[Fic One piece][BL] ลูกสาว(?)ของจักพรรดิผมแดงงั้นเหรอ?!

ตอนที่ 28 : EP.26 : แผนการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    2 เม.ย. 62

 



    ทางด้านของลูเซียตอนนี้กำลังรอบเข้าไปในปราสาทเพียงคนเดียว เพื่อตามหาพี่ชายผมแดงคนนั้น ภายในปราสาทมันซับซ้อนจนเด็กหญิงหลงทางอยู่หลายครั้ง จนกระทั้งเดินมาถึงห้องห้องหนึ่ง ลูเซียค่อยประตูอย่างเบาๆ แต่ดูเหมือนคนในห้องจะรู้อยู่ก่อนแล้ว

     "หึๆ ไม่คิดว่าองค์หญิงจะมาให้เชือดถึงที่นะขอรับ หึๆ" ชายผู้ที่นั่งอยู่ในห้องนั้นก็คือโซเมย์ เขากำลังนั่งดื่มสาเกอย่างสบายๆ ราวกับไม่มีเรื่องทุกข์ร้อนทั้งๆตอนปราสาทหายไปครึ่งหนึ่ง หลังจากโจมตีของหัวหน้าหน่วยที่สอง
     "พี่ชายอยู่ที่ไหน" เด็กหญิงผมสีทองถามออกไป แต่คนถูกถามกลับตอบมาด้วยคำถาม
     "เธอหมายถึงใครกันล่ะ"
     "ทั้งสองคน"
     "หึๆ ถ้าพี่ชายของเธอล่ะก็.. น่าจะรู้นะว่าทำไมเขาถึงไม่อยากเจอเธอน่ะ"
เด็กหญิงยืนกำหมัดนิ่ง เธอรู้ดีว่าทำไมพี่ชายถึงไม่อยากเจอเธอ แต่ตอนนี้เขาเป็นกำลังสำคัญที่อาจจะช่วยประเทศนี้ได้
     "ส่วนพี่ชายผมแดงทีเธอตามหาน่ะ คงจะยกให้ไม่ได้หรอกนะ"








     หลังจากที่เด็กเวรนี่จู่ๆก็อารมณ์แปรปรวน ผมก็ยืนเถียงกับหมอนี่อยู่พักใหญ่
     "โอ่ยๆ เป็นพี่ชายก็ยอมทนดูแลน้องสาวหน่อยไม่ได้รึไง"
     "หึ เกะกะล่ะสิไม่ว่า"
     "อ่อเหรอ~" ผมตอบอย่างกวนๆ
     "จะกวนประสาทเหรอ" ใบหน้ายิ้มๆนั้นพูดพร้อมกับเตรียมชักดาบ เอ่อ.. แค่ล้อเล่นเอง
     "ฉันนึกว่านายไม่อยากให้น้องสาวมายุ่งเรื่องนี้ซะอีก" ผมพูดอย่างจริงจังทำให้ใบหน้าที่ยิ้มอยู่ตลอด ไม่ยิ้มอีกต่อไปทั้งยังมองผมนิ่งๆ ราวกับพิจารณาอะไรสักอย่าง
     "นายรู้อะไร"
     "นายคิดว่าการเก็บศัตรูไว้ใกล้ตัวมันกำจัดง่ายรึเปล่าล่ะ"
     "หรือว่า!.."
     "แถมกองกำลังที่นายรวบรวมไว้ มีเหรอที่ไอ้บ้านั่นจะไม่รู้" ไอ้นิสัยแบบนี้ของไอ้บ้านั่นทำให้มันต้องเปลี่ยนคนสนิทบ่อยๆด้วย
     "หึ ถึงว่าคนคนนั้นถึงได้เรียกให้คนของฉันไปทำอะไรที่อันตรายตลอดจนตายไป" คนผมทองพูดอย่างเจ็บใจ
     "น้องสาวนายเหมือนจะรู้นะ เลยใช้ตัวเองเบนความสนใจ" หลังจากที่ถูกขายเด็กนั่นน่าจะทำอะไรสักอย่างจนโดนโซเมย์ตามโต้งๆแบบนี้
     "แล้วไง.. นายอยากจะทำอะไร" ในที่สุดก็เข้าประเด็นได้สักที หึๆ
     "นายก็นำกำลังที่เหลือของนายไปแย่งอำนาจเอาเองแล้วกัน ส่วนฉันก็ขอบึ้มโรงงานนี้แล้วกันนะ" ผมพูดอย่างร่าเริง แต่คนตรงหน้ากลับถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย อะไรฟะ!
     "พวกซามุไรเยอะขนาดนั้นจะจัดการได้เรอะ" หมอนี่มันปากหมาชะมัด หึ่ย
     "พาคนในโรงงานออกไปด้วย ที่เหลือฉันจัดการเอง" ผมพูดจบก็เดินออกจากห้องนั้นมาทันที แถมได้ยินเสียงหัวเราะตามหลังมาด้วย หมอนั่นคงอยู่กับไอ้บ้าโซเมย์มากไปสินะ






