[จบ] ศักดินาอากาศ (Omegaverse) | #บินมิน​ #มินฮยอนบิน

ตอนที่ 9 : บทที่ ๙ : ลมทะเลหวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,531
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,591 ครั้ง
    14 เม.ย. 63

     บทที่ ๙ ลมทะเลหวน


คุณภัทรถอนจูบจากคนเตี้ยกว่าช้า ๆ เขายิ้มนิด ๆ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงหลับตาสนิท คนตัวสูงกว่ายกมือขึ้นลูบศีรษะของท่านชายที่เขารักอย่างอ่อนโยน เมื่อท่านชายมิ่งรู้สึกได้ถึงสัมผัสอันเบาบางจึงได้เงยหน้าขึ้นมองคุณภัทร

ไม่ได้ฝันไปจริงด้วยซีนะ

พี่ภัทร...” เจ้าของริมฝีปากกระจับเอ่ยเสียงเบา

ว่าอย่างไรครับ” คุณภัทรยิ้มรับ มือหนายังคงลูบศีรษะของท่านชายอย่างเพลิดเพลิน จนท่านชายนึกสงสัยว่าอีกฝ่ายเห็นตนเป็นแมวหรือไร

พี่ภัทรทราบได้อย่างไรเรื่องที่ม่านหมอกคือมิ่ง” ท่านชายถาม ทั้งที่เขาเองก็รู้อยู่แก่ใจว่ามีความเป็นไปได้น้อยมากที่คุณภัทรจะไม่รู้ การที่มีคนหน้าเหมือนหม่อมเจ้ามิ่งขวัญราวกับแกะมันก็มีความเป็นไปได้ แต่ถ้าทั้งหน้าเหมือนอีกทั้งยังมีวรรณะและกลิ่นเดียวกัน มันก็คงจะเกินจริงไปเสียหน่อย

ไม่ใช่จริง ๆ มิ่งก็รู้อยู่แล้วหรือว่าพี่ก็แกล้งเล่นละครตามน้ำ” คุณภัทรถามกลับ เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของท่านชายมิ่ง เขาก็ยอมตอบคำถามแต่โดยดี “อันที่จริงก็รู้ตั้งแต่วันที่ไปเมาอยู่ริมหาดแล้ว ทำไมพี่จะจำท่านชายของพี่ไม่ได้เล่า อีกอย่างพี่ก็ทราบอยู่แล้วว่าวังริมหาดเป็นสมบัติของสกุลอรุณรัตน์...”

อืม...ก็จริงครับ...” ท่านชายมิ่งเม้มปากเป็นเส้นตรง พอนึกถึงการกระทำของตนเองก็รู้สึกอายไม่น้อย เขามัวแต่ให้ความรู้สึกครอบงำจิตใจ จนสร้างละครฉากใหญ่ขึ้นมา ลึก ๆ ในใจเองก็คิดไว้ว่าหากคุณภัทรยังคงเล่นละครตามน้ำ เขาเองก็จะยอมทิ้งตัวตนหม่อมเจ้ามิ่งขวัญแล้วกลายมาเป็นม่านหมอกให้รู้แล้วรู้รอด

พี่รู้นะว่ามิ่งคิดอะไร...พี่จึงได้พูดดักเอาไว้อย่างไรล่ะ” คุณภัทรยิ้มบาง นึกถึงคำพูดที่ตนพูดกับท่านชายเกี่ยวกับเรื่องเวลาก่อนหน้า “ระหว่างมิ่งขวัญกับม่านหมอก มิ่งก็น่าจะรู้นะว่าพี่ชอบใครมากกว่ากัน ดังนั้นเป็นมิ่งขวัญน่ะดีแล้ว”

“...” ท่านชายมิ่งก้มหน้างุด ใบหูของเขาขึ้นสีอีกครั้ง บทอีกฝ่ายจะพูดตรงก็ตรงจนใจหาย ทำให้ท่านชายทำตัวไม่ถูก

กลับไปเดินเล่นกันต่อที่งานกันไหมครับ อยากเดินเล่นต่ออีกไหม ทราบดีว่ามิ่งไม่เคยมางานอย่างนี้มาก่อน” คุณภัทรถาม ถึงอีกฝ่ายจะโกหกหลายเรื่อง แต่การที่ท่านชายบอกกับเขาว่าไม่เคยมางานวัดนั้น ถือเป็นเรื่องจริงไม่กี่เรื่องที่ออกจากปากม่านหมอก

มิ่งอยากเดินเล่นที่งานต่อ” ท่านชายมิ่งว่าพลางกระตุกชายเสื้อของอันฬาหนุ่ม เพราะเมื่อครู่มัวแต่นึกน้อยใจเดินหนีออกมาก่อน ทำให้ไม่มีเวลาเดินเที่ยวมากนัก ยอมรับในทีแรกที่ได้เห็นงานวัดก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจเสียจนเก็บไม่อยู่ แต่เพราะต้องพรางตัวเป็นม่านหมอกเลยไม่อาจแสดงอาการออกมาได้มาก

ได้ซีครับ พี่จะพาเที่ยวให้หนำใจเลย ดีไหม” คนตัวสูงกล่าวแล้วยื่นมือมาให้จับ หม่อมเจ้าหนุ่มแทบไม่อยากจะเชื่อหู ไม่อยากเชื่อด้วยซ้ำว่าเหตุการณ์ในคืนนี้คือเรื่องจริง บางทีเขาและคุณภัทรอาจกำลังอยู่บนดวงจันทร์แล้วจริง ๆ ก็เป็นได้ ดวงจันทร์ที่ห่างไกลจากโลกและหามีใครรู้ตัวตนของเขาสองคนไม่

 


ทั้งสองพากันกลับมายังบริเวณงานอีกครั้ง เมื่อท่านชายมิ่งได้ยินเสียงเชียร์โห่ร้องจากเวทีมวยก็สนใจยิ่ง คนตัวขาวรีบจูงมือของคุณภัทรให้ตรงไปยืนมุงด้วยกันกับกลุ่มคนที่รายล้อมรอบเวที เมื่อรู้สึกถึงแรงสะกิดตรงชายเสื้อจึงหันไปเห็นแสนทัพที่ส่งยิ้มมีเขี้ยวหน้าแป้นแล้นมาให้ ในมือของแสนทัพตอนนี้ไม่มีอีกแล้วขนมสายไหมก้อนใหญ่ มีเพียงขันน้ำที่มีปลาหางนกยูงว่ายวนไปมาเท่านั้น

