The Forsaken Hero วิญญาณวีรชนของผมไม่ได้ว่าง่ายอย่างที่คิดหรอก เป็นใครยังไม่รู้เลย

ตอนที่ 24 : เวทมนตร์แห่งเลือด 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    1 ม.ค. 62

ดาบปะทะกัน นี่เป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดที่สุดเท่าที่เอมิเลียเคยเจอมา     ดาบของมอเดร็ดพยายามที่จะจัดการฟารินอย่างจริงจัง มันทำตัวเหมือนกับตัวบนขยี้อย่างแท้จริง

แต่มันก็ดูไร้ผล เมื่ออยู่ต่อดาบแห่งแสง

ทั้งที่มันไม่มีรูปร่างที่แน่นอนแท้ๆ แต่เมื่อมันมันถูกใช้เพื่อป้องกัน มันกลับแข็งยิ่งกว่าเหล็กเสียอีก

จนแม้แต่มอเดร็ดก็เริ่มที่จะทำอะไรที่ไม่ไร้ประโยชน์นี้ไม่ไหวแล้ว รู้ว่าวิธีการโจมตีแบบตรงๆไม่มีทางทำได้ แต่ก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว ในเรื่องของความเร็วและการตอบสนองอีกฝ่ายก็ไม่แพ้เธอเลย

“มะ..มอเดร็ดไหวหรือเปล่า?”

เหมือนจะไม่ไหว ถึงอีกฝ่ายจะไม่อาจะทำอะไรได้ แต่มอเดร็ดก็ไม่เคยเจอกับศึกที่ทำอะไรไม่ได้มากขนาดนี้

My blade is for blood…..

มอเดร็ดกล่าวราวกับกระซิบ

ร่างของเธอเริ่มที่จะส่องแสงสีแดงออกมา ดวงตาที่เป็นสีแดงอยู่แล้ว ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงขึ้นไปอีก

เวทมนตร์พวยพุ่งออกมา เพียงแค่มอเดร็ดจับดาบแน่น ม่านพลังก็เริ่มปริแตกแล้ว!

อากาศที่บริเวณรอบๆ หนุมเวียนอย่างบ้าคลั่งราวกับสัตว์ร้าย จนแทบจะทำให้ร่างกายของคนธรรมดาฉีกเป็นชิ้นๆได้

“จะใช้อย่างงั้นเหรอ... พลัง... ที่ฆ่าคุณพ่อ...”

!!!

มอเดร็ดเบิกตากว้าง น่าเกียจชะมัดข้าทำอะไรอยู่ ก็เพราสิ่งนี้ไม่ใช่เหรอไง ก็เพราะพลังนี้ไม่ใช่หรือไง!

ท่านพ่อถึงได้...

อยากจะอ้วก... คลื่นไส้ชะมัด ไอพลังแบบนี้น่ะ!

“มอเดร็ด! เป็นอะไรไปน่ะ”

เอมิเลียรู้สึกได้ถึงความรู้สึกขัดแย้งและความเจ็บปวด กล้ามเนื้อเหมือนกับกำลังส่งเสียงกรีดร้อง พลังเวทเหมือนกับจะฉีกร่างกายเป็นชิ้น... พลังนี้มันอะไรกัน!

“ถ้าเจ้าไม่คิดจะสู้ ก็ลากันตรงนี้เถอะ”

ดาบแห่งแสงลากยาว หมายจะสังหารหญิงสาวข้างหน้า ซึ่งมอเดร็ดกลับไม่สามารถขยับไปไหนได้เลย

“มอเดร็ด!

ปัง!

เลือด... แต่ไม่ใช่ของหญิงสาว แต่เป็นของฟารินต่างหาก มือของฟารินเกิดแผลขึ้น นี่เป็นการโจมตีจากระยะไกล แถมยังทะลุม่านพลังแล้วยังโดนมือ อย่างตรงเป๊ะ

สีหน้าของฟารินยังคงเดิม

มือซ้ายเป็นแผลจนไม่น่าจะใช้การได้อีกเพราะตอนนี้แม้แต่กำมือยังทำไม่ได้

“ปืนงั้นเหรอ... นั้นสินะ ลืมไม่ซะสนิทเลย ว่ามีคนน่ารำคราญอยู่...”

ฟารินมองไป... ยังทิศทางของกระสุน แต่มอเดร็ดที่มองตามไปก็ไม่เห็นใครเลย...

ปัง! ปัง!

เสียงดังขึ้น ฟารินใช้ดาบปัดกระสุนทั้งสองนัดนั้นทิ้ง พวกมันทะลุม่านพลังและเป้าหมายก็เป็นฟาริน

“หนีไปซะไกลเลยนะ.....”

 

“พราว เจ้ายังอยู่หรือเปล่า?”

