DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 76,131
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9,835 ครั้ง
    27 ก.ค. 62

เมื่อถึงเวลามื้อกลางวัน อินทัชที่ต้องการหลีกเลี่ยงความวุ่นวายจึงได้ลองเสี่ยงดวงไปที่แคนทีนวีไอพีแทน และก็เป็นไปอย่างที่เขาคาดหวังเอาไว้ คิงและพรรคพวกทั้งสี่ไม่ได้มารวมตัวกันอยู่ที่แคนทีนแห่งนี้

 

อินทัชเดาว่าทั้งห้าคนนั้นคงไปอยู่ที่แคนทีนธรรมดาดังเช่นสองวันที่ผ่านมา ส่วนเขาวันนี้ที่ยังมีข้าวกล่องจากเมื่อเช้าที่เขาทำมาเองหลงเหลืออยู่จึงทำให้สะดวกที่จะเอามาทานที่แคนทีนวีไอพีแห่งนี้โดยไม่ต้องเสียดายอาหารฝีมือคุณป้าเจ้าของร้านประจำ

 

อินทัชเลือกนั่งที่โต๊ะหนึ่งในตำแหน่งที่ค่อนข้างหลบมุมเพื่อความเป็นส่วนตัว แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นแคนทีนแห่งนี้ก็ไม่ได้วุ่นวายหรือมีคนใช้บริการเยอะเท่าไหร่นั้นเพราะไปรวมตัวกันอยู่ที่แคนทีนธรรมดาตามคิงกันหมดแล้ว

 

ดีแล้ว

 

อินทัชบอกกับตัวเอง ให้เขาได้มีเวลาหายใจหายคอให้โล่งบ้าง

 

คนที่วันนี้ไม่ต้องปวดหัวเหมือนสองวันที่ผ่านมาคิดอย่างสบายใจ มือล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดเพลงฟัง

 

แน่นอนว่าเพลย์ลิสเพลงทั้งหมดต้องเป็นเพลงจากฝีมือของเขาอยู่แล้ว

 

คนอารมณ์ดีทานข้าวจากฝีมือตัวเองไปฟังเพลงของตัวเองไป

 

สุขใจเหลือจะกล่าว

 

แต่สุขใจได้ไม่ทันเท่าไหร่ก็รู้สึกได้ว่าบรรยากาศรอบ ๆ ตัวเปลี่ยนแปลงไป คนที่เข้าสู่โลกส่วนตัวไปเมื่อชุ่วครู่นี้มองซ้ายขวาหาสาเหตุที่ทำให้เขารู้สึกว่ามีอะไรที่ผิดปกติ

 

มองกวาดสายตาไปทั่วก่อนจะจับจุดรวมสายตาของนักศึกษาและบุคลากรคนอื่น ๆ ได้

 

โทรทัศน์เครื่องหรูจอกว้างที่ถูกติดตั้งเอาไว้ทั่วมหาวิทยาลัย มีแต่ภาพไม่มีเสียงให้รำคาญ ใครจะดูก็ดู ใครไม่อยากดูก็ไม่ต้องดู และปกติแล้วโทรทัศน์ที่ถูกติดตั้งทั่วทั้งแคนทีนกว่ายี่สิบเครื่องก็ไม่ได้ถูกให้ความสนใจมากนัก แต่วันนี้กลับเป็นที่สนใจของคนที่นี่ในตอนนี้

 

มีอะไรน่าสนใจ

 

อินทัชถอดหูฟังออกเพื่อที่จะใส่ใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้เต็มที่ ดวงตาคู่สวยจ้องมองไปยังหน้าจอโทรทัศน์ก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างเมื่อเห็นภาพที่ปรากฏ

 

พระเจ้า นี่มันหนังสด!

 

ภาพผู้ชายสามคนที่นัวเนียกันอยู่บนเตียงอย่างร้อนแรงและสำราญอารมณ์ทำให้อินทัชอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาปิดดวงตา

 

แล้วแอบกลางนิ้วออกเพื่อส่องดู

 

คนตกใจที่อยู่ ๆ ก็เห็นหนังสดที่ค่อนข้างจะพิเศษหรี่ตาดูต่อแล้วต้องอุทานภายในใจอีกครั้ง

 

หนึ่งในนั้นมันคนที่โดนรองเท้าของอัศวินเฉียดหน้าไปเมื่อวานนี่!