     ลานกว้างหน้าปราสาทเกิดเสียงปะทะกันระหว่างผู้ที่บุกรุกและเหล่าซามูไร ที่ลานกว้างหน้าปราสาทหลังใหญ่ปรากฎร่างของเหล่าซามูไรนับร้อยๆคน กำลังล้อมวงคนกลุ่มหนึ่งที่ดูไม่มีท่าทีเกรงกลัวต่อจำนวนและฝีมือของพวกเลยสักนิด
     "ไอ้บ้าโซเมย์มันอยู่ไหน!! เรียกมันออกมาซะ!!" เสียงตะโกนอย่างเดือดดาลถามใครสักคนที่ยืนอยู่ในกลุ่มซามูไรนั้น
     "แหมๆ ใจร้อนจริง หมัดอัคคี" เสียงของชายที่ร่างเพรียวที่เคยปะทะกับโจสพูดขึ้น
     "ท่านโซเมย์กำลังคุยธุระอยู่ ช่วยเล่นกับคนพวกนี้รอก่อนก็แล้วกัน" พอคนคนนั้นพูดจบก็มีซามุไรมาเพิ่มอีก แถมฝีมือยังแตกต่างจากก่อนหน้านี้มาก
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
     เวลาผ่านไปสักพักตอนนี้ลานกว้างก็มีร่างของซามุไรพวกนั้นกองอยู่มากมาย แต่กองทัพที่ล้อมเหล่าหัวหน้าหน่วยอย่างมัลโก้ เอส และโจสไว้ กลับไม่ลดจำนวนลงเลย แถมเริ่มมีคนที่ใช้อาวุธอื่นๆนอกจากดาบมาเพิ่มอีก
     "หึๆ ไม่ธรรมดาจริงๆ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว" โซเมย์ที่เดินมายังลานกว้างพูดขึ้น
     "ไคอยู่ไหน!" เอสตะโกนถามอย่างร้อนใจ พร้อมกับปล่อยหมัดเพลิงใส่คนที่ยืนล้อมวง
     "ยังมีเวลาห่วงเจ้านั่นอีกเหรอ ป่านนี้ที่ท่าเรือจะเป็นยังไงกันนะ หึๆ"
     "นี่แก!" มัลโก้ตอนนี้ก็เริ่มเดือดแล้วเหมือนกัน บนเรือตอนนี้คนที่รู้เรื่องมีแค่อิโซกับวีสต้าที่บังเอิญมาได้ยินที่พวกเขาวางแผนกันพอดี นอกนั้นก็ไม่มีใครรู้รวมถึงพ่อด้วย
     "หึๆ ฉันไม่ให้พวกแกออกไปจากที่นี่ได้ง่ายๆหรอกนะ ต่อให้เป็นหนวดขาวก็เถอะ" หลังจบประโยคนั้นก็มีเสียงระเบิดดังมาจากทางท่าเรือ ไล่ไปรอบๆเกาะแห่งนี้ พร้อมๆกับเสียงหวีดร้องของเหล่าพลเมืองที่วิ่งหนีตายกันวุ่นวายไปหมด แต่ในกลุ่มคนพวกนั้นกลับมีคนบางกลุ่มที่วิ่งสวนทางเข้ามาจัดการเหล่าซามุไรที่กำลังยืนล้อมวงอยู่
     "ท่านโชกุน! โรงงานผลิตอาวุธถูกทำลายขอรับ แล้วก็มีกำลังไม่ทราบฝ่ายโจมตีพวกเราขอรับ!" ทหารคนหนึ่งวิ่งเขามารายงานด้วยท่าทางแตกตื่น โชกุนหนุ่มเริ่มขมวดคิ้วแน่น ไม่คิดว่าแค่ปล่อยแมวน้อยให้ไปวิ่งเร็วแค่ครู่เดียวกลับกลายเป็นเป็นแบบนี้ซะได้
     "จัดการพวกมันให้หมด" โซเมย์สั่งเหล่าซามุไรเสียงเย็น เหล่าผู้ได้รับคำสั่งก็รีบปฏิบัติตามทันที


