BRO#Lies รุ่นพี่แกล้งรัก!

ตอนที่ 24 : Lies 19 ► กฎในบ้าน [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    11 พ.ค. 63






Lies 19

เช้ารุ่งขึ้นรุ่นพี่พลูโตมาถึงแต่เช้า วันนี้เขาจะย้ายเข้ามาพักอยู่ที่บ้านฉันตามที่คุยกันเมื่อคืน สิ่งที่เขานำมามีแค่กระเป๋าเป้หนึ่งใบ โน๊ตบุ๊ค และอุปกรณ์อิเล็คทอนิค ฉันเองก็ไม่คิดว่าเขาจะย้ายมาเลยจริงๆ จึงไม่ได้เตรียมห้องและทำความสะอาดไว้ให้เขา 


เมื่อน้ำเงินรู้ข่าวว่าพี่โตจะเข้ามาอยู่ร่วมบ้านเดียวกัน น้ำเงินดูตื่นเต้นและดีใจมาก 


‘ลุงจะมาบ้านเราเหรอฮะ ผมดีใจที่สุดเลย’ เสียงความตื่นเต้นดีใจของน้ำเงินยังก้องเต็มหัวฉันไปหมด น้องร้องเย้ ไชโย วิ่งรอบบ้านไปมา ตอนฉันบอกข่าวกับเขา ช่างไร้เดียงสาจริงๆ เฮ้อ... 


เมื่อพี่โตเข้ามาพร้อมสัมภาระน้อยชิ้น ฉันก็เป็นเจ้าบ้านที่ดีเชียวแหละ ให้เขาช่วยทำความสะอาดทั้งบ้าน รวมถึงจัดบ้านใหม่ไปพร้อมๆ กันเลย พวกเราสนุกครึกครื้นไปกับการทำความสะอาดบ้าน และเพลิดเพลินกับการจัดบ้านใหม่รวมถึงห้องนอนเขาที่อยู่ชั้นบนฝั่งตรงข้ามกับห้องของฉันด้วย


ความจริงบ้านหลังนี้มีห้องทั้งหมดสี่ห้อง อยู่ชั้นบนทั้งหมด แบ่งเป็นห้องฉันและน้ำเงินซึ่งอยู่ติดกัน จึงมีว่างฝั่งตรงข้ามอยู่สองห้อง ห้องหนึ่งตรงกับห้องน้ำเงินเป็นห้องเก่าของพ่อแม่ที่ฉันอยากจะเก็บเอาไว้ จึงเหลือเพียงห้องว่างห้องเดียวซึ่งตรงกับห้องของฉัน 


“รุ่นพี่คะ ฉันขอคุยด้วยหน่อย” ฉันเรียกพี่โตหลังพวกเราช่วยกันจัดบ้านจนเสร็จ ถึงเวลาคุยข้อตกลงของการอยู่ร่วมกันแล้ว 


“ว่ามา เขาขยับเท้าก้าวเข้ามา พร้อมกับรอยเปื้อนตรงใบหน้า แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ใบหน้าหล่อๆ ของเขาหมองลงเลย ทำเอาฉันเหม่อลอยไปชั่วขณะ “ไหนมีเรื่องอะไร” 


ฉันดึงสติออกมาจากรอยเปื้อนของเขา ปรับสีหน้าเป็นปกติ


“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ ฉันแค่จะคุยเรื่องการอยู่ร่วมกันของพวกเรา กฎของบ้านหลังนี้” ฉันทำขรึมใส่กางกระดาษใบหนึ่งลงบนโต๊ะ พี่โตก้มหน้าอ่านด้วยสีหน้ายิ้มๆ ฉันกระแอมหนึ่งทีพลางพูดต่อ 


1.ห้องน้ำมีด้านบนและด้านล่าง รบกวนให้ผู้เช่าลงมาใช้ด้านล่างเท่านั้น” เขาพยักหน้ารับ 


