[จบ] ศักดินาอากาศ (Omegaverse) | #บินมิน​ #มินฮยอนบิน

ตอนที่ 18 : บทที่ ๑๘ : จันทร์ที่สอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,445
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,247 ครั้ง
    14 เม.ย. 63

บทที่ ๑๘ จันทร์ที่สอง


       บ้านไม้หลังงามตั้งตระหง่านอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากชายหาด บ้านทั้งหลังมีสีขาวล้วนไม่ต่างจากสวนดอกพุดซ้อน ด้านหน้าของบ้านมีไม้ดอกสีขาวถูกปลูกเป็นพุ่มน้อยใหญ่เรียงราย ขนาดของตัวบ้านไม่ได้กว้างขวางโอ่อ่าเหมือนวังที่อยู่ถัดไป หากแต่มีขนาดเหมาะเจาะและให้ความอบอุ่นสำหรับหนึ่งครอบครัว ทั้งหมดนั้นเป็นผลงานการออกแบบขององค์ฯ โชติและคุณชายภาคภูมิสถาปนิกมือทองแห่งยุค ผู้ตั้งใจจะมอบบ้านหลังนี้ให้เป็นของขวัญแต่งงานสำหรับหม่อมหลวงภัทรดนัยและคุณมิ่งขวัญ

ไม่ทันที่กลิ่นสีจะจางไป บรรดาเครื่องเรือนและกล่องใส่ของมากมายก็ถูกขนย้ายมาวางไว้รอบบ้าน ห้องนั้นห้องนี้ถูกเติมเต็มไปด้วยของใช้และของขวัญขึ้นบ้านใหม่ ซึ่งล้วนแล้วแต่ยังไม่ได้ถูกจัดวางให้เรียบร้อย

ทำไมถึงเหนื่อยนักนะ” คุณมิ่งวางกล่องกระดาษลงแล้วถอนหายใจขณะมองไปยังรอบห้อง ดูท่าวันแรกของการย้ายเข้าบ้านใหม่ ทั้งตัวเขาและคุณภัทรคงได้จัดของกันไปอีกหลายต่อหลายวัน ทุกอย่างจึงจะเข้าที่เข้าทาง ถึงทั้งคู่จะมาอยู่หัวหินได้เกือบสัปดาห์แล้ว แต่ทั้งสองก็ต้องอาศัยอยู่ที่วังริมหาดก่อนที่จะได้ฤกษ์ขึ้นบ้านใหม่

ขนของเอา ๆ ประเดี๋ยวก็หน้ามืดหรอกครับ มิ่งไปนั่งเล่นดีกว่าไหม กล่องที่เหลือให้พี่กับคนรับใช้ช่วยกันขนให้ก็ได้” ชายหนุ่มสูงโย่งในเสื้อยืดกางเกงลายพรางกล่าว ขณะยกกล่องสามกล่องในมือ เนื่องจากเป็นทหาร การออกแรงจึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับชายหนุ่ม เห็นใจก็แต่ภรรยาอายุน้อยที่เติบโตอย่างลูกผู้ดี จะหยิบจับอะไร ใคร ๆ ก็เข้ามาช่วยให้วุ่น

แล้วกันพี่ภัทร มิ่งไม่อยากที่จะกินแรงใคร อีกอย่างของพวกนี้ถ้ามิ่งไม่ขนเองก็จะหงุดหงิด” คุณมิ่งทำหน้าเง้างอน จากนั้นจึงเดินไปแบ่งกล่องจากคุณภัทรมาถือเอง “มิ่งกลัวว่าถึงเวลาจะใช้ จะไม่รู้อะไรอยู่ตรงไหนบ้าง”

พี่ไม่อยากให้มิ่งเหนื่อยเลย รู้ไหม” คุณภัทรยิ้มเล็ก ๆ อย่างรู้สึกผิด เขาเดินตรงไปลูบต้นคอที่มีริบบิ้นสีขาวผูกอยู่ของภรรยาอย่างใช้ความคิด

อย่ารู้สึกผิดซีครับ เหนื่อยแค่ไหนก็คุ้ม หากเราได้อยู่ด้วยกัน” คุณมิ่งโผเข้ากอดคุณภัทรเพื่อปลอบใจ ถึงคุณมิ่งจะยังไม่คุ้นชินกับการต้องลงแรงเองในหลาย ๆ อย่าง แต่ก็หาใช่ว่าการที่ไม่มีคำนำหน้าว่า ท่านชายจะรบกวนใจคนตัวขาวแต่อย่างใด ในเมื่อทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่ตัวเขาเลือกเองและมีความสุขกับมัน

ให้พี่ไปขอคนจากวังริมหาดมาอยู่บ้านเราสักคนสองคนดีไหม กว่าโรงเรียนจะเสร็จ มิ่งอยู่บ้านทั้งวันคงเหงาน่าดู โดยเฉพาะตอนพี่ออกไปทำงานที่กองพัน” คุณภัทรเสนอ หลังจากที่เดินตรวจตราบ้านและพบว่าชั้นล่างยังมีห้องว่าง เผื่อไว้ในอนาคตจะเป็นห้องของผู้รับใช้

ไปขอมาก็ไม่ได้ต่างกันนักนี่ครับ ข้าง ๆ นี่ก็วังของเสด็จพ่อ ใช่ว่าบ้านเราจะแยกออกมาไกลเสียหน่อย ดูแล้วหลังนี้น่ะราวกับเป็นตำหนักแยกด้วยซ้ำ เดือนหน้าเสด็จพ่อก็จะทรงย้ายตามมาแล้ว คนรับใช้ที่วังอรุณรัตน์คงตามมากว่าครึ่ง” คุณมิ่งหัวเราะเอ็นดูสามีที่เป็นกังวลว่าตนจะอยู่ไม่ได้ คุณภัทรคงจะห่วงจนลืมไปว่าหากเดินไปจากตัวบ้าน ไม่ถึงสามสิบก้าวก็เป็นอันว่าถึงวังริมหาดขององค์ฯ โชติแล้ว ซึ่งตัววังเองก็มีคนรับใช้นับสิบ อีกทั้งยามรักษาความปลอดภัยที่เดินกันให้ควั่กยามวิกาล

อยากได้ความเป็นส่วนตัวขนาดนั้นเลยหรือเรา” คุณภัทรหัวเราะตอบ แม้ว่าจะห่วงภรรยานักหนา แต่เขาก็เข้าใจหากคุณมิ่งปฏิเสธข้อเสนอ ยิ่งเป็นเด็กหัวนอกอย่างคุณมิ่ง ภรรยาของเขาคงไม่อยากให้ใครมายุ่มย่ามในพื้นที่ส่วนตัวตนนัก

