BRO#Lies รุ่นพี่แกล้งรัก!

ตอนที่ 26 : Lies 20 ► งานเข้า [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    29 ก.ค. 63






Lies 20

วันต่อมา 


ผมแวะไปรับน้ำเงินที่โรงเรียน แล้วเลยพามานั่งรอชมพูเลิกงานที่คาเฟ่ นั่งรออยู่สักพักเสียงเตือนข้อความไลน์ของผมก็ดัง 


 

Rhyme : เมื่อคืนแม่มึงโผล่มาหาที่คอนโดมึง 

 


เมื่ออ่านข้อความประโยคสั้นๆ และได้ใจความจากไอ้ไรม์ ทำเอาผมตาโต แล้ววันนี้ตอนเรียนด้วยกัน มันเสือกไม่บอกผมวะ 


 

Pluto : โอ้โหไอ้ห่า แล้วทำไมเพิ่งจะมาบอกกูตอนนี้ 

Rhyme : เออๆ กูลืมบอก มึงรีบโทรหาแม่มึงเลย 

 


ผมรีบกดออกมาเพื่อเช็คโทรศัพท์ดูสายไม่ได้รับที่ก่อนหน้านี้ผมปัดทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ เมื่อลองดูอีกทีมันเป็นสายไม่ได้รับตั้งแต่เมื่อคืนเกือบยี่สิบสายจากแม่ของผมจริงๆ ด้วย แม่เอาผมตายแน่ รีบโทรไปรับโทษก่อนเลยละกัน 


[เมื่อคืนหายไปไหนมา ทำไมไม่อยู่ที่ห้อง แล้วไปนอนที่ไหน ทำไมไม่กลับมาบ้าน!] เมื่อปลายสายรับ ผมยังไม่ทันได้พูดอะไร แม่โบของผมก็บ่นกลับมาชุดใหญ่ 


“ก็ไอ้ไรม์อ่ะ มันทะเลาะกับเมีย มันเลยมานอนที่คอนโด ผมขี้เกียจอยู่กับมันเลยไปหานอนที่อื่น” ผมทำเสียงอ่อนเสียงหวานเพื่อลดความโกรธาของคุณนายโบอิ้ง เวลาคุณนายกริ้วนี่ไม่ใช่ย่อยๆ นะฮะ พ่อไม้เอกผมเคยหัวแตกมาแล้ว 


[แล้วทำไมไม่กลับมานอนบ้านตัวเองล่ะ บ้านตัวเองก็มี แล้วแม่โทรไปทำไมถึงไม่รับ] 


“ผมชาร์ตแบตแล้วเผลอปิดเสียงนะสิ เลยไม่ได้ยิน 


[ไม่รู้แหละ รีบกลับมาบ้านเลยพ่อตัวดี ทำตัวเหลวไหลใหญ่แล้วนะ แม่อุตส่าห์ไว้ใจให้อยู่ลำพังนอกบ้าน] เสียงเหนื่อยใจดังจากปลายสายไม่หยุด แม่ผมก็เป็นซะอย่างนี้ เป็นห่วงได้ทุกเรื่องจริงๆ


“ช่วงนี้ผมไม่ว่าง ผมยังพูดไม่ทันจบ แม่ผมก็ตัดสายทิ้งไปก่อน ผมได้แต่ถอนใจยาวๆ อย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ ผมหันไปมองน้ำเงินซึ่งกำลังทำการบ้านอยู่อย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร แม่โทรมาบ่นแบบนี้ ไม่กลับบ้านก็คงจะไม่ได้ 


ผมตัดสินใจลุกเดินไปหาชมพูที่เคาร์เตอร์หน้าร้านบอกว่าวันนี้ขอตัวกลับไปทำธุระที่บ้านก่อน และอาจจะกลับบ้านดึกหรือคงไม่กลับ ให้เธอกับน้องไม่ต้องรอ ปิดบ้านได้เลย ชมพูพยักหน้ารับ สายตาเหมือนอยากจะถามว่ามีเรื่องอะไร แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถามออกมา

 

ผมขับรถกลับบ้านโดยทันที เห็นผู้หญิงร่างบางใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ เธอยืนท้าวเอวรอรับผมตรงประตูเข้าบ้าน 


“มาถึงแล้วเหรอพ่อตัวดี ยังจำทางกลับบ้านถูกได้อยู่นิ” คำพูดแม่ผมนี่เฉือนคมในฝัก 


“โอ้ยย! คิดถึงแม่โบจังเลย” ผมเข้าไปกอดร่างบาง และหอมแก้มซ้ายขวาไปมาหลายทีอย่างออดอ้อน 


