DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73,564
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9,364 ครั้ง
    27 ก.ค. 62

“ฉันถามว่าใครอนุญาตให้นายใส่ไอสร้อยบ้า ๆ นี่ หา!” คนที่ถามประโยคนี้คงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าน้ำเสียงของตัวเองที่เปล่งออกไปนั้นมันแตกต่างจากที่เคยเป็นมาโดยตลอด คนที่มักจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เฉยชา ไม่แสดงอารมณ์ มาในตอนนี้น้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยอารมณ์มากมายที่ชวนให้สับสน

 

คนพูดพูดด้วยอารมณ์แบบไหน คนพูดพูดประโยคนี้ด้วยความหมายแบบใด

 

คนคนนึงจะใส่สร้อยข้อมือสักเส้น ทำไมจะต้องขออนุญาตใคร

 

เสียงคำถามของคิงไม่ใช่เพียงทำให้คนที่ถูกถามตกใจ แต่ผู้คนที่อยู่ในบริเวณโดยรอบก็ตกใจไม่แพ้กัน พวกเขาไม่เคยเห็นคิงเป็นแบบนี้ คิงที่มักจะพูดทุกสิ่งทุกอย่างด้วยความเฉยชา หรือไม่ก็น้ำเสียงเย็นเยียบ คิงที่ไม่เคยจะเสียอาการ คิงที่เย็นชาไร้ใจ คิงที่ไม่ใช่คนที่พวกเขากำลังเห็นอยู่นี้

 

ไม่ใช่แค่เพียงคนอื่น ๆ โดยรอบที่ตกใจไม่แพ้อินทัช อัศวินทั้งสี่ที่ก่อนหน้านี้ยังนั่งเคียงข้างล้อมรอบคิงก็ตกใจไม่แพ้กันเมื่ออยู่เพื่อนของพวกเขาก็เดินเร็วรี่จนพวกเขาตั้งตัวไม่ติดเข้าไปหาคนมาใหม่

 

เพื่อนของเขาที่ก่อนหน้าอดทนเอาแต่เฝ้ามองมาได้ตลอด คนที่เคยเก็บซ่อนอารมณ์และท่าทีการแสดงออก วันนี้กับเสียอาการอย่างที่พวกเขาไม่เคยเห็น

 

อัศวินทั้งสี่สบตากันวูบหนึ่งเมื่อจับได้ว่าในน้ำเสียงที่เกี้ยวกราดนั้นมันซ่อนอารมณ์อีกอย่างเอาไว้ไม่มิด น้ำเสียงที่สั่นสะท้านพอ ๆ กับฝ่ามือที่เกาะกุมข้อมือเล็กนั่นเอาไว้แน่น

 

มองมาถึงตรงนี้ดวงตาของอัศวินทั้งสี่ก็เบิกกว้างกว่าที่เคยเมื่อรับรู้ได้ว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้เพื่อนของเขาเสียอาการขนาดนี้

 

นั่น

 

ไม่ใช่ว่าคนกำลังทำร้ายตัวเองโดยรู้สึกตัวอยู่เหรอ!

 

คนทั้งสี่ตั้งคำถามในใจอย่างพร้อมเพียงกัน

 

“หมอนั่นทำอะไรให้คิงโกรธกัน”

 

“ตายแน่ ตายแน่ ๆ”

 

“คิกคิก ฉันล่ะรอวันนี้มานาน เป็นแค่กบฏแท้ ๆ แต่กล้าชูคอ”

 

“ฉันล่ะรอวันที่หมอนี่โดนคิงเล่นงานมานานแล้ว”

 

“คิก ๆ ถ้าหมอนี่ไม่ตายวันนี้จะตายวันไหนกัน”

 

“หุบปาก! คนที่จะตายน่ะมันพวกเธอ” เสียงพึมพรำ หัวเราะคิกคักของพวกคนที่ตั้งสติได้แล้วแล้วชอบที่จะเห็นคราวซวยของผู้อื่นดังขึ้นอย่างสนุกสนาน คนพูดพูดด้วยรอยยิ้มและความรู้สึกสะใจ แต่มันไม่ใช่กับคนฟัง

 