แสน ไหนบอกว่าไปตกปลาทองอย่างไรล่ะ ทำไมจึงได้ปลาเล็กมา” ท่านชายกลับไปทำตัวเป็นม่านหมอกอีกครั้ง ตลอดระยะเวลาที่อยู่หัวหิน นอกจากผู้พัน ภริยาของผู้พัน และคุณภัทรที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ไม่มีใครทราบว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาคือ หม่อมเจ้ามิ่งขวัญ อรุณรัตน์

อ๋อ ฉันช้อนจนสตางค์หมดแต่ก็ไม่ได้ปลาทองเลยจ้ะพี่หมอก พี่เจ้าของซุ้มแกเวทนาเลยยกปลาหางนกยูงให้” แสนทัพว่าพลางยกขันในมือขึ้นอวดท่านชาย

แล้วไปตักปลาน่ะมีที่เลี้ยงแล้วรึ” คุณภัทรก้มหน้าถาม เพราะเครื่องเสียงที่ดังสนั่นและเสียงเชียร์ของไทยมุง ทำให้พวกเขาทั้งสามต้องตะเบ็งเสียงคุยกัน

ตายจริง! ฉันลืมคิดไปเสียสนิทเลยจ้ะคุณหลวง” แสนทัพที่เหมือนเพิ่งนึกออกก็หน้าเหวอทันที ถ้าหากให้ทายใจ กลับบ้านไปคราวนี้ไม่วายคงโดนมารดาดุเอาแน่

อยากดูมวยหรือไง” คุณภัทรถามแสนทัพ เมื่อเห็นว่าเด็กชายชะเง้อคอมองไปที่ลานมวยที่อยู่ห่างพวกเขาไปไม่กี่เมตร

ท่านชายมิ่งหันไปมองแสนทัพที่กำลังเขย่งปลายเท้าดูมวยตามคุณภัทร ท่าทางของเด็กชายทำให้เขาอดยิ้มไม่ได้ ไทยมุงจำนวนมากที่อยู่รอบลานทำให้คนรอบนอกแทบจะมองไม่เห็น ขนาดท่านชายเองที่มีรูปร่างสูงอยู่ยังเห็นหัวนักมวยไว ๆ เห็นจะมีเพียงคุณภัทรผู้ส่วนสูงมากกว่าคนปกติทั่วไปที่เพียงยืนเฉย ๆ ก็มองเห็นทั่ว ดังนั้นอย่าว่าแต่แสนทัพ คนธรรมดาทั่วไปก็ยากที่จะมองเห็น

อยากซีจ๊ะคุณหลวง ใคร ๆ ก็ว่านี่เป็นคู่เด็ดของคืนนี้เชียวนะ” แสนทัพว่าพลางเขย่งปลายเท้าชะโงกหน้ามองเวที

ขี่หลังฉันเอาไหม” คุณภัทรกล่าวยิ้ม ๆ นายทหารหนุ่มย่อตัวลงเพื่อให้เด็กชายขี่หลัง แสนทัพเห็นดังนั้นก็ไม่ปล่อยโอกาสหลุดมือ เด็กชายจับขันใส่ปลาในมืออีกข้างให้มั่น ก่อนจะค่อย ๆ ปีนหลังคุณภัทร

โอ้โห เห็นชัดแจ้งแดงแจ๋เลยจ้ะคุณหลวง!” เด็กชายผิวเข้มร้องดีใจ ดวงตาทั้งสองข้างเป็นประกายเมื่อได้โอกาสดูมวยคู่เด็ดของงานเสียที

เอาขันมานี่สิ ประเดี๋ยวพี่ถือให้” หม่อมเจ้าหนุ่มว่าพลางแบมือขอขันน้ำจากเด็กชาย โดยแสนทัพก็ยอมส่งให้โดยดี ยิ่งเมื่อถึงคราวนักมวยเจ้าถิ่นตีศอกนักมวยจากพระนครเข้าเต็มแรง เสียงเฮก็ยิ่งทวีคูณดังขึ้นไปอีก แม้ว่าเวลาของทั้งสามจะหมดไปกับการดูมวย แต่ก็ถือว่าคุ้มค่าทีเดียวเชียว เพราะมวยคู่นี้นั้นชกสนุกสนานสมคำเลื่องลือ

ขนมน้ำตาลปั้นไหมจ๊ะ ขนมน้ำตาลปั้นไหม” เสียงชายชราดังขึ้นแทรกเสียงเฮของไทยมุง ไม่นานเจ้าของเสียงดังกล่าวก็เข้ามาใกล้พอที่ท่านชายมิ่งขวัญจะได้ยิน คนตัวขาวหันไปตามต้นเสียง จึงพบกับขนมหลากสีที่มีรูปร่างต่าง ๆ ทั้งดอกไม้และสิงสาราสัตว์ เขามองขนมรูปร่างแปลกตาด้วยความตื่นตาตื่นใจ

นี่มันอะไรหรือ” ท่านชายหันไปถามชายชราอย่างสนอกสนใจ

ขนมน้ำตาลปั้นจ้ะ ฉันปั้นเองเลยนะ อยากได้สักชิ้นสองชิ้นไหม” ชายชรายิ้มกว้างแม้ในปากจะเหลือฟันไม่กี่ซี่ มือที่เหี่ยวย่นยื่นถาดที่ตนคล้องคอเอาไว้ให้ท่านชายมิ่งได้เห็นชัดขึ้น

งามจริง...” ท่านชายมิ่งขวัญพูดขึ้นเบา ๆ ขณะมองขนมน้ำตาลปั้นรูปทรงดอกไม้ตรงหน้า

คล้าย ๆ กับขนมโลลิพอปของฝรั่งน่ะ” คุณภัทรที่ละสายตาจากเวทีตรง
หน้าพยายามอธิบาย ขณะเดียวกันแสนทัพก็หันมาให้ความสนใจเช่นเดียวกัน “แต่จะเป็นงานศิลป์มากกว่าหน่อย รูปทรงพวกนี้คุณตาเขาดัดให้เป็นรูปร่างเอง”

ฉันอยากได้รูปม้า!” เด็กชายแสนร้องขึ้น เด็กชายละความสนใจจากเวทีมวยแทบจะทันทีที่ของหวานมาอยู่ใกล้แค่เอื้อม

