[จบ] ศักดินาอากาศ (Omegaverse) | #บินมิน​ #มินฮยอนบิน

ตอนที่ 19 : อวสาน : ศักดินาอากาศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,423 ครั้ง
    14 เม.ย. 63

อวสาน


พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๖


ณ โรงพยาบาลศิริราชช่วงสายที่เต็มไปด้วยบุคลากรและคนป่วยเดินขวักไขว่ไปมา ชายหนุ่มเจ้าของร่างสูงใหญ่ยิ้มกว้างทันทีเมื่อเปิดประตูห้องตรวจแล้วพบกับนายแพทย์ผู้คุ้นหน้าคุ้นตา คุณชายหมอวัชระยิ้มรับให้กับคุณภัทรอย่างเป็นมิตร คล้ายกับว่ามารอพบเขาอยู่ก่อนแล้ว

อรุณสวัสดิ์ครับ พอดีเห็นหลังไว ๆ ปนกับกลิ่นเลยคิดว่าอาจเป็นคุณภัทร ผมจึงตามมาทักทาย” คุณชายหมอทักทาย หลังจากที่ทั้งสองไม่ได้เจอกันเกือบครึ่งปี ตั้งแต่งานแต่งงานของคุณภัทรและคุณมิ่งที่หัวหิน

อรุณสวัสดิ์ครับคุณชายหมอ สบายดีนะครับ นึกว่าจะได้พบกันตอนไปเยี่ยมหลานเสียอีก” นายทหารหนุ่มทักทายกลับ เขาปิดประตูห้องตรวจด้านหลังเบา ๆ ไม่ได้แปลกใจนักที่เจออีกฝ่ายที่นี่ เนื่องจากคุณชายหมอทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลนี้อยู่แล้ว ติดเสียว่าอาจจะผิดเวลาไปเสียหน่อย เนื่องจากเขามีนัดหมายที่จะไปบ้านเกริกวานิช เพื่อเยี่ยมหลานชายฝาแฝด ลูกชายของดั่งเพลิงและคุณชายสองอยู่แล้วตอนเย็น

สบายดีครับ ผมคาดหวังได้ไหมว่าจะมีข่าวดี ไม่คิดว่าจะได้เจอคุณภัทรที่แผนกนี้” คุณชายหมอถามเขาอย่างลองเชิง เนื่องจากทั้งสองกำลังยืนอยู่ที่แผนก
สูตินรีเวช

ครับ มิ่งขวัญท้องได้ราวสามเดือนแล้ว ผมและมิ่งรอให้ครบสามเดือนดีก็ว่าจะบอกข่าวดีกับทุกคนภายหลัง พอดีถือเคล็ดน่ะครับ” คุณภัทรยิ้มกว้างเมื่อพูดถึงข่าวดีที่ว่า

คุณภัทรครับอ้าว ไอ้ชายหนึ่ง ฉันว่าจะให้คุณเมษาเอาผลไม้ไปแบ่งให้พอดี คุณภัทรเขาเอามาฝากจากหัวหิน ว่าแต่คุณจะว่าอะไรไหมครับ หากผมจะแบ่งไปให้คุณหมอคนอื่น ๆ” นายแพทย์อีกคนพูดขึ้น เมื่อออกจากห้องตรวจแล้วพบว่าเขาทั้งสองยืนอยู่ด้านหน้าห้องตรวจ

ยินดีครับ ถือเป็นสินน้ำใจให้กับทุกคนด้วย” คุณภัทรพยักหน้ารับให้กับ นายแพทย์ปราบ ฤกษ์ดำรง สูตินรีแพทย์ประจำโรงพยาบาล ผู้ที่เคยดูแลอาการและทำคลอดให้คุณชายสอง เช่นกันว่าเขาก็ได้รับหน้าที่ดูแลคุณมิ่งเหมือนกัน

ขอบคุณครับพี่ปราบ แล้วท่านชายเล่า อยู่ในห้องตรวจหรือครับ” คุณชายหมอยิ้มรับแล้วถามด้วยความแปลกใจ

เอ่อ จู่ ๆ มิ่งก็รู้สึกเหม็นผมขึ้นมาน่ะครับ จึงให้ออกมารอข้างนอกก่อน” นายทหารหนุ่มถอนหายใจเมื่อคราวได้พูดถึงภรรยาที่อยู่ในห้องตรวจ อาการแพ้ของภรรยาเขานั้นแสนประหลาด นึกอยากจะขี้อ้อนก็แสนขี้อ้อน นึกอยากเหม็นก็เหม็นขึ้นมาเสียอย่างนั้น ซ้ำร้ายยังมีอาการคลื่นไส้บ่อย ๆ

ปกติน่ะครับ เซซิเลียก็เป็นเหมือนกันตอนท้องโซเฟีย คนที่ดูสบาย ๆ คงมีแต่ชายสอง เพราะรายนั้นคุณเพลิงเขาแพ้แทนให้หมด” คุณชายหมอพยายามปลอบคุณภัทร คำพูดดังกล่าวทำเอาทั้งสามหัวเราะร่วน แสดงความเห็นใจคุณพ่อมือใหม่ที่ไม่ได้อยู่ในวงสนทนา

ว่าแต่เมื่อครู่คุณหมอปราบมีอะไรหรือเปล่าครับ คล้ายว่าจะออกมาเรียกผม” คุณภัทรพูดขึ้น เมื่อนึกขึ้นได้ว่าหมอปราบเหมือนจะออกมาเรียกตน

คุณมิ่งขวัญเปลี่ยนใจอยากให้คุณภัทรไปดูลูกน่ะครับ ผมเลยอาสาออก
มาตาม” นายแพทย์หน้าหยกกล่าว

เช่นนั้นไว้พบกันตอนเย็นนะครับคุณชายหมอ” คุณภัทรเอ่ยปากขอตัวกับคุณชายหมอทันทีเมื่อได้ยินคำบอกกล่าวจากหมอปราบ คุณชายหมอเองก็พยักหน้าให้เป็นเชิงว่าขอตัวเช่นกัน จากนั้นไม่นานเขาก็ตามแพทย์สูตินรีเข้าห้องตรวจไป






คุณมิ่งที่นอนอยู่บนเตียงตรวจข้างเครื่องอัลตราซาวนด์ยกมือขึ้นป้องจมูกเล็ก ๆ เมื่อคุณภัทรเข้ามา นับว่าแปลก เพราะตลอดการเดินทางจากหัวหินเข้าพระนคร ตนไม่ได้มีทีท่าจะเหม็นเขียวสามีแต่อย่างใด ทว่าพอคราวได้เข้าตรวจครรภ์กับแพทย์ จู่ ๆ ก็เกิดเหม็นคุณภัทรขึ้นมาเสียอย่างนั้น ถึงจะขอให้คุณภัทรออกไปในทีแรก แต่แล้วก็เปลี่ยนใจ เพราะคิดว่าตนจะทนได้เพื่อให้คุณภัทรได้เห็นลูกเหมือนกัน

พี่ตัวเหม็นนะ” คุณภัทรพูดกับภรรยาน้ำเสียงเศร้า

ไม่เป็นไรหรอกครับ พี่ภัทรดูในจอสิ” คุณมิ่งพยักพเยิดหน้าไปทางจอบนเครื่องอัลตราซาวนด์ ภาพคล้ายเด็กทารกนอนขดอยู่ปรากฏขึ้นบนจอ

เมื่อได้ยินคำของภรรยา คุณภัทรจึงหันไปมองตาม ในขณะที่หมอปราบกำลังทำหน้าที่ซาวนด์หน้าท้องของคุณมิ่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล นายทหารหนุ่มนิ่งไปพักใหญ่ขณะมองไปที่จอ เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้แล้ววางมือลงบนภาพของเด็กตัวน้อยเบา ๆ คล้ายไม่อยากเชื่อว่าเขากำลังจะกลายเป็นพ่อคนแล้วจริง ๆ

อายุครรภ์สิบสองสัปดาห์แล้วนะครับ โดยรวมถือว่าน่าพอใจมาก น้องปกติดี แต่เนื่องจากน้องยังตัวเล็กอยู่ หมอจะยังไม่การันตีเรื่องเพศนะ เว้นเสียแต่คุณพ่อและคุณแม่ต้องการจะเจาะน้ำคร่ำ เรื่องอาการแพ้ต่าง ๆ หมอได้คุยกับคุณแม่แล้ว คาดว่าอีกไม่นานคงจะหาย ส่วนใหญ่แล้วคุณแม่จะแพ้มากช่วงเดือนแรก ๆ เท่านั้นน่ะครับ” หมอปราบร่ายยาว

เจ้าใหญ่ของพ่อ” คุณภัทรทาบนิ้วของตนกับกำมือทารกในจอจากนั้นแล้วก็อมยิ้มอยู่คนเดียว จู่ ๆ ก็รู้สึกเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นเป็นเท่าตัวเมื่อได้เห็นทายาทตัวน้อย

ตกลงจะให้ลูกชื่อใหญ่จริง ๆ หรือครับ” คุณมิ่งหัวเราะเล็ก ๆ ไม่นึกว่าสามีจะตามใจตนเรื่องชื่อของลูก คิดไปถึงว่าหากลูกเป็นหญิงแล้วชื่อใหญ่คงจะโก้ไม่หยอก

ชื่อ จิณณพัต ด้วยครับ” คุณภัทรตอบ จากนั้นจึงเดินเข้าไปหาภรรยาที่นอนอยู่บนเตียงตรวจ เขายกมือทั้งสองข้างขึ้นมากอบกุมมือข้างขวาของมิ่งขวัญเอา
ไว้แน่น

...” คนตัวขาวมองตามมือของสามีแล้วส่งยิ้มให้

ขอบคุณนะมิ่ง” คุณภัทรกล่าว พลางก้มลงจูบมือของมิ่งขวัญ เขารู้สึกเหมือนว่าตนนั้นกำลังจะได้รับของขวัญสุดพิเศษ