 

คนที่บอกพูดว่าอยากจะได้เขาไปเป็นของเล่นบนเตียงนอน คนที่มีความคิดต่ำทรามคนนั้น!

 

คาดไม่ถึงว่าจะมีรสนิยมแบบนี้อยู่จริง ๆ

 

แต่นี่ไม่ใช่ว่าเจ้าตัวไปเป็นของเล่นบนเตียงนอนของผู้อื่นหรอกหรือ

 

หรือว่าคนจะมีรสนิยมที่สับเปลี่ยนได้กัน

 

อินทัชคิดอย่างสับสนมึนงง 


ช่างเป็นรสนิยมที่เขาไม่สามารถเข้าได้ถึงและอยากจะทอดถอนใจ

 

อินทัชทอดถอนสายตาตัวเองกลับมา ใสหูฟังเข้าที่หูของตัวเองอีกครั้ง หวังว่าเสียงเพลงของตัวเองจะช่วยกล่อมเกลาความรู้สึกที่หดหู่จากสิ่งที่เห็นให้กลับมาดีได้ดังเดิม

 

ดวงตาคู่สวยมองอาหารตรงหน้าที่เพิ่งจะทานได้ไม่เท่าอย่างเสียดาย บอกตามตรงว่ากินไม่ลงแล้ว

 

ภาพที่เห็นนี่มันติดตามากจริง ๆ เขาจะต้องเอาน้ำมนต์มาล้างตาเสียแล้ว

 

คนที่ไม่ค่อยจะประสีประสาเรื่องนี้ ทั้งประสบการณ์บนเตียงยังเป็นศูนย์คิดกับตัวเองในใจ

 

“นั่นมันเรวัชนี่ใช่ไหม”

 

“หมอนั่นไง คนที่โดนรองเท้าอัศวินเฉียดหน้าเมื่อวานที่ยิมตอนคลาสเรียนวิ่งน่ะ”

 

“ลูกเจ้าของธุรกิจโรงแรมใช่ไหม”

 

“น่ารังเกียจชะมัด รสนิยมแปลกประหลาด”

 

“หน้าตาก็ดี ไม่คิดว่าจะมั่วเซ็กส์แบบนี้”

 

“ป่านนี้มุดหน้าลงดินไปแล้วมั้ง อับอายขายขี้หน้าจริง ๆ”

 

“อยากจะอ้วก อี๋ แหวะ”

 

“วันนี้เรวัชมาเรียนหรือเปล่า”

 

“เฮ้ย แต่ดูจากทรงผมแล้วเหมือนจะเป็นคลิปเก่าใช่ไหม”

 

“น่าจะเป็นคลิปเก่าจริง ๆ มั่วตั้งแต่เด็กเลยเหรอเนี่ย”

 

“ฉันอยากจะรู้จริง ๆ ว่าพ่อแม่หมอนั่นยังจะมีหน้าออกงานสังคมอีกไหม”

 

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ดังอย่างอื้ออึงของคนอื่น ๆ ทำให้อินทัชเร่งเสียงให้เพิ่มขึ้นเพื่อที่เขาจะไม่ต้องมาฟังถ้อยคำอะไรแบบนั้น

 

แต่ถึงจะเร่งเสียงจนสุดอย่างไร ถ้อยคำวิจารณ์เหล่านั้นก็ยังคงดังเข้าหูเขาอยู่ดี อินทัชตัดสินใจเก็บกล่องข้าวของตัวเองแล้วลุกขึ้นยืน เดินออกมาจากแคนทีนวีไอพีที่มีแต่เหล่าลูกหลานผู้ดีนั้นอย่างเงียบ ๆ

 

อินทัชที่เดินออกจากแคนทีนวีไอพีเพราะหลีกเลี่ยงเสียงน่ารำคาญก็ยังไม่พ้นกับเสียงที่ไม่พึงประสงค์อยู่ดีเมื่อตลอดทางที่เขาเดินผ่านนั้นมีแต่ผู้คนพูดคุยเรื่องนี้กันอย่างสนุกปาก

 

