BRO#Lies รุ่นพี่แกล้งรัก!

ตอนที่ 23 : Lies 18 ► ข้อเสนอ [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 346
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    1 เม.ย. 63






Lies 18

หลังจากฟื้นไข้อาการของฉันค่อยดีขึ้นเรื่อยๆ ผลพวงมาจากได้รับการเอาใจใส่ดูแลอย่างดีมาตลอดของน้ำเงิน รวมถึงรุ่นพี่พลูโตอีกด้วย เย็นวันนั้นฉันตื่นมาไม่พบรุ่นพี่ น้ำเงินบอกว่าเขาออกไปทำธุระและยังกำชับให้น้ำเงินดูแลฉันให้ดีๆ เพราะธุระของเขาที่ต้องจัดการ น่าจะใช้เวลานาน 


ฉันกลับมาทำงานอีกครั้งหลังจากหายป่วย เพราะเงินยังไม่พอเคลียร์เรื่องบ้าน แถมยังต้องหยุดงานไปหลายวัน แล้วหลังจากวันนั้นรุ่นพี่พลูโตก็หายไปเลยเกือบเป็นอาทิตย์ได้ บ้าจริง ฉันควรคิดหนักเรื่องเงินค่าบ้านไม่ใช่เหรอ ไม่ใช่มาคิดว่าเขาหายไปไหน 


ชมพู! เธอควรคิดหาวิธีเรื่องเงิน ไม่ใช่มาคิดถึงคนบางคนอยู่ 


เมื่อเลิกงานมาถึงบ้าน ฉันเดินหาเอกสารจากธนาคารจนทั่วบ้าน หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ฉันจะลองถือเอกสารฉบับนั้นไปปรึกษากับธนาคารดูว่าสามารถทำอย่างไรได้บ้าง ทว่ากลับหาไม่เจอซะนี่


“น้ำเงิน เห็นจดหมายที่มันเคยอยู่บนโต๊ะนี้ไหม พี่วางไว้ตรงนี้นี่นา” ฉันตะโกนถาม ขณะที่ก็ยังก้มๆ เงยๆ มองหาอยู่ 


“จดหมายอะไรเหรอฮะ” น้ำเงินวิ่งเข้ามาเอียงคอถาม 


“ก็จดหมายจากธนาคารน่ะ พี่ว่าจะลองเอาไปคุยกับทางธนาคารสักหน่อย” 


ฉันยังคงง่วนหามันต่อไป เมื่อหาไม่เจอก็จนใจ คิดว่าคงเผลอทิ้งไปแล้วจึงเดินกลับมานั่งที่โซฟา ขณะนั่งถอดถอนใจมองไปรอบบ้าน จู่ๆ ก็มีความคิดบางอย่างแล่นเข้ามา แต่ว่ามันจะเป็นผลดีต่อฉันไหมนะ แล้วน้ำเงินจะโอเคหรือเปล่า 


“น้ำเงินมานั่งตรงนี้ที พี่มีเรื่องจะปรึกษาหน่อย” น้ำเงินเดินเลาะโซฟามานั่งขนาบข้างฉันทันที 


“ปรึกษาเหรอฮะ” น้ำเงินจ้องมาที่ฉัน และนั่งรอฟังอย่างตั้งใจ 


“คือ... พี่จะไปต่อรองกับธนาคาร จะขอชำระช้าไปสักหน่อย แต่ตอนนี้พี่คงหาเงินจำนวนที่มากพอขนาดนั้นได้ยังไง น้ำเงินจะว่ายังไงถ้าเรามาทำบ้านเช่าแบ่งให้คนอื่นมาอยู่ร่วมด้วย” ฉันไม่รู้ว่าน้องจะโอเคไหม ฉะนั้นฉันต้องพยายามอธิบายให้น้องเข้าใจมากที่สุด 


“แบ่งให้เช่าเหรอฮะ” เขาทำท่าคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ก็แล้วแต่ฮะ ถ้าได้คนที่เข้ากับพวกเราได้ดีอย่างพี่รันหรือลุงโตก็คงจะดีนะฮะ” 