พี่ภัทรเขยิบออกไปได้ไหมครับ มิ่งว่ากลิ่นชักจะแรงอีกแล้ว” คุณมิ่งยิ้มรับก่อนจะชักมือกลับ แม้ไม่อยากให้สามีรู้สึกแย่แต่กลิ่นตัวของคุณภัทรที่ตีรวนขึ้นมา มันก็แสนจะเกินทน

ดูท่าน้องจะอยากแกล้งคุณพ่อนะครับ ฮ่า ๆ” นายแพทย์หนุ่มใหญ่มองกิริยาของทั้งคู่แล้วหัวเราะอย่างนึกเอ็นดู ดูท่าคนเป็นสามีจะเกรงใจภรรยามาก พอคุณมิ่งออกปากว่าเหม็นคุณภัทรก็เดินไปยืนที่มุมห้องทันที

ถ้าน้องโตมาติดแม่ ผมก็ไม่แปลกใจเลยน่ะครับ” คุณภัทรยิ้มเจื่อนให้กับแพทย์และพยาบาลที่อยู่ในห้อง ทำให้บรรยากาศภายในห้องตรวจเป็นไปอย่างสบาย ๆ ขนาดว่าที่คุณแม่เองยังอดขำสามีไม่ได้


  

 

คุณภัทรดับเครื่องยนต์แล้วจึงเดินอ้อมไปเปิดประตูให้กับภรรยา เป็นเวลากว่าสามเดือนแล้วที่เขาไม่ได้กลับมายังบ้านของบิดามารดาที่พระนคร ตั้งแต่เข้าพิธีเสกสมรสเป็นต้นมา เขาก็ย้ายไปอาศัยอยู่ที่วังอรุณรัตน์ชั่วคราวก่อนที่จะย้ายไปอยู่หัวหินถาวรกับภรรยา เพราะคุณชายภาคภูมิเกรงว่าบ้านของตนจะคับแคบไปสำหรับสะใภ้ผู้โตมาในวัง และการมาพระนครในครั้งนี้ คุณมิ่งเป็นคนตัดสินใจมาพักบ้านพ่อแม่สามีเอง แน่นอนว่าไม่มีใครอยากขัดใจอดีตหม่อมเจ้าหนุ่มเช่นกัน

ยินดีต้อนรับเข้าบ้านหาญเดโชครับ” คุณภัทรว่าพลางยกกระเป๋าที่อยู่เบาะด้านหลังออกจากตัวรถ ในขณะที่คุณมิ่งนั้นมองไปรอบ ๆ ตัวบ้านสามี นึกประหลาดใจเหมือนกันที่ตนรู้จักคุณภัทรและคุณชายภาคมานานนม แต่กลับไม่มีโอกาสมาบ้านหลังนี้สักครั้ง

สวัสดีค่ะพี่มิ่ง สวัสดีค่ะพี่ภัทร” เด็กหญิงผมเปียในชุดนักเรียนกึ่งเดินกึ่งวิ่งลงจากตัวบ้าน เมื่อเห็นพี่ชายและพี่สะใภ้ เด็กสาวก็ไหว้ทักทายพี่ทั้งสองคนพร้อมส่งยิ้มให้

สวัสดีค่ะ คุณแม่กับคุณพ่อล่ะคะ” คุณภัทรว่าพลางลูบหัวน้องสาวบรรตา เขามองซ้ายมองขวาหาคนอื่น ๆ ในบ้านทันที คงเพราะเห็นเพียงแค่คุณปริมและสาวรับใช้เท่านั้น

คุณแม่ไปบางลำพูค่ะ ยังไม่กลับ ส่วนคุณพ่อติดงาน แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ กลับมาทันมื้อค่ำแน่นอน ตอนนี้ปริมเลยออกมารับหน้าแขกคนสำคัญก่อน” คุณปริมยิ้มจนเห็นฟันครบสามสิบสองซี่ จากนั้นจึงเดินไปโผกอดพี่สะใภ้คนงามของตน

อะไรกัน ดูจะคิดถึงพี่มิ่งมากกว่าพี่ภัทรอีกนะคะ” คุณภัทรหัวเราะ ก่อนที่จะแบ่งสัมภาระชิ้นเล็กให้สาวรับใช้ที่คุณหลิวเพิ่งรับเข้ามาใหม่

น้องปริมสูงขึ้นหรือเปล่าครับ” คุณมิ่งถามเด็กหญิงที่ยังคงโอบตัวตนไม่ปล่อย จำได้เมื่อคราวงานเสกสมรสคุณปริมยังสูงเพียงอกตนเท่านั้น แต่ตอนนี้กลับสูงเท่าไหล่เขาแล้ว

ใช่ค่ะ พี่มิ่งก็ดูอวบขึ้นนะคะ แสดงว่าอาหารทะเลต้องอร่อยแน่นอน เดือนหน้าคุณแม่ว่าจะไปเยี่ยมที่หัวหินพอดี เห็นทีปริมต้องขออนุญาตฝากท้องด้วยเสียหน่อยแล้ว” คุณปริมเงยหน้ามองหน้าพี่สะใภ้ที่ดูมีน้ำมีนวลมากขึ้น

ไม่ใช่อาหารทะเลหรอก” คุณมิ่งพูดเป็นนัยให้เด็กสาวนึกฉงนใจ “พอดีพี่กินเผื่อหลายคนน่ะครับ”

กินเผื่อ...” คุณปริมทวนคำด้วยความสงสัย แต่ไม่ทันที่คุณปริมจะได้คิดตาม คุณภัทรก็ออกมาเรียกน้องสาวให้ไปดูของฝากเสียก่อน

เราเข้าบ้านกันดีกว่า พี่ภัทรกวักมือเรียกแล้ว” คุณมิ่งยกมือขึ้นป้องปากหัวเราะเบา ๆ เอ็นดูในความไร้เดียงสาของน้องสามี ถ้าเย็นนี้เขาและสามีแจ้งข่าวกับครอบครัว เขาก็หวังว่าครอบครัวของคุณภัทรจะรู้สึกยินดี และให้การต้อนรับลูกน้อยที่กำลังจะเกิดมา





ณ ห้องนั่งเล่นขนาดกลางของบ้านหาญเดโช คุณมิ่งที่กำลังพูดคุยกับคุณหลิวเกี่ยวกับธุรกิจอัญมณีก็ต้องนั่งตัวตรง เมื่อเห็นว่ามีใครอีกคนเข้ามาในห้องนั่งเล่น อันฬาผิวเข้มยกมือขึ้นปรามก่อนที่คุณมิ่งจะยกมือไหว้ตน จากนั้นเขาก็ถอยหลังแล้วก้มหัวให้กับมิ่งขวัญแทน

แม้ว่าบุตรชายจะเสกสมรสไปแล้ว แต่ทว่าคุณชายภาคภูมิก็ยังรักษาระยะห่างระหว่างเขาและลูกสะใภ้เหมือนเดิม ในสายตาของอันฬาตรงหน้าคุณมิ่งก็ยังเป็นหม่อมเจ้าชายไม่แปรเปลี่ยนไป ซึ่งนั่นทำให้ตัวคุณมิ่งไม่สบายใจนัก และยิ่งตอกย้ำว่าการมานอนค้างแรมที่บ้านพ่อแม่สามี เป็นสิ่งที่ตนคิดถูก

มาพอดีเลยคุณ ประเดี๋ยวฉันจะขึ้นไปอาบน้ำ ฝากนั่งคุยกับลูกมิ่งครู่หนึ่งนะ พอดีหนังสือเรียนเจ้าปริมติดไปกับเพื่อน ตาภัทรเลยอาสาขับรถพาน้องไปเอา” คุณหลิวร่ายยาวก่อนจะวางมือที่ต้นขาของมิ่งขวัญเพื่อเป็นการขอตัว

ท่านชาย เป็นอย่างไรบ้างกระหม่อม เจ้าภัทรดูแลดีหรือไม่” คุณชายภาคภูมิทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาอีกฝั่ง ก่อนที่จะเอ่ยปากถามสารทุกข์สุกดิบลูกสะใภ้ผู้
สูงศักดิ์

ไม่ต้องห่วงนะครับ พี่ภัทรดูแลมิ่งดีมาก แล้วคุณพ่อล่ะครับ สบายดีใช่ไหม” คุณมิ่งยิ้มแล้วตอบคำถามของพ่อสามี

สบายดีกระหม่อม

คุณพ่อรู้ไหมครับ พี่ภัทรน่ะเหมือนคุณพ่อมาก เวลาโกรธเขามักจะพูดคำราชาศัพท์กับมิ่งตลอด พอฟังคุณพ่อพูดเช่นนี้ ก็อดคิดไม่ได้ว่าคุณพ่อโกรธเคืองอะไรมิ่งหรือไม่” คุณมิ่งถือวิสาสะพูดขึ้น เพราะคนตัวขาวนึกไม่ชอบใจที่พ่อสามีเอาแต่พูดราชาศัพท์กับเขาตลอดเวลา

แต่กระหม่อมมิได้ถือโทษโกรธฝ่าบาท” คุณชายภาคภูมิตอบกลับคุณมิ่งด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ทว่าแววตาของเขานั้นฉายแววฉงนกับคำพูดของลูกสะใภ้

แน่ใจหรือครับว่าไม่ได้โกรธ จริง ๆ แล้วคุณพ่อไม่พอใจที่มิ่งพรากพี่ภัทรไปใช่ไหมล่ะ” คุณมิ่งเอียงคอถามพ่อสามี ยิ่งพูดคุยก็ยิ่งรู้ว่าคุณภัทรนั้นได้นิสัยมาจากใคร การที่จะทำให้คุณชายภาคพูดเปิดใจกับตนก็ใช่ว่าจะเป็นงานยากสักเท่าไหร่

