็นลม”

 

“ฮือออ ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะมีบุญได้เรียนรวมกับคิง แล้วนั่น ฮือออ คิงใส่กางเกงวิ่งขาสั้นแบบนั้น โอ๊ยย ใจละลาย”

 

“ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณอะไรก็ตามที่ทำให้วันนี้เราต้องมาเรียนรวมกับคิง ชีวิตนี้ฉันตายตาหลับแล้ว”

 

“ได้ข่าวมาว่าอาจารย์ประจำคลาสที่คิงเรียนอยู่ติดภารกิจด่วนกะทันหันเลยฝากคลาสเรียนของตัวเองมาเรียนร่วมกันกับเรา”

 

“จริงเหรอ ถ้าอย่างนั้นฉันขอให้อาจารย์คนนั้นติดภารกิจตลอดไป”

 

เสียงกรีดร้องที่ดังระงมของพวกสาว ๆ ทำให้คนที่เพิ่งจะออกจากห้องเปลี่ยนชุดมายังไม่ทันเดินพ้นขอบประตูย่นคิ้วเข้าหากันด้วยความสงสัย

 

คิงมาเรียนด้วยงั้นเหรอ

 

เปิดเทอมสองมาได้เกือบเดือนไม่เคยได้เรียนวิชานี้ร่วมกับคิง และตามรายชื่อที่เขาเคยเห็นคลาสเรียนวิชานี้ของเขาก็ไม่เคยมีรายชื่อคิงปรากฏอยู่ นั่นอาจจะหมายความได้ว่าคิงก็ลงเรียนวิชาวิ่งเหมือนกัน แต่คนละคลาสเรียนกับเขา

 

อินทัชกวาดตามองไปรอบ ๆ ก็คิดว่าที่เขาสงสัยคงจะเป็นเรื่องจริง เพราะเห็นว่าตอนนี้มีคนที่เพิ่มขึ้นมาอยู่หลายคนเลยทีเดียว สงสัยว่าอาจารย์ที่สอนคลาสของคิงคงจะไม่ว่าง คิงถึงต้องมาเรียนรวมกันกับพวกเขา

 

วันนี้คงวุ่นวายน่าดู

 

อินทัชคิดในใจเช่นนั้นก่อนจะเลิกใส่ใจ พาตัวเองเดินไปนั่งยังบริเวณที่นั่งประจำ รออาจารย์เช็คชื่อ

 

“เชี่ย โคตรขาว”

 

“ซี๊ดด ขาสวยจังวะ”

 

“แมร่ง นึกถึงตอนขาขาว ๆ เรียว ๆ นั่นมาเกี่ยวที่เอว”

 

เสียงพูดที่ดังขึ้นมาทันทีที่อินทัชเดินพ้นจากขอบประตูห้องเปลี่ยนชุดทำให้คนที่วันนี้ลืมเอาSpandex กางเกงรัดกล้ามเนื้อขายาวมาใส่ไว้ใต้กางเกงวิ่งขาสั้นอีกทีรู้สึกสงสัยว่าคำพูดนั้นใช่ว่าหมายถึงเขาหรือเปล่า

 

คงไม่หรอกมั้ง เขาก็ผู้ชายคนหนึ่ง อีกอย่างคนพวกนี้ก็รังเกียจเขากันอยู่แล้ว คงไม่มาพูดจาแทะโลมใส่เขาหรอก

 

อินทัชคิดอย่างนั้น โดยที่ไม่ได้รู้เลยว่าคำพูดแทะโลมพวกนั้นเกิดขึ้นก็เพราะคนเห็นอินทัชในกางเกงวิ่งขาสั้นเผยเรียวขายาว ขาวและเนียนสวยยิ่งกว่าผู้หญิงบางคนเสียอีก และเพราะประโยคต่อมาที่ได้ยิน ทำให้อินทัชรู้ว่าที่เขาคิดมันผิด

 

