BRO#Lies รุ่นพี่แกล้งรัก!

ตอนที่ 8 : Lies 05 ► ลุงเป็นใครเหรอฮะ? [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 762
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    5 ส.ค. 62





Lies 05

[ลุงเป็นใครเหรอฮะ?]

ลุงเลยเหรอวะ


ผมถอนใจขณะกำลังคิดว่าจะจัดการยังไงกับเจ้าเด็กคนนี้ดี ถ้าไม่ติดว่าความเผือกมันค้ำคออยู่ ผมอาจลุกหนีไปแล้วนะ โคตรปวดใจอ่ะ


"อะแฮ่มๆ แหมน้องเป็นคนตลกดีเหมือนกันนะ พี่ออกจะหล่อหน้าเด็กเบอร์นี้"


"ฮะ ลุงหมายถึงใครนะฮะ?" น้ำเงินจ้องผมตาแป๋ว เด็กนี่ก็นะช่างไม่รู้อะไรเลยคนหล่อนั่งอยู่ข้างหน้าแท้ๆ


"เอาเถอะ อยากเรียกอะไรก็เรียกไป" ผมชักเหนื่อยใจแล้วอ่ะ เด็กนี่หน้ามึนเกินไป TT


"แล้วตกลงลุงเป็นใครเหรอฮะ?" น้ำเงินยังไม่ลืมทวนคำถามที่ค้างไว้อยู่


"อ้อ พี่ชื่อพลูโต จะเรียกพี่โตก็ได้ พี่เป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยเดียวกับพี่สาวของน้ำเงินไง"


"อ้อลุงเป็นรุ่นพี่พี่ชมเหรอฮะ เหมือนกับพี่รัน พี่ริสาใช่ไหมฮะ"


"อ่าว...ทำไมยังเรียกลุงอีกล่ะ ทีคนอื่นยังเรียกพี่เลย" ผมทำเสียงเล็กเสียงน้อยปนน้อยใจ เด็กมันซื่อหรือกวนฟะ


"ก็ลุงพูดเองเมื่อกี้ ว่าอยากเรียกอะไรก็เรียกนิฮะ อีกอย่าง…" น้ำเงินใช้ปลายดินสอชี้มาที่หัวผม ผมเลยเงยหน้ามองด้วยความงุนงง ชี้อะไรของเขาวะ ลุงมีผมขาวด้วยฮะ เหมือนคุณครูผมเลย ครูแก่แล้วเลยมีผมสีขาวฮะ ลุงก็เลยแก่เหมือนครูผมไงฮะ” 


อ้อที่น้ำเงินเรียกผมว่าลุงเป็นเพราะผมไฮไลต์สีเทาของผมนี่เอง ผมอุตส่าห์ทำไฮไลท์แค่บางเส้นแล้วนะยังโดนเรียกว่าลุง นี่ถ้าทำสีเทาทั้งหัวคงโดนเรียกว่าปู่แน่ๆ เวรกรรม


ผมได้แต่มองหน้าน้ำเงินอย่างทำใจ ไม่รู้จะอธิบายยังไงเลยจริงๆ ผมมองไม่ออกด้วยซ้ำว่าเด็กมันซื่อหรือว่าเด็กมันกวนประสาทกันแน่ แต่เอาเถอะ เด็กก็คือเด็ก จะอย่างไหนผมก็ไม่ถือ ผมไม่คิดอะไรจริงจิ๊งง


ผมนั่งคุยอะไรเรื่อยเปื่อยกับน้ำเงินสักพัก จึงได้พอรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับสองพี่น้อง คือถ้าวันไหนคนที่ชื่อพี่รันไม่อยู่ ชมพูจะต้องพาน้องมานั่งที่ร้านแทน เอาจริงๆ ก็ไม่ผิดไปจากที่ผมพอรู้มาบ้างจากปากของชมพูเอง ได้ฟังแบบนี้เข้าใจความรู้สึกของทั้งสองคนเลนย ยิ่งน้ำเงินด้วยแล้ว ผมยิ่งเข้าใจอารมณ์เด็กผู้ชายเลยล่ะ