จริงอย่างน้ำเงินว่า จะหาผู้เช่ามาอยู่ร่วมกันทั้งที ก็ต้องกรองก่อนว่าจะเข้ากับพวกเราได้หรือเปล่า จะว่าไปแล้วหาคนมาอยู่ด้วยก็ยากอยู่เหมือนกันนะ 


ฉันเหลือบไปมองทางน้ำเงิน เห็นน้องกำลังแชทคุยอะไรบางอย่างกับใครบางคนอยู่ สีหน้าน้องยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนฉันแปลกใจ 


“น้ำเงินคุยกับใครเหรอ” 


“คุยกับลุงโตฮะ” เดาไม่ผิดจริงๆ มีแค่คนเดียวแหละที่จะทำให้น้ำเงินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แบบนี้ได้น่ะ น้องติดเขามากแค่ไหนทำไมฉันจะไม่รู้


“แล้วคุยอะไรกันอยู่เหรอ” 


“ช่วงนี้ลุงโตไม่ได้กลับบ้าน ผมเลยอยากรู้ว่าเพราะอะไร” 


“แล้ว... เขาตอบว่าไงล่ะ” ฉันเลิกคิ้วนิดๆ ทำหน้าเหมือนไม่ใส่ใจ ทั้งที่ก็อยากรู้ไม่แพ้กัน


 “ลุงโตบอกว่า ช่วงนี้พี่ติดทำโปรเจคอยู่ ค่อนข้างยุ่งมาก หากทำเสร็จแล้วจะรีบกลับบ้าน น้ำเงินอ่านข้อความในแชทระหว่างเขาและรุ่นพี่ พูดออกเสียงให้ฉันได้ฟัง 


กลับบ้าน...


ไม่รู้ทำไมคำพูดคำนี้จากพี่โตทำให้หัวใจฉันสั่นไหวแปลกๆ เขารู้สึกว่าที่นี่คือบ้านสำหรับเขาแล้วงั้นเหรอ...


อ่า... ทำไมต้องรู้สึกดีใจด้วยล่ะเนี่ย

 

สามวันต่อมา 


เมื่อเลิกงานกลับมาถึงบ้านได้มีจดหมายจากธนาคารมาอีกฉบับ ฉันละไม่อยากจะเปิดดูเลย ภายในเนื้อหาข้างในคงจะเร่งให้ฉันรีบนำเงินไปจ่ายเหมือนเดิม ฉันกลั้นใจอยู่นาน กว่าจะตัดสินใจแกะซองจดหมายนั้นอย่างช้าๆ เมื่อเปิดออกมายิ่งทำให้ฉันแปลกใจเป็นล้านเท่า 


“นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี้ย!” ฉันอุทานออกมาเมื่ออ่านข้อความที่มันระบุว่าเป็นใบเสร็จการชำระเงิน และยอดที่ชำระนั้น เป็นจำนวนที่ฉันต้องหาไปจ่ายภายในเดือนนี้ ฉันไล่ดูวันที่มีการชำระ ซึ่งมันตรงกับวันที่ฉันนอนป่วยอยู่ที่บ้าน ช่วงเวลานั้นมีเขาคนเดียวเท่านั้นที่เข้าออกบ้านฉันเหมือนเป็นเรื่องปกติ


รุ่นพี่พลูโต... 


ฉันกดโทรศัพท์โทรหาเขาทันทีด้วยความไม่พอใจ พร้อมกับคำถามมากมายเต็มหัวไปหมด ฉันกดแล้วกดเล่าเขาก็ไม่ยอมรับสายของฉันสักที ส่งขอความให้โทรกลับด่วน ก็ได้แต่อ่านแต่ไม่ตอบ ฉันยิ่งโมโหทวีคูณไปใหญ่ 


“เกิดอะไรขึ้นหรือฮะพี่ชม ทำไมถึงดูโมโหขนาดนั้น” 


“ต้องเป็นฝีมือของตาลุงนั่นแน่ๆ ต้องใช่แน่ๆ” ฉันพึมพำอย่างหัวเสีย มือกดโทรออกอยู่ตลอด 