คำพูดต่ำตมพวกนั้นมันใช้กับเขาจริง ๆ

 

“แมร่ง ขาสวยกว่าผู้หญิงอีกว่ะ”

 

“เชี่ยเอ๊ย ถ้าได้เอามือไปลูบสักทีจะไม่ลืมพระคุณเลย”

 

“ผู้ชายห่าไรวะ ขาสวยกว่าผู้หญิง กูว่าแมร่งต้องเนียนมากแน่ ๆ แค่คิดว่าได้ลูบได้ไล้กูก็ขึ้นแล้ว”

 

“หึ เอาแมร่งมาเป็นของเล่นบนเตียงดูสักคืนสิ กูอยากรู้ว่าส่วนอื่นจะเนียนเหมือนขาไหม”

 

 ยิ่งได้ฟังคิ้วสวยได้รูปก็ยิ่งขมวดมุ่นอย่างไม่ชอบใจและรังเกียจความคิดต่ำทราม แววตาเปิดเผยความขยะแขยงเต็มที่

 

บางทีคนพวกนี้ไม่ควรมีลิ้นไว้พูด ไม่ควรมีตาไว้มองเลยจริง ๆ

 

ภัยสังคมชัด ๆ

 

“โครม!” เสียงดังโครมที่เกิดขึ้นขัดความคิดขยะแขยงของอินทัชลง เจ้าตัวหันไปมองยังทิศทางของเสียง

 

ทิศทางเดียวกับที่เขาได้ยินคำพูดต่ำทรามพวกนั้นดังมา

 

“โทษที พอดีรองเท้ามันหลวมอยู่ ๆ ก็หลุดแล้วลอยไปหาพวกนายได้ยังไงไม่รู้” เสียงพูดขำ ๆ ไม่ได้สำนึกผิดว่ารองเท้ากีฬายี่ห้อหรูของตัวเองลอยเฉียดหน้าคนไปแค่เสี้ยวมิลลิเมตรเท่านั้นของลอยซ์ ผู้เป็นหนึ่งในอัศวินของคิงทำให้บรรยากาศในโรงยิมเงียบสนิทลงทันที

 

ใครเชื่อคำพูดของอัศวินหน้ายิ้มคนนี้ก็บ้าแล้ว

 

“เอ่อ มะ ไม่เป็นไรครับ” ไม่เชื่อ แต่ไม่สามารถทำอะไรได้ ใครกันกล้ามีปัญหากับอัศวินเพื่อนสนิทของคิง

 

คนว่ามาอย่างไรก็ต้องตามนั้น

 

เรวัชที่รองเท้าเฉียดหน้าไปได้แต่พูดว่าไม่เป็นไรสีหน้าเปื้อนยิ้ม ทั้ง ๆ ที่ภายในใจก่นด่าไปเป็นร้อยเป็นพันครั้ง

 

ถ้าเพียงตระกูลของเขามีอำนาจมากกว่านี้อีกสักนิด เขาก็คงจะไม่ต้องมานั่งเกรงใจคนพวกนี้อีกแล้ว

 

ทำไมนะ ทำไมเขาไม่เกิดในตระกูลที่ดีกว่านี้กัน

 

ในใจคิดคร่ำครวญไปร้อยแปดแต่ความจริงหนึ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้ก็คือก้มเก็บรองเท้าไปคืนให้เจ้าของ ทั้ง ๆ ที่จะว่ากันตามจริงแล้วตัวเองคือผู้เสียหายที่สมควรจะได้รับคำขอโทษ

 

แต่คำขอโทษจากใครล่ะ ลอยซ์ อัศวินของคิง ทายาทเจ้าของบริษัทที่ผลิตการ์ดฝีมือดีมากมายส่งให้ผู้มีอิทธิพลที่ต้องการการอารักขาอย่างแน่นหนานั่นน่ะเหรอ

 

ฝันเอาคงง่ายกว่า

 