จะว่าไป...ถ้าหากไปขอตันหยงมาอยู่กับมิ่ง พี่ภัทรว่าดีไหมครับ พออยู่ด้วยกันมาก ๆ ก็นึกเอ็นดู อย่างน้อยอยู่บ้านเรา ตันหยงคงสุขสบายมากกว่า มิ่งเองก็อยากสอนหนังสือให้ตันหยงด้วย” คุณมิ่งเอ่ยปากถาม คงเป็นการดีถ้าได้เด็กสักคนมาดูแล

ไม่ได้หรอก บ้านนี้มีเพียงพี่และมิ่ง ตันหยงเองถึงจะยังเด็กแต่ก็เป็น
กาฬวิฬาร์แรกรุ่นแล้ว ให้มาอาศัยร่วมชายคากับอันฬาอย่างพี่นั้นคงไม่งามสักเท่าไหร่” คุณภัทรส่ายหัว ยิ่งในยุคที่อันฬาเป็นใหญ่ สามารถมีคู่ครองกี่คนก็ได้นั้นก็ยิ่งต้องเฝ้าระวัง เขาไม่อยากให้คนรักของเขาต้องมาเสียเกียรติ ถึงแม้ว่าเหตุการณ์ที่เขากลัวจะไม่เกิดขึ้นแต่การกันไว้ก็ย่อมดีกว่าแก้

จริงด้วยซีนะ—” คนตัวขาวว่าพลางคิดตาม แต่แล้วสองสามีภรรยาก็ย่นจมูกอีกครั้ง โดยเฉพาะคุณภัทรที่คล้ายจะได้กลิ่นอันคุ้นเคยบางอย่าง กลิ่นที่ไม่ใช่กลิ่นทะเลของเขาหรือกลิ่นพุดซ้อนจากตัวของมิ่งขวัญ

สวัสดีครับพี่!” เสียงของอันฬาหนุ่มเจ้าของกลิ่นดังขึ้นเรียกความสนใจจากทั้งคุณภัทรและมิ่งขวัญได้เป็นอย่างดี ร้อยตรีดนตร์ในชุดลำลองสบาย ๆ ตะเบ๊ะให้รุ่นพี่ของตนและกล่าวสวัสดีภรรยาของรุ่นพี่ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ท่ามกลางความตกใจของสองสามีภรรยา

ไอ้ดนตร์ ไม่เห็นบอกกันก่อนว่าจะมา” คุณภัทรเอ่ยปากทักทายรุ่นน้องคนสนิท นายทหารหนุ่มยิ้มกว้างอย่างนึกดีใจที่ได้พบหน้าดนตร์ แม้ว่าจะเพิ่งล่ำลากันไปที่พระนครเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ก่อนที่เขาจะย้ายมาอยู่หัวหินถาวร

จริง ๆ แล้วฉันเพิ่งตัดสินใจเมื่อวานซืนน่ะพี่ ทั้งคุยกับท่านผู้พันที่พระนคร ไหนจะขับรถไปบอกข่าวกับพ่อแม่อีก...” นายดนตร์ยกมือขึ้นลูบท้ายทอยแก้เก้อ

ตัดสินใจ…เรื่องอะไรหรือวะ” คุณภัทรถามซักต่อด้วยความใคร่รู้

โถ่ พี่ภัทร มีหม่อมหลวงภัทรดนัยที่ใดก็ต้องมีไอ้ดนตร์ที่นั่นสิ ผมน่ะขอย้ายด่วนตามพี่มาอยู่ที่นี่เชียวนะ นึกว่าจะรู้ใจกันเสียอีก” นายทหารผู้น้องเริ่มตัดพ้อแล้วเข้าไปควงแขนคุณภัทร

คุณมิ่งที่ยืนฟังอยู่ ถึงกับยกมือป้องปากหัวเราะกับท่าทางน่าขันของสามีและร้อยตรีดนตร์ นายทหารทั้งสองดูเข้ากันเหมือนกับเป็นพี่น้องคลานตามกันมาอย่างไรอย่างนั้น

อย่าเซ้าซี้ได้ไหม ขนลุกไปหมด ให้มันแน่เถอะว่าตามกู เอ่อ…ฉันมา” คุณภัทรบ่นอุบแต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตนจะพูดคำหยาบต่อหน้าภรรยา เขาก็เปลี่ยนสรรพนามทันที “ไม่ใช่ว่าเพราะอยากจะเฝ้าดูเด็กกลิ่นส้มโตหรอกนะ”

เด็กที่ไหนกัน ผมไม่ได้สนใจอะไรนักหรอก—”

จริงหรือเปล่าครับคุณดนตร์ ไม่สิ มิ่งต้องเรียกว่า พี่ดนตร์ หรือเปล่านะ” คนตัวขาวเอียงคอถามดนตร์ด้วยใจนึกอยากหยอกรุ่นน้องของสามี สรรพนามเรียกพี่จากปากคุณมิ่งทำเอาดนตร์ถึงกับสะดุ้ง

ตายจริง ไม่บังอาจหรอกกระหม่อม ถึงท่านชายจะลาออกจากฐานันดรแล้วแต่กระหม่อมก็ไม่บังอาจจริง ๆ จะกรุณามากหากท่านชายจะเก็บคำว่าพี่นี้ไว้ให้พี่ภัทรเพียงคนเดียว” ร้อยตรีหนุ่มโอดครวญ “สองสามีภรรยาบ้านนี้นี่อะไรกัน ขี้แกล้งเสียเหลือเกิน”

ดนตร์ ไม่ว่าจะมาเพราะเหตุใดแต่ขอบใจมากนะ” คุณภัทรยกมือขึ้นตบบ่าดนตร์ เขาพยายามสื่อให้รุ่นน้องรู้ว่าเขานั้นรู้สึกอย่างที่พูดจริง ๆ

ล่มหัวจมท้ายกันมาเพียงนี้แล้วนี่หว่า” ดนตร์ยิ้มกว้าง

เอ้า! ไหน ๆ ก็มาแล้ว มาช่วยยกของขึ้นชั้นสองหน่อยซีวะ ภรรยาของฉันจะได้ไปพัก มา ๆ ตามมา ๆ” คุณภัทรออกคำสั่ง ก่อนจะเดินแยกไปขนของจากห้องข้าง ๆ

โถ่ ผมขับรถมาเหนื่อย ๆ ไม่วายจะใช้กันอีกหรือ เห็นแก่ท่านชายหรอกนะ ฉันจะช่วยก็ได้” ดนตร์บ่นไล่หลังคุณภัทร เขาก้มหัวให้กับคุณมิ่งแล้วจึงเดินตามรุ่นพี่ไป

