DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 22 : ตอนที่ 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66,834
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,708 ครั้ง
    27 ก.ค. 62

“เอ่อ ขอโทษที่สายครับ” อินทัชที่ถึงแม้ว่าจะรีบขึ้นมาแต่เพราะกว่าจะได้ขึ้นลิฟต์ก็กินเวลาไปนานมากเหมือนกันทำให้เขาเข้าคลาสสายเกือบสิบนาทีได้ เมื่อเปิดประตูห้องเรียนเข้าไปแล้วพบว่ามีผู้เป็นอาจารย์ยืนอยู่หน้าห้องจึงได้พูดขอโทษ

 

“อย่าสายอีกแล้วกัน เข้ามาแล้วก็ไปนั่งที่” อาจารย์หนุ่มมองอย่างตำหนิแล้วสั่งให้คนที่มาสายไปนั่งที่ให้เรียบร้อย

 

“ครับ” อินทัชรับคำสั้น ๆ และบังเอิญหางตาเหลือบไปเห็นว่านอกจากจะมีผู้เป็นอาจารย์ยืนอยู่ที่หน้าห้องแล้ว ยังมีอีกคนหนึ่งที่ยืนอยู่ด้วย

 

ภีม ภีมะ ผู้เป็นหัวหน้าสาขาชั้นปีและเป็นคนเดียวกับที่มาชวนเขาไปอยู่กลุ่มรายงานด้วยเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา

 

หลังจากเดินไปนั่งยังตำแหน่งที่นั่งประจำของตัวเองแล้ว อินทัชก็กวาดตามองหน้าห้องอย่างต้องการหาสาเหตุว่าทำไมคนที่เป็นหัวหน้าสาขาถึงได้อยู่ที่หน้าห้องอย่างนั้น

 

“เริ่มคัดคนต่อได้เลย ผมจะได้เริ่มสอนเสียที” เมื่อเห็นว่าคนที่มาสายนั่งที่เรียบร้อยแล้ว ผู้เป็นอาจารย์ก็สั่งให้เริ่มสิ่งที่ทำค้างอยู่เมื่อครู่เลยทันที

 

“อินทัชมาสาย งั้นเราจะอธิบายให้ฟังอีกครั้งนะ อย่างที่รู้กันว่าทุก ๆ ปี มหาวิทยาลัยของเราจะมีประเพณีสานสัมพันธ์กับมหาวิทยาลัย Superb University อันนับได้ว่าเป็นมหาวิทยาลัยพี่มหาวิทยาลัยน้องของเรา และประเพณีสานสัมพันธ์นั้นมีกิจกรรมหลายอย่างให้เราได้ทำกัน ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เราเปิดประชุมครั้งนี้ขึ้นมา เพื่อหาตัวแทนที่จะลงไปร่วมกิจกรรม” ภีมะอธิบายให้ผู้มาใหม่ฟังถึงสาเหตุ

 

อินทัชที่ได้ยินอย่างนั้นถึงได้กระจ่างชัดในสิ่งที่สงสัย

 

คำพูดสวยหรู ใคร ๆ ต่างก็รู้ดีว่ามหาวิทยาลัยที่เขาเรียนอยู่นี้เป็นคู่แข่ง คู่แค้นที่ผลัดกันแพ้ ผลัดกันชนะกับ Superb University มาตั้งนานแล้ว และประเพณีสานสัมพันธ์อะไรนั่นก็แค่ประเพณีที่จะหาว่าปีนั้นฝ่ายไหนที่เจ๋งที่กว่ากันมันก็แค่นั้น

 

และสถิติผลแพ้ ชนะ ก็คือเมื่อปีที่แล้วมหาวิทยาลัยของเขาเป็นฝ่ายแพ้ไป นั่นทำให้แต้มการแข่งขันเสมอเท่ากัน

 

สิ่งที่อินทัชรู้ก็มีแต่เพียงเท่านี้ มันเป็นเรื่องที่เขาได้ยินมาตั้งแต่เขายังไม่ได้เข้ามาเรียนด้วยซ้ำ ส่วนเรื่องที่ว่าจะมีการแข่งขันอะไรบ้างนั่นเขาก็ไม่รู้ แต่มันก็คงไม่พ้นพวกกีฬา และก็กองเชียร์พาเหรดอะไรนั่นหรอก

 