แบบนี้น้ำเงินก็แทบไม่ได้เที่ยวเล่นกับเพื่อนๆ เลยสิ


ไม่เป็นไรหรอกฮะ ผมไม่ได้อยากไปเที่ยวไหนอยู่แล้ว ไม่อยากทำให้พี่ลำบากใจ แค่นี้พี่ก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว ผมอยากโตไวๆ จะได้ช่วยพี่ชมหาเงิน” 


ผมอึ้งนะ กับความคิดและคำตอบของเด็ก 9 ขวบ เด็กคนนี้มีทัศนคติที่ดีกว่าผู้ใหญ่บางคนเสียอีก


แล้วไม่อยากเที่ยวเล่นบ้างเหรอ หรือไปเล่นกับเพื่อนๆ วัยเดียวกัน” 


ไม่หรอกฮะ ผมอยู่แบบนี้ก็สงบสุขดี ผมไม่อยากทำให้พี่ชมต้องคอยเป็นห่วงด้วยฮะ ทุกวันนี้พี่ชมก็ทำแต่งานจนไม่ค่อยมีเวลาให้ตัวเองแล้ว พี่ชอบนึกถึงผมก่อนเสมอ ผมเลยไม่อยากทำให้พี่ต้องเหนื่อยกว่าเดิมฮะน้ำเงินตอบด้วยน้ำเสียงเหมือนคนเข้าใจโลก ผมทึ่งจริงๆ นะ เด็กคนนี้ไม่ได้เรียกร้องอะไรจากพี่สาวเลย แถมยังเข้าใจในภาระหน้าที่ที่พี่สาวต้องทำงานหนักเพื่อครอบครัว


เอางี้ไหม คราวหน้าถ้ามีโอกาสพี่พาไปเที่ยวไหมผมเสนอ อยู่ๆ ก็รู้สึกเอ็นดูเด็กคนนี้ขึ้นมา อยากจะพาน้องไปเที่ยว ไปเปิดโลกกว้างเหมือนเด็กวัยเดียวกันบ้าง


จริงเหรอฮะน้ำเงินเงยหน้าขึ้น แววตาตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็หลุบตาลงทันทีเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ แต่พี่ชมคงไม่ปล่อยให้ไปกับคนแปลกหน้าหรอกฮะ


เฮ้ยย!! แปลกหน้าบ้าบออะไร นี่เรารู้จักกันแล้วนะ อีกอย่างพี่ก็รู้จักชมพู น้ำเงินก็รู้จักพี่แล้ว แบบนี้พี่ถือว่าเราสนิทกันแล้วล่ะความเออออของผมรวบรัดเคลมมันทันที น้ำเงินได้แต่ทำหน้างง แต่ก็พยักหน้ารับงึกๆ กับคำอธิบายของผมอย่างเข้าใจ 


งั้น...ไว้ลุงพาผมไปเที่ยวนะฮะ พาพี่ชมไปด้วย ผมอยากให้พี่ชมได้สนุกบ้าง” 


โถ...เด็กน้อย มีความเป็นห่วงพี่สาวด้วย รักกันจริงๆ พี่น้องคู่นี้

 

[บทบรรยาย ชมพู]


นั่นรุ่นพี่ทำอะไรน่ะ เขาไปนั่งร่วมโต๊ะกับน้ำเงินได้ยังไง แล้วผู้หญิงที่มาด้วยเมื่อกี้ล่ะ


ฉันยืนงงกับภาพตรงหน้าอยู่พักนึง ผู้หญิงที่มาพร้อมกับรุ่นพี่พลูโต ตอนนี้กลับมีผู้ชายจากไหนไม่รู้มานั่งแทนเขา และท่าทีของผู้ที่มาแทนรุ่นพี่ ดูเหมือนไม่ใช่เพื่อนธรรมดาเลยด้วยซ้ำ เหมือนเป็นแฟนกันมากกว่า สองคนนั้นนั่งแนบชิดโอบเอว พูดคุยหวานได้ยินมาถึงตรงนี้ อย่าบอกนะว่ารุ่นพี่พลูโตอกหักสดๆ ร้อนๆ  แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นไหมอ่ะยัยชม ตอนนี้รุ่นพี่พลูโต กำลังนั่งร่วมโต๊ะกับน้ำเงิน น้องชายตัวเองอยู่นะ ฉันแค่แว่บไปหลังร้านแปปเดียว พอออกมาภาพที่เห็นกลับตาลปัตรไปหมด


