[Fic One piece][BL] ลูกสาว(?)ของจักพรรดิผมแดงงั้นเหรอ?!

ตอนที่ 8 : EP.8 : ร้อนแรง?!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2847
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 334 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61





   "ตกลง..." ผมตอบ แล้วคาตากุริก็ปลดโมจิที่มัดมือผมอยู่ออก เขามองผมแล้วขมวดคิ้ว หว้าา โดนรู้ทันซะแล้ว


...


..


.


   "...ซะเมื่อไหร่ล่ะป้า" ผมออกตัววิ่งไปหยิบ(?) ตัวบรูเล่ แล้วรีบวิ่งไปที่ประตู

   "นี่แก!! ไปจับตัวมันมา!!" บิ๊กมัมสั่งเหล่าลูกๆของแกให้จับตัวผม

   "ยัยบ้า!! คิดจะทำอะไรของเธอ หา!!" บรูเล่ร้องเสียงหลง

   "หาตัวประกันไงถามได้" ผมตอบแล้ววิ่งตามหากระจกในปราสาท แต่คนที่ตามหลังจะโหดร้ายไปหน่อย

   "หยุดนะ!!"

   "ฉันจะฆ่าแกเอง!!"

   "อย่าอยู่เลย!!!" เหล่าน้องสาวที่ไฟแค้นลุกโชน วิ่งตามผมมาอย่างบ้าคลั่ง อ๊ากก ซอมบี้บุกกกก!

ระหว่างที่ผมวิ่งหลบการโจมตีที่โจมตีมาพร้อมๆไปเรื่อยๆ ก็มีคนมาขวางผมด้านหน้า นั่นก็คือ หนึ่งในแม่ทัพขนมหวาน ชาร์ล็อต สมูตตี้

   "หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ" หล่อนชี้ดาบมาทางผม เหล่ากองทัพทหารที่เธอพามาด้วยตั้งท่าจะโจมตีใส่ผม

   "สมูตตี้~~" บรูเล่น้ำตาไหลพรากด้วยความดีใจอีกรอบ ดูเหมือนสมูตตี้จะเห็นว่าพี่สาวตัวเองถูกจับตัว จึงปล่อยคลื่นดาบสมูตตี้มาใส่ผม ผมจึงหลบคลื่นดาบนั้นไปอีกทาง และจงใจโยนบรูเล่ลงพื้น ทำให้วิ่งสบายขึ้นเยอะเลยแฮะ ผมเตรียมวิ่งกลับไปด้านหลัง แต่คลื่นดาบรอบที่สองก็ตามมาติดๆ ซึ่งโดนเข้าที่หลังผม น่าจะลึกมากทีเดียว

   "ชิ" ผมต่อยกำแพงส่วนหนึ่งให้มันพังและเกิดฝุ่นคุ้งไปทั่ว แล้วจึงวิ่งเลี้ยวเข้าห้องๆหนึ่ง ดูเหมือนจะเป็นห้องครัว..

และทุกคนในห้องครัวต่างมองผมอย่างตกใจ แต่ก็ได้แต่อ้าปากค้าง ผมไม่สนใจ เดินไปหยิบอาหารที่จัดใส่จานแล้วมากินจนอิ่ม หู้วว ค่อยมีแรงหน่อย

   "ขอบคุณสำหรับอาหารนะ" แล้ววิ่งออกจากห้องครัวไป ปล่อยในคนในครัวพวกนั้นยังคงอ้าปากค้างอยู่




   ผมวิ่งออกมาตามทางเดิน จริงๆกะว่าจะหนีไปทางโลกกระจก แต่กองทัพต้องเดินด้วยท้อง ผมจึงทิ้งยัยแม่มดนั่นไว้ก่อน แล้วก็เติมท้องให้อิ่ม ยัยบรูเล่ นั่นค่อยไปตามตัวทีหลัง


เคร้ง!!


   "ไง ยัยตัวแสบ" คราวนี้ไอ้หน้าเห่ยแคร็กเกอร์เข้ามาขวางผม โดยการเอาดาบมาปักผนังเล่น(?)ตรงหน้าผม บรูเล่คงจะหยิบ(?)หมอนี่ออกมาสินะ หมอนั่นฟันดาบนับสิบลงมาที่ผม แต่ก็ถูกผมปัดออกไปหมด

   "ชิ" ตูไม่อยากเล่นกะเอ็งนะโว้ยยย!!