อินทัชคิดอย่างไม่ใส่ใจ แต่ถึงกระนั้นก็ยังคงให้ความสนใจเรื่องการคัดเลือกอยู่บ้าง ดวงตาที่ทอประกายเบื่อหน่ายทอดมองไปยังด้านหน้าของห้อง มองบอร์ดที่มีปากกาเขียนชื่อรายการแข่งขันต่าง ๆ อยู่ ก่อนที่ดวงตาจะเปลี่ยนเป็นประกายวาววับเมื่อเห็นรายการที่น่าสนใจ

 

ประกวดร้องเพลง

 

คิดไม่ถึงว่าจะมีการแข่งขันนี้ด้วย

 

น่าสนใจและก็น่าสนุก เขาเองก็ยังคิดหาวิธีเปิดเผยตัวเองดี ๆ ไม่ได้ ไอเรื่องอัดคลิปแบบเห็นหน้าตัวเองลงช่องชาแนลของเขาก็ดูจะเป็นวิธีที่ไม่น่าสนใจเท่าไหร่

 

เปิดตัวทั้งที อยากเห็นอะไรสนุก ๆ บ้าง

 

“รายการที่อยู่บนบอร์ดนี้ก็คือเป็นรายการที่รุ่นพี่ขอความร่วมมือมาว่าให้หาคนลงแข่งขันให้หน่อย ใครที่สนใจก็ลงชื่อเพื่อเข้าคัดเลือกได้เลย อ้อ ส่วนรายการประกวดร้องเพลงใครจะลงก็ได้นะ ไม่ต้องคัดเลือก ยื่นใบสมัครไปเองได้เลย” ภีมะพูดต่อจากที่ค้างเอาไว้

 

อินทัชมองดูแล้วก็รู้ว่าก่อนที่เขาจะเข้ามานั้นได้มีการลงสมัครร่วมกิจกรรมการแข่งขันไปบ้างแล้ว และดูจากจำนวนรายชื่อบนบอร์ดนั้นแล้ว บอกได้เลยว่าทุกคนล้วนแล้วแต่ลงชื่อคัดเลือกเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันกันทั้งนั้น และแต่ละรายชื่อก็ไม่น้อยว่าสองรายการ

 

เหลือเพียงแค่เขาที่ยังไม่มีรายชื่ออยู่บนนั้น

 

“อินสนใจลงรายการไหนไหม แต่อินไม่เอากิจกรรมอะไรเลยนี่ คงไม่ลงหรอกใช่ไหม”

 

อินทัชขมวดคิ้วมองคนที่ถามเองตอบเอง ทำเป็นรู้ดีกว่าตัวเขาแล้วไหนจะสรรพนามเรียกขานกันที่ดูจะสนิทสนมนั่นอีก

 

ช่างเถอะ

 

“จะลงประกวดร้องเพลง” อินทัชเลิกใส่ใจเรื่องอื่น พูดบอกความต้องการของตัวเองออกไป และนั่นทำให้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสนิทในทันที

 

ดวงตาของเพื่อนร่วมคลาสเรียนทุกคนถูกส่งมาให้อิทัชอย่างพร้อมเพียง ไม่เว้นแม้แต่ผู้เป็นอาจารย์ แววตาที่เต็มไปด้วยความตกใจ แปลกใจ ก่อนจะแปลเปลี่ยนเป็นความกังขา

 

“เอ่อ เราก็ไม่อยากจะอะไรมากนะ แต่ว่าการประกวดร้องเพลงจะเปิดให้คนนอกได้เข้ามาดูด้วย นอกจากนี้กรรมการที่จะมาตัดสินก็เป็นถึงคนจากค่ายเพลงอันดับต้น ๆ อย่างเจเร็คคอร์ด และเอทีเอนเตอร์เทรนเมนต์ด้วย คือเราต้องรักษาหน้าของมหาวิทยาลัยด้วย” ภีมะที่นิ่งไปชั่วอึดใจพูดขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ ซึ่งนั่นปลุกสติของคนอื่น ๆ ในห้องให้กลับมา

 

เกือบทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของหัวหน้าสาขา ทั้งยังลอบตำหนิในใจว่าคนคนนี้ทำอะไรไม่คิดถึงหน้าตาและศักดิ์ศรีของมหาวิทยาลัย แล้วดีไม่ดีจะทำให้พวกเขาทั้งมหาวิทยาลัยกลายเป็นตัวตลกให้ฝั่งตรงข้ามหัวเราะเยาะเอาได้

