[จบ] ศักดินาอากาศ (Omegaverse) | #บินมิน​ #มินฮยอนบิน

ตอนที่ 14 : บทที่ ๑๔ : แสงเดือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,778
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,684 ครั้ง
    14 เม.ย. 63

บทที่ ๑๔ แสงเดือน

 

บรรยากาศภายในห้องผู้ป่วยยิ่งอึมครึมเข้าไปใหญ่ หลังจากสิ้นคำสารภาพจากคุณชายหมอวัชระ สายตาของทุกคนในห้อง ไม่ว่าจะเป็นผู้หลักผู้ใหญ่หรือเด็ก ๆ ทั้งหมดต่างมองไปยังท่านชายภพสลับกับคุณชายหมอเป็นตาเดียว

คุณภัทรลอบมองไปยังภาพถ่ายเด็กหญิงในมือของนายแพทย์หนุ่ม เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าคุณชายหมอจะมีบุตรที่โตเพียงนี้ และถ้าหากว่าเขาเป็นคนใจร้อนอย่างดั่งเพลิงหรือมนัส เขาคงจะลุกขึ้นต่อยคุณชายหมอเสียสักหมัด ฐานที่ตัดสินใจหมั้นหมายกับท่านชายของเขาทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าตนนั้นมีลูกเมียอยู่แล้ว แต่พอมาคิดทบทวนดูในฐานะที่เป็นบุตรอันฬาคนโตเหมือนกัน คุณภัทรเองก็พอจะเข้าใจได้ว่าคุณชายหมอคงได้รับการสั่งสอน และรับความกดดันมาจากบิดาไม่ต่างกับตน บางทีอาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ เพราะไม่มีใครรู้เลยว่าคุณชายวัชระซ่อนบาดแผลขนาดใหญ่เอาไว้ภายในใจเรื่อยมา

คุณชายหมอแน่ใจนะครับว่าเรื่องนี้ไม่ได้กุขึ้นมาเพื่อช่วยท่านชายและตาภัทร” คุณชายภาคกล่าวเสียงเรียบ แววตาของบิดาเย็นชาเสียจนคุณภัทรปวดใจ เขาลอบเห็นว่าจรัญและดั่งเพลิงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ลอบมองหน้ากันอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง ไม่แปลกที่สองสหายของเขาจะไม่เคยเห็นบิดาของเขาโกรธ อาจเป็นเพราะคุณชายภาคต่อหน้าใครต่อใครก็เป็นเพียงชายดูใจดีคนหนึ่ง

แน่ใจครับคุณชายภาค ผมมีลูกมีเมียอยู่ที่อังกฤษจริง ๆ” คุณชายหมอกล่าวแล้วยิ้มเยาะสมเพช จากนั้นคุณชายหมอก็ก้มลงกราบเท้าของท่านชายภพ พร่ำขอโทษที่ทำให้ผิดหวัง

ฉัน...ฉันไม่เข้าใจ” ท่านชายภพที่ดูเหมือนกำลังเรียบเรียงเรื่องราวอยู่พึมพำ เจ้ากรมศุลกากรยกมือขึ้นนวดขมับตนด้วยความสับสน ดูแล้วท่านชายภพคงตกใจพอควร เมื่อลูกชายคนโตฉีกหน้าตนต่อหน้าผู้ใหญ่หลายคน อีกทั้งยังเป็นผู้ใหญ่ระดับเจ้านายอย่างองค์ฯ โชติเสียด้วย อีกทั้งจู่ ๆ เขาก็มีหลานหน้าฝรั่งโผล่ขึ้นมาอีก ในที่แห่งนี้ คงไม่มีใครปวดใจเท่าท่านชายภพและหม่อมผกาอีกแล้ว

เรื่องนี้ลูกรู้หรือไม่” องค์ฯ โชติตรัสถามท่านชายมิ่งที่นั่งอยู่ข้างคุณภัทร เรื่องดังกล่าวทำเอาคนตัวขาวนั่งตัวแข็งไปเหมือนกัน

มิ่งไม่ทราบมาก่อน...” ท่านชายกล่าวแล้วงับริมฝีปากตนเอง มือเรียวยกขึ้นมาไล่น้ำตาที่นองหน้า เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายขยี้ตาแรงเกินไป คุณภัทรจึงยกมือขึ้นปรามเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะตาแดงช้ำยิ่งกว่าเก่า