คุณมิ่งมองไล่หลังนายทหารหนุ่มแล้วก็เผลอยิ้มกับตนเอง เขานึกดีใจที่ร้อยตรีดนตร์นั้นตัดสินใจตามมาอยู่ที่หัวหินอีกคน อย่างน้อยคุณภัทรจะได้รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น จริงอยู่ที่การที่พวกเขาย้ายมาหัวหินก็เพราะรู้สึกผูกพันกับอำเภอเล็ก ๆ แห่งนี้ แต่อีกเหตุผลก็คือเพื่อที่จะให้คุณมิ่งได้จัดการโรงเรียนที่จะเปิดสอนในอนาคตอันใกล้ คุณมิ่งจึงรู้สึกขอบคุณและเห็นใจสามีอย่างมากที่ยอมย้ายตามตนมา

คุณมิ่งค่อย ๆ ย่อตัวเพื่อแกะกล่องกระดาษ แต่จู่ ๆ เขาก็รู้สึกตาพร่าคล้ายจะเป็นลมอย่างฉับพลัน ดีที่เขายังพอรู้สึกตัวและพอจะทรงตัวไหว คุณมิ่งจึงพยายามตรงไปนั่งยังโซฟาขนาดกลางที่อยู่กลางห้อง เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามกรอบใบหน้า คิดทบทวนเกี่ยวกับอาการเมื่อครู่ด้วยความประหลาดใจ






คุณภัทรเดินฮัมเพลงหลังจากออกจากห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี เมื่อเดินมาที่ห้องนอนชั้นสองของบ้าน เขากลับไม่เห็นภรรยาของเขา ชายหนุ่มจึงเดินตามกลิ่นของคนรักไปเรื่อย ๆ จึงพบว่าคนตัวขาวกำลังยืนชมท้องฟ้าและท้องทะเลยามค่ำอยู่เงียบ ๆ คนเดียวที่เฉลียงของตัวบ้าน ค่ำนี้ลมทะเลค่อนข้างแรงทีเดียว ส่งผลให้ไหล่ของมิ่งขวัญนั้นสั่นเทิ้มเล็ก ๆ เมื่อเห็นดังนั้น คุณภัทรจึงเดินกลับห้องไปหยิบผ้าห่มจากบนเตียงแล้วเดินตรงไปหาคนรัก

สวมเสื้อบางเช่นนี้ก็หนาวซีครับ คิดอะไรอยู่หรือ” คุณภัทรว่าพลางห่มผ้าห่มให้กับคนรักจากทางด้านหลัง จากนั้นเขาก็สวมกอดคนตัวเล็กกว่าเอาไว้

แค่คิดไปเรื่อยเปื่อยน่ะครับ ทะเลมองจากบ้านเราสวยกว่ามองจากวังริมหาดเสียอีก” คุณมิ่งตอบ เมื่อรู้สึกได้ว่าตนนั้นถูกกอดจากด้านหลัง คนตัวขาวก็เอนตัวไปหาคนที่สวมกอดตนอยู่อย่างเคยชิน

ทะเลมันก็เหมือนเดิมทุกวันนั่นล่ะ ขึ้นอยู่กับมุมมองของคนที่มองว่าให้ค่ากับมันเพียงไหน” นายทหารหนุ่มเอ่ย เขาพูดแล้ววางคางของเขาไว้บนไหล่ของภรรยา

นั่นซีนะครับ แล้วทะเลผืนนี้เล่ายังเหมือนเดิมหรือไม่ พอหลังแต่งงานกันแล้ว เริ่มเบื่อกันบ้างไหม” คุณมิ่งกล่าวยิ้ม ๆ จากนั้นจึงหันไปหาคุณภัทรที่อยู่ด้านหลัง ยกมือเรียวขึ้นสัมผัสใบหน้าของผู้เป็นสามี

ถ้าหากมองมันก็จะเป็นเหมือนเดิมอยู่อย่างนั้นแลครับ แต่หากได้ว่ายลงไปในทะเลก็จะพบว่ามันกว้างใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด เหมือนกับความรักของพี่ที่เพิ่มมากขึ้นทุกวัน” คุณภัทรตอบกลับ จากนั้นชายหนุ่มก็ต้องหลบตาภรรยา เพราะนึกอายกับคำหวานชวนเลี่ยนที่บอกมิ่งขวัญไปเมื่อครู่

พี่ภัทร พูดอะไรออกมาน่ะครับ ฮ่า ๆ” คุณมิ่งหัวเราะ หากเป็นคนอื่นพูดตนคงเบือนหน้าหนี แต่เพราะเป็นคุณภัทรผู้ไม่ช่ำชองเรื่องการเกี้ยวพาราสีใคร จึงทำให้นายทหารตัวโตดูน่าเอ็นดูไปโดยปริยาย

ขำพี่หรือเรา” คุณภัทรแกล้งจั๊กจี้มิ่งขวัญด้วยความมันเขี้ยว มิ่งขวัญคงไม่รู้ว่ายามที่ตนหัวเราะจนตาปิดนั้นน่ารักน่าชังในสายตาของผู้เป็นสามีเพียงไหน

พี่ภัทร! อย่าแกล้งกัน—” ผู้ถูกกระทำร้องพลางยกมือขึ้นกันช่วงเอวของตนเอง คุณมิ่งหัวเราะออกมาเสียงดัง ในขณะที่คุณภัทรเองก็ไม่ได้หยุดแกล้งคนตัวขาวแต่อย่างใด

“…” คุณภัทรค่อย ๆ วางมือขวาลงบนเอวของคนรัก ในขณะที่มือซ้ายของเขาก็เชยคางของคุณมิ่งให้เข้ามาชิดใกล้ ทั้งสองสบตากันเพียงเสี้ยววิคล้ายจะอ่านใจของกันและกันออก ริมฝีปากหนาของชายหนุ่มเผยออกก่อนที่จะลงไปสัมผัสกับกลีบปากคู่สวยของคนรัก

อือ...” คุณมิ่งขานรับรสจูบของคุณภัทรในลำคอ มือเรียวยกขึ้นมาคล้องคอชายผู้เป็นคนรักเอาไว้เพื่อพยุงตัวไม่ให้ล้ม ดวงตาเย่อหยิ่งหลับตาพริ้มปล่อยให้ตัวเองเพลิดเพลินไปกับสัมผัสหวานของคนรัก

มิ่งครับ...คืนนี้พี่ขอ...” คุณภัทรพึมพำขณะจูบ เมื่อใจและกายไม่รักดี มันเริ่มมักมากอยากได้มากกว่าจุมพิต ปากของเขาจำต้องเอ่ยเพื่อขออนุญาตคนรัก แม้ว่าจะไม่ใช่การขอร่วมรักครั้งแรก แต่คุณภัทรเองก็ยังรู้สึกอายที่จะขอทุกครั้งไป

อือ...ทำไม...ทำไมพี่ภัทรถึงเหม็นเขียวล่ะครับ” คุณมิ่งที่เผลอไผลไปกับรสจูบของสามี จู่ ๆ ก็ผละตัวออกเสียอย่างนั้น คนตัวขาวทำจมูกฟึดฟัดด้วยเพราะกลิ่นอันไม่พึงประสงค์จากตัวของคนตรงหน้า