 

“หมายความว่ายังไง ใช่ว่าไม่ให้ฉันสมัครหรือเปล่า” อินทัชถามด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ยกมือขึ้นกอดอก เลิกคิ้วรอฟังคำตอบ

 

“เอ่อ คือ” คนถูกตั้งคำถามมีสีหน้าเลิกลั่ก สีหน้ากล้ำกลืนเหมือนไม่รู้จะให้คำตอบอย่างไร

 

“ทำไม ไหนบอกว่าใครก็ลงสมัครได้ไง” อินทัชส่งคำถามไปอีกรอบเมื่ออีกฝ่ายทำเหมือนคำถามก่อนหน้าของเขามันเป็นเรื่องยากที่จะตอบ

 

“ก็ใช่ แต่นั่นหมายถึงต้องมีความสามารถด้วย” ภีมะนิ่งไปชั่วครู่ก่อนที่จะตอบกลับมาน้ำเสียงอ่อย ๆ สีหน้าจืดเจื่อน และนั่นมันทำให้คนอื่นมองดูเหมือนว่าคนที่ยืนอยู่หน้าห้องนี้กำลังถูกรังแก

 

“นายจะบอกว่าฉันไม่มีความสามารถงั้นเหรอ” อินทัชถามเสียงเรียบ แววตาไม่ปรากฏอารมณ์อะไร

 

“เราไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น คือ คืออย่าเข้าใจเราผิด” ลนลานพูดปฏิเสธ สีหน้าแววตาร้อนรน หางตาเหมือนจะมีรอยซึมเล็ก ๆ แล้วด้วย

 

อินทัชมองอีกฝ่ายอย่างงุงงง แค่ถามแค่นี้ก็ต้องมีน้ำตาแล้วเหรอ

 

“ทำไมจะต้องโกรธภีมด้วย ภีมก็แค่หวังดีพูดเตือนนายไม่อยากให้นายทำให้มหาวิทยาลัยของพวกเราต้องเสียหน้า” คราวนี้อันทัชเลื่อนสายตาไปมองยังคนที่พูดขึ้นมา เพื่อนสนิทของภีมะ

 

ชื่ออะไรนะ เขาจำไม่ได้

 

“เก่งจัง รู้อนาคตด้วยว่าฉันจะให้มหาวิทยาลัยเสียหน้า” อินทัชไม่ใส่ใจจะแก้ไขความเข้าใจผิดนั้น เขาแค่สงสัย ไม่ได้โกรธเคืองอะไรเสียหน่อย พูดตอบกลับไปแล้วแค่นหัวเราะเบา ๆ

 

น่าตลกดี

 

“นี่! ….

 

“พอ ไม่ต้องเถียงกันแล้ว อินทัชอยากจะลงประกวดก็ไปส่งใบสมัครเอา ทุกคนมีสิทธิ์ร่วมกิจกรรมนี้ทั้งนั้น” อาจารย์หนุ่มที่ยืนฟังอยู่พูดห้ามการปะทะอารมณ์

 

ความจริงมีแค่เพียงอีกฝั่งเท่านั้นที่ดูเหมือนจะห้ามอารมณ์ไม่อยู่ ขึ้นเสียงใส่อินทัช

 

“แต่

 

“ไม่มีแต่คุณกษิดิฐษ์”

 

“ครับ” น้ำเสียงที่เข้มขึ้นของอาจารย์หนุ่มทำให้คนที่อยากจะคัดค้านคำตัดสินยอมล้มเลิกไป

 

นักศึกษาหลายคนมีความสามารถที่จะต่อต้านอาจารย์ในมหาวิทยาลัยนี้ได้ แต่ต้องไม่ใช่นักศึกษาที่อยู่ในชนชั้นชาวบ้านเหมือนนักศึกษาในคลาสเรียนนี้

 

นอกจากอินทัชที่เป็นกบฏแล้ว นอกนั้นก็คือชนชั้นชาวบ้านที่ไม่สามารถมีปากมีเสียงอะไรได้มากนัก

 

อินทัชยกยิ้มบางเบาเมื่อเรื่องในตอนนี้จบลงแบบนี้ โชคดีที่อาจารย์คนนี้ยังคงเป็นคนที่มีความเป็นอาจารย์อยู่สูง จึงไม่ได้มองเด็กที่ฐานะ ให้สิทธิความเป็นคนเท่าเทียมกัน

