The Forsaken Hero วิญญาณวีรชนของผมไม่ได้ว่าง่ายอย่างที่คิดหรอก เป็นใครยังไม่รู้เลย

ตอนที่ 18 : นิทานราชา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61

ฟารินเลือกซื้อเนื้อสเต็กมาจากร้านค้า และเป็นแบบที่หมักมาสำเร็จรูปแล้ว เพิ่มด้วยผักเคียงและมันบด เท่าที่จำได้เครื่องครัวในบ้าของเอมิเลียก็มีมากพออยู่แล้ว จะยังไงฟารินก็มีความสามารถพออยู่แล้วด้วย

“นี่ๆ นั่นเนื้อใช่ไหม? ที่มาจากวัวน่ะ สีแดงสวยจังเลย เหมือนกับทับทิมเลย”

ฟรีน่ามองไปยังเนื้อ และเอ่ยน้ำเสียงและท่าทางเหมือนกับเด็กออกมา ทั้งๆที่บอกว่าตัวเองเกิดก่อนแท้ๆ สายตาที่ตื่นเต้นและเปล่งประกาย ราวกับทองคำเสียจริง

“รอหน่อยนะ จะไปทำสลัดมากให้กินก่อน กินได้หรือเปล่า?”

ส่วนมากเด็กจะไม่ชอบกินผัก ดังนั้นฟารินจึงต้องถามก่อน ที่จริงฟารินก็รู้ว่าผักมีประโยชน์ต่อเด็ก แต่ถ้าหากเด็กไม่กินแล้วทำมา ก็น่าเสียดาย

“ผัก....? อ้อ ไม่เคยกินเหมือนกัน แต่พี่สาวจะพยายาม เอามาสิ”

ปฏิกิริยาผิดคาด ตอนแรกฟารินนึกว่าจะทำหน้าหยี้เสียอีก แต่ฟรีน่ากลับทำหน้าตื่นเต้นออกมา

ฟารินจึงทำสลัดให้กับฟรีน่ารองท้องไปก่อน ก่อนที่จะทำสเต็กให้ หมักซอสอย่างดีจริงอยู่ว่าราคาแพงมาก แต่ฟารินคิดว่าได้องทำสเต็กเสียบ้างก็ดี

“ฟารินไม่กินเหรอ?”

“ไม่เป็นไร ถือว่าฉันเลี้ยง....”

“อย่าพูดอย่างงั้นสิ เอา งั้นนี่”

ฟรีน่าหันเนื้อหยาบๆ แล้วก็ยืนซ้อมที่มีเนื้อเสียบอยู่ให้กับฟาริน ในตอนนี้ก็งคงไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธแล้ว ฟารินจึงกันเนื้อนั้น รับของที่ฟรีน่ายืนมา

 

ฟารินสังเกตได้ ฟรีน่าแลดูจะประทับใจอาหารมาก จนเกินเหตุ แม้แต่ฟารินก็ยังอดสงสัยไม่ได้ว่านั้นแค่แกล้งหรือเปล่า เพราะถึงเขาจะทำอาหารบ่อยๆ แต่ก็คิดว่าฝีมือก็ไม่ได้วิเศษอะไร

“จะว่าไป มีเรื่องกลุ้มใจอยู่ใช่ไหมล่า”

“รู้ด้วยเหรอ...”

จะบอกว่าใช่ ก็คงใช่...

เรื่องของพราว พี่สาวคนนั้น... มีสิ่งที่สุดยอดแบบนั้นแท้ๆ แต่ตัวเองก็เป็นได้แค่คนธรรมดา ไม่มีความสามารถอะไรเลย ทั้งเวทมนตร์ทั้งการใช้อาวุธ เป็นได้แค่ตัวถ่วงเท่านั้น

“รู้อยู่แล้วล่ะ ก็ใจของเราเชื่อมถึงกันนี่น่า”

“ก็......... นั่นสินะ เฮอ... แล้วมีอะไรงั้นเหรอ ถึงได้ยกเรื่องนี้มา”

“พี่สาวน่ะ แค่อยากจะมาเล่านิทานให้ฟังเท่านั้นเอง”

“นิทาน?”

“ใช่แล้วนิทาน เป็นนิทานที่คนคนหนึ่งชอบเล่าให้กับพี่สาวฟังน่ะ เป็นเรื่องราวของราชาคนหนึ่ง”

การให้เด็กน้อยมาเล่านิทานแบบนี้ อาจจะดูแปลกๆ ฟารินก็เคยได้ฟังนิทานเหมือนกัน ถึงจะไม่มีพ่อแม่ แต่ก็มีแม่เลี้ยงที่บ้านเด็กกำพร้าสามคน

เห็นบอกว่าตัวเองก็เคยเป็นเด็กกำพร้ามาก่อน แล้วบวกกับหาสามีไม่ได้ รู้สึกว่าจะมีคนหนึ่งที่สามีทิ้งไปด้วย

“เป็นเรื่องราวของราชาที่ได้รับชื่อว่าเป็นเทวดาบนดิน เป็นชายที่อยู่เหนือวีรชนทั้งป่วง เป็นราชาของราชา...”

