The Forsaken Hero วิญญาณวีรชนของผมไม่ได้ว่าง่ายอย่างที่คิดหรอก เป็นใครยังไม่รู้เลย

ตอนที่ 22 : เริ่มการต่อสู้ของพี่น้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    29 ธ.ค. 61

มอเดร็ดยังจำได้ ฝีมือการต่อสู้ของวีรชนคนนี้อยู่ในระดับเดียวกับกษัตริย์อาเธอร์ ถ้าต้องปะทะกับคนแบบนั้นในพลังที่มากกว่าเดิมล่ะก็ จะชนะได้หรือเปล่าก็ยังไม่รู้

“เดี๋ยวก่อน!

มอเดร็ดส่งเสียงสุดตัว

ม่านพลังกำลังจะคลายออก

ถึงฟารินจะยังดูปกติแล้ว แต่ว่า....

มอเดร็ดคิดได้ว่าถึงยังไง เธอก็รู้สึกได้ถึงความรู้สึกขนลุกที่ออกมาจากฟาริน ถึงมันจะเบาบางจนเธอยังแทบมองข้าม แต่ถ้านั่นเป็นสิ่งที่พยายามกดเอาไว้เอาสุดกำลังล่ะก็

มอเดร็ดยึดร่างของเอมิเลีย ด้วยกำลังสูงสุดที่มี พลังเวทรวมกันที่มือ นั่นคือความสามารถของเธอ แสงถูกบีบอันจนเกิดลมและไอของพลังเวท

จากนั้นก็คว้างมันออกไป

หอกแห่งแสงเจาะม่านพลัง ประกายไฟที่กระเด็ดออกมา แสดงถึงความไม่ธรรมดาของการปะทะ

หอกสีแดงทะลุผ่านม่านพลังและตรงไปที่ฟาริน

ถ้าหากเป็นมนุษย์ ต่อให้มีฝีมือ แต่การที่จะรับพลังขนาดนั้นตรงๆโดยที่ไม่มีอุปกรณ์ยังก็เป็นไปไม่ได้

แต่ว่า...

ฝ่ามือทั้งสองถูกใช้ประกบกัน

หอกแห่งแสง จางหายไปในพริบตา

ฟารินสามารถทำแบบนั้นได้ เรื่องที่แม้แต่อาจารย์ที่อยู่รอบๆ ก็ยังไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเอง พลังเวทที่มากขนาดนั้น สามารถทำให้หายไปได้ภายในพริบตาเดียว...

“ให้ตายสิ... ความรู้สึกไวเหลือเกินนะ อัศวินแห่งการทรยศ...”

รอยยิ้มที่น่าหวาดกลัวปรากฏออกมา

“ดูเหมือนว่า... จะต้องสู้สินะ...”

มอเดร็ดใช้ความเร็วของตนเองกระโดดเข้าไปในช่องว่างที่เธอสร้าง

“ปิดทางออกซะ ใช้พลังสูงสุด!

มอเดร็ดตะโกนสั่งพวกอาจารย์ที่อยู่ข้างนอก ซึ่งพวกเขาก็ยอมทำตามแต่โดยดี ม่านพลังฟื้นตัวจากการเอาพลังเวทไปอุดเอาไว้ทั้งหมด และมันแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

“เจอกันอีกแล้วสินะ มอเดร็ด...”

มอเดร็ดเรียกดาบคู่กายของตนเองออกมา พลังที่เหมือนจะฉีกอากาศรอบได้กำลังปะทุออกมา

“รู้จักฉันด้วยสินะ...”

มอเดร็ดพยายามยืนยันความคิดของตัวเอง ยังไงการที่วีรชนคนนี้จะรู้ตัวตนของเธอ ก็อาจจะมาจากการรับรู้ผ่านฟารินก็ได้...

มอเดร็ดตั้งดาบขึ้นด้วยความไม่ไว้ใจ...

ยังไงคนคนนี้ก็อันตราย.....

“หึ... เจ้า... น่ะ...”

ร่างของฟารินขยับเรียกร้องให้พลังรวมกันที่ฝ่ามือ

“ในตอนนั่น เจ้าลืมไปแล้วงั้นหรือ... มอเดร็ด...”

ฟารินไม่ได้คิดจะยืนเฉยๆอีกแล้ว ร่างอันเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง บุกเข้าไปอย่างรวดเร็ว มอเดร็ดเองก็ต้องตอบสนองด้วยความเร็วที่มาพอจะต้านการโจมตีนั้นได้

“ก็เจ้าน่ะ... เป็นคนฆ่าข้าเองไม่ใช่เหรอ...”

ฟารินมองมอเดร็ดอย่างเย็นชา

เป็นดั่งเข็มที่ทิ่มแทงเข้าไปให้อยู่ในหัวใจของมอเดร็ด.. ถ้านับคนที่เธอฆ่าไปล่ะก็ เป็นพวกเดียวกันมากกว่าครึ่งเสียอีก... แต่ว่าใครล่ะ...

“มะ...ไม่ใช่... ตอนนั้นน่ะ”

ทั้งอย่างนั้น มอเดร็ดกลัวสั่นกลัว กลัวกับเรื่องราวที่เธอได้ทำไป...

จะทำยังไง.....

“ขะ...ข้าน่ะ...”

ดาบในมือสั่นไม่หยุด... ทั้งๆที่อยู่ในการต่อสู้แท้ๆ แต่กลัวหวาดกลัวได้ขนาดนี้...