ตั้งสติให้กับสมองเบลอๆ ของตัวเองได้แล้ว ฉันไม่รอช้า เดินปรี่เข้าไปหาที่โต๊ะของน้ำเงิน


รุ่นพี่มาทำอะไรตรงนี้คะฉันเข้าไปทัก ขัดการสนทนาของเขาและน้องชายตัวเองที่กำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน


พี่ชมมาพอดีเลยฮะ ลุงเขาชวนเราไปเที่ยวด้วยฮะ พวกเราไปได้ไหมฮะ


ละ...ลุง?” คิ้วสวยขมวดขึ้น เมื่อกี้น้ำเงินพูดว่าอะไรนะ? ลุงไหน? ใครลุง?”


ก็ลุงคนนี้ไงฮะนิ้วเล็กชี้ไปทางผู้ชายตรงหน้าที่ยิ้มเจื่อนๆ รับคำว่าลุงของน้ำเงิน ฉันแทบจะยกมือทาบอกแล้วอุทานออกมา สายตามองสบไปทางพี่โต


อือฉันเองแหละ น้ำเงินเรียกฉันว่าลุงน่ะเห็นสีหน้าเจื่อนๆ ของเขาทำเอาฉันอดขำไม่ได้ เฮ้ยเลิกขำเลยนะ! ให้ตายเหอะ ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ น้ำเงินเรียกทุกคนว่าพี่หมด ยกเว้นคนหล่อหน้าเด็กแบบฉัน โคตรเจ็บปวดหัวใจอ่ะ


คิกโอเคๆ ไม่ขำก็ได้ค่ะฉันพยายามกลั้นขำสุดฤทธิ์ก่อนจะมองน้องชายตัวเอง ว่าแต่ทำไมน้ำเงินถึงเรียกพี่เขาว่าลุงล่ะ?”


ก็ลุงเขามีผมหงอกสีขาวๆ แซมออกมาเต็มหัวไปหมด เหมือนกับคุณครูที่โรงเรียนผมเลยนี่ฮะไม่พูดเปล่าน้องชี้ไปที่ทรงผมสุดเท่ของพี่โตด้วย ฉันมองผมสีดำแซมเทาที่เซตออกมาอย่างหล่อเหลาของเขา ก่อนจะปล่อยกร๊ากออกมาวงใหญ่


น้ำเงิน... นั่นไม่ใช่ผมหงอกจ๊ะ พี่เขาทำไฮไลท์!!


[LOADING 50 %]


“...”  น้ำเงินเงียบไปสักพัก แต่สายตายังคงไม่ละไปจากผมของรุ่นพี่พลูโต


ไฮไลท์คืออะไรฮะพี่ชม?” 


ฉันและรุ่นพี่ต่างมองหน้ากันในความใสซื่อของน้ำเงิน ฉันเองยังแอบเกรงใจที่น้องชายเหมือนไปล่วงเกินรุ่นพี่เขา แต่มันก็อดขำไม่ได้จริงๆ อะนะ


"ไฮไลท์ก็คือการย้อมสีผมจ้ะ แต่เป็นการย้อมแค่บางจุดเท่านั้น" ฉันอธิบายให้น้องฟัง ซึ่งน้องพยักหน้าเข้าใจ น้ำเงินเป็นเด็กฉลาด เข้าใจง่าย แต่ด้วยโอกาสในการพบเจอโลกกว้างของน้องค่อนข้างมีน้อย บางครั้งก็ทำให้น้องไม่เข้าใจในเรื่องง่ายๆ หลายเรื่อง


