ตอนที่ 16 : 15 / เริ่มฝึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    20 พ.ค. 62

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ รูปจีมินนอนหลับ



หาวววววว 
ชั้นหาวออกมาเสียงดังก่อนจะเริ่มปรับสายตาให้เข้ากับความมืด เเละเริ่มมองรอบๆก่อนพบร่างสูงที่ชันตัวนั่งขึ้นข้างๆ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ก่อนที่ชั้นจะสังเกตเห็นน้ำใสๆไหลออกมาอาบเเก้มเนียนขาวเเต่มันกลับมิได้ทำให้ความหล่อของเขาลดลงเเต่เพียงใด

" อ้าว(ชื่อคุณ)ตื่เเล้วหรอ พี่รบกวนรึป่าวเนี่ย " ร่างสูงรีบปาดน้ำตาก่อนหันมาทักชั้นพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ
" ป่าวค่ะ กี่โมงเเล้วคะเนี่ย " ชั้นยิ้มกลบเกลื่อนก่อนถามร่างสูง
" ไม่รู้สิฟ้ายังไม่สว่างมากนะ น่าจะสัก6โมงกว่าๆมั้งนะ " จีมินตอบคุณห่อนจะค่อยๆชันตัวลุกขึ้น 
" งั้นปลุกคนอื่นเลยเนาะ555 " คุณที่เห็นว่าบรรยากาศเริ่มอึดอัดจึงเลี่ยนเรื่องคุย
" อาาา ฝากปลุกพวกผู้หญิงด้วยนะ เดี๋ยวไอ้พวกนี้พี่จัดการเอง " จีมินพูดพร้อมเริ่มเอาเท้าเขี่ยพี่ม่อนอย่างเเรง 
" เชี้ยใครวะ คนจะหลับจะนอน " พี่ม่อนโอดครวญก่อนจะค่อยลืมตาขึ้น
" ถ้าไม่ตื่นกูจะปล้ำเมียมึงนะ ยิ่งเเต่น่า...อยู่ " จีมินกดเสียงต่ำ
"  ห้ะๆ " พี่ม่อนเเกรีบลุกพรวดพราดขึ้นทันที เเหม๋รักพี่ออมขนาดนี้ยังว่าทำไมเจ๊เเกถึงหวง
" อะไรๆ ใครจะปล้ำชั้น " ร่างเล็กข้างกายชั้นพูดพร้อมจัดเสื้อผ้าหน้าผม
" อ๋อป่าวจ่ะที่รัก พอดีน้องจีมินสุดที่รักของพี่บอกเฉยๆว่าอยากปล้ำไอ่(ชื่อคุณ)มัน " เอ้า หน้าซีดไปดิ ถุ้ยล้อเล่น หน้าซีดกะบ้าเเละตอนนี้หน้าเเดงยิงกว่ามะเขือเทศอีก 
" ใช่ออม พอดีเราเห็นว่าหุ่น(ชื่อคุณ)เเม่งเด็ดดีเลยบอกขุนพี่เเรปม่อน " จีมินพูดพร้อมเดินไปปลุกพี่เเทต่อ
" นี่หรอเด็ด ขาใหญ่ทับความตายได้เลยนะนั่น5555 " เจ๊ออมพูดพร้อมเดินเข้าห้องน้ำไปเเบบสวยๆ เเหม๋ว่ามาได้ เห็นขาใหญ่เเบบนี้เเต่เด็ดนะบอกเลย 





ตอนนี้ทุกคนอาบน้ำกันเสร็จเรียบร้อยเเล้วจร้า ใช้เวลานานมากกก คือห้องน้ำมีห้องเดียวเเล้วไหนจะพวกพี่เเทอีก อาบกันทีก็ไม่ใช่ว่าจะเร็วๆ โดยเฉพาะ ยัยเหมยกับเจ๊ออมเลย2รายนี้อาบนานเหมือนนอนเฝ้าพระอินทร์ในห้องน้ำ