 

เมื่อถูกอาจารย์ยุติเรื่องราว การเปิดให้ลงชื่อร่วมการแข่งขันก็ดำเนินต่อไปอีกครู่หนึ่งจึงเรียบร้อย หลังจากนั้นก็ได้เริ่มต้นตลาสเรียนในวันนี้เสียที

 

 

“นี่ ถ้ายังพอมีความละอายอยู่บ้าง ก็ล้มเลิกความคิดที่จะไปประกวดร้องเพลงเถอะ” ทันทีที่แผ่นหลังของอาจารย์พ้นออกจากห้องไป กษิดิษฐ์ที่มีความคิดคัดค้านในตอนแรกก็รีบพุ่งเข้ามากอดอกพูดใส่อินทัชที่กำลังลงมือเก็บของทันที

 

อินทัชเงยหน้าขึ้นมองคนที่พูดอย่างนั้นด้วยความเอือมระอา

 

คิดว่าเขาจะทำตามความต้องการของเจ้าตัวหรือยังไง ในเมื่อเขาบอกแล้วว่าต่อจากนี้เขาจะทำตามความต้องการของตัวเอง

 

“ทำไมฉันต้องทำตามที่นายพูดด้วย” ถามกลับไปเสียงเรียบ เลิกคิ้วรอคำตอบ

 

“นายนี่มันหน้าด้านจริง ๆ เลย ตัวเองหน้าไม่อายคนเดียวก็พอแล้ว อย่าได้ทำให้คนอื่นต้องอับอายขายขี้หน้าไปด้วย” พูดเสียงเกรี้ยวกราด ชี้นิ่วใส่หน้าคนที่ถาม

 

อินทัชเปลี่ยนจากเลิกคิ้วเป็นขมวดคิ้วแทน นี่ใช่ว่าโกรธเกินเรื่องไปหรือเปล่า

 

ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าคนคนนี้มีเรื่องที่ไม่พอใจเขามากกว่าเรื่องนี้

 

อ้อ แต่ก็คงไม่แปลกล่ะมั้ง เพราะใคร ๆ ในมหาวิทยาลัยนี้ก็ล้วนแต่ไม่ชอบเขาทั้งนั้นเลยนี่นะ

 

เป็นอีกครั้งที่อินทัชถามเองตอบเอง

 

“เดร็ก”

 

อินทัชมองภีมะที่แตะแขนเพื่อนเบา ๆ เหมือนจะห้ามปราม

 

อ่อ ชื่อเดร็กนี่เอง

 

อินทัชรับรู้ชื่อเล่นอีกฝ่ายก็ตอนนี้

 

“เงียบไปเลยภีม นายน่ะ อย่าคิดว่าแค่เสนอหน้าเข้าหาคิงได้แล้ว จะทำอะไรก็ได้นะ ให้มันรู้บ้างว่าตัวเองอยู่ในฐานะไหน เป็นแค่กบฏก็น่าอับอายพอแล้ว ยังจะทำตัวให้ขายขี้หน้าเพิ่ม”

 

“ฮ่า ๆๆๆ” อินทัชพยายามจะกลั้นหัวเราะ แต่ที่สุดแล้วก็กลั้นไม่ไหว ปล่อยออกมาเต็มเสียง

 

ที่แท้จะเหม็นขี้หน้าเขาจากเรื่องของคิงนี่เอง

 

ถึงว่าทำไมถึงได้ดูโมโหเกินเรื่องนัก

 

ไม่ใช่แค่คิดว่าเขาไม่มีความสามารถ แต่ถึงขั้นคิดว่าเขาไม่คู่ควรกันเลยทีเดียว

 

ตลกจริง ๆ ที่สามารถนำเรื่องสองเรื่องมารวมกันได้แบบนี้

 

“หัวเราะอะไร!” คนที่โดนหัวเราะใส่หน้ากระชากเสียงถาม

 

“ตลก ความคิดพวกนายนี่น่าตลกจริง ๆ มั่วซั่วไปหมด แยกแยะไม่ได้” อินทัชพูดเสียงกลั้วหัวเราะ

 

“มึง เหอะ จะยังไงก็ช่างเถอะ บอกไว้เลยว่ามึงอย่าได้เสนอหน้าลงประกวดให้คนอื่นเขาได้ขายขี้หน้าไปด้วย” ชี้หน้าพูดใส่เสียงโมโหถึงที่สุด