   "ได้ข่าวว่าม๊าม่า จะให้ฉันแต่งงานกับเธอนี่นา"

   "ใครจะไปแต่งงานกับคนหน้าเห่ยแบบนายกัน แล้วฉันก็เป็นผู้ชายด้วย!!" อยู่ๆเกราะแคร็กเกอร์หน้าเห่ยก็ละลายหายไปเหลือแค่ ผู้ชายผมทรงประหลาดสีม่วง เอิ่ม ก็ยังรสนิยมแย่อยู่อยู่ดีอะ

   "เหอะ ใครจะไปเชื่อล่ะว่าเธอเป็นผู้ชาย" เห็นคิ้วม่วงๆกระตุกเบาด้วยแฮะ หมอนั่นพูด แล้วยิ้มเยาะใส่ผม คันเท้ายิบๆเลยล่ะ

   "สรุปคือฉันไม่แต่งกับแก!!" ผมตะโกนหน้าแคร็กเกอร์แล้วก็จะแทงมีดเข้าไปที่ตัวมัน


ตึง!!


   แต่ผมโดนทหารหน้าเห่ยสามตัวกดหน้าคว่ำลงกับพื้น ก่อนจะโดนแคร็กเกอร์ลงมาที่ไหล่ข้างที่มีแผลที่ไอ้CP9มันทำไว้ แล้วก็ใหม่สดๆลากยาวที่หลังที่สมูตตี้ทำอีก

   "อึก" ไอ้บ้ามันเจ็บนะเฟ้ย!!

   "เธอคิดจะแต่งงานกับพี่คาตากุริสินะ โดนลอบฆ่าทุกวันแน่" เอิ่ม แค่นี้ก็จะโดนฆ่าอยู่แล้วเนี่ย!

   "แต่เธอบอกว่าเธอเป็นผู้ชายสินะ" แคร็กเกอร์ควบคุมให้ทหารเกราะที่จับผมอยู่พลิกตัวผมให้นอนหงาย แล้วเจ้าหัวม่วงก็มาคร่อมตัวผม ดอฟฟี่ยังเตี้ยกว่าหมอนี่อีกอะ ไม่สิ ทำไมตูต้องโดนกดด้วยเนี่ย!! แผลช้านน!! เจ็บบบบ!!

   "เฮ้ยๆ ไม่ตลกนะเว้ย แกเป็นผู้ชายจริงๆเหรอเนี่ย" คนผมม่วงพูดพลางแกะกระดุมเสื้อที่ผมใส่ออก จนเห็นร่างกายผมชัดเจน แล้วหมอนั่นก็จับเข้าที่หน้าอกผมทั้งสองข้าง แล้วก็ลูบๆคลำๆอยู่อย่างนั้น ขนลุกว้อยย!! ถึงจะจับผ่านผ้าพันแผลก็เถอะ!! ปล่อยตูนะเฟ้ย!!!!

   "รู้แล้วก็ปล่อยตูสิฟะ!!" แต่เหมือนว่าความจริงที่ผมเป็นผู้ชายจะไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่ เมื่อแคร็กเกอร์ยังคงสำรวจร่างกายผมต่อไป

   "หน้าท้องก็พอเห็นกล้ามอยู่บ้างแหละนะ" มือของคนที่คร่อมผมลากผ่านหน้าอกลงไปยังหน้าท้อง แล้วลูบวนๆไป รู้สึกวูบๆในท้องจนน่าขนลุก ผมพยายามดิ้น แต่ก็เปล่าประโยชน์

   "ไอ้บ้าปล่อยนะ"

   "เหอะ แต่แกก็เอวบางกว่าผู้ชายทั่วไปอีกนะ" มือใหญ่ทั้งสองข้างยังคงลูบไปตามหน้าท้องก่อนจะจับเข้าที่เอวผม

   "โอ๊ยๆๆ เจ็บ.. ปล่อยฉันนะ ไอ้โรคจิต" มือใหญ่จับโดนตรงแผลผมเต็มๆ แต่มันก็ยังไม่ปล่อยผมอยู่ดี ฮืออ ตูดิ้นไม่ได้ ใครก็ได้ช่วยที!!

