เล่ห์ร้าย สายใยสวาท

ตอนที่ 50 : เลือดขึ้นหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    23 เม.ย. 61

 




“คุณเจ็บไม่ได้ถึงครึ่งหนึ่งที่ผมกำลังรู้สึกอยู่ตอนนี้หรอกบัวชมพู” ดวงตาคมอ่อนแสงลง

 

“แล้วคุณจะเอายังไง อย่ามาทะเลาะกันตรงนี้เลยค่ะ ตาภีมนอนหลับอยู่ข้างใน” ดวงตาสวยปรายไปที่ประตูห้องนอน กลัวว่าภีรภัทรจะออกมาได้ยินเข้า เธอไม่อยากให้แกสะเทือนใจ เพราะแกไม่เคยรู้ เหมือนที่เธอไม่เคยรู้ ว่าตัวเองไม่ได้มีสายเลือดอัครเดชาชาญแม้แต่หยดเดียว

 

และไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับผู้ชายที่แกรักและเทิดทูนสุดจิตสุดใจ เพราะคิดว่าเป็นพี่ชายแท้ๆ  ไม่ว่าเรื่องนี้จะจริงหรือไม่ แต่เธอก็อยากจะปกป้องความรู้สึกของลูกชายเอาไว้จนถึงที่สุด

 

“ได้สิ...ไม่ทะเลาะกันตรงนี้”

 

ดวงตาของเขาวาววับขึ้นมาอีกครั้ง ท่อนแขนแข็งแรงกระตุกจนตัวเธอแทบปลิวตาม และเมื่อรู้ตัวอีกที ก็ถูกเหวี่ยงเข้ามาในห้องนอนที่อยู่ติดกัน โดยมีร่างของเจ้าของห้องยืนขวางประตูเอาไว้

 

“ในนี้คงทะเลาะกันได้ แต่ผมไม่รับปากหรอกว่ามันจะเงียบ”

 

 

หัวใจของบัวชมพูสั่นรัวขึ้นมา เธออยู่ในที่ลับตากับเขาตามลำพัง ห้องที่มีเตียงหลังใหญ่ ห้องที่ผู้ชายคนนี้เป็นเจ้าของ...เขากำลังเมา...กำลังโกรธ...และทำอะไรหลายๆ อย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน...ไม่แปลกใช่ไหมถ้าเธอจะกลัวจนตัวสั่นงันงก

 

หญิงสาวตั้งสติ...เพราะในตอนนี้ มีเพียงสติเท่านั้นที่จะช่วยเธอได้ เธอกลืนน้ำลายเพื่อให้ลำคอชุ่มฉ่ำขึ้น พยายามทำใจดีสู้เสือ เพราะเธอเชื่อว่าโดยเนื้อแท้แล้วภูวฤทธิ์เป็นคนดี ตอนนี้เขาแค่โกรธ แต่คนอย่างเขามีเหตุผลพอที่จะรับฟัง

 

“ถอยออกจากประตูเถอะค่ะคุณฤทธิ์ ฉันจะกลับห้อง”

เอ่ยขอร้องออกไป แต่นอกจากเขาจะไม่ตอบสนอง ยังดึงบานประตูปิดลง พร้อมเสียงคลิกปิดล็อกดัง เพิ่มความกลัวขึ้นอีกเป็นเท่า

 

“คุณยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”

 มือหนาเริ่มปลดเสื้อนอกออกก่อนเหวี่ยงทิ้ง กับผู้หญิงคนนี้ไม่จำเป็นต้องพูดดีๆ ด้วยอีกแล้ว

 

สัญญาณอันตรายจากที่ตาเห็น เท้าเล็กก้าวถอยหลังสะเปะสะปะ

 

“แล้วคุณจะเอาอะไรจากฉัน”

 เธอถามไปอย่างนั้นเอง เพื่อซื้อเวลาออกไปก่อน

 

“เอาอะไรงั้นหรือ?”

