DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 55 : ตอนที่ 55

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38,050
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,262 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62

“มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ ๆ” อินทัชพูดกับตัวเองเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเขาพูดประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมาตั้งแต่ออกจากบ้านของคิงมาเพื่อกลับบ้านของเขาแล้ว พูดไปสายตาก็เหลือบมองคนที่ขับรถไป ก่อนจะมองไปยังเบาะหลังที่มีกระเป๋าเสื้อผ้าขนาดกลางวางอยู่

 

และมันไม่ใช่ของเขา

 

มาร์คไม่ได้มองคนที่พูดประโยคเมื่อครู่วนไปวนมาสักนิด ดวงตาคู่คมยังคงจ้องมองไปยังถนนเบื้องหน้า มือหนากระชับพวกมาลัยรถยนต์บังคับมันมุ่งหน้าไปยังบ้านของคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เขา

 

“คิงจะไม่คิดใหม่อีกทีเหรอ บ้านผมไม่ได้สะดวกสบายนะ คนรับใช้ก็ไม่มี หลังก็เล็กกว่าบ้านคิงเยอะ” อินทัชถามด้วยความหวังว่าคนที่กำลังขับรถอยู่นี้จะเปลี่ยนใจ หลังจากที่เขาพ่ายแพ้ศึกโต้แย้งในการเรื่องนี้กับมารดาของคิงมาก่อนแล้ว

 

ขิงแก่เป็นยังไง อินทัชรู้ซึ้งกับมันก็คราวนี้เมื่อแม่ของคิงแสดงให้เขาเห็น

 

“อะไรที่ปักใจไปแล้วก็ไม่เคยคิดที่จะเปลี่ยนใจ” เป็นช่วงที่ไฟแดงขึ้นมาจนต้องหยุดรถพอดีทำให้ในขณะที่พูดตอบประโยคนี้ไป มาร์คถึงได้หันไปสบตาแสดงความจริงจัง แน่วแน่ให้อินทัชได้เห็น

 

เขาไม่เคยเปลี่ยนใจ

 

ตึก ๆๆ

 

หัวใจเต้นรัวเร็วขึ้นมาไม่น้อยเลย

 

อินทัชรับรู้ได้ถึงสายตาที่สื่อความรู้สึกออกมาได้ดียิ่งกว่าประโยคที่คิงพูดเสียอีก เขารับรู้ได้ว่าคิงต้องการจะสื่อถึงเรื่องอะไร และมันไม่ใช่แค่เรื่องการตัดสินใจพาตัวเองย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านเขาเท่านั้น

 

อินทัชหลบสายตาที่เปิดเผยความรู้สึกของคิง นี่เป็นไม่กี่ครั้งที่เขารู้สึกไม่กล้าจะสบตาใครสักคน

 

เห็นอินทัชถอนสายตากลับไปมาร์คก็หันกลับไปสนใจไฟแดงที่เหลืออีกไม่กี่วินาทีก็จะเปลี่ยนสีให้รถได้เคลื่อนตัวต่อไป

 

บรรยากาศในรถตกอยู่ในความเงียบเมื่อคราวนี้เสียงพูดกับตัวเองของอินทัชหายไป

 

“ผมเปิดเพลงฟังได้ไหม” อินทัชทำลายความเงียบขึ้นมาอีกครั้ง

 

“เอาสิ” มาร์คพยักหน้ารับแล้วตอบสั้น ๆ ขณะเปลี่ยนเกียร์เมื่อรถต้องจอดอีกครั้ง และคิดว่ากว่าจะถึงบ้านของอินทัชคงจะใช้เวลาอีกเกือบชั่วโมง

 

รถติดมากจริง ๆ

 

‘ฉันชอบให้ความรักของเรามันเหมือนถนนที่มีแต่ไฟเขียว ไปต่อได้ไม่หยุดในความรักของเรา แต่ช่วงเวลาที่ติดไฟแดงฉันก็รักมันไม่แพ้กัน เพราะฉันอยากหยุดเวลาเมื่อได้อยู่เคียงข้างเธอ’

 

บังเอิญเป็นบ้า!

