เล่ห์ร้าย สายใยสวาท

ตอนที่ 41 : เหมือนใคร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 968
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    8 เม.ย. 61

 

“อื้ม...งั้นให้นายจ่อยหรือลุงเกษมไปส่งก็แล้วกัน”

 

บัวชมพูผงกหน้ารับ

 

“แล้วจะเอานายภีมไปด้วยหรือ?”

 

“คงต้องเอาไปด้วยค่ะ ไม่รู้จะฝากใครไว้ ยิ่งซนๆ อยู่ ขืนอยู่ที่บ้านต้นหอมกับหนุงหนิงคงไม่ได้ทำงาน ป้าแจ่มกับลุงเษมก็คงวิ่งตามแกไม่ทัน”

 

“เดี๋ยวผมดูแลให้เอง คุณจะได้ทำธุระได้สะดวกๆ ว่าไง ตกลงไหมนายภีม”

หันไปถามคนตัวเล็กที่อุ้มอยู่

 

“ครับ ไปกับพี่ฤทธิ์ดีกว่า”

ภีรภัทรรีบคว้าแขนหมับกอดคอพี่ชายแน่น ราวกับกลัวเขาจะเปลี่ยนใจ

 

“มาหอมที”

คำพูดของเขาทำให้เธอขนลุกซู่ มองลูกชายที่เอียงแก้มให้และชายหนุ่มกำลังบรรจงหอมน้องชายฟอดๆ เสียงดัง แก้มเธอก็ร้อนขึ้นมา จึงรีบเดินเลี่ยงลงไปข้างล่าง

 

แต่ภาพความใกล้ชิดสนิทสนมระหว่างพี่น้องก็ตามมากวนสมาธิเธออีก ไม่รู้วันนี้ภูวฤทธิ์เป็นอะไร ถึงได้พิศวาสลูกชายเธอนัก เดี๋ยวกอดเดี๋ยวหอมฟอด อยู่นั่น มันทำให้เธอนึกไปถึงเรื่องเมื่อคืนไม่ได้

 

และเมื่อหันไปมองครั้งใด ก็ดูเหมือนว่าเขากำลังจับจ้องมองอยู่ไม่วางตา เธอรีบก้มหน้างุด ทานมื้อเช้าให้เสร็จไวๆ หัวใจพลิกคว่ำคะมำหงายทุกครั้งที่ได้เห็นสายตาแบบนั้นของชายหนุ่ม...สายตาที่เปลี่ยนไป...แต่ก็ทำให้เธอรู้สึกกลัวเสียยิ่งกว่าที่ผ่านมา

 

หลังทานอาหารเช้าเสร็จ เธอจูงลูกชายไปส่งขึ้นรถของภูวฤทธิ์

 

“อย่าซนนะลูก ห้ามกวนพี่ฤทธิ์ด้วย”

สั่งกำชับกำชากลัวนายตัวยุ่งจะไปป่วนพี่ชายจนไม่ได้ทำการทำงาน

 

ภีรภัทรจับมือพี่แน่นไม่ยอมปล่อย เหมือนกลัวจะถูกทิ้ง เรื่องเห่อนี่ไม่มีใครเกินหน้า

 

“มีอะไรให้โทรหาผมนะ”

 สายตาเป็นห่วงเป็นใยสั่งกำชับ ถ้าไม่มีประชุมเช้านี้เขาคงจะเกงานไปกับเธอด้วย มันอดเป็นห่วง และอยากอยู่ข้างๆ เป็นกำลังใจ อยากมีส่วนร่วมไปกับทุกอย่างในชีวิตเธอ

 

“ค่ะ”

 พยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะจูบแก้มลูกชาย ส่งให้ขึ้นรถไปกับภูวฤทธิ์ มองตามจนลับสายตา

 

ภีรภัทรเข้ากับพี่ชายได้ดี ภูวฤทธิ์เองก็ดูรักน้องชายมากๆ ทำให้เธอเบาใจที่จะปล่อยให้พวกเขาได้ดูแลกัน

