[เชียร ภาคีธรรม์อาถรรพ์] เหรียญสองด้าน

ตอนที่ 8 : Chapter V | กับข้าวครับ กับข้าว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 292
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    7 พ.ค. 62

มีคนบอกว่าให้เปลี่ยนการเรียกจากชั้นเป็น ฉัน ได้ค่ะ ไรท์จัดให้ ฟฟฟฟ

———————————————————————————

Folestria’s part

.๐๐.

เช้านี้ก็ตีสามเหมือนเดิม’ ตีสามทำไมต้องตีสามอะถามจริง?? คือแบบกุตื่นตีสามแล้วได้อัลไลแบบตื่นมาก็ไม่มีไรให้ทำ.... ฟวยเถอะ ครูมุสิกะก็กำลังมาผลัดเวรสลับกับครูนาคิณีพอดี


ตื่นแล้วเหรอ??นาคีณีฝากฉันมาบอกว่าวันนี้เป็นเวรทำอาหารของเธแแล้วก็ทำเผื่อเพื่อนของเธอกับไอ่หัวแดงด้วยล่ะเดี๋ยวตรงนี้ฉันดูให้” ครูมุสิกะคะหนูรักครูก็จริงนะ แต่ขอช่องว่างให้กูปฏิเสธบ้างไม่ได้หรอม?? พูดยาวมาก


งั้นเดี๋ยวหนูไปก่อนนะคะขอตัวค่ะ” เอาวะอย่างน้อยก็มีอะไรให้ทำแล้วโค้งให้สวยๆ1ทีละกันแต่ลืมไปว่ากูสวยทำอะไรก็สวย—//โดนตบ


            เดินไปเรื่อยๆตามทางเดินก็ไม่มีอะไรนอกจากความมืดเสียงจิ้งหรีดเรไรและความเงียบแต่ก็อดนึกถึงอาการของโรเวนน่าไม่ได้เลยนะเนี่ย...ถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆล่ะ...?? วันนั้นฉันก็ต้องกำจัดเธอด้วยมือของฉันงั้นเหรอ?? ไม่ๆๆๆๆวันนั้นไม่มีทางมาถึงแน่!! แต่ถ้าวันนั้นมาถึงจริงฉันก็จะพยายามแก้ปัญหาทั้งหมดเองเอ ว่าแต่ว่าใครเป็นเวรทำอาหารกับเราหว่า...??


แอ๊ด~


            ฉันเปิดประตูโรงครัวเข้าไปก่อนจะพบกับ...ดุลยาวิชฌาและเนตรวิชฌากับเนตรไม่เท่าไหร่แต่ไอ้ดุลยานี่สิมันแทงน้องเนตรกูอะเอาตีนยันหน้าแม่มดีไหม??


พวกนายเป็นเวรทำอาหารวันนี้เหรอ??” ฉันถามพร้อมกับเดินขึ้นไปหาทั้งสามคนที่กำลังยืนจับกลุ่มคุยกันอยู่


อ่า วันนี้เราเป็นเวรทำอาหารนะ แล้วพรุ่งนี้พวกเราเป็นเวรยกน้ำ” วิชฌาตอบก่อนที่จะพูดหน้าที่ของวันพรุ่งนี้ให้ชั้นฟังเห้อมงานเยอะดีแต่ก็ช่างเหอะ


ว่าแต่เธอนี่ชั้นไมเคยเห็นหน้าเลยนะไปอยู่ที่ไหนมา??” ดุลยาถามไม่ตอบได้มั้ยอะ??ไม่ดิเราไม่ควรอคติกับเขาเด็ดขาดนางงามมิตรภาพมากกู...


เมื่อคืนไปนอนที่โรงหมอมาน่ะต้องเฝ้าเพื่อนเดี๋ยวอาการมันกำเริบ” ฉันตอบก่อนที่จะหันไปมองอุปกรณ์ทำครัวที่ยังอยู่ที่เดิมน่าจะคุยกันเรื่องอาหารสินะเมื่อกี้


เนตรช่วยก่อไฟหน่อยสิ” วิชฌาพูดก่อนที่จะเริ่มก่อไฟแต่ปัญหาคือพวกเขาจะเอาไฟมาจากไหนล่ะ กูนี่ไงดูไว้ค่ะขุ่นแม่จัดให้เอง


ไม่ต้อง


เป๊าะ!


