BRO#Lies รุ่นพี่แกล้งรัก!

ตอนที่ 9 : Lies 06 ► เพื่อสิ่งที่รัก...ฉันทำได้ทุกอย่าง [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    23 ส.ค. 62





Lies 06

"เพื่อนสาว...ของฉัน" เสียงเรียกที่แสนคุ้นเคยแต่แอบไปด้วยจริตแฝงบางอย่าง 

ริสา เพื่อนสาวคนสนิทที่ยิ่งกว่าเนื้อคู่บุพเพ ก็เป็นยัยเพื่อนคนนี้แหล่ะค่ะ เรียนม.ปลายด้วยกัน และท้ายสุดยังจะเข้ามอเดียวกันได้อีก

ริสาขยับร่างบางมาใกล้ๆ ยกแขนกอดคอฉันอย่างจงใจ มาเสียงหวานแบบนี้มีไม่กี่อย่างหรอกนอกจากชวนเที่ยว

"จะหลอกให้ไปเที่ยวด้วยล่ะสิ?" ฉันเหล่มองอย่างรู้ทัน 

"แหม่เพื่อน...ก็รู้ใจ คือคืนนี้หน่ะ…"

"No! ค่ะ" 

"แกจะไม่ให้โอกาสฉันพูดให้จบประโยคหน่อยเหรอ" ริสาทำเสียงง้องอนอย่างผิดหวัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยใจ

"วันนี้ฉันไม่ว่าง"

"ไม่จริง… ฉันรู้นะ ว่าวันนี้วันหยุดแกที่คาเฟ่"  

คุ้นๆ ว่าฉันยังไม่เคยระบุเรื่องวันหยุดกับมันไปนะ เพราะเอาเข้าจริงๆ งานของฉันมันมีสลับวันหยุดตลอด หรือบางทีก็จ๊อบอื่นแทรกเข้ามา 

"ห่วงน้ำเงินเหรอ… เดี๋ยวฉันโทรไปบอกน้ำเงินให้ก็ได้ ว่าวันนี้พี่ริสาขอยืมตัวพี่ชมคนเก่งหนึ่งวัน รับรองว่าพี่ริสาจะดูแลอย่างดี อีกอย่างพี่รันจะได้ไม่ต้องห่วงแกด้วย นะ! ไปกับฉันเหอะนะ" ริสากระแสะเข้ามาใกล้อีกที ฉันว่านะ...จริงๆ แล้วไม่ได้จะคุยกับน้ำเงินหรอก อยากได้ยินเสียงพี่รันมากกว่า

"แกเป็นอะไรของแกเนี้ย ทุกทีไม่เห็นจะคะยั้นคะยอแรงเบอร์นี้"

"ก็ไม่มีอะไร แค่ช่วงนี้อยากปลดปล่อยบ้าง" สายตาหลบหลีกดูมีพิรุธ

"เอาความจริง" ฉันเน้นเสียง

"ฉันได้พิกัดร้านใหม่ สไตล์นั่งชิล จิบเบาๆ ไม่โฮกฮาก นั่งสบายๆ สไตล์สโลว์ไลฟ์ พอดึกหน่อยมีดนตรีสดเล่นคลอเบาๆ ฉันว่ามันต้องเริ่ดแน่ๆ ที่สำคัญนะผู้หล่อเยอะมากกก" 

"รอบนี้มาผิดพิลึกเห็นทุกทีแสงสีต้องมา เพลงมันส์ต้องมี มาวันนี้อยากได้สโลว์ไลฟ์?" 

"อย่าแซวเพื่อน… เพื่อนก็แค่อยากเปลี่ยนอาหารตาบ้าง แบบผู้หล่อๆ สไตล์ผู้ชายอบอุ่น แต่งานนี้รับประกันนะว่าฟรีแน่นอน แม้กระทั้งค่ารถกลับบ้าน"

"ถือว่าข้อเสนอดี แต่วันนี้ฉันสละสิทธิ์ พอดีว่าฉันมีจ๊อบด่วนเข้ามาจากพี่เอเจนซี่ที่รู้จักกัน เขาให้ไปทำ MC ของเหล้ายี่ห้อหนึ่งในผับคืนนี้น่ะสิ"