“หายหน้าหายตาไปเลยนะ กลับมาถึงก็มาอ้อนเลยนะ” ผมผละออกจากอ้อมกอดแม่ เป็นจังหวะที่แม่ตีแขนผมหนึ่งที 


“หายไปที่ไหนละครับ ก็กลับมาหาแม่โบของผมแล้วนี่ไง” ผมเข้าไปกอดรัดแม่อีกครั้ง จนแม่ร้องโวยวายให้ปล่อย 


“แล้วทำไมบ้านช่องไม่กลับ ทำตัวเหลวไหลอยู่ใช่ไหม” 


“เปล่าสักหน่อย” 


“มีผู้หญิงหลายคนเลยสิท่า บ้านช่องเลยกลับไม่ถูก” 


โธ่... ก็กลับมาแล้วนี่ไง ผมได้แต่ถอนใจตัวเอง 


“เมื่อไหร่จะเลือกคบเป็นคนๆ ไปสักที มีเป็นตัวเป็นตนได้แล้วนะ อย่าทำตัวเหลวไหล เจ้าชู้เหมือนพ่อแกตอนหนุ่มๆ จะได้ไหม หากขืนแกทำตัวแบบนี้แม่จะจับคู่แล้วให้แกแต่งกันตอนเรียนจบเลยดีไหม” แม่บ่นยาวเหยียดก่อนปิดท้ายด้วยคำพูดที่ทำผมร้องปฏิเสธเสียงดังด้วยความตกใจ 


“ไม่เอา! ผมไม่จับคู่อะไรทั้งนั้น” แค่ไม่กลับบ้าน แม่ผมจะจับคู่แต่งงานให้เลยเหรอวะ 


“ไม่รู้แหละ ถ้าแกยังทำตัวเป็นพ่อพวงมาลัยลอยไปมาแบบนี้ แม่จะหาคู่ให้แกเอง” 


“ไม่เอานะแม่! ผมร้องเสียงแข็ง ถอยออกห่างร่างเล็กๆ ของแม่ทันที 


“อย่ามาขัดใจแม่นะ! วันอาทิตย์นี้พ่อขุนของแกจะมาทานข้าวที่บ้านเรา แม่จะให้เขาพาหนูปลายฟ้ามาด้วย”


อะไรนะ... ปลายฟ้า? ยัยเด็กแก่นแก้วนั่นน่ะเหรอ ไม่เอาเด็ดขาด!! 


“ไม่เอายัยฟ้านะแม่! นั่นมันน้องผมนะ แค่คิดก็ขนลุกแล้ว! แม่ไม่ต้องมาจับคู่ผมกับยัยนั่นเลย แม่อยากให้พ่อขุนมากระทืบผมหรือไง” 


พ่อขุนหรือก็คือพ่อขุนทัพ เพื่อนรักของพ่อไม้เอก เป็นคนที่ผมนับถือเป็นพ่ออีกคนหนึ่ง หรือเรียกว่าพ่อทูนหัวก็ได้ ส่วนยัยปลายฟ้าเป็นลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเขา อีกอย่างผมกับยัยนั่นเห็นกันมาแต่เด็ก โตมาด้วยกันเหมือนพี่น้อง นี่แม่จะให้เอาน้องนุ่งมาเป็นเมียเหรอ แม่คิดอะไรอยู่เนี้ย! 


“แม่อย่าเอาความฝังใจสมัยสาวๆ มาสานต่อรุ่นลูกได้ไหมเนี่ย” ผมเหน็บเรื่องอดีตของแม่ด้วยความลืมตัว สมัยก่อนแม่ผมเคยชอบพ่อขุนทัพมาก่อนแต่ไม่สมหวัง สุดท้ายก็ได้มารักกับพ่อไม้เอกของผมแทน และเหมือนเรื่องนี้จะฝังใจแม่ผมเหลือเกินถึงชอบยัดเหยียดยัยปลายฟ้าให้ผมมาตลอดโดยไม่ถามผมกับยัยนั่นเลยสักคำ


แม่โบถลึงตาใส่แล้วเข้ามาตีที่หัวไหล่ผมเต็มแรง มือหนักไม่เคยเปลี่ยนเลยจริงๆ 


“ไอ้ลูกคนนี้ จะฟื้นฝอยหาตะเข็บไปทำไม เรื่องมันผ่านมาแล้ว เดี๋ยวพ่อแกลงมาได้ยินเข้า แหกอกแม่แกพอดี” แม่เดินเข้ามาพูดใกล้ๆ เสียงเบาลง 