ถ้างั้นลุงก็ย้อมสีผมหรอกเหรอฮะ…” น้ำเงินขมวดคิ้วเงยหน้ามองพี่โตตาแป๋ว


"ก็ใช่น่ะสิ! นี่ขนาดทำแค่ไฮไลท์ยังโดนเรียกลุง นับประสาอะไรถ้าทำสีเทาทั้งหัว ไม่โดนเรียกปู่เลยเหรอ" มือหนาวางลงขยุ้มหัวของน้ำเงินอย่างเบามือ คราวนี้เรียกพี่ได้ยังไอ้ตัวแสบ


ไม่อ่ะฮะ ผมมีพี่เยอะแล้ว ทั้งพี่ชม พี่ริสา พี่รัน แต่ยังไม่มีลุงเลยฮะ ผมเรียกลุงว่าลุงนั่นแหละดีแล้วฮะ ผมชอบ” 


เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นรอยยิ้มสดใสของน้ำเงินที่มอบให้คนแปลกหน้าแบบนี้ ทั้งที่ทั้งสองคนเพิ่งรู้จักกันไม่กี่ชั่วโมงแท้ๆ น่าแปลก


เอ้อ! ลุงก็ลุงวุ้ย เฮ้อ!พี่โตก็เช่นกัน เขาลูบผมน้ำเงินพลางยิ้มเอ็นดู 


ตายแล้วไอ้ออร่าฟรุ้งฟริ้งรอบตัวฉันนี่มันอะไร ไล่มันออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!


"อะแฮ่ม! พี่เลิกงานแล้ว งั้นเดี๋ยวพี่ออกมานะ ขอไปเปลี่ยนชุดก่อน น้ำเงินก็นั่งรอตรงนี้อย่าไปไหน โอเคนะ" ฉันจับไหล่น้องให้นั่งลง แอบปัดมือพี่โตออกอย่างเนียนๆ ไปด้วย เหลือบมองเขาเล็กน้อยเป็นเชิงไล่กรายๆ ว่าเขาเองก็ควรกลับไปได้แล้วเช่นกัน แต่เหมือนคนถูกมองจะไม่รู้ตัว เพราะเขานั่งกอดอกส่งยิ้มแฉ่งกลับมาให้ฉันแทน


ช่างเถอะ เดี๋ยวเขาก็กลับไปเองแหละมั้ง

 

15 นาทีต่อมา


เพราะก่อนหน้านี้น้ำเงินปากหวานขอเค้กสูตรพิเศษของพี่เรนนี่กลับบ้าน กล่องใส่เค้กที่ถูกห่อมาอย่างสวยงาม ไม่ต่างจากห่อของลูกค้าจึงถูกยื่นให้กับฉันขณะกำลังจะออกจากร้าน


"อ่ะ!! นี่เค้กสำหรับพ่อหนุ่มน้อยปากหวาน"


"โห... พี่คะ ห่อมาอย่างกับชมเป็นลูกค้า"


"จะลูกค้าหรือไม่ พี่ต้องรักษามาตราฐานของร้านไว้จ๊ะ" นอกจากจะสวย ใจดีแล้ว ความเป๊ะยังแอบซ่อนอยู่ ฉันรับมาอย่างเกรงใจพลางเอ่ยขอบคุณเธอ "เออ... ว่าแต่ชมรู้จักพลูโตด้วยเหรอ"


"คะ?"


"เห็นคุยกันนานสองนานเมื่อกี้ก่อนชมจะวิ่งไปหลังร้าน พี่เห็นน้ำเงินคุยกับพลูโตดูถูกคอกันมากเลยนี่ ว่ากันตามตรงนะ เพิ่งเคยเห็นแววตาน้ำเงินดูสดใส ดูสมวัยของเขานะ ปกติชอบทำหน้าซึมๆ เหงาๆ" พี่เรนนี่อธิบายในสิ่งที่ฉันเองไม่ทันได้สังเกต 