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพเข้าผัดกระเพา


หิวไปดิ 

" เอ้าสาวๆมากินข้าวกัน " พี่จินพูดพร้อมกวักมือเรียก 
" คร้าบบบ " ยัยบอมตอบก่อนวิ่งไปทันที
" งื้มอร่อยจริงๆ ถ้าไม่ติดว่าไข่ยัย(ชื่อคุณ)เป็นไข่ยางมะตูมนะ " เจ๊ออมบอกก่อนจะ เขี้ยวข้าวเเก้มตุ่ยต่อ
" พี่เเททำให้ใช่ไหมเนี่ย พี่ใครน่ารักจัง " ร่างสูงยิ้มก่อนจะกินข้าวต่อ
" กินข้าวเสร็จเเล้วมานั่งรวมกันนะพี่มีเรื่องจะคุย " พี่จินพูดขึ้นเสียงดัง ทำไมนะรู้สึกไม่ดีเลย สาถุขอให้รางสังหรมันเสื่อมเถอะ ก่อนซอมบี้จะบุกก็ฝันไปทีนึงเเละ(ความสามารถของคุณคือมีรางสังหรเเม่นยำไม่ว่าจะมาในรูปเเบบความฝันหรือความรู้สึกก็ตาม)




เมื่อทานข้าวเสร็จพี่จินก็เรียกพวกเรามานั่งประชุมตรงที่เดิม
" ครบเเล้วนะ คือเรื่องที่พี่จะบอกมี2เรื่อง เอาเรื่องดีหรือเรื่องร้ายก่อนดีล่ะ " ตอนนี้สีหน้าทุกคนงงไม่เเพ้กัน ข่าวดีหรือข่าวร้าย
" เอาเรื่องร้ายๆมาเลยพรี้ " พี่จองกุกยกมือขึ้นพร้อมพูด 
" คือข้าวกับเสบียงเราใกล้หมดเเล้ว ต้องเลือกนะ ว่าจะออกนอกโรงเรียนไปหาหรือย้ายไปอยู่นอกโรงเรียนเลยดี " ว่าเเล้วทำไมถึงได้รู้สึกเเปลกๆ ต้องออกไปเจอพวกมันอีกหรอ ไม่เอานะ 
คุณที่รู้สึกกลัวจึงค่อยๆเอื้มมือไปจับมือของร่างสูง 
" ไม่ต้องกลัวนะพี่อยู่นี่เเล้ว " พี่เเทเอาใบหน้าอันหล่อเหลามาใกล็ชั้นก่อนจะกระซิบเเล้ะกระชับมือชั้น
ถึงจะเป็นพี่กันเเต่มันก็อดหน้าเเดงไม่ได้เล๊ยยย เสียงหล่อทุ้มออกเเหบนิดๆ โอ๊ยจะพี่หรือผัว 
" พี่คะ หนูว่าเราอยู่ในโรงเรียนกันก่อนดีกว่านะคะ จากที่ประเมินดูเเล้วหนูว่าเรายังอ่อนเเอเกินไปที่จะใช้ชีวิตข้างนอกค่ะ " ยิ่นพูดขึ้น ชั้นเห็นด้วยกับมันนะเพราะตอนนี้พวกเราอ่อนเเอมากโดยเฉพาะผู้หญิงอย่างพวกชั้น ถ้าโดนมันจับมีหวังได้ไปเฝ้าพระอินทร์เเบบยาวๆเเน่ 
" ความคิดดีนิที่รักกก " จีมินเอ่ยเเซวร่างบาง 
" ใครที่รักพี่ห้ะ " ร่างบางที่โดนเเซวหน้าเริ่มขึ้นสี เเล้วชั้นจะรู้สึกโกรธทำไมเนี่ย ยั(ชื่อคุณ)บ้าเอ้ย คือพี่เเกไม่ได้ชอบเราเเละเราก็ไม่ได้ชบพี่เขาด้วยเว้ย 
" มีใครจะขัดอะไรอีกไหม " พี่จินถามทุกคน
" พวกผมเห็นด้วยกับน้องเขานะครับ " เสียงปริศนาเอ่ยขึ้นจากหลังประตู ก่อนที่ประตูจะเปิดขึ้นพร้อมกับชายหญิงปริศนา