2.ต้องช่วยกันรักษาความสะอาด” เขาก็พยักหน้ารับอีก 


3.ข้อนี้สำคัญมาก ห้ามพาคนอื่นที่ไม่ใช่ญาติพี่น้องมาที่นี่ เป็นไปได้ห้ามพาใครมาเลยจะดีกว่า

 

“ข้อสามนี้สำคัญมากเลยเหรอ” เขายิ้มอย่างมีเลศนัย ฉันถลึงตาใส่ทีหนึ่ง


“ใช่ค่ะ! สำคัญมาก! ห้ามพาใครมา... เอ่อ... มานอนเด็ดขาด ฉันไม่อยากให้น้ำเงินเห็นพฤติกรรมแปลกๆ” ฉันเลี่ยงที่จะพูดตรงๆ จะให้บอกได้ยังไงว่าห้ามเขาพาสาวมานอนน่ะ แต่ดูจากรอยยิ้มรู้ทันของเขาฉันก็รู้แล้วว่าเขาเข้าใจ


 “หึ เข้าใจแล้ว” เขายิ้มรับตาหยี “แต่พี่ว่าเธอควรตั้งกฎเรื่องการชำระค่าเช่าด้วยนะ” 


เอ่อ... มันก็จริงของเขานะ เรื่องการเรียกเก็บค่าเช่ามันก็สำคัญ แต่ใครจะไปกล้า ก็ฉันยังติดหนี้เขาอยู่นี่ 


“คิดไว้หรือยังว่าจะคิดค่าเช่าเดือนละเท่าไหร่” 


เรื่องนี้แหละที่ฉันเองก็คิดหนักมาทั้งคืน จะคิดค่าเช่าเท่าไหร่ดี เพื่อหนี้ที่ติดเขาจะได้หมดไว เขาจะได้ไม่ต้องพักอยู่ที่บ้านของฉันนาน 


“ฉันคิดเดือนละ ห้าพันบาท แล้วกันค่ะ” ฉันพูดเสียงเบา ชังใจสุดๆ มันแพงไปไหมนะ


“ว่าไงนะห้าพัน?” 


“ห้าพันบาทมันเยอะไปเหรอคะ” ทำไมต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้น 


“พี่ให้เดือนละหมื่นแล้วกัน” 


“รุ่นพี่คะ เดือนละหมื่นบาทมันเยอะไป ฉันรับไม่ได้หรอกค่ะ” 


“ไม่เป็นไร งั้นห้าพันแรกคือค่าเช่า ส่วนห้าพันหลังคือค่าอาหาร” เขาตอบอย่างสบายๆ ราวกับว่าเงินจำนวนนั้นไม่ได้แพงอะไรเลย 


“ฉันไม่ค่อยอยู่บ้านนะคะ จะเอาเวลาไหนไปซื้อของหรือกลับมาทำอาหารทุกวันให้รุ่นพี่” 


“เรื่องนั้นไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่ทำกินเองกับน้ำเงินก็ได้ ส่วนเรื่องน้ำเงินเธอก็ไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวพี่จะช่วยดูแลให้เอง แล้วก็ไม่ต้องไปกวนพี่ข้างบ้านแล้วด้วยเขาแจกแจงออกมาทีละเรื่องราวกับคิดแทนฉันไว้หมดแล้ว “แล้วก็มีเรื่องขอร้องสำหรับลูกบ้านกิติมาศักดิ์คนนี้ด้วย” 


“คะ? เขาก็มีข้อตกลงเหมือนกันวุ้ย 


“ไหนๆ เราก็ร่วมบ้านเดียวกันแล้ว เธอช่วยเรียกฉันว่าพี่โตแทนรุ่นพี่สักทีได้ไหม มันห่างเหินแปลกๆ ยังไงไม่รู้” 


อ้อ... เรื่องนั้น...