ดูท่าแล้วหลายวันต่อจากนี้ หัวข้อที่ผู้คนพวกนี้จะหยิบยกขึ้นมานินทาคงจะไม่ใช่เขาแล้ว

 

นี่ไม่รู้ว่าจะยินดีหรือเสียใจดี

 

คนก้มหน้าก้มตาเดินต่ออย่างระอากับสิ่งที่ได้ยิน แต่อาการเร่งรีบเดินแล้วก้มหน้าก้มตาก็ทำให้เขาชนเข้ากับคนอื่น

 

“พลั่ก”

 

“ขอโทษ ๆ ครับ” คนที่เดินชนคนอื่นจนตัวเองเซแทบจะล้มถ้าไม่ใช่เพราะมีมือของคนดึงต้นแขนเอาไว้จนตัวเขาเซถลาเข้าไปชนอกของเจ้าตัว อินทัชคิดว่าตัวเองคงได้เผชิญกับอาการเจ็บร้าวที่ก้นกบอีกรอบ พูดขอโทษระรัวโดยที่ยังไม่ทันได้มองหน้าคู่กรณี

 

“เดินไม่ระวัง” เพราะเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ที่เมื่อเช้าเขาก็เพิ่งจะได้ยินมาทำให้อินทัชรู้ได้ทันทีเลยว่าคนที่เขาเดินชนนั้นเป็นใคร

 

คนหลีกหนีความวุ่นวายมาเจอสาเหตุหนึ่งของความวุ่นวายเงยหน้าขึ้นมอง ผละร่าง ดึงแขนออกมาจากการเกาะกุมของคิง

 

โชคดีที่คนดึงแขนไม่ใช่ดึงมือเขาเอาไว้

 

“เอ่อ ขอโทษที่ไม่ระวัง แล้วก็ขอบคุณที่ช่วยเอาไว้ครับ” อินทัชพูดขอโทษและขอบคุณอีกครั้ง

 

“นายไม่ได้อ่อยคิงใช่หรือเปล่า มุกแบบนี้สาว ๆ ชอบใช้กันบ่อย ๆ นี่” ลอยซ์กอดอกหรี่ตาพูดเบา ๆ แต่ดวงตาฉายความหยอกล้อที่อีกคนไม่ทันได้สังเกตเห็น

 

อินทัชหันสายตาไปมองคนที่พูดประโยคนั้นขึ้นมา

 

“อ่า โชคดีที่ผมไม่ใช่สาว ๆ ขอตัวก่อนนะครับ ใกล้ถึงเวลาเรียนแล้ว” อินทัชพูดตอบรัวเร็วแล้วรีบเดินออกมาทันที ไม่เปิดโอกาสให้ใครได้พูดอะไรอีก

 

ทิ้งสายตาที่มองตามไว้เพียงด้านหลัง

 

“รู้หรือเปล่าว่าการเดินชนจะไม่เกิดขึ้นถ้ามีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดมองทาง”  ดวงตาคู่คมถอนสายตาที่มองตามไปแล้วกลับมามองคนข้างตัวที่พูดประโยคนั้นขึ้นมา

 

“แล้วถ้าคนหนึ่งไม่มองทาง แต่อีกคนมองมาตั้งแต่ระยะหลายร้อยเมตรแล้วล่ะ” อีกคนก็ส่งคำถามต่อด้วยน้ำเสียงสงสัยเต็มที่แต่ดวงตาแสนจะวิบวับ แบบที่ถ้าไม่ใช่พวกเขาห้าคนก็จะไม่มีคนอื่นได้เห็น

 

อ่อ ต้องบอกว่ามีคนคนหนึ่งที่ได้เป็นข้อยกเว้น แต่คนที่เป็นข้อยกเว้นกลับดูเหมือนจะยังไม่รู้ตัว

 

“นั่นแปลว่าตั้งใจยังไงล่ะ” และคำตอบที่ได้ก็เรียกเสียงหัวเราะจากคนที่รับส่งเป็นลูกคู่กันได้อย่างดี จนกระทั่งดวงตาคู่คมที่ผู้คนแสนจะกลัวเมื่อถูกปรายตามองมองมานั่น เสียงหัวเราะถึงได้ค่อย ๆ หายไป

 

 

เอายังไงดี กลับเอง หรือต้องรอ หรือยังไง

 