กระหม่อมไม่แม้แต่จะคิดเช่นนั้นเลย...” คุณชายภาคภูมิปฏิเสธทันควัน

เช่นนั้นก็เลิกพูดคำราชาศัพท์กับมิ่งซีครับ มิ่งเองยังเรียกคุณชายว่าคุณพ่อเลย เวลาคุณพ่อพูดคำราชาศัพท์ มิ่งก็นึกทุกทีว่าคุณพ่อรังเกียจไม่อยากรับมิ่งเป็นครอบครัวหรือเปล่า” คุณมิ่งตอบกลับอย่างชัดถ้อยชัดคำ

กระหม่อมต้องขออภัยเอ่อ พ่อขอโทษ พ่อไม่ได้หมายความเช่นนั้น เพียงแค่ยังไม่ชินเพราะเห็นท่านชายมาแต่เกิด จะให้เรียกเป็นอย่างอื่นก็กระไรอยู่” อันฬาวัยกลางคนพูดจาตะกุกตะกักทันที เห็นได้ชัดว่าเขานั้นไม่คุ้นเคยกับสรรพนามใหม่

เรียกว่าลูกมิ่งเหมือนคุณแม่ซีครับ ไม่ใช่คำสั่งนะครับ แต่เป็นคำขอร้องจากลูกสะใภ้” คนตัวขาวถือวิสาสะย่อตัวลงนั่งบนพรมตรงหน้าโซฟา ตั้งใจให้ตำแหน่งของตนอยู่ต่ำกว่าพ่อสามี เพื่อแสดงออกว่าเขาถือตนเป็นลูกคนหนึ่งของคุณชายเหมือนกัน

ลูกมิ่ง...” คุณชายภาคภูมิพูดเสียงเบา ถึงจะเป็นประโยคสั้น ๆ แต่ก็คล้ายจะเป็นประโยคที่ละลายน้ำแข็งในใจของทั้งสองคนลงได้ ในขณะที่มิ่งขวัญรู้สึกได้ถึงการได้รับการยอมรับ คุณชายภาคภูมิเองก็ดูผ่อนคลายลง

อ้าว คุณพ่อ สวัสดีครับ คุยอะไรกันอยู่หรือ” เสียงทุ้มต่ำของคุณภัทรดังขึ้น หลังจากที่เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นพร้อมกับคุณปริม นายทหารหนุ่มยกมือไหว้บิดา และยิ้มให้กับผู้เป็นพ่อและภรรยาอย่างสบาย ๆ

คุยสารทุกข์สุกดิบน่ะครับ เพิ่งนึกได้ว่ามิ่งเก็บขนมส่วนของว่าที่ คุณปู่ เอา
ไว้ ประเดี๋ยวจะไปนำมาให้นะครับ” คนตัวขาวยิ้มให้กับสามี จากนั้นจึงเดินสวนกับคุณภัทรที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องนั่งเล่นตรงไปยังครัวด้านหลัง ทิ้งให้คนอื่น ๆ ที่เหลืองวยงงกับคำพูดดังกล่าว

เอ๊ะ ว่าที่คุณปู่หรือคะ” คุณปริมที่ยืนอยู่ด้านหลังคุณภัทรพึมพำ หันไปสบตาบิดาทีพี่ชายทีด้วยความไม่เข้าใจนัก

ภัทร...” คุณชายภาคภูมิที่คล้ายจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้ถึงกับพูดแทบไม่ออก เขาพูดออกมาได้เพียงแค่ชื่อของบุตรชายเท่านั้น

เอ่อ...ท้องสามเดือนแล้วครับคุณพ่อ” นายทหารหนุ่มยกมือขึ้นเกาท้ายทอย
แล้วตอบคำถามบิดา ในทีแรกก็ว่าจะบอกข่าวดีกับทุกคนในมื้อเช้าของวันพรุ่งนี้ แต่เห็นทีคงจะไม่ทันเสียแล้ว

พะ...พี่มิ่งท้องหรือคะ!” คุณปริมที่เพิ่งจะเข้าใจจู่ ๆ ก็โพล่งออกมาเสียงดัง

นอกจากแกจะนิสัยเหมือนพ่อแล้ว แกยังแต่งเมียนิสัยเหมือนแม่แกด้วยนะ” คุณชายภาคภูมิหลุดหัวเราะทันที เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะเดินไปตบไหล่ลูกชายเบา ๆ

 





พฤศจิกายน พ.. ๒๕๐๖


ร้อยเอกหนุ่มในเสื้อโปโลสีน้ำเงิน ยิ้มกว้างเมื่อเห็นเพื่อนสนิททั้งสอง จรัญกึ่งเดินกึ่งวิ่งตรงมาหาคุณภัทร ภายในอ้อมแขนของหนุ่มนักดนตรีมีทั้งตะกร้าผลไม้ และกล่องของขวัญทรงเหลี่ยม ขณะที่ด้านหลังจรัญคือครอบครัวของดั่งเพลิง อันประกอบไปด้วย ตัวดั่งเพลิง คุณชายสอง และลูกชายฝาแฝด นามว่า เหนือควัน และ ดารินทร์ เกริกวานิช

เป็นอย่างไรบ้างวะ ไอ้จรัญมันเล่าให้ฟังเมื่อครู่ว่าเอ็งร้องไห้หนักเชียว พอดีฉันติดเลี้ยงเจ้าสองแสบเลยไม่ได้มารอหน้าห้องคลอดด้วย” ญาติผู้พี่ทักคุณภัทรทันที ในอ้อมกอดของดั่งเพลิงมีเด็กชายตัวน้อยที่พยายามเกาะไหล่บิดา คุณภัทรจำได้แค่ว่าเด็กคนนี้เป็นหนึ่งในฝาแฝดเท่านั้น เขาไม่ได้แม่นยำพอจะแยกออกว่าหลานคนไหนเป็นคนไหน เพราะง่วนอยู่กับการทำงานที่หัวหิน ทำให้เขาไม่ค่อยได้เจอหลานฝาแฝด

ฉันจะบอกให้ว่าที่ตลกกว่านั้นคือคุณมิ่งน่ะไม่ร้องเลย มีแค่พ่อทหารนี่ล่ะร้องไห้จ้าแข่งกับลูก พอออกมานี่เดินตรงไปกอดน้าหลิวทันที” จรัญพูดแล้วหัวเราะร่า ส่งสายตาล้อเลียนมายังเขา

ไอ้พวกนี้นี่นะ มาเยี่ยมหรือมาล้อเลียนกันแน่” คุณภัทรกัดฟัน ก่อนจะ
ล็อกคอเพื่อนหน้ากลมให้หายแค้น ส่วนนายจรัญนั้นก็ร้องโอดโอยอย่างที่มักทำประจำ

คุณมิ่งกับน้องใหญ่แข็งแรงดีใช่ไหมครับ” คุณชายสองเอ่ยปากถามด้วยความตื่นเต้น ดวงตากลมคู่สวยดูมีทีท่าตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด จนหนึ่งในฝาแฝดถึงกับมองหน้ามารดาด้วยความฉงน

ปลอดภัยทั้งมิ่งและเจ้าใหญ่ครับ ตอนเช้าผมไปแจ้งนายทะเบียนแล้วว่าให้ชื่อ เด็กชายจิณณพัต หาญเดโช ตามความตั้งใจของมิ่ง และให้เรียกชื่อเล่นว่า ใหญ่” คุณภัทรตอบคุณชายสอง นึกภาพเมื่อหัวค่ำคืนวานที่ตนเข้าไปให้กำลังใจภรรยาคลอดลูกชาย “มิ่งน่ะเข้มแข็งเสียยิ่งกว่าผมอีก”

ไม่ทราบว่า...สองเข้าไปเยี่ยมคุณมิ่งได้ไหมครับ” คุณชายสองถาม

ได้ซีครับ ตอนนี้มิ่งกำลังทำรังอยู่กับตาใหญ่พอดี คุณชายสองคงเข้าไปได้ แต่เอ็งสองคนน่ะต้องรออยู่ข้างนอก” นายทหารหนุ่มยิ้มรับ ก่อนจะหันไปปรามให้เพื่อนหนึ่งอันฬาหนึ่งบรรตา ว่านี่เป็นเวลาส่วนตัวของกาฬวิฬาร์ นอกจากเขาแล้ววรรณะอื่นก็ไม่สามารถเข้าไปได้

อ้าว แล้วกัน ฉันว่าจะเอาของเยี่ยมกับของขวัญให้หลานเสียหน่อย ฉันเอาฟลุตอย่างดีมาให้หลานด้วยนะ” จรัญบ่นอุบ ในขณะที่คุณชายสองอุ้มลูกชายหนึ่งในฝาแฝดเข้าไปยังด้านในห้องพัก

ขอบใจว่ะ ไปนั่งรอสักพักแล้วกันไอ้เกลอ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว อยู่พูดคุยกับฉันไปก่อนก็แล้วกัน โดยเฉพาะเอ็ง ตั้งแต่มีลูกก็ไม่ได้เจอกันเลยนะ” คุณภัทรกล่าวกับเพื่อนทั้งสองแล้วหันไปคาดโทษดั่งเพลิง อดีตเพื่อนเจ้าสำราญที่หันมาเอาดีในการเป็นพ่อบ้านแทน

ไอ้นี่น่ะนะ ขนาดฉันอยู่พระนครยังไม่ค่อยเจอเลย ถ้าไม่ได้ไปสอนเปียโนคุณชายสองก็คงลืมหน้ามันไปแล้ว” จรัญกล่าวกับคุณภัทร ก่อนทิ้งตัวลงนั่งม้านั่งด้านหน้าห้องเยี่ยม