หากไม่เกิดเรื่องคุณภัทรขึ้น เช่นนั้นคุณชายก็จะแต่งกับมิ่งขวัญทั้งที่มีลูกเมียแล้วงั้นหรือ” องค์ฯ โชติตรัสถามนายแพทย์หนุ่ม น้ำเสียงของพระองค์ไม่ได้ฟังดูฉุนเฉียวเหมือนกับคุณชายภาค สีพระพักตร์ของพระองค์แสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าทรงผิดหวังในตัวคุณชายหมอ

กระหม่อมยอมรับ กระหม่อมไม่ได้เผื่อใจว่าถ้าคุณภัทรไม่เดินตามหมากของกระหม่อม กระหม่อมจะทำอย่างไร ขอโทษด้วยนะครับคุณภัทร...” คุณชายหมอทูลตอบคำถามขององค์ฯ โชติ แล้วหันมากล่าวกับคุณภัทร ถึงแม้ว่าคุณภัทรจะรู้สึกแย่กับคำว่าหมากบนกระดานของคุณชายหมอ แต่นายทหารหนุ่มก็ยอมรับว่าอีกฝ่ายนั้นอ่านขาดมาแต่ต้นว่าท้ายแล้วเขาจะไม่ยอมปล่อยท่านชายไป และบางทีคุณชายหมออาจจะคิดเรื่องนี้เอาไว้ตั้งแต่วันหมั้นเมื่อสี่ปีก่อนก็เป็นได้

ขายขี้หน้าจริง ๆ แทนที่มีปัญหาจะบอกพ่อแม่ ส่งให้ไปเรียนแต่ก็ดั้นด้นหาเมียฝรั่ง รู้ทั้งรู้ยังปล่อยให้ฉันแบกหน้าไปขอท่านชายกับองค์ฯ โชติอีก” ท่านชายภพว่าพลางจับคอเสื้อของคุณชายหมอ ประโยคเสียดสีเมื่อครู่ฟังดูช่างแสนเจ็บปวด แต่คุณชายหมอกลับส่งยิ้มให้กับบิดา รอยยิ้มที่ทุกคนมองออกว่าเป็นรอยยิ้มที่ไม่มีความสุข พอเห็นเช่นนั้น คุณภัทรก็อดที่จะเห็นใจคุณชายหมอไม่ได้ เพราะคุณชายหมอวัชระมักจะปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้มเศร้า ๆ เสมอ

ผมคงทำตัวดีให้ท่านพ่อไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว ผมเหนื่อยเหลือเกินกับการเป็นลูกที่สมบูรณ์แบบ เป็นที่หนึ่งของท่านพ่อ ขอโทษที่ทำให้ผิดหวังครับ” คุณชายหมอตอบกลับ แม้ว่าจะมีน้ำในดวงตาแต่เขาก็พูดอย่างฉะฉานและคงจะเป็นประโยคที่จริงใจที่สุดของคุณชายหมอ

ชายหนึ่ง!” ท่านชายภพตะเบ็งเสียงด้วยความโกรธ เขายกกระชากคอเสื้อของบุตรชายคนโตขึ้นทันที

พอได้แล้ว! ท่านพ่ออย่าทำพี่ชายหนึ่งเลยนะครับ...ถือว่าสองขอร้อง” ทุกคนหันไปมองยังกาฬวิฬาร์ตาโตที่เข้ามาเกาะแขนท่านชายภพทันที จู่ ๆ คุณชายสองที่นั่งร้องไห้เงียบ ๆ กับสามีก็เอ่ยปากขึ้น

ชายสอง/สอง!” ท่านชายภพและดั่งเพลิงรีบเข้าไปประคองคุณชายสองที่กำลังครรภ์อยู่ทันที เขาทั้งคู่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าเป็นห่วงคุณชายสอง ทว่าคุณชายเจ้าของดวงตาคู่สวยก็หันกลับไปซบหน้ากับไหล่แกร่งของดั่งเพลิงแทนที่จะตรงไปหาบิดา