อินทัชที่เลิกเรียนแล้วถามตัวเองในใจอย่างสับสนว่าตัวเองควรจะทำอย่างไรต่อดี ถ้าเป็นปกติเขาคงไม่ลังเลเลยที่จะกลับบ้าน แต่ว่าเมื่อเช้าคำพูดของคิงที่ทิ้งท้ายเอาไว้นั่นทำให้เขาตัดสินใจไม่ถูก

 

คนพูดเหมือนว่าให้เขาทำเมนูที่อยากกินนั่นให้ จะให้คนเตรียมส่วนผสม เครื่องปรุงต่าง ๆ ไว้ให้ เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าเขาตีความถูกหรือเปล่า แล้วถ้าถูก เขาจะต้องไปทำที่ไหนกัน

 

บ้านเขาหรือเปล่า บอกตามตรงว่าไม่อยากจะต้อนรับแขกเท่าไหร่ แค่เพียงเมื่อวานก็ทำเขาอึดอัดใจได้มากแล้ว

 

แต่ถ้าจะให้ไปที่บ้านคิง

 

อันนั้นก็ไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีอีกเช่นกัน

 

ทำไมไป ๆ มา ๆ แล้วเขารู้สึกว่าตัวเองกำลังเรื่องมากอยู่กัน ไม่สิ ๆ ไม่ใช่เขาที่เรื่องมาก คิงต่างหากที่ทำอะไรแปลกประหลาด

 

ดูเหมือนจะจงใจเข้าหาเขาผิดปกติ ไม่รู้ว่ามีเป้าหมายหรือเจตนาอะไรกันแน่

 

คงไม่ใช่ว่ารู้ถึงความลับอะไรของเขาใช่หรือเปล่า

 

ไม่หรอก ๆ ไม่น่าจะรู้

 

ตกใจสงสัยก่อนที่จะปฏิเสธความคิดนั้นอย่างรวดเร็วเมื่อคิดว่าถ้าคิงจงใจเข้าหาเขาเพราะล่วงรู้ถึงความลับต้องสาปที่เขาปกปิดเอาไว้ คนน่าจะฉวยโอกาสจับมือเขาไปได้หลายรอบแล้ว ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือเป็นแน่ อย่างเช่นที่ชนกันเมื่อครู่นี้ยังไง

 

อินทัชให้คำตอบตัวเองแล้วทอดถอนหายใจอย่างโล่งอก ไม่ได้สังเกตเลยว่าในขณะที่ตัวเองยืนถกเถียงกับตัวเองในใจนั้น บรรยากาศรอบข้างก็แปรเปลี่ยนอีกแล้ว สาเหตุก็เป็นเพราะคนที่นักศึกษาทั้งมหาวิทยาลัยเกรงกลัว คนที่อยู่ปีสามคณะบริหารธุรกิจ มาตอนนี้กลับเดินมาหยุดที่หน้าคลาสเรียนวิชาพื้นฐานของเด็กปีหนึ่งคณะคหกรรมเสียแล้ว

 

ไม่ใช่ว่าคิงมาหากบฏหรอกใช่ไหม

 

สามวันมานี้มีแต่เรื่องน่าเหลือเชื่อเกินไปหน่อยแล้ว!

 

และถึงแม้ไม่อยากจะเชื่อสายตา แต่ทุกคนก็ต้องเชื่อเมื่อคิงเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของกบฏที่ทุกคนพร้อมใจกันโยนฐานะนี้ไปให้โดยที่เจ้าตัวไม่เต็มใจจะรับมัน

 

เมื่อคนเดินมาหยุดลงตรงหน้า อินทัชที่สับสนมึนงงอยู่จึงค่อยรู้ตัว และได้คำตอบของคำถามแล้ว

 

อินทัชมองคิงนิ่งอยู่ชั่วครู่ ค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา แล้วมองไปรอบ ๆ เห็นสายตาที่มองมาอย่างอยากรู้อยากเห็น ก่อนจะหันกลับมามองคนที่ช่วงสามวันมานี้ดูจะวนเวียนอยู่รอบตัวเขาอย่างจงใจ

 