รูปภาพที่เกี่ยวข้องผลการค้นหารูปภาพสำหรับ red velvet hd

โอ้โห นึกว่าไอดอลที่ไหนนะเนี่ย พวกพี่เขาสวยๆหล่อกันทั้งนั้น
(ขออนุญาติรูปเเละเนื้อเรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้ด้วยนะคะ
 เเละขออภัยสำหรับเเฟนคลับRed velvet เเละGot7 ด้วยนะคะ)
" น้องหนูของพี่ คิดถึงจัง " พี่เเทปล่อยมือชั้นก่อนวิ่งไปกอดผู้หญิงหนึ่งในนั้น หรือเราจะมีพี่อีกคนวะ 
" โอ๋พี่สุดหล่อของน้อง " ผู้หญิงที่ดูสูงที่สุดในกลุ่มกอดพี่เเทตอบก่อน2คนนั้นจะจูบกันอย่างดูดดื่ม เอาอีกเเล้ความรู้สึกจี๊ดๆที่หัวใจ เหมือนกับตอนที่จีมินเเซวยิ่นเลย 
" วีให้เกียรติคนอื่นหน่อยนะ " พี่จินปราบพี่เเท
" ไว้ต่อในห้องนะ " พี่เเทพูดขึ้น รอยยิ้มเเบบนั้น ทำไมนะ ชั้นถึงไม่เคยเห็นมันเลย
" งุ้ยยย ที่รักเนี่ยน่ารักที่สุดเลย " พี่ผู้หญิงพูด 
" มาๆเข้ามาก่อนๆ " พี่ม่อนที่เริ่มเห็นว่าบรรยากาศชักไม่ดีจังกวักมือเรียกพวกกลุ่มปริศนาเข้ามานั่ง
" เเนะนำตัวก่อนเลยนะ ผมมาร์คอยู่ม.6 ส่วนคนที่ยืนข้างผมชื่อเเบมเเบม อยู่ม.4 เเล้วก็คนเตี้ยๆญาติจีมินคือเเจ็คสันอยู่ม.6เหมือนกัน " คนที่ชื่อมาร์คอธิบายให้ฝัง จะว่าไปพวกเขาก็หล่อดีนะ
" ย่าาห์ ฮยองสูงตายเเหละ " พี่จีมินพูด อย่าบอกนะว่าพวเข้ารู้จักกันอยู่เเล้วอะ
" เอ่อ เราชื่อเยรินะ อยู่ม.2 ยะยินดีที่ได้รู้จักค่ะ " ไอกู น่ารักอะไรอย่างนี้เนี่ย จะว่าพวกนี้เป็นถึงนางฟ้าของโรงเรียนเชียวนะจะไม่รู้จักได้ไงอะ หึเเตกต่างจากกลุ่มชั้นไหมล่ะ
" ส่วนพี่ชื่อเวนดี้นะ ส่วนคนที่ไม่ค่อยพูดคือไอรีนอยู่ม.3ทั้งคู่จร้า " นางฟ้าชัดๆ ยังว่าละทำไมถึงได้ตำเเหน่งนางฟ้าของโรงเรียน
" พี่ชื่อซึลกิจร้า อยู่ม.3 " คนนี้ก็สวยอีกเเล้ว 
" พี่ชื่อจอยอยู่ม.3 นะจ๊น้อง(ชื่อคุณ) " ผู็หญิงตรงหน้ายื่นมือมาให้ชั้น จับมืองั้นหรอ ได้ 
หมับ กลายเป็นพี่เเทจับมือพี่จอยสะงั้น อาาเข้าใจละเรามันส่วนเกินนี่เอง