           ฉันดีดนิ้วก่อนที่ไฟในโรงครัวจะติดท่ามกลางความตกใจของทั้งสามคนก็นะอย่าหาว่าฉันอวดเก่งนะยะมีพลังเวทย์ก็ต้องใช้ให้เป็นประโยชน์สิเฟ้ย!!! จะให้นั่งจุดไฟกันเองรึไง?? แบบนั้นก็ 


‘เช้านี้ภาคีไม่ต้องแดกข้าวค่าาา’

.

.

.

ก็บ้าแล้วย่ะ!!


เอ้ารออะไรล่ะ?! ทำอาหารเลยสิฉันจะหุงข้าวเองส่วนพวกนายทำกับข้าวไปเดี๋ยวฉันหุงข้าวเสร็จจะไปช่วยทำ” หลังจากสิ้นประโยคทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำอาหาร 

            ส่วนฉันก็นั่งเฝ้าหม้อหุงข้าวและหม้อน้ำซุปไปพร้อมกันอืมเริ่มสุกแล้วหวังว่าข้าวก้นหม้อมันจะไม่ไหม้นะ!! ถ้าไหม้นี่หนูจะตักไปให้ครูพรรณพยัคฆ์กินค่ะหมั่นไส้อยากแกล้งมานานแล้วก็บอกเอาว่ามันกินได้ ครูเขาไม่รู้หรอกบอกว่ามันมีส่วนผสมของงาดำ กินให้มะเร็งแดกไปข้างเลยค่ะ เอาล่ะน้ำซุปได้ที่แล้ว...


            ฉันเปิดฝาหม้อนำซุปออกมาอืม...ออกมาดีกว่าที่คิดไว้แฮะน้ำซุปส่งกลิ่นหอมกรุ่นไปทั่วบริเวณแน่นอนว่าพวกผู้ชายก็ต้องหันมาอยู่แล้วขนาดคนทำยังคิดว่าหอมเลย 


กลิ่นหอมดีนี่ทำเก่งอยู่นะเนี่ย” แน่นอนค่ะดุลยาคนมันเก่งทำอะไรก็เก่งแค่กๆชมอย่างนี้เล่นเอาแม่ครัวคนนี้ดีใจเลยนะเนี่ย~~~ จะทำให้สุดฝีมือเลยคอยดู!


             พวกเราตั้งหน้าตั้งตาทำอาหารกันไปเรื่อยๆจนเสร็จซึ่งหน้าตามันออกมาดีกว่าที่คิด


ไหนขอชิมหน่อยซิ” ฉันเดินไปก่อนที่จะเอาปิ้วชี้แตะที่สำรับและเริ่มที่จะชิม


....เป็นไงบ้าง??” เนตรที่ยืนตัวเกร็งถามด้วยเสียงสั่นๆและบรรยากาศรอบๆก็กดดันมากทุกคนเงียบทำหน้าเครียดและรอฟังผลจากฉันเฮ้ยๆทำไมเครียดแม่ขนาดนั้นล่ะ._.) อาหารนี่มันออกจะอร่อยทำไมเครียดกันวะ


เยี่ยมเลย!! อร่อยมากเลยล่ะ~!” ฉันหันไปยิ้มให้เนตรก่อนที่บรรยากาศรอบๆจะไม่กดดันเหมือนเดิมวิชฌทำสีหน้าพอใจออกมาแต่ว่า...


แล้วใครจะเป็นคนยกสำรับล่ะ??” คำพูดของวิชฌาทำให้ทุกคนกลับมาทำหน้ากังวลอีกครั้ง


“ฉันเอง/ฉัน” ดุลยา กูต้องไปกับมึงอีกหรอมส์ ห้ะ?! แต่ไม่เป็นไร แลกกับการได้เจอครูหนูก็ถือว่าดจีย์ อรั้ย~


“งั้นก็ แยกย้ายเอาอาหารไปให้ภาคีแค่ละปีกัน” วิชฌาพูดก่อนที่จะยกสำรับและเดินออกไป ฉันกับดุลยาก็เช่นกัน


            ระหว่างทางเดินเราไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลยแม้น้อย มีแต่ความเงียบ เสียงนกร้อง เดินไปก็พบกับที่พักของเหล่าครูซึ่งอากาศดีมาก ลมโชยมา ทำให้รู้สึกสดชื่นและเย็นสบาย กับเสียงธรรมชาติต่างๆ ที่ได้ฟังแล้วช่างดูผ่อนคลาย 