ไอ้หนุ่ม ซื้อให้ลูกเมียเอ็งสิ” ชายชรากล่าวแล้วหัวเราะตามประสาคนแก่ที่นึกเอ็นดู

เมียฉันหรือตา” ตาเล็ก ๆ ของคุณภัทรเบิกกว้าง เขาไม่อยากจะเชื่อหูกับสิ่งที่ได้ยิน

หลังจากที่คุณภัทรหันหน้ามามอง ท่านชายมิ่งขวัญก็เริ่มจะรู้ตัวและพอจะตีความออกว่าชายชราสรุปเอาเองว่าเขาและคุณภัทรนั้นเป็นสามีภรรยากัน คนตัวขาวอมยิ้มน้อย ๆ กลบเกลื่อนทั้งที่หน้าขึ้นสีไปจนถึงใบหู เจ้าของใบหน้าหวานหันไปมองยังคุณภัทรอีกครั้ง นึกแอบลุ้นในใจว่าอีกฝ่ายจะมีท่าทีอย่างไร

ตาเข้าใจ เมียเอ็งงามเพียงนี้ จะมีลูกตั้งแต่อายุน้อยก็ไม่แปลกหรอก สมัยตาก็มีลูกเร็วทั้งนั้น เพียงแต่ว่าสมัยนั้นมีเพียงแค่หญิงชายที่รักกันได้” ชายชราว่าพลางระลึกความหลัง ในช่วงวัยรุ่นของคุณตายังไม่มีวรรณะใหม่เกิดขึ้น คำว่าอันฬา บรรตา หรือกาฬวิฬาร์นั้นยังไม่ปรากฏบนโลกเลยด้วยซ้ำ เขาหันไปถามท่านชายอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ “งามล่มเมืองอย่างนี้เป็นกาฬวิฬาร์ใช่ไหมเรา”

ใช่จ้ะ คุณตาก็พูดเกินไป ว่าแต่ว่าพี่ซื้อให้ฉันกับลูกหน่อยซีจ๊ะ” ท่านชายมิ่งขวัญหันไปพูดกับคุณภัทรเชิงหยอกล้อ คนตัวขาวหัวเราะเล็ก ๆ เมื่อเห็นว่าใบหูของคุณภัทรขึ้นสีไม่ต่างจากตน ในขณะที่แสนทัพเองก็หัวเราะคิกคักอย่างรู้งาน

มะ...มิ่ง...เอ่อ...หมอกอยากได้อะไรหยิบเลย พี่จะซื้อให้” นายทหารหนุ่มว่าพลางหลบสายตาของท่านชาย จากนั้นเขาก็กระแอมกลบเกลื่อนความเขิน

ขอบใจจ้ะ ฉันรักพี่นะ” ท่านชายยังคงแกล้งคุณภัทรต่อ ริมฝีปากสวยเอ่ยคำหวานแล้วหยิบเอาขนมน้ำตาลปั้นสองชิ้น ชิ้นหนึ่งเป็นรูปทรงดอกกุหลาบของตน ส่วนอีกชิ้นนั้นเป็นรูปม้าสำหรับแสนทัพ

ขอให้รักกันยืนยาว ลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมืองเลยนะไอ้หนุ่ม เมียเอ็งงามจริง ๆ” ชายชราอวยพรหลังจากที่รับเงินจากคุณภัทรไป ไม่นานเขาก็เดินหายไปกับฝูงไทยมุง

พ่อจ๋าแม่จ๋า ฉันหิว” แสนทัพเอ่ยปากแซวท่านชายและคุณภัทร นายทหารหนุ่มเมื่อได้ยินดังนั้นจึงแกล้งเอนหลังให้เด็กชายตกใจเล่น แต่แทนที่จะกลัวแสนทัพกลับหัวเราะเอิ๊กอ๊ากเพราะรู้สึกสนุกสนาน

ถ้ามีลูก พี่ภัทรอยากมีลูกวรรณะใดหรือครับ” คนตัวขาวเอ่ยปากถามยิ้ม ๆ จะว่าไปก็เกือบสี่ปีแล้วที่ตนและชายตรงหน้าได้พูดคุยเรื่องสัพเพเหระกันเหมือนเก่า หม่อมเจ้ามิ่งขวัญในวัยที่โตขึ้นก็อยากรู้เหมือนกันว่าคนอย่างหม่อมหลวงภัทรดนัยนั้นอยากมีครอบครัวแบบใด

วรรณะใดก็ไม่สำคัญ หากเป็นอันฬาคงเก่งกล้า เป็นบรรตาก็จะเป็นแรงขับเคลื่อนของสังคม...” เจ้าของดวงตาเหยี่ยวตอบกลับพลางใช้ความคิด แสนทัพที่เกาะหลังเป็นตุ๊กแกก็หันไปให้ความสนใจกับคำตอบของคุณภัทรเช่นเดียวกัน

“…” ท่านชายยังคงนิ่งรอคำตอบจากอีกฝ่าย ยิ่งอยากรู้ไปใหญ่ว่าใจของอีกฝ่ายคิดเช่นไร หากมีลูกเป็นแมวดำชนชั้นล่างของสังคม วรรณะเดียวกันกับเขา

หากเป็นกาฬวิฬาร์ก็คงน่ารักน่าชังและเก่งเหมือนแม่เขา” คุณภัทรกล่าวจากนั้นจึงเอียงคอมองคนตัวขาว สิ่งที่ท่านชายแกล้งหยอดไปในทีแรก มันไม่ได้สู้ประโยคนี้ประโยคเดียวของคุณภัทรเลยด้วยซ้ำ ท่านชายมิ่งขวัญทำได้เพียงอมยิ้มแล้วหันไปมองยังเวทีมวยแก้เขิน

แหม มวยเขาเลิกแล้วจ้ะพี่หมอก หันไปจะได้ดูอะไรล่ะ” แสนทัพกล่าวพลางเลียขนมน้ำตาลปั้น

ไม่กินหรือ” คุณภัทรถามท่านชายอีกครั้ง สายตาเหยี่ยวของเขามองไปยังขนมน้ำตาลปั้นในมือของคนตัวขาว

มันสวยจนฉันไม่อยากกินมันเลย” ท่านชายมิ่งขวัญในคราบม่านหมอกกล่าว มือเรียวยกขนมทรงสวยขึ้นมาเพ่งพินิจ