    "นี่มันอะไรกันเนี่ย?" เอสมองสถานการณ์รอบๆที่ชุลมุนวุ่ยวาย กำลังเสริมที่โผล่มาจากไหนไม่รู้กำลังสู้กับทหารของโซเมย์
    "เรารีบตามหาไอ้ตัวป่วนก่อนเถอะ" มัลโก้เสนอ และเปิดวงล้อมพวกซามุไรไปทางทางเข้าปราสาท
     "โอ๊ะโอ คงไม่ให้เข้าไปได้ง่ายๆหรอกนะ" ซามุไรร่างเพรียวคนเดิมกับกองกำลังฝั่งนั้นมายืนขวางทางพวกเขาไว้ ด้านหลังมีโซเมย์ที่ชักดาบออกมาเตรียมสู้แล้ว
     "เหอะ ในที่สุดก็ยอมชักดาบแล้วเหรอ" มัลโก้พูดขึ้น
     "หึๆ ไม่ได้ไว้สู้กับพวกแกหรอก"


     "อ๊ากกก!!"
     "อัก.."
     "แก..อัก!"
     เสียงร้องที่อยู่ด้านหลังของหัวหน้าหน่วยทั้งสามเรียกให้พวกเขาหันกลับไปมอง ก็พบว่า ลานตรงนั้นนองไปเลือดจำนวนมาก พร้อมกับร่างเหล่าซามุไรของโซเมย์ที่นอนเกลื่อนกลาดทั้งๆที่นัยตาเปิดกว้าง บางร่างอวัยวะชิ้นส่วนถูกฟันขาดแยกออกจากกัน บนซากศพพวกนั้นก็มีร่างสีแดงที่ย้อมไปด้วยเลือดจนทั่วตัว กำลังถือดาบสีเงินเล่มยาวเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดที่ตอนนี้มันร้าวจวนจะหักแล้ว นัยตาราวกับสัตว์ร้ายกำลังจ้องมองมาที่โซเมย์ แสงจันทร์จากดวงจันทร์ที่กลมโตเต็มดวงสาดส่องมาจากด้านหลังทำให้คนที่ยืนอยู่นั้นดูคล้ายกับปีศาจ ท่าทางแบบนั้นทำให้หัวหน่วยของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวตกตะลึงไปเหมือนกัน ไคในตอนนี้เหมือนไม่ใช่คนเดียวกันเลย
      "หึๆ สายตาแบบนั้น ไม่ได้เห็นตั้งนาน นึกว่าจะไม่ได้เห็นมันอีกแล้วเสียอีก" โชกุนหนุ่มพูดพลางหัวเราะอย่างถูกใจ ร่างที่ยืนอยู่บนซากศพเดินลงมา เข้าใกล้กลุ่มกำลังของโซเมย์เรื่อยๆ แต่ก็มีซามุไรมาขวางทาง ดาบที่ร้าวจวนหักนั่นฟาดฟันลงบนร่างศัตรูจนมันหักในที่สุด ไคจึงบีบข้อมือของซามุไรคนหนึ่งที่กำลังเข้ามาโจมตีแน่น จนมันยอมปล่อยดาบจากมือ คนผมแดงคว้าดาบนั้นแล้วฟันที่คอศัตรูอย่างรวดเร็วแค่พริบตาเดียว คนพวกนั้นก็ตายเรียบ
      "ไค.." หัวหน้าหน่วยที่สองเอ่ยพูดด้วยเสียงแผ่วเบา นัยตาจับจ้องร่างที่มาหยุดยืนตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ ถึงจะครู่เดียวแต่นัยตาสีแดงนั่นกำลังสนุก..งั้นเหรอ
     "ฉันมาทวงของ" ไคพูดกับโซเมย์ด้วยอารมณ์เรียบเฉย
     "หึๆ ของที่ว่า.. นายหมายถึงดาบของนาย หรือว่า.." คนผมดำพูดเรียบๆ แล้วให้ลูกน้องเอาดาบของไคออกมา ก่อนจะเว้นจังหวะ ที่คนของมันมาพร้อมกับเด็กหญิงผมทอง
    "ลูเซีย!" มัลโก้ที่เห็นเด็กหญิงถูกมัดตัวไว้เดินออกมา
     "แล้วซัจล่ะ!" โจสพูดขึ้น ลูเซียควรจะอยู่กับซัจสิ
     "นั่นสินะ หึๆ" โซเมย์หัวเราะอย่างมีชัย พร้อมกับรับดาบของคนผมแดงที่เข้าโจมตีเขาของรวดเร็ว พวกเขาเริ่มสู้กันโดยที่คนอื่นๆถอยออกมา โดยที่ไคไม่ลืมที่จะหยิบดาบตัวเองมาเหน็บเอวไว้พร้อมทั้งฆ่าคนที่ถือเขาออกมาและคนที่จับตัวประกันไว้ แล้วจึงอุ้มลูเซียโยนให้มัลโก้รับไปแบบงงๆ
     "หึๆ สุดยอด เพลงดาบที่รวดเร็ว แต่ไร้ชื่อท่า ก็เป็นแค่คนแกว่งดาบมั่วๆสินะ" โซเมย์พูดพลางหลบดาบของไคไปด้วย ก่อนจะแทงสวนกลับมาแต่อีกฝ่ายก็หลบได้
     "ของพรรนั้นไม่เห็นจำเป็นนี่นา"