 

“นี่ มาพนันกันไหม ถ้าฉันชนะการประกวด นายต้องคลานสี่ขาแล้วเห่าไปรอบ ๆ มหาวิทยาลัย” อินทัชหยุดหัวเราะแล้วหรี่ตาพูดท้าทาย แววตาแฝงความไม่พอใจจาง ๆ

 

คนคนนี้ถึงกับชี้หน้าเขาแล้วสองครั้ง ทั้งยังดูถูกเขาอีก สั่งสอนให้รู้สำนึกบ้างก็ไม่เลว

 

อินทัชนึกสนุกอยู่ในใจ ที่จริงแล้วเหตุผลลึก ๆ เขาก็แค่ต้องการระบายความอัดอั้นตันใจออกไปบ้าง

 

ถูกกดดันจากคนที่มีอำนาจมากกว่ามาหลายวัน หาทางลงที่เจ้าตัวไม่ได้ มาระบายลงกับแฟนคลับหมอนั่นก็ยังดี

 

ดีที่คนคนนี้มาหาเรื่องเขาก่อน เขาจึงไม่ละอายใจที่จะเล่นงานกลับ

 

อินทัชก็แค่คนที่นิสัยไม่ดีคนหนึ่งก็เท่านั้น

 

คนที่โดนท้าทายชะงักนิ่งไปเมื่อได้ยินแบบนั้น

 

นั่นมัน

 

“ทำไม ไม่กล้าเหรอ ไม่น่าจะเป็นเรื่องยากสำหรับนายนี่นะ ออกจะใช้ปากเก่งอยู่นี่” เห็นว่าอีกฝ่ายมีท่าทีอึกอักไม่กล้า อินทัชก็ไม่รอช้าที่จะพูดจายั่วยุ

 

หมดเวลายอมให้คนมาพูดดูถูกใส่ฝ่ายเดียวแล้ว ต่อจากนี้เขาจะทำทุกอย่างที่ทำได้เลยทีเดียว


ใช่ต่อจากนี้ไป ไม่ใช่หนึ่งปีต่อจากนี้ เพราะเขาไม่คิดที่จะแลกอิสระเพียงแค่หนึ่งปี


เขาจะใช้ชีวิตอิย่างอิสระจนกว่าเขาจะตาย ขนกว่าอายุขัยของเขาจะหมดลง


ซึ่งเขาไม่สนว่ามันจะมีอยู่ได้อีกกี่ปี

 

“อินอย่าหาเรื่องกันเลย พวกเราก็แค่หวังดีเท่านั้น”

 

“พูดมากทำไมกัน ก็แค่บอกมาว่าไม่กล้าเท่านั้น” อินทัชเลิกคิ้วใส่คนที่พูดว่าเขาเป็นคนหาเรื่อง ใครกันแน่ที่เป็นฝ่ายเริ่มต้น

 

พวกชอบกลับดำเป็นขาว กลับขาวเป็นดำ

 

“ก็ได้ แต่ถ้าแกแพ้ แกต้องเป็นฝ่ายคลานพร้อมกับเห่าไปด้วย” หลังจากที่ใคร่ครวญอยู่นาน กษิดิฐษ์ก็ตัดสินใจยอมรับคำท้า

 

เหอะ มันไม่มีทางที่จะชนะไปได้แน่นอน คนที่ชนะการประกวดคราวที่แล้วได้ข่าวว่ายังเรียนไม่จบและยังเป็นผู้ชนะที่คะแนนทิ้งห่างอันดับสองไปไกล หมอนี่ไม่มีทางเทียบชั้นได้อย่างแน่นอน

 

หรือถ้ามันเกิดมีความสามารถขึ้นมาจริง ๆ ถึงบ้านเขาจะไม่ใช่มหาเศรฐฐี แต่ก็ไม่ขาดแคลนเงินทองที่จะทำให้หมอนี่ไม่มีที่เสนอหน้า

 

เขาจะรอวันที่มันคลานสี่ขาไปรอบ ๆ มหาวิทยาลัย

 

เป็นแค่หมาแท้ ๆ แต่กลับได้รับความสนใจจากคิง

 

เรื่องนี้เขายอมรับไม่ได้จริง ๆ

 

“ดี! หวังว่าถึงวันนั้นแล้วนายจะรักษาคำพูด” อินทัชดวงตาเป็นประกายทันทีที่อีกฝ่ายตอบตกลงมา

