[จบ] ศักดินาอากาศ (Omegaverse) | #บินมิน​ #มินฮยอนบิน

ตอนที่ 4 : บทที่ ๔ : ชะตาชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,857 ครั้ง
    14 เม.ย. 63

     บทที่ ๔ ชะตาชีวิต



พ.ศ. ๒๕๐๑


ณ วังอรุณรัตน์ ใบหน้าหวานของเด็กหนุ่มวัยแรกรุ่นผลุบเข้าผลุบออกตรงช่องหน้าต่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า หม่อมเจ้ามิ่งขวัญ อรุณรัตน์ในวัยสิบหกปีนั้นเหมือนกำลังรอคอยใครบางคนอยู่ ท่านชายตัวน้อยทอดเนตรไปยังประตูวังหลายครั้งหลายครา แต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีทีท่าว่าใครจะมา เมื่อเป็นดังนั้นจึงหันกลับไปง่วนกับกองการบ้านตรงหน้าต่อ

ไหนบอกว่าจะมาวันนี้ไงเล่า” ริมฝีปากสวยได้รูปบ่นอุบกับตนเอง

ท่านชายขา นมเจ้าค่ะ” สาวรับใช้ค่อย ๆ วางแก้วนมบนโต๊ะทรงงาน

ขอบใจนะ” ท่านชายมิ่งหันไปกล่าวขอบคุณด้วยท่าทีสบาย ๆ

สงสัยคงจะมีฝึกค่ำ คงจะมาสายกระมังคะ ท่านชายไปทูลถามการบ้านกับพระองค์ท่านไม่ดีกว่าหรือเจ้าคะ”

ไม่เป็นไรหรอก เราไม่อยากรบกวนเสด็จพ่อ เราจะรอ”

เจ้าค่ะ” สาวใช้ยิ้มบางให้กับท่านชายองค์น้อยที่เธอเฝ้าดูแลมาแต่อ้อนแต่ออกด้วยความเอ็นดู

คุณนมครับ เราอยากทราบว่าเราจะเจอโซลเมตตอนไหน” ท่านชายมิ่งหันไปถามเจ้าหล่อนตาแป๋ว เจ้าของดวงตาหยิ่งนั้นรู้ดีว่าตนเป็นกาฬวิฬาร์มาตั้งแต่เล็ก และไม่นึกรังเกียจกลไกของมัน เพราะจากที่ร่ำเรียนมา คนเฉกเช่นพวกตนจะมีกลิ่นพิเศษที่คู่ของตนเท่านั้นที่รู้ และนอกจากนั้นกาฬวิฬาร์ก็จะมีอันฬาส่วนตัวที่คอยเฝ้าหวงเฝ้าดูแล แม้ว่าการเจอโซลเมตนั้นจะมีโอกาสมากพอ ๆ กับไม่เจอในชีวิต แต่
เจ้าตัวก็ยอมรับว่าเรื่องนี้มันน่าตื่นเต้นไม่น้อย

จริง ๆ แล้ว เนื้อคู่นั้นอาจจะเจอกันมาก่อนแล้วก็ได้นะเพคะท่านชาย หมายถึงอาจจะเจอกันตอนเด็ก ๆ น่ะเจ้าค่ะ” แม่นมตอบตามประสบการณ์จากการเห็นลูกหลานผู้รับใช้ด้วยกันเองเติบใหญ่ “แต่ผูกชะตาต่างหากที่จะเริ่มเป็นกันตอนแตกเนื้อหนุ่มสาว อายุราว ๆ ท่านชายตอนนี้นี่ล่ะเจ้าค่ะ”

เขาบอกว่าถ้าเป็นโซลเมตกัน เราจะรู้ว่าอันฬาคนนั้นมีกลิ่นอะไร เราอยากรู้จังว่าโซลเมตของเราจะมีกลิ่นอะไร กลิ่นที่คู่กับดอกพุดซ้อน” ท่านชายยกแขนตนขึ้นมาดมฟุดฟิดด้วยความสงสัย


ไม่รู้ว่าอันฬาของตนจะเป็นใคร จะใช่คนคนนั้นหรือเปล่านะ


ท่านชายเพคะ คุณชายอนิละมาขอเข้าเฝ้าเจ้าค่ะ” สาวใช้อีกคนโผล่พรวดพราดเข้ามา เจ้าหล่อนทูลด้วยความเหนื่อยหอบ จนสาวใช้วัยชราถึงกับถลึงตาเอ็ด

ชายสองมาหรือ บอกให้ขึ้นไปรอบนห้องเรานะ ประเดี๋ยวเราจะตามไป” ท่านชายมีสีหน้ายิ้มแย้มทันทีเมื่อได้ยินว่าพระสหายคนสนิทมาเยี่ยม

ท่านชายมิ่งขวัญพินิจมองการบ้านของตนชั่วครู่ ก่อนจะใช้โบสีสวยคั่นหน้านั้นไว้เพื่อที่จะมาทำต่อในภายหลัง หลังจากดื่มนมจนหมดแก้วตามคำบอกของแม่นม ไม่นานท่านชายก็ก้าวขาฉับ ๆ ไปยังชั้นสองของวัง หากคุณชายสองมาเยี่ยมเยียนตนในเวลานี้ ก็อดคิดไม่ได้ว่าอีกฝ่ายอาจจะมีเรื่องไม่สบายใจ จึงไม่ยากที่จะเดาว่าตอนนี้สหายกาฬวิฬาร์เลือกจะอยู่ส่วนไหนของห้อง

เจ้าของใบหน้าหวานทิ้งตัวลงบนกองหมอนนับยี่สิบกว่าใบที่องค์ฯ โชติ พระบิดาสั่งทำไว้ตรงมุมห้องด้วยความเคยชิน จากนั้นจึงยกมือเรียวขาวไปจับยังไหล่เล็กของพระสหายคนสนิทที่กำลังนอนฟุบหน้าลงไปบนกองหมอน หรือ รัง ของท่านชายแทน

ทะเลาะกับท่านชายภพมาหรือ” คนตัวขาวเอนตัวลงไปนอนบนกองหมอนนิ่ม หยิบผ้าห่มติดกลิ่นอันฬาที่ตนไม่รู้จักขึ้นมาห่มตนและคุณชายสอง

ท่านพ่อไม่ให้กระหม่อมไปเรียนกับท่านชาย!” คุณชายสองวัยสิบหกปีบุ้ยปากด้วยความไม่พอใจ นัยน์ตาคู่สวยเอ่อล้นไปด้วยน้ำใส คุณชายกระชับผ้าห่มให้แน่น