"ไหง...คดีพลิกจากร้านสโลว์ไลฟ์ไปเป็นร้านในผับแบบนี้ล่ะ วันนี้ฉันต้องกินแห้วจากแกอีกแล้วใช่ไหมยัยชม" ยัยริสารู้ดี ถ้าฉันเลือกงาน มันจะไม่เคยขัดเลย

"ขอโทษนะยัยริส วันนี้ฉันต้องเลือกเงินมากกว่าจริงๆ" ฉันโอ๋ริสาอย่างรู้สึกผิดแบบไม่สุด ทำไงได้ล่ะ งานนี้ได้ค่าแรงตั้งสองเท่ากว่าปกติ ฉันก็ต้องเลือกเงินมากกว่าเพื่อนสิ ไม่เห็นจะต้องคิดมากมาย

K PUB

ฉันมาก่อนเวลาที่กำหนด เพื่อเตรียมตัวบรีฟงาน เมื่อได้เห็นชุด MC ที่ต้องใส่ในคืนนี้แล้วถึงกับยืนอึ้งไปชั่วขณะหนึ่งเลย คือมันโป๊มาก! โป๊เกินที่คำว่าเซ็กซี่น้อยๆ ของพี่นกเอเจนซี่เสียอีก แค่แนะนำมิกเซอร์ต้องขนาดนี้เชียวเหรอ?!

"..." 

ฉันได้แต่ยืนมองชุดด้วยความกังวลอย่างมาก ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าสถานอโคจรแบบนี้มันเต็มไปด้วย เสือ สิงห์ กระทิง แรด ทั้งนั้น คงไม่แคล้วพวกมือไม้ปลาหมึกยั้วเยี้ยแน่ แล้วงานนี้ปฏิเสธไม่ได้แล้วด้วย เพราะทุกครั้งก่อนจะเริ่มงาน พี่นกจะแวะเอาสัญญามาให้เซ็นก่อนเสมอ เพื่อเป็นหลักประกันว่าเราจะไม่ทิ้งงานแน่ๆ เมื่อมาถึงหน้างาน 

ฉันอยากจะบ้าตาย...

ถ้าไม่ใช่เพราะค้างค่างวดบ้านมาเกือบจะสามเดือนแล้ว แถมทางธนาคารก็มีทั้งจดหมายเตือน ทั้งโทรทวง ขู่เข็ญอยู่เป็นระยะๆ ว่าจะทำการยึดบ้าน ฉันคงไม่จนมุมขนาดเสี่ยงรับงานเซ็กซี่จากพี่นกหรอก ทั้งที่ปกติแล้วฉันจะรับงานซอฟๆ เสมอ ถึงค่าจ้างจะไม่สูงมากแต่ก็ยังเซฟตัวเองมากกว่าแบบนี้

ขอร้องไห้ได้ไหม… ทำไมชมพูต้องทำขนาดนี้ด้วยนะ ฮือออ

"เธอๆ รีบเปลี่ยนชุดสิ อีกครึ่งชั่วโมงงานจะเริ่มแล้วนะ" เพื่อน MC ที่แต่งตัวเสร็จแล้วเดินมาสะกิดบอก เธอยิ้มให้ฉันอยากเป็นมิตร เพราะมองชุดที่เธอใส่ก็ให้ใจหายใจคว่ำ มันทั้งสั้นทั้งแหวกจนอกอีแม่จะแตกตาย แล้วชุดเราก็เหมือนกันอย่ากับแกะเลยด้วย

"จ้ะๆ ขอบใจนะ"

เฮ้อ… The show must go on นะยัยชม! สู้ๆ เพื่อบ้านของเรา!