 

อินทัชสบถในใจเมื่อเปิดเพลงขึ้นมาแล้วเจอท่อนนี้พอดี ดวงตาคู่สวยเหลือบมองคนที่หันหน้ามามองเขานิ่งอยู่เหมือนกัน

 

“หึหึ” อินทัชได้ยินเสียงหัวเราะในลำคออย่างแผ่วเบาของคิงก็รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ แอร์ที่กระทบหน้าก็ไม่ช่วยอะไร

 

ที่หนักไปกว่าเนื้อร้องก็คือเพลงนี้มันเพลงของเขา

 

แต่งโดยเขา

 

ร้องโดยเขา

 

“อืมมมม เพิ่งรู้ว่าไฟแดงนาน ๆ ก็ไม่เลวเหมือนกัน” มาร์คพูดด้วยรอยยิ้มบางเบา แววตาที่ทอดมองอินทัชนั้นเป็นประกาย

 

“แต่คนส่วนใหญ่มักจะหัวเสียเวลาต้องติดไฟแดงนาน ๆ” อินทัชพูดตอบกลับไปเบา ๆ ดวงตาเลื่อนกลับไปมองเลขวินาทีที่ปรากฏอยู่ตรงช่องให้สัญญาณจราจร

 

อีกเกือบสามนาทีกว่าจะขยับรถได้อีกครั้งหนึ่ง และแน่นอนว่ามันจะขยับไปได้ไม่เท่าไหร่ก่อนที่รถจะติดอีกครั้ง

 

“เมื่อก่อนฉันก็เป็นคนส่วนใหญ่ แต่ตอนนี้ฉันเป็นคนส่วนน้อย” มาร์คพูดความจริงออกไป ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขามักจะหงุดหงิดหัวเสียอยู่บ่อย ๆ เมื่อต้องเจอรถติดนาน ๆ และยิ่งในเวลาที่เร่งรีบยิ่งแล้วใจ แม้ว่าเขาจะไม่เคยแสดงออกให้ใครเห็น แต่ไม่ได้แปลว่าเขาจะไม่หงุดหงิดไปกับมัน

 

แต่มาตอนนี้เขาก็ได้เห็นข้อดีของการที่รถติดนาน ๆ แล้ว

 

มันทำให้เขามีช่วงเวลาอยู่กับอินทัชได้นานขึ้น การนั่งฟังเพลงในรถกับคนที่รักก็ไม่เลวเหมือนกัน

 

“แล้วนายเป็นคนกลุ่มไหน” มาร์คถามต่อ

 

หากคนอื่น ๆ มาได้ยินบทสนทนาในตอนนี้ระหว่างมาร์คและอินทัชคงได้แต่เบิกตากว้าง ตาถลนด้วยความตกใจ แปลกใจ

 

ไหนคนที่ไม่ค่อยพูด ไหนคนที่จะไม่เปิดปากชวนใครคุยก่อนถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญ

 

เพียงแค่ตอนนี้มาร์ค เมธัส โอ คอนเนอร์ก็พูดมากกว่าสองเดือนที่ผ่านมารวมกันอีก

 

“ผมชอบไฟเขียวมากกว่า” อินทัชตอบไม่ตรงคำถามและสามารถตีความไปได้หลายทาง แต่มาร์คก็ไม่ได้กดดันเอาคำตอบจริง ๆ ที่เขาต้องการ

 

“ครืด ๆๆ” ก่อนที่ทั้งคู่จะได้พูดคุยอะไรกันไปมากกว่านี้ เสียงสั่นอันเป็นสัญญาณแจ้งว่ามีสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของอินทัชก็ดังขึ้นก่อน

 

อินทัชล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าของตัวเอง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าใครกันที่โทรมาหาเขา ก่อนจะเห็นว่าเป็นจักรภพ

 