“ลุงโตนี่ก็เก่งนะฮะ ขนาดไม่มาตั้งหลายวัน ลุงยังสามารถทำให้พี่ชมโมโหได้เลย” น้ำเงินหัวเราะคิกๆ ใช่! เขาเก่งเรื่องทำให้ฉันโมโหจริงๆ แหละ ถ้าในเมื่อเขาไม่อยากคุยกับฉัน งั้นให้น้ำเงินลองละกัน 


“น้ำเงินชวนลุงโตมาบ้านเราสิ บอกไปว่าชวนมาเล่นเกมก็ได้” 


“พี่ชมไม่ได้หลอกใช้ผมใช่ไหมฮะ” ฉันถลึงตาและยิ้มให้น้ำเงินอย่างใจเย็น เดี๋ยวนี้ยอกย้อนเก่งใช่เล่นนะ “ฮะๆ ผมจะโทรให้เดี๋ยวนี้เลย” 


น้ำเงินกดโทรหาเขาทันที เป็นไปตามคาดพี่โตรับสายและบอกว่าจะเข้ามาหาที่บ้านทันที 


ไม่นานนักได้ยินเสียงรถของเขาเทียบจอดอยู่ริมรั้วหน้าบ้าน น้ำเงินลุกไปเปิดประตูรับอย่างดีใจ ฉันยืนกอดอกรอรับแขกคนสำคัญอยู่ตรงประตู ในใจร้อนรุ่มด้วยความโกรธ ในมือยังถือใบเสร็จการชำระเงินไปด้วย 


“อุ๊ย!!! เปิดมาก็เจอแม่ธรณียืนรอเลยเชียว” เขาสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นฉันยืนอยู่ 

ยังจะกล้าล้อเล่นอีกนะตาลุงนี่!


 [LOADING 50 %]

“น้ำเงินเข้าไปรอข้างในก่อน พี่มีเรื่องต้องคุยกับลุงโต” ฉันเน้นย้ำคำว่าลุงโตพลางถลึงตาใส่เขา น้ำเงินพยักหน้ารับอย่างว่าง่ายโดยไม่ลืมส่งสายตาให้กำลังใจไปทางร่างสูงหน้าประตู


อะไร? มีอะไรต้องให้กำลังใจกันนักหนาเหรอ? ผู้ชายพวกนี้นี่!


“ดูแลตัวเองดีๆ นะฮะลุง”


รุ่นพี่แสยะยิ้มอย่างบอกไม่ถูกว่าจะต้องเจออะไร พอแน่ใจว่าน้ำเงินเดินพ้นจากตรงนี้แล้วฉันจึงได้เริ่มถาม 


“นี่ฝีมือของรุ่นพี่ใช่ไหมคะ” ฉันยืนใบเสร็จนั่นไปให้เขา เขายิ้มเจื่อนๆ ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือมาหยิบมันไปดู 


“รู้เรื่องแล้วเหรอ แหม เดี๋ยวนี้ธนาคารเขาทำงานกันไวเนอะ” เขายิ้มรับผิด ก่อนจะส่งใบเสร็จคืนมาทางฉัน 


“ทำไมรุ่นพี่ต้องทำถึงขนาดนี้ด้วยคะ?! นั่นมันเงินไม่ใช่น้อยๆ เลยนะคะ! ทำไมต้องมาจ่ายให้ด้วย” ฉันขมวดคิ้วด้วยความโกรธ กัดริมฝีปากตัวเองจนเจ็บไปหมดแล้ว คราวนี้รุ่นพี่คนนี้ทำให้ฉันโกรธมากจริงๆ


“ไม่เป็นไร ฉันอยากช่วยจริงๆ ไม่ได้มีเจตนาอื่นเลยนะ ก็ฉันเห็นเธอทำงานหนักมาก จนล้มป่วย” เขาพยายามอธิบายอย่างใจเย็น สีหน้าและท่าทางของเขาแสดงออกว่าจริงใจและบริสุทธิ์ใจสุดๆ แต่จะให้ฉันยอมรับได้เหรอ นี่มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลยนะ!


