[จบ] ศักดินาอากาศ (Omegaverse) | #บินมิน​ #มินฮยอนบิน

ตอนที่ 3 : บทที่​ ๓​ : สีคราม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,582 ครั้ง
    14 เม.ย. 63

บทที่ ๓ สีคราม

ภายในห้องนั่งเล่นของบ้านหาญเดโช เด็กสาวเจ้าของผมสีดำยาวสลวย บัดนี้กำลังมีปัญหาใหญ่กับผมของเจ้าหล่อน หม่อมหลวงปริม บรรตาคนเล็กของบ้านหาญเดโชปัดปอยผมที่หล่นลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า เด็กสาวนึกรำคาญใจบ่นฮึดฮัดในลำคอ จนคุณภัทรที่เพิ่งกลับจากกองพันถึงกับอมยิ้ม เอ็นดูกับท่าทางที่ไม่สบอารมณ์ของน้องสาว

พอเห็นว่าคุณปริมยังคงปัดป่ายรำคาญใจ ผู้พี่จึงส่ายหัว เขาวางเสื้อนอกสีขี้ม้าไว้ยังที่วางแขนม้านั่ง แล้วจึงเดินไปหยิบเศษผ้าจากจักรของมารดา เดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างหลังผู้น้อง

มาค่ะ ประเดี๋ยวพี่ภัทรถักเปียให้น้องปริมนะคะ” เสียงทุ้มต่ำกล่าวอย่างแผ่วเบา ผู้พี่ค่อย ๆ ใช้มือลูบเส้นผมของน้องสาว

พี่ภัทรถักเป็นหรือคะ จริงหรือคะ” เจ้าของดวงตากลมโตหันมาถามพี่ชายด้วยความประหลาดใจ

มันก็เหมือนผูกเงื่อนนั่นล่ะค่ะ” คุณภัทรหัวเราะ ก่อนจะเริ่มลงมือถักผมให้น้องสาว

ดีเลยค่ะ ถ้าพี่ภัทรถักสวย วันพรุ่งปริมจะรีบตื่นมาให้พี่ภัทรถักให้อีก”

จริงหรือคะ คงไม่ใช่เช้าที่อีกยี่สิบนาทีเคารพธงชาติหรอกใช่ไหมคะ” คุณภัทรกล่าวแล้วยิ้ม ถึงบ้านหาญเดโชจะอยู่ใกล้กับโรงเรียนหญิงล้วน แต่มันก็ไม่ใช่ผลดีเสียเท่าไหร่ เพราะมันทำให้คุณปริมเคยตัว ไปโรงเรียนสายหัวกระเซิงทุกวี่วัน “อย่างนั้นไม่เรียกเช้าหรอกนะ”

หาเรื่องตำหนิปริมอีกแล้วนะคะ” เด็กสาวบ่นอุบ

เสร็จแล้วค่ะ” คุณภัทรกล่าวหลังจากผูกผ้าสีขาวและจัดทรงผมให้น้องสาวเสร็จ

ปริมขอตัวไปส่องกระจกก่อนนะคะ” เด็กสาวหัวเราะคิกคักด้วยความ
ชอบใจ เธอวิ่งไปยังโถงทางเดินเพื่อไปส่องกระจกในห้องน้ำด้านหลัง ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็บิดขี้เกียจ ลุกขึ้นทำท่าจะขึ้นไปยังห้องนอนของตนเอง แต่ดวงตาคมก็เผลอไปเห็นการ์ดที่วางอยู่ข้างสมุดการบ้านของน้องสาว


บัตรเชิญงานฉลองการจบการศึกษา

ของหม่อมเจ้ามิ่งขวัญ อรุณรัตน์’


ชายหนุ่มลูบบัตรเชิญสีฟ้าอ่อนแล้วยิ้มบาง เขาหันซ้ายหันขวาก้มดมกลิ่นกระดาษหอมจากวังอรุณรัตน์ เพ่งพินิจบัตรเชิญอีกครั้ง ลวดลายดอกไม้สีฟ้าสะท้อนในนัยน์ตาเศร้าของชายหนุ่ม

พี่ภัทรขา มีโทรศัพท์ค่ะ” คุณปริมวิ่งหน้าตื่นเข้ามากล่าวกับชายหนุ่ม เมื่อเห็นน้องสาววิ่งเข้ามา คุณภัทรก็รีบนำบัตรเชิญมาซ่อนไว้ด้านหลัง ทั้งที่เจ้าตัวเองก็ไม่เข้าใจว่าจะซ่อนเพื่อเหตุใด

จากที่ไหนหรือคะ”

วังของพี่มิ่งขวัญค่ะ” เด็กสาวยิ้มกว้าง

งั้นน้องปริมไปเรียนสายนะคะว่าพี่มีธุระด่วน ออกไปแล้ว” ชายหนุ่มกล่าวเสียงเรียบ

เอ๋ ตามนั้นหรือคะ”

ค่ะ ไว้ประเดี๋ยวพี่จะติดต่อกลับไปเอง”

ได้ค่ะ” ผู้เป็นน้องเลิกคิ้ว ก่อนจะขานรับแล้ววิ่งกลับไปพูดกับปลายสาย

ชายหนุ่มถอนหายใจแล้วหยิบเสื้อนอกทหารของตนมาพาดบ่า โยกคอไล่ความปวดเมื่อยเล็กน้อย ทำท่าจะขึ้นห้องนอนไปตามความตั้งใจเดิม

พี่ภัทรคะมีสายอีกแล้วค่ะ” คุณปริมหอบแฮ่กเนื่องจากต้องวิ่งไปวิ่งมา

จาก

จากพี่เพลิงค่ะ แต่ปริมบอกพี่เพลิงไปแล้วว่าพี่ภัทรจะออกไปทำธุระ วางสายไปแล้ว” เด็กสาวพูดตัดบทคุณภัทร เพราะรู้ว่าพี่ชายจะถามคำถามเดิม

ขอบคุณนะคะ”

ค่ะ”