ฉันยืนนิ่งคิดตามที่เขาบอก จริงๆ เรียกรุ่นพี่ก็เหมาะสมแล้วนี่นา ฉันหันไปมองทางน้ำเงินที่ตอนนี้เราสองพี่น้องต่างยืนสบตากันอยู่ ฉันยิ้มก่อนจะหันไปตอบกับเขา 


“ลุงโตละกัน” ฉันและน้ำเงินพากันหัวเราะคิกคัก 


“ลุงโตอีกแล้ว แค่น้ำเงินคนเดียวจะอกแตกตายอยู่แล้ว พวกเธอสองพี่น้องนี่ใจอำมหิตมาก แบบนี้มันหยามกันชัดๆ" 


“หรือจะให้เรียกรุ่นพี่เหมือนเดิมล่ะ” ฉันยิ้มเยาะใส่ 


“เอออยากเรียกอะไรก็เรียกไปเหอะ งอนแล้ว” เขาทำแก้มพองตุ้บป่อง สะบัดหน้าหนีงอนไปอีกทาง คิดว่าทำแบบนั้นแล้วน่ารักเหรอ... เออ ก็น่ารักนั่นแหละ ชิ! 


 [LOADING 50 %]

ติ๊งต่อง 


เสียงออดดังขึ้น ฉันวิ่งไปเปิดประตูรับแขกที่มาเยือน โดยไม่ทันได้คิดว่าใครจะมากดออดในเวลานี้ เมื่อเปิดประตูภาพตรงหน้าเป็นพี่รันที่กำลังถือข้าวของขนมมากมายเต็มไปหมด ฉันมัวแต่ยืนอ้าปากค้างด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าจะเป็นพี่รันจะมาในเวลานี้ 


“ยืนอ้าปากเหวอเชียวนะเรา” เขายิ้มพลางเดินแทรกฉันเข้ามาในบ้านด้วยความเคยชิน ปกติแล้วพี่รันเข้าออกบ้านฉันเป็นประจำราวกับเป็นบ้านตัวเองอยู่แล้ว แต่ว่าครั้งนี้มันไม่ปกติเพราะคนที่อยู่ในบ้านฉันตอนนี้คือพี่โต และฉันยังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับพี่รันเลยด้วย ลืมสนิทจริงๆ 


ฉันก้าวเท้าตามหลังพี่รันเข้ามากำลังจะอ้าปากห้าม แต่ไม่ทัน 


....


เกิดความเงียบขึ้นภายในบ้าน เมื่อพวกเขาทั้งสองเจอหน้ากันครั้งแรก ต่างฝ่ายต่างยืนจ้องกันอย่างไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ 


“ชมพูผู้ชายคนนี้เป็นใคร? พี่รันลั่นคำถามแรกหลังจากยืนจ้องตากับพี่โตอยู่เกือบนาที น้ำเสียงเขาเข้มขึ้นผิดปกติ


“อ้อ เอ่อนี่รุ่นพี่พลูโตค่ะ เป็นรุ่นพี่ที่มหาลัย” ฉันผายมือไปทางพี่โต “รุ่นพี่คะ นี่พี่รันค่ะ ที่อยู่บ้านข้างๆ”


“อ้ออออ แค่พี่ชายข้างบ้านสินะ” 


ฉันถลึงตาใส่พี่โตแทบจะทันที ทำไมตาลุงนี่ถึงได้พูดจาเสียมารยาทแบบนี้นะ แล้วดูหน้าพี่รันสิ ไม่เคยเห็นเขาทำหน้านิ่งขนาดนี้มาก่อนเลย


“ไม่รู้ว่าชมมีแขก พี่มากวนหรือเปล่า” พี่รันไม่ได้สนใจพี่โตแต่หันมามองฉันด้วยสายตาอ่อนโยนตามแบบฉบับของเขา


“เอ่อ... ไม่หรอกค่ะ” ฉันตอบยังไม่ทันจบน้ำเงินก็แทรกขึ้นมา


“ลุงโตไม่ใช่แขกนะฮะพี่รัน”