เอ๊ะ แต่พี่อาบน้ำแล้วนะครับ”





ร้อยตรีดนตร์ตบเตียงนอนเตียงใหญ่อย่างพึงพอใจ เพราะบ้านพักทหารที่กองพันหัวหินนั้นยังไม่ได้ทำความสะอาดดี เขาจึงได้สิทธิ์มานอนค้างแรมที่บ้านหาญเดโชแก้ขัดไปก่อน ร้อยตรีหนุ่มเอนตัวลงนอนแล้วมองไปรอบ ๆ ห้อง เขาอด
ชื่นชมการตกแต่งบ้านที่มีรสนิยมของคุณมิ่งไม่ได้ ทั้งเครื่องเรือนสีขาวและสีฟ้าเหมาะกับบ้านริมทะเล ไหนจะเปลือกหอยและภาพวาดสีน้ำมันอีก ในภายภาคหน้าเห็นทีหากเขาจะมีบ้านสักหลังกับภรรยาคงจะต้องปรึกษาท่านชายเสียแล้ว คิดแล้วเขาก็อดยิ้มกับตนเองไม่ได้

ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไรกันวะ” เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นหูดังขึ้น ทำให้ดนตร์ออกจากฝันกลางวันทันที

โถ่เอ๊ย ตกใจหมด ไอ้เราก็นึกว่าโดนผีหลอกเสียแล้ว” ดนตร์บ่นอุบเมื่อเห็นชายผู้เป็นเจ้าของบ้านและรุ่นพี่ของตน ยืนกอดอกอยู่ตรงประตูห้อง

มึงลงไปนอนข้างเตียงไป กูจะนอนบนนั้น” คุณภัทรออกปากสั่งโดยไม่รีรอจากนั้นก็โยนหมอนที่ติดมือมาด้วยลงบนเตียงกลางห้อง

เอ๋...” เมื่อได้ยินและเห็นว่าหน้าตาของรุ่นพี่ดูไม่สบอารมณ์เล็ก ๆ นายทหารชั้นรุ่นน้องก็รีบลงไปนั่งข้างเตียงทันที แต่กระนั้นก็ยังมองหน้าคุณภัทรเป็นเชิงตั้งคำถามว่าเหตุใดเจ้าของบ้านถึงได้ระเห็จมานอนห้องรับรองได้

ไอ้ดนตร์ กลิ่นกูเหม็นเขียวหรือวะ” คุณภัทรสบตากับรุ่นน้องแล้วถาม เพราะเป็นอันฬาด้วยกันก็ย่อมได้กลิ่นขั้วเดียวกันอยู่แล้ว

ก็ปกตินะพี่ กลิ่นทะเล…ถ้าเหม็นก็ต้องเหม็นเค็มสิ ทำไมหรือ” ดนตร์ทำจมูกฟุดฟิดดมไปที่ตัวของรุ่นพี่ แต่แล้วก็โดนผลักศีรษะออก

มิ่งบอกว่ากูตัวเหม็น กูเลยโดนขอให้นอนนอกห้อง…มึงว่ามิ่งเบื่อกูหรือเปล่า” คุณภัทรนอนแผ่ลงบนเตียงแล้วยกมือขึ้นก่ายหน้าผาก นึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่หลังจากที่ภรรยาบอกว่าเขาตัวเหม็น อีกทั้งยังเดินหนีคล้ายรังเกียจเขา นายทหารหนุ่มไม่แน่ใจนักว่าทำไมเหตุการณ์ถึงพลิกผันได้ขนาดนั้น ยิ่งกับเจ้าของกลิ่นดอกพุดซ้อนที่เคยบอกว่าชอบกลิ่นทะเลมากกว่าใคร

อืม ท่านชายก็งามเพียงนั้น มีตัวเลือกในชีวิตมากมาย แต่ก็ทรงเลือกนายทหารต๊อกต๋อยอย่างพี่ ฝ่าบาทคงทรงไตร่ตรองมาดีแล้วล่ะ คงไม่เบื่อง่าย ๆ หรอกมัง โอ๊ย!” ดนตร์ยกมือลูบคาง แต่แล้วก็เกือบร้องออกปากเมื่อโดนสัมผัสหนัก ๆ จากหมอนบนเตียง เหตุเพราะพูดจาไม่เข้าหูรุ่นพี่นัก

ขอบใจมากนะ แทนที่จะพูดให้เบาใจ มึงว่ากูไปที่วังริมหาดขอโทรศัพท์หาไอ้เพลิงดีไหมวะ กูอยากรู้ว่าคุณชายสองเคยเหม็นเขียวมันบ้างไหม” คุณภัทรว่าพลางรับหมอนหนุนคืนจากรุ่นน้อง นึกไปถึงลูกพี่ลูกน้องอีกคนที่พระนคร ผู้ล่วงหน้าแต่งงานไปก่อนเขา ถึงจะดูพึ่งพาไม่ค่อยได้แต่บางทีดั่งเพลิงอาจมีคำแนะนำบางอย่างให้เขา ดีกว่าปล่อยให้ตนเองร้อนใจหาสาเหตุไม่ได้ว่าภรรยาตนเป็นอะไร

นี่มันจะสามทุ่มแล้วนะพี่ เกิดโทรไปพี่เพลิงเขาอยู่กับเมีย ประเดี๋ยวก็โดนด่าเปิงกันหมด เอาไว้ว่ากันวันพรุ่งไม่ดีกว่าหรือ” ดนตร์เสนอ “ไม่แน่ตอนเช้าท่านชายอาจจะเลิกเหม็นพี่แล้วก็ได้”

เออ ก็จริงของมึง เฮ้อ...” นายทหารผู้พี่ถอนหายใจ แต่แล้วก็ต้องหงุดหงิดใจมากขึ้นเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักจากรุ่นน้อง “มีอะไรให้ขำวะ”

พี่รู้ไหม เวลามีเรื่องท่านชายมาเกี่ยวทีไร พี่อยู่ไม่สุขทุกที ทั้งที่ปกติพี่เป็นคนใจเย็นมากนัก” นายดนตร์กล่าวขณะปูที่นอนบนพื้น

คนเรามันก็ย่อมมีใครสักคนที่เป็นข้อยกเว้นซีวะ นอนได้แล้ว” คุณภัทรยิ้ม ต่อให้คุณมิ่งจะก่นด่าหรือรังเกียจเขาเพียงไหน เขาก็ไม่เคยถือโทษโกรธอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย บางทีเหตุการณ์ในวันนี้ อาจจะเป็นบทเรียนบทหนึ่งของการใช้ชีวิตคู่ก็เป็นได้ อันฬาหนุ่มคิดในแง่ดี

 