ของสวยงามอย่างนี้ ทิ้งไว้นานมันก็จะสลายโดยตัวของมันเอง ต้องเลือกว่าจะกินหรือไม่ก็ทิ้งไว้อย่างนั้น ไม่ได้ทำหน้าที่ของมันนะ” นายทหารหนุ่มกล่าวกับคนตัวเล็กกว่า แม้ว่าประโยคนี้จะฟังดูเข้าใจยากไปเสียหน่อย แต่มันก็ทำให้ท่านชายเองก็รู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาเสียดื้อ ๆ หรือไม่บางทีเขาอาจจะคิดมากไป

ฉันว่าเราควรกลับกันได้แล้ว” ท่านชายมิ่งขวัญบอกกับคุณภัทรและแสนทัพ เมื่อหันไปเห็นว่ากลุ่มไทยมุงเมื่อครู่ได้สลายตัวไปแล้ว บ้างก็แยกย้ายกันกลับบ้าน บ้างก็เดินแวะซุ้มนั่นนี่ แต่เพลานี้หลายซุ้มก็เริ่มเก็บของกันไปแล้ว

พี่ก็ว่าเช่นนั้น ว่าแต่เอ็งเถอะไอ้แสน เอ็งมางานนี้ยังไง” คุณภัทรกล่าวกับเด็กชายที่ขี่หลังตนอยู่

ฉันเดินมากับแม่จ้ะ แต่แกบอกจะกลับไปก่อน ฉันเลยว่าจะเดินเลียบชายหาดกลับไป” แสนทัพตอบกลับนายทหารหนุ่ม

เช่นนั้นขี่ม้ากลับกับพี่ไหม” ท่านชายหันไปถาม หากเดินเท้าจากที่วัดคงต้องใช้เวลาราวครึ่งชั่วโมงจึงจะถึงกองพัน ยิ่งเห็นเป็นเด็กก็ยิ่งรู้สึกสงสารไม่อยากให้ลำบาก ยิ่งท่านชายมาขออาศัยที่บ้านของผู้พัน เจ้านายของแสนทัพด้วยแล้ว

พี่หมอกกับคุณหลวงขี่ม้ากันมาหรือจ๊ะ นี่พี่หัดวันสองวันก็ขี่คล่องแล้วหรือ” แสนทัพตาโตทันทีเมื่อได้ยินคำว่าขี่ม้าจากปากของท่านชาย ไม่แปลกที่แสนทัพจะแปลกใจเพราะลำพังการขี่ม้ามันไม่ได้หัดเพียงวันสองวันจึงจะขี่ได้ มีก็แต่คนขี่เป็นแต่แสร้งไม่เป็นเท่านั้นที่จะทำได้

เจ้าหมอกน่ะมีพรสวรรค์ วันพรุ่งให้ไปขี่ม้าที่พระนคร ฉันพนันได้เลยว่าคงได้รางวัลอย่างต่ำก็ชมเชย” คุณภัทรกล่าวอย่างรู้ทัน เนื่องจากรู้ดีว่าท่านชายมิ่งขวัญนั้นทรงม้าเก่งกว่าใคร ฝีมือบังคับม้าไม่ใช่เพียงเหนือกว่ากาฬวิฬาร์แต่อาจจะเหนือกว่าทหารจากกองพันม้าบางคนด้วยซ้ำ ซึ่งเป็นผลมาจากการที่องค์ฯ โชติผู้เป็นพระบิดาส่งท่านชายเรียนทรงม้าตั้งแต่ยังเล็ก

โอ้โห เช่นนั้นฉันจะไว้ใจไปกับแม่แล้วกันจ้ะพ่อจ๋า” แสนทัพรีบปีนลงจากหลังคุณภัทรแล้วย้ายฝั่งไปยืนเคียงข้างท่านชายมิ่งขวัญทันที อีกทั้งยังไม่วายหยอกล้อทั้งสองด้วยการเล่นพ่อแม่ลูกอีกหน

เอ็งนี่นะ ตามมา ฉันผูกม้าไว้ริมทะเลโน่น” คุณภัทรพึมพำ จากนั้นเขาก็เดินนำแสนทัพและท่านชายมิ่งไป ฝ่ายท่านชายที่จูงมืออยู่กับแสนทัพเองก็ลอบมองแผ่นหลังของคุณภัทรโดยไม่พูดอะไร เพราะสัมผัสภายในใจก็รู้ดีไม่ต่างกันว่าต่างฝ่ายต่างเขินกันแค่ไหน เมื่อคุณภัทรยกมือขึ้นมาลูบต้นคอมันก็อดที่จะทำให้ท่านชาย
อมยิ้มไม่ได้ หากในตอนนี้ทะเลจะแปรปรวนก็จะแปรปรวนไปด้วยความหวั่นไหวล่ะมัง




กว่าทั้งสามจะขี่ม้าถึงกองพันหัวหิน เวลาก็ล่วงเลยไปเกือบห้าทุ่ม เพราะคืนนี้เป็นคืนพระจันทร์เต็มดวงจึงไม่ต้องห่วงถึงแสงส่องทางใด ๆ ท่านชายและแสนทัพอยู่บนม้าตัวหนึ่ง ในขณะที่อีกตัวเป็นคุณภัทรที่บังคับนำออกห่างไปไม่ไกล

พวกเขาใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาทีก็ถึงที่หมาย หลังจากคุณภัทรจัดการต้อนม้าเข้าคอกเสร็จ เขาก็ยืนคุยกับพลทหารเฝ้าเวรเล็กน้อย ก่อนจะเดินมาสมทบกับท่านชายและแสนทัพ

คุยกันออกรสจนกระทั่งถึงกองพันเชียว” นายทหารหนุ่มเอ่ยปากแซวทั้งสอง

ก็พี่หมอกเล่าเรื่องโน่นนี่ให้ฉันฟังเยอะแยะ โดยเฉพาะเรื่องแถววังนะ ฉันไม่ยักรู้มาก่อนเลยว่าจะมีโรงเรียนมาเปิด” แสนทัพกล่าวกับคุณภัทรเสียงเจื้อยแจ้ว

แต่ถึงอย่างนั้นโรงเรียนนี้แสนก็เข้าเรียนไม่ได้นะ” ท่านชายมิ่งขวัญว่าพลางลูบหัวเด็กชาย เพราะโรงเรียนที่ตนได้เล่าให้แสนทัพฟังเป็นโรงเรียนสำหรับ
บรรตาสตรีและกาฬวิฬาร์เท่านั้น สำหรับอันฬาอย่างแสนยังมีโรงเรียนรองรับมากมาย จะไปหาเรียนที่ไหนก็ได้