ดวงตาคมกวาดสายตามองขึ้นลง เรือนร่างระหงสคราญตาทำให้เขากำลังร้อนรุ่ม ค่ำคืนนี้บัวชมพูสวย เซ็กซี่ยิ่งกว่าที่เคยเป็น ผู้ชายคนไหนก็อยากจับต้องแทะโลม แล้วทำไมเขาต้องยกเว้นด้วยล่ะ

 

“เอาอะไรดีล่ะ ให้คุ้มกับห้าปีที่คุณนอนเสวยสุขใช้เงินพ่อผม และมองคนอัครเดชาชาญเป็นคนโง่” ดวงตาของเขาวาบวาวขึ้นมาน่ากลัว

 

“ฉันไม่เคยคิดอย่างนั้น อย่าทำอะไรบ้าๆ นะคุณฤทธิ์”

 

“โอ๊ะ...โอ...คุณเดาความคิดของผมออกด้วยหรือ? คงจะใช้วิธีนี้จนเคยสินะ”

 

“วิธีอะไร?”

 

“ยั่วยวนปั่นหัวผู้ชายให้สติแตก แล้วหลังจากนั้น...”

 

เขาเดาะปาก ดวงตาแดงก่ำหรี่ลง โลมเลียลามไล้อย่างจาบจ้วงจนน่าขนลุก หน้าตาของเขาตอนนี้เหมือนพวกโจรหื่นจิตไม่มีผิด

 

“ความคิดทุเรศ”

 เธอไม่ทนให้เขาดูถูกฝ่ายเดียว

 

คนทุเรศย่างสามขุมเข้ามาหา ร่างใหญ่นั่นบังเธอเสียจนมิด บัวชมพูถอยเท้าหนีจนไปชนขอบเตียงเสียหลักล้มตัวลงไปบนนั้น

 

“เข้าใจเลือกที่เสียด้วยสิ” 

เสียงหัวเราะหึๆ ในลำคอ ดวงตาวาบวาวมองร่างที่ลงไปรอบนเตียง เขาเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิร์ตที่ละเม็ดอย่างใจเย็น

 

กายบางกระถดร่างหนี เธอไม่ไร้เดียงสาเสียจนไม่รู้ว่าเขากำลังคิดจะทำอะไร กระทั่งแผ่นหลังแตะกับหัวเตียง บัวชมพูสะดุ้งโหยง ดวงตาดำขลับกลอกไปมา

ซ้ายหรือขวา จะหนีไปทางไหน..ทางไหนที่ปลอดภัยที่สุด ตัวเธอสั่นจนเกินควบคุม

 

“เสแสร้งได้เหมือนจริงๆ ”

 มองร่างสั่นเทาบนเตียงด้วยสายตาสมเพช เธอช่างแสดงได้แนบเนียนสมบทบาท แบบนี้ไงถึงหลอกนักธุรกิจใหญ่อย่างพ่อเขาจนหลงเชื่อสนิทใจ

 

 เสื้อเชิร์ตสีขาวถูกเหวี่ยงทิ้งไป เปิดเผยกล้ามเนื้อหัวไหล่แน่นตึง แผ่นอกล่ำ หน้าท้องที่ขึ้นลอนกล้ามเนื้อชัดเจน ร่างใหญ่ก้าวตามลงมาบนเตียง

 

บัวชมพูตะเกียกตะกายเพื่อจะหนีไปให้พ้นจากลานประหาร ขืนอยู่บนนี้ เธอเสร็จแน่

 

แต่ไม่ทันที่เท้าจะก้าวลงไปจากเตียง มือไวกว่าลิง ก็คว้าชายกระโปรงพร้อมกระชากอย่างแรง

 

แคว่ก...เสียงที่ดังพร้อมกับรอยขาดแล่งเป็นทางยาว อวดเรียวขานวลเนียนขาวโผล่มาอวดสายตา ภูวฤทธิ์ยิ้มกระหยิ่มคว้าหมับจับข้อเท้าเล็กที่ถีบพัลวันเอาไว้ได้ ออกแรงกระชากกลับ ร่างบางไถลเข้าไปหา ร่างหนาตามมาคร่อมตะครุบ

 

“ตื่นเต้นดีชะมัด”

 