ณ ห้องทำงานชั้นล่างของตัวบ้าน คุณมิ่งกำลังจัดเรียงหนังสือและตำราเรียนวางบนชั้นวางขนาดใหญ่ ปากรูปสวยพึมพำชื่อตำราเพื่อทวนความจำ แต่แล้วมือเรียวก็ต้องชะงัก เมื่อเพิ่งนึกได้ว่าต้มน้ำกะทิสำหรับทำขนมไว้หลังบ้าน คิดได้ดังนั้นเขาก็รีบวางทุกอย่างในมือ รีบออกจากห้องทำงานตรงไปยังครัวหลังบ้านทันที

โล่งอกไปที” คุณมิ่งถอนหายใจ เมื่อพบว่าน้ำกะทิในหม้อนั้นกำลังเดือดได้ที่ เขาใช้ทัพพีตักน้ำกะทิที่เคี่ยวไว้ขึ้นมาชิมทดสอบ แต่เจ้าของใบหน้าหวานก็ต้องหน้ามุ่ยรีบวางทัพพีทันที เนื่องจากรู้สึกคล้ายกับว่าอยากจะอาเจียนเสียตรงนั้น

คนตัวขาวถอยหลังจากหม้อแล้วหายใจเข้าออกลึก ๆ เขายกมือขึ้นมาปาดเหงื่อที่ผุดอยู่เต็มหน้าผาก คิดทบทวนเกี่ยวกับอาการแปลก ๆ ของตน ตั้งแต่เมื่อคืนที่เหม็นกลิ่นผู้เป็นสามี และอาการดังกล่าวยังลากยาวมาจนถึงปัจจุบัน ส่งผลให้ตอนรุ่งเช้าคุณภัทรต้องออกไปทำงานที่กองพันด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย เนื่องจากคุณมิ่งไม่ยอมให้เข้าใกล้

หรือว่า…” มิ่งขวัญยกมือขึ้นปิดปาก เขามองซ้ายขวา มองหาว่ามีคนรับใช้
จากวังอยู่บริเวณบ้านของตนหรือไม่ แต่ปรากฏว่าตนนั้นไม่เจอใครสักคน เว้นเสียแต่กลิ่นของอันฬาที่คล้ายจะเป็นผู้มาใหม่

สายัณห์สวัสดิ์ครับท่านชาย ไม่ทราบว่าทรงทำอะไรทานหรือกระหม่อม มีอะไรให้กระหม่อมช่วยหรือไม่” นายทหารรุ่นน้องของสามีโผล่หน้ามาทักทายอย่างอารมณ์ดี

อ้าว คุณดนตร์ เราว่าจะทำขนมชั้นกุหลาบน่ะ ว่าแต่นี่เพิ่งบ่ายสามเองไม่ใช่หรือ ทำไมกลับมาเร็วนัก” มิ่งขวัญถาม พลางมองหาผู้เป็นสามีที่ควรจะกลับมาพร้อมกับดนตร์

กระหม่อมได้รับอนุญาตให้กลับมาก่อน บ้านพักทหารที่กองพันทำความสะอาดเสร็จแล้ว จึงต้องรีบมาเก็บข้าวของย้ายไปที่นั่น อ้อ! ส่วนพี่ภัทรนั้นคงกลับตอนโพล้เพล้โน่นเลยน่ะกระหม่อม เห็นตัดพ้อยกใหญ่กลัวกลับเร็วแล้วจะโดนเหม็นเอา” ร้อยตรีดนตร์ตอบ

อย่างนี้นี่เอง...จะว่าไปคุณดนตร์พอทราบไหมว่าโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดอยู่ตรงไหน” มิ่งขวัญลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ออกเดินตรงไปยังห้องรับแขกที่อยู่ถัดไปเพื่อหยิบเสื้อคลุมและกระเป๋าสตางค์

คลับคล้ายคลับคลาว่าจะเป็นโรงพยาบาลเพชรบุรีนะกระหม่อม แต่ก็ต้องขับขึ้นไปราว ๆ หนึ่งชั่วโมงเชียว” ร้อยตรีดนตร์รีบเดินตามอีกฝ่ายทันทีเพื่อให้คำตอบ แม้จะรู้สึกสับสนที่ตนทำตัวเหมือนกับคนรับใช้ของอรุณรัตน์

เช่นนั้นเราขอยืมรถยนต์หน่อยนะ คร้านไปเอาคันที่วังริมหาด ประเดี๋ยวแตกตื่นกันหมด” คุณมิ่งกล่าว ไม่ทันไรคนตัวขาวก็ก้าวยาว ๆ มาถึงรถเก๋งญี่ปุ่นสีฟ้าครามที่จอดอยู่หน้าบ้าน

เอ๊ะ ท่านชายจะเสด็จไปโรงพยาบาลหรือกระหม่อม เกิดอะไรขึ้น” นายทหารหน้าเด็กเอ่ยปากถามด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่วายยื่นกุญแจรถให้กับคุณมิ่งอย่างจำนน นึกเชื่อในคำที่คุณภัทรเคยเล่าให้ฟังว่าท่านชายมิ่งขวัญครั้นพอได้รั้นแล้ว อะไรก็ฉุดไม่อยู่ ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะลาออกจากฐานันดรแล้ว แต่ท่าทางการวางตัวก็ยังดูน่าเกรงขามอยู่ดี

เราเองก็ไม่แน่ใจ แว่นกันแดดนี่เราก็ขอยืมนะ แดดมันร้อนน่ะ” คนตัวขาวรับกุญแจมาจากดนตร์อย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็เปิดประตูด้านคนขับเข้าไปนั่ง หยิบแว่นกันแดดที่วางอยู่ขึ้นมาสวมใส่ทันที

ท่านชายจะทรงขับเองหรือ ให้กระหม่อมขับเองดีกว่ากระหม่อม” ดนตร์เห็นเช่นนั้นก็ยิ่งทวีความเป็นห่วงทั้งมิ่งขวัญและตนเอง รีบเกาะหน้าต่างอาสาขับรถให้อีกฝ่าย “ถนนมันเป็นทางดินแดง กระหม่อมเกรงว่า—”

ถ้าจะไปด้วยก็ขึ้นมานั่งข้างคนขับ เรารีบ” คุณมิ่งเอ็ดเสียงแข็งเพราะเกรงว่าจะไปไม่ทันตรวจ หากตนยังติดตอบคำถามกับดนตร์อยู่เช่นนี้

จะรีบไปเดี๋ยวนี้ล่ะกระหม่อม!”