“ไม่ใช่แขก?” คราวนี้พี่รันมองไปทางน้ำเงิน ฉันรีบดันหลังน้ำเงินไปทางพี่โตทันที


“น้ำเงินไปเล่นเกมกับพี่โตก่อนนะ เดี๋ยวพี่เอาขนมไปให้” ฉันส่งซิกให้พี่โตเพื่อให้เขาพาน้องไปที พี่โตทำหน้าตึงๆ ใส่ฉันเล็กน้อยก่อนจะกอดไหล่น้ำเงินแล้วพูดด้วยน้ำเสียงแง่งอนแปลกๆ 


“พวกเราไปเล่นเกมกันเถอะน้ำเงิน ตอนนี้เรากลายเป็นหมาหัวเน่าแล้ว”


“หมาหัวเน่าคืออะไรเหรอฮะ” น้องเงยหน้าถามเสียงซื่อ แต่ฉันนี่อยากจะกุมขมับแรงๆ


“อ้อออ หมาหัวเน่าก็คือ...” จากนั้นคนทั้งคู่ก็หายเข้าไปในห้องรับแขก ฉันถอนหายใจก่อนหันกลับมาหาพี่รันซึ่งกำลังมองตามพวกเขาไป 


สิ่งที่ฉันต้องเจอด่านต่อไปก็คือพี่รันสินะ เขาหันมามองฉันคล้ายกำลังจับผิดกัน ฉันอึกอักจนไม่รู้จะอธิบายยังไง สุดท้ายจึงเปลี่ยนเรื่องเป็นพาเขาไปที่ครัวเพื่อจัดขนมใส่จาน ตลอดเวลาพี่รันไม่ได้ถามอะไร เขายังคงเคารพในตัวฉัน ไม่ซักถามและรอให้ฉันเป็นฝ่ายบอกเอง 


“น้ำเงิน พี่ว่าเราขึ้นไปใส่ปลอกหมอน ปูที่นอนในห้องพี่ดีกว่า” จู่ๆ เสียงพี่โต พูดแทรกขึ้นมาลอยๆ อย่างตั้งใจให้คนที่ยืนอยู่ในครัวได้ยิน สายตาของเขาปรายตามองมาที่พี่รัน และยกยิ้มมุมปากก่อนเดินขึ้นบันไดไป น้ำเงินก็วิ่งตามเขาขึ้นไปอย่างว่าง่าย 


ฉันถอนใจแรงๆ อย่างนึกเคืองอีตาลุงนี่ เขาจงใจพูดดังๆ ใช่ไหม จงใจพูดให้พี่รันได้ยินชัดๆ! ได้แต่ส่ายหัวให้กับความมึนของเขาเป็นที่สุด เมื่อหันกลับมาทางพี่รันก็เห็นว่าเขากำลังจ้องอยู่


“หมายความว่าไงเหรอชม เขามีห้องนอนที่บ้านของชมด้วยเหรอ” คราวนี้คงต้องบอกกับเขาตรงๆ แล้วสินะ


“ค่ะ พอดีว่าชมเพิ่งแบ่งห้องให้เช่าน่ะค่ะ แล้วลุงเอ่อ รุ่นพี่เขาเองก็กำลังมีปัญหากับที่บ้านอยู่พอดี เขาก็เลย... เมื่อพี่รันได้ยินอย่างนั้นก็ตกใจ เขาขยับมาตรงหน้าฉันพลางขมวดคิ้วด้วยความกังวล


“แล้วทำไมเรื่องแบบนี้ถึงไม่มาปรึกษาพี่ก่อน ปล่อยให้ผู้ชายเข้ามาในบ้านง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไง แล้วไหนจะน้ำเงินอีก น้องเข้ากับคนยากไม่ใช่เหรอ แบบนี้ไม่อึดอัดแย่เหรอต้องอยู่ร่วมกับคนอื่น” 