มันเกิดอะไรขึ้นกับบ้านเรางั้นหรือ ฉันทำอะไรผิดไปหรือ” ท่านชายภพหันไปถามหม่อมผกา เขาไม่เข้าใจว่าทำไมลูกแต่ละคนถึงดูไม่เชื่อใจเขา แม้แต่ลูกคนที่ไว้ใจที่สุดก็ยังมีความลับปิดบัง

ความจริงแล้ว เด็ก ๆ ไม่จำเป็นต้องขอโทษเลยด้วยซ้ำ เรื่องการหมั้นหมาย เราเองก็เห็นดีเห็นชอบกันเอาเอง ไม่ได้ถามพวกเขาเลย คิดดูแล้ว คนที่ควรขอโทษควรจะเป็นพวกเรามากกว่าไม่ใช่หรือ” องค์ฯ โชติพูดเสียงค่อย แล้วจึงย่อตัวลงกอดท่านชายเอาไว้แน่น เมื่อผู้เป็นบิดาโน้มตัวลงกอด ท่านชายก็ตอบรับด้วยการกอดกลับทันที “พ่อขอโทษนะมิ่งขวัญ...”

เสด็จพ่อ...” ท่านชายมิ่งขวัญที่อยู่ในอ้อมกอดของบิดาไม่อาจกลั้นน้ำตาให้ไหลอีกระลอก คุณภัทรลอบยิ้มน้อย ๆ ให้กับคนตัวขาว รู้สึกยินดีที่องค์ฯ โชติทรงไม่ถือโทษโกรธท่านชาย หากเขาเป็นต้นเหตุที่ทำให้พ่อลูกคู่นี้ผิดใจกัน เขาคงจะรู้สึกผิดจนวันตาย

แม่ขอโทษนะชายหนึ่ง อะไรที่แบกเอาไว้ก็เอาลงเถิด” หม่อมผกาเดินไปจับใบหน้าของคุณชายหมอด้วยความเป็นห่วง และคุณชายหมอก็โน้มตัวลงกอดมารดาทันที ทำเอาท่านชายภพยืนนิ่งอย่างใช้ความคิดไปครู่หนึ่ง

พ่อ...พ่อเองก็ขอโทษเหมือนกัน...เรื่องนี้มันพิสูจน์แล้วว่าพ่อเป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่อง ลูกแต่ละคนถึงเป็นเด็กเก็บกดเช่นนี้” ท่านชายภพกล่าว ตัวเขาเองก็เริ่มจะได้สติและเห็นผลของการกระทำของตนเอง ในตอนนี้เขาไม่แม้แต่จะกล้าสบตาลูก ๆ ด้วยซ้ำ

ป๊าผมเคยบอกนะว่าบางทีพ่อแม่ก็ทำผิดพลาดเหมือนกัน อุ่ย...เอ่อ...ถ้าเสียมารยาทก็ต้องขอโทษด้วยครับผม” ดั่งเพลิงกล่าวขึ้นลอย ๆ เพื่อทำลายความเงียบ ก่อนจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

เช่นนั้นแล้ว คุณชายหมอ ฉันขอให้คุณทำสิ่งที่ถูกต้องและควรจะทำได้แล้ว ฉันอนุญาต” องค์ฯ โชติตรัสกับนายแพทย์หนุ่ม

เมื่อคุณชายหมอได้ยินดังนั้น เขาก็หันไปมองหน้าบิดามารดาทันที พอคุณชายหมอเห็นว่าท่านชายภพและหม่อมผกาอนุญาต เขาก็เริ่มย่อตัวลงตรงด้าน
หน้าของท่านชายมิ่งที่นั่งอยู่กับพื้น

ฝ่าบาท ฝ่าบาทจะทรงรับการถอนหมั้นจากกระหม่อมหรือไม่กระหม่อม” คุณชายหมอย่อตัวลงตรงหน้าท่านชายมิ่ง เขาจับมือข้างซ้ายของท่านชายขึ้นมา