ก็เป็นเรื่องราวที่หาได้ทั่วไป...

จากนี้ก็คงเป็นการบุกรุกจากภายนอก ไม่ก็มีลูกที่ออกมาเป็นคนแปลก แล้วได้รับคำทำนาย หรือจะเป็นการต่อสู้กับอสูรล่ะ

“ประชาชนของเขา ไม่ว่าใครต่างยิ้มทั้งน้ำตา เมื่อได้เห็นพระพักตร์ของราชา ต่างยิ้มมาด้วยความยินดี... ไม่ว่าราชาคนนั้นจะเสด็จไปที่ใด ที่ที่นั้นจะดีขึ้นและดีขึ้น”

“นั้นเป็นเวทมนตร์ที่คนนั้นมีงั้นเหรอ?

“เวทมนตร์? ก็แล้วแต่นะว่าฟารินจะนิยามเวทมนตร์ว่าอย่างไร แต่สำหรับพี่สาวมันไม่ใช่หรอกนะ

ฟรีน่าได้ยินเรื่องราวนี้... ได้ยินมาจากคนคนหนึ่ง คนที่คอยดูแลเธอ... ทุกครั้งที่เขาเล่าเหมือนกับว่าเป็นสิ่งที่เขาได้พบจริงๆ เขาได้พบกับราชาคนนั้นจริงๆ

เป็นการเล่าที่มาจากใจ เพราะประทับใจในสิ่งที่เห็น ประทับใจในสิ่งที่ท่านได้ทำเอาไว้

“ราชาคนนั้น เคยต้องเผชิญกับภายแล้ง ราชาจึงบันดาลฝนจากหยาดเหงื่อและสติปัญญาของท่าน เมื่อเผชิญกับปัญหาน้ำท่วมท่านก็บันดาลเขื่อนกักน้ำ เมื่อดินเปรี้ยวเสียจนไม่อาจเพาะปลูก ก็เพียงทำให้ดินดีขึ้น ราชาผู้ใช้นิทานของผู้ว่ายน้ำอย่างไม่หยุด7วัน7คืน”

“.......”

“เป็นราชา... แห่งราชา เป็นวีรชนที่เหนือกว่าใครทั้งสิ้น แต่ท่านไม่ได้มีพลังวิเศษใดๆ ไม่ได้มีพระราชวังที่ประดับไปด้วยเพรช ไม่ได้มีคทาวิเศษ”

“.............”

“ท่านมีเพียงดินสอ ที่เหลาจนกุดแล้วใช้ไม้มาดามต่อ ท่านมีเพียงหมวกที่บังสุริยันอันร้อนแรง แต่หยาดเหงื่อที่หยดลงบนแผ่นดิน... ก็มากมายอย่างไม่อาจจะนับได้”

“.......”

“นี่ไม่ใช่เรื่องราวของราชาผู้มีพลังวิเศษ ไม่ใช่เรื่องราวของราชาที่ชนะศึกไปทั่วทุกทิศ ไม่ใช่เรื่องราวของราชาผู้ตกอับ”

ฟารินคิดถึงคำพูดของฟรีน่า...

ราชาคนนั้นไม่ใช่ผู้วิเศษ...

ไม่ใช่เทพ... ไม่ได้มีพลังวิเศษ ไม่ได้มีดาบที่ตัดได้ทุกสิ่ง ไม่ได้มีสิ่งที่จะบันดาลความปรารถนาได้ทุกอย่าง

แต่ว่า...

แต่ว่า...

“ราชาคนนั้น คือผู้ชนะใจของคนทั่วทั้งโลก แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังเป็นคนธรรมดา เป็นราชาที่เหนือยิ่งกว่าราชา... เป็นวีรชนของเหล่าราชาทั้งป่วง”

“.........”

“ก็นะ พี่สาวจะบอกเอาไว้แล้วกัน การจะเป็นวีรชนได้ ไม่จำเป็นต้องมีพลังวิเศษ ขอแค่มีใจที่แข็งแกร่ง... ไม่ว่าจะเป็นใคร... จะเป็นเด็กที่เดินไม่ได้ หรือคนที่ไม่อาจแม้แต่ใช้เวทมนตร์ ก็เป็นวีรชนได้เหมือนกัน”

ฟรีน่ากล่าวพร้อมกับยิ้มให้...

ฟารินเริ่มรู้สึกถึงความเป็นพี่สาวในตัวเด็กคนนี้มากขึ้นแววตาที่ไม่อาจมองทะลุได้ แต่มันก็อ่อนโยน...