ฉันได้แต่ยิ้มเจื่อน ถามว่าอึดอัดหรือป่าวเหรอคะ เหอะ ภาพน้ำเงินที่วิ่งตามเมื่อกี้นี้ยังไม่ชัดใช่ไหมคะ

 

"พี่รันไม่ต้องห่วงเรื่องน้ำเงินเลยค่ะ น้องเข้ากับรุ่นพี่เขาได้ดี ดีซะจนชมเองก็แปลกใจ  อีกอย่างรุ่นพี่ก็ไม่ใช่คนเลวร้ายที่ไหนด้วยค่ะ” ฉันโบกมือปัดและยิ้มเก้อๆ โดยไม่รู้จะอธิบายยังไงเพิ่มอีก 


“รู้จักเขามานานแค่ไหนกัน ทำไมถึงให้เขาเข้ามาอยู่ง่ายๆ แบบนี้ล่ะ จะไว้ใจเขาได้แน่เหรอ” พี่รันยังคงยิงคำถามไม่หยุด ฉันเข้าใจในความห่วงใยของพี่รันเป็นอย่างดี 


“อ้อเรื่องนั้นความจริงชมกับรุ่นพี่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยมอปลายแล้วค่ะ เรื่องนั้นพี่รันสบายใจได้ เขาเป็นคนที่ไว้ใจได้คนหนึ่งค่ะ” แม้ประโยคหลังจะแอบกัดฟันเล็กน้อยก็เถอะนะ


พี่รันยืนมองฉันนิ่งๆ อย่างเหนื่อยใจปนกังวล 


“ช่วงนี้พี่เองก็มัวแต่ยุ่งกับธีสิสจนไม่มีเวลาให้ชมกับน้อง พี่ขอโทษนะ” 


“ขอโทษทำไมคะ ชมสิที่ต้องเป็นฝ่ายขอโทษ เพราะตลอดเวลาชมและน้องคอยรบกวนพี่มาตลอด ตอนนี้พี่เองก็ใกล้จบแล้ว ไม่ต้องกังวลเรื่องชมกับน้องเลยค่ะ ตัวน้ำเงินก็โตมากแล้ว แถมยังมีพี่โตมาอยู่เป็นเพื่อนคงไม่น่ามีอะไรน่าห่วงแล้วค่ะ” 


ฉันยิ้มกว้างอย่างจริงใจ เพราะไม่อยากให้พี่รันต้องมากังวลเรื่องฉันจนเสียสมาธิการเรียนของเขา แต่พี่รันกลับทำหน้าเศร้าลงจนฉันแปลกใจ พอจะถามว่าเขาเป็นอะไร ก็มีเสียงเรียกดังมาจากทางบันไดแทรกเข้ามาซะก่อน 


“กวางน้อยพวกเราหิวแล้ว” ฉันถลึงตามองเจ้าของเสียงด้วยความตกใจทันที เมื่อกี้พี่โตเรียกใครว่าอะไรนะ? 


พี่โตจูงมือน้ำเงินเดินลงมาจากบันไดด้วยรอยยิ้มร่าก่อนหยุดลงตรงหน้าพวกเรา


“สิงโตกับเสือน้อยหิวแล้วฮะ” น้ำเงินพูดด้วยรอยยิ้มตาหยี นี่เป็นฉายาอะไรแปลกๆ ของพวกเขาอีกแล้วล่ะสิ “อ๊ะ! จริงสิ! พี่รันจะเป็นสัตว์อะไรดีฮะ” 


น้ำเงินแหงนมองมาที่พี่รัน สองคิ้วขมวดน้อยๆ อย่างขบคิด พี่รันก้มลงถามน้ำเงินด้วยความงุนงงเพราะตามไม่ทัน 


“สัตว์เหรอ สัตว์อะไรครับ”


“ก็พี่ชมบอบบางเป็นเหมือนกวางน้อย ลุงโตแข็งแกร่งเหมือนสิงโตเจ้าป่า ส่วนผมกำลังโตเหมือนเสือน้อยฮะ แล้วพี่รันจะเป็นอะไรดีฮะ” 