ครับพี่ชายหนึ่ง มิ่งหวังว่าพี่ชายหนึ่งจะนำแหวนนี้ไปให้เจ้าของจริง ๆ ของมัน และต่อจากนี้ไป มิ่งขอให้พี่ชายหนึ่งมีความสุขนะครับ” ท่านชายมิ่งขวัญยิ้มบาง ไม่นานแหวนทองคำที่อยู่บนนิ้วนางของท่านชายก็ถูกถอดออก ก่อนที่คนตัวขาวจะส่งมันคืนให้กับนายแพทย์หนุ่ม

“…” คุณภัทรรู้ตัวทันทีว่าตนไม่ใช่คนดีนักและค่อนไปทางเลวด้วยซ้ำ เมื่อเห็นว่าแหวนวงที่สร้างความรำคาญใจเขามาโดยตลอดถูกถอดออก มันก็อดที่จะทำให้นายทหารหนุ่มใจชื้นไม่ได้ จากนี้ไปท่านชายของเขาจะไม่มีเครื่องพันธนาการอีกต่อไป และเขาก็รู้ได้จากความรู้สึกที่โยงถึงกันว่าท่านชายเองก็รู้สึกดีไม่ต่างกับเขา ยิ่งเขาลอบเห็นดั่งเพลิงและจรัญส่งยิ้มมาให้ มันก็ยิ่งตอกย้ำว่าไม่ได้มีเพียงเขาที่ดีใจ

จบเรื่องแล้ว กระหม่อมขอตัวก่อนนะพ่ะย่ะค่ะ” คุณภัทรหันไปมองยังต้นเสียงของบิดา คุณชายภาคยังคงเป็นคนเดียวในห้องที่ดูไม่สบอารมณ์ เขาเลือกที่จะไม่ฟังอะไรจากปากคุณภัทรอีกแล้ว ไม่แม้แต่จะหันกลับมามองลูกชายที่แผลฉีกจนเลือดไหลอยู่กลางห้อง

ภัทร พักผ่อนก่อนนะลูก เรื่องคุณพ่อ แม่จะคุยเอง” คุณหลิวยื่นมือมาลูบศีรษะของคุณภัทร จากนั้นเจ้าหล่อนก็ตามสามีออกไป ท่าทีของมารดายังพอทำให้คุณภัทรรู้สึกดีได้บ้าง แม้ว่าคุณหลิวจะไม่พูดอะไรมาก แต่เพียงแค่มองตา เขาก็รู้ได้ว่ามารดาเข้าใจเขา

ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วซีนะ เทววงศ์ขอรับผิดชอบเรื่องข่าวถอนหมั้นที่จะประกาศลงหน้าหนังสือพิมพ์เอง ท่านชายมิ่ง...อาขอโทษอย่างสุดซึ้งกับเรื่องที่เกิดขึ้น” ท่านชายภพก้มหัวให้กับหม่อมเจ้าที่อายุน้อยกว่าด้วยความรู้สึกผิด ดูท่าแล้วเทววงศ์คงต้องวุ่นกับการจัดการข่าวไปพักใหญ่ ไม่มีใครรู้ว่าจะมีการตีพิมพ์สาเหตุการถอนหมั้นจริง ๆ หรือกุเรื่องขึ้นมาเพื่อรักษาหน้าไปก่อน ทั้งหมดนี้ก็สุดแท้แต่ผู้ใหญ่จะเห็นสมควร

ไม่เป็นไรครับ มิ่งเองก็ขอโทษท่านอาเหมือนกัน” ท่านชายตอบพลางยกมือไหว้ท่านชายภพ

ท่านพ่อครับ ผมพอมีเส้นสายกับสื่ออยู่บ้าง ถ้าหากไม่ว่าอะไร เย็นวันพรุ่งเชิญไปทานอาหารที่บ้านผมนะครับ ไว้เราค่อยว่ากัน” ดั่งเพลิงมองหน้าคุณชายสองแล้วเอ่ยปากกับท่านชายภพและหม่อมผกา ผู้เป็นพ่อตาและแม่ยายตน “เชิญคุณชายหมอและคุณชายสามด้วย ผมและสองมีข่าวดีอีกข่าวจะแจ้งทุกคนครับ”

คุณแน่ใจใช่ไหมว่าจะเป็นเรื่องดี ฉันไม่ชอบการเซอร์ไพรส์แบบฝรั่งหรอกนะ วันนี้มันก็มากพอแล้ว” ท่านชายภพหันไปกล่าวกับดั่งเพลิง