“ลอยซ์ รองเท้านายน่ะ ไม่ใช่ว่าเปื้อนคราบสกปรกไปแล้วเหรอ ทิ้งไปเถอะ” ครูซ อัศวินที่ได้ฉายานักฆ่าหน้าเปื้อนยิ้มจากคนทั้งมหาวิทยาลัยถามเสียงติดตลก

 

แต่คนที่เก็บรองเท้ามาคืนเจ้าของอย่างเรวัชกับหัวเราะไม่ออก

 

รองเท้าเฉียดหน้าเขาไปตกลงที่พื้น และเขาก็เป็นคนก้มเก็บมา

 

ทั้ง ๆ ที่ครูซอาจจะหมายถึงว่ามันเปื้อนฝุ่นที่พื้น แต่เรวัชกลับรู้สึกว่าคราบสกปรกที่อัศวินผู้ลงโทษคนด้วยรอยยิ้มกว้างคนนี้หมายถึงเขามากกว่า

 

“จริงด้วยสินะ ใช้การไม่ได้แล้วล่ะ คงต้องทิ้งอย่างเดียว ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ฝากนายเอาไปทิ้งด้วยเลยแล้วกัน” ว่าแล้วก็ลงมือถอดรองเท้าตัวเองอีกข้างส่งให้คนที่ตอนนี้สีหน้าจืดเจื่อนจนดูแทบไม่ได้แล้ว

 

“เอ่อ ได้ครับ” ได้แต่ก้มหน้าก้มตารับรองเท้าอีกข้างมาถือ

 

มือที่ถือรองเท้าสีขาวราคาแพงจิกแน่นจนแทบจะฝังลงไปในเนื้อผ้าใบ

 

ถ้าเพียงเขามีโอกาส แม้จะเพียงแค่นาทีเดียว สาบานเลยว่าเขาจะเหยียบมันพวกนี้ให้จมธรณี

 

“ฮัลโหล เอารองเท้ามาให้ฉันที่ยิมเก้าคู่หนึ่ง” เมื่อคล้อยหลังผู้ที่เขาฝากรองเท้าไปทิ้ง ลอยซ์ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งการคนของตัวเอง

 

ในใจนึกว่ามันเรื่องอะไรกันที่เขาจะต้องมาเสียรองเท้ารุ่นลิมิเต็ดที่กว่าจะได้มาครอบครองต้องรออยู่หลายวันแล้วยังเพิ่งจะได้ใส่วันนี้วันแรกไป

 

บางทีเรื่องบางเรื่องเขาก็ไม่ควรจะรีบร้อนลงมือก่อนเลยจริง ๆ น่าจะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคนอื่นไปก่อน

 

คนที่ลงมือเองอย่างรวดเร็วก่อนที่จะคิดให้ดีร้องคร่ำครวญในใจด้วยความเสียดาย

 

แต่เมื่อเห็นสีหน้าแววตาเยียบเย็นของคิงแล้วก็คิดได้ทันทีว่า

 

ดีแล้วที่เขาชิงลงมือก่อน ไม่อย่างนั้นอาจจะมีเรื่องยุ่งยากให้เขาจัดการที่หลังอีกก็เป็นได้

 


อินทัชมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วนั้นด้วยความงุนงง เขายังจับต้นชมปลายไม่ถูกเลยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หันมาอีกทีก็คือรองเท้าของอัศวินข้างกายคิงคนนั้นก็ตกอยู่ข้างกายเจ้าของเสียงที่อินทัชจำได้ว่ามันเป็นเจ้าของประโยคที่จะเอาเขาไปเป็นของเล่นบนเตียงนอน

 

เจ้าของความคิดเลวทรามคนนั้น

 