 

แต่ก่อนที่บัวชมพูจะออกจากบ้าน ธันวาก็โทรศัพท์มาหาเธอราวกับรู้ว่ากำลังต้องการความช่วยเหลือ และพอได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด เขาก็ขันอาสาจะไปเป็นเพื่อนในทันที เธอรีบรับคำโดยไม่อิดออด เพราะต้องการใครสักคนที่เป็นที่ปรึกษาที่พึ่งพาและไว้วางใจได้

 

 

“อย่าวิ่งสินายภีม”

 

ภูวฤทธิ์ดุน้องชายที่วิ่งปรู๊ดทันทีที่เปิดประตูลงจากรถ หลังจากเพิ่งกลับจากพาไปทานมื้อเที่ยงข้างนอก

 

ไม่รู้ว่าธุระของบัวชมพูจะเรียบร้อยดีไหม แต่เธอก็ไม่ได้โทรศัพท์กลับมาหาเขา ช่วงเช้าเขามีประชุม จึงให้จ่อยเล่นเป็นเพื่อนภีรภัทร

 

เรื่องที่เขากระเตงน้องชายมาทำงานด้วย กลายเป็นวงซุบซิบนินทากันทั่วบริษัททีเดียว บ้างก็รู้แล้วว่าเขามีน้องชายต่างมารดา บ้างก็หาว่าเป็นลูกของเขาที่แอบซุกไว้สมัยอยู่เมืองนอก แต่ชายหนุ่มกลับปล่อยให้วงเม้าธ์มอยนินทากันไปสนุกปาก ไม่คิดแก้ต่างอะไร

 

“ที่ทำงานพี่ฤทธิ์กว้างจังเลย”

ใบหน้าเล็กแหงนดูตึกใหญ่โตที่วิ่งยังไงก็ไม่รอบ

 

ร่างสูงเดินตามน้องชายไป

“ไว้โตก่อนนะ นายได้มาทำงานที่นี่แน่ๆ”

 

ร่างเล็กหยุดวิ่งหมุนตัวกลับมาหา

“จริงเหรอครับ? ผมจะได้มาทำงานที่นี่กับพี่ฤทธิ์เหรอ”

 

“ก็เพราะว่ามันเป็นของเราน่ะสิ”

 

“ของเรา”

 เจ้าตัวทวนคำ และเมื่อเขาผงกหน้ารับ ภีรภัทรก็ยิ้มแฉ่ง

 “ดีๆ ผมจะได้มาทำงานกับพี่ฤทธิ์ทุกวัน”

 

ภูวฤทธิ์ยิ้มให้กับคำตอบแบบเด็กๆ ที่ยังไม่รู้ว่า ภาระหน้าที่รับผิดชอบหลังจากที่โตขึ้นเป็นผู้ใหญ่มันไม่ได้สนุกสนานอย่างที่เจ้าตัวเล็กคิดเอาไว้หรอก

 

“เอาล่ะ ทีนี้กลับขึ้นไปห้องทำงานพี่ฤทธิ์ได้หรือยัง?”

 

“ครับ”

ใบหน้าเล็กผงกรับ จับมือเขาแน่นให้พี่ชายพาเดินกลับไปยังตัวตึกใหญ่โตของ PCA Packaging เมื่อเขาเดินผ่านบรรดาพนักงานสาวๆ เข้าไปยังห้องทำงานก็มีเสียงซุบซิบนินทาตามหลังมา

 

“น่ารักจังเลย ผู้ชายเลี้ยงลูก”

 

“ใครว่าลูก น้องชายคุณฤทธิ์ต่างหาก”

 

“ฉันไม่เชื่อ หัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่เชื่อเด็ดขาด...ท่านประธานดูไม่ใช่คนอย่างนั้นเลย ฉันว่าเป็นลูกคุณฤทธิ์เองนั่นแหละ”

 