“สวัสดีครับ” อินทัชกดรับก่อนที่จะเลื่อนโทรศัพท์ไปแนบใบหูแล้วกรอกเสียงทักทายลงไป

 

มาร์คมองคนที่รับโทรศัพท์ก่อนจะเลื่อนมือไปกดหรี่เสียงเพลงจากลำโพงเครื่องเสียงในรถให้

 

“ขอบคุณครับ” อินทัชขยับหากพูดขอบคุณอย่างไร้เสียง ในขณะที่หูก็ฟังจักรภพพูดไปด้วย

 

“สวัสดีครับคุณอินทัช สะดวกคุยหรือเปล่าครับ” จักรภพที่ติดต่อมาพูดทักทายก่อนจะถามว่าคนที่เขาต้องการติดต่อธุรกิจนี้สะดวกคุยหรือไม่

 

“ผมอยู่บนรถ อีกสักสองชั่วโมงคุณโทรมาใหม่ได้ไหม” อินทัชตอบกลับไป

 

“ได้ครับ อีกสองชั่วโมงผมจะติดต่อไปใหม่นะครับ” จักรภพแม้จะมีธุระที่อยากพูดใจจะขาด แต่เมื่ออินทัชพูดมาอย่างนั้นเขาก็ไม่กล้าแม้แต่จะต่อรอง

 

ช่วงนี้เขากำลังอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สู้ดีเล็กน้อย และคนที่จะช่วยเขาได้ก็มีแค่เพลงคนคนนี้เท่านั้น ดังนั้นไม่ขัดใจจะดีกว่า

 

จักรภพลอบคิดในใจ

 

 

“ดูเหมือนว่าคิงจะชอบเพลงผมมากจริง ๆ” อินทัชพูดเมื่อเปิดเพลงมาได้ระยะหนึ่งแล้ว เพลงที่เล่นไปทั้งหมดเกือบสิบเพลงนั้นล้วนแล้วแต่เป็นเพลงของเขาทั้งหมด

 

“ก็เคยบอกไปแล้ว”

 

“คิงเป็นแฟนเพลงผมเหรอ” อินทัชถามด้วยความสงสัย อาจจะเพราะเขาเองก็ติดภาพจำบุคลิกที่เคร่งขรึมเย็นชาของมาร์คจนทำให้เผลอคิดไปว่าคนแบบนี้ไม่น่าจะชอบฟังเพลง

 

“อืม ฉันเป็นแฟนนาย”

 

“แต่ผมว่าคิงเป็นพ่อค้าขนมครกมากกว่า” อินทัชที่รู้สึกว่าแอร์เริ่มจะไม่เย็นอีกครั้ง หน้าเขามันร้อน ๆ แล้วไหนจะหัวใจที่เต้นผิดจังหวะนี่อีก พูดเฉไฉเสียงเบื่อหน่าย ดวงตาแสร้งกลอกไปมา

 

“หึ แล้วได้ผลหรือเปล่า” มาร์คหัวเราะในลำคอเมื่ออยู่ ๆ ก็โดนเปลี่ยนอาชีพ และรู้ด้วยว่าความหมายคืออะไร

 

“ก็….สองคะแนน” อินทัชนิ่งคิดไปเล็กน้อยก่อนจะตอบ พยายามทำหน้าให้นิ่งที่สุด

 

“หึ ก็ยังดี” มาร์คขยับยิ้มเบา ๆ ก่อนจะเปิดไฟเลี้ยวขึ้นเมื่อถึงซอยที่จะเข้าบ้านของอินทัชแล้ว

 

“คิงไม่ถามเหรอว่าคะแนนเต็มเท่าไหร่” อินทัชถาม

 

“เท่าไหร่” มาร์คพยักหน้าครั้งหนึ่งก่อนจะถามออกไป

 

“หึ! ไม่บอก” อินทัชคลี่ยิ้มตาเป็นประกาย ส่ายหัวไม่บอก เรียกแววตาเอ็นดูจากคนขับรถได้ดี

 

 

เมื่อเข้ามาถึงในบ้าน อินทัชที่เดินเข้าห้องนอนไปเก็บของก่อนแล้วให้คิงนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้

 

บ้านเขามีห้องนอนเดียว! ไม่เคยคิดว่าจะได้ต้อนรับแขก ยิ่งไม่เคยคิดที่จะให้ใครมานอนค้าง เพราะฉะนั้นถึงได้ออกแบบบ้านให้มีแค่เพียงหนึ่งห้องนอน!