กรามแกร่งขบเข้าหากันจนขึ้นเป็นสัน สีดวงตาคู่คมเปลี่ยนเป็นสีอ่อนลงเรื่อย ๆ บ่งบอกว่าเจ้าตัวอยู่ในอารมณ์ที่โกรธมากขนาดไหน แววตาทอประกายเหี้ยมเกรียม

 

คนที่จะตายมันจะต้องไม่ใช่คนของเขา คนพวกนี้น่ะสิที่จะต้องตายก่อน

 

อินทัชเป็นของเขา ไม่ว่าจะชาตินี้ชาติไหนคนก็เป็นของเขา

 

ทั้งจิตวิญญาณ ทั้งร่างกาย ทั้งหัวใจ ทั้งหมดของชีวิตเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น ไม่มีใครคนไหนมีสิทธิ์ที่จะแย่งชิงไป

 

เขาไม่มีทางยอมอีกต่อไปแล้ว

 

เห็นแววตาของเพื่อน คนทั้งสี่ที่เพิ่งจะเดินเข้ามาใกล้เพื่อนก็เผลอผงะถอยห่างออกหนึ่งก้าว

 

คิงของพวกเขากำลังโกรธจนถึงขีดสุดมากจริง ๆ ตั้งแต่รู้จักกันมานี่เป็นครั้งที่สองเท่านั้นที่เขาได้เห็นว่าคนโกรธจนตาเปลี่ยนสีเหมือนดังเช่นคำกล่าวขานที่มีมาตั้งแต่สมัยต้นตระกูลของเจ้าตัว

 

ความเหมือนกันแม้กระทั่งดวงตาที่เปลี่ยนเป็นสีอ่อนเมื่อยามที่โกรธมาก ๆ เข้า นั่นทำให้คนคนนี้ถูกพูดว่าเป็นท่านมาร์ค แม็กซิมัส โอ คอนเนอร์ผู้เป็นเจ้าตระกูลกลับชาติมาเกิด

 

“ออกไปให้หมด หลังจากนี้หนึ่งชั่วโมงค่อยเข้ามาใหม่” ลอยซ์เป็นคนแรกที่ตั้งสติได้จากความโกรธเกรี้ยวของเพื่อน เขาหันไปสั่งให้พวกคนที่หน้าซีดตัวสั่นเพราะโดนคิงขู่ฆ่าให้ออกไปจากบริเวณนี้ให้หมด

 

“ออกไปสิ!” เห็นผู้คนยังคงนั่งนิ่งตัวแข็งทื่อ คนที่อยู่ในสระว่ายน้ำยังไม่ขยับพาตัวเองขึ้นจากสระก็ตวาดสั่งอีกรอบ

 

จะอยู่ให้ถูกฆ่าตายจริง ๆ หรือยังไงกัน

 

คนที่ตอนนี้โกรธจนไม่มีสติยั้งคิดแล้วย่อมทำทุกอย่างที่อยากทำแล้วจริง ๆ

 

พวกเขายังไม่ต้องการเพิ่มงานอำพรางคดีตายหมู่ในตอนนี้

 

อินทัชเองที่ยังไม่หายตกใจกับคำถามที่แสนจะเกรี้ยวกราดของคิง มาเจอคนที่ส่งเสียงเกี้ยวกราดสาดใส่ความตายให้นักศึกษาคนอื่น ๆ อีก ก็ยิ่งตกใจมากขึ้นไปอีก แต่เมื่อเสียงสั่งการให้ผู้คนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปจากชมรมของลอยซ์ดังขึ้น อินทัชก็เริ่มได้สติกลับมา

 

“ปะ ปล่อยผม” พยายามบิดข้อมือของตัวเองออกจากการเกาะกุมที่แน่นหนานั้น ทั้งที่สัมผัสได้ถึงแรงสั่นน้อย ๆ นั่นแท้ ๆ แต่ทำไมแรงถึงได้มากนัก มากจนเขาออกแรงทั้งบิดทั้งดึงก็ยังไม่สามารถดึงข้อมือของตัวเองให้ออกมาเป็นอิสระได้

 