ไม่เป็นไรหรอก กันเองก็ไม่เห็นจะอยากไปเลย” ท่านชายยิ้มบางแล้วนอนตะแคงมองหน้าสหายของตน

กระหม่อมแค่อยากมีอิสระบ้างเท่านั้น”

หากไปแล้ว ชายสองจะไม่มีใครให้คิดถึงเลยหรือ กันมีนะ” ท่านชายกล่าว “ไปอยู่ต่างบ้านต่างเมือง คนรู้จักก็ไม่มี เหงาจะตาย”

กระหม่อมยอมคิดถึงเพื่อแลกกับอิสระ...ว่าแต่คนที่ท่านชายรับสั่งว่าจะคิดถึงคือพี่ชายหนึ่งหรือกระหม่อม...กระหม่อมได้ยินมาว่าวันพรุ่งจะมีประกาศการหมั้นระหว่างพี่ชายหนึ่งกับท่านชายด้วย...ไปแอบรักกันตั้งแต่เมื่อไร กระหม่อมไม่รู้เลย”

นี่ชายสอง...” มือขาวยกขึ้นปัดไล่คราบน้ำตาบนขนตาหนาของคุณชายสองอย่างแผ่วเบา

มีอะไรหรือท่านชาย”

ชายสองว่าพี่ชายใหญ่อยากหมั้นกับเราหรือไม่” ท่านชายถามแววตาเศร้า การหมั้นหมายแม้จะเป็นไปตามความเห็นชอบของผู้ใหญ่ แต่ตนก็ยังเด็กเกินไปที่จะเข้าใจในเรื่องนี้ สำหรับท่านชายแล้ว การที่คนสองคนจะครองคู่กันนั้น มันควรจะมาจากสิ่งที่เรียกว่าความรัก หาใช่ความเหมาะสมไม่

ต้องอยากซีกระหม่อม ท่านชายของกระหม่อมออกจะงามสง่า จิตใจดีแถมยังฉลาดอีกด้วยนะกระหม่อม”

ว่าเกินไป เพียงรูปลักษณ์ไม่ได้ทำให้คนรักกันได้ง่ายหรอกนะเจ้าสอง” ท่านชายมิ่งหัวเราะเล็ก ๆ

อีกไม่นานท่านชายก็จะไปอังกฤษแล้ว คงไม่ได้เจอกันหลายปีดีดัก กระหม่อมคงไม่มีเพื่อนเล่น ไม่มีรังอุ่น ๆ ให้มานอนแบบนี้” คุณชายสองกล่าวแล้วเขยิบไหล่ให้เบียดไปหาไหล่ของท่านชายที่นอนอยู่ข้าง ๆ กัน

ชอบอยู่ในตู้มืด ๆ มากกว่าก็อย่าพูดเอาใจเราเลย” ท่านชายหัวเราะเล็ก ๆ ตามธรรมชาติ กาฬวิฬาร์แต่ละคนนั้นจะทำรังในที่หรือใช้ของต่างกันไป ในขณะที่ท่านชายชอบนอนในกองหมอน คุณชายสองก็รักที่จะไปแอบในตู้เสื้อผ้า

แม้ว่ากระหม่อมจะชอบรังในตู้มากกว่า แต่กระหม่อมก็ชอบนอนบนหมอนนิ่ม ๆ เป็นสิบยี่สิบใบแบบท่านชายเหมือนกันนั่นล่ะ”

สองสหายกาฬวิฬาร์หัวเราะคิกคักแล้วลองหยิบของติดกลิ่นอันฬาที่องค์ฯ โชติจัดหามาให้ท่านชายสลับกันดมกลิ่น บ้างเป็นผ้าห่ม บ้างเป็นผ้าพันคอ บ้างก็เป็นเสื้อตัวใหญ่ แม้ว่าจะมีของหลายสิ่ง แต่ทั้งคู่ก็ระบุได้แค่ว่าทั้งหมดเป็นกลิ่นอันฬา กลิ่นของวรรณะตรงข้ามที่กาฬวิฬาร์ต้องมีไว้ในรังเพื่อความสบายใจ ทั้งสองใช้เวลาอยู่บนรังหมอนร่วมชั่วโมงจนผล็อยหลับไปทั้งคู่

ท่านชายเจ้าขา คุณชายสอง นายช่วยให้มาเรียนว่าถึงเวลากลับวังเทววงศ์
แล้วเจ้าค่ะ” สาวใช้ค่อย ๆ เปิดประตูเดินเข้ามาพร้อมกับชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดนักเรียนทหาร แต่ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าท่านชายและคุณชายสองกำลังใช้เวลาส่วนตัวของกาฬวิฬาร์โดยการนอนในรังหมอน เมื่อเจ้าหล่อนตั้งสติได้ว่าอันฬาอย่างคุณภัทรตามเข้ามา จึงต้องรีบขอให้ว่าที่ร้อยตรีหนุ่มออกไปรอหน้าห้อง เหตุเพราะการที่อันฬามาเห็นสภาพกาฬวิฬาร์ที่ไม่ใช่คู่ในรังนั้นเป็นเรื่องไม่ควร “ตายจริง! คุณภัทรออกไปก่อนนะเจ้าคะ อย่าเดินตามเข้ามาค่ะ”

ชายหนุ่มยกยิ้มด้วยความขบขันกับท่าทีที่ไม่ผ่อนปรนและกังวลจนเกินไปของผู้รับใช้สาว เขาก้าวขายาวออกมายืนรอหน้าห้องจนกว่าท่านชายมิ่งขวัญจะตื่นดี อันฬาอย่างคุณภัทรไม่ได้แปลกใจมากนักเรื่องรัง หากเทียบกับอันฬาคนอื่น ๆ เพราะว่าเขาเองก็พอจะรู้มาบ้างว่ากาฬวิฬาร์จะทำรังเมื่อรู้สึกไม่สบายใจ ตอนมีความต้องการหรือตอนท้อง คนเล่าให้ฟังก็หาใช่ใครที่ไหน แต่เป็นท่านชายเจ้าของห้องเบื้องหน้า


เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้แต่แมวสองตัวอยู่รังเดียวกันได้ซีนะ...น่ารักดี


ก็บอกว่าจะนอนนี่ไง ไม่เข้าใจหรือ” คุณชายสองบ่นอุบแล้วเดินออกมาจากห้องนอนท่านชาย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคุณภัทรเข้า