 

แล้วคิงจะนอนที่ไหน

 

ดวงตาคู่สวยกลอกไปมาอย่างใช้ความคิด ฟันซี่ขาวสวยกัดเบา ๆ ที่ริมฝีปากล่างของตัวเอง พยายามเค้นสมองว่าจะให้คิงนอนที่ไหนดี หรือจะเกลี้ยกล่อมอีกรอบให้คนยอมกลับบ้านของตัวเองไป

 

ยาก!

 

อินทัชตอบตัวเองได้เลยว่ายากมากในกรณีหลัง ถ้าคนจะยอมกลับไปนอนที่บ้านของตัวเองจริง ๆ คงไม่เก็บกระเป๋าตามเขามาตั้งแต่แรก และยังสั่งให้ลูกน้องเก็บของตามมาส่งทีหลัง

 

เหมือนจะย้ายมาอยู่ที่บ้านเขาอย่างเต็มตัว

 

“เฮ้อออ” ถอนหายใจแผ่วเบาก่อนจะตัดสินใจเดินออกไปยังห้องรับแขกเมื่อคิดว่าการปล่อยให้คิงนั่งอยู่คนเดียวคงจะไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไหร่ อีกอย่างจะได้ไปคุยเรื่องที่นอนของคิงด้วย หวังว่าคิงจะยอม

 

“บ้านผมมีแค่ห้องนอนห้องเดียว คิงนอนที่โซฟาในห้องนี้แทนได้ไหม” อินทัชที่เดินเข้ามาพร้อมกับแก้วน้ำเย็นในมือวางลงตรงหน้าคิง พาตัวเองนั่งลงไปบนโซฟาตัวนุ่มก่อนจะเปิดปากถามสิ่งที่คิดและตัดสินใจได้

 

“ไม่ใช่ว่าฉันนอนในห้อง okpนอนโซฟา” มาร์คเลิกคิ้วถาม หากเป็นปกติไม่ใช่ว่าเจ้าของบ้านมักจะเกรงใจแล้วให้แขกนอนสบาย ๆ เหรอ แต่ถ้าว่ากันตามจริงเขาก็ไม่ได้คิดที่จะเอาเปรียบเจ้าตัวขนาดนั้น

 

ไม่ได้คิดจะให้อินทัชนอนโซฟา แล้วเขานอนบนเตียง

 

เพราะเขาต้องการที่จะนอนบนเตียงกับอินทัช ย้ำชัด ๆ ว่าเขาต้องการที่จะนอนบนเตียงกับอินทัช

 

“หึ ผมเป็นเจ้าของบ้าน” อินทัชส่ายหน้าหวือ ตอบปฏิเสธอย่างเร็ว ก่อนจะพูดถามต่อ

 

“หรือว่าคิงกลับไปนอนที่บ้านดีไหม สบายกว่าที่นี่เยอะ”

 

“ไม่” มาร์คตอบสั้น ๆ เรียบ ๆ ทว่าหนักแน่นจนอินทัชที่มีความคิดจะเกลี้ยกล่อมได้แต่กลืนคำพูดลงคอไป

 

ช่างเถอะ ๆ เห็นแก่ว่าทำให้เขาได้หลุดพ้นจากคำสาปแช่งที่ทำให้เขาใช้ชีวิตได้ยาก

 

“เฮ้อออออ งั้นคิงตามสบายเลยนะ ผมไปโทรกลับหาคุณจักรภพก่อน” อินทัชพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน

 