สิ่งที่ตั้งใจใกล้จะสำเร็จแล้วซีนะ” คุณภัทรถามท่านชาย เขาจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ อีกฝ่ายเคยวาดฝันเกี่ยวกับโรงเรียนกาฬวิฬาร์เอาไว้ และผู้รับฟังก็หาใช่ใครไม่ แต่คนคนนั้นก็คือคุณภัทร ขณะที่ท่านชายไปเล่าให้ใครฟังก็มีแต่คนมองว่าเพ้อเจ้อทั้งนั้น ก็มีเพียงแต่นายทหารตรงหน้าที่สนับสนุนเขาโดยไม่แคลงใจ

โถ่ ฉันล่ะอยากไปเรียนที่นั่นบ้าง” แสนทัพหน้าจ๋อยลงทันที ท่านชาย
มิ่งขวัญรู้สึกผิดเล็ก ๆ ที่ไม่สามารถช่วยแสนในข้อนี้ได้ ในปัจจุบันความเหลื่อมล้ำเรื่องวรรณะยังเป็นประเด็นใหญ่ สำหรับท่านชายแล้ว มีเพียงเวลาเท่านั้นที่จะค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงสังคมให้ดีขึ้นและเท่าเทียม

นี่ก็จะสองยามแล้ว กลับบ้านเถอะ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”

ทั้งสามเดินไม่ถึงห้านาทีก็มาถึงยังบ้านพักของผู้พัน ท่านชายสังเกตเห็นว่าไฟในบ้านนั้นยังคงเปิดอยู่ อาจเป็นเพราะผู้พันเองก็คงรออยู่เหมือนกัน ยิ่งพอเห็นว่าท่านชาย คุณภัทร และแสนทัพมาถึงยังหน้าบ้านทางหน้าต่างแล้ว ผู้พันก็รีบออกมารับทันที

พอเห็นว่าไปกับคุณภัทรฉันค่อยโล่งใจหน่อย” ผู้พันหญิงกล่าวพลางส่งสายตาดุมายังท่านชายและแสนทัพที่กลับบ้านมืดค่ำ

ขอโทษจ้ะ แม่ล่ะจ๊ะท่านผู้พัน” แสนทัพถาม ดูท่าเด็กชายจะไม่ได้สำนึกใด ๆ กลับพยายามเอาขันที่บรรจุปลาหางนกยูงซ่อนหลังไปอีก สิ่งที่กลัวมีเพียงกลัวว่าแม่ของตนจะรู้เข้าเรื่องที่เอาเงินไปใช้สุรุ่ยสุร่าย ทั้งยังหาสัตว์เลี้ยงมาให้เลี้ยงเป็นภาระเพิ่ม

โน่น แม่เอ็งรออยู่ห้องโน่น” ผู้พันหญิงกล่าว พลางพยักพเยิดหน้าให้แสนทัพกลับไปยังเรือนผู้ดูแลที่อยู่หลังบ้านของผู้พันอีกที

งั้นฉันขอตัวก่อนนะจ๊ะ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ” แสนทัพหันมาบอกท่านชายมิ่งขวัญและคุณภัทร แล้วจึงรีบซอยเท้าวิ่งไปยังหลังบ้าน

เช่นนั้นกระผมขอตัวก่อนแล้วกันนะครับ ราตรีสวัสดิ์ครับผู้พัน ราตรีสวัสดิ์เจ้าหมอก” คุณภัทรมองไล่หลังแสนทัพ ก่อนจะออกปากขอตัว เพราะขณะนี้ก็ดึกพอสมควร ถึงเวลาที่ต่างคนควรจะแยกย้ายไปพักผ่อน ในวันพรุ่งยังมีอีกหลายสิ่งที่จะต้องทำ

อืม ราตรีสวัสดิ์นะคุณภัทร” ท่านผู้พันหญิงกล่าว

ราตรีสวัสดิ์นะครับพี่ภัทร” ท่านชายมิ่งขวัญว่าพลางส่งยิ้มหวานให้กับนายทหารหนุ่ม

เมื่อคุณภัทรเดินจากไป ท่านชายมิ่งขวัญก็เดินตามผู้พันเข้าไปยังในตัวบ้าน ใจก็เกรงว่าจะโดนผู้อาวุโสตำหนิที่ออกไปกับอันฬา อีกทั้งยังกลับเสียดึกดื่น นึกย้อนไปถึงวันแรกที่ตนได้โทรคุยกับผู้พัน ในทีแรกนายทหารผู้นี้ก็ไม่อยากให้ตนมาตกระกำลำบาก แต่เพราะท่านชายให้สัญญาว่าจะไม่ก่อปัญหาใด ๆ เพราะเขาเพียงต้องการที่จะมาอยู่ร่วมกับชาวบ้านเพื่อเรียนรู้การเป็นอยู่ ทว่าการที่ได้พบคุณภัทรที่นี่ถือเป็นเรื่องที่ไม่คาดฝันและเตรียมใจเอาไว้ จนทำให้เรื่องราวเลยเถิดไปกันใหญ่

กระหม่อมเป็นห่วงฝ่าบาทมากนะกระหม่อม” ท่านผู้พันถอนหายใจพลางมองมายังท่านชาย แม้ว่าจะใช้คำราชาศัพท์แต่เจ้าหล่อนทิ้งตัวลงนั่งยังโซฟาด้วยท่าทีสบาย ๆ

เราเอาตัวรอดเก่ง อย่าห่วงไปเลย” ท่านชายมิ่งขวัญกล่าวกับผู้อาวุโสกว่า

คราวหน้าคราวหลัง โปรดรับสั่งให้หม่อมฉันทราบด้วยเถิดนะกระหม่อม ว่าจะเสด็จไปไหนกับใคร ดีที่คราวนี้เป็นคุณภัทร หากเป็นคนอื่นหม่อมฉันคงหัวขาดเป็นแน่” ผู้พันหญิงไม่วายพูดติดตลก

เราขอโทษนะ” ท่านชายมิ่งขวัญรู้สึกไหล่เล็กลงเพราะรู้สึกผิด มือเรียวจับพนักโซฟาแน่น เพราะได้กลิ่นลมทะเลจากทางนอกหน้าต่าง

หม่อมฉันเกรงว่าจะมีคนรออยู่หลังบ้าน เด็จออกไปพบเขาเสียเถิด หม่อมฉันจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นให้ก็ได้” อันฬาหญิงส่ายหัวแล้วยิ้มให้ท่านชาย ด้วยเพราะผ่านโลกมามาก เหตุใดเจ้าหล่อนจะไม่รู้ทันความรักในวัยหนุ่มสาว