ใบหน้าคร้ามเหม็นเหล้าหึ่งชะโงกเข้ามาใกล้ สองมือปัดป้องผลักไสใบหน้าหื่นกระหายนั่นออกไปให้ห่าง ท่าทางตื่นกลัวสุดขีดกำลังกระตุ้นอารมณ์เบื้องลึกที่มืดดำของเขาให้ยิ่งฮึกเหิม

 

เผียะ...ฝ่ามือฟาดเข้าที่หน้าเต็มฉาด คมเล็บกรีดแก้มจนเป็นรอยจางเลือดซิบ

 

กลีบปากหยักสูดปากเบาๆ หรี่ดวงตาวับวาวจ้องเขม็ง

 

“ไม่ยักรู้ว่าคุณนิยมความรุนแรงเสียด้วย”

 

มือหนาพุ่งมาจับแน่นต้นแขนเรียวกระชากเข้าหาตัว พร้อมก้มหน้าลงไปซุกไซ้ ใบหน้านวลเบี่ยงหลบพัลวัน

 

“อย่านะคุณฤทธิ์ ฉันเป็นแม่เลี้ยงคุณนะ”

 

ยิ่งเธอดีดดิ้นเท่าไหร่ เสื้อผ้าที่สวมใส่ยิ่งหลุดลุ่ย พวงผมยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง แต่นั่นกลับดูเซ็กซี่เหลือใจ ภาพที่เห็นปลุกปั่นอารมณ์หื่นยิ่งขึ้นไปอีก

 

ภูวฤทธิ์นึกประหลาดใจตัวเองนัก ขาไม่เคยอยากปล้ำผู้หญิงเท่านี้มาก่อน อาจเป็นพราะเขาห่างหายเรื่องอย่างว่ามานานเกินไป ค่ำคืนนี้ถึงได้หื่นกระหายเหลือเกิน แถมผู้หญิงตรงหน้าก็สวยถูกใจ

 

ถ้าเธอจะเอาตัวเข้าชดใช้ โดยแสร้งมารยาสาไถ เพื่อให้เขาได้ตื่นเต้น...มันก็ไม่เลวนักหรอก

 

“อย่ามาลำเลิกตอนนี้หน่อยเลย คุณเป็นเมียพ่อผม เมื่อท่านตายแล้ว ทรัพย์สมบัติทุกอย่างของท่านก็ต้องตกเป็นของผมในฐานะทายาทโดยชอบธรรมไม่ใช่หรือ?”

 เสียงทุ้มต่ำคำรามอยู่ในคอ

 

“ไม่เว้นแม้แต่คุณ”

พูดจบร่างบางก็ถูกกดราบลงบนที่นอน ใบหน้าร้อนฉ่าซุกไซ้เข้ามาหา บัวชมพูกรีดร้องลั่น

 

“ไม่นะคุณฤทธิ์...อย่า...อย่า...”


