BRO#Lies รุ่นพี่แกล้งรัก!

ตอนที่ 27 : Lies 21 ► แกล้งรัก [50 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    17 ส.ค. 63





Lies 21

“น้ำเงินขึ้นไปนอนก่อนได้เลยนะ พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า” 


ช่องรายการบนหน้าจอทีวีถูกปิดด้วยมือของฉัน น้องใช้สายตาง่วงงุนมองมาทางฉันเล็กน้อย 


“พี่ชมไม่ขึ้นไปนอนพร้อมกันเหรอฮะ” 


“เดี๋ยวพี่เช็คความเรียบร้อยก่อน ว่าปิดบ้านดีหรือเปล่าน่ะ แล้วจะตามขึ้นไปนะ” 


“งั้นกู๊ดไนท์ฮะ” น้องถอนหายใจซึมๆ ท่าทางไม่ร่าเริงนับตั้งแต่กลับถึงบ้าน แถมยังคอยชะเง้อมองประตูตลอดเหมือนรอคอยใครบางคนอยู่ ไม่ต้องถามก็รู้ว่ารอใคร… 


หลังจากน้ำเงินขึ้นไปนอนก่อน ฉันเองก็เผลอชะเง้อมองไปทางประตูบ้านเช่นกัน อันที่จริง... ฉันก็ไม่ได้รอใครหรอกนะ เพียงแค่กังวลนิดๆ ว่าเขาจะกลับมานอนที่บ้านหรือเปล่า ฉันจะได้ไม่ล็อคประตู แต่เขาบอกอยู่ว่าจะกลับไปเคลียร์ธุระกับที่บ้านและอาจจะไม่กลับมานอนนี่ พอนึกได้ขึ้นมาก็ตำหนิตัวเองที่เผลอตัวทำอะไรแบบนั้นไป ฟุ้งซ่านชะมัด! 


ฉันเดินออกไปดูว่าปิดประตูสนิทแน่นหนาไหม ทว่ากลับได้ยินเสียงรถของเขากำลังจอดอยู่ หัวใจเต้นตึกตักคล้ายกับตื่นเต้นดีใจที่รู้ว่าเขากลับมาแล้ว ฉันปรับสีหน้าให้ปกติพลางเปิดประตูออก ร่างสูงเดินลงมาจากรถด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก ดูเครียดๆ ไปเลยแหละ เราสองคนสบตากันพอดี เขาจึงปรับสีหน้าให้เป็นปกติเช่นกัน แต่ไม่ทันแล้ว...


“กวางน้อยยังไปนอนอีกเหรอ มารอพี่อยู่ใช่ป่ะ” ทำสีหน้าทะเล้นใส่ แต่แววตากังวลอย่างปิดไม่มิดเลยนะ


“เปล่าสักหน่อย ฉันกำลังจะปิดบ้านต่างหาก” 


ฉันเบี่ยงตัวให้พี่โตเดินเข้าบ้านก่อนปิดประตูกดล๊อค หันกลับมาเห็นเขาพยักหน้ารับงึกๆ ริมฝีปากยกยิ้มเหนื่อยใจ ปกติเขาไม่เคยเป็นแบบนี้ เขาเป็นอะไรหรือเปล่านะ หรือว่าที่บ้านเกิดปัญหาหนักอะไร


“มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย” เพราะเห็นสีหน้าเขาดูเหนื่อยๆ ฉันเลยรินน้ำใส่แก้วมายื่นให้เขา พี่โตยิ้มขอบคุณรับน้ำไปดื่มก่อนเอนตัวพิงโซฟาแล้วหลับตาลงอย่างเหนื่อยล้า ยามนี้เขาเหมือนตาลุงแก่จริงๆ ไอ้ท่าทางถอดถอนใจนี่มันไม่เข้ากับคนอย่างเขาเลยสักนิด


“อืม... ปัญหาใหญ่เลยล่ะ เกี่ยวกับความเป็นความตายของพี่เลย” ฉันตกใจในคำตอบของเขา มันเกี่ยวกับความเป็นความตายของเขาเลยเหรอ 


“เกิดอะไรขึ้นคะ ที่บ้านมีปัญหาอะไรเหรอ ร้ายแรงขนาดนั้นเลย” ฉันถือวิสาสะถามเขาอย่างลืมตัว จริงๆ มันก็ไม่สมควรถามไหมนะ แต่ไม่รู้สิ หลังจากที่อยู่ร่วมกันมาสักพักใหญ่ทำให้ฉันรู้สึกคุ้นเคยกับคนๆ นี้ขึ้นมาก แถมความสนิทใจก็มากกว่าแต่ก่อนจนพูดคุยกับเขาสบายกว่าเดิมเยอะ ซึ่งทุกอย่างมันเป็นไปตามธรรมชาติโดยที่ฉันไม่ทันรู้ตัว 