“แต่รุ่นพี่ก็ไม่ควรเข้ามาจ่ายแทนแบบนี้เลยนี่คะ เงินตั้งห้าหมื่นนะคะ! สำหรับรุ่นพี่มันอาจไม่มาก แต่สำหรับฉันมันมากพอที่จะทำให้เราสองพี่น้องใช้ไปได้หลายเดือนเลย”


พี่โตยืนเงียบ ไม่ได้ตอบโต้อะไร เขาเพียงก้มหน้าหลบตาฉัน ราวกับรู้ว่าตอนนี้ฉันกำลังรู้สึกอะไรอยู่


ใช่... ฉันกำลังอาย... ฉันอายมากที่ต้องให้เขาซึ่งเป็นคนนอกมารับภาระภายในบ้านแทนแบบนี้ นี่มันคือศักดิ์ศรีของฉันนะ!


ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามปรับอารมณ์ตัวเองให้เย็นลง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองพี่โตซึ่งตอนนี้สบตาฉันอยู่


“เอาเป็นว่าฉันจะเอาเงินที่มีอยู่คืนรุ่นพี่ไปก่อนนะคะ ส่วนที่เหลือฉันจะรีบหามาคืนให้เร็วที่สุด”

 

“ไม่ต้องก็ได้ เก็บเงินตรงนั้นไว้จ่ายงวดที่เหลือเถอะ ส่วนเรื่องเงินก้อนนี้ไว้มีเมื่อไหร่ค่อยคืนฉัน เธอยังมีสิ่งที่ต้องจ่ายอีกเยอะเลยนะ” 


“แต่สิ่งที่รุ่นพี่ทำมันไม่ถูกต้องนะ ฉันจะรับเงินก้อนนี้ไว้ได้ยังไง ช้าเร็วฉันก็ต้องใช้คืน ไม่อย่างนั้นฉันกับน้องคงไม่สบายใจ” ถึงสิ่งที่เขาพูดจะเป็นเรื่องจริง แต่ฉันไม่อาจรับเงินเขาไว้ได้ เขาไม่ควรเข้ามายุ่งเรื่องภาระภายในบ้านของฉันเลยด้วยซ้ำ นี่มันไม่ถูกต้องมากๆ


พี่โตมองฉันเหมือนคิดอะไรบางอย่าง ฉันยืนเงียบมองเขา เขาเองก็เงียบอยู่พักหนึ่ง จากนั้นฉันก็ยังยืนยันว่าจะไปกดเงินมาคืนเขาก่อน 


“ก็บอกว่าไม่ต้องไง บอกแล้วไงว่าไม่ต้องคืน” เขาดึงแขนรั้งฉันไว้


“ไม่ได้ค่ะ ฉันไม่มีทางรับเงินก้อนนี้ไว้แน่ๆ”


“ถ้างั้นฉันมีข้อเสนอดีๆ”


“ข้อเสนออะไรคะ?”


“เงินก้อนนี้ถือว่าเป็นค่าเช่าบ้านล่วงหน้าก็แล้วกัน! 


ฉันชะงักนิ่ง หันกลับมาจ้องหน้าเขาด้วยความตกใจ เมื่อกี้เขาว่ายังไงนะ?


“ว่ายังไงนะคะ?” พี่โตปล่อยแขนฉันแล้วกระแอมไอหนึ่งทีก่อนตอบ


ฉันจะมาเช่าห้องที่บ้านเธอ จะอยู่ที่นี่ด้วย” 


เอ๊ะ...?


“ระ รุ่นพี่จะมาเช่าทำไม ในเมื่อบ้านตัวเองก็มี” หลังจากอึ้งไปเกือบนาทีฉันถึงหาเสียงตัวเองเจอ


“ตอนนี้คอนโดมีคนมาแย่งไปนอนแทนแล้ว ทุกวันนี้ฉันแทบไม่มีที่นอน จะกลับไปนอนบ้านแม่ก็ไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง แล้ววันก่อนน้ำเงินแชทบอกว่าเธอจะแบ่งบ้านให้เช่า ฉันก็เลยสนใจ” เขายืนพูดอย่างหน้าตาเฉย เหมือนไม่ได้คิดถึงคำพูดเลยสักนิด ปกติเขาเป็นคนคิดอะไร ก็พูดก็ทำทันทีเลยเหรอ