ประทานโทษครับคุณจรัญ ลูกเมียน่ารักปานนี้ ครั้นจะให้กระผมทิ้งไปสังสรรค์กับหนุ่มเสเพลอย่างคุณมันก็กระไรอยู่ ใช่ไหมเหนือควัน คิดเหมือนป๊าไหมว่าคุณลุงจรัญเนี่ยไม่ได้เรื่องเลย” ญาติผู้พี่ร่ายยาว ก่อนจะยกลูกที่อุ้มอยู่มาเป็นพรรคพวก

เห็นแก่หลานแปะหรอกนะ ใช่ไหมอาตี๋ใหญ่ ว่าแต่เอ็งพอจะเกริ่นให้พวกฉันฟังได้ไหมว่าหลานคนล่าสุดของฉันเนี่ย หน้าเหมือนเอ็งหรือเหมือนคุณมิ่งขวัญ” จรัญถามพลางรับลูกชายของดั่งเพลิงมาอุ้ม เด็กชายเหนือควันเองก็ตอบรับด้วยการหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

ฉันเองก็บอกไม่ถูก เจ้าใหญ่เหมือนทั้งฉันและมิ่ง แต่ที่เห็นชัดสุดตอนนี้คือตา ตากลมโต หางตาชี้ขึ้นเหมือนมิ่งและเสด็จพ่อไม่มีผิด แต่โครงหน้าและปากกลับดูเหมือนฉันน่ะ เอาไว้พวกเอ็งได้เจอคงจะได้รู้กัน” พอได้พูดถึงลูกชาย คุณภัทรก็ยิ้มกว้าง จนเพื่อน ๆ รู้สึกได้ถึงความสุขที่เปี่ยมล้นออกมาจากรอยยิ้มของเขา

ดูเข้าสิ เป็นพ่อคนแล้วนะไอ้คุณภัทร ทั้งยังมีลูกกับคนที่แอบชอบมาเป็นสิบ ๆ ปี นับถือว่ะ สุดท้ายดอกฟ้าก็หล่นลงมาทะเลจริง ๆ” ดั่งเพลิงตบบ่าคุณภัทร ด้วยความภูมิใจในตัวเพื่อนและน้องชาย

ขอบใจว่ะ” คุณภัทรยิ้มรับ

ฉันจะบอกความลับให้นะไอ้คุณภัทร ฉันร้องไห้เหมือนกันตอนสองผ่าคลอด ร้องเหมือนจะตายเสียให้ได้ ฮ่า ๆ” ดั่งเพลิงพยักหน้าแล้วจึงกระซิบข้างหูคุณภัทร เพราะเกรงว่านายจรัญจะได้ยินเข้า

อะไรกันวะ ซุบซิบอะไรกัน” จรัญที่เห็นสองลูกพี่ลูกน้องกระซิบกระซาบกันก็ร้องขึ้นด้วยความใคร่รู้

ไว้เอ็งมีลูกแล้วฉันจะบอกนะ พ่อนักรัก” ดั่งเพลิงหัวเราะ

ให้มันได้อย่างนี้สิ มีเพื่อนสนิทสองคน คนหนึ่งแสนจะเจ้าสำราญ มันก็หนีไปได้เมียมีลูกก่อนใคร อีกคนที่นิ่งจนนึกว่าจะหนีบวช ก็ดันมีเมียงามสุดจากพระนครจรดหัวหิน ส่วนไอ้จรัญคนนี้น่ะหรือ...ก็ทำได้แค่นั่งเหงาที่บาร์” เพื่อนหน้ากลมพึมพำขณะมองหน้าเพื่อน ๆ ที่ตอนนี้กลายเป็นพ่อคนไปเสียแล้วในเวลาอันสั้น

แอ๊!” เหนือควันร้องขึ้น ก่อนจะยกอุ้งมือเล็ก ๆ ขึ้นมาจับหน้าของนายจรัญคล้ายกับจะปลอบใจ ทำเอาทั้งสามหนุ่มถึงกับหลุดขำกับท่าทีของเด็กน้อย

ยังเหลือไอ้นัดกับแก๊งมันไงเล่า เหงาเสียที่ไหน ฉันขอตัวเข้าไปดูมิ่งก่อนนะ เผื่อเลิกทำรังแล้วพวกเอ็งจะได้เข้าเยี่ยม” คุณภัทรพูดปลอบใจ จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินเข้าไปในห้องพักฟื้นของภรรยาและลูก

จะว่าไปไอ้นัดมันบอกจะมาเยี่ยมเหมือนกันนะ ไม่รู้ว่าจะมาเมื่อไหร่อ้าว ตายยากนัก มันมาพอดี” จรัญพูดกับดั่งเพลิง ก่อนที่จะมองไปเห็นเพื่อนร่วมรุ่นที่กำลังเดินมาลิบ ๆ “เดี๋ยวนะ...นั่นคุณวาดฝัน เสมียนเอ็งนี่หว่า มาด้วยกันเช่นนี้เห็นทีต้องขยายหน่อย”

ไม่เห็นมีอะไรน่าแปลกใจเลยนี่หว่า เอ็งเถอะไปอยู่ไหนมา” ดั่งเพลิงยักไหล่ ขณะมองไปที่มนัสและเสมียนของตนที่มาพร้อมกัน

แอ๊!” จู่ ๆ เด็กชายเหนือควันก็ร้องขึ้นอีกครั้ง คราวนี้อุ้งมือเล็กฟาดเข้าไปที่ปากของนายจรัญเต็ม ๆ ทำเอาคนอุ้มถึงกับสะดุ้งโหยง

ไปหาพ่อลื้อเลยไปอาตี๋ โตมาได้พ่อแน่แท้คนนี้” นายจรัญหน้ามุ่ยใส่หลานแล้วจึงส่งเด็กชายเหนือควันกลับไปให้พ่อเด็ก

เหนือควันกำลังจะบอกแปะจรัญว่าอย่ายุ่งเรื่องชาวบ้านใช่ไหมครับ” ดั่งเพลิงหัวเราะชอบใจ ก่อนที่จะรับลูกชายมาไว้ในอ้อมกอด คำพูดของเขา ทำเอานายจรัญถึงกับหันมาเบ้หน้าใส่ด้วยความหมั่นไส้ ไม่นานร้อยเอกมนัสและวาดฝันก็มาสมทบกับพวกเขา





ตั้งแต่เช้าจรดเย็นคุณภัทร มิ่งขวัญและบุตรชายก็ต้องต้อนรับญาติมิตรสหายที่ต่างพากันตบเท้าเข้ามาเยี่ยมเยียนแทบไม่ได้พัก ของขวัญมากมายถูกนำมารวบรวมไว้ที่ห้องพักของคุณมิ่ง เหตุเพราะทั้งสองได้ตกลงกันว่าจะไม่มีการจัดงานเลี้ยงต้อนรับสมาชิกใหม่ที่พระนคร เนื่องจากคุณภัทรต้องรีบกลับไปทำภารกิจที่กองพันต่อทันที ถึงแม้ว่าหนึ่งในของรับขวัญจะมีทองหลายบาท อัญมณีราคาสูงลิ่ว แต่สิ่งที่คุณภัทรและมิ่งขวัญดูจะชอบใจที่สุด กลับเป็นเครื่องดนตรีสีเงินจากนายจรัญ และกล่องดนตรีจากเกริกวานิช หวังเพียงว่าเมื่อลูกชายโตขึ้นจะรักในเสียงดนตรีดังที่พ่อและแม่รัก

รับไปแล้ว ฉันแถมประกันเสียหายเพื่อหลานใหญ่เลยนะเว้ย อยากซ่อมหรืออยากได้อันใหม่ ให้มาเคลมกับฉันที่เวิ้งได้เลย” นายจรัญพูดอย่างพอใจ เมื่อเห็นว่าเพื่อนดูจะชอบของขวัญจากตนเป็นพิเศษ

หน้าตาเหมือนแม่ทุกกระเบียดนิ้วเลยนี่” ร้อยเอกมนัสชะเง้อมองเด็กชายจิณณพัต ผู้กำลังนอนดูดนมขวดในอ้อมกอดของคุณภัทร

เหมือนแม่แหละดี ว่าแต่มึงสนใจอยากเป็นพ่อทูนหัวให้ลูกกูไหม” คุณภัทรหันไปถามเพื่อนทหารผิวเข้ม สีหน้าของคุณภัทรดูจริงจังจนมนัสถึงกับแปลกใจ

กูเนี่ยนะ...กูไม่ได้นับถือคริสต์เสียหน่อย” มนัสเบิกตากว้าง ดูท่าเขาจะไม่เข้าใจ ว่าเหตุใดอดีตคู่แข่งอย่างคุณภัทรถึงต้องการให้เป็นเขา ในเมื่อในห้องยังมีคนอื่น ๆ อย่างดั่งเพลิงและจรัญ

ในที่นี้ไม่เกี่ยวกับศาสนาหรอก ไอ้ภัทรมันคงอยากให้ลูกมันนับถือมึงเหมือน
พ่ออีกคนน่ะ” ดั่งเพลิงยิ้มกว้าง เขาเดินตรงไปตบไหล่เพื่อนร่วมรุ่นสวนกุหลาบ

ใช่ครับ ก่อนหน้านี้พี่ภัทรเองก็พูดอยู่บ่อย ๆ ว่าหากให้ลูกนับถือคุณมนัสเป็นพ่ออีกคนคงจะดี” มิ่งขวัญพยักหน้าให้กับมนัสที่กำลังดูสับสน

เขาไม่กล้ารับหรอกครับ ถ้าคนแบบนี้เป็นพ่อ คุณใหญ่คงน่าเป็นห่วงแย่” คุณวาดที่กำลังอุ้มหนึ่งในฝาแฝดพูดกระแนะกระแหน จนมนัสถึงกับต้องหันไปมองค้อน คุณภัทรที่เห็นภาพดังกล่าวก็อดยิ้มไม่ได้ เพราะเหมือนรู้ว่าหากคุณวาดเอ่ยปากเช่นนี้ มนัสจะตอบตกลง