สายัณห์สวัสดิ์ครับ คุณชายสอง” ชายหนุ่มร่างสูงกล่าว

สวัสดีครับคุณภัทร” คนตัวบางยกยิ้มเผยให้เห็นเขี้ยวแหลม แม้ว่าจะไม่ได้เจอกันบ่อย ตั้งแต่คุณภัทรเข้าเรียนโรงเรียนนายร้อย แต่มันก็ไม่ได้ทำให้คุณชายสองลืมใบหน้าจีนที่แสนดูดีนี้ได้ อีกประการก็เพราะท่านชายมิ่งเองก็มักจะพูดถึงพี่ภัทรคนนี้บ่อยครั้ง จนคุณชายสองจำคุณภัทรได้ขึ้นใจ

ไม่ได้เจอกันนาน โตขึ้นเยอะเลยนะครับ ตายังสวยเหมือนเดิมเลย”

“...ขอบคุณครับ ผมขอตัวนะครับ ต้องรีบกลับ ประเดี๋ยวจะโดนดุ คุณภัทรรู้ไหม เจ้ากรมศุลกากรน่ะดุมาก ๆ เลยล่ะ” คุณชายตัวบางตอบรับคำชม ก่อนจะพูดพาดพิงบิดาตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์ ไม่นานนักคุณชายสองก็ลงจากชั้นสองไป

พี่ภัทร...” ท่านชายองค์น้อยพูดขึ้นเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่ม

สายัณห์สวัสดิ์ครับน้องมิ่ง” คุณภัทรตอบกลับอย่างยิ้มแย้มด้วยความเอ็นดู เพราะท่านชายที่นอนเพิ่งตื่นทำให้ผมบางส่วนมันชี้ขึ้นมา

“…” ท่านชายมิ่งเขย่งเท้าขึ้นสูงจนใกล้กับหน้าของว่าที่ร้อยตรีหนุ่ม

มีอะไรหรือครับ” คุณภัทรยืนนิ่งแล้วถามกลับไปยังท่านชายที่เงยหน้ามองเขาตาแป๋ว

ตาของมิ่งสวยไหมครับ” ท่านชายถาม

ฮ่า ๆ ๆ” เมื่อได้ยินดังนั้นคุณภัทรถึงกับหลุดหัวเราะออกมา เพราะใจคุณภัทรนึกว่าท่านชายจะกริ้วที่วันนี้ตนมาสอนเป่าฟลุตช้า ที่ไหนได้กลับกลายเป็นเรื่องตาสวยตาไม่สวยเสียนี่

ตอบมิ่ง” คนตัวขาวยู่ปากด้วยความไม่พอใจ เจ้าของผิวขาวจัดยังคงมองช้อนไปยังดวงตาของอีกฝ่ายไม่วางตา

สวยซีครับ ในสายตาของพี่ภัทร ไม่ใช่แค่ตา แต่ทั้งใบหน้าของมิ่งก็งามหมดจด” คุณภัทรหยุดหัวเราะแล้วยกมือขึ้นลูบกลุ่มผมหน้าสีนิลของอีกฝ่าย จนคนได้ฟังถึงกับหน้าขึ้นสีแล้วเบือนหน้าไปอีกทาง

มะ...มิ่งอยากเรียนฟลุตแล้ว”

หม่อมเจ้ามิ่งขวัญยื่นมือไปจับปลายแขนเสื้อของอีกฝ่ายเพื่อเรียกร้องความสนใจในแบบที่มักจะชอบทำเสมอ คนตัวสูงกว่าไม่ได้กล่าวอะไร เพียงแต่พยักหน้ารับแล้วเดินตามคนตัวขาวลงไปยังห้องชั้นล่าง

เมื่อมาถึงยังห้องทรงงานเล็กท่านชายมิ่งก็จับฟลุตสีทองที่สลักเป็นชื่อมิ่งขวัญ อันเป็นของขวัญวันเกิดจากองค์ฯ โชติพระบิดาเมื่อปีกลายขึ้นมาเตรียมพร้อม ดวงตาหยิ่งมองไปยังชายหนุ่มร่างสูงอีกคนที่เหมือนจะง่วนหาของบางอย่างในกระเป๋าด้วยความแปลกใจ

มีอะไรหายหรือครับพี่ภัทร” ท่านชายถาม

เจอแล้ว!” คุณภัทรล้วงเข้าไปยังชั้นในสุดของกระเป๋าแล้วจึงหยิบกล่องสี่เหลี่ยมที่ดูบิดเบี้ยวไปเล็กน้อยขึ้นมาชูขึ้นสูง

อะไรหรือครับ”

ของขวัญจากพี่ มิ่งลองเปิดดูสิ”

คุณภัทรส่งต่อเจ้ากล่องทรงยาวสีอ่อนให้กับท่านชายมิ่งขวัญ คนตัวขาวรับมาด้วยความประหลาดใจระคนตื่นเต้น มือบางรีบเปิดกล่องอย่างรวดเร็วจึงพบ
ว่าภายในกล่องนั้นเป็นฟลุตสีเงินทรงสวยนอนนิ่งอยู่ในกระดาษที่รองมันไว้ในกล่อง

ไม่รู้ว่ามิ่งจะชอบหรือไม่เพราะราคาก็ไม่ได้สูงนัก แต่หากเก็บไว้เป็นอัน
สำรอ

มิ่งชอบมากครับขอบคุณมากเลยนะครับพี่ภัทร” ท่านชายยิ้มตาหยี คนตัวขาวเพ่งพินิจจับเจ้าฟลุตสีเงินส่องไปมา จนไม่ได้สนใจเจ้าฟลุตราคาแพงสีทองที่วางอยู่บนโต๊ะแม้แต่น้อย

โล่งใจไปที”

มิ่งจะลองเป่าดูนะครับ”

ท่านชายมิ่งขวัญเริ่มเป่าเพลงที่อยู่ในความทรงจำวัยเด็ก หากแต่ยามถูกจ้องด้วยสายตาคมของคุณภัทรก็ทำให้รู้สึกประหม่าจนเป่าเพลงไม่เป็นจังหวะ คุณภัทรเห็นดังนั้นจึงเดินไปซ้อนท่านชายมิ่งจากทางด้านหลังแล้วจับมือของอีกฝ่ายให้มั่นถูกตำแหน่ง เพลงที่ท่านชายจะเป่านั้นคุณภัทรเองก็รู้จักดีเนื่องจากเป็นเพลง H.M.Blue เพลงพระราชนิพนธ์ที่บิดาของตนมักจะโปรดปรานเสมอ