ชายหนุ่มยิ้มขอบคุณน้องสาว เขาเดินไปยังอีกห้องหนึ่งด้วยความเร่งรีบ ท่าทางของคุณภัทรทำให้คุณปริมอดสงสัยไม่ได้ เธอจึงไปชะเง้อหน้าแอบมองพี่ชายทางประตู

สวัสดีครับ ภัทรดนัยครับ” คุณภัทรยกหูโทรศัพท์แล้วกล่าวกับปลายสาย

ไหนว่าจะออกไปธุระไงเล่า” คุณปริมพูดกับตัวเอง ใคร่รู้ว่าทำไมพี่ชายถึงให้บอกสายก่อนหน้าว่าติดธุระ ทั้งที่ตอนนี้คุณภัทรยืนคุยสายกับดั่งเพลิงด้วยท่าทีสบาย ๆ ไม่มีทีท่าว่าจะออกไปธุระที่ใด

ได้บัตรเชิญจากวังอรุณรัตน์หรือยังวะ’ เสียงแหบต่ำถามขึ้นโดยไม่มีการพูดทักทายใด ๆ

ได้รับแล้ว” ชายหนุ่มตัวสูงตอบเสียงเรียบ

ไปหรือไม่ไป

อาจจะไม่ไป”

ได้ไงวะ?ไอ้คุณภัทรนี่มันงานท่านชายของเอ็งเชียวนะ

แกร๊ก...คุณภัทรวางสายดั่งเพลิงด้วยความรำคาญ เพราะนึกว่าเพื่อนจอมกะล่อนจะมีธุระปะปังสำคัญอะไร แต่ที่ไหนได้ ดั่งเพลิงกลับโทรมาซักไซ้ตนเสียอย่างนั้น

กริ๊ง...กรี๊ง...เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง ขณะชายหนุ่มจะก้าวเท้าออกไป คนตัวสูงยกมือขึ้นลูบท้ายทอยแล้วยกหูขึ้นตอบทันที รู้ดีว่าดั่งเพลิงนั้นมีนิสัยขี้ตื๊อหนักหนา เขาจึงมั่นใจว่าดั่งเพลิงคงจะโทรมาอีกหน

ก็บอกว่าไม่ไปไงวะ ถ้าไปก็ฝากแสดงความยินดีกับท่านชายแทนฉันด้วยแล้วกัน” ชายหนุ่มตอบปลายสาย

พี่ภัทรหรือครับ’ เสียงหวานดังออกมาจากหูโทรศัพท์ ต่างจากเสียงแหบต่ำของดั่งเพลิงโดยสิ้นเชิง

ฝ่าบาท...” คุณภัทรถึงกับยืนนิ่งเมื่อได้ยินเสียงนุ่มจากปลายทาง แม้พักหลังจะได้ยินไม่บ่อย แต่เขาก็มั่นใจว่าเป็นเสียงของท่านชายมิ่งขวัญ

มิ่งคิดไว้แล้วเชียวว่าพี่ภัทรน่าจะยังอยู่บ้าน’ ท่านชายมิ่งกล่าวด้วยความโล่งใจ

ฝ่าบาทมีอะไรให้กระหม่อมรับใช้หรือ”

รับใช้อะไรกัน มิ่งเพียงแค่โทรมาย้ำเท่านั้นเองว่าในคืนมะรืนพี่ภัทรต้องมางานเลี้ยงที่เสด็จพ่อทรงจัด พี่ภัทรได้รับบัตรเชิญแล้วใช่หรือไม่ครับ

แต่กระหม่อมไม่มั่นใจนักว่าจะได้ไปหรือไม่” คุณภัทรตอบเสียงเรียบ

แต่ว่ามิ่ง...’

ฝ่าบาท กระหม่อมมีธุระต้องจัดการ อย่างไรเสียกระหม่อมจะติดต่อกลับ
ไปนะกระหม่อม”

อืม มิ่งเข้าใจแล้วครับ สวัสดีครับ’ น้ำเสียงของท่านชายมิ่งดูอ่อนลง ไม่ทันที่คุณภัทรจะได้ตอบอะไรกลับไป ท่านชายก็วางสายไปเสียแล้ว

พี่ขอโทษ” คุณภัทรที่ยังถือหูโทรศัพท์อยู่ตอบกลับไปแม้ว่าปลายสายจะไม่มีใครอยู่รอฟัง


 



บริเวณสนามหญ้าของกองพันนั้นกว้างใหญ่ราวกับสนามฟุตบอลสามสนาม บริเวรรอบสนามมีต้นไม้หลากสายพันธุ์ล้อมรอบมากมาย ในทุกวันกองพันจะแบ่งพื้นที่ให้กับประชาชนเข้ามาใช้ในการขี่ม้าหรือเยี่ยมชมม้าโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย แม้ว่าในปัจจุบันจะไม่มีการใช้ม้าออกศึกแล้ว แต่อย่างไรก็ตาม ม้าของทหารก็ยังถูกฝึกและดูแลสำหรับการเดินสวนสนามในงานพิธีสำคัญต่าง ๆ อยู่ดี และในยุคที่กีฬาแข่งม้าเฟื่องฟูแบบนี้ ที่นี่จึงเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจยอดนิยมไม่แพ้สวนสาธารณะใหญ่ ๆ ในพระนคร

ม้าสีขาวเลือดร้อนกระโจนข้ามรั้วอย่างช่ำชอง เป็นภาพอันงามสง่าน่ามอง ผู้ขี่มันอย่างร้อยโทหม่อมหลวงภัทรดนัยก็เช่นกัน เพราะความสูงที่สูงราวกับชาวฝรั่ง และท่าทางอันชำนาญการขี่ม้าของคุณภัทร ทำให้เหล่าทหารกองทหารเกณฑ์ที่เห็นภาพดังกล่าวถึงกับปรบมือเกรียวกราว

เอ้า งานการไม่มีทำหรือไงกันวะ” คุณภัทรหันไปดุเจ้าพวกทหารรุ่นน้องที่อู้มาดูเขาขี่ม้า