“คิง” โฬมบีบลงเบา ๆ ที่บ่าเพื่อนด้วยท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ เพื่อนอยู่ในอารมณ์โกรธที่อยากจะลงเช่นนี้ เขาที่แม้ว่าจะได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนสนิทก็กลัวอยู่เหมือนกัน แต่ถ้าเขาไม่เตือนสติ ก็เกรงกว่าข้อมือเล็ก ๆ ของคนที่เป็นต้นเหตุให้เพื่อนเขาเสียอาการขนาดนี้จะข้อมือหักไปเสียก่อน

 

แรงบีบเบา ๆ ที่บ่าเพื่อเรียกสติไม่ได้ทำให้คิงมีสติกลับมาเลยสักนิด คนยังคงเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือจนกระทั่งได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดนั่นแหละ สติถึงได้กลับมา ยินยอมผ่อนแรงลงแต่ถึงกระนั้นก็ไม่ยอมปล่อยข้อมือที่เล็กกว่านั่นให้เป็นอิสระ

 

“นายรู้หรือเปล่าว่าทำอะไรลงไป” เห็นเพื่อนนิ่งเงียบไป ลอยซ์ก็รู้แล้วว่าเจ้าตัวกำลังพยายามข่มอารมณ์อยู่ ไม่ให้เผลอทำให้คนเจ็บตัวไปมากกว่านี้ เรื่องนี้เขาเองก็ไม่อยากจะยุ่ง แต่เพราะพวกเขาก็รู้เรื่องมาไม่น้อยจากคำบอกเล่าของเพื่อนและคำบอกเล่าที่ส่งต่อกันมา และมีหลายเรื่องที่พวกเขาร่วมกันลงมือทำแล้วเกี่ยวข้องกับคนคนนี้ นั่นทำให้ครั้งนี้เขาก็อดไมได้ที่จะยื่นแกเข้าไปก้าวก่าย

 

“ผมทำอะไร” อินทัชขมวดคิ้วตั้งคำถามกลับไป มันไม่เชิงงุนงงกับคำถาม เพียงแต่เขาสับสน

 

ถามแบบนี้นั้นหมายความว่ายังไง

 

คนพวกนี้รู้อะไรมาอย่างนั้นเหรอ

 

ใช่สิ คนพวกนี้จะต้องรู้อะไรมาบ้าง ไม่อย่างนั้นจะมีปฏิกิริยาต้องด้ายแดงที่ข้อมือของเขาขนาดนี้ทำไม ถ้าเป็นคนไม่รู้อะไรเลยก็แค่มองว่ามันเป็นเครื่องประดับชิ้นหนึ่งก็เท่านั้น

 

แต่ท่าทีของทั้งห้าคนนี้โดยเฉพาะคนที่มีอำนาจสูงสุดกับไม่ได้แสดงออกว่ามันเป็นเพียงแค่เครื่องประดับชิ้นหนึ่งบนร่างกายของเขา

 

แล้วถ้ารู้ คนพวกนี้รู้ลึกถึงไหนกัน

 

อินทัชมีคำถามกับตัวเองเช่นนั้น และโดยทันทีเขาก็มีคำตอบให้ตัวเองว่าคนพวกนี้ต้องรู้ รู้มากกว่าที่เขารู้ด้วยซ้ำไป

 

เมื่อได้คำตอบให้ตัวเองเช่นนั้น แววตาที่ตอนแรกยังคงมีความงุนงงสับสนปรากฏอยู่กับทอประกายวาววับ บางทีเขาอาจจะได้คำตอบในเรื่องที่เขาอยากรู้ก่อนเวลาที่ตั้งไว้ก็ได้

 

“นาย” ลอยซ์อยากจะพูดอะไรที่มากกว่านี้ อยากจะจับคนคนนี้มาเขย่า ๆ ให้รู้แล้วรู้รอด แต่ติดที่ไม่กล้า ไม่กล้าทั้งเรื่องที่จะจับคนมาเขย่า ไม่กล้าทั้งเรื่องที่จะพูดอะไรมากกว่านี้

 

เรื่องนี้สมควรให้เพื่อนของเขาตัดสินใจ

 

“บอกมาสิว่าผมทำอะไร บอกมาสิว่าทำไมการที่ผมจะใส่สร้อยสักเส้นหนึ่งถึงต้องขออนุญาตคนอื่นก่อน” อินทัชส่งคำถามขึ้นอีกครั้งเมื่อคิดอะไรบางอย่างได้