แสงสีส้มบนท้องฟ้าส่องไปทั่วอาณาบริเวณ เป็นสัญญาณบอกว่ายามค่ำกำลังจะมาเยือน รถเก๋งญี่ปุ่นค่อย ๆ เคลื่อนตัวมาจอดยังบริเวณหน้าบ้านหาญเดโช ชายหนุ่มสูงใหญ่ในชุดลำลองทหารยืนกอดอกมองรถยนต์สีฟ้า ใบหน้าของเขาดูไม่ค่อยสบอารมณ์นัก คุณภัทรมองนาฬิกาข้อมือสลับกับมองไปยังภรรยาและรุ่นน้องของตนที่เพิ่งมาถึงบ้าน

ไปไหนไม่บอกกล่าว ทำแบบนี้พี่เป็นห่วงนะรู้ไหม” คุณภัทรเอ่ยปากทันทีที่คุณมิ่งและดนตร์ลงจากรถ ดวงตาเหยี่ยวของชายหนุ่มไม่ได้ดูโกรธจัดแต่กลับแฝงไปด้วยความร้อนใจและเป็นห่วง

ใจเย็น ๆ นะพี่ พอดีมันฉุกละหุกน่ะจ้ะ” ร้อยตรีดนตร์ยกมือทั้งสองข้างขึ้นปรามรุ่นพี่ของตน แต่เขาไม่อาจคุมสีหน้าไม่ให้ยิ้มกรุ้มกริ่มไปยังคุณภัทรได้

มึงเถอะ ค่ำนี้จะนอนไหนกันแน่ ข้าวของก็ยังไม่เก็บ” นายทหารออกปากบ่น เขารู้ดีว่าที่ภรรยาและรุ่นน้องหายไปนั้นไม่ใช่ความคิดของดนตร์ แต่ดนตร์คงขอติดสอยห้อยตามมิ่งขวัญไปด้วยเพราะเป็นห่วงคุณมิ่ง เขาให้อิสระกับภรรยาเต็มที่ แต่สิ่งที่เขาไม่พอใจคือการจะไปไหน อย่างน้อยก็ควรจะบอกใครสักคนไว้ หาใช่
ปุบปับหายไปจากบ้าน

เช่นนั้นกระหม่อมขอตัวไปเก็บข้าวของก่อนนะกระหม่อม มีอะไรคุยกัน
ดี ๆ เถิดนะ” ดนตร์ยกมือขึ้นลูบท้ายทอยแล้วก้มหัวให้สองสามีภรรยาก่อนที่จะเดินเข้าไปในตัวบ้าน

ว่าอย่างไรกระหม่อม ท่านชายทรงมีความเห็นกับการกระทำของตนเองอย่างไรบ้าง” คุณภัทรพูดเอ็ดคุณมิ่งทันทีที่คล้อยหลังดนตร์ เขาเอียงคอเล็ก ๆ เพื่อคาดคั้นเอาคำตอบจากภรรยา

คนอะไรเวลาโกรธชอบพูดคำราชาศัพท์ พูดคล่องพูดเร็วเสียยิ่งกว่า
ข้าราชบริพารในวัง” คุณมิ่งเบ้หน้า ในเมื่อคุณภัทรเลือกที่จะกระแนะกระแหนมา เขาเองก็พร้อมที่จะพูดกระแนะกระแหนกลับเช่นกัน

ไม่น่ารักเลยนะกระหม่อม ทรงทำผิดก็ต้องยอมรับผิดสิ กระหม่อมเป็นห่วงท่านชายแทบแย่ตอนที่กลับมาแล้วไม่เจอใคร” นายทหารหนุ่มร่ายยาว ใช่ว่าเขาอยากจะตำหนิคุณมิ่ง แต่เพราะเขาไม่อยากที่จะปล่อยผ่าน แม้แต่เรื่องเล็ก ๆ เองก็อาจจะนำไปเป็นปัญหาได้ในอนาคต

พูดเช่นนี้อยากเลิกกับเราหรือ” คุณมิ่งเม้มปากเป็นเส้นตรง ดวงตาฉ่ำน้ำคล้ายว่าจะร้องไห้

กระ…กระหม่อมไม่ได้ต้องการจะเลิก” นายทหารหนุ่มได้ยินดังนั้นถึงกับเบิกตากว้าง เขาไม่อยากจะเชื่อหูกับประโยคดังกล่าวว่าจะออกมาจากปากของภรรยา

คุกเข่าลง!” คุณมิ่งออกคำสั่ง ถึงดวงตาเหยี่ยวของคุณภัทรนั้นจะดูน่ากลัว แต่ดวงตาของคนตัวขาวนั้นก็ฉายแววเอาแต่ใจไม่แพ้กัน

มิ่ง…” คุณภัทรกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขาไม่เข้าใจนักว่าคนที่ควรจะโกรธควรเป็นเขาไม่ใช่หรือ แล้วทำไมถึงกลายเป็นว่าเขาถูกโกรธเอาเสียได้

เราสั่งให้คุกเข่าลงต่อหน้าเรา!” คุณมิ่งออกคำสั่งต่อเนื่อง หน้าตาของคนตัวขาวเอาเรื่องเหมือนตอนวัยรุ่นไม่ผิดเพี้ยน

พี่ไม่ได้หมายความว่าจะเลิกนะครับ” คุณภัทรยอมคุกเข่าลงแต่โดยดี แม้ว่าจะไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการจะทำอะไร

ไม่ยอมให้เลิกหรอก” ผู้เป็นภรรยาตอบขณะมองต่ำไปยังใบหน้าของชายผู้เป็นที่รัก แววตาที่ดูแข็งกร้าวเมื่อครู่กลับอ่อนลง

“…”

พี่ภัทรทำมิ่งท้องแล้วก็ต้องรับผิดชอบสิ” คุณมิ่งหลุดยิ้มแล้วย่อตัวลงกอดสามี ในขณะที่คุณภัทรคล้ายกับว่าหูดับไปแล้ว

จะ...จริงหรือ มิ่งท้องหรือ” คุณภัทรเงยหน้าถามเพื่อความแน่ใจ เขาไม่แน่ใจว่าภรรยาพูดเรื่องจริงหรือหลอกกันแน่

ครับ ลูกมาอยู่กับเราสักพักแล้วครับพี่ภัทร” คนตัวขาวยิ้มตาหยี นึกเอ็นดูสามีที่ตอนนี้ตาโตกว่าปกติ อีกทั้งยังดูมึนงงทำตัวไม่ถูกเฝ้าแต่ถามคำถามเดิมซ้ำ ๆ สามสี่ครั้งจนกว่าจะมั่นใจ

“...”

“...”

ตัวเล็กของพ่อ...” นายทหารหนุ่มว่าพลางเอามือทาบไว้กับหน้าท้องของคนรัก ทั้งรู้สึกตื่นเต้น ตื้นตัน และมีความสุขจนไม่อาจบรรยายออกมาได้ เขาเพิ่งจะเข้าใจเพื่อน ๆ ที่เคยเล่าความรู้สึกตอนจะมีลูกก็วันนี้

พี่ภัทรนี่ขี้เห่อกว่ามิ่งอีกล่ะมังครับ” มิ่งขวัญหัวเราะ

ขอบคุณนะ…” คุณภัทรยิ้มบางแล้วตอบ นายทหารหนุ่มยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่อายใคร “ขอบคุณนะครับ”

“…อย่าร้องไห้ซีครับ” ผู้เป็นภรรยายกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้กับสามีมือเป็นระวิง โดยที่ตนเองนั้นก็ร้องไห้ไม่ต่างกันเพราะในทุกวันของทั้งคู่นั้นเป็นดั่งความฝัน...