อินทัชไม่พูดอะไร เขาไม่อยากจะพูดอะไรให้คนได้จับจ้องอีก เขาเดินนำหน้าคิงออกมาจากหน้าห้องเรียน เดินไปยังทิศทางที่จะพาตัวเองไปยังลานจอดรถที่มีรถของเขาจอดอยู่ จนเมื่อคิดว่าพ้นสายตาของคนอื่นแล้ว จึงได้พูดกับคนที่เดินตามมาอย่างติด ๆ ว่า

 

“ผมจะขับรถไปเอง คิงจำทางไปบ้านผมได้ใช่ไหมครับ” ในที่สุดอินทัชก็เลือกว่าไปบ้านเขาคงจะอึดอัดน้อยกว่าไปบ้านของคิง

 

อีกอย่าง ยังไม่รู้จุดประสงค์ของคนแน่ชัด อย่าพาตัวเองเข้าไปในถิ่นของเขาจะดีกว่า

 

“นายไปกับฉัน” คนไม่ตอบว่าจำทางได้หรือไม่ได้ แต่พูดประโยคที่อินทัชคิดว่ามันช่างเอาแต่ใจตัวเองออกมา

 

“ผมจะขับรถไปเองครับ ไม่อยากจอดทิ้งไว้ที่นี่แล้ว” อินทัชรู้สึกว่าถอนหายใจเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ในวันนี้ เหนื่อยใจมากจริง ๆ

 

คนเอาแต่ใจตัวเองมองคนตัวบางกว่านิ่งสลับกับมองรถมอเตอร์ไซต์คันใหญ่ที่จอดอยู่ข้าง ๆ ก่อนจะทำในสิ่งที่ทำให้อินทัชสับสนมากกว่าเดิม และอยากจะถอนหายใจให้หนัก

 

“นายจัดการขับรถฉันไปที่บ้านด้วย” คนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งการเพียงเท่านั้นแล้วก็ตัดสายทิ้ง ก่อนที่จะหันมาพูดเสียงเรียบไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับเจ้าของรถว่า

 

“ฉันขี่ นายซ้อน”

 

 

แค่สี่คำ แค่สี่คำที่อินทัชไม่ปฏิเสธนั่นทำให้ในเวลานี้เขาต้องมาอยู่ในสภาพนี้ สภาพที่กอดเข้าที่เอวแกร่งของคนหน้านิ่งแนบแน่น ใบหน้าภายใต้หมวกกันน็อคใบใหญ่แนบไปกับแผ่นหลังแกร่ง

 

คนขับเร็วเหมือนกับว่าจะรีบไปตายที่ไหน

 

อินทัชที่ตอนแรกใช้มือจับไว้ที่ท้ายรถเป็นที่ยึดเหนี่ยว แต่เมื่อคนออกรถ สองแขนของเขาก็ต้องรีบสอดเข้าเท่าเอวแกร่งนั่นอย่างรวดเร็ว

 

คิดว่าถ้าช้ากว่านั้นอีกเพียงนิด เขาคงได้ลงไปนอนวัดพื้นถนนแล้ว

 

คนอะไรขับรถเร็วชะมัด เร็วแบบที่คนชอบความเร็วอย่างเขายังต้องหวาดเกรง เร็วแบบที่ไม่กลัวเลยว่าถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาตัวเองนั่นแหละจะเจ็บหนัก เพราะไม่ได้สวมหมวกกันน็อคและอุปกรณ์ป้องกันใด ๆ

 

“ขับช้า ๆ หน่อยครับ” อินทัชอดไม่ได้ที่จะพูดให้คนผ่อนความเร็วลงหน่อย แต่เพราะเสียงลมที่ปะทะทำให้เสียงของเขาไปไม่ถึง ความเร็วที่ควรจะลดน้อยลงเพราะคำขอจึงไม่เกิดขึ้น

 

จนกระทั่งรถมาติดไฟแดงนั่นแหละ

 

“นายพูดว่าอะไร” คิงถามคนที่พยายามจะพูดอะไรกับเขาหลายรอบแล้ว

 

“ขับช้า ๆ หน่อยครับ” อินทัชพูดในสิ่งที่ตัวเองต้องการ

 

“อะไรนะ”

 

“ช้า ๆ หน่อยครับ” เห็นว่าคนไม่ได้ยินที่พูด อินทัชก็เปิดกระจกหมวกขึ้นแล้วขยับปากไปใกล้หูคนกว่าเดิม พูดช้า ๆ ชัด ๆ