     "เหอะ จะไร้ความรู้สึกก็ให้มันมีขอบเขตหน่อยเถอะ แบบนี้น่ะ..อาจารย์คงไม่พอใจเท่าไหร่นะ" โชกุนหนุ่มดึงเอวคนผมแดงเข้ามาใกล้ แต่ไม่สามารถใกล้มากได้เพราะคมดาบที่วางอยู่ใกล้กับคอหอยตน แต่เขาก็ไม่ได้สนใจว่าคมดาบจะกดลึกเข้าไปมากเท่าไหร่แล้วก้มลงมาที่หูของไค ก่อนจะพูดอยู่ที่ข้างหูนั้นเบาๆ
      "หุบปากเน่าๆของแกซะ" ไควาดดาบที่จ่อคอหอยคนตรงหน้าออกไปหมายตัดมันให้ขาดให้ได้ แต่โซเมย์ก็ปล่อยตัวไคแล้วหลบดาบนั้น
ดวงตาสีแดงก่ำราวกับสัตว์ร้ายจ้องมองร่างของชายหนุ่ม มือเรียวกำดาบประจำกายแน่น คมดาบสีเงินกวัดแกว่งฟาดฟันกระทบกับดาบของโชกุนหนุ่มอย่างรุนแรงและรวดเร็ว
     "ฉันพูดอะไรไม่ถูกใจนายรึไง" โซเมย์ถามอย่างยียวน แต่คนผมแดงไม่ตอบอะไรทั้งยังฟาดฟันดาบอย่างรุนแรง ดาบสีเงินที่ตอนนี้กลายเป็นสีดำเนื่องจากฮาคิที่เคลือบไปทั้งดาบ คลื่นดาบที่ถูกฟันออกไป สามารถตัดภูเขาลูกใหญ่นั่นได้ทั้งลูก
      "หมอนั่นสู้จนไม่ลืมหูลืมตาแล้วนะ แบบนี้เกาะได้จมจริงๆแน่ มัลโก้ทำไงดี" โจสที่ยืนอยู่ด้านหลังมัลโก้ถามขึ้น พร้อมกับยกก้อนหินขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆมาโยนใส่พวกซามุไรที่เหลืออยู่
      "เข้าไปห้ามตอนนี้ก็อันตรายเหมือนกันนั่นแหละ คงต้องรออย่างเดียว" หัวหน้าหน่วยที่หนึ่งพูดพลางจัดการศัตรูตรงหน้าไปด้วย
      "คุณมัลโก้ คุณซัจไม่เป็นอะไรค่ะ คือหนูหนีเขาออกมาเอง ระหว่างที่พาไปเรือพวกคุณ" ลูเซียพูดขึ้นขณะที่มัลโก้อุ้มอยู่ (ทำไมไม่แกะเชือกฟะ!)
     "คนบนเรือน่าจะรู้แล้วรึเปล่าเนี่ย" หัวหน้าหน่วยที่สองพูดขึ้น
     "พวกนาย กลับเรือซะ" ไคที่ถอยมายืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาพูดขึ้น แล้วทิ้งดาบที่กลับมาเป็นสีเงินในมือ ก่อนจะชักดาบของตัวเองขึ้นมา
     "เอ๋?" หัวหน้าหน่วยทั้งสามร้องออกมางงๆ แต่ก่อนที่จะได้พูดอะไร ไคก็พูดขัดขึ้นซะก่อน
     "เอาเถอะน่า กลับเรือซะ" จบประโยคนั้นไคก็พุ่งใส่โซเมย์ทันที มัลโก้ เอส และโจสก็มองหน้ากันก่อนจะตัดสินใจทำตามที่เด็กตัวป่วนบอก ระหว่างทางที่พวกเขากลับเรือก็พบกับ...
      "ไงคุณโจรสลัด ช่วยทิ้งเด็กไว้ตรงนี้ซะนะ" เด็กหนุ่มผมทองที่กำลังฆ่าคนด้วยรอยยิ้มอย่างสยองอยู่ตรงหน้าพวกเขาพูดขึ้น
      "นี่แก!"
      "พี่ชาย"
      เอสที่ทำท่าจะเข้าไปซัดกับคนคนนั้นก็หยุดมองเด็กหญิงที่มัลโก้อุ้มมาโดยที่ยังไม่แกะเชือกออก (ทำไมไม่แกะวะ!)
      "แต่ว่าหมอนี่!..." เอสที่จะเถียงว่าหมอนี่เป็นคนของโซเมย์ก็หยุดลง
     "แหมๆ สะโพกคุณไคแน่นดีนะครับ ทำเอาผมต้องรีบเปลี่ยนฝั่งเลย หึๆ" คนหน้ายิ้มพูดจายียวน แต่ประโยคนั้นทำให้หัวหน้าหน่วยที่สองเดือดขึ้นเต็มๆ จนโจสต้องล็อกตัวไว้ โอ๊ะ แต่ดูเหมือนไม่ใช่แค่เอสแฮะ
     "งั้นก็รับน้องสาวนายคืนไปนะ" มัลโก้พูดไปคิ้วกระตุกไป ว่าแล้วก็ปล่อยลูเซียลงพร้อมกับแก้เชือกให้เด็กน้อย
     "หึ ฉันไม่ได้ทำเพื่อเธอหรอก" คุณพี่ชายมองน้องสาวตัวเองก่อนจะหันหลังแล้วพูดขึ้น เด็กหญิงยิ้มออกมาน้อยๆ แล้วมองตามไปด้านหลังพี่ชาย ก็พบว่าพ่อของเธอกำลังยืนอยู่ตรงนั้น ตามร่างกายก็มีบาดแผลเล็กน้อย
     "ท่านพ่อ!"