เมื่อเป่าท่อนดังกล่าวจบคนตัวขาวก็หันไปสบตากับคุณภัทรที่ยืนอยู่ด้านหลัง ใบหน้าทั้งสองใกล้ชิดกันจนได้ยินเสียงลมหายใจของอีกฝ่าย ท่านชายจงใจที่จะมองตรงไปยังคุณภัทรเหมือนทุกครั้ง แต่ที่แปลกไปในวันนี้คือคุณภัทรที่มักจะหลบสายตาของอีกฝ่ายเสมอ กลับมองมาที่ตนอย่างไม่กลัวเกรง หากเทียบว่านี่คือระยะอันตรายก็คงจะเป็นระยะอันตรายระดับสูงสุด เมื่ออันฬาหนุ่มและกาฬวิฬาร์ได้ใกล้กันถึงเพียงนี้

เลือกเล่นเพลงเศร้าเสียจริง” ชายหนุ่มร่างสูงกล่าวมือหนายังคงจับมือของคนตัวบางไว้แน่น

มิ่งจะนำไปอังกฤษด้วย ไปอยู่โน่นตั้งหลายปี มิ่งคงคิดถึงพี่ภัทร ฟลุตตัวนี้ก็จะเป็นของต่างหน้าดีหรือไม่ครับ” ท่านชายมิ่งขวัญกล่าวเสียงเบาเมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่ตนจะต้องจากเมืองไทยไปหลายปี

หากมิ่งคิดถึงพี่ก็เป่าฟลุตตัวนี้เสีย เสมือนว่าพี่เองก็อยู่กับมิ่งตลอดอย่างไรล่ะ” คนตัวสูงกล่าว แววตาเศร้าไม่แพ้กัน

หากมิ่งเป่ามันหนึ่งครั้งพี่ภัทรจะมาหามิ่งหรือไม่”

ตัวคงจะไปไม่ถึงแต่จิตใจพี่คงจะไปถึงแน่นอน” คุณภัทรยิ้มบางให้กับหม่อมเจ้าใบหน้าหวาน ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นทั้งนายและน้องของตน

วันพรุ่งนี้พี่ภัทรจะเปลี่ยนไปหรือไม่”

ทำไมจึงรับสั่งเช่นนั้นเล่า”

หากเป็นพี่ภัทรก็คงดี”

คุณภัทรส่ายหัวปฏิเสธเป็นพัลวัน แล้วจึงละมือออกจากคนตัวขาวไปหยิบ
ฟลุตของตนในกระเป๋ามาเป่าบ้าง คนตัวสูงเป่าโน้ตไปไม่กี่ตัว ก่อนจะยื่นกระดาษเนื้อเพลงเชิญชวนให้อีกฝ่ายเป่าตาม ตั้งแต่เล็กจนโตทั้งสองก็ปฏิบัติต่อกันราวกับ
พี่น้องมาโดยตลอด แต่เพราะว่าโตขึ้นนั่นจึงเป็นปัญหา เพราะในตอนนี้ใครบางคนหรืออาจจะเป็นทั้งสองคนกำลังทรยศต่อความเป็นพี่น้องที่นับถือกันมาตั้งแต่เด็ก ถึงจะไม่มีใครรู้เรื่องนี้ แต่ภายในใจของทั้งคู่คงจะรู้ดี

 




วังอรุณรัตน์ยามนี้เต็มไปด้วยผู้หลักผู้ใหญ่มีหน้ามีตาในสังคมมากมาย ผู้ใหญ่ของว่าที่บ่าวสาวต่างนั่งห้อมล้อมอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ โดยผู้ใหญ่ที่นั่งถัดไปจากพระองค์ฯ โชติ ก็คือ หม่อมเจ้าภพ เทววงศ์ เจ้ากรมศุลกากรและ หม่อมผกา 
เทววงศ์
 ภริยา หน้าตาผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งดูอิ่มเอิบใจไปกับพิธีมงคลระหว่าง ท่านชายมิ่งขวัญ อรุณรัตน์ และ หม่อมราชวงศ์วัชระ เทววงศ์ ผู้เป็นนายแพทย์หนุ่มจบใหม่ อีกทั้งยังมีอนาคตไกล

การหมั้นหมายครั้งนี้เป็นการจัดการจากฝ่ายผู้ใหญ่เองทั้งสิ้น เนื่องจากองค์ฯ โชติเองทรงเล็งเห็นว่าคุณชายหมอนั้นยังไม่มีคู่ครอง ถึงคุณชายหมอจะมีฐานันดรต่ำกว่าพระโอรส และทำให้ท่านชายจะต้องลาออกจากฐานันดร หากถึงวันที่ทั้งคู่ต้องเป็นสามีภรรยากัน แต่ครั้นจะหาหม่อมเจ้าชายที่อายุยังน้อยนั้นเป็นเรื่องยากนักในยุคนี้ ดังนั้นถึงคุณชายหมอจะเป็นเพียงหม่อมราชวงศ์ แต่ก็ยังเป็นถึงนายแพทย์เฉพาะทางเรื่องวรรณเวช ต่อไปในอนาคต คุณชายหมอคงจักดูแลพระโอรสได้แน่ ไหนจะมาจากสกุลเก่าแก่อย่างเทววงศ์ ดังนั้นคุณชายหมอจึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับท่านชายมิ่งขวัญ ผู้ใหญ่ทั้งสองจึงได้ทำการพูดคุยกันเรื่องการหมั้นหมาย ซึ่งฝ่ายท่านชายภพเองก็ไม่ได้ขัดอะไรอีกทั้งยังเห็นดีเห็นงามยิ่ง

คุณชายหมอยิ้มบางแล้วหยิบแหวนทองราคาสูงลิ่วขึ้นมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายของท่านชายมิ่งขวัญ เมื่อคุณชายหมอสวมแหวนเสร็จจึงเป็นคราวของท่านชายที่ต้องสวมแหวนให้กับว่าที่คู่หมั้นของตนบ้าง มือเรียวสั่นเล็กน้อยในขณะที่หยิบแหวนออกมาจากกล่อง จนคุณชายหมอถึงกับยื่นมือมาประคอง ไม่มีใครรู้ว่าที่ท่านชายมือสั่นนั้นไม่ใช่เพราะความตื่นเต้นแต่อย่างใด หากแต่คนตัวขาวดันเผลอไปสบตากับชายหนุ่มร่างสูงอีกคนที่กำลังนั่งมองพิธีอยู่ด้วยสายตาอันเลื่อนลอย

ไหว้พี่หนึ่งสิ มิ่งขวัญ” องค์ฯ โชติกล่าวกับพระโอรสกาฬวิฬาร์ของตน

ขอบพระคุณครับ” ท่านชายได้ยินดังนั้นจึงไหว้ลงไปยังตรงอกของคุณชาย
วัชระตามรับสั่งของพระบิดา