[LOADING 50 %]



เสียงดนตรีบีทหนักๆ ดังกระหึ่มกึกก้องไปทั่วงาน เหล่านักท่องราตรีมากมาย ต่างพากันโยกย้ายไปตามจังหวะเพลงอย่างเมามันส์ แต่นั่นเป็นเพียงแค่บรรยากาศของฟลอร์ชั้นล่าง เพราะจุดที่ฉันยืนอยู่คือโซนวีไอพีของฟลอร์บน หากมองตรงนี้ สามารถเห็นบรรยากาศได้ทั่วงานเลยทีเดียว ในส่วนวีไอพีถูกเหมาโดยเจ้าของงานซึ่งก็คือเจ้าของผับ เขาจ้างให้ฉันมาเอนเตอร์แทนแขกพิเศษระดับวีไอพีของชั้นนี้

 

ก่อนจะเริ่มงานได้มีการบรีฟงานว่า MC มีหน้าที่เอนเตอร์เทนแขก ซึ่งคำว่าเอนเตอร์เทนในที่นี้มันไม่ใช่แค่การเชียร์เหล้า ชงมิกเซอร์อย่างที่ฉันเข้าใจ แต่มันรวมไปทุกๆ อย่างที่แขกระดับวีไอพีต้องการ และนั่นมันสุ่มเสี่ยงมากๆ กับชุดที่โป๊เกินเซ็กซี่แบบนี้ ฉันจึงต้องมีทั้งสติและสกิลในการเอาตัวรอดจากเสือสิงห์กระทิงแรดแถมยังมือปลาหมึกโคตรพวกนี้ด้วย


"น้องๆ มาทางนี้หน่อย" เสียงแขกเริ่มเรียกใช้บริการ ฉันหันไปตามเสียงและเดินเข้าไป "น้องชื่ออะไร พี่จะได้เรียกถูก?"


"ชื่อชมพูค่ะ" ฉันตอบเสียงเรียบพลางขยับยิ้มการค้า


"น่ารักดี คืนนี้พี่เหมาเรานะ"


"คะ?" เหมาอิหยังวะ!


"ก็งานน้องให้เอนเตอร์เทนแขก แต่พี่เลือกน้องให้มาดูแลโต๊ะพี่โต๊ะเดียวไง จะได้ไม่เหนื่อยมาก แถมทิปหนักด้วยนะ"


ดูแลโต๊ะเดียวเหรอ… ก็น่าจะดีมั้ง ฉันจะได้ไม่ต้องเดินไปเดินมาล่อเสือ ล่อตะเข้ด้วยชุดนี้ แถมคำว่าทิปดีนี่ก็น่าสนใจไม่น้อย แล้วเขาเองก็ดูไม่ค่อยหน้าม่อเท่าไหร่ น่าจะรับมือด้วยไม่ยาก… มั้ง


"แต่เจ้าของงานจะดุฉันได้นะคะ ถ้าฉันมาบริการโต๊ะนี้โต๊ะเดียว" ฉันแกล้งแย้ง


"ดุเดอะอะไร พี่เป็นเพื่อนสนิทกับมัน พี่เคลียร์ได้"


ฉันยิ้มการค้าอีกครั้งก่อนเดินเข้าไปเสิร์ฟและชงเหล้าให้เหล่าชายหนุ่มกลุ่มนี้ การบริการของฉันไม่ใช่แค่เขาคนนั้นคนเดียว แต่รวมถึงเพื่อนๆ ในโต๊ะนี้ด้วยประมาณ 3-4 คน 


ยิ่งเริ่มดึกบรรยากาศก็เริ่มคึกครื้นมากขึ้น แขกร่วมโต๊ะเริ่มสนุกกับเสียงดนตรีและเหล้าที่พร้อมเสิร์ฟ ต่างคนต่างพากันลุกเต้นสนุกสนานตามฤทธิ์ของแอลกฮอล์


ชายหนุ่มผู้เสนอเหมาบริการฉันเริ่มขยับเข้ามาใกล้และยกมือจับเอวฉันเข้าแนบร่างใหญ่ของเขา ฉันพยายามปัดป้องอย่างสุภาพแม้ในใจจะตกใจมาก ทว่านอกจากเขาจะไม่ปล่อย มือไม้เขาก็เริ่มไม่อยู่นิ่ง มันลูบไล้ไปทั่วร่างบางของฉันอย่างหยาบคาย ในเมื่อสถานการณ์เริ่มไม่ปกติฉันต้องหาทางรอดจากตรงนี้


"เอ่อ... ขอโทษนะคะ ฉันขอตัวไปห้องน้ำก่อนค่ะ" ฉันค่อยๆ ดึงมือเขาออก แล้วแสร้งยิ้ม


"อ่าหะ รีบมานะจ๊ะคนสวยของพี่" ฉันเบี่ยงหน้าหลบมือหนาที่เชยปลายคางกันเหมือนจะจูบ รู้สึกรังเกียจจนแทบจะเก็บสีหน้าไม่อยู่