 

ไม่ต้องผิดสัญญาอีกข้อที่ให้ไว้กับผู้เป็นมารดา เขาจะหาคำตอบเอากับคนพวกนี้นี่แหละ

 

“เพราะชีวิตนี้ของนายเป็นของฉัน เพราะความต้องการของฉันคือสิ่งที่นายจะต้องรับรู้” คนพูดตอบเพียงเท่านั้นก่อนที่จะปล่อยข้อมือของอีกคนให้เป็นอิสระแล้วเดินหันหลังจากไป

 

“เฮ้อออ” ลอยซ์ถอนหายใจเล็กน้อยส่ายหน้าเบา ๆ อย่างระอาแล้วเดินตามเพื่อนออกไป ตามด้วยอัศวินที่เหลืออีกสามคน

 

อินทัชมองตามหลังคนที่ทิ้งท้ายประโยคไว้แบบนั้น

 

ชีวิตของเขาก็คือของเขา แล้วต่อจากนี้ความต้องการของเขาคือสิ่งที่เขาจะใส่ใจ

 

ก็เป็นคนพูดเองไม่ใช่หรือไงว่าหากความต้องการของตัวเองยังไม่ถูกเติมเต็ม จะไปสนใจความต้องการของคนอื่นทำไม เขาเองในตอนนี้ก็กำลังทำแบบนั้นอยู่ แล้วทำไมถึงได้มาบอกว่าความต้องการของตัวเองคือสิ่งที่เขาต้องรับรู้กัน

 

 

 

“นายจะเอายังไงต่อ” เสียงเรียบสนิทของเจตวิชน์ถามคนที่ตอนนี้เอาแต่นั่งสาดน้ำสีอำพันเข้าปากไม่ขาดสาย ขวดเหล้าที่ว่างเปล่าวางยู่ที่พื้นแล้วหนึ่งขวด ส่วนขวดที่สองนี้ก็เหลืออีกไม่มากแล้ว เพื่อนอีกสามคนนั่นนอนกองไปแล้วเรียบร้อย แต่เจ้าของบ้านผู้ที่ทำให้พวกเขาต้องมาร่วมวงดื่มนี้กลับไม่มีทีท่าว่าจะเมามายเลยสักนิด

 

คนดื่มเหล้าเหมือนกับดื่มน้ำเปล่า

 

“มาร์ค” เห็นเพื่อนไม่ตอบ เจตวิชน์ก็เอ่ยเรียกชื่อที่นานนานครั้งพวกเขาจะเอ่ยเรียก เมื่อไหร่ที่เรียกชื่อนั่นเป็นที่รู้กันว่าเรื่องที่จะพูดต่อไปนี้เป็นการพูดในฐานะเพื่อน เพื่อนที่ไม่ได้ควบตำแหน่งคนใต้ปกครอง

 

คนถูกเพื่อนเรียกชื่อไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบสนองอะไรกลับไปเลยสักนิด มองตาคู่คมของเจ้าตัวยังคงเหม่อมองออกไปยังด้านนอก แต่เป็นการมองแบบไม่มีจุดหมาย หรือบางทีจุดหมายอาจจะไกลเกินกว่าที่ตาจะมองเห็น

 

“นายจะโกรธก็ไม่ผิด แต่ที่เด็กคนนั้นทำก็ไม่ผิดเหมือนกัน นายรู้ทุกเรื่อง นายรู้มากกว่าคนอื่นอยู่คนเดียว ในขณะที่เด็กคนนั้นไม่รู้อะไรเลย และเขาก็โดนกดดันในทุกทาง ลองคิดกลับกันว่าเป็นนาย นายจะทำยังไง”  เจตวิชน์พูดพลางสังเกตสีหน้าของเพื่อนไปพลาง ในตอนนี้เขาเรียกความกล้าที่จะพูดกับเพื่อนในเรื่องนี้ ก็เพราะไม่อยากเห็นเรื่องมันยุ่งยากไปมากกว่านี้

 

หากเพียงเพื่อนของเขาวางสิ่งที่อยู่ในใจลงสักนิด อะไร ๆ มันก็คงจะง่ายกว่าที่เป็นอยู่

