BRO#Lies รุ่นพี่แกล้งรัก!

ตอนที่ 3 : Lies 01 ► พี่ชายข้างบ้าน [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    7 มิ.ย. 62






Lies 01

[พี่ชายข้างบ้าน]

หลังเหตุการณ์ในคืนที่ทำเงินได้ดี แต่กลับต้องมาชวดเงินค่าจ้างเพราะความเป็นพลเมืองดี ช่วยเหลือคนถูกทำร้าย โลกนี้ช่างโหดร้ายกับปรางค์ชมพูเหลือเกิน การเป็นคนดีตามคำโบราณท่านว่า เอ็นดูเขา เอ็นเราขาด มันสามารถใช้กับเหตุการณ์นี้ได้หรือเปล่านะ


หู้ววว…!!” ฉันเป่าปากออกมาเพื่อผ่อนคลาย ฉันจะพยายามไม่คิดเสียดายกับเงินค่าจ้างวันนี้ จริงๆ ฉันกำลังหลอกตัวเองอยู่ต่างหาก... ไม่เป็นไรยัยชม หากยังไม่ตายก็สู้มันต่อไปสิวะ ฮึ้บๆ ขอพลังบวกจงสถิตแด่ตัวข้า….”


ฉันกำมือขึ้นมาเหนืออก เพื่อบอกกับตัวเองให้สู้ต่อก่อนที่จะผลักประตูรั้วบ้านของพี่รันที่ฉันต้องรบกวนฝากน้ำเงินไว้กับเขา


ฉันขอแนะนำตัวก่อนแล้วกันนะ ฉันชื่อ ชมพู ปรางค์ชมพู หิรัญเสนา หรือเรียกสั้นๆ ว่า ชม ก็ได้ ฉันมีน้องชายอายุ 9 ขวบ ชื่อ น้ำเงิน นิลกาฬ หิรัญเสนา น้องชายฉันเป็นเด็กน่ารัก เฉลียวฉลาด เรียกได้ว่าอัจฉริยะเกินวัย เราทั้งสองคนเป็นเด็กกำพร้า เพราะพ่อที่เลี้ยงเรามา ท่านเพิ่งเสียไปเมื่อสองปีก่อน ทิ้งสมบัติชิ้นสุดท้ายเอาไว้ให้นั่นก็คือบ้านที่พักอาศัยสำหรับเราสองพี่น้อง และเงินเบี้ยประกันเล็กๆ น้อย ๆ ของท่านที่ทำไว้ก่อนสิ้นใจ


ทุกวันนี้ฉันต้องแบกภาระค่าใช้จ่ายทุกอย่างภายในบ้าน รวมถึงค่าเทอมทั้งฉันและน้องชาย  ซึ่งปีนี้เป็นปีที่หนักหน่อยสำหรับฉัน เพราะฉันกำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย ฉะนั้นค่าใช้จ่ายของมหาวิทยาลัยปีแรก แน่นอนเลยว่ามันต้องใช้เงินค่อนข้างสูง


ส่วนน้องชาย น้ำเงิน หลังจากพ่อเสียก็ต้องย้ายจากโรงเรียนเอกชนที่มีความพร้อมทางด้านการศึกษาทุกอย่าง มาเข้าเรียนโรงเรียนรัฐบาลใกล้บ้าน เอาจริงๆ ฉันไม่ค่อยห่วงเรื่องการเรียนการสอนเพราะคงไม่ต่างกันมากสักเท่าไหร่ โชคดีที่น้ำเงินเป็นเด็กที่เรียนเก่ง หัวไวอยู่เป็นทุน แต่สิ่งที่ฉันห่วงมากๆ เลยก็คือการเข้าสังคมนี่น่ะสิ เพราะการต้องย้ายโรงเรียนกลางคันแบบนี้อาจทำให้น้ำเงินมีปัญหาในการคบเพื่อนได้ แล้วยิ่งน้องชายฉันเป็นประเภทเด็กอัจฉริยะโลกส่วนตัวสูง ความคิดความอ่านเกินเด็กวัยเดียวกันฉันก็ยิ่งห่วง แถมช่วงหลังๆ เริ่มจะติดเล่มเกมแล้วด้วย ตัวฉันก็ต้องออกมาทำงานกลางคืนแบบนี้ จึงต้องฝากน้องชายไว้กับพี่ข้างบ้านที่เป็นพี่ชายที่แสนดีมาตลอด แต่ปกติฉันจะไม่รับจ๊อบดึกแบบวันนี้หรอกนะ เพราะคนอย่างชมพู เงินซื้อไม่ได้ ถ้ามันไม่มากพอ


