[Fic One piece][BL] ลูกสาว(?)ของจักพรรดิผมแดงงั้นเหรอ?!

ตอนที่ 2 : EP. 2 : โดนเห็นซะแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4841
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 423 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61



    "ไม่เจอกันนานเลยมัลโก้ ยังเดิมเลยนะ555" ผมหันไปพูดกับมัลโก้
    "แล้ว.."
    "แล้วนี่นาย มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง" เอสพูดขัดขึ้น แล้วก็ปล่อยใก้ผมนั่งกอดเขาอยู่อย่างนั้น
    "ฉันมาทวงสัญญาไง นายจำไม่ได้เหรอ"
    "ส..สัญญาอะไร"
    "ก็ที่นาย.. จะมาเป็นเจ้าสาวให้ไง"
   "ใช่ที่ไหนกัน! นายต้องเป็นเจ้าสาวฉันเซ่!!" เอสพูดพลางหน้าแดงหนักกว่าเดิม แล้วโวยวายใส่ผม
    "ตกลง ฉันจะเป็นเจ้าสาวให้นาย55555"

    "เอ๋?!!!!" เหล่าลูกเรือที่ช็อคคูณสามประสานเสียงแข่งกัน

    "ม..ไม่ใช่แล้วเฟ้ย ฉันไม่เคยสัญญาแบบนั้นสักหน่อย" เวลาเอสหน้าแดงนี่น่ารักจริงๆเลยน้า ฮุฮุฮุ
    "งั้นเหรอ5555" เด็กชายยิ้มกว้าง ทำให้เหล่าลูกเรือโดนดาเมจเข้าให้อีกรอบ
   'น่ารักเกินไปแล้ว'
   'อ๊ากก ฉันตกหลุมพรางซะแล้ว' เสียงโหยหวนในใจของเหล่าลูกเรือยังคงดังต่อไป
   "แล้วแผลพวกนี้มันอะไรกัน" เอสกดเสียงเล็กน้อย เมื่อเขาสังเกตเห็น รอยแผล รอยถลอก ตามแขนและใบหน้า
    "ก็... แบบว่า...แหะๆ" ผมหัวเราะแห้งๆเมื่อเอสจ้องมองอย่างคาดคั้น
    "นี่พวกแกจะกอดกันไปถึงไหน!!" ก่อนจะได้ตอบคำถาม มัลโก้ที่ยืนมองอยู่นานก็ถามขึ้น
    "อะไรกันล่ะมัลโก้ ก็พวกนั้นเป็นสามีภรร-- แอ้ฟ--" ซัจแทบล้มหน้าทิ่มเมื่อโดนมัลโก้เขกหัวเข้าให้
     "55555 ซัจนี่ไม่เปลี่ยนไปเลยแฮะ" ฉันขำกับท่าทีของซัจที่ถูกกระทำ(?)ตลอด
     "นายเองก็มาเปลี่ยนชุดเถอะน่า จะใส่ชุดแบบนั้นตลอดรึไง" มัลโก้เดินมาดึงชุดกระโปรงยาวสีแดงเลือดหมู แขนเสื้อแบบตุ๊กตาที่มีลูกไม้อยู่รอบๆ ที่ผมสวมมันอยู่ เพื่อให้ผมตามเขาไป
      "มัลโก้ เดี๋ยวนี้ บ่นมากเป็นคนแก่เลยนะ" ผมพูดขำๆ พลางปล่อยมือจากตัวเอส แล้วเดินตามมัลโก้ไปที่ห้องพักเขา ดูเหมือนจะลืมอะไรไปสักอย่าง