 

“ตะ แต่ว่า...” ฉันอยากจะแย้งว่าเรื่องจะแบ่งบ้านเช่านั้นฉันแค่ปรึกษากับน้ำเงินเฉยๆ ยังไม่ได้คิดว่าจะแบ่งเช่าจริงๆ สักหน่อย พี่โตเหมือนจะรู้ทันรีบพูดดักคอฉันทันที


“ค่าเช่าก็จ่ายไปล่วงหน้าแล้ว เธอจะคิดเดือนละเท่าไหร่ก็หักจากเงินก้อนนั้นแล้วกันเนอะ” เขาพูดยิ้มๆ แล้วเดินเฉียดเข้าบ้านฉันไปหน้าตาเฉย ฉันได้แค่อ้าปากค้างมองตามแผ่นหลังกว้างใหญ่ของเขา


เดี๋ยวนะ... ฉันไปตอบตกลงตอนไหนเนี่ย!!


TO BE CONTINUED 





TALK::
หนูชมลูก มีคนหล่อ ใจสปอร์ตเสนอตัวขนาดนี้ ไม่ต้องรับแล้ว แต่งกับเขาไปเลยหนู
--อัพเพิ่ม ขอคนละเม้นกำลังใจหน่อยสิเธอ ^^--
----------------
v
v
รายละเอียดการชำระด้านล่างเด้อค่าา
ถ้ารักกันแล้วอย่าลืมพร้อมเปย์ด้วยน้าา เอาไปนอนกอด



เปิดโอน #BRO #Lies #รุ่นพี่แกล้งรัก #พี่พลูโต

#ราคา
#เดี่ยว 420 บาท

#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://joo.gl/pUOgt5

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 030-3-35530-8
ชื่อบัญชี :: มณีนุช ปุ่นประโคน
สาขา :: พันธุ์ทิพย์ งามวงศ์วาน (ออมทรัพย์)
#พร้อมเพย์ 0970084427

#ตรวจสอบชื่อเดี่ยว >> https://joo.gl/H0VV
#ตรวจสอบชื่อจับคู่ >> https://joo.gl/ABkS
-----------
#นับยอดตามเวลาโอนนะคะ #โอนแล้วกรอกฟอร์มด้วยค่ะ #อัพเดตรายชื่อผู้สั่งซื้อผ่านลิ้งค์นะคะ #รอแจ้งลิงค์อีกทีจ้า

ปล.1 ในส่วนของ #จับคู่ พี่โต+พี่ฌอน สามารถสั่งซื้อได้ที่เพจ พันเก้าเท่านั้นนะคะ วอแหวนไม่ได้รับยอดนะ เพื่อสะดวกต่อการนับออเดอร์จ้า

ปล.2 ปกจริงยังไม่เสร็จนะคะ ขอใช้ปกแจ็คเก็ตเปิดพรีไปก่อนแล้วกันเน้อ ถ้าปกจริงมาแล้วจะโพสใหม่อีกครั้งค่ะ


ถ้าชอบพี่โตและนุ้งชม รีดที่รักโปรดกดติดตามเลยฮับ

v

LIKE PAGE "วอแหวน"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #184 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 17:12

    เข้าทางลุงเลย

    #184
    0
  2. #173 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 08:15
    เนียนเลยนะลุงนร้าาาาา
    #173
    0
  3. #169 nokbamboo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 00:42

    ชมไม่ได้ตอยตกลงแต่เป็นความคิดของลุงโตคนเดียว

    #169
    0
  4. #168 Rich99 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 00:29
    ลุงโตเนี่ย ใจดีสุด
    #168
    0
  5. #167 firstzy93 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 22:38
    เนียนๆ
    #167
    0
  6. #166 nokbamboo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 19:24

    ชมใจเย็นก่อนนะ

    #166
    0
  7. #165 Rich99 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 00:37
    5555 ตาลุง
    #165
    0
  8. #164 firstzy93 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 23:11
    555555 ลุงจัดการให้
    #164
    0