   "แคร็กเกอร์" เสียงทุ้มคุ้นหูดังมาจากบนหัวผม

   "พี่คาตากุริ ผมจับตัวเจ้าสาวพี่ได้แล้ว แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่เจ้าสาวจริงๆซะแล้ว" แคร็กเกอร์ปล่อยมือจากเอวผม เลือดกระจายกว่าเดิมอีก ไอ้หน้าเห่ย!

   "ปล่อยหมอนั่นซะ" แคร็กเกอร์หยิบดาบขึ้นมาเตรียมจะแทงก็หยุดมือ แล้วมองหน้าพี่ชายตัวเองอย่างตกใจ

   "หา! พี่คิดจะแต่งงานกับหมอนี่จริงๆ?!"

   "ม๊าม่าตัดสินใจไปแล้ว" เขาเดินมาดึงตัวผมขึ้นแล้วก็ลากไปที่ที่หนึ่ง






ห้องพักสำหรับแขก


กว้างโคตร หรูเวอร์ เตียงโคตรนุ่ม วิวก็สวย แต่... ตูไม่อยากอยู่!!


   ผมนั่งอยู่บนเตียงกำลังนั่งเปลี่ยนผ้าพันแผลที่ไหล่ใหม่ แล้วก็พันผ้าพันแผลที่รอบเอวให้ตัวเอง โดยที่มีสายตากดดันของคาตากุริซึ่งถอดผ้าพันคอออกแล้วที่นั่งอยู่บนโซฟาจ้องมาที่ผม

   "อย่ามาจ้องกันจะได้มั้ย รู้สึกเหมือนว่าถ้าพันแผลเสร็จแกจะฆ่าฉันต่อน่ะ!" ผมทนไม่ไหวจึงหันไปโวยวายใส่เขา ส่วนที่เขายอมถอดผ้าพันคอออกเพราะผมเคยเห็นปากเขาแล้วล่ะมั้ง

   "แค่สงสัย.."

   "อะไรล่ะ"

   "นายชอบให้ผู้ชายคนอื่นลูบคลำตัวเองเหรอ" เขาพูดแล้วมองมาที่ร่างกายของผม รู้สึกเสียวสันหลังเลยวุ้ย แต่ใครจะไปอยากให้เพศเดียวกันมาลวนลามตัวเองบ้างหะ?!!

   "มันจะใช่ได้ไงล่ะไอ้บ้า!!" ผมแทบจะปาม้วนผ้าพันแผลใส่หน้าเขา ผมไม่ดิ้นเพราะดิ้นไม่ได้+แผลที่หลังต่างหาก

   "นอนลงซะ" เขาพูดเรียบๆ แล้วลุกขึ้นเดินเข้ามาหาผม

   "หะ?!!" ผมมองเขาแล้วขยับตัวหนีทันที

   "นายล้างแผลที่หลังได้รึไง"

   "มะ..ไม่เอา" มันแสบมากเลยนะ แค่คิดว่าต้องโดนแอลกอฮอล์ราด(?)บนแผลก็จะร้องไห้แล้ว แต่คนตัวสูงจะไม่สนคำปฏิเสธของผมเลย แล้วคร่อมผมจากด้านหลัง แถมยังกดไหล่ข้างที่ไม่มีแผลไว้กับเตียงโดยให้ผมนอนคว่ำหน้าลง ทำไมทุกคนล้วนกดตูได้!!

   "โอ๊ยๆๆๆ" มือใหญ่ข้างที่ว่างแตะรอบๆแผลอย่างพิจารณา ส่วนผมก็ ร้องอย่างเดียว

   "แผลลึกขนาดนี่ ให้หมอมาดูเถอะ"

   "ไม่เอา!!"

   "นี่นาย กลัวเข็ม?" คาตากุริดูทำหน้าไม่เชื่อ แล้วก็ยกยิ้มน้อยๆ อย่างขำๆ

   "อย่ามาขำนะ!"