ตัดสินใจรีบลุกออกมาจากตรงนั้น คงต้องขอตัวไปหลบในห้องน้ำสักหน่อย อีกไม่ถึงชั่วโมงก็จะหมดหน้าที่ของฉันแล้ว ทนอีกนิดยัยชม…


ขณะที่กำลังจะเดินออกมาพ้นจากโต๊ะนั้น สายตาฉันบังเอิญสบตากับคนๆ หนึ่งเข้า สองเท้าฉันหยุดชะงักแทบจะทันที เมื่อดวงตาคมคู่นั้นกวาดมองร่างกายฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า


รุ่นพี่พลูโตก็มางานนี้ด้วยเหรอ…


ไม่รู้ทำไมจู่ๆ ก็รู้สึกอายขึ้นมา ยิ่งเห็นสายตาเรียบนิ่งจับจ้องชุดวาบหวิวเกินพอดีแบบนี้ด้วยแล้ว ยิ่งน่าอายเข้าไปใหญ่


ฉันหลบสายตาเขาทำเป็นไม่เห็นและก้าวเท้าจะเดินต่อ ทว่ากลับถูกมือหนาของใครบางคนโอบเอวจากด้านหลังอย่างฉวยโอกาส เขากระชากฉันจนเสียหลักนั่งลงบนตักแกร่ง


"ว๊ายยย!!" ฉันร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ เมื่อหันมองก็พบว่าเขาคือผู้ชายที่เหมาบริการฉันนั่นเอง สายตากลัดมันหยาดเยิ้มมองฉันราวกับอยากจะกลืนกินกันเต็มทน ฉันดิ้นรนจากตักแกร่งพยายามแกะมือหนาและขัดขืนเขาทันทีที่ตั้งสติได้ 


ไม่เอานะ! ถึงเงินจะดีแค่ไหนฉันก็ไม่ยอมขายศักดิ์ศรีทำเรื่องน่าอายแบบนี้แน่ๆ


“ปล่อยนะ!” ฉันใช้แรงฮึดสุดท้ายหนีจากตักของเขาออกมาได้ก่อนจะหันกลับไปฟาดฝ่ามือใส่ใบหน้าน่ารังเกียจนั่นสุดแรง “สารเลว!”


“เธอ…!” ชายคนนั้นหันหน้ากลับมาจ้องฉันตาเขม็ง นั่นทำให้ฉันได้สติว่าตัวเองเผลอทำเรื่องร้ายแรงไปแล้ว ร่างสูงลุกขึ้นมากระชากแขนฉันแล้วบีบเต็มแรง แววตาน่ากลัวราวกับอยากจะฆ่าฉันให้ตาย “กล้าดียังไงมาตบหน้าฉัน! รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร!!”


 ทุกคนในงานต่างพากันมองมาทางฉัน สายตาหลายคู่มองมาเหมือนอยากจะสอดรู้ แต่ไม่มีใครคิดจะเข้ามาช่วยฉันเลย ฉันพยายามมองหาความช่วยเหลือ และเห็นพี่โตยืนมองอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะฉันมากนัก เขาทำท่าจะเข้ามาช่วย แต่ถูกเพื่อนของเขาที่มีผมสีโกเมนดึงไหล่เอาไว้ เขาคงไม่อยากให้พี่โตต้องมีเรื่องเพราะฉันที่เป็นใครก็ไม่รู้


ฉันเม้มปากแน่น หันกลับมามองคนสารเลวตรงหน้าที่ยังทำร้ายฉันด้วยการบีบแขนจนกระดูกแทบหักคามือเขา


“เธอต้องชดใช้! ไปกับฉัน!” เขาตวาดเสียงดังแล้วฉุดฉันให้เดินตามเขาไป แต่ฉันพยายามฝืนสุดแรง น้ำตาเอ่อคลอสองตา ขณะที่คนในงานกลับส่งเสียงร้องเชียร์บ้างเป่าปากราวกับมันเป็นเรื่องสนุกของพวกเขา 


นี่มันบ้าชะมัด! ทำไมมันถึงได้เลวทรามกันแบบนี้!