พี่เองก็เช่นกัน” คุณชายหมอตอบเสียงเรียบ เมื่อท่านชายเงยหน้าไปมองก็เห็นว่าดวงตาของคุณชายวัชระนั้นดูไม่มีความสุข เหมือนกับตนที่ไม่มีความสุขกับการหมั้นหมายในครั้งนี้เช่นกัน หากแต่ก็ไม่อยากขัดใจพระผู้เป็นบิดา

เป็นอันเสร็จพิธี หากท่านชายมิ่งขวัญเรียนจบกลับมา คงจะมีข่าวดีในเร็ววัน” ท่านชายภพกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้มภาคภูมิใจกับบุตรชายคนโต

เมื่อได้ยินดังนั้นคู่หมั้นหมายก็ยิ้มบาง ๆ ให้กันและกัน ก่อนจะถึงเวลาฉลองที่ผู้หลักผู้ใหญ่ได้จัดเตรียมเอาไว้สำหรับแขกเหรื่อเพื่อพูดคุยและรับประทานอาหารร่วมกันที่วังอรุณรัตน์ ท่านชายมิ่งขวัญก็ขอตัวแยกออกมายังห้องนอนของตน โดยให้เหตุผลว่าชุดใส่ไม่สบาย จึงขอไปเปลี่ยนเสื้อด้านใน แต่แท้จริงแล้วคนตัวขาวก็แค่ขึ้นมาทิ้งตัวลงนอนบนรังหมอนตนเงียบ ๆ พลางใช้ความคิด

ก๊อก...ก๊อก...เสียงเคาะประตูดังขึ้น จนท่านชายองค์น้อยหลุดจากความคิดแล้วหันไปมองยังประตู ดูเหมือนว่าตนจะกลับเข้ามานานเกินไป องค์ฯ โชติอาจจะส่งให้ผู้รับใช้สักคนมาตาม

เข้ามาสิ!” ท่านชายตะโกนตอบ

...

คนตัวขาวถึงกับตกตะลึงเมื่อคนที่เข้ามาภายในห้องคือคุณภัทร ไม่ใช่คนรับใช้ของวังอย่างที่ตนคิดในทีแรก ท่านชายยกเข่าขึ้นมากอดแล้วรอให้อีกฝ่ายที่ก้มหน้ามองพื้นตั้งแต่เข้ามาได้กล่าวอะไรบ้าง เพราะคุณภัทรเองก็ไม่ติดต่อหรือแวะมาหาตนที่วังอีก ตั้งแต่มีการประกาศเรื่องหมั้นหมายไป

กระหม่อมจะมาทูลแสดงความยินดีกับฝ่าบาท” คุณภัทรกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจซ่อนความเจ็บปวดได้

มีเวลาก่อนหน้านี้ตั้งหลายวัน ไม่คิดจะรั้งกันไว้เลยหรือ” ท่านชายมิ่งตอบกลับด้วยความน้อยใจ เพราะคนตัวขาวเองก็แอบคิดอยากให้คุณภัทรลุกขึ้นมาคัดค้านการหมั้นหมายของตน

กระหม่อมมิบังอาจหรอกฝ่าบาท การที่ทรงหมั้นหมายกับคุณชายหมอนั้นถือว่าเหมาะสมกันอย่างที่สุดแล้ว”

โกหก!” ท่านชายขึ้นเสียงแข็งด้วยความผิดหวัง

กระหม่อมไม่เคยโกหกฝ่าบาท”

เงยหน้ามามองเราสิ เราอยู่ตรงนี้ไม่ใช่ที่พื้น สบตาเราแล้วเราจะพูดเองว่าพี่ภัทรโกหกหรือไม่”

ฝ่าบาท...”

มองตาเรา!”

ท่านชายรับสั่งเสียงแข็ง จนคุณภัทรถึงกับเงยหน้าขึ้นมามองไปยังดวงตาของคนที่กำลังนั่งอยู่บนกองหมอน แววตาเย่อหยิ่งที่ตอนนี้ชุ่มไปด้วยน้ำตา หากแต่การสบตากันในครั้งนี้มันแปลกออกไป ร่างกายของคนตัวสูงสั่นเทิ้มราวกับโลกกำลังเหวี่ยงขึ้นลง ความเจ็บปวดก่อเกิดตั้งแต่ปลายเท้าไล่ไปยันต้นคอ รวมถึงกลิ่นดอกไม้หอมที่จู่ ๆ ก็ตลบอบอวลไปทั่วห้อง

ไม่ใช่แค่เพียงคุณภัทรเท่านั้น หากแต่คนตัวขาวที่นั่งกอดเข่าอยู่ก็เช่นกัน เหมือนกับร่างกายของท่านชายกำลังจะจมลงไปในห้วงลึกของทะเลและขาดอากาศหายใจไปในที่สุด คนตัวขาวยกมือขึ้นมาป้องปากและเกร็งเท้าทั้งสองข้างเข้ากับผ้าที่ปูรองอยู่ ทุรนทุรายราวกับจะขาดอากาศหายใจ

แต่ที่เลวร้ายยิ่งกว่าเมื่อแววตาของคุณภัทรได้เปลี่ยนไป ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนได้กลายเป็นสีฟ้าเข้ม อีกทั้งยังมีเขี้ยวแหลมโผล่ออกมา คนตัวสูงได้ทีไม่รอช้ากระโจนเข้าหาคนที่กำลังนอนอยู่บนกองหมอนทันที คุณภัทรในตอนนี้ได้กลายเป็นสัตว์ดุร้าย กลายเป็นอันฬาที่ควบคุมไม่ได้ และสิ่งที่ตนต้องการจะทำนั่นคือตีตราท่านชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็น โซลเมต ของตนทันที

ท่านชายมิ่งที่กลัวสุดชีวิต ยกหมอนขึ้นมาบังตัวไว้เป็นการป้องกันแม้เรี่ยวแรงจะอ่อนปวกเปียก ทั้งสองยื้อแย่งหมอนกันไปพักใหญ่จนคุณภัทรที่ถูกเชื้ออันฬาในตัวควบคุมเป็นฝ่ายชนะ คนตัวสูงฉีกคอเสื้อของคนตัวบางจนกระดุมเสื้อหลุดเผยให้เห็นซอกคอขาวที่ปล่อยกลิ่นหอมออกมายั่วยวนกามารมณ์ ชายหนุ่มพร้อมแล้วสำหรับการตีตราโดยการจ่อเขี้ยวแหลมไปที่คอของคนใต้ร่าง

ฮึก...พี่ภัทร อย่าทำมิ่ง ฮึก มิ่งกลัว” คนใต้ร่างร้องไห้โฮออกมาทันทีด้วยความหวาดกลัว

“…”

อย่าทำมิ่งเลย นะ...นะครับ”