" มาๆประชุมกันต่อนะ พวกเธอก็มาประชุมด้วยกันสิ " พี่จินพูดต่อ
" ได้ครับ วันนี้เหนื่อยชิป กว่าจะหาทางออกจากหอประชุดนั่นได้ " หอประชุมนั่นหน่ะ หรอ อ๋อลืมไปพี่เขาอยูม.6กับม.3กันนี่เนาะ 
" สรุปเลยละกันเนาะว่าจะออกไปหา น่าจะภายใน3-4วันนี้นี่เเหละ ส่วนข่าวดีก็ พี่จะบอกเเค่ว่าทางรัฐบาลจะเข้ามาช่วยเเก้ปัญหาภายใน5เดือนนี้ น่าจะวันที่13นะส่วนข่าวร้ายเนี่ไม่ดีเเค่เรื่องเดียวหรอกนะ คือพอดีทางรัฐให้กลุ่มผู้รอดชีวิตไปที่ศูนย์ให้ความช่วยเหลือที่เมืองหลวงอะ ห็นเขาบอกว่าที่กรุงเทพเขาปิดทางเข้าออกระหว่างภาคเเล้ว ส่วนถนนทุกสายที่จะเข้ากรุงเทพได้ก็น่าจะมีทางเข้าอยู่ " ชิปเเละคือเราต้องเดินไปไกลขนาดนั้นเลยหรอ ตายตายตาย เเค่เดินในโรงเรียนก็เหนื่อยเเล้วมีหวังตายเเน่ๆ 
" โหพี่ งั้นเราก็ต้องออกเดินทางไกลน่ะสิ " พี่ม่อนเอ่ยก่อนจะกอดปรอบเจ๊ออม
" อาใช่ เเค่ข้ามไปอีกจังหวัดเองไม่ไกลหรอกมั้ง " ร่างสูงพูดพร้อมติดตลก
" เเล้วเราจะเดินหรือขับรถไปขับ " คนที่ชื่อเเบมเเบมพูดขึ้น
" ขับรถไปสิ ใครจะบ้าเดินล่ะยะ " พี่ซึลกิพูด
" พี่ครับงั้นเราก็เอารถโรงเรียนไสิจะได้ใส่เสบียงเเล้วก็พวกของจำเป็นด้วย " อร๊ายเเก คือเเบบพี่ยุนกิพูดค่ะทุกคนนึกว่าเรื่องนี้บทพูดเเกจะมีเเค่ตอนเดียวสะละ
" อาความคิดดี " ทุกคนเห็นด้วยเป็นเสียงเดียวกัน
" หนูว่าเราน่าจะตองฝึกกันหน่อยนะคะ จะได้เอาตัวรอดได้โยเฉพาะผู้หญฺงด้วยเเล้ว ถ้าไม่ฝึกมีหวังเป็นภาระตายเลย " ชั้นเอ่ยขึ้นก่อนทุกคนจะคุยกัน
" ดีนิ(ชื่อคุณ) " พี่จองกุกเอ่ยปากชม
" ใครไม่เห็นด้วยเเต่กูเห็นด้วยว่ะ " คนที่ชื่อเเจ็คสันพูดขึ้นอีกคน
" เอางั้นนะ งั้นเดี๋ยวพี่กับยิ่นจะช่าวยจัดตางรางซ้อมให้ " พี่จินเอ่ยปากก่อนจะเดินไปอีกห้องกับยิ่น 2คนนี้นี่เหมาะกันจริงจริ๊ง อีกคนก็ทำอาหารเก่ง อีกคนก็โครตฉลาด