ความฝันที่ค่อย ๆ กลายเป็นจริงทีละนิด

 




ณ เวลาดึกสงัด บทเพลง Love me tender กำลังถูกบรรเลงโดยหม่อมหลวงภัทรดนัย เสียงของฟลุตดังกังวานเคล้ากับเสียงคลื่นทะเล เพื่อขับกล่อมให้ผู้ฟังจำนวนสองคนได้นอนหลับสบาย เมื่อบทเพลงจบลงคุณมิ่งก็ส่งยิ้มให้กับสามีในความมืด อาการเหม็นคุณภัทรของเขายังคงมีอยู่ รวมทั้งอาการคลื่นไส้ด้วยเช่นกัน คนตัวขาวกลั้นใจ ยื่นมือเป็นเชิงเรียกให้สามีขึ้นมานอนบนเตียง

ไม่เหม็นพี่หรือเรา” คุณภัทรถามด้วยความเป็นกังวล เพราะอาการแพ้ท้อง
ที่ไม่แน่นอนของภรรยา เขาจึงยอมจำนนระเห็จไปนอนอีกห้องโดยปริยาย

ตอนนี้ไม่เหม็นครับ แต่ต่อไปก็อาจจะเหม็นขึ้นมาอีก” คุณมิ่งพูดเสียงอ่อย เขาเองก็สงสารสามีเหมือนกัน “ดังนั้นพี่ภัทรต้องรีบขึ้นมาแล้วล่ะ”

โล่งใจไปที ว่าแต่ฝีมือพี่ตกหรือเปล่า ว่าจะกล่อมมิ่งกับลูกให้นอนแท้ ๆ” คุณภัทรวางเครื่องดนตรีไว้ข้างหัวเตียงแล้วค่อย ๆ ทิ้งตัวลงนอนข้างคุณมิ่งบนเตียงที่มีหมอนนับสิบ

เล่นเพลงหวานขนาดนี้ คนฟังคงนอนไม่หลับเพราะเขินน่ะซีครับ” ผู้เป็นภรรยาตอบสามี เขาค่อย ๆ ขยับตัวเข้าไปใกล้คุณภัทรเพื่อโอบกอดอีกฝ่ายเอาไว้

มิ่งคิดชื่อลูกไว้หรือยัง” คุณภัทรถามขึ้นทำลายความเงียบ แม้ว่าคุณมิ่งจะเพิ่งตั้งท้องได้ไม่กี่สัปดาห์ และทั้งคู่ต้องเก็บเรื่องนี้เอาไว้ก่อนครบสามเดือนตามความเชื่อโบราณ แต่ถึงกระนั้นชายหนุ่มก็อดที่จะคิดชื่อบุตรคนแรกเอาไว้ไม่ได้

มิ่งเคยอ่านเจอว่าชื่อ จิณณพัต แปลว่าผู้ทำตามระเบียบแบบแผน คิดว่าเหมือนพี่ภัทรอีกทั้งชื่อลงท้ายก็เหมือนพี่ภัทรด้วย แล้วพี่ภัทรล่ะครับมีชื่อในใจหรือยัง”

พี่ชอบชื่อ จันทิมันตุ์ ที่แปลว่าพระจันทร์ แต่หากเป็นหญิงพี่ก็อยากให้ชื่อ จันทิรา” คุณภัทรตอบ เขาวางแขนของเขาแล้วจับให้คนรักนั้นนอนหนุน

พี่ภัทรคิดชื่อเพราะจังครับ เช่นนั้นแล้วคนโตให้เรียกสั้น ๆ ว่า น้องใหญ่ ดีไหม” คุณมิ่งตาเป็นประกาย เมื่อได้ยินชื่อที่คนรักคิดเอาไว้ แต่ก็นึกขันที่ต่างฝ่ายต่างเลือกชื่อที่เกี่ยวข้องกับอีกคนแทน

ดีนะครับ พี่ก็ไม่คิดว่าเราจะมีลูกคนเดียว ใช่ไหมน้องใหญ่ อยากมีน้องไหมลูก” คุณภัทรแกล้งหยอกเย้าภรรยา จากนั้นก็เลื่อนมือไปจับที่หน้าท้องของคุณมิ่งเบา ๆ

ดูพูดเข้า ไม่อายหน่อยหรือ” คนตัวขาวหัวเราะ

ไม่มีอะไรต้องอายนี่ รีบนอนได้แล้วครับคุณแม่ ไม่เช่นนั้นคุณพ่อจะดุนะ”

คุณพ่อก็ลองดุซีครับ” คุณมิ่งแยกเขี้ยวขู่ ว่าที่คุณพ่อคุณแม่หัวเราะให้กัน จากนั้นคุณภัทรจึงก้มลงจูบที่ริมฝีปากภรรยาเบา ๆ ไม่นานคุณมิ่งก็ผล็อยหลับไปในอ้อมกอดของสามีอันเป็นที่รัก ค่ำคืนนี้ ภารกิจกล่อมภรรยาและลูกน้องก็สำเร็จไปอีกหนึ่งวัน


#ศักดินาอากาศ

 

TALK: สวัสดีค่ะ ชิววี่นะคะ

 

สำหรับตอนนี้ทีมบ้านหาญเดโชคงจะมีความสุขนะคะ ในที่สุดบ้านนี้ก็กำลังจะมีหลานเหมือนอีกบ้านเสียที หลังจากที่ฝ่าฟันอะไรกันมาตั้งมากมาย ทั้งคุณภัทรและมิ่งขวัญเองก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับบ้านใหม่ สังคมใหม่ การใช้ชีวิตคู่ และอีกไม่นานหน้าที่ของการเป็นพ่อแม่

 

จะว่านานก็เหมือนนานจะว่าเร็วก็เหมือนเร็ว เผลอไม่นานเรื่องนี้เองก็จะอายุครบสิบเดือนตามมนต์วิฬาร์ไปเหมือนกัน และเช่นเดียวกันค่ะว่าตอนหน้าจะเป็นตอนจบ ซึ่งตามที่เราวางไว้(และหวังให้เป็นเช่นนั้น)คือศักดินาอากาศจะจบก่อนวันปีใหม่ ๒๕๖๑ แน่นอน


ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยรักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ เจอกันตอบอวสานค่ะ
!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.247K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,371 ความคิดเห็น