โถ พี่ภัทร ใคร ๆ ก็อยากเห็นว่าที่ผู้นำขบวนม้าคนใหม่ในงานพิธีทั้งนั้นนั่นล่ะ” ร้อยตรีดนตร์ นายทหารคนสนิทของคุณภัทรบังคับม้าอีกตัวเข้ามาใกล้ ก่อนจะเอ่ยปากแซว อีกไม่กี่เดือนข้างหน้าจะมีงานพิธีงานใหญ่ของกองทัพ และกองพันของพวกเขาก็รับหน้าที่ดูแลงานดังกล่าว

ก็เห็นกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน หาเรื่องอู้กันซีไม่ว่า” ชายภัทรกล่าวแล้วบังคับเจ้าม้าสีขาวตัวเดิมฝึกต่อทันทีโดยไม่รีรอรุ่นน้องของตน

บ่นอีกแล้ว” ร้อยตรีดนตร์พึมพำกับตัวเอง ก่อนจะขี่ม้าตามรุ่นพี่ไป เพราะหากชักช้า เขาอาจโดนดุเอาเสียได้

ชายหนุ่มควบม้าไปจนสุดสนาม ก่อนจะปล่อยให้เจ้าม้านามว่าสีเมฆกินหญ้าใต้ต้นไม้ใหญ่สูงตระหง่าน ว่ากันว่าต้นไม้ต้นนี้เป็นต้นไม้ที่มีอยู่ตั้งแต่สมัยสร้างกองพัน และเนื่องจากทางกองทัพไม่มีความต้องการโค่นต้นไม้ใหญ่ จึงปล่อยให้ตรงบริเวณนี้เป็นบริเวณให้อาหารม้า พอนานเข้าผู้พันคนก่อนจึงมีนโยบายให้ปลูกไม้ดอกในบริเวณเดียวกันเพื่อตกแต่งสถานที่ สำหรับคุณภัทรแล้วจุดนี้เป็นจุดที่เขาชอบที่สุด จนทำให้หม่อมหลวงหนุ่มถือปิ่นโตมารับประทานอาหารช่วงพักเป็นประจำ

ดูท่าจะอร่อยเชียว” คุณภัทรที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้กล่าว ขณะนั่งดูเจ้าสีเมฆที่กำลังเคี้ยวหญ้าคำโต

ก็ดูอร่อยจริง ๆ นั่นล่ะ” เสียงนุ่มกล่าวขึ้นจากทางด้านหลังของคุณภัทร ทำเอาคนที่นั่งอยู่ถึงกับหันไปมองด้วยความประหลาดใจ

ฝ่าบาท” คุณภัทรพูดขึ้นเบา ๆ เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มที่กำลังยืนมองเจ้า
สีเมฆอยู่คือท่านชายมิ่งขวัญ คนที่เขาพยายามหลบหน้ามาโดยตลอด

ถ้าหากคราวนี้พี่ภัทรขี่ม้าหนีมิ่งอีก มิ่งจะทำอย่างไรดีนะ” ท่านชายพูดในเชิงตัดพ้อ

อย่ารับสั่งเช่นนั้นเลยกระหม่อม ฝ่าบาทมีอะไรให้กระหม่อมรับใช้

นอกจากสั่งนั่นนี่แล้ว มิ่งก็ไม่มีสิทธิ์ได้พูดคุยกับพี่ภัทรเลยหรือครับ” 
ท่านชายยกยิ้ม คนตัวขาวเดินไปลูบเจ้าสีเมฆที่กำลังมองไปทางนายของตน

ใช่แล้วกระหม่อม” คุณภัทรตอบกลับแล้วมองต่ำไปยังพื้นหญ้าที่อยู่ตรง
หน้า จนทำให้ท่านชายถึงกับเสมองไปอีกทางด้วยความผิดหวัง

แต่ไหนแต่ไรพี่ภัทรก็ไม่เคยรั้งอะไรไว้เลย

งั้นเราขอสั่งให้คุณภัทรไปงานที่วังของเราในวันพรุ่ง” หม่อมเจ้าหนุ่มรับสั่งเสียงแข็งแล้วหันหลังให้กับคุณภัทร

แต่กระหม่อม...

เราเป็นนาย กล้าขัดคำสั่งหรือ”

เพราะเป็นนายอย่างไรล่ะกระหม่อม” นายทหารหนุ่มตอบเสียงเรียบ

พี่ภัทร...

ที่ฝ่าบาททรงกระทำอยู่มันมิควร”

แล้วใครเล่าเป็นคนบัญญัติว่าสิ่งใดควรหรือไม่ควร”

โปรดฟังกระหม่อม” คุณภัทรเริ่มใช้น้ำเสียงตำหนิคนอายุน้อยกว่าด้วยความคุ้นชิน

แล้วใครเล่าเคยบอกเราว่าหากคิดถึงเพียงเป่าฟลุตไม่ว่าที่ใดก็จะมาหา” ท่านชายยิ้มเศร้า

ท่านชาย...

สัญญาผิดได้ แต่คำสั่งสำหรับพี่ภัทรคงขัดไม่ได้ใช่หรือไม่ครับ”

...

จงรู้ไว้ว่างานวันพรุ่ง มิ่งรอพี่ภัทรเพียงคนเดียว” ท่านชายเอ่ยปากเป็นครั้งสุดท้ายแล้วพยักหน้าให้ ก่อนที่จะเดินจากไปทิ้งให้คนร่างสูงยืนรู้สึกผิดกับตนเองเพียงผู้เดียว เมื่อคุณภัทรเห็นว่าท่านชายเสด็จไปจนลับตา เขาก็ทิ้งตัวลงนั่งข้าง
ต้นไม้ใหญ่มองไปยังเจ้าม้าคู่ใจ

ตอนท่านชายเดินมาได้กลิ่นหอมหรือ ถึงได้เชื่องนัก” ร้อยโทหม่อมหลวงภัทรดนัยพูดกับมันเบา ๆ