2 ชั่วโมงผ่านไป 
พี่จินกับมาพร้อมยิ่นกับถุงผ้าสีดำ
" ช่วยพี่กางหน่อยวี " พี่จินเรียกพี่วที่กำลังจู๋จี๋กับพี่จอยอยู่ หมั่นไส้จริงพอพี่จอยมาพี่วีก็อยู่เเต่กับพี่จอยไม่คุยกับชั้นเลย
" คับฮยอง " ชายหนุ่มขานรับก่อนพูดอะไรสักอย่ากับเเฟนสาวก่อนจะเดินมาช่วยคนใหล่กว้างทำงาน

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ มีดเยอะๆ

" โหอย่างเท่ห์อะฮยองไปหาจากไหนเนี่ย " จองกกที่ยืนอยู่ห่างๆจูงมือชั้นเข้าไปดูด้วยกัน ไอ่พี่บ้าทำเเบบนี้ก็เขิลนะ มือนุ้มๆอุ่นๆนี่มันมือผู้หญิงชัดๆอะ
" มันเป็นเเค่มีดทำครัวนะ ถึงไม่เเรงมากเเต่มีเยอะมากเลยนะเนี่ย " พี่จินพูดขึ้นอีกครั้ง
" ใช้ได้เลยค่ะ อย่างนี้คนที่มีสิทรอดเเน่ๆในพวกผู้หญิงก็มีเจ๊ออมนนึงเเล้ว " ยิ่นพูดพร้อมชมพี่สาวของตน
" ไมอะ " พี่ม่อนที่เดินมายืนข้างๆถามขึ้น คือไม่มีใครสามารถนินทาเเฟนเเกได้เลยสินะ
" พอดีตอนที่พวกหนูเดินมาหาพวกพี่อะค่ะ ระหว่างทางก็ต้องเจอพวกมันใช่ไหม เราเลยเตรียมอาวุธ พี่ออมเเกปามีดสนับสนุนอะค่ะ เเถมเเกปาเเม่นมากกก " ชั้นเล่าให้พวกพี่เขาฟัง
 " เเป๊บนะคะ หนูมีอะไรจะให้ดู " ชั้นพูดพร้อมเดินไปหยิบอาวุธคู่ใจก่อนเดินมา

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ดาบคาตานะในตำนาน


" โห เธอเนี่ยก็ใช่เล่นนะเนี่ย " จองกุกเอยชมก่อนจบดาบชั้นตาเป็นมัน
" รอด2เเละ " ยัยยิ่นพูดขึ้น
" ยัย(ชื่อคุณ)เเรงน้อยจะตายไปถ้าจัดการมันได้คงจัดการได้ไม่กี่ตัวหลอก " พี่เเทพูด อาเรามันเเค่ส่วนเกินนิเเล้วจะมาสนเราทำไม
" อาพี่ไปห่วงเเฟนพี่เถอะ ปล่อยให้น้องคนนี้ตายไปสะ ไม่ต้องมาสนใจ " ชั้นพูดเสียนอยๆ
" ตายๆไปก็ดี เมียพี่เอาตัวรอดได้อยู่เเล้วจอยไม่เหมือนเธอที่จะได้อ่อนเเอเเรงน้อย เเละก็จำไว้สะด้วยนะว่าพี่รักจอยมาก เพราะงั้นห้ามมาเป็นภาะพี่เด็ดขาด " ร่างสูงเอ่ยขึ้น เจ็บดีเนาะ เป็นเเค่น้องสาวอย่าเอาตัวเองไปเทียบกับเเฟนเค้า เรามันสำคัญตัวผิด
" ไม่เป็นไรนะมึง " ร่างบางอีกคนเอ่ยถามเพื่อนสนิทของตน
" อืมเค้าไหว " คุณพูดพร้อมรับรู้ได้ถึงความรู้สึกร้อนผ่าวๆที่ตา 
" พี่จะปกป้องเราเองนะ " จองกุกพูดพร้อมกอดปลอบชั้น



