DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 77,640
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10,654 ครั้ง
    27 ก.ค. 62

รถมอเตอร์ไซต์คันใหญ่จอดลงที่หน้ารั้วบ้านอันมีอาณาเขตกว่าสองไร่

 

อินทัชผละตัวออกมาจากแผ่นหลังของคิง ดึงมือที่โอบรอบเอวแกร่งเอาไว้ออกมา ถอนลมหายใจยาว ๆ ออกจากอกอย่างโล่งใจที่ตัวเองมาถึงบ้านได้อย่างปลอดภัย

 

คนบอกช้ามากแล้ว แต่สำหรับเขาคนขับเร็วขนาดนี้นี่หมายถึงยังมีชีวิตรอดมาได้ถึงทุกวันนี้คือตายช้ามากแล้วมากกว่า

 

อินทัชเปิดกระเป๋าจะหยิบรีโมตมากดเปิดรั้วบ้าน แต่เป็นจังหวะเดียวกันกับที่มีรถยนต์สีดำวาววับมาจอดเทียบบพอดีนั่นทำให้เขาหยุดชะงักการกระทำลงแล้วหันไปมองอย่างสำรวจ

 

ใครกัน

 

อินทัชตั้งคำถาม เป็นเรื่องที่ไม่บ่อยนักที่จะมีคนขับรถเข้ามาถึงตรงนี้ เพราะบ้านเขานั้นอยู่ด้านในสุดและเป็นทางตัน กรณีที่จะมีรถขับผ่านบ้านเขานั้นเป็นไปไม่ได้เลย นั่นหมายความว่ารถคันนี้มีจุดหมายหลักก็คือบ้านเขา

 

แล้วอินทัชก็ได้คำตอบเมื่อประตูรถที่นั่งข้างคนขับถูกเปิดออกมาพร้อมกับคนอ้อมไปด้านหลังรถหยิบถุงข้าวของมากมายออกมา ก่อนจะนำมาส่งมอบให้กับคนที่ทำเขาหายใจไม่ทั่วท้องตลอดระยะทางกลับบ้าน

 

ลูกน้องของคิงคงเอาวัตถุดิบสำหรับทำอาหารมาให้

 

“เอ่อ คือ”

 

“มีอะไร” เสียงราบเรียบเอ่ยถามเมื่อลูกน้องอึกอักจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่ยอมพูดออกมา

 

อินทัชเห็นคนเหลือบตามองมาที่เขาแล้วไม่ยอมพูดก็รู้ว่าคงไม่อยากให้เขารู้เรื่องด้วยจึงขยับตัวถอยห่างออกมา เดินไปเปิดประตูรั้วบ้านรอ

 

“มาดามสั่งให้แจ้งว่ายังไม่ถึงเวลา ห้ามทำอะไรก่อนเวลาเด็ดขาดนะครับ” พูดบอกคำที่มาดามส่งตรงมาให้บอกนายน้อยของบ้าน

 

“ฉันรู้แล้ว” มาร์คพูดบอกสายตาเหลือบมองคนที่เดินห่างออกไปอย่างรู้งาน

 

“นายกลับไปได้แล้ว” ละสายตาจากคนเป็นเจ้าของบ้านแล้วออกปากสั่งลูกน้องของคนเป็นพ่อ

 

 

“ขึ้นรถสิ” เมื่อลูกน้องกลับไปแล้ว มาร์คก็ออกปากกับคนที่ยังยืนนิ่งอยู่หน้ารั้วบ้านพร้อมกับส่งถุงข้าวของในมือให้คนตัวบางกว่าเอาไปถือไว้

 

“ไม่ต้องขับเร็วแล้วนะครับ” อินทัชพูดเสียงเบาแววตาฉายแววขยาด

 

เป็นคนขี่กับเป็นคนซ้อนนี้ให้อารมณ์ที่แตกต่างกันมากจริง ๆ

 

คนโดนบอกให้ขับรถช้า ๆ อีกรอบไม่ตอบอะไรเพียงแค่ขยับยิ้มที่มุมปากครั้งหนึ่ง ซึ่งมันเร็วและแผ่วเบาเสียจนคนอื่นไม่ทันสังเกตเห็น

 