  1. #4342 sprimmm (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:43

    นี่ชอบความพี่น้องของดนตร์กับภัทรมากอ่ะ และปลื้มปริ่มมากตอนบอกว่าท้องกับพี่ภัทร

    #4,342
    0
  2. #4288 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 16:32
    ชอบชื่อ จิณณพัต ที่มิ่งตั้งมากกว่า แต่เปลี่ยนเป็น จิณณภัทร จะสวยกว่า
    #4,288
    1
    • #4288-1 _chewiestar(จากตอนที่ 18)
      14 ตุลาคม 2562 / 16:59
      ใช่ค่ะ ตอนแรกเราก็คิดว่าจะตั้งว่าจิณณภัทรเหมือนกัน แต่จิณณภัทรไม่มีความหมายน่ะค่ะ 555
      #4288-1
  3. #4223 LovE_TeuKJanG (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 13:18
    คุณภัทรทำไมเป็นคนแบบนี้ เขินไม่หยุดแล้วจ้าาาาา 55555555
    #4,223
    0
  4. #4169 jaketohack1329 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 09:51

    ละลายยยยย

    #4,169
    0
  5. #4138 Mamoto Tobari (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 17:30
    บ้าจริงฉันหุบยิ้มไม่ได้ๆๆๆๆๆๆ><
    #4,138
    0
  6. #4103 NichaGosantor (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 18:57
    กี้ดดดดมีลูกแล้ววว​ เลือกชื่อกันได้เพราะมากๆ​
    #4,103
    0
  7. #4066 kdn_kangdan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 16:25
    5555พี่ภัทรกลัวน้องมิ่ง ตอนบอกให้คุกเข่าขำหนักมาก สงสารว่าที่คุณพ่อ
    #4,066
    0
  8. #4028 JaiToFu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 05:04

    กริ๊ดดด ท่านมิ่งท้องแล้ว ท้องแน่ๆแบบนี้ ท้องชัวร์ป้าบบบ 5555555 พี่ภัทรเหม็นเขียววว พี่ภัทรเหม็นเขียววว ตลกกกกก 555555 คุณชายใจเด็ดนี่ต้องยกให้เขาจริงๆนะท่านมิ่งอะ 55555 โคตรใจเด็ดเลย คิดว่าท้องหรอ เออ ก็ไปตรวจตอนนี้เลย จะขึ้นรถไม่ขึ้น โคตรโหด 5555555555

    #4,028
    0
  9. #3993 `MACALICO (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 17:06

    มีแต่คำว่าน่ารักเต็มไปหมดเลยฮือ
    #3,993
    1
    • #3993-1 'มนุษย์ล่องหน'(จากตอนที่ 18)
      21 มีนาคม 2562 / 19:31
      น้องงงงงงงงงงง​ ซนนะครับ55555555​ พี่ภัทรก็คือแอบกลัวเมียเหมือนกันนะ55555​55555555​
      #3993-1
  10. #3992 chalillxx_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:35
    ขำความพี่ภัทรอะ ก็จะแบบงงว่าแบบเอ๊ะอะไรวะ แต่ก็คือลงไปนั่งแล้ว ชอบน้องมิ่งโหมดนี้มากเลย หอมหัวนะครับ
    #3,992
    0
  11. #3972 ❤배진영 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:03
    ว่าแร้วววว อุกิ้ด!!!!!
    #3,972
    0
  12. #3961 PRISMMIN (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 04:17
    ดีใจ เหมือนเป็นคนข้างบ้าน ฮื่ออออออออ อยากซื้อของรับขวัญหลานจะต้องทำยังไง
    #3,961
    0
  13. #3951 Plai Leslie Plai (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 09:10
    น่ารักกกกกกก
    #3,951
    0
  14. #3947 Wenjunyy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 20:46
    น้องมาเร็วมากเลย แงงงงงง ครอบครัวที่สมบูรณ์
    #3,947
    0
  15. #3943 maybee23 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 14:08
    น้องมิ่งท้องงงง แหมบ้านพี่ภัทรนี่เขาเชื้อแรงกันดีจังเนอะ5555
    #3,943
    0
  16. #3926 e_elaiya2 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 20:08
    ชอบที่ทุกคนยังให้เกียรติมิ่ง เหมือนเดิม แม้จะลาออกจากพระยศแล้ว
    #3,926
    0
  17. #3915 GusWho (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 13:23
    น่ารักกกกกก
    #3,915
    0
  18. #3909 MINUSTWO (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 10:08
    พี่ภัทรดุจริงแต่ก็ยอมน้องมิ่งตลอด ฮือ อออออ น่ารักไปหมด ต้องหาของรับขวัญเจ้าตัวเล็กแล้ว หลงหลานแล้วค่ะ555555
    #3,909
    0
  19. #3906 โพซิตรอน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 07:12
    ครอบครัวมิ่งขวัญกำลังจะสมบูรณ์แบบแล้วนะ จะมีน้องแล้ว เย้
    #3,906
    0
  20. #3886 J.lasa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 17:07
    มีน้องแล้ว เตรียมรับขวัญหลาน ฮื้ออออออ
    #3,886
    0
  21. #3785 ThePeachyDarin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 17:49
    ขออยู่ด้วยได้มั้ย ในฐานะคนสวนก็ได้;-; มิ่งน่ารักจังเลยยย เจ้าสารพัดของกุ๊กกิ๊ก ฮื่อออ.///.
    #3,785
    0
  22. #3784 Maysquidz (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 17:00
    มีความสุขจังเลยค่ะ อุแง้ /-\ ในที่สุดก็มีเจ้าตัวเล็กกันแล้วววว คอนแกรทนะคะคุณพ่อคุณแม่มือใหม่~ เอาจริงๆนี่คือทับใจความสงสัยว่าตัวเองท้องของน้องมิ่งจนขับรถไปรพ.ด้วยตัวเองอะ หนูลูก!!555555555555555 พี่ภัทรก็อบอุ่นละมุนแถมยังยอมน้องทุกอย่างจริงๆ ตลกสุดคือตอนโดนน้องมิ่งแกล้งกับตอนเป็นห่วงแล้วพูดคำราชสศัพท์รัวๆนี่แหละ พ่อคุณ5555555555555555555555555555 ฮื่อ เอ็นดูอะ รอตอนต่อไปนะค้าาา>____<
    #3,784
    0
  23. #3783 LADYGIFTZY (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 14:29
    จริงๆๆ มิ่งขวัญนี่ขี้แกล้งพอตัวเลยนะ *เตรียมรับขวัญหลาน*
    #3,783
    0
  24. วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 08:37

    บ้าเอ้ย หยุดยิ้มไม่ได้
    #3,782
    0
  25. #3781 nymphbp (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 02:38

    ตอนนี้มันมีความสุขมากเลยค่ะน้องมิ่งขี้แกล้งมากๆๆๆๆ ฮือออ

    #3,781
    0