ห้องโถงขนาดใหญ่ของวังอรุณรัตน์ในวันนี้แน่นขนัดไปด้วยแขกรับเชิญผู้ดีหลากวรรณะในชุดหลากสีสัน เหตุที่ทุกคนมารวมตัวกันในวันนี้ก็เพื่อเฉลิมฉลองกับการกลับมาของหม่อมเจ้ามิ่งขวัญ ผู้เพิ่งจบการศึกษาจากประเทศอังกฤษเมื่อเดือนก่อน ภายในงานมีทั้งเครื่องดื่มไทยและเทศ ดอกไม้สีฟ้าครามสีโปรดของท่านชายถูกประดับประดาตั้งแต่โถงทางเข้าจนถึงระเบียงชั้นสอง เข้ากันกับแสงสีขาวสว่างระยิบระยับไปทั่ววังอย่างประหลาด ไหนจะมีการแสดงมหรสพขนาดย่อม ๆ และลานเต้นรำหน้าเวทีอีก พูดได้ว่าองค์ฯ โชติพระบิดาของท่านชายมิ่งจัดงานได้อย่างสมเกียรติ และในรุ่งเช้างานนี้คงจะถูกกล่าวขานไปทั่วพระนครเป็นแน่

หม่อมเจ้าหนุ่มในค่ำคืนนี้ พระองค์ดูเข้ากันได้ดีกับชุดสูทดำที่ประกอบ
ด้วยจุดเด่นตรงปกเสื้อที่มีการผูกโบแบบผู้ดีอังกฤษ แต่กระนั้นก็ไม่ได้เด่นเกินใบหน้าที่หากได้มองแล้วก็จะรู้ว่าดวงตาที่ดูเย่อหยิ่ง แต่แท้จริงแล้วกลับซ่อนความน่ามองยามยิ้มไว้มากโข เพราะองค์ฯ โชติเองก็ไม่เคยจะปกปิดวรรณะของพระโอรสว่าเป็นกาฬวิฬาร์ จึงมีเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าหม่อมเจ้ามิ่งขวัญนั้นเป็นแมวที่งามที่สุดตนหนึ่งในพระนคร ถึงขั้นมีชื่อเรียกในแวดวงสังคมว่า กาฬวิฬาร์เจ้า

ท่านชายมิ่งขวัญที่ยืนอยู่ข้างเวทีมองไปยังการแสดงมหรสพสลับกับมองไปยังองค์ฯ โชติ พระบิดาที่ทรงกล่าวทักทายและยิ้มรับแขกเหรื่อบริเวณหน้างานครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยใจที่กระวนกระวาย

มองซ้ายมองขวาแบบนี้ทรงกังวลอะไรหรือ” ชายหนุ่มผู้มาใหม่พูดขึ้นโดยที่ท่านชายมิ่งไม่ทันได้สังเกตว่าผู้เป็นพระสหายได้มาถึงงานแล้ว

อ้าว ชายสอง” ท่านชายตกใจเล็กน้อยที่ตนมัวแต่พะว้าพะวังถึงขั้นไม่นึกเอะใจกับกลิ่นดอกสายน้ำผึ้งหอมฉุยจากตัวเพื่อนของตน สงสัยที่คุณชายหมอสั่งห้ามคุณชายสองใช้ยากักคงจะเป็นเรื่องจริง เพราะโดยปกติแล้ววรรณะเดียวกันย่อมได้กลิ่นกันและกันอ่อน ๆ เสมอ แม้ว่าจะใช้ยากักกลิ่นก็ตาม แต่หากกาฬวิฬาร์ผู้นั้นไม่ใช้ยา กลิ่นก็จะเผยออกมาอย่างหอมหวาน ถึงแม้อันฬาที่ไม่ใช่โซลเมตจะบอกไม่ได้ว่าเป็นกลิ่นอะไร แต่มันก็มีผลมากพอที่จะทำให้พวกอันฬาหันมองตามกาฬวิฬาร์คนนั้นเป็นตาเดียว อย่างที่อันฬาในงานหลายคนกำลังหันซ้ายขวามองหากาฬวิฬาร์ในงานว่ามีกี่คนกัน

มองหาพี่ชายหนึ่งหรือ รายนั้นก็มานะกระหม่อม ยืนอยู่กับท่านพ่อแล
องค์ฯ โชติทางโน้น” คุณชายสองบุ้ยปากไปยังฝั่งที่ท่านชายภพและองค์ฯ โชติยืนเสวนากันอยู่

ชายสองหายดีแล้วหรือ” ท่านชายแสร้งทำเป็นเปลี่ยนเรื่อง

แค่หลับไปเองกระหม่อเอ๊ะ นายคนนั้นก็มาด้วยหรือ” คุณชายสองเบ้ปากไม่สบอารมณ์เมื่อเห็นคู่กรณีของตน

คุณเพลิงก็ต้องมาสิ เจ้าสัวเส็งเป็นแขกคนสำคัญคนหนึ่งเลยนะ” หม่อมเจ้า
หนุ่มยิ้มให้ ก่อนจะหันกลับไปมองยังทางเข้างานอีกครั้ง

เราไปคุยกันตรงอื่นดีไหมกระหม่อม นายนั่นกำลังมองมาทางนี้ กระหม่อมไม่ไว้ใจเลย ดูซีโอบเอวกาฬวิฬาร์คนอื่นอยู่ก็ยังมองมาทางท่านชายอีก” สหายตัวจ้อยกระซิบกระซาบ

แน่ใจรึ ว่าคุณเพลิงเขามองกัน ใครผูกชะตากันไว้ก็น่าจะรู้ดีแก่ใจ” ท่านชายมิ่งยิ้มอย่างเอ็นดูคุณชายสองที่ทำเป็นเฉไฉเรื่องโซลเมต

ทำไมคนสมัยนี้ปากคอเราะรายกันนัก”

ท่านชายมิ่งขวัญหัวเราะเบา ๆ แล้วจึงตบไหล่คุณชายสอง แม้ว่าจะหัวเราะแต่ในดวงตาของท่านชายกลับดูเศร้า เมื่อเห็นครอบครัวหาญเดโชที่เพิ่งมาใหม่พร้อมหน้าพร้อมตากันยังบริเวณหน้างาน ขาดเพียงบุตรชายคนโตที่ดูไม่ว่าอย่างไรก็คงไม่มาปรากฏตัวในค่ำคืนนี้