คิงวาดขาขึ้นคร่อมรถเป็นคนแรก อินทัชมองตามชั่วครู่หนึ่ง ถอนหายใจรอบหนึ่งแล้วขยับขึ้นนั่งตามที่เบาะท้าย วางถุงข้าวของเอาไว้บนตัก

 

เมื่อคนพร้อมรถพร้อม มอเตอร์ไซด์คันหรูก็เคลื่อนตัวเข้ารั้วบ้านมุ่งหน้าสู่ตัวบ้าน

 

“เร่งความเร็วอีกนิดก็ได้ครับ” อินทัชพูดบอกกับคนที่ตอนนี้ขับรถช้าเสียยิ่งกว่าเต่าคลาน

 

ตอนเร็วก็เร็วจนหัวใจจะวาย แต่พอตอนช้าก็ช้าเกิน

 

บอกเขาทีว่าคิงไม่ได้ตั้งใจยียวนกวนประสาทเขา คนอะไรไม่มีความพอดีเลยสักนิด

 

ตั้งแต่หล่อเกินไป รวยเกินไป มีอิทธิพลเกินไป เย็นชาเกินไปแล้วนะ

 

ฮะ อะไรนะ ไม่ใช่เหรอ

 

อ้าว เขาก็คิดว่ามันเหมือนกัน พวกไปสุดในทุก ๆ เรื่อง เกินไปในทุก ๆ อย่าง

 

“เฮ้ย” คนที่คิดออกนอกเรื่องไปไกลร้องอุทานออกมาอย่างตกใจเมื่ออยู่ ๆ คนที่เขาบอกให้เพิ่มความเร็วขึ้นหน่อยก็เร่งความเร็วจนเขาตั้งตัวไม่ทัน ถ้าคว้าเอวเอาไว้ไม่ทันนี่มีหน้าแหกแน่ ๆ

 

คนหวิดหน้าแหกไถลพื้นไม่เห็นรอยยิ้มแตะต้มมุมปากที่หาได้ยากยิ่งของคนขับ

 

น่าแกล้งมากจริง ๆ

 

 

“คิงนั่งรอที่นี่ก่อน เดี๋ยวผมไปเอาน้ำมาให้” ในฐานะเจ้าบ้านที่ดีเมื่อเข้ามาถึงในห้องนั่งเล่น อินทัชก็พูดกับคนเป็นแขก (ที่เขาไม่ได้เชิญ) ทันที

 

“มาร์ค” คนนอกจากจะไม่นั่งแล้วยังพูดชื่อตัวเองอีก

 

อินทัชถอนหายใจแผ่วเบาแบบที่จำไม่ได้แล้วว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่ของวันนี้ เหตุการณ์นี้คุ้น ๆ เหมือนเพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อวานใช่ไหม

 

“ครับ” ได้แต่ยิ้มแกน ๆ รับคำไปอย่างนั้น ไม่เห็นจะเข้าใจว่าเรียกคิงหรือมาร์คสำคัญยังไง เพราะถึงอย่างไรก็หมายถึงเจ้าตัวอยู่ดี

 

“ฉันไปช่วย” และประโยคนี้ของคิงทำให้อินทัชต้องเงยหน้ามองคนอย่างรวดเร็ว

 

หูเขาฝาดไปหรือเปล่า คิงนี่นะจะช่วยเขาทำอาหาร

 

“ไม่ต้อง!” อินทัชปฏิเสธเสียงหลงอย่างลืมตัว เขายังไม่อยากจะได้ห้องครัวใหม่

 

ไม่ได้อยากจะดูถูกหรือว่าอะไร แต่เขาคิดสภาพไม่ออกเลยว่าผู้ชายแบบคิงเข้าครัวทำอาหารแล้วจะเป็นอย่างไร

 

“เดินนำไปสิ” เหมือนไม่ได้ยินที่เจ้าของบ้านปฏิเสธ คว้าถุงข้าวของที่อยู่ในมือเรียวเล็กมาถือเอาไว้ แล้วออกปากให้คนเดินนำหน้าเข้าครัว

 

อินทัชหันรีหันขวางอย่างตัดสินใจไม่ถูกอยู่ชั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเดินนำไปยังห้องครัว

 

เอาไว้ถ้าคนใช้การไม่ได้ ค่อยหาวิธีไล่ออกมา

 

 