“...” พี่โตได้แต่ถอนหายใจก่อนจะก้มหน้าหงอยลง เขาคงไม่สะดวกใจอยากตอบคำถามของฉันล่ะมั้ง

 

 “ถ้างั้นฉันว่าพี่คงอยากอยู่คนเดียวตามลำพัง ค่อยๆ คิดไปนะ ฉันขอตัวก่อน” ฉันรู้ตัวว่าควรจะถอยออกมา ไม่ควรเซ้าซี้เขามากเกินไปจึงหมุนเท้าหันกลับเพื่อจะเดินขึ้นบันได แต่มีมือหนาของเขาคว้าเอาไว้ก่อน 


“เธออยู่เป็นเพื่อนพี่ก่อนได้ไหม มีเรื่องอยากขอร้องเธอ” 


เสียงหัวใจมันเต้นตึกตักอีกแล้วเพียงแค่สัมผัสอบอุ่นบนฝ่ามือก็ทำให้ร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า จนไม่กล้าหันกลับไปมองเขาเลย ฉันถอนใจเรียกสติและควบคุมไม่ให้ใจเต้นแรงไปกว่านี้ แต่ทว่าต้องหันกลับทันทีเมื่อสิ่งที่เขาขอร้องทำเอาฉันหัวใจแทบวาย 


“ช่วยเป็นแฟนพี่หน่อยได้ไหม” 


“วะ... ว่าไงนะคะ” คิ้วฉันขมวดเป็นปมรีบชักมือกลับจากการจับกุมทันที 


“ช่วยเป็นแฟนพี่ เอ่อ... แค่แกล้งเป็นแฟนพี่เฉยๆ น่ะ” 


“แกล้งเป็นแฟน? หมายความว่าไงคะ? ฉันงงไปหมดแล้ว” คิ้วยังคงขมวดด้วยความไม่เข้าใจ พี่โตทำหน้าลำบากใจเล็กน้อยราวกับว่าไม่รู้จะอธิบายให้ฉันฟังยังไงดี สุดท้ายเขาก็ถอดถอนใจออกมา


“คืออาทิตย์นี้ที่บ้านของพี่มีนัดสำคัญ แม่พี่จะจับคู่เพื่อดูตัวให้พี่ แต่พี่ดันไปโกหกท่านว่าพี่มีแฟนอยู่แล้ว ทางบ้านเลยบอกว่าให้พี่พาแฟนไปแนะนำวันนั้น” เขามีท่าทีวิตกกังวลอยู่ไม่น้อย ใบหน้าที่หล่อทะเล้นอยู่ตลอดเวลา ตอนนี้มันกลับเคร่งเครียดเพราะคำโกหกของตัวเอง 


“...” ฉันเม้มริมฝีปากพลางขบคิดตามคำบอกเล่าของเขา หมายความว่าแม่พี่โตคิดจะจับคู่ดูตัวให้เขา เขาจึงโกหกว่ามีแฟนแล้ว ทางบ้านเลยจะให้พาแฟนไปแนะนำ... แบบนี้ใช่ไหม?


“พี่รู้ว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ พี่ไม่ควรโกหกพวกท่าน แต่พี่ไม่รู้จะทำยังไงอ่ะ ยัยนั่น... เอ่อ คู่ดูตัวของพี่ก็เป็นเหมือนน้องนุ่งที่โตมาด้วยกัน จะให้พี่แต่งกับน้องได้ยังไง”


พอได้ยินเขาพูดถึงผู้หญิงคนอื่น ความรู้สึกบึ้งตึงมันผุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ส่งผลให้หน้าฉันตึงไปด้วย


“แล้วยังไงคะ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉันนี่คะ” 


“รู้! แต่ประเด็นพี่ยังไม่มีแฟนตัวเป็นๆ ไง แล้วจะให้วิ่งออกไปหาแฟนในตอนนี้มันก็ไม่ทันไหม ช่วงนี้พี่ก็อยู่แค่กับเธอกับน้ำเงินมากที่สุด ผู้หญิงที่ใกล้ชิดที่สุดก็มีแต่เธอนะ ช่วยพี่หน่อยนะ พี่ขอร้อง” ใบหน้าอ้อนวอนสองมือก็ถูไปมาราวกับยกมือไหว้ ฉันได้ฟังแบบนั้นได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธรัวๆ นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลยนะ จะให้ฉันเล่นละครโกหกครอบครัวเขางั้นเหรอ แกล้งเป็นแฟนกันเนี่ยนะ ไม่มีทาง!