ครับ เราจะช่วยกันแก้ปัญหาเพราะเราเป็นครอบครัวเดียวกันอย่างไรล่ะครับ” ดั่งเพลิงยิ้มกว้าง เขาโอบไหล่ภรรยาเอาไว้แน่น ก่อนจะโดนคุณชายสองแกล้งบีบมือกลับ

เช่นนั้นก็ดี คุณพาชายสองไปพักเถอะ เดินท้องโย้ไปมาคงจะเหนื่อย ส่วนชายหนึ่งเลิกงานแล้วไปพบกับพ่อด้วย กระหม่อมและภรรยาขอตัวก่อนนะพ่ะย่ะค่ะ” ท่านชายภพออกคำสั่งกับบุตรเขยและบุตรชาย จากนั้นจึงหันไปกล่าวขอตัวกับองค์ฯ โชติ ไม่นานสองสามีภรรยาเทววงศ์ก็เดินออกจากห้องไป

คุณภัทรขึ้นไปนอนบนเตียงก่อนดีกว่าครับ เลือดซึมออกมามากขนาดนี้ มีหวังคงได้เย็บแผลกันอีกรอบ” คุณชายหมอหันมากล่าวกับคุณภัทร แววตาคุณชายวัชระดูเหนื่อยอ่อนหลังจากที่เขาสารภาพเรื่องของภรรยาและลูก

ให้...ให้มิ่งช่วยประคองนะ” ท่านชายมิ่งขวัญเมื่อเห็นว่าคุณภัทรยันตัวลุกขึ้นก็ปรี่เข้าไปช่วยประคองทันที

มิ่งขวัญออกมาก่อน ให้เพื่อนคุณภัทรเขาช่วยประคองแทนไม่ดีกว่าหรือ” องค์ฯ โชติตรัสกับพระโอรส

เมื่อได้ยินดังนั้นดั่งเพลิงและจรัญก็รู้หน้าที่ทันที พวกเขาเข้ามาประคองคุณภัทรแทนท่านชายโดยไม่อิดออด ขณะที่คุณภัทรก็ปล่อยให้สหายพยุงตนขึ้นเตียง เขายังคงจ้องมองไปที่องค์ฯ โชติและท่านชายมิ่งตาละห้อย

แม้ว่าท่านชายจะถอนหมั้นแล้ว แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าองค์ฯ โชติจะทรงอนุญาตเรื่องคุณภัทรกับท่านชาย ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าพระองค์จะทรงมีความเห็นเช่นไร

เหนื่อยมามากแล้ว กลับวังไปพักผ่อนก่อนเถิด กลับไปกับพ่อ” องค์ฯ โชติตรัส พระองค์ยกพระหัตถ์ขึ้นลูบศีรษะพระโอรส แววพระเนตรของพระองค์แสดงออกถึงความเหนื่อยล้าจากเรื่องมากมายที่ถาโถมเข้ามาทีเดียว คุณภัทรเข้าใจดีว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะทำใจได้ หากท่านชายจะกลับไปก่อน เขาก็เข้าใจได้ เพราะการที่ท่านชายมาเฝ้าเขาเช้าเย็น ในช่วงที่กำลังจะมีข่าวประกาศถอนหมั้นแพร่ออกไปก็คงไม่งามนัก

แต่...” ท่านชายหันไปเว้าวอนกับบิดา เมื่อได้สบตากับคนตัวขาว คุณภัทรก็ยิ้มบางและส่ายหน้าให้กับความดื้อรั้นของท่านชายทันที

เป็นคำสั่ง ลูกต้องกลับไปก่อน” องค์ฯ โชติทรงย้ำคำตรัสกับท่านชายอีกครั้ง

ไม่ต้องห่วงนะกระหม่อม กระหม่อมจะเวียนมาดูแลไอ้ภัทรสลับกับไอ้
ดนตร์และไอ้เพลิงแทน” จรัญที่เงียบอยู่นานกล่าวเพื่อให้ท่านชายมิ่งได้เบาใจลงบ้าง เพื่อนหน้ากลมของเขายิ้มหน้าแป้นแล้นแล้วตบไหล่ดั่งเพลิงทีสองที

เฮ้ย ไม่ได้ ๆ ฉันต้องดูแลเมี—” ดั่งเพลิงร้องขึ้น แต่เมื่อเห็นว่าคุณชายสองเงยหน้าดุเขา เขาก็ยอมตามใจภรรยา “เอ่อ ประเดี๋ยวกระหม่อมจะดูแลมันเอง...”