ตอนเย็น

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ เมนูผักน่าทานของเกาหลี


" นี่พี่ทำเลี้ยงทั้งหมู่บ้านรึไงคะเนี่ย น่ากินทั้งนั้นเลย " พี่ไอรีนที่เงียบอยู่นานเอ่ยขึ้นก่อนจะนั่ง
" ยังว่าทำไมเสบียงหมดเร็ว ฮยองนี่นะ " พี่จีมินเอ่ยตามก่อนจะเดินไปนังข้างพี่ไอรีน
ทุกคนเริ่มทยอยกันนั่งโดยตำเเหน่งไม่เหมือนเดิม เอาง่ายๆพวกพี่เเทนั่งสลับคนกับพวกพี่จอยไปเรื่อยๆ จะมีก็เเต่กลุ่มชั้นที่นั่งกันเป็นกลุ่มก้อนกับพวกพี่ที่มาใหม่ มีพี่ม่อนพี่ก้านั่งเเหวกเเนวกันอยู่2คน
เหมือนพวกชั้นเป็นส่วนเกินยังไงก็ไม่รู้ 
" มีกุ้งของโปรดหนูเต็มเลยอ่าาา " ยัยบอมเริ่มทานอาหารต่อ
" พอดีพี่กลัวไม่มีไฟฟ้าเลยต้องเอาของสดออกมาทำอาหารก่อนน่ะ " พี่จินเอ่ยขึ้น




ก่อนเข้านอน

ตำเเหน่งการนอนบอกเลย เเค่พวกชั้นนี่กับพวกพี่เเทก็เต็มละนะเนี่ย ชั้นอาบน้ำเสร็จ(อาบน้ำคนสุดท้าย)พอเดินออกมาก็เจอพวกเจ๊ออมยืนอยู๋โดยมีพวกพี่จอยที่กำลังนอนหลับ บางคนก็กอดกันเหมือนจะสิงกินเช่นพี่เเทเเละพี่จอยเป็นต้น
" อ้าวพวกเจ๊ไม่นอนหรอยืนทำไรกันอยู่ " ชั้นถามเสียงใส
" นอนได้ไงดูยัยพวกนี้สินอนกันเต็มหมดเเล้วเนี่ย " เจ๊ออมที่เดือดปุดๆเอ่ยขึ้น
" นอนเเบบนี้มึงไปนอนด้านนอกเถอะ " ยัยบอมเอ่ยเดือดๆ
" ยัยพวกอ่อนเเอ " ยัยยิ่นด่าต่อ
" งั้นเราไปนอนห้องครัวกันเถอะนะคะ " เหมยเอ่ยเสียงเย็นก่อนเดินออกไป
พวกเราเดิไปห้องครัวก่อนปิดหน้าต่างให้เรียนร้อย เปิดไว้มีหวังได้เป็นอาหารเเน่
ฮืออออ กึก 
เสียงซอมบี้ด้านนอกเดินชนกำเเพงก่อนจะได้ยินเสียงฝีเท้ามันเดินไป
สภาพพวกเราตอนนี้คือเหื่อตกหนักมาก อยู่ใกล้พวกมันขนาดนี้ใครจะไปนอนลงฟร้ะ
" นอนๆ " เสียงเจ๊เเกเอ่ยเบาๆก่อนทิ้งตัวนอนกับพื้นชื้นๆเเข็งๆเย็นๆ หมอนก็ไม่มีขนาดผ้าห่มยังไม่มี ยุงก็เยอะ ถ้าพี่จินตื่นนะอย่างน้อยก็น่าจะได้นอนเเบบเบียดๆในห้องนั้นเเหละ เเต่วันนี้ฟ้ามือฟ้าดับอะไรไม่รู้พี่เเกเสือกหลับเร็ว