คนที่กำลังคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ทำไมอัศวินของคิงถึงได้ขว้างรองเท้าใส่หน้าคนอื่นเผลอมองไปยังกลุ่มคนที่เขาคิดสงสัยว่าอะไรเป็นสาเหตุให้ทำอย่างนั้น และนั่นก็ทำให้ดวงตาคู่สวยเผลอสบเข้ากับดวงตาเย็นชาของคิงเข้า

 

สวย

 

เย็นชา ไร้ก้นบึ้ง แต่ก็สวย

 

อินทัชเผลอชมในใจอย่างไม่รู้ตัว อีกทั้งยังมีความรู้สึกหนึ่งผุดขึ้นมา

 

คุ้นเคย

 

เขาเหมือนจะคุ้นเคยกับดวงตาที่ไร้ก้นบึ้ง เหมือนดั่งหุบเหวลึกชวนให้รู้สึกหนาวเหน็บคู่นั้น คุ้นเคยเหมือนว่าเขาเคยมองมันมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน คุ้นเคยเหมือนจะเป็นดวงตาที่เขาชอบมอง

 

เพียงแต่อินทัชไม่รู้ว่าเขาไปคุ้นเคยมันได้อย่างไร ไม่รู้ว่าทำไมความรู้สึกคุ้นเคยนี้ถึงได้เกิดขึ้นมา

 

“นาย” เสียงเย็นชาราบเรียบจากคนที่เขาสบตาอยู่ดังขึ้น นั่นทำให้อินทัชหลุดออกจากห้วงภวังค์ความรู้สึกที่ชวนให้หาคำตอบ

 

คิงใช่ว่าเรียกเขาหรือเปล่า

 

สงสัย เลิกคิ้วเป็นคำถาม แต่ไม่ได้ออกเสียงถามไปตามตรงหรือว่าขานรับคำเรียกนั้น

 

“ฉันไม่อยากเห็นนายแต่งตัวอย่างนี้อีก รำคาญ”

 

พูดจบคนก็เดินออกจากยิมไปทันทีตามด้วยบรรดาอัศวินข้างกายทั้งสี่ ทิ้งให้คนที่ได้รับคำสั่งมาใหม่มองตามตาปริบ ๆ

 

เมื่อเช้าคิงบอกไม่อยากเห็นหน้าคนอีก คนก็ลาออกออกไป มาตอนนี้บอกไม่อยากเห็นเขาแต่งตัวแบบนี้อีก

 

แล้วเขาควรจะทำยังไง

 

อินทัชขมวดคิ้วมุ่นกับตัวเอง ก่อนที่จะตอบคำถามให้ตัวเองว่า ไม่เห็นต้องทำอะไร เพราะถึงยังไงคิงกับเขาก็เรียนกันคนละคลาสอยู่แล้ว คงไม่มีโอกาสได้มาเรียนร่วมกันแบบวันนี้บ่อย ๆ หรอก เพราะฉะนั้น คำสั่งที่ไร้ที่มาที่ไป ไม่มีเหตุผลแบบนั้นเขาไม่ต้องเก็บมาใส่ใจ อีกอย่างถ้าไม่ใช่วันนี้เขาลืมเอา Spandex มา เขาก็ไม่ได้แต่งตัวอย่างนี้อยู่แล้ว

 

คิดได้อย่างนั้นก็ยักไหล่เบา ๆ เลิกสนใจเรื่องนี้อีก เดินไปนั่งยังที่นั่งประจำตามความตั้งใจเดิม โดยไม่สนใจสายตาที่มองมาแปลก ๆ ของคนอื่น ๆ

 

ทำไมต้องสนใจ สายตาแปลก ๆ เขาได้รับเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ถ้ามันไหนไม่ได้มองมาที่เขาด้วยสายตาแบบนี้น่ะสิ ถึงจะเรียกว่าแปลกอย่างแท้จริง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9.907K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,334 ความคิดเห็น