อ้าว...ชม ทำไมกลับมาไวล่ะ น้ำเงินเพิ่งจะหลับไปเมื่อสักพักเองพี่ชายข้างบ้าน นามว่าพี่รันหันมาทักด้วยความประหลาดใจ เพราะฉันกลับมาไวกว่าที่บอกไว้ ทำให้ฉันหลุดจากภวังค์ความคิดในทันที


พอดีมีเรื่องแถวๆ ที่ทำงานชมน่ะค่ะ งานเลยต้องเลิกไวฉันบอกปัดไปเป็นกลางๆ ขี้เกียจอธิบายเยอะ พี่รันได้แต่พยักหน้าหงึกๆ รับกับคำตอบอย่างไม่สงสัยอะไร ก่อนหันมาถามด้วยความเป็นห่วงเหมือนอย่างเคย


แล้วชมหิวไหม เดี๋ยวพี่หาอะไรให้กินเอาไหมพี่รันไม่พูดเปล่าแต่กำลังลุกจากโซฟาหน้าทีวีละจากรายการโปรดที่กำลังดูอยู่ ขออธิบายรูปลักษณ์ของพี่รัน พี่ชายข้างบ้านผู้แสนดีของฉันนิดหนึ่งนะ พี่รันเป็นผู้ชายตัวสูง ผิวขาว หน้าตาหล่อเหลาเข้าขั้นเทพบุคร ดวงตาตี่เล็กสไตล์ลูกหลานเชื้อสายจีน พี่รันเป็นหนุ่มสถาปัตย์ปี 3 เรียนอยู่มหาวิทยาลัย M ซึ่งแน่นอนว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่ฉันตั้งใจจะสอบเข้าหลังเรียนจบ ม.6 นี่แหละ


พี่รันเป็นพี่ชายที่ฉันแอบปลื้มมาตั้งแต่เด็ก แต่ปลื้มแบบพี่ชายที่แสนใจดีนะ ไม่ใช่แบบคนรักอะไรเทือกๆ นั้นหรอก เพราะบ้านเราอยู่ติดกันเลยเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่ละอ่อน เรียกว่าเหมือนพี่น้องกันเลยก็ว่าได้ ตอนพ่อแม่ฉันยังมีชีวิตอยู่ บ้านเราสองคนเคยไปมาหาสู่กันบ่อยๆ แต่หลังจากฉันเสียพ่อแม่ไป พ่อแม่พี่รันเองก็ย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดถาวร ทำให้บ้านทั้งสองหลังนี้เหลือเพียงเด็กๆ อย่างพวกเราที่ต้องคอยดูแลกันและกันอย่างที่เห็น


ฉันระลึกในบุญคุณของพี่รันมากจริงๆ ช่วงสองปีหลังจากพ่อฉันเสียไป ชีวิตของฉันกับน้ำเงินก็ค่อนข้างพลิกผันสุดๆ บรรดาญาติๆ ต่างก็มีภาระของตัวเองจึงไม่มีใครสามารถช่วยเหลืออะไรเราสองพี่น้องได้มากมายนัก เราจึงต้องดูแลตัวเอง และพี่รันก็คือคนๆ เดียวที่คอยช่วยเหลือฉันมากที่สุด อย่างเช่นตอนนี้ไงเขาช่วยฉันดูแลน้ำเงินแทนระหว่างที่ฉันไม่อยู่ ซึ่งมันทำให้ฉันเบาใจขึ้นเยอะเลย


ไม่เป็นไรค่ะ ชมไม่ค่อยหิว งั้นชมขอตัวพาน้ำเงินกลับบ้านก่อนนะคะ รบกวนพี่รันมากแล้วฉันรีบโบกมือห้ามเป็นพัลวัน แค่นี้ก็เกรงใจมากแล้ว


รบกงรบกวนอะไรกัน คนกันเองแท้ๆ เรื่องแค่นี้ชมไม่ต้องเกรงใจพี่เลย มีปัญหาอะไรบอกพี่ได้ พี่ไม่ถือว่าเป็นเรื่องรบกวนเลยสักนิด


ก็เป็นซะแบบนี้จะไม่ให้เกรงใจได้ยังไง


[LOADING 50 %]


ถือว่าเป็นเรื่องรบกวนสิคะ ดูสิ! พี่รันต้องมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กในคืนวาเลนไทน์ ทำให้พี่รันอดไปเดทกับสาวๆ เลยฉันก้มหน้าอย่างเกรงใจไปอีก ยิ่งพอนึกได้ว่าวันนี้คือวันอะไร ไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว เพราะความเห็นแก่เงินของตัวเองแท้ๆ เลยต้องไปเดือดร้อนคนอื่น


เดทกับผีหน่ะสิ! แฟนยังไม่มีเลยแล้วพี่จะไปเดทกับสาวที่ไหนได้ แต่เอ้จะว่าไปพี่ก็พาน้ำเงินไปเดทมาแล้วนี่นา ที่ร้านไอติมหน้าปากซอยอ่ะ แบบนี้น้ำเงินต้องหลงรักพี่แน่ๆ ฮ่า ๆ


ฉันหลุดขำในความอารมณ์ดีของพี่รัน ผู้ชายดีๆ แบบนี้ใครได้เป็นแฟน คงต้องโคตรโชคดีเลย แต่เอาจริงๆ ตั้งแต่รู้จักกันมาฉันยังไม่เคยเห็นพี่รันมีแฟนเลยแฮะ หรือว่าเขาเคยมีแต่ฉันไม่รู้


เอ๊ะหรือว่าพี่รันไม่ได้ชอบผู้หญิง?