“เป็นไรไปน่ะ!

“ก็ข้าน่ะ...”

“ในตอนนั้น เจ้าไม่ได้เพียงสังหารข้า แต่ยังรวมถึงพ่อของข้าด้วย...”

“ขะ.ข้า.....”

“ทำไมเจ้าถึงเป็นคนเดียวล่ะ... ที่ได้รับความรักจากเขา ข้าก็ควรจะได้รับโอกาสเหมือนเจ้าแท้ๆ”

“หยุดนะ! เจ้าไม่ใช่! ยังไงเจ้าก็ไม่มีทางเป็นเด็กคนนั้น!

“จะคิดอย่างไงก็ช่าง ยังไงข้าก็เป็นข้า... เจ้าจะมาบอกข้าอีกเสียเท่าไร ก็ไม่มีประโยชน์หรอก”

ดาบแห่งแสง ที่ไร้รูปร่างที่แน่นอน ปรากฎออกมาอย่างน่าพิศวง นั้นคืออาวุธของเขาอย่างงั้นเหรอ มันมีตัวตนและไร้รูปร่างในขณะเดียวกัน ราวกับเป็นเพียงแสงดาวที่มีอยู่แต่ก็ไม่อาจจะรู้สึกได้

ดาบทั้งสองปะทะกันอีกครั้ง...

ด้วยฝีมือที่เหนือกว่าระดับมองด้วยสายตาของคนธรรมดาได้ทัน สูสีแต่มอเดร็ดยังรู้สึกกดดันอยู่ เธอต้องใช้เวทมนตร์สูบฉีดเพื่อเป็นการกระตุ้นร่างกาย และเพิ่มปฎิกริยาการตอบสนอง

แต่ทั้งๆที่ฝีมือดาบพอๆกันแท้ๆ แต่มอเดร็ดกลับไม่แสดงสีหน้าผ่อนคลายลงเลย

ทักษะของทั้งสองเหนือยิ่งกว่าใครบนเกาะนี้แล้ว

 

 

 

“นิล เราเองก็ไปด้วยเถอะ”

พราวซึ่งมองดูการต่อสู้นอกม่านพลังก็รู้สึกกลัว แต่หากตัวเองยังอยู่ตรงนี้ก็คงไม่มีอะไรเปลี่ยนไปได้ ถ้าจะเป็นกำลังให้ล่ะก็ ก็ต้องตอนนี้

ม่านพลังยังก้างเอาไว้อย่างแข็งแกร่งดี หากไม่มีม่านพลังนี้ พลังเวทคงจะทะลักจนมีคนสลบไปแล้ว ความดันเวทมนตร์ที่ผิดปกตินี้

และเกิดจากการปะทะของอัศวิน ที่ไม่ได้มีความโดดเด่นด้านเวทมนตร์

“ใจเก็นก่อนพราว เจ้าคิดว่าจะเอาเข้าไปช่วยได้อย่างงั้นเหรอ พลังของข้าไม่ใช่สิ่งที่เอาไว้ล้มพลังระดับเทพแบบนั่นหรอกนะ!

“ตะ...แต่ว่า...”

จริงอย่างที่นิลบอก

การต่อสู้ของทั้งสองไม่ใช่ลักษณะที่จะเข้าไปแทรกได้ เพราะระดับมันต่างกันเกินไป และอีกอย่างพราวไม่อาจดึงพลังของนิลได้มากเท่าที่ควร ถ้าถึงพลังระดับสูงสุดได้ ก็คงจะพอทำอะไรได้บ้าง

อีกวิธีหนึ่งก็คือการให้นิลยึดร่างไปเลย แต่พราวไม่สามารถรักษาความเสถียรไว้ได้มากพอ หากเป็นอย่างนั้นแล้วพราวเกิดไปสัมผัสบัลลังวีรชนขึ้นมา เธอจะตาย...

“งั้นจะให้ดูอย่างนี้เหรอ!

พราวไม่อยากยอมรับ...

เธอต้องการที่จะช่วยน้องชายของเธอ เพราะฟารินเป็นเด็กที่มีพลังเวทอ่อนแอ ร่างกายก็ไม่ได้แข็งแรงเป็นพิเศษ ต่างจากพี่น้องทั้งหลาย พราวจึงดูแลฟารินเป็นพิเศษ

ทั้งที่ดูแลมาตลอด แต่ตอนนี้ทั้งๆที่มีนิล ซึ่งเป็นวีรชนที่สุดยอดอยู่แล้วแท้ๆ แต่กลับทำอะไรไม่ได้...

“พูดอะไรของเจ้าน่ะ?”

นิลแย้งออกมา

“เจ้าลืมไปหรือเปล่า ว่าอาวุธของข้าไม่ได้มีเพียงดาบและของ้าวนะ”

นิลไม่ใช่วีรชนธรรมดา ก็เพราะมีชื่อเสียงและสร้างผลงานที่เห็นมาถึงปัจจุบัน แต่อีกเหตุผลหนึ่ง ก็เพราะว่าผูกพันกับอาวุธหลายชนิด นั้นก็เป็นเหตุผลหนึ่ง








เย้ๆ ฉลองผู้ติดตาม100คนแล้ว!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

51 ความคิดเห็น

  1. #33 Sandos (@palungny) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 13:23
    ขอบคุนคับบบบบ
    #33
    0
  2. #32 Foriest L LefariaN (@blacksmith1) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 11:51
    หนุกมากกก ขออีกกก
    #32
    0