           เอาจริงๆฉันก็วาร์ปให้สำรับไปอยู่ที่ทุกคนได้นะ ไม่ต้องยกไปยกมาให้เหนื่อย แต่เพราะมันได้แลกกับอะไรดีๆแบบนี้ไงเลยไม่ใช้~ อา~ฉันชอบบรรยากาศแบบนี้ที่สุดเลย


           โห ครูนั่งอยู่กันเต็มเลยนะเนี่ย ตรงเวลาสุดๆ....เราสองคนค่อยๆยกสำรับเข้าไปอย่างนอบน้อมแต่นะ ครูมุสิกะอยู่ตรงนี้ทั้งที ไม่กวนได้ไง แต่ไม่เอาหรอก....เดี๋ยวโดนหาว่าปีนเกลียวไม่เคารพครู โดนยำตีนอีก เห้อม


“โห หน้าตาหน้ากินดีนี่” เอาล่ะ ครูเขาพูดออกมาแล้วค่ะ ต้องแซะแน่ๆ เชื่อสิ “แต่รสชาตินี่สิ จะกระเดือกลงรึเปล่าเนี่ย~” นั่น เดาอะไรไม่เคยผิดจริงๆเรา


“ก็รีบๆทานสิคะ ถ้ามัวแต่ปากมาก จะรู้ได้อย่างไรกันเจ้าคะ??” ยิ้มสู้ค่ะ ฮือออ น้องจะโดนยำตีนไม๊ ไม่น่าปากพล่อยเรย เอาจริงๆรู้สึกว่าตัวเองตอแหลยังไงไม่รู้ ;-;) แต่ต้องสุภาพไว้ก่อน กด99เป็นกำลังใจให้เลาว์ด้วยนะ


“๕๕๕๕๕๕๕+ ยัยนี่บอกว่าแกพูดมากล่ะ!!” ครูพรรณพยัคฆ์ระเบิดหัวเราะออกมาคนแรกเลย หัวเราะอร่อยเลย น่าจะเอาข้าวที่ไหม้มาให้กินจริงๆหมั่นไส้


“เงียบน่าไอ้พรรณพยัคฆ์ งั้นเธอก็ป้อนฉันสิ” ให้พูดอีกทีนะคะ ที่รัก


“เป็นง่อยรึเจ้าคะ??”


“แค่กๆ!” เวรกรรม...ครั้งนี้ครูนาคิณีสำลักน้ำเลยค่ะ =[]=) แต่เหมือนครูกลั้นขำอยู่ด้วย วดฟ.คืองงมากค่ะตอนนี้


“หึ! ใจกล้าดีนี่ ชื่ออะไรล่ะเธอน่ะ” ครูอัคชาถามขึ้นมาก่อนที่จะยกยิ้มอย่างพอใจ อืม เอาจริงๆนะคะทุกคน ตอนนี้ดุลยาแม่งเป็นขี้ตีนไปแล้ว ไม่มีคนสนใจเลย อะว้ายๆๆๆน่าสงสาร เดินออกห้องไปแล้ว ลาก่อนนายหัวสาหร่าย


“‘ซูซาคุ’ เจ้าค่ะ” บอกชื่อปลอมไปค่ะ แร้วชีวิตจะดีขึ้นรับประกันโดยโฟเลสเทรีย

.

.

.

.

.

.

ดีก็เหี้ยแล้ว


“ชื่อปลอมนี่” อะ ครูสดายุ รู้ทันไปอี๊กกก


“แหม รู้ทันอีกสินะคะ” ตอนนี้วลีที่เหมาะกับดิฉันคือ ยิ้มสู้ค่ะ ;;-;;) ภายนอกสดใสภายในปวดร้าว ต้องสู้แร้ว คีพคาร์เด็กกวนหน่อยนะเมฟ สู้ๆตัวกู ครูแม่งมองกูแรงมาก ¡[]¡) ยกเว้นครูพรรณพยัคฆ์ นาคิณี และครูมุสิกะ ที่รู้อยู่แล้ว ดีว่ะ ไม่หักหน้ากูด้วย รัก “นะค่ะ” ทั้งสามทั่ล


“อะไรกัน~อย่ามองแบบนั้นสิคะ ในเมื่อครูยังไม่บอกชื่อแท้ๆของครู แล้วหนูจะบอกทำไม ล่ะคะ~” โถ่เอ้ย โฟเลสเทรีย ทำไมพูดจากวนตีนครูแบบนี้เนี่ย!! “งั้นขอตัวก่อนนะคะ” ฉันพูดก่อนที่จะโค้งให้เหล่าครู 1 ที และไม่รอขช้าให้เหล่าครูพูดอะไร ฉันก็เดินออกไปหาดุลยาที่ยืนรออยู่ข้างนอก


            เราเดินกลับไปทางเดิมเพื่อที่จะไปทานข้าวเช้ากับเหล่าเพื่อนๆ ที่ตอนนี้อยู่ในเวลาพักทานข้าว แน่นอนว่าสำรับส่วนของเราสองคนยังไม่ถูกยกไปแน่นอน และมันก็จริง เราสองคนยกสำรับของตัวเองก่อนที่จะไปรวมกันที่จุดทานข้าวของปี 1 และแน่นอน 


สภาพทรุดโทรมมากอีเหี้ย!!