บ้าน่าไม่จริงหรอก ถึงพี่รันจะดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอางค์ แต่ดูยังไง๊ยังไงฉันก็ว่าแมนทั้งแท่งนะ เรดาห์จับเก้งของฉันไม่เคยทำงานพลาดนี่นา


ฉันกระพริบตาค้างมองพี่รันปริบๆ ขณะในหัวก็คิดทบทวนไปด้วยจนคนถูกมองขมวดคิ้วใส่เหมือนอยากจะถามว่ามีอะไรเหรอ ฉันเลยยิ้มแหยๆ ให้เขาด้วยความรู้สึกผิด


แกนี่มันบ้าจริงๆ ยัยชมเอ๊ย! พี่รันแสนดีขนาดนี้ เขาจะแมนหรือไม่แมนก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่!


นี่ชมไม่ต้องเป็นห่วงหรอก คืนนี้ให้น้องนอนที่บ้านพี่ก็ได้ ไหนๆ น้ำเงินก็หลับไปแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าน้ำเงินตื่นพี่จะพาดูเกราะเพชรเจ็ดสี รับรองน้ำเงินสนุกแน่นอนพี่รันส่งยิ้มให้อย่างอุ่นใจ พี่ชายข้างบ้านที่จริงๆ แล้วไม่ได้เป็นญาติกันเลย แต่ทำไมเวลาอยู่ใกล้เขาฉันรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยถึงเพียงนี้นะ ฮืออ รู้สึกเหมือนมีพี่ชายแท้ๆ คอยปกป้องเลย


เอางั้นก็ได้ค่ะ รบกวนพี่รันด้วยนะคะ ขอบคุณพี่มากจริงๆ ถ้าไม่มีพี่ป่านนี้ชมกับน้องคงแย่แน่ๆฉันเบะปากนิดๆ เหมือนจะร้องไห้ มันซึ้งอ่ะ! ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้แล้ววางมือลงบนศีรษะฉันเบาๆ พร้อมกับเผยรอยยิ้มอ่อนโยนที่เห็นทีไรก็ทำหัวใจดวงน้อยของฉันสั่นไหวได้ตลอด


ไม่ต้องคิดมากและไม่ต้องเกรงใจด้วย พี่เต็มใจจะดูแลชมกับน้ำเงินอยู่แล้ว เพราะงั้นเลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว หื้อ?”


อ่าถ้าไม่ติดว่าเราต่างโตๆ กันแล้วนะ ฉันคงพุ่งเข้ากอดพี่รันเหมือนสมัยเด็กๆ ไปแล้ว แต่มันติดตรงที่ตอนนี้ฉันเป็นสาวแล้ว และพี่รันก็เป็นหนุ่มหล่อที่ฉันไม่ควรเผลอใจด้วยเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นความสัมพันธ์ฉันท์พี่น้องร่วมสิบกว่าปีของพวกเราได้พังทลายลงมาแน่ๆ


อื้อ เข้าใจแล้วค่ะ ถ้างั้นชมกลับบ้านก่อนนะคะ กู๊ดไนท์นะคะพี่ชายฉันยิ้มหวานและโบกมือเล็กน้อย พี่รันยิ้มตอบเหมือนเช่นทุกครั้ง เขาผละมือกลับฉันเลยเดินออกมาที่หน้าประตูโดยไม่ลืมหันกลับไปโบกมือลาเขาอีกรอบ


เฮ้อช่างเป็นวันที่ยาวนานสำหรับฉันจริงๆ


ประตูรั้วบ้านถูกไขกุญแจและเปิดออกเล็กน้อยเพื่อแทรกตัวเข้าไปก่อนปิดลงและล๊อคเช่นเดิม ฉันหันกลับมากวาดสายตามองบ้านสองชั้นขนาดกลางเหมาะสำหรับอยู่กันเป็นครอบครัวพ่อแม่ลูกที่บัดนี้เงียบงันและวังเวงสุดๆ นี่เป็นสมบัติชิ้นเดียวที่พ่อพยายามสุดชีวิตเพื่อเก็บไว้ให้ฉันกับน้อง ท่านทำงานหนักเพื่อหาเงินมายื้อบ้านหลังนี้จากธนาคารเอาไว้ และมันก็เหลืออีกไม่กี่งวดแล้วที่บ้านหลังนี้จะเป็นอิสระ