รักษาตัวเสียนะคุณภัทร ขอให้หายไว ๆ” องค์ฯ โชติทรงหันมาตรัสกับคุณภัทร ทำเอาทุกคนในห้องหันไปมองพระองค์เป็นตาเดียว

เป็นพระกรุณาพ่ะย่ะค่ะ” คุณภัทรยิ้มบางแล้วยกมือขึ้นไหว้รับคำอวยพร

จากนี้ไปอาขอสั่งห้ามคุณมาเจอกับมิ่งขวัญ...” องค์ฯ โชติกล่าวเสียงดุ คุณภัทรได้ยินเช่นนั้นจึงยิ้มสมเพชให้กับตนเอง


ขนาดดวงจันทร์ไม่มีเจ้าของแล้ว

เขาก็ยังไม่มีแม้สิทธิ์ที่จะครอบครอง


เสด็จพ่อ...” ท่านชายมิ่งพึมพำทั้งน้ำตา

ยังพูดไม่จบ อย่ามาทำหน้าเศร้าเชียว อาจะบอกว่าอย่ามาเจอ จนกว่าคุณภัทรจะจัดการตนเองเรียบร้อย” องค์ฯ โชติแย้มพระโอษฐ์ “ถ้าเรียบร้อยแล้ว อาก็ไม่ว่าถ้าหากจะมาเจอกัน...ขอตัวก่อนล่ะ”

จากนั้นพระองค์ก็ทรงจูงมือท่านชายมิ่งขวัญเสด็จออกไป ทิ้งให้คุณภัทรนั่งตกใจกับคำพูดดังกล่าวอยู่บนเตียง ภายในหัวชายหนุ่มตีความไปต่าง ๆ นานาและเขาไม่อาจหยุดคิดเข้าข้างตัวเอง

หมายความว่าไงวะ ทรงอนุญาตหรือเปล่า...” เมื่อคล้อยหลังองค์ฯ โชติและท่านชายมิ่งขวัญไปแล้ว จรัญก็หันขวับมาถามคุณภัทรและดั่งเพลิงทันที “ใช่ไหมวะไอ้ภัทร”

สองว่าคุณภัทรมีหวังนะครับ พระองค์น่ะพระทัยดีที่สุดแล้ว” คุณชายสองส่งยิ้มให้คุณภัทร กาฬวิฬาร์ที่ปรามบิดาเสียงแข็งเมื่อครู่ ในตอนนี้ได้กลับมาร่าเริงสดใสอีกครั้ง

ใช่ ๆ ไม่เหมือนพ่อคนแถวนี้หรอก ดุเหลือเกิน โอย...พี่พูดจริงนี่” ดั่งเพลิงแสร้งพูดลอย ๆ แต่เขาก็ต้องร้องเสียงหลง เมื่อถูกคุณชายสองบีบแขนเข้าให้ ภาพดังกล่าวทำเอาคุณภัทร จรัญ หรือแม้แต่คุณชายหมอหัวเราะกันครืน

แต่ฉันก็ไม่เข้าใจที่ตรัสให้ไอ้คุณภัทรมันไปจัดการตนเองให้เรียบร้อย หมายความว่าถ้าออกจากโรงพยาบาล มันก็ไปมาหาสู่ท่านชายที่วังได้รึวะ” จรัญยกมือขึ้นเกาหัวแกรก

ไม่ใช่หรอกครับ พระองค์ท่านทรงหมายถึงให้คุณภัทรทำทุกอย่างให้มันถูกต้องตามธรรมเนียม เข้าตามตรอกออกตามประตู” คุณชายหมอเสริม เขาว่าพลางดูอาการของคุณภัทร “คุณภัทรต้องเย็บแผลใหม่นะครับ เช่นนั้นผมขอตัวไปบอกกับหมอเจ้าของไข้ให้ ขอตัวครับ”