รู้ทั้งรู้ว่าไม่มาแต่ก็อยากให้มา


เวลาล่วงเลยมาจนเกือบหนึ่งทุ่ม บัดนี้ได้เวลาอันสมควร องค์ฯ โชติจึงขึ้นกล่าวบนเวทีเกี่ยวกับท่านชายมิ่งขวัญด้วยความภูมิใจ คนในงานต่างกระซิบกระซาบทันทีเมื่อองค์ฯ โชติกล่าวว่าบุตรชายของตนเป็นกาฬวิฬาร์โดยไม่มีการปิดบัง แม้ว่าจะถูกพูดถึงไปในทางไหน ท่านชายมิ่งก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากนัก เนื่องจากการปลูกฝังโดยผู้เป็นบิดาจึงทำให้ท่านชายมีความภูมิใจในตัวตนของตนเอง

เมื่อหม่อมเจ้ามิ่งขวัญ อรุณรัตน์ทรงฟลุตเพลงแว่วสายลมแล้วนั้นราวกับเวลาหยุดนิ่ง เพลงไทยแสนหวานกับผู้บรรเลงเจ้าของท่าทางอันงามสง่า ทำให้คนในงานถึงกับต้องมนต์สะกดไปกับบทเพลงอันแสนเศร้าที่ผู้บรรเลงและนักร้องสาว
ถ่ายทอดมันอย่างลึกซึ้ง


ฝากลมแผ่วช่วยพาถ้อยคำ

ช่วยติดตามเขาด้วยฉันห่วงคนึงหา

พาลมหายใจกระซิบแก้วตา

กรุ่นแก้มกายา...ฝากมาเคลียแนบกมล

จากร้างไปไกลถิ่นดินแดน..บ้านเรา

ฉันคอยเฝ้าขอพรพระปกป้องทุกหน

กรำงานพักเพลาผ่อนบ้างหน้ามล

หวลห่างกังวล...ฤทัยทุกข์ทนวุ่นวาย...


เพลงนี้มีความหมายว่าอย่างไรหรือคะคุณแม่” คุณปริมถามคุณหลิวผู้เป็นมารดา หลังจากได้ฟังบทเพลงดังกล่าว

พูดถึงความรู้สึกของคนรักที่ต้องห่างไกลกันจ้ะ” หญิงวัยกลางคนหน้าตาออกไปทางจีนกล่าวกับบุตรสาว

ฟังดูเศร้าจังเลยค่ะ แต่พี่มิ่งตอนเล่นฟลุตนั้นเท่ไม่หยอกเหมือนตอนพี่ภัทรเล่—” เด็กสาวพูดด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว ก่อนจะหันไปเห็นพี่ชายของเธอที่เพิ่งเดินมา “อ้าว พี่ภัทร ไหนว่าจะไม่มานี่คะ”

ยิ้มมาเชียว มีเรื่องอะไรดีรึตาภัทร ถึงเปลี่ยนใจมางาน” ผู้เป็นมารดาถามบุตรชายผู้แต่งชุดทหารเต็มยศ ทำเอาเหล่าบรรตาสาวและกาฬวิฬาร์ในงานเหลียวหลังมองแล้วมองอีกกันไปหลายคน

ไม่ได้มาที่นี่นานแล้วเหมือนกันนะครับ อาหารยังอร่อยเหมือนเดิม” ชายหนุ่มยิ้มตาหยี สำหรับเขาแล้วไม่ใช่เพียงอาหารอร่อยที่ทำให้เขามีความสุข แต่เพราะการแสดงฟลุตของท่านชายมิ่งเมื่อครู่ต่างหาก เพราะฝีมือการเล่นฟลุตของท่านชายนั้นพัฒนาไปมากโข อีกทั้งเนื้อหาของเพลงเมื่อครู่ที่ทำให้ด้านมืดในใจแอบคิดว่าท่านชายเลือกเล่นเพลงนี้ให้กับตน

เมื่อถึงช่วงท้ายของงาน เวลาแห่งการเต้นรำก็เริ่มขึ้น โดยมีเสียงของศิลปินดาวรุ่งอย่างนายจรัญและวง ขับร้องบทเพลงฟลอร์เฟื่องฟ้า เพลงโปรดขององค์ฯ โชติให้ทุกวรรณะในงานออกมาวาดลวดลายบนฟลอร์เต้นรำที่ถูกจัดเตรียมไว้กลางโถงใหญ่

หลังจากการจัดระเบียบวรรณะใหม่เมื่อราวสามสิบปีก่อน การเต้นรำก็มิได้แบ่งแยกเพศชายหญิงอีกต่อไป ส่งผลให้มนุษย์ทุกเพศและทุกวรรณะเข้าร่วมการเต้นรำได้อย่างอิสระทั้งหญิงชายมากมายหลายวรรณะ กล่าวได้ว่าในยุคนี้มหรสพใดเล่าจะหรรษาได้เท่าการเต้นรำ

องค์ฯ โชติควงพระโอรสเพียงพระองค์เดียวลงมาเต้นเปิดฟลอร์ด้วยกัน พ่อลูกอรุณรัตน์เต้นรำได้อย่างสนุกสนานชวนมอง ไม่นานนักคนอื่น ๆ ก็ทยอยลงมาวาดลวดลายการเต้นกันบ้าง

ขอโทษนะคะคุณภัทร หากไม่นึกรังเกียจจะลงไปเต้นกับอิฉันได้หรือไม่คะ” หญิงสาวคนหนึ่งพุ่งมาขอคุณภัทรเต้นรำอย่างรวดเร็ว เพราะเห็นว่าคุณภัทรกำลังมองดูการเต้นรำ แต่ไม่มีทีท่าว่าจะออกไปเต้นแต่อย่างใด

ด้วยความยินดีครับคุณผู้หญิง” นายทหารหนุ่มอย่างภัทรดนัยจึงตอบรับตามมารยาท และไม่นานหลังจากเขาลงไปเต้นรำ ทั้งบรรตาสาวและกาฬวิฬาร์ก็มาขอสลับคู่เต้นกับชายหนุ่มอย่างมากมาย จนคุณภัทรเองก็แปลกใจ