เมื่อเดินเข้าไปในห้องครัว มาร์ควางถุงข้าวของที่ลูกน้องนำมาให้บนโต๊ะตัวใหญ่ตรงกลางห้องครัวเรียบร้อยแล้ว อินทัชก็ตรงเข้าไปรื้อดูทันทีว่ามีอะไรบ้าง แล้วก็ต้องเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจเมื่อพบว่ามีกุ้งสดมาด้วย แต่นั่นยังไม่เท่าขุยมะพร้าวที่ดูแล้วน่าจะเป็นขุยมะพร้าวน้ำหอม

 

นั่นคือวัตถุดิบที่ใช้ทำน้ำพริกกุ้งเสียบแน่ แต่เขาคิดไม่ถึงว่าลูกน้องของคิงจะจัดการของแบบนี้มาให้ นึกว่าจะซื้อกุ้งเสียยบที่พร้อมใช้งานมาให้แล้วเสียอีก แล้วยังรู้งานว่าต้องใช้ขุยมะพร้าวในการอบกุ้งเสียด้วย

 

น่าแปลกใจจริง ๆ

 

แต่แปลกใจก็ส่วนแปลกใจ อินทัชจัดการลงมือเอาวัตถุดิบต่าง ๆ ออกมาเรียงก่อน แล้วตัดสินใจที่จะทำน้ำกระเจี๊ยบเป็นอย่างแรกเพราะต้องใช้เวลาเคี่ยวนานกว่าครึ่งชั่วโมง

 

“ถ้าวันนี้ทำบัวลอยไข่หวานด้วยน่าจะไม่ทันนะครับ” อินทัชพูดเมื่อเห็นว่านี่ก็เริ่มจะเย็นแล้ว อาหารแต่ละอย่างที่คิงอยากกินนั้นล้วนแต่ต้องใช้เวลาทั้งนั้น กว่าจะทำเสร็จ หิวจนเป็นลมพอดี

 

คนโดนทักท้วงเลิกคิ้วนิดหน่อย นิดหน่อยจริง ๆ ก่อนที่แววตาจะวาววับขึ้นมาชั่วขณะก่อนจะเปลี่ยนไปราบเรียบตามเดิม

 

“ถ้าอย่างนั้นไว้วันเสาร์ก็ได้ วันนั้นนายว่างทั้งวัน” และคำตอบของคิงก็ทำให้อินทัชเผลออ้าปากค้าง

 

ทำไมถึงกลายเป็นอย่างนั้นไปได้ วันเสาร์เขาก็ยังต้องเจอหน้าคิงอีกเหรอ อุตส่าห์ดีใจว่าจะมีเวลาหายใจคล่อง ๆ ไปสองวัน เสาร์ อาทิตย์

 

“หิวแล้ว” คนที่เหมือนไม่รับรู้ว่ากำลังทำให้คนอื่นลำบากใจพูดต่อ นั่นทำให้อินทัชดึงสติกลับมาที่เรื่องของตอนนี้อีกครั้ง

 

ช่างเถอะ ๆ คิดมากไปก็เปล่าประโยชน์ในตอนนี้ คนเอาแต่ใจ อยากจะมาก็ช่าง เขาก็แค่ต้องระวังตัวให้ดี ให้มากขึ้นกว่าเดิมก็เท่านั้น

 

อินทัชบอกกับตัวเองอย่างนั้น ทั้ง ๆ ที่ใจในลึก ๆ แล้วรู้สึกดีอย่างไม่รู้ตัว

 

เหมือนวันเวลาที่เงียบเหงาของเขาจะค่อย ๆ หายไป

 

“คิง เอ่อ มาร์คคอยเคี่ยวน้ำในหม้อไว้นะครับ” เมื่อจัดการเติมน้ำ เติมดอกกระเจี๊ยบแห้งลงในหม้อเรียบร้อยแล้ว ก็นำลงบนเตาที่เปิดไฟกลาง ๆ แล้วบอกคนที่เอ่ยปากว่าจะช่วยให้คอยเคี่ยวน้ำเอาไว้

 

“อืม” มาร์ครับคำเบา ๆ แล้วเดินมารับช่วงต่อคว้าไม้พายที่อินทัชวางเอาไว้ด้านข้างหม้อมาเคี่ยวน้ำในหม้อ

 