 

ถึงเวลาสนุกแล้วสิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.708K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,336 ความคิดเห็น

  1. #23319 WarinyupaJK (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มกราคม 2564 / 15:33
    เสร่อจิงๆอิพวกนั้นคิงเค้ามาหาน้องเองเว้ยย
    #23,319
    0
  2. #23235 Pream1412 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 10:22
    ได้เวลาสนุกแล้วสิ5555+
    #23,235
    0
  3. #23196 Baekberry12 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 20:50
    ดูถูกอินเกินไปแล้วนะ!////เก่งมากอิน สู้เค้าลูก อย่าไปยอม
    #23,196
    0
  4. #23179 shhhhhhhh (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 04:48
    ภีมเปนตัวร้ายแน่เลยอะ
    #23,179
    0
  5. #23173 0984363270 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 23:54

    ฟาดดดดดด!!!!!!คือน้องเก็บมานานแล้วว ปล่อยมันออกมาาาาาาา!!!!อย่าไปทนอีก!!!

    #23,173
    0
  6. #23097 desbestiny (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 20:03
    คือตอนนี้น้องเหมือนคนที่เก็บกดมานานแล้วระเบิดแล้วอ่ะ คือชอบนะที่น้องลุกขึ้นมาสู้ ลุกขึ้นมาโต้ตอบ แต่กลัวว่าจะเป็นน้องเองที่จะเจ็บหนักกว่าเดิมไม่ใช่กายนะ แต่เป็นใจ
    #23,097
    0
  7. #23058 Bodi-Zhange (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 22:10
    คือไปอ่านมาเรื่องนึงที่ไรท์ยังแต่งไม่จบอ่ะ เรื่อง18มงกุฏอ่ะ มีคนชื่อภีมแล้วช่วงนี้ระแวงแปลกๆมาเจอเรื่องนี้มีคนชื่อภีมอีก ไปค่ะ หมั่นไว้ให้สุด555
    #23,058
    2
    • #23058-1 Bodi-Zhange(จากตอนที่ 22)
      26 มีนาคม 2563 / 22:10
      หมั่นไส้*
      #23058-1
  8. #23054 FAHKRAMXTER (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 02:29
    น้องคือไปสุดแล้วอะ แง กลัวใจน้องมากตอนนี้
    #23,054
    0
  9. #22395 pommys (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 10:42
    เกลียดภีม
    #22,395
    0
  10. #21185 NoneCoffee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 15:19
    น้องคงเก็บกด อิพี่มาร์คนเดียวเลย เฮ้อออ
    #21,185
    0
  11. #20786 แจนมงกุน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 11:51
    โอ่ยย เหมือนน้องจะไม่สนอะไรแล้วอะ แบบ..จะตายก็ตาย ไม่สนแม่งแล้ว อยากทำอะไรก็จะทำ
    #20,786
    0
  12. #20464 Vzidter (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 23:25
    เหมือนจะสนุกแต่ไม่อยากให้น้องมองไม่เห็นค่าชีวิตตัวเองเลย;-;
    #20,464
    0
  13. #17972 sunmarine (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 22:24
    อินทัชกำลังหาเรื่องสนุกทำอยู่นะ
    ใครก็อย่ามาขัดขวาง
    #17,972
    0
  14. #15426 NNieNamich (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 07:50
    เด่สกูรู้ว่าใครจะได้เป็นหมา หึหึหุ
    #15,426
    0
  15. #14696 Fueled me (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 07:32
    บางครั้งก็รู้สึกว่าอินน่ะนิสัยไม่ดีจริงๆ ในเวลาแค่สองเดือนเนี่ยรอหน่อยไม่ได้หรอ ฮือออออออ
    #14,696
    3
    • #14696-2 S\'Napat MW(จากตอนที่ 22)
      30 สิงหาคม 2562 / 03:24
      กดดันมากๆ ทุกวันมันก็มีบ้างที่รอไม่ได้นะ โดยเฉพาะยิ่งไม่มีคนห้าม เหมือนเราเก็บเงินอยากของแพงๆ มาก แต่ระหว่างรอมันก็อยากได้อีกอย่างที่ราคาต่ำกว่าใช้เวลาเก็บน้อยกว่า เราก็เจียดเงินที่เก็บได้มาใช้ก่อนเพราะรอไม่ได้ ยับยั้งช่างใจไม่ได้ เรื่องมันเศร้า
      #14696-2
    • #14696-3 BLgdhdjsjs(จากตอนที่ 22)
      25 ตุลาคม 2562 / 00:39
      อืม เราเห็นด้วยกับคอมเม้นต์ข้างบน ถูกกดดันมากๆ มันไม่มีใครทนไหวหรอก อีกอย่างบนโลกมันไม่มีใครเพอร์เฟคไปทุกอย่างหรอก อาจจะมีนิสัยไม่ดีกันบ้าง 5555
      #14696-3
  16. #12941 Cracker.c (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 15:29
    แอบขัดใจเล็กๆ มีคำผิดทุกตอนเลย แก้ไขด้วยน้า มีบางประโยคแปลกหน่อยๆ
    ลองปรับดูนะคะ