   "โอ๊ยๆ มันแสบนะ" เขาค่อยๆเอาสำลีชุบแอลกอฮอล์มาเช็ดผมไปตามความยาวแผล แล้วก็มีบางครั้งที่จุ่มลงตรงแผลผมเต็มๆ

   "โทษที"

   "เบาๆหน่อยสิ" เขาค่อยทำให้เบามือลง ก็นะตัวเขาใหญ่กว่าผมมากนี่นา คงกะแรงไม่ถูก

   "แบบนี้ดีรึยัง" เขาก้มลงมาถามข้างๆหู เล่นเอาขนลุกพรึบพรับกันเลย แล้วทำไมคำพูดมันสองแง่สอง่ามแบบนี้เนี่ย!

เขาดึงที่ผมลุกขึ้นนั่ง แล้วหยิบผ้าพันแผลมาพันรอบตัวผม

   "อึก คาตากุริ แน่นเกินไปแล้ว ฉันหายใจไม่ออกนะ" หมอนี่ตั้งใจจะฆ่าผมสินะ ตั้งแต่โมจิสามก้อนนั่นแล้ว แล้วยังจะพันผ้าพันแผลซะแน่นอีก

   "เฮ้อ นายนี่บอบบางชะมัด"

   "หนวกหูน่า!! โอ๊ย!!"




ข้างนอกห้อง

   เหล่าน้องๆ และช่างตัดเสื้อผ้าที่จะมาตัดชุดแต่งงานให้คนในห้องต่างหน้าแดงไปตามๆ และคิดในใจพร้อมกันว่า...

   'ท่านคาตากุริ ช่างร้อนแรงจริงๆ'



_______________________________________


    ฮาวทูซนยังไงให้ได้สามี by น้องไค


ไค : ม่ายยยย!!


ตอนมันก็จะสั้นๆหน่อย5555


เราแต่งฉากncไม่ค่อยเก่งนะ เพราะงั้น มีฉากncแน่นอน แต่อาจจะอยู่ในตอนพิเศษ แล้วก็เป็นncเบาๆ(?)



++++++ขอบคุณทุกคนที่คอมเมนต์เป็นกำลังใจให้นะคะ++++++



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 334 ครั้ง

326 ความคิดเห็น

  1. #244 12345Mind (@12345Mind) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 14:51
    อ่า~ ถ้ามีคาตาคุริไม่เอาฮาเร็มแล้ว อ่า~55555
    #244
    0
  2. #217 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:03
    ครั้งก่อนก็จิมเบ ตอนนี้ก็ดอฟฟี่ น้องรู้จักได้ยังไงงง จะว่าไปกลัวเข็มเหมือนใครนะ~ หัวม่วงๆ 555
    #217
    1
    • #217-1 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 8)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:03
      จริงๆน้องม่วงกลัวความเจ็บนะ
      #217-1
  3. #56 Pazei derlau (@tammyoyo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 01:06
    นี่คือย้อนความหลังจากไปเจอเอส??? เอ๊ะ มึนๆ 555555555
    #56
    0
  4. #48 EngEnglish (@EngEnglish) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 19:37

    รู้สึกคิดดีไม่ได้เลย~~
    #48
    0
  5. #37 thaihong07 (@thaihong07) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 12:12

    ตายอย่างสงบ
    #37
    0
  6. #36 0993653897 (@0993653897) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 10:58
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดกำเดาใคร๊!!!!!!?
    #36
    0
  7. #35 Roast pork (@Sasunaru2718) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 10:28

    หน้าแดงตามเลยจ้า~~
    #35
    0
  8. #34 MrWolf89 (@MrWolf89) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 10:15

    ไปโรงพยาบาลแป๊ป
    #34
    0
  9. #33 mrzakung1987 (@mrzakung1987) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 10:06
    มาต่อเร็วๆ เลยไรท์ น้องรู้สึกค้างมากๆ555
    #33
    0
  10. #32 Laksika-Napit (@Laksika-Napit) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 09:46
    แล้วจะมีฉากnc กับครายยยยยยย
    #32
    0