เช้าวันต่อมา 
ฮัดชิ้วววว ชั้นจามเสียงดังก่อนจะตื่นขึ้นมาพบกลุ่มเราที่นั่งคุยกันอยู่
" ทำไรกัยหรอ " พวกนั้นตกใจขึ้นก่อนทันมามองชั้น
" เเกรู็สึกเเปลกๆหรือป่าว " เจ๊ออมเปิดประเด็น 
" เเปลกยังไงหรอคะ " ชั้นถามต่อ 
" ก็พวกเเฟนชั้นน่ะสิ ทำไมถึงชอบไปอยู่ใกล้ๆพวกนางฟ้าของโรงเรียนด้วยวะ " เจ๊ออมเเกเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
" ก็เค้าเป็นเเฟนกันนิคะ " ยิ่นเอ่ยขึ้น
" ชั้นก็ว่างั้นเเหละ " บอมเอ่ยต่อ 
" อืมมมม ยกเว้นพี่ม่อนกับพี่ก้าไว้นะคะ " เหมยที่เงียบอยู่นานเอ่ยขึ้น
" อย่าไปรักให้มันมากนะเหมย ชั้นหวังดีนะ " เจ๊ออมเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
อะไรกันนี่เราพลาดข่าวเด็ดอะไรไปหรือป่าวเนี่ย
" เหมยชอบพี่ชูกก้าอะ " ยิ่นเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนสาวของตนทำหน้างง
" นว้ออออ ชั้นว่าพี่เค้าน่าจะมีใจให้เเกนะ ไม่งั้นตอนเจอกับคงไม่ช่วยเเกหลอก
" ถีบคนอื่นให้ยัยเหมยนั่งทับเนี่ยนะ เจริญละ " บอมเอ่ยก่อนจะยืนขึ้น
" ไปอาบน้ำกันเถอะ จะได้ไปฝึก " บอมพูพร้อมยิ้มเเฉ่ง
" เดี๋ยว(ชื่อคุณ) ไปโดนอะไรมาน่ะ ทำไมถึงตัวเเดงอย่างนี้หล่ะ " เจ๊ออมเอ่ยขึ้น เอ๋ตัวเเดงหรอ คุณก้มมองตัวเองก่อนจะเห็นรอยยุงกัดเเดงเต็มตัว
" เเค่ยุงกัดน่ะ " คุณกล่าวให้อีกคนสะบายใจ เเต่สีหน้าขงคนตรงหน้ากลับทำให้รู้สึกกังวน
" ไหนดูสิ " เหมยเอื้มมือมาที่หน้าผากชั้น 
" อร๊ายย ร้อนจี้เลยเจ๊ " เหมยรีบชักมือกลับ จะว่าไปทำไมรู้สึกมึนหัวนะ ปวดเมื่อยเนื้อตัวไปหมดเลย
" ไปรีบไปอาบน้ำเลย เดี๋ยวชั้นถามสามีในอนาคตให้ว่ายาอยู่ไหน " ยิ่นเอ่ยก่อนเดินไป ใครว่ะสามีในอนาคตมัน
" พี่จินไง " เหมยกระซิบที่หูชั้น เอาอีกเเล้วหรอเนี่ย พวกเธอมันใจง่าย5555