คุณภัทรเต้นรำกับคนมากหน้าหลายตา แต่ก็ไม่วายลอบมองท่านชาย
มิ่งขวัญที่มีอันฬามากมายต้องการจะเต้นด้วยหลายครั้งหลายหน แต่เมื่อท่านชายมิ่งส่งสายตากลับมาให้ เขาก็ทำได้เพียงหลบตาเท่านั้น

เจ้าของดวงตาเหยี่ยวพลันหันไปมองตามดั่งเพลิงที่เข้ามาใกล้ด้วยความเฉลียวใจ เพื่อนสนิทกลิ่นพิมเสนไม่ได้มาหาเขาแต่อย่างใด แต่กลับเต้นเข้าไปใกล้กับท่านชายมิ่งเรื่อย ๆ คุณภัทรรู้ดีว่าดั่งเพลิงนั้นเป็นนักรักและเจ้าสำราญเพียงใด ทำให้เขาอดที่จะเกิดอาการหงุดหงิดคุณชายหมอ คู่หมั้นของท่านชายที่ไม่ยอมทำอะไรเสียที ไม่แม้แต่จะลงมาเต้นกับท่านชาย จนมีเหตุบังเอิญว่าคู่ที่เขาเพิ่งสลับมาเต้นด้วยคือคุณชายสอง คู่กรณีและโซลเมตของดั่งเพลิง

สวัสดีครับคุณชายสอง” ชายหนุ่มยิ้มบางให้กับคุณชายเจ้าของดวงตาสวย เขาเองก็เห็นคุณชายสองมาตั้งแต่เล็ก เพราะคุณชายสองมักจะมาเล่นที่วังอรุณรัตน์บ่อยครั้ง ทำให้เขาได้เจออีกฝ่ายบ่อย ๆ แต่เมื่อท่านชายไปเรียนต่อที่อังกฤษ เขาก็แทบไม่เจอคุณชายสองอีก จนกระทั่งได้มาเจอกันในงานนี้ ในวันที่
ข่าวลือเรื่องการเป็นกาฬวิฬาร์ของคุณชายสองแพร่สะพัดไปไหนต่อไหน

สวัสดีครับคุณภัทร วันนี้ใส่ชุดทหารเต็มยศเท่ไม่หยอกเลยนะครับ” ชายหนุ่มตัวบางกล่าวแล้วยิ้มให้ ก่อนจะยกมือวางบนไหล่นายทหารหนุ่ม

ขอบคุณนะครับ” คุณภัทรยิ้มตอบ วางมือบนเอวบางของอีกคนแล้วนำเต้นไปใกล้กับคู่ของดั่งเพลิงและท่านชายอย่างจงใจ

เอ่อ คุณภัทรครับ”

คุณชายมีอะไรหรือครับ”

เพื่อนของคุณภัทร เอ่อ นายเพลิงเขามีกลิ่นอะไรหรือครับ” คุณชายสองถามเสียงเบาจนเหมือนกระซิบ

พิมเสนน่ะครับ คุณชายก็ได้กลิ่นมันใช่ไหมครับ” คุณภัทรตอบด้วยความเอ็นดูคุณชายตรงหน้า ผู้ดูเหมือนกำลังเริ่มมีอาการบางอย่างจากการผูกชะตากับ
ดั่งเพลิง

คุณภัทรเคยผูกชะตาไหมครับ”

กระผมไม่เคยครับ แต่ก็พอทราบมาบ้าง เราจะหาโซลเมตกันได้ง่ายปานนั้นเลยหรือครับ” นายทหารหนุ่มตอบแล้วยกมือให้อีกฝ่ายหมุน

นั่นซีครับ” คุณชายสองหมุนตามแล้วพูดเบา ๆ กับตนเองเสียงเศร้า

ไอ้เพลิง สลับคู่ได้แล้ว” คุณภัทรสบโอกาสที่จะกันดั่งเพลิงออกจากท่านชาย จึงเอ่ยปากบอกเพื่อนของตนที่อยู่ใกล้กันทันที โดยไม่ถามความสมัครใจจากคุณชายสองที่ตาโตด้วยความตกใจ

อ้าว ไอ้คุณภัทร—โอ๊ะโอ คุณชายดอกสายน้ำผึ้ง สวัสดีครับ” ดั่งเพลิงแสร้งเลิกคิ้วสูงทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ คุณภัทรดูออกแต่แรกแล้วว่าดั่งเพลิงต้องการจะแกล้งเขาด้วยการเข้าหาท่านชายมิ่งขวัญ

ประเดี๋ยวครับ ให้ผมเต้นกับท่านช—” หม่อมราชวงศ์อนิละหน้าตื่นทันทีเมื่อคู่เต้นของตนกำลังจะถูกสับเปลี่ยน

หากฝ่าบาทไม่รังเกียจ โปรดให้เกียรติเต้นกับกระหม่อมสักเพลงนะพ่ะย่ะค่ะ” เขายิ้มบางแล้วกล่าวกับท่านชายมิ่งขวัญด้วยน้ำเสียงเอ็นดูอย่างไม่รู้ตัว

ด้วยความยินดีครับ พี่ภัทร” หม่อมเจ้าหนุ่มยิ้มกว้างอย่างยินดียิ่งเมื่อพี่ชายสมัยเด็กของตนเอ่ยปากคุยด้วยก่อนในรอบหลายปี ท่านชายพยักหน้าให้กับดั่งเพลิงเป็นเชิงขออนุญาต ก่อนยื่นมือให้หม่อมหลวงภัทรดนัยจับ

เมื่อยามที่มือของทั้งสองต้องกันฝ่ามือที่เย็นชืดของคุณภัทรก็ได้รับความอบอุ่นจากมือเรียวสวยของอีกฝ่าย ท่านชายมิ่งขวัญผู้ไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใดกลับประหม่าเล็กน้อยเมื่ออยู่กับคนตรงหน้า ท่านชายเผลอสะดุดไปเล็กน้อย แต่ก็ยังดีที่คุณภัทรประคองตัวของท่านชายเอาไว้ทัน