 

คนที่ควรจะวางเรื่องในใจลงสักนิดยังคงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองอะไรออกมาให้เพื่อนได้เห็น เพียงแต่ในใจเผยรอยยิ้มเหยียดหยัน

 

เรื่องบางเรื่องไม่ได้วางลงได้ง่ายขนาดนั้น

 

ไม่อย่างนั้นเขาจะทั้งรักทั้งแค้นอยู่แบบนี้ได้ยังไงกัน

 

“มาร์ค” เจตวิชน์เรียกเพื่อนอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเพื่อนยังคงนิ่งเงียบ

 

“ทั้ง ๆ ที่ฉันเป็นคนสาปหมอนั่นแท้ ๆ สาปให้คนที่มองข้ามความต้องการได้รับรู้ในสิ่งที่ฉันต้องการบ้าง ไม่ใช่ให้ฉันเป็นคนที่ทำในสิ่งที่หมอนั่นต้องการอยู่คนเดียว แต่ถึงอย่างนั้น หมอนั่นก็คือหมอนั่นสินะ ไม่ว่าเมื่อไหร่ ไม่ว่าจะชีวิตไหน หมอนั่นก็ไม่เคยที่จะยอมรับรู้ความต้องการของฉันเลยสักครั้ง ฮะ ฮ่า ๆๆ” เสียงหัวเราะเย้ยหยันดังตามหลังประโยคยืดยาวที่เจตวิชน์ไม่แน่ใจว่าคนพูดกับเขาหรือเพียงแค่ตัดพ้อกับตัวเองเท่านั้น









 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9.364K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,334 ความคิดเห็น

  1. #23334 V-vead (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:22
    โอ้โหทำตัวแบบนี้เราก็ไม่รู้เหมือนกันแหละไม่พูดแล้วใครมันจะรู้หละโว้ยยยยย
    #23,334
    0
  2. #23224 MesaKarawek (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มกราคม 2564 / 01:33
    คิดดูถ้านายเอกรู้จะรู้สึกยังไง จะยังอยากเข้าใกล้คนที่สาปตัวเองอยู่ไหม คนที่ทำให้พ่อเเม่ของนายเอกอายุสั้น คนที่ทำให้นายเอกต้องเป็นเเบบนี้ก็คือมาร์คเอง จะโทษอะไรน้องได้ล่ะเนี่ย
    #23,224
    0
  3. #23195 Baekberry12 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 20:06
    คือพูดไม่ออก อึ้ง มาก. คือแบบมีอะไรให้พูดอ่า สุดท้ายตัวเองก็เจ็บเองอ่ะ ฮือออ
    #23,195
    0
  4. #23172 0984363270 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 23:44

    ผู้นำตระกูลคนแรกรึเปล่า.....สาปน้องสุดท้ายคนเจียนตายก้อคือนายนั่นแหละน้องไม่รู้ น้องถูกกดดันทุกทางทั้งๆที่เป็นตระกูลตัวเองแต่กลับไม่รู้อะไรเลย น้องน่าสงสารมากๆเลยนะ