ทำไมจะไม่กล้าล่ะ ก็ได้ ๆ เห็นว่ามึงเคยช่วยชีวิตกูไว้หรอกนะ เจ้าหนูขอดูหน้าชัด ๆ หน่อยซิ อุ้มยังไงล่ะเนี่ย...เธอ...สอนฉันอุ้มเด็กหน่อยสิ” มนัสถอนหายใจ ก่อนที่จะหันไปขอให้เสมียนหนุ่มสอนอุ้มเด็ก พอพยาบาลส่งเด็กน้อยให้เขาอุ้ม ร้อยเอก
ผิวเข้มก็หลุดยิ้มออกมา

ทั้งห้องอยู่ในความเงียบ ไม่มีใครพูดอะไร ทั้งหมดมองไปยังมนัสที่กำลังอุ้มจิณณพัตและทำตามที่วาดฝันสอนอย่างเอ็นดู

เหตุผลที่คุณภัทรอยากให้มนัสมาเป็นพ่อทูนหัวของลูกชาย ก็เพราะเขากับมนัสต่างแข่งขันกันมานาน ต่างฝ่ายต่างรู้จุดอ่อนของกันและกันดีกว่าใคร อีกทั้งยังนึกซึ้งใจ เมื่อตอนที่มนัสเข้ามาเตือนสติเขาตอนติดสุรา อีกทั้งเหตุการณ์เมื่อหลายเดือนก่อน ทำให้เขาและมนัสเข้าใจกันมากขึ้น พูดได้ว่าศัตรูกึ่งมิตรคนนี้ได้เป็นตัวแปรสำคัญอีกคนที่ทำให้เขามีวันนี้

คุณมิ่ง ค่ำนี้ออกไปลอยกระทงที่ท่าเรือได้หรือไม่ครับ” คุณชายสองถาม พลางจับให้เด็กชายดารินทร์ทรงตัวนั่งบนเตียงของมิ่งขวัญ

เอ๊ะ วันนี้วันลอยกระทงหรือ” มิ่งขวัญถามกลับด้วยความแปลกใจ เพราะมัวแต่วุ่นเรื่องเตรียมคลอด คนตัวขาวจึงไม่ทันนึกว่าวันนี้เป็นวันลอยกระทง

มัวแต่ยุ่งเรื่องลูกจนลืมเลยซีนะ ผมและครอบครัวก็ว่าจะลอยกระทงที่ท่าศิริราชเหมือนกัน ยิ่งคนนี้เขาดูตื่นเต้นกว่าลูกเสียอีก” ดั่งเพลิงเสริมและพาดพิงไปถึงภรรยา

มิ่งอยากลอยกระทงไหมครับ” คุณภัทรละสายตาจากบุตรชาย แล้วหันไปถามภรรยาที่นอนอยู่บนเตียง

อยากครับ แต่คงจะหากระทงไม่ทัน ถ้าไปหาแถวท่าเรือคงจะวุ่นแน่” 
มิ่งขวัญยิ้มรับ แม้ว่าจะยังตึง ๆ กับแผลผ่าตัดอยู่บ้าง แต่ก็ใช่ว่าคนตัวขาวจะเดินเหินลำบากอะไร ติดเสียแต่ว่านี่ก็เย็นมากแล้ว ครั้นจะไปหากระทงเอาเสียตอนนี้คงไม่ทัน

เอาของนายคนนี้ไปก็ได้นะครับ” วาดฝันเสนอ แล้วจึงพยักพเยิดหน้าไปยังถุงกระดาษของมนัสที่วางอยู่บนโซฟาใหญ่

แล้วกัน พูดเช่นนี้แล้วฉันจะเอาที่ไหนไปลอยเล่า” เจ้าของกระทงดังกล่าวร้องทันที ถึงแม้ว่าจะเป็นถึงร้อยเอก แต่ท่าทางมนัสเวลาเถียงวาดฝันกลับดูเหมือนเด็กไม่มีผิด

นายลอยกระทงกับผมก็ได้นี่” วาดฝันพึมพำ จากนั้นเขาก็อุ้มเด็กชายเหนือควันที่กำลังจะเคลิ้มหลับไปยืนกล่อมอีกมุมหนึ่งของห้อง มิ่งขวัญมั่นใจว่าตนเห็นใบหูของวาดฝันนั้นขึ้นสีแดงจัด

ฮะ?” มนัสร้องในลำคอ ในขณะที่เพื่อน ๆ อย่างดั่งเพลิง จรัญต่างพยักหน้า แล้วทำปากขมุบขมิบให้เล่นตามน้ำไป

อะแฮ่ม ถ้าหากพร้อมแล้วก็ฝากเจ้าใหญ่กับคุณพยาบาลก่อนก็ได้ แล้วเราค่อยไปลอยกันดีไหม” ดั่งเพลิงกระแอมเบา ๆ เรียกความสนใจจากทุกคน เขาสรุปเอาเองว่าทุกคนจะต้องไปลอยกระทงพร้อมกัน ยกเว้นเสียแต่หลานตัวน้อยที่เพิ่งลืมตาดูโลก ไม่นานทุกคนในห้องก็ต่างพากันไปยังท่าเรือของโรงพยาบาล โดยที่คุณภัทรค้านหัวชนฝาให้มิ่งขวัญนั่งรถเข็น ไม่เช่นนั้นเขาจะไม่ยอมให้ภรรยาลอยกระทงเด็ดขาด เพราะไม่ต้องการให้คุณมิ่งเหนื่อยไปมากกว่านี้






ยามค่ำในคืนลอยกระทง ณ ท่าศิริราช บริเวณศาลาโค้งที่ถูกออกแบบให้เหมือนกับอาคารยุคเรอเนซองส์ เต็มไปด้วยบุคลากรของโรงพยาบาลและประชาชนมากหน้าหลายตา ต่างแห่แหนกันมาเพื่อลอยกระทงยังท่าเรือนี้ อาจเพราะเป็นท่าเรือของโรงพยาบาล บรรยากาศที่ท่าเรือนี้จึงดูเงียบสงบกว่าบริเวณท่าเรือใหญ่ ๆ ไม่ได้มีงานรื่นเริงหรือมหรสพใด ๆ อันก่อให้เกิดเสียงดัง กาฬวิฬาร์ผู้ผูกริบบิ้นสีขาวมองเทียนในมือของสามี ผู้กำลังจุดธูปทีละดอกบนกระทงที่ตนถืออยู่ จากนั้นคุณภัทรก็ส่งเทียนต่อไปให้คนอื่น ๆ ที่ต้องการเปลวไฟ

อธิษฐานว่าอะไรหรือ” คุณภัทรนั่งยอง ๆ ลงข้างรถเข็นของคนรัก จากนั้นเขาก็เอ่ยปากถาม หลังจากที่เห็นว่าคุณมิ่ง ยกกระทงขึ้นหลับตาอธิษฐานบางอย่าง

ขอขมาแม่น้ำและขอให้พี่ภัทรกับน้องใหญ่สุขภาพแข็งแรงครับ พี่ภัทรล่ะ อธิษฐานว่าอะไร” คุณมิ่งตอบ เขายกมือขึ้นวางทาบไปยังมือหนาของสามีที่วางอยู่บนที่จับรถเข็น

พี่เองก็ขอให้มิ่งขวัญของพี่สุขภาพแข็งแรง...” คุณภัทรยิ้มกว้างขณะตอบ ก่อนจะหันหน้าไปมองแสงไฟนับพันที่ลอยอยู่ในแม่น้ำเจ้าพระยาเบื้องหน้า

ขอบคุณนะครับ” ผู้เป็นภรรยายิ้มบาง

...มิ่งจะได้มีลูกให้พี่อีก คนที่ สอง สาม สี่ โอ๊ย!” คุณภัทรพูดติดตลก แต่ไม่ทันจะได้พูดขาดคำเขาก็โดนตีที่มือทันที

ประเดี๋ยวเถอะ ไม่ได้อุ้มท้องก็พูดง่ายซีครับ” คนตัวขาวหันหน้าไปมองทางอื่นทันทีด้วยความเขินอาย แสงนวลจากเทียนทำให้คุณภัทรเห็นได้ชัดว่าแก้มกลมของมิ่งขวัญนั้นขึ้นสีชมพูระเรื่อ ใจก็นึกเอ็นดูอยากจะหอมแก้มสักฟอดใหญ่ แต่ที่ทำได้ก็ได้แต่เพียงซบลงที่แขนมิ่งขวัญเบา ๆ เท่านั้น

ล้อเล่นครับ แต่ถ้ามีอีกคงจะดีนะ” คุณภัทรว่าพลางไถศีรษะไปที่แขนของมิ่งขวัญ

ทั้งสองใช้เวลามองทิวทัศน์ที่หาชมได้ยากกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่คุณภัทรจะอาสานำกระทงของเขาและภรรยาลอยลงแม่น้ำไป หากทั้งคู่ต้องลอยกระทงด้วยกันไปทุกปี มันก็ไม่ได้ทำให้พวกเขานึกเบื่อแต่อย่างใด ชีวิตคู่ของทั้งสองก็เหมือนกับกระทงที่ลอย ไม่มีใครรู้ว่าแสงไฟจะดับเมื่อไหร่ และมันจะลอยไปสิ้นสุดที่ตรงไหน แต่กระนั้นมันก็สวยงาม และหอบพรความหวังของผู้ลอยไปจนสุดทาง