ฝ่าบาททรงฟลุตเก่งขึ้นนะพ่ะย่ะค่ะ” คนตัวสูงกว่ายิ้มน้อย ๆ ให้กับอีกคน

เรามีครูดีอย่างไรล่ะ” ท่านชายมิ่งยิ้มหวาน ก้าวเท้าตามอีกฝ่ายที่เป็นผู้นำ

อาจจะช้าไปเสียหน่อยแต่กระหม่อมก็ยังไม่ได้ทูลบอกเลยว่ายินดีต้อนรับกลับบ้าน”

ขอบคุณนะ”

อีกไม่นานก็คงจะเป็นงานมงคลระหว่างท่านชายและคุณชายหมอ” คุณภัทรพูดน้ำเสียงเรียบ

พี่ภัทร...ทำไมจึงว่าเช่นนั้น”

กระหม่อมเพียงแค่อยากจะแสดงความยินดีล่วงหน้า ต่อไปท่านชายของกระหม่อมจะได้มีความสุข”

ป่านนี้ยังไม่รู้อีกหรือว่าเราต้องการอะไร” ท่านชายปล่อยมือจากไหล่ของอีกฝ่าย ทำให้การเต้นของทั้งคู่ต้องหยุดลง คนตัวขาวมองใบหน้าของคุณภัทรด้วยแววตาผิดหวัง

“...” ไม่มีการตอบกลับจากคนตัวสูง

เรารอถึงสี่ปี แต่ดูเหมือนว่าคนที่รอคงจะมีเราคนเดียว เราควรทำอย่างไร” หม่อมเจ้าหนุ่มกล่าวแล้วเสมองไปอีกทาง

เพียงประทับอยู่ในที่ของท่านชายและได้โปรดมีความสุขเถอะกระหม่อม” หม่อมหลวงภัทรดนัยตอบ

เป็นพี่ภัทรไม่ใช่หรือที่รู้ความรู้สึกของมิ่งดีกว่าใคร”

ฝ่าบาท...”

เราไม่ได้ชอบสีฟ้าแต่หากทะเลเป็นสีฟ้า เราก็ชอบ เข้าใจหรือไม่”

ไม่มีใครปลูกต้นพุดซ้อนริมทะเลหรอกกระหม่อม”

หม่อมหลวงภัทรดนัยกล่าวแล้วก้มหัวให้กับอีกฝ่ายด้วยความเคารพ คนตัวสูงเลือกที่จะเดินจากไป ภายในใจของคุณภัทรก็ผิดหวังกับตัวเองไม่น้อยที่ยิ่งใกล้กับท่านชายมากเท่าไหร่ตนก็ควบคุมสัญชาตญาณไม่ได้สักที

หากเช่นนั้นเราจะเป็นคนแรกที่ทำ” ท่านชายมิ่งขวัญพูดเบา ๆ กับตนเอง ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันครั้งแล้วครั้งเล่า เหมือนกับดวงตาที่กะพริบถี่ไม่ให้น้ำข้างในไหลออกมา


       #ศักดินาอากาศ


TALK: สวัสดีวันเสาร์ค่ะ​ หลังจากที่มีแพลนจะอัพตั้งแต่คืนวันพฤหัสฯ​ แล้วแต่เนื่องด้วยปัจจัยหลายอย่างทำให้เราไม่ได้อัพสักทีค่ะ​ ตอนนี้เป็นตอนที่​ 70% เราพิมพ์ในมือถือเสียด้วยเพราะว่าตอนนี้เรามาทำธุระต่างจังหวัดและไม่พกคอมค่ะ​ 5555


เป็นอย่างไรกันบ้างคะ?​ หลังจากอัพตอนยามเย็นไปดูเหมือนว่าจะมีการคาดเดาในแท็กเยอะมากๆ​ และมีคนทายไว้ถูกด้วยยย​ เรื่องนี้จะเป็นโทนหม่นๆ​ เลยทำให้หลายคนเป็นห่วงสินะคะ​ พี่ภัทรเนี่ยยิ่งกว่าใจแข็งซะอีกท่านชายจะทำอย่างไรดีล่ะ? มีการเปิดเผยเรื่องกลิ่นแล้วด้วย​ หวังว่าจะชอบกันนะคะ


สำหรับตอนนี้ก็ขอบพระคุณ​มากๆ​ เลยค่ะที่ติดตามกัน​ ไว้เจอกันตอนหน้านะคะ​ ♡              

                  

                  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.582K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,371 ความคิดเห็น

  1. #4326 sprimmm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 00:51

    มันเศร้ามากกกกกกกกกก ไม่ได้เกิดมาเป็นโซลเมทกันก็ไม่ได้แปลว่ารักกันไม่ได้สักหน่อย แต่นี่ก็เข้าใจทั้งสองฝ่ายเลยนะ ถ้าเราเป็นพี่ภัทรก็ไม่คิดจะสู้หรือเอาตัวไปแทรกแซงอ่ะ เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าเขาไม่ได้เกิดมาเพื่อคู่เรา เส้า ;-;

    #4,326
    0
  2. #4314 Apit29 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 08:17
    น้ำตาไหลตั้งแต่ตอนคุณภัทรเมินในสนามแข่งม้า TT
    #4,314
    0
  3. #4307 miiiina (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 19:39
    ตอนครั้งแรกที่เจอ ตอนม้าพยศ คุณภัทรได้กลิ่น อยู่แป๊บ ๆ นึงนี่นาา
    #4,307
    0
  4. #4299 UmSunisaIp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 19:46
    สงสารท่านชายยยยย
    #4,299
    0
  5. #4266 J_Jaakamon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 23:31
    เอาใจช่วยพี่ภัทรนะคะ
    #4,266
    0
  6. #4202 Solalanp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 21:13
    คุณภัทรสู้เพื่อน้องหน่อยเร็ววว น้องรักคุณภัทรน้า
    #4,202
    0
  7. #4154 jaketohack1329 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 21:15