“ฟังให้ดีนะฟาริน... ไม่ว่าฟารินจะเป็นอะไร จะมีพลังหรือไม่ จะฉลาดหรือโง่เขลา จะรวยจน จะถูกมองว่าดีหรือเลว จะนับถือสิ่งใด จะรักใคร ฟารินย่อมเป็นวีรชนได้เสมอ.....”

ไม่ว่าใคร...

ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใด...

ไม่ว่าจะสูงต่ำ...

“หากฟารินยังมีจิตใจของวีรชนอยู่ ยังมีอุดมคติที่ไม่อาจยอมได้อยู่.....”

ฝ่ามือสัมผัสไปที่หน้าอกของฟาริน พร้อมกับความอบอุ่นที่ไม่อาจพรรณนาได้

“พยายามเข้าล่ะ น้องชาย..... ผู้โชคร้ายเอ๋ย...”

หายไป... ทั้งที่ใกล้กันขนาดนี้แท้ๆ แต่กลับไม่อาจรู้ได้ว่าหายไปไหน เหมือนกับผีจริงๆ

ราชา... เรื่องราวที่ฟารินก็รู้จักดี... นิทานที่เขาคนนั้น... พี่ชายได้เล่าให้ฝัน ร้องเพลงกล่อมให้ก่อนนอน..... เทวดาผู้เดินอยู่บนดิน

ต่อให้ไม่มีพลังวิเศษ... ก็ชนะใจคนทั้งโลกได้..... เรื่องราวของราชาผู้ทรงธรรม...

“ไม่หรอก... ผมน่ะ... ไม่ได้ยิ่งใหญ่แบบนั่นหรอกนะ”

แต่ว่า... ก็จะทำให้ถึงที่สุด...

ฟารินแสดงสีหน้าออกมาเช่นนั้น

 

“ฟาริน!

“ไง ครับพี่พราว”

“ทิ้งพี่ไว้แบบนั้นได้ไง..... แล้ว! กลิ่นนี่มันหรือว่า! เนื้อสันในหมักซอสพิเศษเป็นสิบวัน!

“แค่กลิ่นยังรู้ละเอียดขนาดนั้นอีกนะ...”

พราวเปิดประตูมาด้วยสีหน้าที่โมโหเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเพราะทิ้งเธอไว้ที่โรงเรียนหรือเพราะเรื่องสเต็กกันแน่

“รีบทำมาให้พี่สาวเดี๋ยวนี้เลย!

“ขอโทษนะครับ แต่หมดแล้วล่ะครับ”

ฟารินก็ตอบไปแบบฝืนยิ้ม แต่ก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเหมือนกัน

 

แล้วก็พูดถึงเอมิเลีย ตอนนี้เธอก็นั่งน้ำลายสอ หลบอยู่ตรงมุมบ้านเพราะต้องแอบฟังแล้วก็อดทนต่อกลิ่นและเสียกิน และภาพการกินนั้นก็บาดใจมาก

ส่วนมอเดร็ดตอนนี้ก็หายไป แล้วตัดการรับรู้ของกลิ่นและการมองเห็นไปด้วย เพื่อหนีความจริง

อนุภาพของเนื้อช่างร้ายกาจนัก ที่ทำให้อัศวินแห่งการทรยศต้องหนีได้...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

51 ความคิดเห็น

  1. #38 ThelastHop (@teamzadarkkiller) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 19:06
    ยะ...อย่าบอกนะว่าท่าน!?

    คิดถึงแล้วน้ำตาจะไหลอีกแล้ว // เช็ดน้ำตา
    #38
    0
  2. วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 15:39
    ไม่นึกว่ากล่าวถึงท่านนะครับ
    #24
    0
  3. #23 666nooker666 (@666nooker666) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 19:37

    ผมร้องไห้ตอนอ่านแบบไม่อายใครเลยครับ

    #23
    0
  4. #22 ชากับกาแฟ (@luckyazaz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 16:07
    ทำไมรู้ว่าเกี่ยวกับอาเธอร์ แต่ก็สับสนนิดๆ
    #22
    1
    • #22-1 Rainbow Nova (@Nova1004) (จากตอนที่ 18)
      25 ธันวาคม 2561 / 17:17
      เป็นเนื้อเรื่องในส่วนที่ไม่มีในตำนาน แต่ผมเติมแต่งขึ้นมาเองครับ
      เพราะผมอยากจะแต่งนิยาย ที่เอาตำนานครึ่งหนึ่งมารวมกัน
      #22-1
  5. #21 นกทั้งชาติ (@akanepumtip) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 15:32

    อืม...ราชาคนนั้นคือรัชกาลที่ 9 สินะครับ

    #21
    1
    • #21-1 Rainbow Nova (@Nova1004) (จากตอนที่ 18)
      25 ธันวาคม 2561 / 16:02
      จะเป็นใครได้อีกครับ
      #21-1