ส่วนอินทัชที่ผละออกจากตรงนั้นก็มาจัดการปลอกกุ้งเพื่อที่จะนำไปอบต่อ

 

“ผมคิดว่าจะได้กุ้งเสียบแห้งมาเสียอีก” อินทัชที่ถึงขั้นตอนนำกุ้งมาอบควันด้วยขุยมะพร้าวน้ำหอมแล้วพูดถามอย่างอดไม่ได้

 

“ฉันไม่ชอบ” คนที่ยืนเคี่ยวน้ำใส่ดอกกระเจี๊ยบแห้งตามสั่งให้คำตอบ

 

อินทัชพยักหน้ารับ เป็นคำตอบที่จบทุกข้อสงสัยจริง ๆ

 

ในระหว่างที่อบกุ้งอยู่นั้น อินทัชก็เดินมาจัดการตักกะปิและหั่นพริกขี้หนูสดใส่ครกเพื่อที่จะทำการโขลกให้เข้ากัน แต่ยังไม่ทันจะได้ลงมือโขลก สากกะเบือที่วางอยู่ด้านข้างก็ถูกแย่งไปก่อน

 

“ฉันจัดการเอง นายไปเคี่ยวน้ำไป” ออกปากสั่งแล้วก็ลงมือโขลกน้ำพริกทันที

 

อินทัชมองคนที่มาแย่งงานไปทำอย่างสับสนอยู่ชั่วครู่ เห็นคนท่าทีเก้ ๆ กัง ๆ แต่ก็ยังเหมือนคนที่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร แต่ทำไม่เป็นเริ่มโขลกกระปิกับพริกที่อยู่ในครกก็รู้สึกว่าเหตุการณ์นี้มันช่างคุ้นเคยในความรู้สึกของเขานัก

 

เหมือน เหมือนเคยเกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้ว

 

อินทัชสะบัดศีรษะไล่ความรู้สึกนั้นออกไปเมื่อรู้สึกว่าเขาคงจะเพ้อเจ้อไปเอง เขาจะไปเห็นเหตุการณ์แบบนี้มาจากที่ไหนได้กัน

 

บอกตัวเองอย่างนั้นแล้วหันไปสนใจกับน้ำกระเจี๊ยบที่อยู่ในหม้อมากกว่า

 

“อชิ หอมแดงซอยล่ะ” เสียงถามของคนที่แย่งหน้าที่โขลกกระปิไปเองทำให้อินทัชหันไปมองอย่างรวดเร็ว

 

“อะไรนะครับ” คนคนนี้เรียกเขาว่าอะไรนะ


 

“ฉันถามว่าหอมแดงซอยอยู่ไหน” คิงเงยหน้าจากครกขึ้นมาพูดเสียงเรียบ แววตาไม่ปรากฏร่องรอยอะไร

 

อินทัชมองสำรวจอย่างต้องการมั่นใจว่าเขาแค่หูเพี้ยนไปเอง คนไม่ได้พูดอะไรอย่างที่เขาได้ยิน

 

“เอ่อ อยู่ตรงนั้นครับ” เมื่อไม่เห็นว่ามีอะไรผิดปกติ อินทัชก็ชี้ไปยังมุมโต๊ะที่เขาวางของเตรียมเอาไว้

 

เห็นคนคว้ามาเทใส่ครกแล้วจัดการต่ออินทัชก็หันกลับไปใส่หม้อน้ำบนเตาอีกครั้ง

 

ได้แล้วมั้ง

 

เมื่อเห็นว่าเวลาผ่านไปจนได้ที่แล้ว กุ้งที่เขาอบควันเอาไว้น่าจะใช้ได้แล้ว อินทัชก็ผละออกจากหม้อหน้าเตาไปสนใจกุ้งเสียบแทน

 

พยักหน้าพึงพอใจเมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้วและเมื่อหันไปเห็นว่าสิ่งที่อยู่ในครกนั้นได้ที่แล้วก็เดินเข้าไปหาคิง

 

“เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง มาร์คเดินไปดูน้ำกระเจี๊ยบเถอะ” พูดบอกพร้อมกับเดินเข้าไปแทนที่

 

อินทัชเริ่มจัดการปรุงส่วนผสมต่าง ๆ เข้าด้วยกันตามสูตรที่เขาได้รับสืบทอดมาจากผู้เป็นแม่ที่สืบทอดมาจากต้นตระกูลอีกที