“โอ้ยๆ อย่าพูด ฟังแล้วฉันรู้สึกหัวใจสลายยังไงก็ไม่รู้”

ปิยะมาศเลขาของภูวฤทธิ์มองลอดแว่นด้วยสายตาดุเป็นการปราม

 

“ไม่มีการมีงานทำกันหรือไงจ๊ะ มัวแต่มาเม้าธ์เรื่องของเจ้านาย”

 

“ถามจริงๆ เถอะค่ะพี่มาศ นั่นลูกคุณฤทธิ์หรือว่าน้องชายกันแน่คะ ข่าวมาหลายกระแสเหลือเกิน”

 

“คุณฤทธิ์บอกฉันว่าเป็นน้อง...แต่ฉันก็ไม่คอนเฟิร์มหรอกน่ะจ๊ะ เอ้าๆ แยกย้ายกันไปทำงานได้หรือยัง?”

 

พวกสาวๆ ทำหน้ากระเง้ากระงอด ก่อนจะกลับไปนั่งโต๊ะทำงานของตัวเอง

 

ปิยะมาศส่ายหน้าอย่างระอาใจเมื่อเจ้านายหนุ่มได้ชื่อว่าเป็นขวัญใจของสาวๆ ทั้งบริษัท มันก็น่าอยู่หรอก ทั้งหล่อ รวย นิสัยดี และยังไม่มีแฟนเปิดเผยเป็นตัวเป็นตน เจ้าหล่อนหวังว่าภูวฤทธิ์คงไม่เบี่ยงเบนตามเทรนด์นิยมของหนุ่มๆ ทั้งหลายให้สาวๆ ต้องอกหักกันทั่วหน้าทั้งออฟฟิศ

 

เลขาสาวใหญ่หยิบแฟ้มที่เตรียมเอาไว้ เพื่อให้รักษาการประธานบริ

ษัทได้เซ็น

 

“คุณฤทธิ์ทำแม่พวกสาวๆ ข้างนอกแตกตื่นกันใหญ่”

ปิยะมาศยื่นแฟ้มให้เจ้านาย

 

“เรื่องอะไรหรือครับ?”

 ใบหน้าคร้ามหล่อเหลาเงยขึ้นมาถามอย่างอารมณ์ดี

 

“ก็เรื่องคุณภีมนะสิคะ มีแต่คนสงสัย ว่าเป็นน้องชายจริง หรือว่าที่แท้เป็นลูกชายกันแน่”

 

สายตาคนถามเองก็อยากรู้ไม่แพ้สาวๆ ข้างนอกหรอก ภูวฤทธิ์อมยิ้ม หยิบแฟ้มมาเปิด

 

“แล้วคุณมาศคิดว่ายังไงล่ะครับ?”

 

ปิยะมาศพิศมองหน้าเด็กชาย

“หน้าตาก็คล้ายๆ กันอยู่นะคะ แต่ไม่ค่อยเหมือนท่านประธานเท่าไหร่”

 

เจ้าหล่อนออกความเห็น เขาจึงมองหน้าน้องชายที่กำลังประกอบเลโก้ขมักเขม้นบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ของเขา

 

“หน้าตาคุณฤทธิ์จะออกเข้มๆ คมๆ”

 

“แต่หน้าตาคุณภีมจะดูหวานๆ”

 

“แม่ของแกสวยครับ”