พฤศจิกายน พ.๒๕๑๒


อันฬาหนุ่มใหญ่นั่งมองผืนฟ้าที่จรดกับท้องทะเลสีคราม ดวงอาทิตย์ยามเย็นส่องประกายสีแสดสะท้อนลงบนผืนน้ำที่สั่นไหว นกฝูงใหญ่กำลังโบยบินกลับเข้ารังหลังออกหากิน คุณภัทรรู้สึกได้ถึงเกลียวคลื่นที่พัดมากระทบกับเท้าเปล่าของเขา เขาค่อย ๆ วางมือลงบนผืนทรายที่เปียกชื้นและดื่มด่ำกับภาพทิวทัศน์อันคุ้นตา

ฮึก...ฮือ ๆ ๆ ๆ” เสียงของเด็กคนหนึ่งร้องขึ้น จนทำให้เขาต้องหันไปมอง เด็กชายคนหนึ่งล้มหน้าคะมำ ก่อนที่เด็กชายตัวเล็กอีกคนจะเข้ามาพยุงให้ลุกขึ้น ใบหน้าที่เปรอะทรายของเด็กน้อยทำเอานายทหารหนุ่มใหญ่ใจตกลงไปที่ตาตุ่ม

ไม่เอาสิ คนเก่งต้องไม่ร้อง!” เด็กชายตัวจ้อยพูดเสียงดังขณะพยุงพี่ชาย แล้วจึงใช้มือเช็ดเม็ดทรายออกจากใบหน้าเล็กของผู้พี่

หนู...ตาหนูมาหาพ่อมา” พันตรีหม่อมหลวงภัทรดนัยเรียกเด็กทั้งสอง เขาเลียริมฝีปากที่แห้งผากเนื่องจากนึกเป็นห่วงใหญ่แทบขาดใจ แต่พ่ออย่างเขาก็ต้องกัดฟันสอนให้พี่น้องดูแลกัน

คุณพ่อ” เด็กชายจิณณพัตเดินตรงเข้ามาหาคุณภัทร จากนั้นก็เกาะช่วงขาบิดาไว้แน่น ดวงตาเย่อหยิ่งเต็มไปด้วยน้ำตาเพราะความเจ็บ

พี่ใหญ่วิ่งเหมือนคุณพ่อจะหายไปอย่างนั้นล่ะ เล็กเป็นห่วงแทบแย่” เด็กชายอีกคนว่าพลางลูบหลังพี่ชาย แม้จะอายุน้อยกว่าแต่ความสูงของคนน้องกลับพอ ๆ กับคนพี่เสียอย่างนั้น ในขณะที่ จิณณพัต มีใบหน้าเหมือนทั้งพ่อและแม่ แต่ทว่า เด็กชายจันทิมันตุ์ หาญเดโช กลับมีใบหน้าเหมือนกับคุณภัทร สิ่งเดียวที่ต่างจากบิดา มีเพียงดวงตาที่กลมโตเท่านั้น

ทำไมถึงคุ้น ๆ กันนะ...” คุณภัทรย่อตัวลงกอดปลอบจิณณพัตแล้วพึมพำ เขารู้สึกเหมือนกับว่าเหตุการณ์นี้เคยเกิดขึ้นแล้ว ภาพที่เขาได้พบกับเด็กสองคนติดอยู่ในเสี้ยวความทรงจำ...ความทรงจำที่เขาเองก็จำไม่ได้ว่าเกิดขึ้นเมื่อไหร่

พี่ภัทร!” เสียงหวานอันคุ้นหูดังมาจากตัวบ้านสีขาว เรียกความสนใจให้เขาและบุตรชายทั้งสองรีบหันไปมองตามต้นเสียงทันที

นั่นปะไร คุณแม่เรียกแล้ว ใหญ่ต้องเลิกร้องนะครับ ไม่งั้นคุณแม่จะต้องเป็นห่วงแน่ ๆ” คุณภัทรลูบหัวลูกชายทั้งสองคน

ใหญ่ขอขี่คอคุณพ่อได้ไหมครับ” จิณณพัตยกมือขึ้นปาดน้ำตา จากนั้นก็ออดอ้อนผู้เป็นพ่ออย่างที่มักทำประจำ

ได้ซีครับ ฮึบ! ตัวหนักขึ้นเหมือนกันนะเรา” พันตรีหนุ่มใหญ่หัวเราะก่อนที่จะอุ้มลูกชายคนโตขึ้นมาขี่คอ เขาพยักหน้าให้กับเด็ก ๆ ว่าถึงเวลาเข้าบ้าน ไม่เช่น
นั้นภรรยาคนงามของเขาจะเป็นห่วง

คุณพ่อจูงมือเล็กด้วยซีครับ” จันทิมันตุ์เงยหน้าบอกบิดา นิสัยขี้อ้อนของลูกทั้งสองไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทั้งหมดนั้นได้มาจากผู้เป็นแม่

จับแน่น ๆ นะตาหนู”

สามพ่อลูกเล่นอะไรกันตั้งนานสองนาน เสด็จพ่อมารอแล้วนะครับ” ชายหนุ่มเจ้าของสมญากาฬวิฬาร์เจ้าในอดีตถึงกับยืนกอดอกทำหน้ามุ่ย ขณะเดินออก
มายืนรอสามีและลูก ๆ นอกตัวบ้าน คุณมิ่งขวัญวัยยี่สิบแปดปีกลับมีใบหน้าเหมือนเมื่อครั้งยังยี่สิบไม่ผิดเพี้ยน ที่ต่างไปมีเพียงหน้าท้องที่ดูนูนมากกว่าคนปกติเสียหน่อย

อย่าเดินมาเชียวมิ่ง! ประเดี๋ยวพี่กับลูกเดินไปหา ท้องโตขนาดนั้นแล้วนะ” คุณภัทรตะโกนบอกภรรยา เขาเหงื่อแตกพลั่ก กลัวอีกฝ่ายจะล้มพับลงไป เหตุเพราะพื้นทรายนั้นเสี่ยงต่อการหกล้มมากกว่าพื้นดินปกติ

ดูสิ พี่ภัทรพูดเหมือนมิ่งไม่เคยท้องอย่างนั้นล่ะ” มิ่งขวัญถอนหายใจ ก่อนที่จะถอดชุดกันเปื้อนยื่นให้กับหญิงสาวที่มาเป็นลูกมือทำขนม

คุณภัทรเขาก็เป็นห่วงลูกนี่ ตาใหญ่ตาเล็ก มากับตาเร็ว มาดูซิว่ากระทงที่คุณแม่ทำไว้สวยไหม” องค์ฯ โชติทรงแย้มพระสรวล เมื่อทอดพระเนตรเห็นท่าทีของบุตรชาย

เสด็จตามาแล้ว!/เสด็จตาจ๋า!” เด็กชายบ้านหาญเดโชทั้งสองร้องขึ้นทันทีเมื่อเห็นเสด็จตา แต่เล็กจนโตองค์ฯ โชติก็ทรงเป็นคนโปรดของเด็ก ๆ เสมอ ถึงขั้นที่จันทิมันตุ์เคยบอกกับมิ่งขวัญว่าเสด็จตาใจดีที่สุดในโลก

ขนมปุยฝ้ายครับพี่ภัทร” มิ่งขวัญมองลูกชายคนเล็กที่วิ่งหาพระบิดาแล้วถอนหายใจ เพราะโล่งอกที่จันทิมันตุ์ไม่ได้ล้มลงดั่งที่ตนเป็นห่วง ก่อนที่จะหยิบถาดขนมที่วางไว้บนโต๊ะมาให้กับสามี

ขอบคุณครับ ทำไว้เยอะเชียว” พันตรีหนุ่มทำท่าจะหยิบขนมขึ้นมาทาน แต่แล้วก็ต้องละมือเมื่อเห็นภรรยาส่งสายตาดุมาให้ เนื่องจากเขายังไม่ล้างมือ เกรงว่าจะเป็นตัวอย่างไม่ดีให้กับลูก ๆ

ยังมีในครัวอีกนะครับ สำรับของคาวค่ำนี้ บ้านคุณดนตร์กับตันหยงก็เอามัสมั่นแบ่งมาให้เยอะมาก” มิ่งขวัญหยิบขนมแล้วป้อนให้สามีแทน

แล้วมิ่งกับตัวเล็กของพ่อล่ะคะ ทานอะไรหรือยัง” คุณภัทรกัดขนมปุยฝ้ายหนึ่งคำ จากนั้นก็ยกมือขึ้นลูบที่หน้าท้องของภรรยา

ทานแล้วครับ พูดเช่นนี้พี่ภัทรดูมั่นใจจริงนะครับ ว่าลูกจะเป็นผู้หญิง” ผู้เป็นภรรยายิ้มหวาน เพราะเห็นว่าขนมติดที่จมูกของสามี มือเรียวค่อย ๆ ยกขึ้นปัดเศษขนมออก

แน่สิ พี่เชื่อลางสังหรณ์ของพี่ อีกอย่างพี่อยากจะพูดคะพูดขากับลูกเหมือน
กัน หากคนนี้เป็นหญิง บ้านเราคงครึกครื้นขึ้นไปอีก” คุณภัทรตอบ ตั้งแต่รู้ว่ามิ่งขวัญ
ตั้งครรภ์ลูกคนที่สาม เขาก็ภาวนาเสมอว่าอยากให้ลูกคนเล็กเป็นหญิง ส่วนวรรณะจะเป็นอะไรก็ได้

ถ้าอยากพูดคะพูดขาก็พูดกับมิ่งก็ได้นี่นา” คนตัวขาวบีบจมูกสามีด้วยความมันเขี้ยวกับท่าทางของสามีวัยเลขสาม

อืม...พูดได้หรือคะ มิ่งจะให้พี่พูดแบบนี้กับมิ่งจริง ๆ หรือคะ” คุณภัทรหันซ้ายขวา เมื่อมั่นใจแล้วว่าพ้นสายตาของคนอื่น ๆ เขาก็รวบมิ่งขวัญเข้ามากอด

พี่ภัทร...” มิ่งขวัญส่งเสียงตำหนิสามีทันทีเนื่องจากตกใจ

ขอจูบหน่อยซีคะ” เขาตีหน้าเศร้าเว้าวอนภรรยา มิ่งขวัญอาจจะไม่รู้ว่าเวลาที่ตั้งครรภ์กลิ่นดอกพุดซ้อนจากตัวของตนนั้นหวานหอมเหมือนตอนฮีตไม่มีผิด

นอกจากกลิ่นทะเลแล้วยังเป็นผีทะเลอีกหรือครับ ถ้าลูกออกมาเห็นจะโดนดีนะ”

งั้นขอกอดก็ได้ค่ะ”

...