งั้นเหรอคะคงจะเพราะรุ่นพี่เขาเป็นคุยสนุกด้วยมั้งคะ


"อื้อ นั่นสิ งั้นฝากบอกน้ำเงินด้วยว่ากินให้อร่อย แล้วก็พาน้องกลับบ้านดีๆ ล่ะ พี่เป็นห่วง" พี่เรนนี่ตีไหล่เบาๆ ก่อนเดินเข้าหลังร้านไป ฉันหันไปที่โต๊ะไม่เห็นสองคนนั้นแล้ว พอมองไปทางหน้าร้านก็พบว่าทั้งคู่กำลังยืนคุยกันอยู่ ฉันจึงเดินตามออกไป


"น้ำเงิน...ทำไมไม่รอที่โต๊ะ ไปเถอะ กลับบ้านกันได้แล้ว" ฉันคว้าแขนน้ำเงินแล้วเดินออกห่างจากรุ่นพี่โดยไม่มองหรือเอ่ยลาเขาเลย ไม่ได้อยากจะเสียมรรยาทอะไรหรอกนะ แต่ฉันโกรธนะที่พาน้องออกมายืนริมถนนแบบนี้


"พี่ชมฮะๆ ลุงคนนั้นเขาตามเรามาหรือเปล่าฮะ" น้ำเงินกระตุกแขนฉันขณะเราทั้งคู่กำลังเดินออกมาหน้าปากซอยเพื่อมาที่ป้ายรถเมล์ ฉันเหลือบมองตามทิศทางที่นิ้วเล็กๆ ชี้ไปก็เจอกับร่างสูงของพี่พลูโตเดินตามเรามาห่างๆ เมื่อเขาเห็นว่าฉันมองอยู่ ใบหน้าหล่อๆ นั่นรีบหันหนีทำเมินใส่ นี่เขาแอบตามพวกเรามาชัดๆ! พี่เป็นสตอล์คเกอร์หรือไงคะ!


"ช่างเขาสิ อย่าไปสนใจเขาเลยน้ำเงิน เราก็ไปทางของเรา พอรถเมล์มา เขาก็คงไม่ตามเราไปแล้วล่ะ"


พวกเราสองพี่น้องเดินมาถึงป้ายรถเมล์เพื่อรอรถเหมือนเช่นทุกวัน ทว่ารถประจำทางที่เคยใช้บริการอยู่ประจำ มาจอดกี่ทีคนก็เบียดเสียดแน่นไปหมด และฉันจะไม่ยอมพาน้องขึ้นไปเสี่ยงอันตรายแน่ๆ 


ฉันถอนหายใจเมื่อรถคันที่สามผ่านไป จังหวะสายตาประสานกับดวงตาคมของใครอีกคนที่อยู่อยู่ไม่ไกลกัน นี่เขายังอยู่อีกเหรอเนี่ย? และเหมือนเป็นการเปิดโอกาสให้เขาเดินเข้ามาหาในที่สุด


"รอรถเมล์สายอะไรล่ะ" เขาถามเมื่อขายาวๆ ของเขาก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเราสองพี่น้อง


"เรารอสาย 8 ฮะลุง" น้ำเงินรีบตอบเขาด้วยสีหน้าสดใส ขณะที่หน้าฉันเหนื่อยและเพลียสุดๆ


"โหสายรถเมล์ในตำนานเลยนะนั่น"


"ใช่ฮะสายนี้เป็นสายที่ผมกับพี่ชมต้องกลับประจำฮะ แต่คนแน่นตลอด พวกเราก็เลยไม่ค่อยทันได้ขึ้นประจำ ต้องรอรถนานๆ เพื่อหาสักคันที่พอจะมีที่ว่างอะฮะ" น้องฉันนี่ก็ช่างพูดเสียจริงวันนี้ ทำไมถึงได้ดูพูดคุยถูกคอกับพี่พลูโตเหลือเกินนะ อย่างที่พี่เรนนี่บอกเลยจริงๆ


"น้ำเงินจะไปบอกเขาทำไม" ฉันเผลอดุน้องจนน้องทำหน้าหงอยลง ทำเอารู้สึกผิดขึ้นมาเลย

 

"อย่าไปว่าน้ำเงินเลย น้องแค่พูดให้ฟังน่ะ"