ทั้งกองพันน่ะมีอันฬากลิ่นนี้เพียงแค่คนเดียว


ขอบใจนะ แล้วเราจะรีบเข้านอน” ท่านชายมิ่งขวัญยิ้มกว้างทันทีเมื่อได้
รับอนุญาตจากท่านผู้พัน ขาเรียวก้าวฉับ ๆ ตรงไปยังบริเวณสวนหลังบ้านที่ขณะนี้มีกลิ่นไม้หอมอบอวลไปทั่ว แต่ทว่ายังมีอีกกลิ่นที่ทรงพลังไม่แพ้กัน


กลิ่นทะเล


พี่ภัทรลืมอะไรหรือครับ เหตุใดจึงทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ” ท่านชายมิ่งขวัญเอ่ยปาก ดวงตาหยิ่งมองไปยังพุ่มไม้ริมรั้วที่เคลื่อนไหวอยู่

คุณภัทรที่ก้มตัวหลบก็โผล่หน้าจากพุ่มไม้แล้วส่งยิ้มกว้างให้ท่านชาย ท่าทางของคุณภัทรดูน่าขันไม่น้อย หมดกันทหารหาญแห่งพระนคร เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าเหตุใดอีกฝ่ายถึงได้ทำตัวเป็นเด็กเช่นนี้ ยิ่งเห็นว่าที่ศีรษะของคุณภัทรมีใบไม้ติดอยู่ก็ยิ่งอดขำไม่ได้

พี่มาลามิ่ง” ชายหนุ่มยืนขึ้นเต็มความสูง รั้วสีขาวที่ขวางกั้นเอาไว้ดูเตี้ยเรี่ยดินไปเลยหากเทียบกับความสูงของคุณภัทร

ก็ลากันไปแล้วไม่ใช่หรือเมื่อครู่” ท่านชายมิ่งขวัญเอียงคอถามอย่างสงสัย

แล้วกัน เมื่อครู่พี่ลาท่านผู้พันกับเจ้าหมอก ไม่ได้ลาท่านชายของพี่เสียหน่อย” นายทหารหนุ่มตอบกลับด้วยท่าทีทีเล่นทีจริง การที่คุณภัทรช่างเฟลิร์ตแบบนี้ก็เหนือความคาดหมายของท่านชายอยู่เหมือนกัน

งั้นก็รีบลาได้แล้ว มิ่งง่วง” ท่านชายมิ่งตอบกลับ สายตายังคงจับจ้องไปที่ดวงตาเสมือนเหยี่ยวของคุณภัทร

มาใกล้ ๆ ได้ไหมครับ” คุณภัทรพูดเสียงอ่อนเว้าวอนคนตัวขาวให้เดินเข้าไปหา เนื่องจากว่ามีรั้วกั้น นายทหารหนุ่มคงไม่อยากบุกรุกบ้านของผู้เป็นนายเสียเท่าไหร่

“…” ท่านชายมิ่งขวัญเดินตรงเข้าไปหาคุณภัทรแต่โดยดี

ไม่กี่อึดใจมือหนาของคุณภัทรก็สวมกอดร่างของท่านชายเอาไว้แน่น เพราะว่าระยะห่างที่มีรั้วขวางกั้น และความสูงของคุณภัทรจึงทำให้ท่านชายต้องเขย่งปลายเท้าสวมกอดคุณภัทรคืน ใบหน้าหวานซบลงไปยังไหล่กว้างของอีกฝ่าย ยิ่งได้กลิ่นลมทะเลก็ยิ่งทำให้เจ้าตัวรู้สึกสดชื่นอย่างประหลาด

ฝันดีนะครับ ท่านชายของกระหม่อม” คุณภัทรกระซิบข้างหูของคนในอ้อมกอดอย่างแผ่วเบา จากนั้นจึงถอนกอดแล้วจุมพิตลงที่หน้าผากของท่านชาย
มิ่งขวัญ โดยที่คนตัวขาวก็ไม่ขัดอะไร เพียงหลับตาพริ้มรับสัมผัสจากอีกฝ่าย

ฝันดีเหมือนกันนะครับพี่ภัทร” ท่านชายมิ่งขวัญยิ้มน้อย ๆ เขายกมือขึ้นไปลูบใบหน้าด้านซ้ายของคุณภัทร ไม่มีการพูดคุยใด ๆ ต่อจากนี้ เพราะทั้งคู่มัวแต่จ้องตากันเป็นเวลานานให้สายตาสื่อถึงกัน จนท่านชายมิ่งต้องเป็นฝ่ายยอมแพ้หลบตาก่อน

งั้นพี่ไปละนะครับ” นายทหารหนุ่มยกมือขึ้นจับหลังคออีกครั้ง ท่านชายเองก็จับสังเกตได้ว่าคุณภัทรจะจับหลังคอตนเฉพาะเวลาเขิน ในเมื่อต่างฝ่ายต่างเขินจนทำตัวไม่ถูกก็ควรแยกย้ายได้แล้ว

ครับ” ท่านชายมิ่งขวัญพยักหน้ารับ

หลังจากนั้นทั้งคู่ก็แยกย้ายกันไปจริง ๆ แม้ว่าท่านชายเองจะแอบมองคุณภัทรจากทางหน้าต่างอยู่เนือง ๆ จนแผ่นหลังของนายทหารหนุ่มลับหายไป หากมีพลังวิเศษหรืออะไรก็ตาม ท่านชายเองก็อยากหยุดเวลานี้เอาไว้


เวลาที่ตนนั้นได้สมหวัง...

เวลาที่คุณภัทรไม่ได้เฉยชากับตน...