ตอบพร้อมกับอมยิ้มเมื่อนึกถึงหน้าหวานๆ ของมารดาน้องชาย


ชอบก็อย่าลืมกดหัวใจด้านล่าง 

และคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะจ๊ะ

ฉบับ Ebook วางแผงแล้ว อยากฟินจิ้มเลยค่า ^^
   

เล่ห์ร้าย สายใยสวาท
รัชริล
www.mebmarket.com
เมื่อแม่เลี้ยงวัยกระเตาะ จูงมือน้องชายต่างสายเลือดเข้ามาแสดงตัว ชีวิตของหนุ่มโสดเจ้าสำราญอย่างเขาก็เปลี่ยนไปตลอดกาล ^^      เธอตะเกียกตะกายหนี แต่ไม่ทันที่เท้าจะก้าวลงไปจากเตียง มือไวเป็นลิง ก็คว้าชายกระโปรงพร้อมกระชากอย่างแรงแคว่ก!เสียงที่ดังพร้อมกับรอยขาดแล่งยาวเป็นทาง เปิดเปลือยเผยเรียวขานวลเนียนขาวออกมาอวดสายตา ใบหน้าหื่นกระหายฉายรอยยิ้มกระหยิ่มคว้าหมับจับข้อเท้าเล็กกระชากกลับ ร่างบางไถลเข้าไปใต้ร่างของเขาที่ตามมาคร่อมตะครุบเอาไว้“ตื่นเต้นดีชะมัด”         ใบหน้าคร้ามเหม็นเหล้าหึ่งชะโงกเข้ามาใกล้...ท่าทางตื่นกลัวสุดขีดกำลังกระตุ้นอารมณ์เบื้องลึกที่มืดดำของเขาให้ยิ่งฮึกเหิมเผียะ!เสียงฝ่ามือบางฟาดฉาดเข้าที่หน้า คมเล็บกรีดแก้มจนเป็นรอยจางเลือดซิบ"ซี้ดดดดด...." กลีบปากหยักหนาสูดปากเบาๆ หรี่ดวงตาวับวาวลงจ้องเขม็งมองมา“ไม่ยักรู้ว่ารสนิยมชอบความรุนแรงเสียด้วย”มือหนาพุ่งมาจับต้นแขนเรียวแน่นแล้วกระชากเข้าหาตัว พร้อมฉกใบหน้าลงไปซุกไซ้หา ใบหน้านวลบ่ายเบี่ยงเลี่ยงหลบพัลวัน“อย่านะคุณฤทธิ์ ฉันเป็นแม่เลี้ยงของคุณนะ”        ยิ่งเธอดีดดิ้นเท่าไหร่ เสื้อผ้าที่สวมใส่ยิ่งหลุดลุ่ย ภาพที่เห็นปลุกปั่นอารมณ์หื่นกระหายให้พวยพุ่งยิ่งขึ้นไปอีก...         เขาไม่เคยนึกอยากปลุกปล้ำใครเท่านี้มาก่อน แต่สำหรับผู้หญิงจอมมารยาคนนี้ เธอกระตุ้นเลือดนักล่าท้าทายให้มันกำลังเต้นระริกขึ้นมาทีเดียว“อย่ามาลำเลิกตอนนี้หน่อยเลย...คุณเป็นเมียพ่อผม...ในเมื่อท่านตายแล้ว ทรัพย์สมบัติทุกอย่างของท่านก็ต้องตกเป็นของผมในฐานะทายาทโดยชอบธรรมไม่ใช่หรือ?” เสียงทุ้มต่ำเข่นเขี้ยวถามคำรามอยู่ในลำคอ“ไม่เว้นแม้แต่คุณ”          พูดจบร่างบางก็ถูกกดราบลงบนที่นอน ใบหน้าร้อนฉ่าตามลงมาซุกไซ้อย่างหื่นกระหายดุดันบัวชมพูกรีดร้องลั่นหากภูวฤทธิ์คิดว่าเธอเพียงดีดดิ้นเพื่อจะแสดงให้สมบทบาท ริมฝีปากร้อนเลื่อนไล่ตามประกบติด ยิ่งใบหน้างามส่ายสะบัดขัดขืนเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งบดบี้ขยี้ริมฝีปากลงไปหนักหน่วงเท่านั้นในเมื่อเธอความชอบรุนแรง...เขาก็จะตอบสนองให้ถึงใจ...



กดติดตามผลงานของนักเขียนได้ที่เพจนี้นะจ๊ะ 

จะได้ไม่พลาดการติดตามน๊า ^^


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น