เมื่อไม่ได้รับคำตอบ คุณภัทรก็ถือว่าอีกฝ่ายนั้นตกลง เขาย้ายร่างไปสวมกอดภรรยาตัวขาวจากทางด้านหลัง จากนั้นก็ซบหน้าลงบนไหล่เหมือนกับที่เขาทำเสมอมา ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่มองไปยังภาพดวงอาทิตย์ที่กำลังค่อย ๆ ถูกทะเลกลืนหายไป

เผลอแป๊บเดียวเจ้าใหญ่ก็หกขวบแล้ว เร็วเหมือนกันนะ” คุณภัทรกระซิบ พอวันลอยกระทงเวียนมาอีกครั้งมันก็ทำให้เขานึกถึงวันที่มิ่งขวัญคลอดลูกชายคนแรกทุกที เขาจำได้ดีว่าจิณณพัตเกิดก่อนวันลอยกระทงวันเดียว

มิ่งยังรู้สึกเหมือนว่า วันก่อนพี่ภัทรไล่มิ่งที่กองพันพระนครอยู่เลยนะ พอเป็นเช่นนี้ก็เหมือนฝันจริง ๆ” มิ่งขวัญวางมือบนแขนของสามีที่โอบรัดเอวตนเองเอา
ไว้

เพราะตอนนั้นพี่ไม่เชื่ออย่างไรล่ะ ว่าคนต่ำศักดิ์อย่างพี่จะมีสิทธิ์ในตัวดอกฟ้าอย่างมิ่ง...แต่ที่เรามีกันทุกวันนี้ได้ก็เพราะมิ่งทำให้พี่เชื่อว่ามันเป็นไปได้ รู้ไหม”

ขอบคุณนะครับ ขอบคุณที่เชื่อมิ่งในวันนั้น” มิ่งขวัญยิ้ม จากนั้นก็เอนศีรษะชิดกับศีรษะของสามีผู้เป็นรักแรก และรักเดียวของตน

คุณภัทรและมิ่งขวัญยืนกอดกันมองตะวันที่กำลังร่วงสู่ท้องทะเลเบื้องหน้า นึกภาพวันเก่า ๆ ที่ร่วมฝ่าฟันจนมีวันนี้ จากเพื่อนในวัยเด็ก สู่นายทหารผู้แอบรักกาฬวิฬาร์เจ้า จวบจนเป็นสามีที่รักและเทิดทูนภรรยาสุดหัวใจ


ในวันนี้ความรักของภัทรดนัยและมิ่งขวัญก็ได้พิสูจน์แล้ว

ว่าศักดินามันก็เป็นแค่อากาศ


 อวสาน 

 

 

#ศักดินาอากาศ

 

Merry Christmas นะคะทุกคน

ในที่สุดก็เดินทางกันมาถึงตอนจบแล้วสำหรับเรื่องนี้ ศักดินาอากาศก็เป็นเรื่องที่อยู่กับเรามานานมากเหมือนกัน ไม่แน่ใจว่าแปดหรือเก้าเดือน แต่คิดว่าราว ๆ นี้ ขอบพระคุณมากเลยนะคะที่รักและร่วมทางกับภัทรดนัยและมิ่งขวัญจนถึงตอนจบ ตั้งแต่คุณภัทรยังไม่ยอมสู้จนตอนนี้จะมีหนูน้อยคนที่สามแล้ว หวังว่าจะเป็นตอนจบที่สมบูรณ์สำหรับทุกคนเช่นเดียวกับเรา ในส่วนของทอล์คยาว ๆ ถ้ายังไม่เบื่อกันเสียก่อน อาจจะมาในรูปแบบเวิร์ดเพลสร่วมกับมนต์วิฬาร์นะคะ สุดท้ายนี้ก็ขอให้ชาวเรือและคนอ่านมีความสุขกันถ้วนหน้าในช่วงเทศกาลค่ะ


ปล. น้องเล็กหรือจันทิมันตุ์ เมจคือน้องยูซอนโฮนะคะ <3

ปล ๒. เด็กที่คุณภัทรฝันถึงตอนที่ ๑๒ ก็คือน้องใหญ่และน้องเล็กค่ะ

ชิววี่สตาร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.423K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,371 ความคิดเห็น

  1. #4365 Blackcat in night (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 14:38
    เมื่อไหร่ นายมนัสกับน้องวาดจะได้ลอยกระทงด้วยกันอีกคะ!!!!!!!! ฮือออออออ กลับมาอ่านแล้วใจฟูกว่าเดิมอีกค่ะ!!!!!! Q_Q
    #4,365
    0
  2. #4362 onlyyellow (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 13:30
    ขอบคุณมากเลยนะคะ อ่านแล้วมีความสุขจังเลยค่ะ
    #4,362
    0
  3. #4358 brunette_ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 00:33
    ดีมากกกกกเลยค่ะ สวยงามมากๆ ;_; เเบบมันอบอุ่นใจเเงง
    #4,358
    0
  4. #4343 sprimmm (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 00:09

    ขอบคุณไรท์ที่แต่งเรื่องนี้ออกมานะคะ มันดีมากจริงๆ หายากมากับละครพีเรียดและภาษาสวยขนาดนี้ เราดีใจที่ได้อ่าน เหมือนเราได้หลุดไปอยู่ในเรื่องนี้เลยค่ะ รักทุกตัวละครมากๆ เป็นเรื่องที่เราอินมากๆเรื่องหนึ่งเลยค่ะ

    #4,343
    1
    • #4343-1 sprimmm(จากตอนที่ 19)
      26 เมษายน 2563 / 00:10
      แล้วชอบตรงที่ว่าศักดินามันเป็นแค่อากาศ ก็คือเรื่องจริงที่สุด แค่รักก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วอ่ะ
      #4343-1
  5. #4275 J_Jaakamon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 21:10
    หวานมากๆ สมกับที่ทั้งคู่อดทนฝ่าฟันร่วมกันมา คู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกันจริงๆ
    #4,275
    0
  6. #4219 Solalanp (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 23:06
    น่ารักมากๆเลยค่ะ ถึงแม้ตอนแรกๆจะเศร้าแต่พอหลังๆแล้วหวานมาก กลมกล่อมที่สุด
    #4,219
    0
  7. #4197 SUCHA_ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 17:28
    ศักดินาอากาศ เป็นชื่อเรื่องที่ดีมากๆ ฟิคที่ดีมากๆ รู้สึกปริ่มในหัวใจอย่างบอกไม่ถูกเลยค่ะ การเดินทางของทั้งคู่ช่างแสนยาวนาน ตั้งแต่วัยเด็กจนเคียงคู่กัน ขอให้ทั้งคู่มีความสุขตราบนานเท่านาน ขอบคุณสำหรับผลงานดีๆขนาดนี้ คุณชิววี่เยี่ยมมากๆ เป็นกำลังใจให้เสมอ ขอบคุณค่ะ
    #4,197
    0
  8. #4182 732516 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 10:01
    ขอบคุนสำหรับนิยายดีๆที่อ่านแล้วปริ่มเปรมจิงๆ ภาษาสวยงามมาก ชอบเวลาคู่พระนางคุยกัน ละมุนมาก เรื่องนี้จะยุในใจแน่ๆสวยงามมากๆๆๆขอบคุนอีกครั้งนะคะ
    #4,182
    0
  9. #4170 jaketohack1329 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 10:20

    จบประทับใจ​ น้องท้องคนที่สามมมมม​ ร้องไห้ตั้งแต่ตอนคุยกับพี่ภัทรละ​ ยอ่งอ่านยิ่งปริ่มมมม​ ร้อวไห้ค่ะไรท์​ ซึ้งอ่ะ​ น้องใหญ่นี้เปนพี่ใหญ่ที่มุ้งมิ้งแน่ๆ​ นี้คิดว่าน้องคงเปนกาฬวิฬาร์แน่นแน่ๆๆ​ น้องเล็กคงโตมาปกป้องและคอยสปอยพี่​ เปนอัลฬาไปอี้กกกก​ หวานมากจนตัวเปนสีชมพู​อมฟ้า​พาสเทล​ 55555​ ขอบคุงสำหรับฟิคหวานๆดีๆแบยนี้ค่ะ​ เลิฟฟฟฟ

    #4,170
    0
  10. #4152 pppppp008 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 09:01
    อ่า ซักดินาอากาศหมายถึงแบบนี้นี่เอง เข้าใจแล้วค่ะ 😄
    คุณชิววี่แต่งได้ดีเสมอเลยค่ะ เราตามอ่านตลอดทั้งจอยทั้งเด็กดี คุณเป็นนักเขียนในดวงใจเราเลยนะคะ ❤️ ทุกเรื่องที่คุณชิววี่แต่งสนุกเสมอเลยค่ะ เรื่องกวฬ และเรื่องนี้ก็เหมือนกันค่ะ ไม่ผิดหวังจริงๆ เราสัมผัสได้ว่าคุณชิววี่หาข้อมูลมาเยอะจริงๆก่อนที่จะแต่ง ขอบคุณที่สร้างสรรค์นิยายดีๆให้ได้อ่านนะคะ เราจะรออ่านเรื่องต่อๆๆๆไปด้วยนะคะ