เมื่ออาบน้ำเสร็จสับชั้นก็กระดกยาไปก่อนจะไปเริ่มฝึก
" เอาหล่ะ พี่จะให้พวกเธอเลือกอาวุธก่อนนะ " พี่จินเอ่ยเสียงเข้ม
เเน่นอนอยู่เเล้วว่าชั้นหยิบคาตานะ มีมีดปาดติดห้อยไว้ตาตัว
ส่วนเหมยใช้ที่สว่านดัดเเปลงให้กลายมาเป็นอาวุธระยะใกลที่เมื่อกดเเล้วจะมีตะปูเเหลมขนาดยาวยิงตัวออกไปซึ่งมันเเรกมาหจนสามารถะลุกระโหลกได้สบายๆ (ยิ่นเป็นคนคิดค้นเมื่อเช้าตอนที่คุณหลับอยู่)
เจ๊ออมเลือกเป็นมีดใช้สำหรับปาจำนวนมากหิ้วติดกระเป๋า
ส่วนยัยบอมใช้เป็นขวานขนาดใหญ่ไม่รู้มันถือได้ไง ส่วนด้านหลังนางเอามีดปาติดตัว มีมีดอีโต้ใคว่หลังไว้2ด้าม
ส่วนยิ่นใช้เป็นหน้าไม้ (นางคิดค้นเองเหมือนเดิม) มีมีดทำครัวติดมือนิดหน่อย
ส่วนพวกพี่จอยมีมีดกันคนละด้ามไม่มีใครถือมากกว่านั้น
" เราเวอร์ไปป่าววะ " เจ๊ออมเอ่ย ไม่เวอร์เลยจร้า ชุดนี่คือเตี้ยมกันมาให้ใส่ชุดนักเรียนญี่ปุ่น กระโปรงสั้นๆ นี่เเค่ฝึกนะเนี่ย มีห้องทูบีนัมเบอร์วันเเล้วมันดีอย่างนี้นี่เอง
" โครตๆ " คุณพูดก่อนที่พวกเราจะพากันหัวเราะ
" เดี๋ยวพี่จะเปิดประตูให้ซอมบี้เข้ามานะ เเล้วพี่จะให้ผู้ชายตามประกบดูฝีมือของเเต่ละคน " พี่ม่อนเอ่ยขึ้น
เเอ๊ด เสียงประตูดังขึ้นก่อนจะพบศพเดินได้มามายกำลังเดินมาทางเรา 
" ไหวไหมเนี่ย " พี่จีมินที่ตามประกบชั้นเอ่ยขึ้น
" ไหมค่ะพี่จีม " ชั้นหันไปยิ้ม
พวกเราเเยกกันหน่อยๆเเต่ไม่ห่างมากนัก มีเเค่เจ๊ออม ยิ่นเเล้วก็เหมยที่ยืนเป็นเเนวหลัง
ชั้นใช้คาตานะฝันหัวพวกมันก่อนจะหันไปจัดการกับตัวข้างพร้อมๆกัน
" กรี๊ดดดดด " พี่เยรินร้องออกมาเมื่อมีซอมบี้ตัวนึงจับเธอล็อคไว้้เเละกำลังจะกัดเธอ
ปัง เสียงตะปูของเหมยดังก่อนพี่เยรินจะล้มตัวนั่งตัวสั่นอยู่ ไม่ได้การล่ะ ไม่มีคนประกบเธอหรือไงนะ
" พี่ลุกไหวไหม " คุณถามหญิงสาวตรงหน้าก่อนจะหันไปจัดการซอมบี้ต่อ
" อื้อขอบคุณนะ " พี่เยริลุกขึ้นก่อนฝันเข้าที่หัวซอมบี้
นั่นมันเพื่อนร่วมห้องของชั้นนิ สภาพร่างกายของเธอมีลอยเเหว่งที่คอเเละเอว หน้าตาที่อาบไปด้ยเลือดนั่น เห็นเเล้วสงสารว่ะ
" ย่าห์ " ชั้นฟันทุกตัวอย่างรวดเร็ว
" เข้าไปข้างในกันก่อนนะ ถ้ามมันมาอีกเราไฟท์ไม่ไหวเเน่ " 
พวกเราเข้ามาด้านในเเละตรวจสอบร่างกายว่าตนไม่โดนกัด
" ฝีมือเด่นจังนะกลุ่มพวกเธอเนี่ย " พี่เเทเอ่ยชม นานๆทีจริงๆที่เเกจะคุยกับชั้น
" ขอบคุณค่ะ " เจ๊ออมเอ๊ย
" กลุ่มเธอต้องตั้งใจกว่านี้นะ อยู่ข้างนอกถ้าโดนพวกมันจับห้ามกรี๊ด " พี่จินเทศ
" ขอบโทษค่ะ " จากนั้นใบกระดาษก็มาถึง มันคือผลว่าใครเก่งสุดใครอ่อนสุด
(ชื่อคุณ)เท่ากับบอม
ยิ่น 
ออม
เหมย
ไอรีน
ซึลกิ
เวนดี้เท่ากับจอยเท่ากับเยริ
" เยสเก่งสุดเลยนะเราเนี่ย " คุณเเละบอมกอดคอกัน ก็เรามันบ้าระห่ำเหมือนกันนี้นา






งุ้ยยยยไรท์มาต่อเเล้วนะคะ อ่านจะสั้นหน่อยโทษด้วยน้าา 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 04:28

    ไรท์มาต่อเร็วๆน้า สนุกมากค่ะ

    #8
    0