เสียงสั่นของอีกคนทำให้หม่อมหลวงภัทรดนัยพลันได้สติ เขามองไปยังท่านชายที่ตนแสนจะเทิดทูนในสภาพที่ดูไม่ได้ ทั้งเสื้อที่ฉีกขาดอีกทั้งยังเต็มไปด้วยน้ำตา เขาก้มมองไปยังมือของตนเองที่ได้กลายเป็นฝ่ามือของปีศาจร้ายโดยไม่รู้ตัว

พลั่ก! เจ้าของร่างสูงล้มลงไปกองยังพื้นไม้ทันทีเมื่อมีชายหนุ่มอีกคนจับชายเสื้อของเขาแล้วเหวี่ยงไปอีกทาง ภาพที่เห็นคือคุณชายหมอนำผ้าห่มไปห่มตัวท่านชายมิ่งขวัญแล้วมองมาที่เขาด้วยสายตาตำหนิ

พี่ชายหนึ่งครับ พี่ภัทร…ช่วยดูพี่ภัทรให้มิ่งที” ท่านชายที่ตื่นตระหนกในทีแรก เมื่ออาการดีขึ้นก็ขอร้องให้คุณชายหมอช่วยดูอาการของคนตัวสูงทันทีด้วยความเป็นห่วง

เขาไม่เป็นอะไรหรอกครับ อาการปกติของอันฬาน่ะ” คุณชายหมอกล่าวเสียงเรียบแล้วตรวจสอบตรงคอของคนตัวขาวว่ามีร่องรอยอะไรหรือไม่

กระ...กระผมล่วงเกินท่านชายหรือ” คุณภัทรที่พิงไปกับกำแพงห้องอีกฝั่งถามเสียงสั่น

เมื่อครู่คุณภัทรผูกชะตากับท่านชายมิ่งไปครับและเกือบจะตีตราท่านชายด้วย”

ผูกชะตา...ผูกชะตาที่โซลเมตเท่านั้นจะทำได้หรือครับ” คนตัวขาวเงยหน้าถามคุณชายหมอด้วยแววตาเป็นประกาย

ถ้าหากมิ่งได้กลิ่นทะเล ท่านชายก็เป็นโซลเมตของคุณภัทรนั่นล่ะครับ”

พี่ภัทร...เราเป็นโซลเมตกัน” ท่านชายเริ่มจะร้องไห้อีกครั้ง ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่คราวนี้เป็นเพราะความปิติยินดี

กระหม่อมขอประทานอภัย...คุณชายได้โปรดเก็บเรื่องนี้เป็นความลับระหว่างเราสามคนได้หรือไม่ครับ”

คุณภัทรคุกเข่าลงกับพื้นเป็นเชิงขอร้องคุณชายหมอด้วยสีหน้ากล้ำกลืนอย่างรู้สึกผิด โดยที่ไม่ได้มองไปยังท่านชายมิ่งขวัญที่มีสีหน้าสับสนอย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินประโยคดังกล่าวออกมาจากปากของตน





พ.ศ. ๒๕๐๕

 

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในเสื้อยืดทหารสีขี้ม้ากับกางเกงลายพรางเดินไปทั่วกองพันด้วยความรู้สึกหงุดหงิดใจ เนื่องจากรุ่นน้องผู้ภักดีของตนหายตัวไปตั้งแต่ช่วงเช้า เขาจะไม่หัวเสียไปมากกว่านี้ หากร้อยตรีดนตร์ไม่ใช่คนเดียวที่ถือกุญแจคอกม้าสีเมฆม้าตัวโปรดของตน อีกทั้งในเวลานี้ก็จวนจะเที่ยงวันแล้ว และนายทหารหนุ่มก็ยังไม่ได้เริ่มฝึกม้าเลย เมื่อคิดว่าตนคงหาตัวรุ่นน้องคนสนิทเจอจึงยอมแพ้ แล้วเดินไปยังศูนย์ฝึกยิงปืน เพื่อเป็นผู้ช่วยผู้กองอีกหมู่ฝึกทหารใหม่ใช้อาวุธแทน

โคตรเสียดายเลยว่ะ ถ้าไม่ติดซ้อมนะคงได้อยู่ยลโฉมนานกว่านี้” พลทหารคนหนึ่งพูดกับเพื่อนของตนที่เดินมาด้วยกัน

หน้าตายังกับเทวดานางฟ้า ผิวก็ขาวยังกับหยวกกล้วย สมกับเป็นกาฬวิฬาร์เจ้าที่เขาเลื่องลือจริง ๆ” พลทหารอีกคนไม่ยอมแพ้บรรยายลักษณะกาฬวิฬาร์ดังกล่าวแล้วทำตาเยิ้ม เมื่อได้ยินสมญานามกาฬวิฬาร์เจ้าคุณภัทรก็ชะงักฝีเท้าทันที

พลทหารพูดถึงใครกัน” ชายหนุ่มร่างสูงออกปากถามผู้ใต้บังคับบัญชา เมื่อพลทหารสองรายเห็นหน้าของคุณภัทรก็ขนลุกขนชัน เนื่องจากเป็นที่กล่าวขานกันในกองทหารม้าว่าร้อยโทหม่อมหลวงภัทรดนัยนั้น เป็นครูฝึกที่แสนจะเขี้ยวลากดิน

หมะ...หม่อมเจ้ามิ่งขวัญครับผม!

หม่อมเจ้ามิ่งขวัญมาทำอะไรที่นี่”

มาใช้พื้นที่ทรงม้าครับผมทราบมาว่าจะเสด็จมาทุกวันครับผม!

งั้นรึ...เข้าใจล่ะ” คุณภัทรตอบกลับด้วยสีหน้าไม่พอใจจนทำให้ผู้ใต้บังคับบัญชาถึงกับตื่นกลัว

พะ...พวกกระผมไปได้แล้วใช่หรือไม่ครับ” พลทหารหนึ่งในสองนายกล่าวเสียงสั่น

อืม คราวหน้าคราวหลังระวังปากบ้างนะ ไม่เช่นนั้นประเดี๋ยวจะได้ไปเก็บขี้ม้าสักสองเดือน” คุณภัทรกล่าวแล้วเดินไปยังสนามม้าอย่างเร่งรีบ ทิ้งให้พลทหารสองคนมองหน้ากันแล้วยิ้มแห้ง คล้ายจะรู้ตัวว่าถูกหมายหัวเข้าแล้วแน่นอน