ใช่อีกไม่กี่งวด


ฉันหยิบจดหมายจากกล่องจดหมายมาถือ ไม่ต้องดูก็รู้ว่าเป็นจดหมายทวงหนี้จากธนาคารแน่นอน เพราะว่าฉันค้างจ่ายมาสามงวดติดแล้วนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงต้องรับงานจนดึกดื่นแบบนี้ไง


เพราะช่วงนี้เป็นช่วงหนักสุดของเด็กมอปลายอย่างฉันที่ต้องเผชิญกับการสอบไฟนอลหฤโหดแล้วไหนจะต้องเตรียมตัวสอบชิงทุนอีก ฉันจึงไม่ค่อยมีเวลารับงานพิเศษเท่าที่ควรเพราะต้องอ่านหนังสืออย่างหนักเพื่อจะได้สอบเข้ามหาวิทยาลัย M ที่มีชื่อเสียงอันดับต้นๆ ของประเทศได้ ฉันอยากได้ทุนจึงต้องทำผลการเรียนให้ออกมาดีที่สุด เพราะถึงจะได้ทุนจริงๆ ก็ยังมีค่าใช้จ่ายอย่างอื่นอีกจิปาถะอยู่ดี


ถามว่าฉันเหนื่อยไหมกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันต้องแบกรับในตอนนี้ ตอบแบบตรงๆ ไม่เสแสร้งนางเอ๊กนางเอกคือเหนื่อยมาก เหนื่อยสายตัวแทบขาดเลยล่ะ แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นฉันก็พยายามมีความสุขในทุกๆ วันนะ พยายามเติมพลังบวกให้กับตัวเองเสมอ เพื่ออนาคตที่ดีของฉันกับน้ำเงิน ฉันต้องผ่านมันไปให้ได้


และเพื่อหยาดเหงื่อของพ่อที่ทนทำงานหนักจนสุขภาพทรุดโทรมเพื่อเลี้ยงพวกเราและยื้อบ้านหลังนี้ไว้ ฉันจะต้องเข้มแข็งให้สมกับเป็นลูกของพ่อ และจะไม่ยอมปล่อยบ้านหลังนี้ให้ธนาคารยึดเด็ดขาด ฉันจะต้องทำงานเก็บเงินมาโปะหนี้ก้อนสุดท้ายนี้ให้ได้ เพื่อให้บ้านที่เต็มไปด้วยความทรงจำของครอบครัวฉันยังคงอยู่กับพวกเราตลอดไป


สู้ๆ ชมพูฉันรู้ว่าเธอทำได้! ชมพูไฟท์ติ้ง!!

TO BE CONTINUED 




::TALK::
ขอกำลังใจหน่อยน้าา จุ๊บๆ


BRO SET


LIKE PAGE "วอแหวน"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #197 เปรมประภา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 01:12
    ชมพูคนแกร่ง สู้ๆน่าา
    #197
    0
  2. #83 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 15:16

    สสตรองมากชมพู

    #83
    0
  3. #39 sweetpinkypie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 05:16
    รอค่าาา
    #39
    0
  4. #38 _tong_bpy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 08:57
    รอค่าาาาา
    #38
    0
  5. #37 tip523478 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:29
    รอค่าา
    #37
    0
  6. #35 Nareerud (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 12:03

    นางเอกชีวิตรันทดจริงสู้ๆค่ะ

    #35
    0
  7. #32 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 21:04
    สู้ๆ ว๊อยยยยย
    #32
    0
  8. #31 heykeo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 14:11
    ชีวิตรันทดไปอีกชมพู
    #31
    0
  9. #30 nokbamboo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 03:37

    สงสารชม

    #30
    0
  10. #29 IDWK. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 01:59
    พระเอกต้องรีบมาช่วย 55555
    #29
    0
  11. #28 พันเก้า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 00:34

    รอลุงโตมาเปย์นะคะ 5555
    #28
    0
  12. #27 Venitah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 19:10
    ชมพูสายสตรอง !!!
    #27
    0
  13. #26 Venitah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 01:42
    งื้ออออออ มาแล้ว รอต่อน้าาา
    #26
    0
  14. #25 ppop31859 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 19:03
    รอจ้าา
    #25
    0
  15. #24 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 15:10
    รอพี่โตคร้าาาาา
    #24
    0
  16. #22 IDWK. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:08
    อยากมีพี่ชายข้างบ้านเลย
    #22
    0
  17. #21 nokbamboo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 12:54

    พี่ชายข้างบ้านที่แสนดี

    #21
    0