มาร์คพยักหน้ารับพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปาก เขาจะทำตัวตามสบายให้เหมือนกับอยู่บ้านเมียตัวเองเลยล่ะ

 

 

“คุณโทรหาผมมีธุระอะไรครับ” อินทัชกรอกเสียงลงไปที่โทรศัพท์เมื่อปลายสายรับโทรศัพท์แล้ว

 

“คุณอินทัช! ผมแย่แล้ว แย่แล้วแน่ ๆ” จักรภพที่รอโทรศัพท์อยู่อย่างใจจดใจจ่อพูดเสียงกลัดกลุ้มร้อนรนจนคนฟังอย่างอินทัชขมวดคิ้วมุ่น

 

แย่อะไร

 

“ใจเย็น ๆ แล้วผมช่วยอะไรได้บ้าง” อินทัชถามอย่างรู้เท่าทันว่าจักรภพกำลังต้องการความช่วยเหลือจากเขาแน่ ๆ ถึงได้โทรหาเขา

 

“ช่วยได้อยู่แล้ว นอกจากคุณแล้วผมยังมองไม่เห็นใครเลยที่จะช่วยผมได้” จักรภพรีบพูดทันที ในใจคาดหวังว่าจะได้รับการช่วยเหลือจากอินทัช

 

“เข้าเรื่องแล้วอธิบายเถอะ” อินทัชพูดแล้วถอนหายใจ เอนหลังพิงกับพนักเก้าอี้ที่นั่งอยู่ในห้องสตูดิโอทำเพลงของเขาเอง

 

“เอทีเอนเตอร์เทรนเมนต์จะเปิดตัวศิลปินใหม่ในวันที่ตะวันจะปล่อยเพลงใหม่” จักรภพพูด และนั่นทำให้อินทัชขมวดคิ้วมากกว่าเดิม

 

เข้าใจว่าเพลงใหม่ที่ตะวันจะปล่อยออกไปนั้นไม่ใช่จากผลงานของเขา แต่ตะวันเป็นศิลปินที่มีแฟนคลับมากมายในตอนนี้ แล้วจักรภพจะหวาดกลัวอะไรขนาดนี้ไปทำไม

 

“คุณกังวลอะไร”

 

“ไอ้คนเจ้าเล่ห์นั่นก่อนหน้านั้นมันมันมาท้าแข่งกับผม บอกว่าใช้ผลตอบรับจากเพลงของตะวันและศิลปินของมันที่จะปล่อยวันเดียวกันเป็นตัวตัดสิน หากฝ่ายไหนได้ผลตอบรับน้อยกว่าจะต้องเสียหุ้นของบริษัทสิบห้าเปอร์เซนต์ให้อีกฝ่ายไปครอบครอง” จักรภพพูดด้วยน้ำเสียงท้อแท้ เคร่งเครียด

 

“อย่าบอกนะว่าคุณตกลงไปกับคำท้านั่น คุณดูไม่ใช่คนโลภแบบนั้น” อินทัชหรี่ตาถาม

 

“ตอนนั้นผมเมา ผมไปดื่มกับลูกค้าแล้วเจอหมอนั่นที่ร้าน มันพูดจนผมเผลอตกลงไป” เสียงสั่น ๆ และเหตุผลของจักรภพทำเอาอินทัชอยากจะถอนหายใจแรง ๆ ใส่

 

เหล้านี่มันตัววิบัติจริง ๆ

 

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ คุณไม่มีอะไรต้องกังวลนี่ ในเมื่อตะวันมีฐานแฟนเพลง แฟนคลับที่หนาแน่นขนาดนั้น นักร้องที่เพิ่งเปิดตัวจะไปสู้ได้ยังไง”

 