อ้อ ลูกเรือทั้งหลายนิ่งค้างไปซะแล้ว

     มัลโก้พาผมมาที่ห้องพักของเขาแล้วก็หยิบเสื้อผ้าของเขามาให้ผมเปลี่ยน
     "อะ เปลี่ยนซะ"
     "อือ ขอบคุณ" ผมรับเสื้อผ้ามาจากมัลโก้ และยกขึ้นมาทาบตัวเอง เฮ้อ~ ทำไมมีแต่คนตัวใหญ่ๆกันนะ
     "แล้วแผลพวกนี้มันอะไรกัน" เขาจับฉันหมุนซ้ายหมุนขวาเพื่อสำรวจแผลตามตัวของฉัน
     "น่าๆ เดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟัง ขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน"
     "งั้นเดี๋ยวฉันไปเอาอุปกรณ์มาทำแผลให้" พูดจบเค้าก็ลูบหัวผมเล็กน้อยแล้วเดินออกจากห้องไป ฟู่ว นึกว่าต้องโดนด่าซะแล้ว


      ผมค่อยๆถอดชุดกระโปรงสีแดงเลือดหมูที่รุ่มร่ามออกช้าๆเพื่อไม่โดนแผลลึกยาวที่หลัง และแผลทะลุหัวไหล่ ฝากไว้ก่อนเหอะไอ้พวกcp.9 ชิ จริงๆแล้วร่างกายของผมสามารถฟื้นตัวได้เอง จากการทดลองกับตัวผมในสมัยที่ผมเด็กมากๆ แต่ครั้งนี้มันช้ากว่าปกติ ดีที่ชุดนั่นปิดรอยเลือดที่ออกได้เนียนอยู่ ไม่งั้นทั้งเรือคงตกใจกันหมด
    "ซี้ด.. แสบชะมัด" ผมพึมพัมเบาๆ พลางหยิบกางเกงของมัลโก้มาใส่ก่อน และเสื้อเชิ้ตขาวมาเตรียมจะใส่ แต่ถ้าผมใส่เสื้อเลือดมันก็จะซึมจนเห็นชัดน่ะสิ แย่แล้ว ถ้ามัลโก้เห็นเข้าต้องโดนเย็บแผลแน่ๆ ม่ายยยย ผมเกลียดเข็มมม ทำไงดีเนี่ยยย

แอ๊ดดดด ปัง!

    "ไค!!!"
    "เอส!!!" ผมตะโกนอย่างตกใจ จู่ๆก็เปิดประตูเข้ามา แย่ล่ะสิ หมอนี่เห็นเข้าซะแล้ว
    "เกิดอะไรขึ้นกันแน่" เอสกดเสียงต่ำ ตอนนี้เขาดูน่ากลัวเกินไปแล้วววว
    "ปิดประตูก่อนสิ" เขายอมปิดประตูแต่โดยดี แต่..


ตุบ!


    "โอ๊ยๆๆ เอส มันเจ็บนะ" เขาเดินมาหาผม ก่อนจะผลักผมหน้าคว่ำลงกับเตียงแล้วกดไหล่ข้างที่ไม่มีแผลไว้ เขาไล่ดูแผลทั้งหมดที่หลังของผมอย่างหงุดหงิด ก่อนจะถามผมเสียงเข้มอีกครั้ง
    "ใครมันทำแบบนี้กับนาย"
    "เดี๋ยวเอส มันเจ็บ ปล่อยก่อน" ใช่รีบๆปล่อยตูจะใส่เสื้อโว้ย ถ้ามัลโก้มาหาเห็น ตูโดนเย็บแผลแน่ๆ ผมพยายามดิ้นให้หลุดจากเอสแต่เหมือนจะไม่เป็นผลเอาซะเลย นอกจากคนด้านบนจะไม่ปล่อยแล้วยังพลิกตัวผมมาเผชิญหน้ากับเขาอีก เอสมองไปตามรอยช้ำและรอยแผลที่อยู่ด้านหน้า แล้วขมวดคิ้วมากกว่าเดิม ว่าแต่ทำไมโตมาเอ็งตัวใหญ่กว่าตูอีกฟะ ทั้งๆตูอายุมากกว่าเอ็งนะเหวย!! แต่ตอนนี้รู้สึกว่าเจ็บที่หลังมากกว่าแฮะ แสบด้วย โอ๊ยยย
    "ตอบมาสิ!!"
    "เอส อึก เจ็บ" ไม่ไหวแล้วเจ็บไม่เท่าไหร่ แต่แสบนี่ไม่ไหวจริงๆ ผมอยากจะดิ้นให้แรงกว่านี่แต่ก็ทำไม่ได้
    "ฮึก เอส" ผมรู้สึกแสบแผลที่หลังจนน้ำตาเริ่มซึมออกมา
    "อะ.. โทษที ฉันหงุดหงิดไปหน่อย" ดูเหมือนเขาจะนึกได้จึงผ่อนแรงที่จับข้อมือของฉันเล็กน้อย
    "อย่าร้องไห้น่า ฉันขอโทษแล้วไง"
    "ไม่ได้ร้องสักหน่อย ฉันไม่เหมือนลูฟี่นะ" เขายกมือมาเช็ดน้ำตาผมออก เล่นซะน้ำตาเล็ดเลย ไอ้บ้าเอส