หม่อมเจ้าหนุ่มทรงม้าอาหรับสีน้ำตาลเข้มกระโดดรั้วอย่างคล่องแคล่วราวกับเป็นนักจ็อกกี้มือฉมัง โดยที่มีเหล่าทหารมากหน้าหลายตารวมทั้งประชาชนผู้มาใช้พื้นที่ยืนมองอยู่รอบ ๆ รั้วด้วยสายตาชื่นชม บ้างก็ชื่นชมในความสามารถ เพราะไม่บ่อยนักที่จะเห็นกาฬวิฬาร์แสดงตัวในสังคมและมีความสามารถเท่านี้มาก่อน แต่ก็ย่อมมีบ้างที่หยุดมองเพราะตกตะลึงราวกับถูกสะกดด้วยใบหน้าที่งดงาม ราวกับตัวละครในวรรณคดีของท่านชายมิ่งขวัญ

ทรงหยุดเดี๋ยวนี้นะกระหม่อม!” คุณภัทรที่เพิ่งมาใหม่รีบเดินไปข้างรั้ว ก่อนจะตะโกนทูลท่านชายที่ยังคงอยู่บนอานม้าด้วยความไม่สบอารมณ์

อ้าว พี่ภัทรมีธุระปะปังอะไรก็ว่ามาซีครับ” หม่อมเจ้าหนุ่มเมื่อเห็นหม่อมหลวงภัทรดนัยก็ทรงม้าเข้ามาใกล้ยังบริเวณรั้วที่คนตัวสูงยืนอยู่

ที่ทรงกระทำเช่นนี้มีเหตุผลอันใด เหตุใดฝ่าบาทจึงไม่เสวยยากักก่อนมาที่นี่” นายทหารหนุ่มถามกลับด้วยความร้อนรนเนื่องจากกลิ่นดอกพุดซ้อนของ
ท่านชายอบอวลไปทั่ว แม้ว่าจะมีแค่ตนที่ได้กลิ่นแต่วรรณะอื่นนอกจากบรรตาแล้วก็คงรู้ว่านี่คือกลิ่นกาฬวิฬาร์ สำหรับตนแล้วท่านชายไม่ควรมาที่นี่ด้วยซ้ำ เพราะ
กองพันก็เหมือนเป็นแหล่งรวมอันฬาวัยฉกรรจ์ดี ๆ นี่เอง

เรากลัวคนแถวนี้จะทู่ซี้ทำเป็นไม่ได้กลิ่นกระมัง ยิ่งชอบทำตัวเฉยเมยทั้งที่ความจริงก็รู้ตัวดี” ท่านชายกล่าวแล้วค่อย ๆ ลงจากม้าไปคุยกับอีกฝ่ายดี ๆ

ฝ่าบาทไม่ห่วงตนเองเลยหรือ ถึงยอมทำแบบนี้เพื่อเรียกร้องความสนใจ”

เราจะห่วงตัวเองไปทำไม ในเมื่อคนที่ห่วงและหวงเราเสียยิ่งกว่าใครก็ยืนอยู่ตรงนี้ ตรงหน้าเรา”คนตัวขาวเอียงคอกล่าวแล้วทำหน้าซื่อ

มิ่งขวัญ...” ชายหนุ่มร่างสูงถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินดังนั้น ใจก็นึกสงสัยว่าตลอดสี่ปีที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้น ทำไมท่านชายของตนจึงได้กลับมาดื้อดึงเสียเพียงนี้

คอยดูเถอะพี่ภัทร เราจะก่อกวนเสียจนคนปากไม่ตรงกับใจอกแตกตาย” ท่านชายมิ่งยิ้มตาหยี ค่อย ๆ เอี้ยวตัวมาใกล้คุณภัทร ก่อนจะยกมือป้องปากกระซิบบอกอย่างท้าทาย


#ศักดินาอากาศ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.857K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,371 ความคิดเห็น

  1. #4361 brunette_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 10:10
    น้องงงงง
    #4,361
    0
  2. #4327 sprimmm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 01:36

    แกเขาเป็นโซลเมทกัน ตอนย้อนไปเมื่อ4ปีที่แล้วคือเราเศร้ามากน้ำตาไหล แต่ก็ทำให้รู้ความจริงว่าเขาเป็นโซลเมทกันแต่ก็รักกันไม่ได้ เฮ้อ ทั้งที่พี่ชายหนึ่งและน้องมิ่งขวัญก็ไม่ได้รักกันแต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งผู้เป็นพ่อได้เจ็บหัวใจเลย นี่ทำให้แอบเคืองพี่ภัทรเบาๆเลยนะ รู้ว่ารักมันเป็นไปได้ยากด้วยยศฐานบันดาศักดิ์ที่ต่างกัน แล้วอีกอย่างพี่ภัทรก็รู้ว่าน้องมีคู่หมั้นหมายที่เหมาะแล้ว แต่เฮ้ยในเมื่อรู้ว่าเป็นโซลเมทกันทำไมไม่พยายามสู้อ่ะพี่ภัทร สู้ไปด้วยกันกับน้องสิ แค่รักก็พอแล้วไม่ใช่หรอ มันดูลูซเซอร์ไปหน่อยสำหรับเรา

    #4,327
    0
  3. #4203 Solalanp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 21:25
    เป็นโซลเมทกันจริงๆแต่แค่คุณภัทรคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับน้องแน่ๆเลบ
    #4,203
    0
  4. #4185 SUCHA_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 04:12
    อ๋าา ยังเป็นโซลเมทกันนน แง้ ก็ว่าอยู่ที่ทั้งคู่ดูโหยหากัน แต่พี่ภัทรก็ใจแข็งมากๆ
    #4,185
    0
  5. #4155 jaketohack1329 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 21:43

    เอ้าาาา​ ที่แท้ก้อแบบนี้นั้นเองงง​ ก้อว่าถ้าพี่หมอเปนคุ่แท้จริง​ มันหายากมากที่จะนึกรักใคร่ท่านชาย​ เพราะตอนหมั้นดูออกว่าหมอมีคนที่สปาร์คแล้วแน่นอนเพราะอายุก้อเยอะกว่าหลายปี​ พี่ภัทรคงรุ้สึผิดที่เกือบทำอะไรมิ่ง​ไปหรอ แล้วยัวกลัวที่ว่าท่านพ่อของมิ่งเองก้อหาคุ่ให้น้องแล้ว​ แค่หมั้นเอง​ ยัวไงก้อยังทัน

    #4,155
    0
  6. #4117 Nielongforever9 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 15:59