“ป๊าไม่ฉีกอกแม่หรอก แต่ถ้าฉีกเสื้อก็ว่าไปอย่าง 


“พลูโต!!!” แม่ร้องตวาดเสียงดังลั่นบ้าน ทำเอาผมสะดุ้งด้วยความตกใจ แล้วเข้าไปกอดรัดแม่อีกที 


“นะแม่ ไม่จับคู่ผมกับใครได้ไหม” ผมทำเสียงอ้อนเสียงสอง เสียงสามให้แม่ยอมผมที่สุด 


“ไม่ได้! แม่อยากให้แก่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนสักที แม่ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะให้แต่งเลย รอแกเรียนจบก่อนนั่นแหละถึงค่อยแต่ง” 


“โอ้ยแม่! แล้วใครบอกว่าผมยังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนเล่า! ผมมีแฟนแล้วต่างหากนะแม่” ผมหลุดพูดออกมาอย่างเอาตัวรอด เป็นจังหวะที่ยัยวีนัสเดินควงแขนป๊าเดินลงบันไดมาพอดีจึงได้ยินกันหมดทั้งบ้าน


เวรแล้วไง...

 

“พี่โตมีแฟนแล้วเหรอ” สายตายัยวีนัสมองลงมา สีหน้าเหวอเล็กน้อย ส่วนป๊าก็ขมวดคิ้วมอง ขณะที่แม่โบอิ้งนั้น... ช๊อคไปแล้ว 


“ชะ ใช่! พี่มีแฟนแล้ว เราเพิ่งคบกัน 


เอาวะ! ขึ้นหลังเสือแล้วลงยาก! ในเมื่อโกหกไปแล้วก็ต้องแถต่อไปให้รอด!


สายตาป๊าหรี่มองยังรู้ทัน ผมว่าผมแถกับใครก็ได้นะ แต่กับป๊าเนี้ยไม่ค่อยได้ผลหรอก 


“งั้นพาแฟนของแกมาทำความรู้จักหน่อยสิ พ่อทูลหัวของแกก็คงอยากจะรู้จัก จริงไหมจ๊ะที่รัก” ป๊าหันไปส่งยิ้มกับแม่อย่างรู้ทัน แม่ก็พยักหน้ารับเห็นดีเห็นงามด้วย


 ป๊านะป๊า หลอกป๊าไม่ได้เลยจริงๆ! 


“ถ้าแกมีแฟนจริงๆ ก็พามา แต่ถ้าจับได้ว่าโกหก เตรียมตัวเป็นเจ้าบ่าวได้เลยตอนเรียนจบ” แม่โบหันกลับมาพูดขู่ผมอีกครั้ง


น่ากลัวจริงๆ เลยพ่อแม่คู่นี้เนี่ย! งานเข้าแล้วไอ้โตเอ๊ย!! 


TO BE CONTINUED 



TALK::
ป๊าไม้เอก ม๊าโบอิ้ง ของอิพี่ออกโรงมาจัดการลูกชายตัวดีแล้วดูสิจะทำยังไง 
+
+
อัพเพิ่มแล้วนะคะ เห็นหายเงียบๆ แบบนี้ ไรท์แอบสุ่มแต่งเรื่องใหม่อยู่นะเออ
และได้วางตัวละครไว้แล้วแหละ แต่!!! ว่าเรื่องการแต่งขึ้นมาใหม่อีกสักเรื่องนั้นว่ายากแล้ว
การคิดชื่อเรื่องนั้นยากกว่า เห้ออออ 
ขอเวลาสมองน้อยๆ ของไรท์หน่อยนะคะ 
แล้วจะรีบเอาเรื่องใหม่มาอวด
#รัก
--------------------
v
v
รายละเอียดการชำระด้านล่างเด้อค่าา
ถ้ารักกันแล้วอย่าลืมพร้อมเปย์ด้วยน้าา เอาไปนอนกอด



เปิดโอน #BRO #Lies #รุ่นพี่แกล้งรัก #พี่พลูโต

#ราคา
#เดี่ยว 420 บาท

#ครบเซ็ต 1,680 บาท
#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://joo.gl/pUOgt5

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 030-3-35530-8
ชื่อบัญชี :: มณีนุช ปุ่นประโคน
สาขา :: พันธุ์ทิพย์ งามวงศ์วาน (ออมทรัพย์)
#พร้อมเพย์ 0970084427



ถ้าชอบพี่โตและนุ้งชม รีดที่รักโปรดกดติดตามเลยฮับ

v

LIKE PAGE "วอแหวน"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #190 nokbamboo (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 13:28

    เอาแล้วงานเข้าชมพูแล้ว

    #190
    0
  2. #189 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 09:45
    เสร็จแน่พลูโตตตตต
    #189
    0
  3. #188 firstzy93 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 23:54
    ซวยละ 555
    #188
    0