“ยังไหวอยู่ ถ้าเป็นแบบนี้ก็น่าจะได้อีกสัก1นาที”

ในตอนนี้นิลใช้ร่างของพราวอย่างสมบูรณ์ การยิ่งในระยะนี้ไม่ใช่ใครก็ทำได้ แถมยังจำเป็นต้องใช้ทั้งลมและความไม่เสถียรของเวทมนตร์ให้กระสุนเลี้ยวอย่างแม่นยำแล้ว คนที่ทำได้ก็คงมีแค่นิลเนี่ยแหละ

สิ่งที่พราวถืออยู่ คือปืนสีน้ำตาลมีลวดลายสวลงามราวกับผลงานชั้นเลิศ แถมมันยังมีความยาวเกือบ2เมตร นั่นคืออาวุธศักดิ์สิทธิอีกชิ้นหนึ่งที่ได้สร้างตำนานที่ดังมาถึงปัจจุบัน

“ถ้าเจ้าไม่ไหวก็บอกข้านะ ไม่อย่างนั้นก็จบกันได้เลย”

ปัง! ปัง! ปัง!

นิลบอกพลางลั่นปืนซ้ำ

พราวยังไม่อาจให้นิลใช้ร่างของตัวเองได้นาน ต่างจากเอมิเลีย ที่สามารถให้มอเดร็ดใช้ร่างได้โดยแทบจะไม่จำกัดเวลา

 

 

 

“จะขว้างสินะ... ราชาแห่งอิสรภาพ.....”

ฟารินใช้มือขวาจับดาบ แล้วเจาะม่านพลังไป พวกอาจารย์ก็เริ่มจะไม่ไหวกันแล้ว การกางม่านพลังนี้ก็เพื่อไม่ให้ผลจากการต่อสู้วุ่นวายจนไปถึงข้างนอก และถ้าวีรชนที่คลั่งนี่เกิดหนีขึ้นมาได้เกิดปัญหาแน่

พวกอาจารย์ได้แจ้งเรื่องนี้แล้ว มีคำสั่งอพยพแล้ว และก็มีพวกอาจารย์และนักเรียนที่มีความสามารถมาสร้างม่านพลังระดับสูง แต่ในตอนนี้ม่านพลังที่ถูกสร้างจากคนเกือบร้อยกำลังจะพับ ภายในการเหวียงดาบไม่ถึง10ครั้ง

ในตอนนี้คนที่ไม่ได้ทำอะไร ก็มีเพียงมอเดร็ดที่ยังนิ่งอยู่

“มอเดร็ดเป็นอะไรน่ะ ขืนเป็นแบบนี้...”

“ข้ารู้อยู่แล้วน่า!

มอเดร็ดใช้ดาบค้ำร่างกายขึ้นมา... ทั้งๆที่ไร้บาดแผล แต่เลือดกำลังซึมออกทางปาก

“จะสู้อย่างงั้นเหรอ... คิดว่าสภาพแบบนั้นจะทำอะไรได้หรือไง....”

“อย่างน้อยก็ทำให้แกลำบากขึ้นได้บ้างนั้นแหละ!

“คิดอย่างงั้นเหรอ....”

ในตอนนี้ม่านพลังเริ่มรักษาตัวอีกครั้ง และมีการเสริมพลังจากการซุ่มยิงของนิลอีก ถ้าประเมินแล้วจะบอกว่าฟารินได้เปรียบก็คงไม่ใช่

“รู้อะไรไหม... ว่าเมอร์ลินคือใคร”

“หา?”

“ไม่รู้อย่างนั้นสินะ... ทั้งๆที่รักมากกว่าแม่ของตัวเอง แต่ก็ยังไม่รู้อะไรสักอย่าง....”

มอเดร็ดไม่อาจสรรหาคำโต้เถียงใดๆได้ เนื่องจากเธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นจริงๆ รู้แค่ว่าเป็นคนที่รู้จักกับกษัตริย์อาเธอร์มาก่อน แล้วก็เก่งในเรื่องของเวทมนตร์มากกว่าใครๆ ยิ่งกว่ากวินิเวียร์ ซึ่งมีพลังของเทพีเสียอีก...

และมีอายุขัยที่ไม่จำกัด

“เมอร์ลิน คือผู้ที่มีสิทธิขาดในเวทมนตร์ เพราะนางเปรียบดังรากและที่มาของเวทมนตร์ทั้งปวง และหากพูดถึงทายาทก็ย่อมที่รากนั้นด้วย...”

“จะพูดอะไรกันแน่?”

ฟารินยกดาบแห่งแสงขึ้น และจับเอาไว้แน่น ด้วยท่าที่ต่างออกไป...

พร้อมกับกล่าวคำพูดที่เหมือนกับเสียงกระซิบ...

My blade is for blood…..

“หา! นี่เจ้า!

พลังเวทพุ่งสูงอย่างที่ไม่น่าเป็นไปได้ พลังนี้... พลังแห่งเลือด... พลังแห่งความบ้าคลั่งนี้... มันคือพลังแบบเดียวกับของเธอ...

คำสาปแห่งเลือด...



สวัสดีปีใหม่ ของให้ทุกท่ามีความสุข กับวันข้างหน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

51 ความคิดเห็น