เวลาที่ทั้งท่านชายและตัวคุณภัทรเอ่ยคำว่า รัก ได้โดยไม่ผิดอะไร






ร้อยโทหนุ่มเดินตรงไปยังตัวบ้านพักตนอย่างมีความสุข ความสุขที่เขาอาจจะเรียกว่าสุขที่สุดในรอบสี่ปี เขาค่อย ๆ ถอดรองเท้าออกบริเวณหน้าบ้าน ขณะ
เดียวกันสายตาเหยี่ยวของเขาก็หันไปพบกับนายทหารรุ่นน้องที่นั่งชมจันทร์อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล

ป่านนี้ทำไมยังไม่หลับไม่นอนวะไอ้ดนตร์” คุณภัทรเอ่ยปากทัก ทำให้นายทหารรุ่นน้องต้องมองเขาด้วยหางตา

แปลกว่ะพี่ ผมไม่เคยรู้สึกเลยว่าดวงจันทร์สวยได้ถึงเพียงนี้” นายทหาร
รุ่นน้องละความสนใจจากเขา จากนั้นก็เงยหน้ามองพระจันทร์อีกครั้ง

อะไรกัน ติดใจหัวหินซะแล้วหรือ” คุณภัทรทิ้งตัวนั่งลงข้างดนตร์แล้วเอ่ยปากหยอกล้อ ใช่ว่าเขาจะไม่เห็นรุ่นน้องกับตันหยงในงานวัดเสียเมื่อไหร่ พอเห็นสภาพดนตร์ตอนนี้เขาก็ไม่อยากเอ่ยปากแซว เพราะกลัวดนตร์จะตีตนไปก่อนไข้

พี่ว่าถ้ากลับไปพระนคร พระจันทร์จะสวยอย่างนี้ไหม” ดนตร์ถาม สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่กับดาวเคราะห์สีเหลืองนวลบนฟ้า

กูเองก็ไม่รู้เหมือนกัน” คุณภัทรส่ายหัว

ฉันน่ะโตที่ไร่ส้ม เจอส้มแต่เล็กจนเติบใหญ่ ไม่เคยชอบกลิ่นส้มมาก่อนเลย ฉันเลยอยากรู้ว่าคนทั่วไปแบบพี่ชอบกลิ่นส้มไหม” ดนตร์ตั้งคำถามอีกครั้ง 
สีหน้าของมันเริ่มแสดงออกถึงความกังวลอย่างเห็นได้ชัด

ไม่ว่ะ”

...

พอดีฉันชอบกลิ่นดอกพุดซ้อน” คุณภัทรยิ้ม จากนั้นเขาก็ยกกระติกน้ำติดตัวขึ้นดื่ม เมื่อดื่มไปได้ไม่กี่อึกเขาก็ส่งมันให้กับนายทหารรุ่นน้อง


บางคนอาจจะเริ่มชอบเมื่อได้กลิ่นแต่คุณภัทรคงรักตั้งแต่ยังไม่ได้กลิ่นด้วยซ้ำ


#ศักดินาอากาศ

 

TALK: สวัสดีค่ะ ชิววี่นะคะ

กลับมาต่อแล้วสำหรับศักดินาอากาศ หวังว่าในตอนนี้จะทำให้หลายคนอินไปกับความน่ารักของคุณำภัทรและท่านชายนะคะ ในที่สุดก็ได้เขียนมุมมองท่านชายบ้างแล้ว หลังจากอยู่กับคุณภัทรถึงสี่ตอน (ฮา) ก็แน่สิ ตอนนั้นท่านชายปลอมเป็นหมอก ครั้นจะไปเขียนพาร์ทท่านชายคงไม่ได้

แต่พี่ภัทรคะ พี่ภัทรเป็นคนหยอดเก่งไม่แพ้พี่เพลิงเลยนะคะ แม้พี่เพลิงจะหยอดตรง ๆ แต่การหยอดอ้อม ๆ แบบของพี่ภัทรก็ดูมีเสน่ห์ไปอีกแบบ ไหนจะเจ้าแสนที่ดูจะรู้งานดีด้วย ท่านชายเองก็ใช่จะมัวแต่เขินอาย หยอดมาก็หยอดกลับได้เหมือนกันล่ะ

ในตอนนี้ก็ได้เฉลยนิด ๆ แล้วค่ะว่าท่านชายนั้นมาดูงานเรื่องโรงเรียนกาฬวิฬาร์จริง ๆ ในทีแรกไม่คิดมาก่อนด้วยว่าจะเจอคุณภัทรที่นี่ แต่พอเจอเข้าก็เลยทำอะไรไม่ถูก เลยแสร้งทำเป็นม่านหมอกไปเผื่อคุณภัทรจะลดกำแพงลงบ้างเท่านั้นเอง

สำหรับตอนนี้ก็จบลงเพียงเท่านี้นะคะ บ้านเราฝนตกทุกวันจนตอนนี้เราเองก็เริ่มป่วยแล้ว ดูแลสุขภาพกันด้วยเด้อ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.591K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,371 ความคิดเห็น

  1. #4333 sprimmm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 22:21

    พอรู้ว่าน้องมิ่งขวัญมาที่นี่เพราะมีธุระก็ยิ่งทำให้รู้สึกว่าเนี่ยเห็นไหมพรหมลิขิตชัดๆ โชคชะตาฟ้ากำหนดน่ะเธอรู้ไหม

    #4,333
    0
  2. #4332 sprimmm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 22:20

    ตอนนี้มันดีจังอยากหยุดเวลาแค่เพียงเท่านี้ รักตั้งแต่ยังไม่ได้กลิ่นคือใช่มาก

    #4,332
    0
  3. #4323 Eye_xoxo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 16:42
    น้ำทะเลที่ว่าเค็มก็ยังหวาน หึ่มๆ
    #4,323
    0
  4. #4316 Apit29 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 17:56
    ตรวจเบาหวานบ้างนะคุณภัทร
    #4,316
    0
  5. #4207 Solalanp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 23:22
    คุณภัทรหวานซะงั้นน ดีแล้วอย่าใจร้ายกับน้องเลยน้า
    #4,207
    0
  6. #4190 SUCHA_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 05:31
    อิทธิพลโซลเมทเจ้าค่ะท่านชาย คู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน มนต์รักหัวหิน กลับพระนครดวงจันทร์คงยังสวยเหมือนเดิม แต่อาจจะดูไกลกว่าเดิม พี่ภัทรอย่าย่อท้อนะคะ
    #4,190
    0
  7. #4160 jaketohack1329 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 23:12

    5555​ ซะงั้นนนน​ แต่ยังแอบคิดว่าท่านชายน่าจะพอรุ้มั้ยว่าพี่ภัทรอยุ่นี้​ แต่คงไม่คิดว่าจะเจอกันแบบนี้หรออออ​ โอ้ยยยยยย​ ชะตาฟ้าสู่ขิตขนาดนี้​ เชื่อใจกันเถอะว่าโซลเมทมากกกกก​ห่างกันมิได้ดอก​ นี้บอกเลยยย​ ยิ้มจนแก้มเจ่บบบบ​ อย่างน้อยก้อทำให้พี่ภัทรมั่นใจในตัวเองซะที