"ปล่อยมือออกจากเธอซะ" น้ำเสียงเย็นๆ ทว่ากดดันในทีดังขึ้นจากด้านหลัง ร่างสูงคุ้นตาปรากฎขึ้นสู่สายตาท่ามกลางแสงไฟสลัว ยามเห็นใบหน้าหล่อเหลาแฝงแววดุดันของเขา น้ำตาเอ่อคลอของฉันหยดลงข้างแก้มทันที


เขามาช่วยฉัน… พี่โตมาช่วยฉันจริงๆ


"มึงเป็นใครวะ เสือกเหี้ยไรด้วย" 


"เอามือสกปรกของมึงออกไปซะ" สายตาดุดันยังคงนิ่งเรียบยามเอ่ยสั่งเสียงเฉียบ แต่มีหรือที่คนเมาแถมยังเลวทรามอย่างหมอนี่จะฟังหรือลดละไม่


“ยัยนี่เป็นของกู กูเจอก่อน มาทีหลังอย่าเสือก!”


“ชมพูเป็นผู้หญิงของกู กูจะพูดครั้งสุดท้าย ปล่อยมือออกจากเธอซะ…”


TO BE CONTINUED 




::TALK::

เดี๋ยวค่ะพี่โต... มีความเป็นเจ้าของกันแล้วเหรอ
อิแม่ฝากดูแลชมพู ลูกสาวด้วย TT

v
v
v
รายละเอียดการพรีด้านล่างเน้อ 
ถ้ารักกันแล้วอย่าลืมพร้อมเปย์ด้วยน้าา เอาไปนอนกอดนะจ๊ะ



เปิดโอน #BRO #Lies #รุ่นพี่แกล้งรัก #พี่พลูโต

#ราคา
#เดี่ยว 420 บาท

-พรีเมี่ยมเดี่ยว 100 เล่มแรก [Jecket+โพรารอยด์]
#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://joo.gl/pUOgt5

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 030-3-35530-8
ชื่อบัญชี :: มณีนุช ปุ่นประโคน
สาขา :: พันธุ์ทิพย์ งามวงศ์วาน (ออมทรัพย์)
#พร้อมเพย์ 0970084427

#ตรวจสอบชื่อเดี่ยว >> https://joo.gl/H0VV
#ตรวจสอบชื่อจับคู่ >> https://joo.gl/ABkS
-----------
#นับยอดตามเวลาโอนนะคะ #โอนแล้วกรอกฟอร์มด้วยค่ะ #อัพเดตรายชื่อผู้สั่งซื้อผ่านลิ้งค์นะคะ #รอแจ้งลิงค์อีกทีจ้า

ปล.1 ในส่วนของ #จับคู่ พี่โต+พี่ฌอน สามารถสั่งซื้อได้ที่เพจ พันเก้าเท่านั้นนะคะ วอแหวนไม่ได้รับยอดนะ เพื่อสะดวกต่อการนับออเดอร์จ้า

ปล.2 ปกจริงยังไม่เสร็จนะคะ ขอใช้ปกแจ็คเก็ตเปิดพรีไปก่อนแล้วกันเน้อ ถ้าปกจริงมาแล้วจะโพสใหม่อีกครั้งค่ะ


ถ้าชอบพี่โตและนุ้งชม รีดที่รักโปรดกดติดตามเลยฮับ

v

LIKE PAGE "วอแหวน"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #94 nokbamboo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 13:51

    ไรท์ตัดจบเฉยเลย

    #94
    0
  2. #93 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 09:56
    หลบหน่อยพระเอกมาาาาา
    #93
    0
  3. #92 heykeo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 11:28

    อูยยยยย...พี่โตมาแล้วว

    #92
    0
  4. #91 firstzy93 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 16:40
    ลุงมาช่วยแล้ว
    #91
    0
  5. #90 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 22:47
    ระวังตัวนะชมมมม
    #90
    0
  6. #89 nokbamboo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 17:07

    ชมจะรอดมั้ยหวังว่าคงรอดนะ

    #89
    0
  7. #88 firstzy93 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 17:45
    มาแล้ววว
    #88
    0