“ถ้าเพลงที่จะใช้สู้เป็นเพลงที่คุณแต่งผมจะไม่กังวลเลย” จักรภพพูดเสียงขื่น ในตอนแรกเขาคิดจะใช้เพลงที่อินทัชเพิ่งแต่งมาให้ใหม่สามเพลงในการแข่ง แต่ว่าสัญญาที่เซ็นไว้มันระบุว่าใช้ในงานคอนเสิร์ต และมันเป็นเพลงที่เหมาะจะเล่นในคอนเสิร์ตจริง ๆ เขาถึงได้รีบร้อนโทรมาขอความช่วยเหลือจากอินทัช หากไม่เปลี่ยนแปลงสัญญาให้สามารถเป็นเพลงที่ใช้ออกอัลบั้มได้ก็หวังว่าอินทัชจะเมตตาแต่งเพลงให้ใหม่

 

“คุณยังไม่เห็นเพลงของอีกฝั่งเลย ทำไมต้องกลัวขนาดนั้น หรือนักแต่งเพลงเขาในรอบนี้ของเขาเก่งมาก”

 

“คุณรู้จักปีเตอร์ คิมไหม” อินทัชยืดหลังตรงทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น ดวงตาคู่สวยหรี่ลง เผยแววตาอันตรายโดยไม่รู้ตัว

 

ทำไมเขาจะไม่เคยได้ยิน ทำไมเขาจะไม่เคยรู้จัก เขามันยิ่งกว่ารู้จักเสียอีก

 

ชื่อนี้ฝังลึกลงในใจของเขาแล้วยากจะถอดถอน

 

“รู้ดีเลยล่ะ” อินทัชพูดเสียงต่ำ ในใจล่วงรู้แล้วว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้จักรภพเคร่งเครียดแบบนี้

 

“นั่นแหละที่ทำให้ผมกังวล เขาเซ็นสัญญาร่วมมือกับนายอาทิตย์ เป็นคนแต่งเพลงให้กับศิลปินที่จะเปิดตัวใหม่ของเอทีเอนเตอร์เทรนเมนต์”

 

ปีเตอร์ คิม นักร้อง นักแต่งเพลงระดับโลกที่เมื่อเจ็ดปีที่แล้วคว้ารางวัลเพลงยอดเยี่ยมที่สุดในโลกไปครอบครอง ทั้ง ๆ ที่เพิ่งเปิดตัวและมีผลงานเพลงเพลงเดียว

 

เป็นศิลปินระดับโลกที่ใคร ๆ ก็อยากจะร่วมงานด้วย เป็นศิลปินที่ใคร ๆ ก็ยอมรับในความสามารถ ปล่อยเพลงออกมากี่เพลง ๆ ก็ได้รับการตอบรับที่ดี แม้ว่าจะไม่เทียบเท่าเพลงแรกที่ทำให้คว้ารางวัลและสร้างชื่อเสียงให้เป็นดาวค้างฟ้าของตัวเองได้ก็ตาม

 

“คุณจักรภพ ผมจะเป็นคนแต่งเพลงให้เอง คุณเตรียมตัวครอบครองหุ้นสิบห้าเปอร์เซ็นของเอทีเอนเตอร์เทรนเมนต์ได้เลย” แล้วปีเตอร์ คิม นายรอที่จะลิ้มรสชาติแห่งความผิดหวังไว้ได้เลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.262K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,334 ความคิดเห็น

  1. #23123 desbestiny (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 21:34
    สู้เขานะน้องงงง น้องไม่แพ้อยู่แล้ว ปีเตอร์คิมหรือจะสู้อันโนนได้
    #23,123
    0
  2. #22401 pommys (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 11:14
    เจอน้องอ้อนเข้าไป ใจอิพี่เหลววว
    #22,401
    0
  3. #22267 got7bm12 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 23:00
    เนี่ยยย ชอบนายเอกที่ไม่ยอมคม 555555
    #22,267
    0
  4. #21669 nu_uu61 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 00:20
    ชอบแบบนี้ นายเอกในอุดมคติ5555 ร้ายให้สุดเลยค่ะลูกแม่ หนูโดนมาเยอะแล้วว
    #21,669
    0
  5. #21196 Jnc214 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 23:44
    มันต้องอย่างงี้ ร้ายเลยค่ะน้องอิน เหยียบพวกมันให้จมดินต้องกลืนเลือดแทนน้ำลาย หยอดข้าวต้มแทนแดกข้าวอย่างคนปกติเลยค่ะ แต่น้องอินไม่ใช่คนโหดร้าย พี่รู้