     "เราก็ไปกันเถอะ ป่านนี้พ่อคงเมาแย่แล้วมั้ง" มัลโก้พูดยิ้มๆพร้อมทั้งเดินไปที่ท่าเรือที่ระเบิดไป
     "โอ่ย มัลโก้ เอส โจส รีบขึ้นเรือเร็ว!" เสียงของซัจที่ยืนอยู่ข้างกาบเรือตะโกนมา พวกเขาจึงทำตามนั้นโดยรีบกระโดดขึ้นเรือทันที
     "เกิดอะไรขึ้น" หัวหน้าหน่วยที่หนึ่งเอ่ยถามคนตรงหน้า
     "กองทัพเรือน่ะ แล้วก็เหมือนจะมีพวกCP6"
     "พวกของรัฐบาลโลกงั้นเหรอมาทำอะไรกันเนี่ย" โจสที่ยืนฟังอยู่พูดขึ้น
     "แล้วก็เหมือนจะมีนักข่าวด้วยอะ" ซัจก็เล่าสิ่งที่ไปเรื่อยๆให้ทั้งสามคนฟัง กองเรือพวกนั้นอยู่ๆก็โผล่มาเหมือนมีคนตั้งใจ..
     "นี่แผนไอ้เด็กนั่นเหรอ.." หัวหน้าหน่วยที่หนึ่งพึมพำกับตัวเอง พร้อมกับคนอื่นๆที่ถอนหายใจหนักๆ เรือของพวกเขาออกห่างจากมาได้สักพักแล้ว แต่พวกเขาทั้งสี่คนก็ยังยืนอยู่เดิม เพิ่มเติมคือมีอิโซและวีสต้ามายืนร่วมวงด้วย