ชอบก็อย่าลืมกดหัวใจด้านล่าง 

และคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะจ๊ะ


ฉบับ Ebook วางแผงแล้ว อยากฟินจิ้มเลยค่า ^^
   

เล่ห์ร้าย สายใยสวาท
รัชริล
www.mebmarket.com
เมื่อแม่เลี้ยงวัยกระเตาะ จูงมือน้องชายต่างสายเลือดเข้ามาแสดงตัว ชีวิตของหนุ่มโสดเจ้าสำราญอย่างเขาก็เปลี่ยนไปตลอดกาล ^^      เธอตะเกียกตะกายหนี แต่ไม่ทันที่เท้าจะก้าวลงไปจากเตียง มือไวเป็นลิง ก็คว้าชายกระโปรงพร้อมกระชากอย่างแรงแคว่ก!เสียงที่ดังพร้อมกับรอยขาดแล่งยาวเป็นทาง เปิดเปลือยเผยเรียวขานวลเนียนขาวออกมาอวดสายตา ใบหน้าหื่นกระหายฉายรอยยิ้มกระหยิ่มคว้าหมับจับข้อเท้าเล็กกระชากกลับ ร่างบางไถลเข้าไปใต้ร่างของเขาที่ตามมาคร่อมตะครุบเอาไว้“ตื่นเต้นดีชะมัด”         ใบหน้าคร้ามเหม็นเหล้าหึ่งชะโงกเข้ามาใกล้...ท่าทางตื่นกลัวสุดขีดกำลังกระตุ้นอารมณ์เบื้องลึกที่มืดดำของเขาให้ยิ่งฮึกเหิมเผียะ!เสียงฝ่ามือบางฟาดฉาดเข้าที่หน้า คมเล็บกรีดแก้มจนเป็นรอยจางเลือดซิบ"ซี้ดดดดด...." กลีบปากหยักหนาสูดปากเบาๆ หรี่ดวงตาวับวาวลงจ้องเขม็งมองมา“ไม่ยักรู้ว่ารสนิยมชอบความรุนแรงเสียด้วย”มือหนาพุ่งมาจับต้นแขนเรียวแน่นแล้วกระชากเข้าหาตัว พร้อมฉกใบหน้าลงไปซุกไซ้หา ใบหน้านวลบ่ายเบี่ยงเลี่ยงหลบพัลวัน“อย่านะคุณฤทธิ์ ฉันเป็นแม่เลี้ยงของคุณนะ”        ยิ่งเธอดีดดิ้นเท่าไหร่ เสื้อผ้าที่สวมใส่ยิ่งหลุดลุ่ย ภาพที่เห็นปลุกปั่นอารมณ์หื่นกระหายให้พวยพุ่งยิ่งขึ้นไปอีก...         เขาไม่เคยนึกอยากปลุกปล้ำใครเท่านี้มาก่อน แต่สำหรับผู้หญิงจอมมารยาคนนี้ เธอกระตุ้นเลือดนักล่าท้าทายให้มันกำลังเต้นระริกขึ้นมาทีเดียว“อย่ามาลำเลิกตอนนี้หน่อยเลย...คุณเป็นเมียพ่อผม...ในเมื่อท่านตายแล้ว ทรัพย์สมบัติทุกอย่างของท่านก็ต้องตกเป็นของผมในฐานะทายาทโดยชอบธรรมไม่ใช่หรือ?” เสียงทุ้มต่ำเข่นเขี้ยวถามคำรามอยู่ในลำคอ“ไม่เว้นแม้แต่คุณ”          พูดจบร่างบางก็ถูกกดราบลงบนที่นอน ใบหน้าร้อนฉ่าตามลงมาซุกไซ้อย่างหื่นกระหายดุดันบัวชมพูกรีดร้องลั่นหากภูวฤทธิ์คิดว่าเธอเพียงดีดดิ้นเพื่อจะแสดงให้สมบทบาท ริมฝีปากร้อนเลื่อนไล่ตามประกบติด ยิ่งใบหน้างามส่ายสะบัดขัดขืนเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งบดบี้ขยี้ริมฝีปากลงไปหนักหน่วงเท่านั้นในเมื่อเธอความชอบรุนแรง...เขาก็จะตอบสนองให้ถึงใจ...



กดติดตามผลงานของนักเขียนได้ที่เพจนี้นะจ๊ะ 

จะได้ไม่พลาดการติดตามน๊า ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #12 aranyaorchid (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 16:43
    คุณฤทธิ์.... จะทำอะไรคะ
    #12
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #12-2 รัชริล(จากตอนที่ 50)
      25 เมษายน 2561 / 12:51
      คุณฤทธิ์แสดงตัวเป็นทายาทโดยชอบธรรมนั่นเอง ^^
      #12-2
  2. #11 jellyfool (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 11:19
    รีบมาต่อค้าาาาา
    #11
    1
    • #11-1 รัชริล(จากตอนที่ 50)
      24 เมษายน 2561 / 22:24
      อัพให้แล้วนะจ๊ะ ^^
      #11-1
  3. #10 namymelody (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 23:04
    คุณฤทธิ์จะทำอารายย
    #10
    1
    • #10-1 รัชริล(จากตอนที่ 50)
      24 เมษายน 2561 / 22:24
      อัพแล้วนะค๊า ^^
      #10-1
  4. #9 racnarock (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 22:23
    รีบมาต่อเถอะไรท์
    #9
    1
    • #9-1 รัชริล(จากตอนที่ 50)
      23 เมษายน 2561 / 22:37
      OK จุ๊บๆ ^^
      #9-1