 

“ฉันช้ามานานแล้ว”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9.835K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,334 ความคิดเห็น

  1. #23208 CaKe_KukKik (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 19:44
    ไม่ว่าเป็นใครก็ไม่ควรโดนแบบนี้นะเอาจิงๆ
    #23,208
    0
  2. #23190 Baekberry12 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 14:14
    ถ้ามองในมุมของคิงก็ช้าคงจะช้าจริงๆ/////เนี่ย คิงน่าจะมองหรือตามมานานแล้ว แบบเฝ้ารองี้
    #23,190
    0
  3. #23169 0984363270 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 23:16

    เฮ้!!! พวกนายคุยเรื่องเดียวกันใช่มั้ยเนี่ยยยยยยยยยยยยยย ทำไมมันทะแม่งๆ555555555555

    #23,169
    0
  4. #23088 desbestiny (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 18:01
    เอ๊ะ เดาว่าไม่น่าจะใช่เรื่องเดียวกันนะคะคิง 5555
    #23,088
    0
  5. #23079 NACHI1743 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 08:07
    ทนอีกนิดนะคิง5555
    #23,079
    0
  6. #23076 Mmmmmmmj (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 19:30
    พี่พูดเรื่องเดียวกันป้ะคะ
    #23,076
    0
  7. #23074 Nichan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 22:46
    กรี้ดดดดด
    #23,074
    0
  8. #23050 FAHKRAMXTER (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 01:25
    คนละเรื่องเดวกันแล้วโว้ยคิงงงงง อะไรเนี่ย5555555555
    #23,050
    0
  9. #23035 rijira2547 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 07:29
    อ้ากกกกก ใรสสสีมสวราสนาเดกหก่
    #23,035
    0
  10. #23018 coffee-ad (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 18:45
    หใำา/มหตไๅส่ำพตำสทกตพสไงไข
    #23,018
    0
  11. #22499 exolbenben (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 01:20
    กี้ดดดดดด
    #22,499
    0
  12. #22382 pommys (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 09:30
    ง้อวววว
    #22,382
    0
  13. #22192 palmy3050 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 12:02
    ชอบที่ใช้คำว่าคน ทำให้รู้สึกแตกต่างจากเรื่องอื่นดี แล้วคำดูน่ารักไงไม่รู้
    #22,192
    0
  14. #22005 C0805y (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 10:12
    พี่รอไม่ได้แล้วพี่ต้องเร่งเครื่องไวกว่านี้!!
    #22,005
    0
  15. #21174 NoneCoffee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 14:38
    กรี้ดๆๆๆๆๆๆ
    #21,174
    0
  16. #20772 แจนมงกุน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 10:12
    กี๊สสสสส พี่มาร์คคะ น้องหมายถึงขับรถช้าๆค่ะพี่
    #20,772
    0
  17. #20661 wwasita (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 22:12

    หมายถึงรถจ้าพี่จ้าขับข้าหน่อยจ้าน้องกลัว

    #20,661
    0
  18. #20503 blueeyes111 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 16:12
    ลุ้นน อะไรคือช้าของเทอมาร์ค
    #20,503
    0
  19. #20179 TtoonSa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 18:18
    ดูออกกกกกก
    #20,179
    0
  20. #19454 Zomanica (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 01:59
    รุกแรงไปไหนพี่ท่าน
    #19,454
    0
  21. #19223 chpnpnch (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 13:21
    กริ้ดดอะไรช้าาา
    #19,223
    0
  22. #18720 Neko Maki (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 16:54
    อิพี่5555555
    #18,720
    0
  23. #17999 KYLM_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 08:37
    ช้าคนละความหมายแล้วจ่ะพี่จ้า 5555
    #17,999
    0
  24. #17955 sunmarine (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:00
    การกระทำช้า แต่ใจพี่ไปไวมากนะคะ มาร์ค
    แล้วอินก็มีความแอบส่อง แต่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าบันเทิงอะนะ

    สงสารเรวัช
    #17,955
    0
  25. #16834 9062 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 15:43
    เร็วกว่านี้อิน้องคงเหลือแต่กระดูกละมั้งเนี้ยย อิอิอิ
    #16,834
    0