รุ่นพี่คะ ไม่กลับบ้านเหรอคะ หรือว่ามายืนรอรถเมล์เหมือนกัน?” น้ำเสียงฉันติดเหวี่ยงนิดๆ จะว่าฉันพาลก็ได้นะ แต่ฉันไม่เข้าใจว่ารุ่นพี่จะเข้ามาวุ่นวายทำไม ฉันไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับเราสองพี่น้อง ยิ่งเป็นคนแปลกหน้าอย่างเขาด้วยแล้ว ฉันยิ่งไม่ชอบ


เปล่า แค่จะตามมาส่งเฉยๆ แต่เห็นว่าไม่ได้กลับสักที งั้นให้ฉันไปส่งบ้านไหม?”


ไม่ค่ะฉันตอบทันทีอย่างไม่ต้องคิด พี่พลูโตเลยเปลี่ยนเป้าหมายไปที่น้ำเงินแทน


งั้นน้ำเงินให้พี่ไปส่งที่บ้านไหม? รถพี่จอดอยู่ทางนู้น" เขาก้มหัวลงต่ำเพื่อคุยกับน้ำเงิน และชี้ไปทางที่จอดรถของเขา เขาลืมฉันไปแล้วหรือไง ยืนหัวโด่อยู่เนี้ย


"รุ่นพี่คะ! ฉันตอบไปแล้วไงว่าไม่ไป ไม่ต้องมาหลอกล่อน้ำเงินเลยนะคะ" ฉันกันตัวน้องไปหลบด้านหลังให้พ้นจากสายตารุ่นพี่ขี้ตื้อ


เอาน่าให้ฉันไปส่งเถอะ ดูเธอกับน้องสิ ยืนรอรถมาตั้งนานแล้วยังไม่ได้กลับสักที แถมนี่ก็ดึกแล้วด้วยเขายกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู มันบอกเวลาสามทุ่มกว่า ถ้าเธอไม่สบายใจก็ถือซะว่าเป็นการตอบแทนเรื่องเมื่อคราวก่อนที่เธอช่วยฉันเอาไว้แล้วกัน


ตอบแทน? ตอบแทนเรื่องอะไรอีกแล้วล่ะ? ฉันเหมือนผู้มีพระคุณสำหรับเขาตลอด ทั้งเรื่องคืนวาเลนไทน์แล้วยังจะเรื่องงานเลี้ยงรุ่นนั่นอีก แต่เรื่องที่งานเลี้ยงรุ่นนั่นเขาก็ตอบแทนมาแล้วนี่…. หรือเขาจะหมายถึงเรื่องคืนวาเลนไทน์นั่นนะ เขาอาจจะจำได้แล้วว่าฉันเคยช่วยเขาให้รอดจากการโดนรุมนั่นหรือเปล่าถึงได้เข้ามาวุ่นวายกับฉันไม่เลิกแบบนี้


"อย่าลังเลเลยน่า ให้ฉันไปส่งดีกว่า กว่ารถจะมา กว่าเธอกับน้องจะถึงบ้าน น้ำเงินเพลียแย่เลย เธอเองก็จะล้าไปด้วย" นั่นแหล่ะคือสิ่งที่ฉันเป็นอยู่ TT


"พี่ชมนะฮะ วันนี้ผมอิ่มเค้กของพี่เรนนี่มากเลย ผมคงยืนบนรถเมล์ไม่ไหว ผมอยากถึงบ้านไวๆ ผมอยากพัก" น้ำเงินกระตุกแขน ร้องอ้อนวอนเพื่อให้ฉันตามใจ ทุกทีน้ำเงินไม่ใช่เด็กที่งอแงหรือเอาแต่ใจเลยด้วยซ้ำ วันนี้น้ำเงินอาจจะเพลียแล้วจริงๆ ละมั้ง


วันไหนที่ต้องพาน้องมาที่ร้าน ฉันและน้องมักจะทุลักทุเลทุกครั้งในการกลับบ้าน บางวันคนแน่นเกินกว่าจะเบียดขึ้นไปได้ หรือบางทีก็รอจนให้คนเริ่มซาฉันถึงได้กลับ แต่การนั่งรถเมล์ มันประหยัดได้มากกว่าขึ้นรถโดยสารแบบอื่น ทำยังไงได้ล่ะ ความประหยัดคือสิ่งที่ฉันต้องทำเพื่อตัวเองและน้ำเงินนี่นา