    สุดท้ายนี้จะบอกว่ามีความสุขมากที่ได้อ่าน ได้เห็นทั้งพี่ภัทรและมิ่งขวัญลงเอยกันมันดีมากจริงๆค่ะ ❤️????🏻💕
    #4,152
    0
  11. #4139 Mamoto Tobari (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 18:50
    อิ่มใจ ปริ่มใจ สุดๆเลยยยยฮือออ ความรักของพวกเขาช่างยิ่งใหญ่นัก
    #4,139
    0
  12. #4105 NS0110 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 08:51
    ชอบมากเลย เต็มอิ่มมาก ครบรสจริงๆ ขอบคุณไรท์เตอร์มากๆเลยที่แต่งนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา
    #4,105
    0
  13. #4104 NichaGosantor (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 19:50
    ฮือออชอบพี่ภัทรพูดคะขามากละมุนเหลือเกินพ่อออ​ ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆมาให้ได้อ่านนะคะชอบมากๆๆเลยภาษาสวย​ บรรยายดีบทจะเศร้าก็ทำเอาเราหม่น​ น้ำตาไหลไปด้วยเลยพอเขามีความสุขกันก็หวานละมุนมากๆ​ ชอบความรักของทั้งคู่ที่ไม่ว่าเจอปัญหาอะไรก็ยังฝ่าฟันกันมาได้จนได้รักกัน​ ฮือออเป็นปลื้ม;-;
    #4,104
    0
  14. #4079 om_kanokrat (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 20:06
    เป็นความรักที่สวยงามจริงๆค่ะน่าประทับใจมากกขอบคุณนะคะ
    #4,079
    0
  15. #4068 narakjungloeyka (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 21:17
    คล้ายเรื่องคุณชายปวรรุจ กับท่านหญิงรสาเลย ปกติก็ชอบเรื่องนี้อยู่แล้ว แต่พอมาอ่านแบบอยากให้มีต่อจริงๆเลยค่ะ
    #4,068
    0
  16. #4067 kdn_kangdan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 19:41
    พอจบแล้วใจหายเลย ฮือชอบมากๆชอบทุกเรื่องของคุณชิววี่เลยค่ะ ส่วนพี่ภัทรขยันมากเลยนะคะ เผลอแปปๆลูกคนที่สามแล้ว นอนหลับฝันดีแล้วค่ะ ชีวิตคู่ของพี่ภัทรกับน้องมิ่งและก็เป็นครอบครัวที่มีความสุขตลอดไปนะคะ!!
    #4,067
    0
  17. #4057 polar Co., Ltd. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 18:24

    คุณภัทรพูดคะขาแล้ว ละลายเลย แง้ นี่แวะไปอ่านคุณเพลิงมาก่อน ไม่รู้ว่าตาม Timeline แล้วต้องอ่านอะไรก่อน แต่ก็รู้เรื่องอยู่นะคะ เรื่องนี้เป็นแนวต่างฝ่ายต่างรัก แต่อีกฝ่ายไม่ยอมทำตามหัวใจ ต้องไปตามอ่านเรื่องนายมนัสกับคุณวาดแล้ว ไม่อยากให้ปิด ตุนาหงัน The Series เลยจริง ๆ มันดีมาก ๆ TT


    .. เราชอบคุณจรัญค่ะ 5555555555 ลำโพงโอมเธียร์เตอร์รุ่นเซอร์ราวด์แห่งพระนคร เสียดายคุณจรัญไม่มีคู่ วอนคนเขียนหาคู่ให้คุณจรัญหน่อยค่า

    #4,057
    0
  18. #4045 NoonUtchara (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 11:00
    ชอบมากกกอยากให้ไรท์รวมเล่มเพิ่มตอนพิเศษ
    #4,045
    0
  19. #4042 LaiTimmy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 18:31
    ชอบมากๆเลยค่า😭❤️
    #4,042
    0
  20. #4041 qqaqe (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 13:49
    จบแล้วววว ฮือ ไม่อยากจบเลยค่ะ อยากรอดูการเติบโตของพวกเด็ก ๆ แต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา ขอบคุณคุณชิววี่มาก ๆ นะคะที่แต่งนิยายดี ๆ ให้ได้อ่าน❤️
    #4,041
    0
  21. #4035 'มนุษย์ล่องหน' (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 12:30
    โห​ อ่านถึงคำว่าอวสาน​ คือน้ำตาไหลเลยอ่ะ​ แบบทั้งคู่ผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะแยะเลย​ พูดแล้วก็คิดถึงแล้วเนี่ย555
    #4,035
    0
  22. #4034 นกฟินิกซ์ในตำนาน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 23:11

    เขิลมูกๆๆๆ
    #4,034
    0
  23. #4029 JaiToFu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 05:35

    ยินดีต้อนรับคุณภัทรเข้าสู่สมาคมพ่อบ้านใจกล้านะคะ 5555555 ว่าแล้ววววว ว่าแล้วว่าคุณพ่อจะต้องร้องไห้แน่ๆ เหมือพี่เพลิงเลย 5555 แต่เอ๊ะ ทำไมน้าาา ทำไมมนัสถึงมากับวาดน้าา เกิดอะไรขึ้นน้าา อะไรกันนนนนนนนนนนนนนนนน คุณวาดดดด อะไรกันน คุณวาดต้องชอบมนัสแน่ๆๆ เป็นโซลเมทกันแน่ๆเลยยย

    เห้ยยยยยยยย เด็กที่พี่ภัทรเห็นตอนกำลังจะตายยยย นั้นไงว่าแล้วว่าต้องลูกของพี่ภัทรแน่ๆ โอ้ยยยยย


    จบแล้วหรอเนี้ย งื้อ ไม่อยากให้จบเลย ส่วนตัวแล้วคือชอบศักดินาอากาศมากๆๆๆๆเลยนะ ชอบความที่ท่านมิ่งแบบเป็นคนที่แบบใจเด็ดมากอะ แล้วเป็นคนแบบไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆจริงๆนะ ถ้าท่านมิ่งยอมแพ้ไปตั้งแต่พี่ภัทรไล่นะ คงไม่มีลูกสามจนถึงตอนนี้อะ รู้สึกนับถือใจจริงๆคนๆนี้

    ชอบประโยคจบมากเลยค่ะพี่ชิววี่ ที่ว่าศักดินามันก็เป็นแค่อากาศ ยอมใจยอมแล้วววววว

    สุดท้ายนี่แล้วขอบคุณนะคะขอบคุณพี่ชิววี่ที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมา ขอบคุณที่เราชอบคู่มินฮยอนบินเหมือนกันแล้วก็โพบินมินเหมือนกันด้วย รู้สึกเหมือนถูกหวยเลย 5555555 อีกอย่างคือรักในภาษาของพี่มากๆเลยนะคะ รู้สึกว่าเป็นภาษาที่แบบอ่านได้ง่ายถึงแม้เป็นคำศัพท์ที่ยากแต่ถ้าเราไม่รู้ศัพท์เราก็ยังเข้าใจในบริบทนั้นอะค่ะพี่ ชอบความที่อ่านแล้วเห็นภาพทุกอย่างที่พี่บรรยายออกมา อ่านแล้วอินไปกับตัวละครนั้นจริงๆ ฉากที่พี่ภัทรโดนยิงแล้วท่านมิ่งเหมือนใจสลายอะพี่ ตอนนั้นแบบ อ่านแล้วเหมือนใจสลายไปด้วยเลย ยอมรับตามตรงนะคะว่ามีฉากที่ทำให้เราร้องไห้เลยอะค่ะ แบบน้ำตาคลอแล้วก็ไหลลงมาเลยค่ะ รู้สึกประทับใจมากเลย ขอคารวะเลยค่ะพี่ชิววี่ เออจริงๆแล้วเป็นคนชอบทะเลมากเลยค่ะพี่ เลยแบบยิ่งอยากเข้าไปอยู่ในโลกนั้นจริงๆเลยค่ะ 55555 แล้วแบบยิ่งพี่ภัทรเป็นกลิ่นทะเลนะ อยากร้องไห้อยากเป็นท่านมิ่งอยากได้กลิ่น อยากสัมผัสสสส ฮืออออ 5555 เอ้อ แล้วก็รู้สึกเซอร์ไพร์สหลายๆอย่างในเรื่องมากพี่ แต่เรื่องเซอร์ไพร์สสุดก็คงจะเป็นคู่มนัสกับวาด 55555 ดันชอบคู่เดียวกันไปอีกกก อยากจะทักทวิตเข้าไปพูดคุยเลยค่ะ จริงๆทุกทีเวลาหวีดฟิคจะชอบไปหวีดในทวิตนะคะ แต่การหวีดแบบนั้นมันจะต้องเป็นแบบเรียลไทม์อะค่ะพี่ เลยอยากจะแบบขอโทษที่เพิ่งมาอ่านตอนนี้นะคะ ถ้าคู่มนัสวาดจะไม่พลาดแน่นอนค่า 55555 ขอบคุณนะคะ ขอบคุณจริงๆ ไม่อยากให้อวสานเลยแต่ถ้ามีเริ่มก็ต้องมีจบ น้องเข้าใจค่ะ รักนะคะ รักในฟิคเรื่องนี้ รักภาษา รักตัวละคร รักพี่ชิววี่ ขอบคุณค่ะ

    #4,029
    0
  24. #3997 tAlice (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 21:27
    ชอบประโยคสุดท้ายมาก'ศักดินามันก็เป็นแค่อากาศ' แบบยืนขึ้นปรบมือแล้วซับน้ำตาฮืออออ
    #3,997
    0
  25. #3994 `MACALICO (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 17:07
    กลับมาอ่านอีกครั้งก็ยังชอบเรื่องนี้เหมือนเดิม
    #3,994
    0