แอ๊ดดดดดดด


เสียงประตูเปิดอีกครั้งทำให้ผมกับเอสหันไปมองที่ประตู
"..."<<<ผม
"..."<<<เอส
"เอส.. นี่แก.." มัลโก้ที่เปิดประตูเข้ามองพวกเราอึ้งๆ ท่าที่พวกเราค้างอยู่คือเอสที่คร่อมผมอยู่ ก้มหน้าลงมาใกล้กับหน้าผม มือของเขาก็เช็ดน้ำตาให้ผม เอ่อ แล้วก็เปยท่อนบนทั้งคู่ ไม่สิ เอสมันไม่ใส่เสื้ออยู่แล้วนี่หว่า แต่ว่าๆ มัลโก้เห็นแผลเข้าซะแล้ววววว
"ม..มัลโก้" ผมเรียกมัลโก้อย่างสั่นๆ อ๊ากกก ชิบผายแล้ววว ไม่อยากโดนเย็บแผลลล
"เดี๋ยว ไม่ใช่นะ มัลโก้" เอสรีบปล่อยมือแล้วลุกขึ้นไปยืนอยู่ข้างเตียงทันที
"ฉันเข้าใจน่า เอส แต่ถ้าจะทำ ก็ควรเป็นที่ห้องนายสิ" เข้าใจผิดไปใหญ่แล้วเจ้าหัวสับปะรดดด!
"..อะ ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ" ซัจที่เดินตามหลังมาพร้อมกับกล่องพยาบาลที่มัลโก้น่าจะฝากให้ถือ มองมาที่ผมและเอส ก่อนจะทำท่าเดินกลับ พร้อมกับมัลโก้

"ไม่ใช่โว้ยยย!!!"


_____________________________________________

ว้าวววว โดนเอสกดแหละ ฮุฮุฮุ

มันกดโดนแผลผมมมม!!!//ไค




~~~~ฝากติดตามกันด้วยนะคะ~~~~







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 423 ครั้ง

326 ความคิดเห็น

  1. #47 panda200545 (@panda200545) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 18:53
    เอสถ้านายไม่เอาลูฟี่เราขอนะขอละเอสนายก็ไปเอากับ...คิคชื่อไม่ออก...เด็กหัวเเดงนั้นเเละ###ขอลูฟี่นะะะะ
    #47
    0
  2. #23 หนูน้อยลูฟี่ (@Hfhjh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 21:28
    ชอบๆ มาต่อเรื่อยๆเลยนะ
    #23
    0
  3. #10 ราดีนซิส ลีอา (@mainajaah) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 09:47
    เรื่องนี้ฮาเร็มหรือรักเดียวค่ะ
    #10
    0
  4. #4 Laksika-Napit (@Laksika-Napit) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 21:36
    น่ารักน่าเอ็นดู~~
    #4
    0
  5. #3 AK_OR (@blackkeys) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 20:33

    น่าเอ็นดู

    #3
    0
  6. #2 Robam (@Robam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 17:08
    รอๆๆๆๆๆชอบๆๆๆ
    #2
    0