  1. #23238 WarinyupaJK (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 06:42
    ไม่น่าดองเรื่องนี้เลยเห็นปกนึกว่าดราม่าซะอีกสนุกอ่ะชอบๆไ
    #23,238
    0
  2. #23231 nuttynova (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 20:42
    หมั่นไส้คิงมาก หวงก็บอกหวงสิ
    #23,231
    0
  3. #23218 MesaKarawek (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2564 / 00:13
    หวงเเหละ มองจากกาเเลคซี่อื่นยังรู้เลย//เบ้หน้าหมั่นไส้
    #23,218
    0
  4. #23153 jira_deer (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 17:11
    หวง พูดแบบนี้ค่ะคิง ไม่ใช่ รำคาญ~
    #23,153
    0
  5. #23084 desbestiny (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 17:19
    -หึ หวงก็บอกกกก ฟอร์มจัดจริงๆ 5555 น้องกับคิงอาจจะเคยเป็นเพื่อนสมัยเด็กแต่น้องเด็กจนจำไม่ได้
    #23,084
    0
  6. #23078 NACHI1743 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 07:41
    แหน่ะ.
    #23,078
    0
  7. #22377 pommys (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 09:02
    ดูหวงนะ
    #22,377
    0
  8. #22347 Kn_nann (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 20:43
    พระเอก ดูออก หวงเค้า ดูออก สืบประวัติเค้ามาแล้วๆ ดูออก
    #22,347
    0
  9. #22010 Maprang2017 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 11:36
    หวงใช่มั้ยๆๆฮั่นแน่!
    #22,010
    0
  10. #22003 C0805y (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 09:52
    หวงเขาอะๆๆๆๆ
    #22,003
    0
  11. #21819 khimmee56 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 22:37
    หวงแหละ 55 แต่แอบสงสารอัศวินคนนั้นชื่อไรนะ แบบรองเท้าพึ่งซื้อมาใส่ได้วันเดียว 5555
    #21,819
    0
  12. #21169 NoneCoffee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 14:22
    แหม่ะ หวง ชอบ ดูออกจ้าาาา
    #21,169
    0
  13. #20766 แจนมงกุน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 09:30
    หวงเขาก็บอก
    #20,766
    0
  14. #20498 blueeyes111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 14:59
    หวงเขาใช่มั้ยละ5555
    #20,498
    0
  15. #20088 เธอคือ .. ลมหายใจ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 06:16
    หนูอินลูก อย่าใส่อีกนะ สงสารอัศวินเถอะ ถ้าต้องหารองเท้าใหม่บ่อยๆ
    #20,088
    0
  16. #19735 SupapornKaewno (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 10:54
    ดูออกก
    #19,735
    0
  17. #17981 KYLM_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 00:00
    หวงก็บอกว่าหวงสิค้าบ
    #17,981
    0
  18. #17588 num no (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 15:40
    แหน่ดูออก
    #17,588
    0
  19. #16827 poo2momo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 13:35
    น่อวว คิงมีหวงอินทัช อย่างนี้แสดงว่าคิง ตาม อินทัชของเรางั้นเหรอ
    #16,827
    0
  20. #16038 Yin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 18:17

    หวงไปอีกกกกกกก

    #16,038
    0
  21. #15824 Justlikethat. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 16:43
    คิงขี้หวงเหมือนกันนะเนี่ย5555
    #15,824
    0
  22. #15735 25331705 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 14:11
    หวงพูดแบบนี้
    #15,735
    0
  23. #15418 a-you-m (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 23:40
    แน่ะ หวงเค้าเหรอทั่น
    #15,418
    0
  24. #15316 NNieNamich (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 12:42
    ให้น้องแก้ผ้ามาโรงเรียนใช่ป่----พรวด!!!//โดนคิงทีบ
    #15,316
    0
  25. #15235 Lay_ya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 07:45
    หรือว่าคิงกับน้องเคยเจอกันตอนเด็กๆป่ะเลยคุ้นกับดวงตาคิง เพร่ะน้องก็อยู่ในตระกูลคนรวย
    #15,235
    0