 

“ผมว่าผมลืมหุงข้าว” คนที่จัดการกับเมนูที่ตัวเองรับผิดชอบเสร็จแล้วพูดเสียงแห้งเมื่อเพิ่งนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้

 

มาร์คหันหน้ามองคนที่สารภาพออกมาแล้วส่ายหน้าเบา ๆ

 

“แหะ ๆ เดี๋ยวผมจัดการเดี๋ยวนี้เลย น่าจะเสร็จพอดีกับน้ำกระเจี๋ยบ” อินทัชรีบพูดแล้วรีบทำตามที่พูดทันที

 

 

“ระหว่างนี้ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนได้นะ” เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว และรอน้ำกระเจี๊ยบเย็นลง อินทัชก็พูดขอตัวด้วยน้ำเสียงเกรงใจ ทั้ง ๆ ที่รู้สึกว่าคนที่ควรจะเกรงใจคืออีกคนมากกว่า

 

“อยากอาบบ้าง”

 

“แต่มาร์คไม่มีเสื้อผ้ามา” อินทัชย่นคิ้วพูด รู้สึกว่าคนชักจะทำตัวคุ้นเคยกับบ้านของเขาเกินไปหน่อย

 

“เฮ้ออ ผมพอจะมีเสื้อกับกางเกงตัวใหญ่อยู่บ้าง ไม่รู้คุณจะใส่ได้หรือเปล่า” เห็นคนยังจ้องมองมานิ่งแต่แฝงความกดดัน อินทัชก็ถอนหายใจใส่ให้รู้แล้วรู้รอดแล้วพูดอย่างจำยอม

 

“ลองดู” แค่สองคำเท่านั้นที่ทำให้อินทัชต้องไปค้นเสื้อผ้ามาให้คนวุ่นวายได้ใส่

 

เมื่อแขกที่ไม่ได้รับเชิญหายเข้าห้องน้ำไปแล้ว อินทัชก็ไปเปิดเพลงฟังอย่างเคยชินที่ว่าปกติเขาจะอาบน้ำทีไรต้องเปิดเพลงจากลำโพงในห้องรับแขกให้ดังเข้าไปในห้องน้ำทุกที

 

และการทำอย่างนั้นไม่ต่างอะไรกับการเปิดเผื่อแพร่คนทั้งบ้าน แต่โดยปกติแล้วอินทัชอยู่บ้านคนเดียงจึงไม่ได้มีปัญหาอะไร

 

เพียงแต่ตอนนี้ไม่เหมือนเช่นทุกวัน

 

 

“นายฟังเพลงพวกนี้บ่อยเหรอ” เมื่อจัดการกับอาหารเสร็จแล้ว อินทัชก็ได้รับคำถามจากคนที่เขาไม่คิดว่าจะชวนเขาคุยก่อนเลยสักนิด

 

“ทำไมครับ ไม่ชอบเหรอ” ถามแล้วก็รอลุ้นคำตอบอย่างไม่รู้ตัว

 

เพลงพวกนี้ที่มาร์คพูดถึงก็คือเพลงของเขาทั้งนั้น เป็นเพลงที่คัดมาแล้วว่าเหมาะกับการฟังไปทานข้าวไปที่สุด

 

อินทัชชอบที่จะจัดการเพลย์ลิสเพลงแบบนี้ เพลงฟังตอนอาบน้ำ ตอนทานข้าว ตอนขับรถ ก่อนเข้านอน เขาจัดแยกไว้เป็นหมวดหมู่

 

“ชอบคนแต่ง”

 

“คะ ครับ” อินทัชถามลิ้นพันกัน รู้สึกว่าคำพูดของคิงมันแปลก ๆ

 

“หึหึ หมายถึงคนแต่งเพลงนี้เก่งดี แต่งกี่เพลงก็เพราะทุกเพลง ฉันชอบ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10.654K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,335 ความคิดเห็น