    #23,172
    0
  5. #23094 desbestiny (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 19:29
    เออ คือสรุปคิงก็คือท่านต้นตระกูลที่เป็นคนสาปน้องที่คาดว่าน่าจะชื่ออชิในสมัยนั้น เพราะแค้นน้องแต่ก็รักน้องเช่นเดียวกัน พอมาเกิดชาตินี้คิงเป็นคนที่จำอดีตได้ แต่น้องจำไม่ได้แค่รู้สึกคุ้นๆแค่นั้น สรุปอีพี่-นั้นแหละผิดดดด ปล่อยความแค้นไปซะเถอะนะอีพี่ น้องมันต้องอายุสั้นไป10ปีเพราะพี่แล้วนะ อย่าให้น้องต้องเจ็บปวดไปมากกว่านี้เลย
    #23,094
    0
  6. #23068 คลื่นน~ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 13:23
    กลับชาติมาเกิดในตระกูลของตัวเองทั้งสองคน?
    #23,068
    0
  7. #23051 FAHKRAMXTER (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 02:08
    เห้ยยย คือ สุดท้ายแล้วแกที่สาปเขาก็เจ็บปวดเองอะคิง
    #23,051
    0
  8. #23048 Greenyworld (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 20:45
    สุดท้ายคนที่เจ็บปวดก็คือคิง
    #23,048
    0
  9. #23042 see B (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:20
    ยิ่งอ่านก็ยิ่งงง555555
    #23,042
    0
  10. #22527 exolbenben (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 13:20
    กี้ดดดดดดดดดดดดดหกรบลวมทแฟพจงบ
    #22,527
    0
  11. #22392 pommys (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 10:23
    อ้อ คนที่สาปน้องคือคิง
    #22,392
    0
  12. #22123 panitin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 07:02
    อิพี่ทำตัวเองจ้า ปากก็มี ความจริงใจก็มี สาดใส่น้องไปมันจะยากอะไร
    #22,123
    0
  13. #21182 NoneCoffee (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 15:07
    อะไรเนี่ยพี่ น้องเขาก็อยากมีอิสระ แถมยังไม่รู้เรื่องไรด้วย แถมพี่เป็นคนทำให้น้องระแวงก่อน น้องไม่รู้เรื่องไรเลยนอกจากคำสาปตัวเอง พี่มีสิทธิ์ไรโกรธน้องอ่ะ //อินมาก
    #21,182
    0
  14. #20781 แจนมงกุน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 11:18
    อยากให้เค้ารับรู้ก็บอกเค้าไปให้หมดเลยสิพี่
    #20,781
    0
  15. #20741 earnnnnw (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 14:37
    สาปน้องเพราะน้อยใจน้องใช่มั้ย อยากให้น้องรู่ว่าตัวเองต้องการอะไร รู้สึกยังไง เลยสาปเพื่อให้น้องรับรู้แต่น้องก็ๆม่รับรู้ เดาว่าชาติที่เเล้วเคยคบกันใช่มั้ย น้องถึงคุ้นเคยกับอิพี่ คงคบกันมาสินะตั้งแต่ชาติก่อน
    #20,741
    0
  16. #20647 blueeyes111 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 16:27
    อ้าวอิพี่สาปเองหรอ สาปน้องทำไม??
    #20,647
    0
  17. #20349 high school -0- (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 20:02
    อาจจะเป็นแค่เราคนเดียว แต่บางครั้งเราก็รู้สึกว่าอ่านแล้วไม่ค่อยเข้าใจ ว่าประโยคไหนใครพูดอะไร555 แต่เนื้อหาดีมากค่ะ ตืดตามตอนต่อไป
    #20,349
    0
  18. #19693 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 12:05
    เอาจริงคือ ไปยุ่งอะไรกับเขาอะ เป็นเรานี่เกลียดไปละนะ เหอๆๆๆ
    #19,693
    0
  19. #19529 pariwatbaipan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 11:12
    งง..งง..งงกับเรื่องนี้
    #19,529
    0
  20. #18419 AN_DSBP (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 17:51
    น้องไม่ฆ่าตัวตายทั้งที่โดนกดดันขนาดนี้ก็ถือว่าเก่งมากแล้วนะ

    อิพี่มีอะไรทำไมไม่พูด!?!?!!!???
    #18,419
    0
  21. #16934 wisky_555 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 00:32
    ว้าววว ตามจีบเค้ามากี่ทศวรรตแล้วเนี่ย
    #16,934
    0
  22. #16658 Ppm (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 12:09

    สงสารพระเอก สาปเค้าเเต่มาเสียใจเองงง

    #16,658
    0
  23. #16623 jkooktaev (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 21:43
    อ่ะ ชาติก่อนก็มาจ้าแถมเป็นคนสาปน้องก่อนด้วยยยย คิงงงงทำไมไม่อ่อนโยนกับน้องอ่า น้องสับสนหมดแล้ว
    #16,623
    0
  24. #15872 lovelykik (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 15:30
    สมหน้า บีบน้องมากขนาดนี้น้องไม่ฆ่าตัวตายก้เก่งมากละ
    #15,872
    1
  25. #15654 Bowl's Gmpb (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 05:18
    อิคิงงงงงงงง แกหรอสาปน้อง ทำไมๆๆๆๆ
    #15,654
    0