    กำลังดีจัยพี่ภัทรยอมเบ้าหาท่านชายก่อนแล้ว​ แน่ดูดิ่​ ทำมิ่งขวัญจะร้องไห้อีกแล้วววว​ เห่ออออออ​ ไม่ใจเลย​ พี่หทอนี้คือโซลเมทจริงๆของท่านชายหรอ​ จริวหรออออ

    #4,154
    0
  8. #4140 min_min (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 22:58
    หน่วงหัวใจเหลือเกิน จากที่อ่านมา ขอเดาค่ะ มิ่งขวัญเป็นโซลเมทกับพี่ชายหนึ่ง แล้วก็ผูกจิตกันแล้ว(รึเปล่านะ) แต่ทั้งคู่ต่างไม่ได้พึงใจในกันและกัน เพราะมิ่งขวัญกลิ่นพุดซ้อนก็มีรักแรกของตน คือคุณภัทรกลิ่นทะเล...เอ๊ะ กลิ่นทะเลมันเป็นยังไง เค็มๆไหมอ่ะแง
    #4,140
    4
    • #4140-3 ใช้ศรัทธาในการชิปค่ะ(จากตอนที่ 3)
      26 มิถุนายน 2562 / 09:35
      เราจะว่าเดาถูกหลายจุดค่ะ แต่เราเผลอไปพิมพ์ไม่ 5555
      #4140-3
  9. #4136 mumumomin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 20:46
    T_T เส้าอะแง
    #4,136
    0
  10. #4115 Nielongforever9 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 13:56

    ฮือสงสารทั้งคู่เลยย

    #4,115
    0
  11. #4108 gabriel.la(: (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 07:40
    พี่ภัทรเวลาอยู่กับปริมน่ารักมากกกกคะขาถักเปียให้ด้วย คุณมิ่งเป็นตัวของตัวเองสูงมากไม่มีใครทำใช่ว่าทำไม่ได้ หนีได้หนีไปนะพี่ภัทร
    #4,108
    0
  12. #4084 N0ii2d (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 00:54
    มิ่งขวัญมีความดื้อรันอยู่นะ แต่เศร้าอ่ะ พี่ภัทรใจร้ายกับมิ่งนานจัง
    #4,084
    0
  13. #4082 NichaGosantor (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:52
    ฮือออเศร้ามาก​ทำเอาน้ำตาคลอเลย​
    #4,082
    0
  14. #4049 kdn_kangdan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 23:52
    กลิ่นของมิ่งขวัญก็คือกลิ่นพุดซ้อน กลิ่นพี่ภัทรก็คือกลิ่นทะเลหรอคะ มันแบบว่าพี่ภัทรใจร้ายจัง คือหนูจะร้องไห้มันดูเศร้าจังเลยค่ะ ;____;
    #4,049
    0
  15. #4013 JaiToFu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 00:40

    เนี้ยยยยยยยยยยยย แค่เริ่มนัยด์ตาของพี่ภัทรก็เศร้าแล้วค่ะ ฮื้อออ เอามีดมาแทงหม่อมฉันเสียเถิด ถ้าท่านพี่จะเศร้าถึงเพียงนี้ โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก พี่ขอโทษ พี่ภัทรขอโทษน้องมิ่งไปอีกกก T____T เนี้ย พี่ภัทรได้กลิ่นของท่านมิ่งใช่มั้ยพี่ พี่อย่าผลักไสไล่ส่งท่านมิ่งเลย โฮกกกก คนจะตายมันอีนี่ คนอ่านนี่ เส้า โอ๊ยยยย พี่ภัทร!! งานมงคลอะไรกันเล่า! โอ๊ยยย เนี้ยดูจากดาวอังคารยังรู้เลยว่าชอบกันอยู่ อีพี่ภัทร สู้สิวะะะะ!!! แงงงงงงงงงงงงงงงงง เส้าอะ เส้ามาก จะล้องหั้ย น้องเขาน้อยใจแล้วนะ จะยึดน้องคืนแล้วนะ T____T

    #4,013
    0
  16. #3981 chalillxx_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:38
    โอ๊ยยยยย!!! พี่ภัทรสู้ดิ!!!
    #3,981
    0
  17. #3939 praaewaa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 12:00
    ใจบางไปหมดเลย
    #3,939
    0
  18. #3773 rppae (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 10:37
    พี่ภัทรกลิ่นทะเลหรอ แง้
    #3,773
    0
  19. #3661 Plai Leslie Plai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 18:33

    ฮืออออ หน่วงมาก

    #3,661
    0
  20. #3648 PP_ELF (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 20:32
    "เพียงประทับอยู่ในที่ของท่านชายและได้โปรดมีความสุข" ไม่รู้ทำไมแต่เราชอบแงก็หน่วงกับประโยคนี้มากเลยค่ะ น้ำตาไหลเลย คือรู้ความรู้สึกของพี่ภัทรเลยว่าอยากเห็นคนที่รักมีความสุข ถึงคงามรักของตัวเองจะเป็นไปได้หรือไม่ก็ตาม ;;^;; อยากให้พวกเขาสมหวังจังค่ะ ทั้งๆที่ก็ใจตรงดันแท้ๆ ลุ้นๆ คุณไรท์เขียนดีมากเลยนะคะ เข้าถึงอารมณ์มากๆ!
    #3,648
    0
  21. #3628 katekate (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 10:47

    โอยยย ไอคุณภัทร ทำไมใจร้ายขนาดนั้นนนนนน ชิ

    #3,628
    0
  22. #3514 jauniky (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 13:30
    ดอกพุดซ้อนริมทะเล ประทับใจค่ะ ;__;
    #3,514
    0
  23. #3387 maybee23 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 11:54
    พี่ภัทรทำ ท่านชายร้องไห้พี่ภัทรทำ ไหนจะทะเลกับพุดซ้อนอีก
    #3,387
    0
  24. #3372 - 0409 - (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:50
    พี่ภัทร หลบหน้าเค้าแต่ก็อยากเต้นรำกับเค้า ฮึ!
    #3,372
    0
  25. #3313 Jolly CCP (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 12:56
    หือออ ดอกพุดซ้อน? ทะเล? หืมมมมมมมมมมม
    #3,313
    0