“ไม่ค่ะ! ไม่เด็ดขาด! จะให้ฉันโกหกพ่อแม่พี่งั้นเหรอ ไม่มีทาง!” 


ฉันหมุนตัวจะเดินหนีเพื่อตัดปัญหาที่จะตามมา ทว่ากลับถูกร่างสูงลุกขึ้นมายืนดักหน้า ฉันถลึงตาใส่เขาทันที มือหนารั้งจับที่ข้อมือของฉันทั้งสองข้างอย่างถือวิสาสะ เขย่าแขนฉันเบาๆ 


“พี่ขอร้องนะ น้า... แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ตอนนี้พี่คิดอะไรไม่ออกแล้วจริงๆ จะพาน้ำเงินไปด้วยก็ได้ พี่บอกพ่อแม่ไปแล้วว่าชมมีน้องชายด้วย” 


“นี่พี่จะบ้าเหรอ! พี่บอกพวกท่านโดยไม่ถามฉันก่อนเลยเหรอ! แล้วยังจะให้ฉันตบตาพ่อแม่พี่ หากถูกจับได้จะเป็นยังไง พี่คิดเรื่องนี้บ้างไหม” ฉันโมโหจริงๆ แล้ว! ไม่ใช่แค่เขามาขอร้องให้ฉันร่วมมือด้วย แต่เขากำลังมัดมือชกฉันต่างหาก ทำไมเป็นคนแบบนี้นะตาลุงนี่!


“พ่อแม่พี่ใจดี เธอไม่ต้องกังวลเรื่องนี้พี่รับรองได้ แค่เธอไปกินข้าวกับพี่วันนั้นก็พอ นะๆ แค่ครั้งเดียวเองนะ พี่ขอร้อง ถือว่าช่วยเหลือพี่สักครั้ง” 


ฉันยืนนิ่งเม้มปากคิดหนัก ช่วยเขาเหรอ... นี่มันเกินไปหรือเปล่า? ถึงเขาจะคอยช่วยเหลือฉันอยู่ตลอดหลายครั้ง แต่ว่าเรื่องนี้ถึงกับต้องโกหกพ่อแม่เขาเลยนะ


ไม่อ่ะ มันไม่มีทาง! 


[LOADING 50 %]


TALK::
หายเงียบไปค่อนข้างสักพักใหญ่ จริงๆ คือนานเลยแหละ --"
ไรท์เลยมาอัพให้หายคิดถึง (จริงๆกลัวรีดแอบบ่นแหละ! ดูออก)
ตอนนี้ไรท์เริ่มจะเปิดเรื่องใหม่นะคะ จากอินดี้อยู่แล้ว 
พอจะแต่งเรื่องใหม่ก็อินดี้เหมือนเดิม
ยังไงก็ฝากติดตามและให้กำลังใจด้วยนะคะ


----------------
v
v
รายละเอียดการชำระด้านล่างเด้อค่าา
ถ้ารักกันแล้วอย่าลืมพร้อมเปย์ด้วยน้าา เอาไปนอนกอด



เปิดโอน #BRO #Lies #รุ่นพี่แกล้งรัก #พี่พลูโต

#ราคา
#เดี่ยว 420 บาท

#ครบเซ็ต 1,680 บาท
#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://joo.gl/pUOgt5

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 030-3-35530-8
ชื่อบัญชี :: มณีนุช ปุ่นประโคน
สาขา :: พันธุ์ทิพย์ งามวงศ์วาน (ออมทรัพย์)
#พร้อมเพย์ 0970084427



ถ้าชอบพี่โตและนุ้งชม รีดที่รักโปรดกดติดตามเลยฮับ

v

LIKE PAGE "วอแหวน"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #193 nokbamboo (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 19:07

    ใช่ไรท์หายไปนานมากๆก็รอไรท์มาอัพอยู่นะมาอัพบ่อยๆนะ

    #193
    0
  2. #192 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 15:22
    มัดมือชกเนียนๆเลยนะคะ
    #192
    0
  3. #191 firstzy93 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 01:00
    ช่วยดีมั้ยนะ
    #191
    0