ขอบคุณนะครับ” คุณภัทรกล่าวกับคุณชายหมอ ทำให้คุณชายหมอหลุบตาต่ำ นายแพทย์หนุ่มเก็บภรรยาและลูกสาวไว้ในกระเป๋าเสื้อ จากนั้นก็เดินออกจากห้องไป

สบายแล้วไอ้ภัทร ผู้ใหญ่เขาปล่อยแล้วนะเนี่ย” ดั่งเพลิงว่าพลางทิ้งตัวนั่งลงปลายเตียงของคุณภัทร

ยังว่ะ เหลืออีกคนหนึ่ง” คุณภัทรบอกเพื่อน การเข้าตามตรอกออกตามประตูที่คุณชายหมอบอก มันต้องอาศัยความยินยอมจากผู้หลักผู้ใหญ่ ในเมื่อองค์ฯ โชติทรงไม่ว่าอะไรและไม่ถือเรื่องฐานันดร คนที่ยังยึดถืออยู่ก็คงจะมีคนเดียว “พ่อของฉัน”

เฮ้อ ไอ้ภัทรเอ๊ย” จรัญถอนหายใจ นึกสงสารคุณภัทรกับท่านชายที่พบเจอแต่อุปสรรคด้านความรัก

เอ็งจะกลัวอะไรวะ มีไพ่ตายอยู่ในมือ อย่าลืมซีว่าเป็นน้องใคร เป็นหลานใคร” ดั่งเพลิงยิ้มกว้าง เขาว่าพลางเขย่าขาคุณภัทรเรียกสติ

คุณภัทรยิ้มขอบคุณ คำพูดของดั่งเพลิง ทำให้เขานึกออกทันทีว่าเขาก็มีสายเลือดของเกริกวานิชอยู่ครึ่งหนึ่ง สายเลือดที่บิดาของเขาไม่ยอมให้ใช้ประโยชน์จากสกุลนี้เพื่อที่จะยืนด้วยขาของตนเอง







การถอนหมั้นระหว่างนายแพทย์หม่อมราชวงศ์วัชระ เทววงศ์ และหม่อมเจ้ามิ่งขวัญ อรุณรัตน์ โอ้โฮ...หัวข้อข่าวใหญ่หน้าสองเชียวนะพี่” ดนตร์พึมพำขณะนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ที่เพิ่งไปรับมาด้วยความร้อนรน ในขณะที่คุณภัทรเองก็นั่งทานข้าวต้มอยู่บนเตียง ข่าวหัวข้อดังกล่าวเรียกความสนใจกับคุณภัทรได้ดี รวมทั้งมนัสที่นั่งกินผลไม้อยู่ยังถึงกับต้องหันไปมองตาม

ไม่กี่วันหลังจากเกิดเรื่อง การตีพิมพ์เรื่องการถอนหมั้นสายฟ้าแลบระหว่างท่านชายมิ่งขวัญกับคุณชายหมอวัชระก็แพร่ออกไป สิ่งที่คุณภัทรกลัวก็คือกลัวว่าจะมีการสาวความ หาเหตุผลของการเลิกราของทั้งสอง

ไม่ว่าแวดวงสังคมจะตีความกันไปในทิศทางใด หากเป็นเรื่องการเลิกราก็คงจะไม่ใช่เรื่องดี ยิ่งข่าวคาวมากเท่าไหร่ คนก็ยิ่งชอบเท่านั้น คุณภัทรเองก็ไม่รู้ว่าผู้ใหญ่จะตัดสินกันอย่างไรก่อนจะปล่อยข่าว เขาได้แต่หวังว่าดั่งเพลิงจะจัดการให้ได้ตามสัญญา ยิ่งท่านชายของเขาเป็นกาฬวิฬาร์ด้วยแล้ว อย่างไรก็คงเสียหายมาก
กว่า