    ส่วน-คนที่ว่าร้ายคนอื่นเสียๆหายๆเพียงเพราะเชื่อข่าวลืมจำพวกนี้ไม่ต้องไปชายตามองค่ะ มันไม่ค่าพอให้น้องใส่ใจ สู้ๆ แล้วรับขนมจีบจากคิงพอค่ะ
    #21,196
    0
  6. #19742 pianolino (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 14:08
    ร้ายยยยย
    #19,742
    0
  7. #19730 m.jaa (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 22:13
    อิน้องมันรว๊ายยยย
    #19,730
    0
  8. #18454 tanyawikit (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 15:18

    โหหหยยยย นึกว่าจะช่วย


    น้อง มัน ร้ายยยยยย

    #18,454
    0
  9. #18241 canookss (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 17:13
    น้องอ้อนนนนนพี่ โอ้ยยยย
    #18,241
    0
  10. #18128 AlisAlisAlisa (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 17:29
    น้องมันร้ายยยย "พี่มาร์ค น้องอยากกลับบ้านแล้ว"^^
    #18,128
    0
  11. #16748 RealThxnB (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 21:36
    พี่มาร์คคคคคคคคค
    #16,748
    0
  12. #15451 rain30611 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 18:14
    หูยยยยยย พี่มาร์ค น้องอิน *
    กรี๊ดอัดหมอน *
    #15,451
    0
  13. #15311 ✿Sunflower✿ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 07:52
    เอ้อออออเอาสิ่น้องอินของแม่ สะใจแม่มากค่ะ!!!!
    #15,311
    0
  14. #15190 97line (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 17:24
    หึ ควันยังเรียกพี่มาร์คไม่ได้เล้ย
    #15,190
    0
  15. #15052 Elf_KinG (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 17:30
    นายมันคนรว้ายวร้ายย
    #15,052
    0
  16. #14928 Heroiiiiin. (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 00:23
    พี้ม๊าค งุ้ยยยยย
    #14,928
    0
  17. #14870 Arthitayass (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 16:41
    ร้ายนักนะ😁
    #14,870
    0
  18. #14712 KanchanaChongnok (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 23:14
    นายเอกของเรา ร้ายนะเนี่ย555
    #14,712
    0
  19. #14710 Creem Carot (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 22:31

    นายเอกยุคใหม่มันต้องแบบนี้! สู้เขาลูก! อย่าไปยอม รู้จักใช้สเน่ห์ขนาดนี้คิงจะไปไหนรอด 55555

    #14,710
    0
  20. #14601 darkeye2229 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 02:49
    น้องอินทัช ร้ายเหมือนกันนะคะ
    #14,601
    0
  21. #14579 11-11 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 15:31
    น้องอยากกลับบ้านจ้าาา พี่มาร์คคค
    #14,579
    0
  22. #14576 ployly16 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 13:52
    เรียกพี่มาร์ค แล้วแทนตัวเองว่าน้อง

    น่ารัก อ้อนอะ
    #14,576
    0
  23. #14534 zhll (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 02:50
    คำว่าพี่กับน้องมันเป็นท่าไม้ตายของคิงกับน้องใช่ม้ายย ละถ้าถามว่าใครตาย คำตอบคือเลาเองฮือออ
    #14,534
    1
    • #14534-1 31487(จากตอนที่ 55)
      3 สิงหาคม 2562 / 07:14
      โอ้ย ฮื่อ +++++++++++++
      #14534-1
  24. #14504 Withchp (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 22:45
    น้องอยากกลับบ้านแล้วจร้าาาา
    #14,504
    0
  25. #14484 Sarawini Kos (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 22:00
    สุดจัดดดด
    #14,484
    0