ตู้มม! ตู้ม!!


     เสียงระเบิดดังออกมาจากเกาะเป็นระยะๆ เรียกให้พวกเขาหันไปมองที่เกาะที่เริ่มเล็กลงจากระยะที่อยู่ไกลออกไปเรื่อยๆ
     "เด็กนั่น.."
     "ไม่น่าจะเป็นอะไรมั้ง" หลังจบประโยคของอิโซ พวกเขาก็ถอนหายใจกันอีกรอบ


ซ่าาา!


     "โอ่ย ทำอะไรของพวกนายเนี่ย" ร่างร่างหนึ่งกระโดดขึ้นมาบนเรือวาฬนี้พูดขึ้น ร่างกายเปียกโชกของเขาเต็มไปด้วยบาดแผลที่ทั้งถูกแทงจนทะลุท้อง แผลถูกฟันลากยาวที่แผ่นหลัง และที่อื่นๆ ร่างนั้นยืนได้ไม่นานนักก็ล้มลงทันที

"ไค!"




___________________________________________

It's a planน่ะทุกคน 555555


___________________________________________



ขอบคุณทุกคนที่คอมเมนต์นะฮับ 0^◇^0)/


= ̄ω ̄=


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

326 ความคิดเห็น

  1. #247 tongma323 (@tongma323) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 00:05
    น้องหนูผู้ไม่เจียมตัว เฮ้อ~
    #247
    0
  2. #241 jannyyyyy2 (@jannyyyyy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 16:36
    เทพทรู😆
    #241
    0
  3. #240 shino13 (@shino13) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 11:11
    น้องเป็นใครกันแน่นะ
    #240
    0