            ฉันเดินเข้าไปเพื่อที่จะรีบทานข้าว แต่ก็ไม่ลืมที่จะข้ามธรณีประตู ฉันต้องเป็นคนที่กินเร็วที่สุด เพราะจะต้อง ไปดูแลอีเวร กับ เชียรต่อ ก่อนที่จะเอาสำรับวางมันก็ไม่มีอะไรนะ แต่เหมือนโชคจะไม่ค่อยเข้าข้างฉันเท่าไหร่นัก.....เพราะอะไรน่ะเหรอ??


โครม!!!เคร้ง!!!


             เหมือนไอ้ดุลยามันจะเบลอๆเลยแม่งข้ามธรณีประตูไม่พ้น สะดุดและล้มตึง แต่แทนที่มันจะล้มคนเดียว เสือกดึงแขนฉันด้วย จึงทำให้ข้าวเช้าของฉันหล่นและหกเต็มพื้น ท่ามกลางความตกใจของเด็กคนอื่นๆ.....ให้ตายสิ!!!


ดุลยา!!!ไอ้เวรเอ้ยยยย!!!!!

.

.

.

.

.

——————————————————————————

เซย์ไฮ ไรท์มาอัพแร้วน้า รู้สึกว่าตอนนี้มันจะสั้นม๊ากมาก ;-;) แต่ไรท์รีบแต่งให้แล้วนะ ถ้าไม่ถูกใจขออภัยด้วยค่ะ แล้วก็ขอโทษที่หายไปนาน(เค้าไปหวีดน้องพีทมาแหล—//โดนคนอ่านตบ) ตอนนี้อาจจะมีคำผิดนะคะเพราะไรท์รีบแต่ง 5555555 ยังไงก็ขออภัย ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ถ้ามีอะไรผิดพลาดไป


แล้วก็จากผลโหวตตอนที่แล้วนะคะ

มุสิกะรอด 14 เสียง

มุสิกะตาย... 0 เสียงนะคะ*ขำ*

แล้วก็มุสิกะตายแล้วเหล่านางเอกหงายการ์ดชุบ 5 เสียง 

(ไม่รู้ส่านับผิดรึเปล่า เพราะช่วงนี้ไรท์กำลังเบลอๆ)

แต่ก็ขอบคุณทุกเสียงโหวตแล้วก็แรงบันดาลใจนะคะ

ยังไงก็ฝากนิยายของไรท์ไว้ในอ้อมอกของนักอ่านทุกท่านด้วยน้า

1หัวใจ=กำลังใจอันเหลือล้น

แล้วก็ไรท์มีติ๊กต่อกด้วยนะ ไอดี K_nok3019 ไม่ต้องฟอลก็ได้ แค่แวะไปคุยกันเฉยๆก็พอ คุยเรื่องไรก็ได้ หรือจะ ทวงนิยายก็ได้นะ 5555 เผื่อไรท์ลืม

#รักนักอ่านทุกคนนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

76 ความคิดเห็น

  1. #62 Woruwalan (@Woruwalan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 16:43
    สนุกมากค่ะ
    #62
    0
  2. #61 07082548 (@07082548) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 22:44
    เกลียนายหัวสาหร่ายอ้ะะ555
    #61
    0
  3. #60 prayvanich (@prayvanich) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 23:58

    เย้ๆๆ ชอบมากค่าาาา
    #60
    0
  4. #59 Fomizan (@Fomizan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 21:01

    โฟนี่กวนมุสิกะได้ทุกเวลาดีน่ะ! ชอบคู่นี้อะแกร! เป็นผลโหวตที่ทุกคนพร้อมใจกันที่สุดอะคืออะไรที่ไม่มีคนโหวตให้มุสิกะตาย(เพราะแฟนคลับเขาเยอะ! รู้เราก็แฟนคลับมุสิกะเหมือนกัน)​
    #59
    0