วิวาห์ตีทะเบียน (ฉบับรีไรท์)

ตอนที่ 28 : รวบหัว รวบหาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    3 ต.ค. 61


 

 

 

 

 

ตอนที่ 28

รวบหัวรวบหาง

 

 

 

 

 

“นี่มันอะไรกันคะคุณรุต”

ทันทีที่ก้าวขาขึ้นมานั่งบนรถของเขา ไม่ทันที่จะได้ปิดประตูเสียด้วยซ้ำ เวสิตาก็ถามคำถามที่เขาคิดอยู่แล้ว หนังสือพิมพ์ที่อยู่ในมือเธอ คงตอบได้ดีกว่าเขา

การนิ่งเงียบไม่ใช่สิ่งที่หล่อนคาดหวังเลยสักนิด

“คุณกำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ชื่อแพรวพิชชา มันเรื่องจริงหรือคะ?”

“ถ้าคิดว่าเป็นเรื่องโกหก คุณคงไม่เสียสละเวลามาพบผมทั้งที่คิวทองขนาดนี้หรอกกระมัง” เขาอดที่ประชดไม่ได้ เพราะช่วงนี้เวสิตาเองก็ทำงานเยอะจนแทบไม่มีเวลาให้เขาเหมือนกัน

แถมยังไปมีข่าวกิ๊กกับพระเอกในกองถ่ายอีกด้วย มันทำให้เขาหงุดหงิดนัก

“แปลว่าคุณจะทิ้งสิตางั้นหรือคะ?” น้ำเสียงหล่อนพร่าแผ่ว รู้สึกเหมือนหัวใจจะหลุดหาย เพราะยังไง เธอก็ได้ชื่อว่าคบหากันกับเขาอยู่ คนรู้ไปทั่ว

“มันเป็นความต้องการของผู้ใหญ่” วิศรุตยกเหตุผลที่เตรียมเอาไว้ขึ้นมากล่าวอ้าง

“แล้วคุณก็ยอมง่ายๆ อย่างนั้นหรือ? ก็ในเมื่อเราคบกันอยู่ ใครๆ ก็รู้ ข่าวก็ออก หนังสือพิมพ์ กอสซิป เรื่องที่เราควงกัน คนรู้คนเห็นกันทั้งประเทศ”

“ใจเย็นๆ ก่อนสิตา ผมเองก็ตั้งตัวไม่ทันเหมือนกัน” เขาหาข้อแก้ตัว ยังไงเขาก็ไม่คิดจะเลิกกับหล่อน คู่นอนที่สวย เซ็กซี่ แถมยังมีเซ็กส์ที่เยี่ยมยอดกันอีก ใครจะอยากปล่อยไปง่ายๆ

แต่ถ้าให้เทียบกัน ยังไงเขาก็รักตัวเองมากกว่าอยู่ดี แล้วก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเลือกเพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง ในเมื่อเขาสามารถ มีได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งใหญ่ในที่ทำงาน หรือคู่นอนที่พอใจ แพรวพิชชาเองก็แค่หมากตัวหนึ่งบนกระดานก็เท่านั้น

“หมายความว่ายังไงคะ?”

“คุณก็รู้ว่าผมขัดทางบ้านไม่ได้”

“แล้วสิตาล่ะคะ? คุณจะทิ้งสิตาไปหรือ?” เจ้าหล่อนถามไป หัวใจก็ไหววูบ

“แล้วคุณจะยอมคบผมอยู่หรือเปล่าล่ะ?” เขาเอ่ยคำถามวัดใจ

เพราะมันคงเป็นเรื่องทำใจได้ยากอยู่เหมือนกัน  หล่อนกับเขาควงกันออกหน้าออกตาออกสื่อ แต่ไม่เคยที่เวสิตาจะได้ไปทำความรู้จักครอบครัวของเขา ซึ่งนั่นก็บอกเป็นนัยอยู่แล้ว

การมีแฟนไฮโซ โปรไฟล์เลิศ ถือเป็นสิ่งเชิดหน้าชูตาของหล่อน และยิ่งกว่านั้น วิศรุตก็เปย์ให้ไม่อั้น เขาตามอกตามใจ ไม่เคยจะขี้เหนียวขี้งก ไม่ว่าหล่อนจะอยากได้อะไร นัยว่าเป็นการชดเชยที่ไม่เคยพาหล่อนไปพบที่บ้าน

ที่ผ่านมาเวสิตาก็ต้องการเพียงแค่นั้นแหละ เพราะใช่ว่าชีวิตหล่อนจะมีแต่เขาคนเดียวที่เข้ามา แต่ว่าตอนนี้ เวลานี้ ที่กำลังรู้สึกจะสูญเสียวิศรุตไป หล่อนกลับอยากได้แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเขาขึ้นมา ทั้งๆ ที่รู้ดีว่า สถานะการคบหากันนั้นคืออะไร และมีขอบเขตแค่ไหนมาแต่ต้น

“ไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยหรือคะ? ตอนที่คุณโสด สิตาจะเป็นแฟน เป็นคู่ควงคุณก็คงไม่มีใครว่าอะไร แต่ถ้าคุณแต่งงานไปแล้ว สิตาก็เท่ากับเป็นกิ๊ก เป็นเมียน้อย ยุ่งกับสามีคนอื่น” ว่าอย่างเจ็บปวดหัวใจ

วิศรุตถอนใจยาวเหยียด ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่แคร์เวสิตา แต่ความรักที่ผ่านๆ มาทำให้เขาได้ตระหนักว่า มันไม่มีอะไรจีรังยั่งยืน และหากเขาสูญเสียหน้าที่การงาน ไม่มีหน้าตาชื่อเสียงหรือเงินทองที่จะเปย์ให้บรรดาผู้หญิงข้างกายที่เคยควงกันก็คงไม่เลือกเขาเหมือนกัน

“ผมก็แค่แต่งงานตามความต้องการของผู้ใหญ่ แต่ชีวิตผมยังเหมือนเดิม”

“หมายความว่ายังไงคะ? คุณไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้นหรอกหรือ?”

รักงั้นหรือ? เขาเพียงแค่อยากเอาชนะวาคิม อยากเป็นที่หนึ่ง และอยากมีอำนาจในการต่อรองกับเจ้าสัววิชาญ วิธีการไหนก็ได้ แล้วแพรวพิชชาก็ผ่านมาเป็นหมากตัวเดียวที่ให้เขาได้เลือกเดินบนกระดานที่เดิมพันมันช่างสูงลิบเหลือเกิน

“ผมรู้จักเขาแค่ไม่กี่เดือน จะรักกันได้ยังไง? แล้วเราก็ยังคบหากันอยู่ คุณคิดว่าผมจะไปรักคนอื่นงั้นหรือ? แต่ผมปฏิเสธผู้ใหญ่ไม่ได้ เราก็แค่แต่งงานกันเพียงในนาม อนาคต อะไรๆ มันก็ไม่แน่ไม่นอน วันหนึ่งผมก็คงจะหย่ากับเขา” นั่นเป็นสิ่งที่เขาตั้งใจเอาไว้แต่ต้น เพราะไม่คิดว่าจะทนอยู่กับผู้หญิงจืดชืดได้นานนักหรอก

ถึงแม้ว่าแพรวพิชชาจะไม่ได้น่ารังเกียจอะไร แต่เขาก็ไม่ได้เสน่หาเธอ ผู้หญิงไร้จริตจะก้านอย่างนั้น อยู่ด้วยกันนานๆ ไปก็คงเบื่อหน่าย รสนิยมของเขาต้องผู้หญิงอย่างเวสิตานี่แหละ

คำพูดของวิศรุต สร้างความคาดหวังให้กับคนฟังใจฟูขึ้นมาอีกครั้ง

“จริงหรือคะ? คุณจะหย่ากับเขา แล้วเมื่อไหร่กัน?” เธออยากฟังจากปากเขาให้มันชัดเจน

“ผมก็บอกไม่ได้หรอกนะ ยังไม่ทันได้แต่งเลย ก็จนกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย ให้คุณปู่ไว้วางใจ และผมได้ในสิ่งที่ต้องการก่อน”

เวสิตานิ่งครวญอย่างครุ่นคิด มองใบหน้าหล่อเหลาของคนที่คบหา และร่วมเตียงกันมาเป็นปีๆ หล่อนพร้อมจะยอมเสียเขาไป เพราะเขามีชื่อตีทะเบียนว่าเป็นสามีของผู้หญิงอื่นไหม?

วิศรุตเป็นหลานชายคนโต เขาจึงเป็นความคาดหวังของครอบครัว ทั้งเรื่องงาน และเรื่องชีวิตคู่ครอง และหล่อนก็ไม่ผ่านมาตรฐานเหล่านั้น

แต่ถ้าเขายืนยันว่าไม่ได้รักผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วย และอยู่กันไม่ได้จนต้องหย่าร้างในที่สุด ถึงเวลานั้น ครอบครัวของเขา อาจจะเปิดใจให้อิสระชายหนุ่มเป็นฝ่ายได้เลือก และให้โอกาสหล่อนก็เป็นได้

แล้วมันอีกนานสักเท่าไหร่กัน และหล่อนพร้อมจะเสี่ยงไหม?

ชอบก็อย่าลืมกดหัวใจด้านล่าง 

และคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะจ๊ะ




กดติดตามผลงานของนักเขียนได้ที่เพจนี้นะจ๊ะ 

จะได้ไม่พลาดการติดตามน๊า ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น