The Forsaken Hero วิญญาณวีรชนของผมไม่ได้ว่าง่ายอย่างที่คิดหรอก เป็นใครยังไม่รู้เลย

ตอนที่ 28 : ตัวตนที่แท้จริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    6 ม.ค. 62

มอเดร็ดพยายามเรียกสติของตนเองกลับมา... ไม่ว่ายังไงเรื่องข้างหน้าก็เกิดขึ้นแล้ว... จะบอกว่าตาฝาดก็คงไม่ใช่... แต่ถ้าอย่างนั้น...

นามนั้นคือ กาลาลาน.....

ทั้งรูปร่าง... ทั้งอาวุธ...

เดี๋ยวสิ.... มอเดร็ดนึกถึงความสามารถหลบการโจมตีจากรอบทิศทาง... โดยที่ยังหลับตาแท้ๆ...

“ราชามังกรกาลาลาน มีความสามารถในการรู้อนาคตที่แตกต่างกัน... หรือก็คือสามารถรู้การเกิดขึ้นอนาคตและเปลี่ยนมันได้.......”

ถ้าเกิดมีอนาคตที่ฟาริน ได้มองการพุ่งของอาวุธนั้นอย่างครบถ้วนแล้ว การจะหลบได้ก็คงไม่ใช่เรื่องยาก ต่อให้หลับตา... แต่ถ้าได้เห็นอนาคตของสิ่งเหล่านั้นแล้ว... ก็คงหลบได้โดยที่หลับตาอยู่

กลิ่นความรู้สึกอันตรายยังคงอยู่.....

ฝนดาบเริ่มที่จะโจมตีอย่างต่อเนื่อง อาวุธมากมายปรากฎออกมา แต่เหมือนว่ามันก็จะไม่สามารถทำอะไรฟารินได้เลย

“ยัยบ้าพลัง รีบหนีไปซะ สภาพเจ้าตอนนี้น่ะ สู้กับของแบบนั้นไม่ไหวหรอกนะ”

แม้แต่วีรชนของอีสเรสที่หยิ่งยโส ก็ยังรู้สึกได้ถึงพลังของฟาริน ว่ามันเริ่มเกินขอบเขตไปแล้ว สภาพของอีสเรสยังสามารถสู้ได้อย่างเต็มที่ แต่เอมิเลียไม่ใช่ สภาพที่ฟื้นตัวได้แบบครึ่งๆกลางๆ ยังไงก็ต่อสู้กับของแบบนั้นไม่ได้

“..........”

มอเดร็ดก็ว่าสิ่งนั้นถูกต้อง.....

เธอไม่มีทางจัดการศัตรูคนนี้ได้หรอก

“ขอโทษนะ คงทำไม่ได้หรอก...”

มอเดร็ดลุกขึ้นพร้อมกับดาบของตนเอง... และเดินไปข้างหน้า เพื่อเข้าสู่การต่อสู้อีกครั้ง ถึงร่างกายจะบาดเจ็บแต่มอเดร็ดมองว่าเรื่องข้างหน้านี้ เป็นสิ่งที่ตนเองต้องรับผิดชอบ

“เสียสติไปแล้วหรือไง”

“ก่อนตาย ข้าก็เสียสติมาแล้ว จะอะไรอีกล่ะ....”

“ของแบบนั้น เจ้าจะไปชนะได้ยังไง”

“แต่เจ้าเองก็ชนะมันคนเดียวไม่ได้ใช่ไหม งั้นก็ช่วยข้าจัดการมันซะ”

“ชิ น่าหงุดหงิดชะมัด เวลาเจ้าพูดถูก”

พอเอาตัวรอดได้ แต่ยังไงก็เอาชนะไม่ได้ ขอบเขตยังมีอยู่ พลังในตอนนี้ไม่มีชนะได้...

“แล้วก็ เด็กคนนั้นชื่อฟาริน หากเจ้าอยากรู้น่ะนะ และอีกเรื่องหนึ่ง ข้ามีเรื่องที่ต้องบอกเจ้า...”

มอเดร็ดเดินเข้าไปกระซิบข้างหู

แต่ว่า...

“นี่เจ้า เอาจริงงั้นหรือ!

“หน่าๆ เหตุผลน่ะ ทำไปก็รู้เอง ฝากด้วยล่ะ”

มอเดร็ดฝากแผนการสุดอันตรายเอาไว้ จากนั้นก็เดินจากไป เพื่อที่จะเข้าสู่สนามรบอย่างแท้จริง...

“คิดจะสู้กับข้างั้นเหรอ สภาพนั้นไม่ต่างจากการฆ่าตัวตายเลย”

“หึ คงอย่างนั้น แต่ลืมไปหรือเปล่า... ว่าเราทั้งสองก็เคยตายกันมาแล้ว...”

“พูดได้ดีนิ งั้นลองความรู้สึกตายอีกสักรอบเป็นไง”

“ก็นะ... ความตายมันเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว”

มอเดร็ดประชับดาบคู่กายของตน บัดนี้ร่างกายที่บาดเจ็บต้องรับภาระที่มากขึ้น... หากต่อสู้กับคนตรงหน้า ได้เกิดภาระหนักแน่นอน แต่ถึงอย่างนั้น....

ถึงอย่างนั้น.....

“เอมิเลีย... ขอโทษทีนะ... ครั้งนี้ข้าคงต้องเอาจริง.....”