ฉันแทบกุมขมับกับความช่างเล่นอะไรกันก็ไม่รู้ของน้ำเงิน ยิ่งมีอีตาลุงนี่คอยให้ท้าย นับวันน้ำเงินก็ยิ่งมีนิสัยสมวัยเด็กจริงๆ 


“เอ่อ น้ำเงิน...” ฉันกำลังห้ามปรามน้องให้หยุดเล่น แต่ก็ไม่ทันน้ำเงินดันพูดต่อ 


“ลุงโตฮะ ลุงโตว่าพี่รันเหมาะเป็นสัตว์อะไรดีฮะ ช่วยผมคิดหน่อย” น้ำเงินหันไปถามพี่โต โดยไม่ฟังเสียงร้องห้ามจากฉันเลย ฉันได้แต่ถลึงตาใส่เขาเป็นการบอกว่าอย่าคิดชื่อแปลกๆ ให้พี่รันเชียว ไม่งั้นฉันจะผัดข้าวไหม้ๆ ให้เขากิน! พี่โตสบตาฉันพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วตอบ 


“ม้า ฉันลอบถอนใจที่เขาไม่นึกคิดชื่อแปลกๆ ให้พี่รัน แต่ทว่าประโยคต่อมาแทบเอาฉันสำลักน้ำลาย “ม้ายูนิคอร์น” 


มะ ม้ายูนิคอร์นเนี้ยนะ?! มันไม่แบ๊วเกินไปหรือไง! อีตาลุงนี่! 


TO BE CONTINUED 



TALK::
อิพี่โต ปากร้ายนักนะ มาว่าพี่รันคนดีของนุ้งชมว่าเป็นม้ายูนิคอร์นเนี้ยนะ
น้ำเงินก็ช่างชงจริงๆ เล้ยยย
มาอัพเพิ่มแล้วจ้า ขอกำลังใจเป็นคอมเม้นและกดกำลังใจมาให้ด้วยน้า
#รัก
----------------
v
v
รายละเอียดการชำระด้านล่างเด้อค่าา
ถ้ารักกันแล้วอย่าลืมพร้อมเปย์ด้วยน้าา เอาไปนอนกอด



เปิดโอน #BRO #Lies #รุ่นพี่แกล้งรัก #พี่พลูโต

#ราคา
#เดี่ยว 420 บาท

#ครบเซ็ต 1,680 บาท
#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://joo.gl/pUOgt5

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 030-3-35530-8
ชื่อบัญชี :: มณีนุช ปุ่นประโคน
สาขา :: พันธุ์ทิพย์ งามวงศ์วาน (ออมทรัพย์)
#พร้อมเพย์ 0970084427



ถ้าชอบพี่โตและนุ้งชม รีดที่รักโปรดกดติดตามเลยฮับ

v

LIKE PAGE "วอแหวน"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #185 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 17:21

    55555ลุง

    #185
    0
  2. #180 nokbamboo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 03:55

    ลุงโตไม่เท่าไหร่แต่คนชงนี่ซิน่าคิด

    #180
    0
  3. #179 heykeo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 13:09

    มีแซะนะลุงโต


    #179
    0
  4. #178 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 08:21
    สายรุ้งมาเลยจ้าาาา
    #178
    0
  5. #177 Rich99 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:25
    ลุงโต มีแอบร้ายนะคะ
    #177
    0
  6. #176 firstzy93 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 22:50
    5555555
    #176
    0
  7. #175 nokbamboo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 01:58

    เรียกลุงโตทำเป็นงอน

    #175
    0
  8. #174 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 08:19
    เรียกที่รักมันชัดเจนปายยยยยย
    #174
    0
  9. #171 Rich99 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 00:22
    น่ารักไปหมด
    #171
    0
  10. #170 firstzy93 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 22:42
    น่ารักกก
    #170
    0