    ปากไม่ตรงกับใจอะคุณภัทร

    #4,117
    0
  7. #4109 gabriel.la(: (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 08:05
    ภัทรน่าตีมากกกกกกใจตรงกันเป็นคู่กันแต่ไม่กล้าขัดใจผู้ใหญ่ ถ้าเป็นดั่งเพลิงล่มงานตั้งแต่เริ่มมีข่าวแล้วมั้ง5555 คุณมิ่งก็แสบมากก
    #4,109
    1
    • #4109-1 UmSunisaIp(จากตอนที่ 4)
      28 ตุลาคม 2562 / 19:57
      55555นึกภาพดั่งเพลิงออกเลยค่ะ
      #4109-1
  8. #4083 NichaGosantor (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 23:15
    อุแงงงตอนแรกนึกว่าสองคนนี้ไม่ใช่เมทกันสะอีก​ แต่แบบฮรึกกเส้าอะเป็นเมทกันแท้ๆ​
    #4,083
    0
  9. #4069 om_kanokrat (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 11:24
    โอ้ยยชอบดื้อเยอะๆเลยนะคุนมิ่งง
    #4,069
    0
  10. #4050 kdn_kangdan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 10:24
    เขาเป็นเมทกันง่ะ แต่พี่ภัทรใจแข็งมากๆเลย ต่อจากนี้สงสัยจะโดนน้องมิ่งกวนใจจนใจอ่อนได้นั่นแหละค่ะ แต่น้องมิ่งก็ดื้อมากๆ ใจพี่บาง
    #4,050
    0
  11. #4014 JaiToFu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 00:57

    โฮกกกกกก งานหมั้นนี้มันไม่สมควรรรรรรรร เจ็บหัวใจเหลือเกิลเจ้าค่ะท่าน ....

    เนี้ยยยย เนี้ยยยยยย เห็นมั้ย!!! เขาคือโซลเมทกัน ได้ยินมั้ยเขาคือโซลเมทกันนนน!! ฮื้ออออออออออออ แต่พี่ภัทรใจเย้นก่อนนน พี่ภัทรอย่าทำน้องมิ่ง พี่ภัทรใจเย็นนนน กริ๊ดดดดดด พี่ภัทรร!! พี่ควรจะดีใจไม่ใช่หรอวะะะ โอ๊ยยยยย เป็นถึงทหารแต่ทำไมไม่สู้ละโว้ยยยยย โมโหหหหหหหหหหหหหหห

    ทำไมละ เป็นโซลเมทกันแล้วนะ ทำไมพี่ภัทรถึงไม่ยอมรับละ เดินออกไปบอกองค์โชติเลยสิ พี่ปล่อยเรื่องนี้มาสี่ปีเชียวหรือไร ฮืออออ เนี้ยยยยย มันต้องอย่างนี้สิ อย่างนี้สิ ต้องให้ได้อย่างนี้สิ ต่อปากต่อคำไปเลยท่านมิ่งงงง เอาให้พี่ภัทรใจอ่อนไปเลย หนูจะเชียร์ท่านมิ่งสุดหัวใจ!

    #4,014
    0
  12. #4000 Yonkamon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 22:23
    อีเ-้นยยะะ กูร้องไห้แล้วววว คือหมอวัชระเป็นบุคคลที่ทีบทบาทมากแบบมากๆๆๆ แต่นี่ชอบหม่อมเจ้ามิ่งขวัญว่ะ แบบเก๋ไปเรยยย เอาสิทนไม่ได้ให้มันรู้ไป
    #4,000
    0
  13. #3982 chalillxx_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:48
    คล้ายๆที่คิดไว้เลยง้าาาาา แต่สลับกันที่ภัทรเป็นเมท แรกๆนึกว่าพี่หมอ แต่ก็คิดอยู่ว่าถ้าพี่หมอแล้วน้องมิ่งจะทนได้หรอ
    #3,982
    0
  14. #3964 kor_kod1 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 08:10
    โง้ยยยย น้องงงงงง
    #3,964
    0
  15. #3953 praaewaa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 22:22
    โอ้โหหหหหหห เค้าเป็นเมทกัน อยากจะร้องไห้ตรงนี้ // ก็คือเอ็นดูรังหมอนของท่านชายมิ่งมากอ่ะ แง้ // หอมหัว
    #3,953
    0
  16. #3649 PP_ELF (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 20:44
    เขาเป็นเมทกันนร โฮรวว T////T แต่คุณภัทรดนัยใจแข็งเกินไปนะคะ ต้องโดนก่อกวนหัวใจซะบ้างงง อรั้ยยย---
    #3,649
    0
  17. #3629 katekate (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 11:13

    ปากแข็งแบบไอคุณภัทร ขอให้โดนหนักๆ เลย ฮ่าๆๆ

    #3,629
    0
  18. #3593 a2m-sugus (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 19:13
    พี่ชายภัทรเตรียมตัวเลยเจ้ามิ่งขวัญไม่ได้มาเล่นๆแน่ เตรียมตัวปราบเด็กดื้อ อิอิ
    #3,593
    0
  19. #3388 maybee23 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 12:11
    สงสารอะ มารู้ว่าเป็นโซลเมทกันในวันที่ท่านชายหมั้นกับพี่ชายหนึ่งไปแล้วอะ
    #3,388
    0
  20. #3373 - 0409 - (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 23:21
    นี่ น้องดื้อใส่แล้ว หมั่นเขี้ยววๆๆๆๆๆๆ
    #3,373
    0
  21. #3314 Jolly CCP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 13:14
    อ๋ออ โธ่ สงสารคุณชายมิ่ง ชายภัทรคงกังวลเรื่องยศแน่เลย
    #3,314
    0
  22. #3139 cbbfr (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 13:24
    นึกแล้วเชียวว่าต้องเป็นโซลเมทกัน
    #3,139
    0
  23. #3107 _Honey_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 22:26
    เป็นโซลเมทกันแท้ๆ พี่ภัทรยังจะพยายามห้ามใจอีก น้องอุตส่าห์เป็นฝ่ายมาหาตลอด ตอบรับน้องบ้างเถอะน้า ทำตามหัวใจตัวเองเถอะค่ะ
    #3,107
    0
  24. #3101 rangonnacrazynow (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 11:48
    สรุปก็คือผูกชะตากับพี่ภัทรสินะ ฮือ เอ็นดูรังแมวของท่านชายมาก แอบปวดใจตอนน้องร้องไห้เหมือนกัน;-; แล้วก็กลับมาคราวนี้แสบใช่เล่นเนอะ แมวซนคับT-T น่ารักกกกก
    #3,101
    0
  25. #3074 kk lovely (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 20:33
    อ้าววววสรุปคือเป็นโซลเมทกันแต่บอกคนอื่นว่าเป็นพี่หมอแทน ฮรุกกกพี่ภัทร แต่เอ็นดูรังหมอนของน้องมิ่ง แงงงแมวน้อยมากๆ
    #3,074
    0