    #4,160
    0
  8. #4132 Nielongforever9 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 20:25

    เย้ๆพี่ภัทรไม่ปากแข็งแล้ววว

    #4,132
    0
  9. #4118 gabriel.la(: (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 16:52
    หึ่ยยยยยหวานมากไม่ให้กลับบ้านกันแล้ว!!
    #4,118
    0
  10. #4093 NichaGosantor (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:43
    ช่วงเวลาที่ดือแงงง​ น่ารักมากๆเลย
    #4,093
    0
  11. #4059 kdn_kangdan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 01:12
    โหพี่ภัทรบทจะรุกก็รุกหนักเลยนะคะ ตัวเราคือเขินไปก่อนแล้ว ส่วนน้องแสนของพี่ทำดีมากลูก!! ในอนาคตก็หวังว่าจะได้เป็นพ่อแม่ลูกกับจริงๆนะคะ
    #4,059
    0
  12. #4019 JaiToFu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 02:09

    ประโยคที่คนขายน้ำตาลปั้นพูดกับหมอกเราคงจะแบบ แบ่งใจเป็นเขินกับกังวล แต่เมื่อรู้เรื่องหมดแล้ว บอกเลยว่าใจตอนนี้ฟูมาก โคตรเขิน พูดได้ค่ะคุณลุงงง เอาไปยี่สิบบาททท โอ๊ยยย ยเล่นต่อด้วยยยยย มีบอกรักด้วยยยย ดอหกบด่วงหกาเสืวด าห่กย . ไม่หไหวแล้วววว เอาให้ตายกันไปเลย เหมือนทดแทนตอนแรกๆที่มีแต่ดร่าม่าไป 5555 เห้ย ไอ่แสนมันรุ้งานวุ้ย สงสัยเกิดชาติหน้าต้องเป็นชิปเปอร์อยู่เรือมินฮยอนบินแน่ๆเลยวะ 55555555 โอ๊ยยยยยยยยยยย กลิ่นความรักมันตลบอบอวนไปหม๊ดดด

    #4,019
    0
  13. #4005 Yonkamon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 12:33
    แงงงงง พี่ภัทรร!!!
    #4,005
    0
  14. #3987 chalillxx_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:24
    เหม็นฟามฮักกก
    #3,987
    0
  15. #3957 praaewaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 01:01
    โอ้โหหห คุณภัทรคะ บทจะรุกก็เอาซะใจสั่นเลยนะ หมายถึงเราเนี่ยใจสั่นไม่หยุดเลย 55555 // ถามได้มั้ยคะ อันนี้ผิดหรือเปล่าคะ มีบทสนทนาหนึ่งผู้พันแทนตัวว่ากระหม่อมแล้วลงท้ายด้วยเพคะ แล้วบทสนทนาต่อมาเป็นหม่อมฉันลงท้ายเพคะเหมือนกัน ถ้าไรท์ตั้งใจเราขอโทษที่ท้วงน๊าาาา อย่าโกรธเรา TT
    #3,957
    1
    • #3957-1 _chewiestar(จากตอนที่ 9)
      12 กันยายน 2562 / 01:27
      แง เราเพิ่งสังเกตค่ะ ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ ตรงนี้เราพิมพผิดไปจริง ๆ ขอบคุณมากฮะ!
      #3957-1
  16. #3652 PP_ELF (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 21:22
    โล่งอกค่ะ เป็นชายมิ่งจริงๆด้วย เฮ้ออ ในที่าดพี่ภัทรก็เปิดใจสักที หวานเชียวววว
    #3,652
    0
  17. #3559 jauniky (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:23
    อนาคตก็มีลูกเป็นของตัวเองนะจ๊ะพ่อกับแม่
    #3,559
    0
  18. #3406 kkxnthq (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 09:11
    ทุกคำที่พิมพ์ออกมาของคุณชิววี่แฝงความหมายลึกซึ้งทั้งหมดเลย ตอนนี้ก็คือไม่มีอะไรนอกจากเขิน! พ่อจ๊ะแม่จ๋าก็มา ครอบครัวสุขสันต์มาก
    #3,406
    0
  19. #3393 maybee23 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 15:39
    ท่านชายน่าจะให้ตังหลงไปเรียนที่รร.นะ
    #3,393
    0
  20. #3374 - 0409 - (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 07:50
    เกือบด่าพี่ภัทรแล้วๆๆๆๆ แล้วตอนแรกคือไม่ชอบหมอกเลย สรุปเป็นท่านชาย แง แอบเดาไว้ จริงด้วย นึกว่าไม่รักน้องมิ่งแล้ว ตอนนี้หวานมาก น่ารัก ชอบตอนลุงขนมแซว เขินทหวกวงด
    #3,374
    0
  21. #3324 Jolly CCP (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 17:33
    โอโหหหหหห ชายภัทรรรรร แหมมมมมม เห็นนิ่งๆเงียบๆ ที่แท้ก็...ไม่เบาๆ
    #3,324
    0
  22. #3129 rangonnacrazynow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 00:19
    ตอนนี้น่ารักอีกแล้ว รู้สึกดีมากเลยค่ะ พี่ภัทรหยอดแต่ละครั้งคือเขินจนบิด ตอนเล่นเป็นพ่อแม่ลูกเราอยากกรี๊ดมาก ฮืออออ ชอบความไม่มีกำแพงของพี่ภัทรตอนนี้ อยากหยุดเวลาไว้ให้จังเลย;-; เจ้าดนตร์ก็น่ารัก คงจะไม่ได้ติดใจหัวหินแต่เป็นอย่างอื่นละมั้งเนอะ
    #3,129
    0
  23. #3116 _Honey_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 10:14
    ฮื่อ ชอบตั้งแต่ยังไม่ได้กลิ่น จีบเพลินเลยพี่ภัทร คุณดนตร์ก็น่ารักอะ ลุ้นให้คุณดนตร์สมหวังตอนน้องตันหยงโตแล้ว 5555 หลงน้องแล้วสินั่น
    #3,116
    0
  24. #3080 kk lovely (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 21:37
    พี่เพลินหยอดทีคือเขินมากๆ ฮืออออ ตอนนี้มันดีมากๆเลย กลัวว่าหลังจากนี้จะกลับไปเย็นชาอีก ไม่เอานะ
    #3,080
    0
  25. #2866 Rina-rin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 15:33
    เขินนนน คุณภัทรรรรร
    #2,866
    0