  1. #23191 Baekberry12 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 14:25
    เอ้า ทำไมรู้
    #23,191
    0
  2. #23175 shhhhhhhh (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 20:46
    น้องชื่ออชิแน่เลยยย
    #23,175
    0
  3. #23161 roongtipa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 20:54
    มาร์คและอินทัชน่าจะเคยรู้จักกันมาก่อน แต่อินทัชจำไม่ได้เพราะไม่ได้เจอกันนานแล้ว
    #23,161
    0
  4. #23151 _arsunp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 10:46
    ปมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเลย
    #23,151
    0
  5. #23089 desbestiny (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 18:11
    อชิ คือชื่อน้องแต่ก่อนใช่มั้ยยยย น้องความจำเสื่อมหรอหรือยังไง โอ้ยอยากรู้จะแย่แล้วววว
    #23,089
    0
  6. #23075 Nichan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 22:51
    รู้ทุกอย่างเลยพ่ออ
    #23,075
    0
  7. #23064 mxdt (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 00:44
    รู้หรอ รู้ได้ไง?? ปมเยอะ อยากรู้ไปหมดแล้ววว
    #23,064
    0
  8. #23010 RitaRockZa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 21:34
    อ่อยแบบไม่ให้ตั้งตัว--
    #23,010
    0
  9. #22384 pommys (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 09:49
    คำพูดแอบแฝงนะเนี่ย
    #22,384
    0
  10. #22353 Kn_nann (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 21:05
    อิพี่รู้หมดทุกเรื่อง ดูออก เบาหน่อย น้องตามไม่ทัน555
    #22,353
    0
  11. #22119 panitin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 06:02
    รุกแรงมากพี่
    #22,119
    0
  12. #21998 puppywang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 22:39
    เขินไปหมดแล้วแงงง น่ารักมากเลยยย
    #21,998
    0
  13. #21750 So_Far_Away75 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 22:13
    น้องความจำเสื่อมหรอ? แต่ไม่เคยเห็นน้องพูดเกี่ยวกับเรื่องเข้ารพ.เลยนะ เป็นงง
    #21,750
    0
  14. #21603 nu_uu61 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 23:28
    ชอบใครนะคะ อีกที
    #21,603
    0
  15. #21175 NoneCoffee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 14:41
    น้องอชิ !!!! อิพี่มันรู้อะไรมา! เคยเจอมาก่อนใช่ไหมมมม
    #21,175
    0
  16. #20773 แจนมงกุน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 10:19
    กี๊สสสส น้องอชิ ><
    #20,773
    0
  17. #20504 blueeyes111 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 16:29
    ต้องเคยรู้จักกันแน่ๆ แต่ทำไมน้องถึงลืมนะ
    #20,504
    0
  18. #19224 chpnpnch (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 13:28
    อ้ากกกก
    #19,224
    0
  19. #18406 shamash_y (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 15:16
    ร้ายจริงๆ อ่ะะ
    #18,406
    0
  20. #18402 LazyLion (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 12:23
    เราว่าน้องโดนลบความทรงจำ

    ชอบเม้น คิงญาณทิพย์55555555
    #18,402
    1
    • #18402-1 0988474047(จากตอนที่ 12)
      17 ตุลาคม 2562 / 14:29
      !!!!!!!!
      #18402-1
  21. #18000 KYLM_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 08:46
    เดาแบบเล่นๆ สองคนนี้เคยเป็นคนรักกันชาติที่แล้วอะไรแบบนี้รึเปล่าเดราะดูคุ้นเคยกันไปหมดเลยงะ คิงชอบก็บอกชอบชอบคนแต่งอะไรละบ้าที่สุด
    #18,000
    0
  22. #17956 sunmarine (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:04
    อชิเป็นใคร มาจากไหน รู้จักกันยังไง
    แล้วคนอะไรเนียนจัง 5555
    #17,956
    0
  23. #17589 num no (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 16:18
    รู้ดีล!
    #17,589
    0
  24. #16835 poo2momo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 17:37
    คิง เอ้ย มาร์คเดี๋ยวไก่ตื่นหรอก
    #16,835
    0
  25. #16619 jkooktaev (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 20:38
    เต๊าะเก่งไรเก่งจริงจริ๊งพ่อคุณณณ~
    มีความรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง ส่วนอชินี่ชื่อเก่าใช่ม่ะ แบบตอนเด็กเคยรู้จักกันมาก่อนไรงี้ //คาดว่าป้าร้านอาหารที่แคนทีนจะเป็นคุณหญิงแม่คิงเค้านั่นแหละ ...
    #16,619
    0