“ได้... แล้วก็อย่าพาฉันไปตายเด็ดขาดล่ะ... ฉันไม่ยกโทษให้แน่”

เสียงของเอมิเลียบ่นพึมพำภายในหัว ในตอนนี้เอมิเลียเข้าใจเจตนาของมอเดร็ดดี และมันอาจจะนำพาความตายมาสู่เธอก็ได้...

แต่เอมิเลียก็ไม่มีความรู้สึกที่จะคัดค้าน...

หากปล่อยฟารินไว้อย่างนี้ จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ แล้ววีรชนนั่น ก็คงจะสร้างปัญหาไปทั่วแน่...

เอานะ....

มอเดร็ดย้ำเตือนกับตัวเองอีกครั้งก่อนจะเพิ่มอัตรา การควบคุมร่างกายของตัวเอง

สิ่งที่ปรากฏออกมาอีก ไม่ใช่เพียงแค่ดาบ ชุดเกราะที่มีความแข็งแกร่งยิ่งกว่าเกราะที่จะหาได้ที่ไหนบนโลก เครื่องแต่งกายของอัศวินต่างๆ ที่เพิ่มความสามารถด้านเวทมนตร์ทั้งหลาย ถูกจำลองมาอย่างงดงาม ประกายที่เงางามของเครื่องโลหะทั้งหลาย ราวกับหลุดออกมาจากเทพนิยาย

มอเดร็ดยอดทำถึงขั้นนี้...

นี่เป็นไพ่ตายของทุกวีรชน...

การทำให้ผู้ใช้วิญญาณ มีระดับพลังที่เทียบเคียงวีรชน ในยามที่มีชีวิต นี่เป็นพลังขั้นสุดยอดของวีรชน ไม่มีใครหยิบสิ่งนี้มาใช้กันเล่นๆ มันจะถูกใช้เมื่อถึงภารกิจพลิชีพ

สลับที่สมบูรณ์... การให้ตัวเองมีพลังที่เท่ากับวีรชน โดยปลดขีดจำกัดและสิทธิของร่างกายของตนให้วีรชน ต่อให้เป็นเพียงวีรชนระดับE แต่ถ้านำมาเทียบแล้ว พลังจะสามารถเทียบกับแรงค์A ในยามปกติได้เลย และถ้าแรงค์S นำสิ่งนั้นมาใช้ ก็คงไม่ต่างอะไรจากการเรียกอสูรกลับมายังโลกนี้อีกครั้ง

“นี่แหละการเตรียมใจ... และพลังของข้า...”

มอเดร็ดจำเป็นที่ต้องใช้พลังทั้งหมดที่ตนเองมี...

เกราะพวกนี้เป็นของที่กษัตริย์อาเธอร์มอบให้เธอ มันสามารถปกป้องเธอได้อย่างแน่นอน มันถูกลงเวทมนตร์ที่ช่วยเรื่องพลังป้องกันและความเร็วเต็มไปหมด

ที่มากกว่านั้นยังมีรอยสักที่ลงพลังของกษัตริย์อาเธอร์เอาไว้ นี่แหละไพ่ตายที่จะทำให้เธอมีโอกาสชนะได้...

รอยสักเปล่งแสงสีทองออกมา พลังของราชาแห่งอัศวินกำลังหลั่งไหลเข้าสู่ตัวของเธอ...

“ขอให้โชคดีนะ... แล้วก็รอดกลับมาล่ะ........ มอเดร็ด เพนดรากอน”

“อา.... จะรอดกลับมาให้ดู! ขอเดิมพันในฐานะของอัศวินโต๊ะกลม ผู้รับใช้ราชา!

เธอจับดาบแน่ เพื่อเรียกพลังที่เธอเองก็รังเกียจ พลังที่มันได้พรากทุกสิ่งไปจากเธอ คนอันเป็นที่รัก... ความเชื่อใจ... พวกพ้อง... คนรัก...

แต่ในตอนนี้!

จะมัวแต่ลังเลได้ยังไง ในเมื่อทุกสิ่งมันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากข้า! ข้าก็ต้องเป็นคนจบมันด้วย!

My blade is for blood

อัศวินแห่งการทรยศ... ผู้เคยสาบานต่อราชาว่าจะจงรักภักดี จนกว่าชีวิตนี้จะหาไม่ แต่ด้วยชีวิตที่ได้รับการช่วยเหลือชุบเลี้ยง ก็เป็นสิ่งที่สังหารกษัตริย์อาเธอร์

มอเดร็ด... ทายาทอย่างไม่เป็นทาการของราชา ทรราชผู้ทำลายทุกอย่าง... ไม่เว้นแต่สิ่งที่ตนรัก..... โชคชะตากำลังเดินไป...

ผู้ที่ถูกโชคชะตารังแก ผู้โชคร้ายของเหล่าวีรชน........ บัดนี้การต่อสู้ที่เดิมพันด้วยศักดิ์ศรีที่ไร้ค่า กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว








หายกันไปประมาณ2-3วันเลยเนอะ พอดีมีปัญหาเรื่องการบ้าน แล้วก็ติดอนิเมะนิดหน่อย แต่ช่วงนี้มันก็ฟีคด้วยสิ ทุกคนอยากให้ผมลงเร็วไหมครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

51 ความคิดเห็น

  1. #47 MrWolf89 (@MrWolf89) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 14:32

    อยากให้ลงเร็วๆ
    #47
    0