พี่ชมฮะ


หะ…” ฉันหลุดจากภวังค์ความคิดกลับมาที่ใบหน้าเพลียๆ ของน้อง ถอนหายใจเล็กน้อยเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายร่างสูงตรงหน้าก่อนตอบรับอย่างเสียไม่ได้ ก็ได้ค่ะ


เย้!และนั่นคือเสียงดีใจของผู้ชายสองวัยที่ยิ้มแฉ่งแถมยังตีมือใส่กัน


อะไรเนี่ยพวกเขาสนิทกันเร็วเกินไปหรือเปล่า?


TO BE CONTINUED 




::TALK::

ทำไมน้องถึงเข้ากับอีลุงง่ายดายจัง ชมพูยังงงเลย
มาช้าแต่มานะ อัพแล้วขอกำลังใจให้เค้าทีจ้า
v
v
v
รายละเอียดการพรีด้านล่างเน้อ 
ถ้ารักกันแล้วอย่าลืมพร้อมเปย์ด้วยน้าา เอาไปนอนกอดนะจ๊ะ



เปิดโอน #BRO #Lies #รุ่นพี่แกล้งรัก #พี่พลูโต

#ราคา
#เดี่ยว 420 บาท

-พรีเมี่ยมเดี่ยว 100 เล่มแรก [Jecket+โพรารอยด์]
#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://joo.gl/pUOgt5

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 030-3-35530-8
ชื่อบัญชี :: มณีนุช ปุ่นประโคน
สาขา :: พันธุ์ทิพย์ งามวงศ์วาน (ออมทรัพย์)
#พร้อมเพย์ 0970084427

#ตรวจสอบชื่อเดี่ยว >> https://joo.gl/H0VV
#ตรวจสอบชื่อจับคู่ >> https://joo.gl/ABkS
-----------
#นับยอดตามเวลาโอนนะคะ #โอนแล้วกรอกฟอร์มด้วยค่ะ #อัพเดตรายชื่อผู้สั่งซื้อผ่านลิ้งค์นะคะ #รอแจ้งลิงค์อีกทีจ้า

ปล.1 ในส่วนของ #จับคู่ พี่โต+พี่ฌอน สามารถสั่งซื้อได้ที่เพจ พันเก้าเท่านั้นนะคะ วอแหวนไม่ได้รับยอดนะ เพื่อสะดวกต่อการนับออเดอร์จ้า

ปล.2 ปกจริงยังไม่เสร็จนะคะ ขอใช้ปกแจ็คเก็ตเปิดพรีไปก่อนแล้วกันเน้อ ถ้าปกจริงมาแล้วจะโพสใหม่อีกครั้งค่ะ


ถ้าชอบพี่โตและนุ้งชม รีดที่รักโปรดกดติดตามเลยฮับ

v

LIKE PAGE "วอแหวน"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #87 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 15:50

    ลุงกับหลานน่ารักกกก

    #87
    0
  2. #81 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 08:57
    น้ำเงินเข้าขากะลุงเชียวนะ
    #81
    0
  3. #80 nokbamboo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 02:41

    ลุงโตเข้าทางน้ำเงินอยากจีบชมพูหรือลุง

    #80
    0
  4. #79 firstzy93 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 00:52
    เนียนๆ เข้าทาวน้อง
    #79
    0
  5. #78 Rich99 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 23:11
    น้องน่ารัก
    #78
    0
  6. #76 nokbamboo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 09:00

    ว่างัยลุงโต 555

    #76
    0
  7. #75 Tle (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 19:40

    น่ารักกกกกกก

    #75
    0
  8. #74 firstzy93 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 11:19
    ไปย้อมผมใหม่เถอะ 5555
    #74
    0
  9. #73 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 08:57
    น้ำเงินลูก ขำกลิ้งเลย
    #73
    0