    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #12,941
    0
  17. #12591 นฐาผกากรอง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 09:55
    ก็คืออินทัชน่ะนะ ได้รางวัล3ปีซ้อนล่ะอือ ก็ไม่ได้อวยนะแต่แบบ..อือ อิอิ🌚
    #12,591
    0
  18. #12101 RealThxnB (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 15:42
    จัดมาเลยลูกกกก
    #12,101
    0
  19. #10472 linji9 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 16:37
    เป็นนิยายที่อ่านละได้ดั่งใจสุดๆ!
    #10,472
    0
  20. #10445 ikonyg (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 23:52
    ดีมากคือดีมากเขียนดีมากกกก อย่างกำลังซันไล นุชอบบบบบ
    #10,445
    0
  21. #9971 markbamm071117 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 18:14
    ว่าเเล้วเชียวว่าต้องมีประกวดร้องเพลง
    โอ้ยยย ตื่นเต้นนนนน
    #9,971
    0
  22. #9954 nanthanatw2519 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 07:52

    ????????????เอาแล้วสิ น้องมีด้านมืดแฮะ555 จัดมาลูกจัดมาแบบเต็มๆ
    #9,954
    0
  23. #9556 Eikkratae*0* (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 15:26
    สำแดงเดชให้มันรู้แจ้งกันเลยค่ะลูกอิน
    #9,556
    0
  24. #9406 เด็กหญิง น่วมเนี่ยม (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 09:42

    แแซ่บมาก!!!

    #9,406
    0
  25. #9273 Nu Lunn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 14:41

    หึๆ ทำดีมากลูกอิน

    #9,273
    0
  26. #9170 TiwticAmp_90 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 08:50

    อันที่จริงก็ไม่เข้าใจอินทัชนิดหน่อย

    อืมมม...ก็ไม่นิดละ


    คือทั้งๆที่หลบตัวเองมานาน ถึงขนาดเปลี่ยนชื่อสกุล ปลีกวิเวกตัวเองออกมา ยอมแลกชีวิตสิบปีกับอิสระหนึ่งปี หมายความว่าในระหว่าง 1 ปีนี้ ใครมาจับมืออินทัชก็ไม่ต้องทำตามคำสาปนั่นใช่มั้ยคะ แล้วยังคิดเปิดเผยตัวเองในวงการบันเทิงอีกด้วย คือแล้วถ้าครบหนึ่งปีนี้ อินทัชจะทำยังไงต่ออ่ะ มันยากที่จะกลับไปอยู่เหมือนเดิมแล้วนะ อารมณ์แบบถ้ายอมให้แฟนเพลงหรือแฟนคลับจับมืองี้ เข้าใกล้งี้ แต่แล้วจากนั้นไม่ให้จับอีก แบบนี้มันจะไม่แย่ไปกว่าเดิมอีกเหรอ คนยิ่งดังก็ยิ่งถูกขุดคุ้ยตัวตน ไม่คิดเผื่ออนาคต หนึ่งปีนี่สั้นมากเลยจริงๆ


    รอดูว่าอินทัชจะทำยังไงต่อไปนะคะ น่าสนใจดี

    #9,170
    1
    • #9170-1 Tangma Satthapong(จากตอนที่ 22)
      30 พฤษภาคม 2562 / 04:50
      ตามความคิดเรานะ 1ปีนี้คงใช้ชีวิตให้มันสุดๆ แล้วค่อยหนีอีกรอบเหมือนที่เคยทำมั่งคะ อารมณ์อนาคตค่อยว่ากันอะ
      #9170-1