ช่วงที่คุณภัทรพักฟื้นที่โรงพยาบาล ก่อนเวลาราชการ เขาก็มีดนตร์และจรัญที่เทียวไปเทียวมาเยี่ยมไม่ขาด ขณะที่คุณหลิวจะเข้ามาช่วงเย็นพร้อมกับคุณปริม ดั่งเพลิงและคุณชายสองก็มีแวะเวียนกันมาบ้าง โดยในบางวันเพลิงก็จะเข้ามาพร้อมกับเสมียนส่วนตัวที่ชื่อ วาดฝันส่วนมนัสก็มักจะทำทีพูดว่าแค่ผ่านมา แต่กระนั้นก็ไม่มีแม้แต่เงาท่านชายมิ่งขวัญหรือคุณชายภาคภูมิ

ข่าวได้ลงเนื้อหาอื่นอีกไหม” คุณภัทรถามดนตร์ที่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ สังเกตเห็นว่าคิ้วของนายทหารรุ่นน้องขมวดกันเป็นปม

เขา...เขาว่าเพราะคุณชายหมอมีลูกเมียอยู่แล้วน่ะพี่! เมียเป็นฝรั่งเสียด้วย ผม...ผมพูดไม่ออก” ดนตร์เงยหน้าขึ้นสบตาคุณภัทร ตาของเขาโตเท่าไข่ห่าน ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่อ่านอยู่ สีหน้าตกใจของดนตร์ทำให้คุณภัทรนึกออกว่าวันถอนหมั้นดนตร์ได้กลับไปก่อน

กูเองก็ไม่นึกว่าเทววงศ์จะให้ข่าวตรงไปตรงมาเสียขนาดนี้...” คุณภัทรพยักหน้ารับ เขาตอบรุ่นน้องไปตามตรง ทีแรกเขานึกว่าจะให้ข่าวเรื่องเข้ากันไม่ได้มากกว่า หากข่าวมีเนื้อหาเช่นนี้ นั่นหมายความว่าเทววงศ์คงเตรียมรับมือกับการถูกติฉินนินทาเอาไว้แล้ว ในเรื่องของครอบครัวลับ ๆ ของคุณชายหมอที่นำไปสู่การถอนหมั้น


ราวกับว่าเป็นคุณชายหมอที่ขอยอมรับผิดทั้งหมด


อ่าน ๆ ดูก็สงสารท่านชายนะพี่ ในเนื้อข่าวพูดทำนองว่าต่อให้เป็นกาฬวิฬาร์
เจ้าที่งดงามเพียงไหน ก็ม่ายขันหมากได้เหมือนกัน” นายทหารรุ่นน้องวางหนังสือพิมพ์ลงแล้วถอนหายใจ “ไม่ใช่ความผิดของท่านชายเสียหน่อย”

ใครว่าม่ายขันหมากเล่า” คุณภัทรยิ้ม ก่อนจะตักข้าวต้มทานต่อ ทำเอา
ดนตร์มองมาที่เขาด้วยความสนอกสนใจ

หมายความว่าอย่างไรวะพี่ เอ๊ะ! แต่จะว่าไปถ้าท่านชายไม่มีคู่หมายแล้ว นั่นก็หมายความว่าพี่ภัทรของไอ้ดนตร์ก็...”

มันไม่ง่ายปานนั้นหรอก กาฬวิฬาร์เจ้าออกจะงามปานนี้ หัวกระไดวังอรุณรัตน์คงไม่แห้งแน่” มนัสบิดขี้เกียจ ก่อนจะหยิบปาท่องโก๋ใส่ปาก

เฮ้ย ๆ พี่มนัส...นี่ก็จะไปปีนบันไดวังด้วยรึ ไอ้นิสัยปาดหน้าพี่ภัทรนี่เมื่อไหร่จะเลิกวะ” ดนตร์หันไปบ่นมนัส แม้ช่วงหลังเขาต้องฝึกกับมนัสอย่างใกล้ชิดและพบว่ามนัสก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร แต่หากให้เลือกระหว่างคุณภัทรกับมนัสแล้ว ความภักดีที่ดนตร์มีให้คุณภัทรย่อมมีมากกว่า

ก็ไม่แน่นะ ไอ้คนแถวนี้มันชักช้านี่หว่า” มนัสยักไหล่

มีปากก็พูดไป” คุณภัทรหัวเราะในลำคอ เขาไม่สนใจด้วยซ้ำว่าจะมีอันฬาคนไหนไปเยี่ยมเยียนวังอรุณรัตน์บ้าง เพราะเขามั่นใจในความเด็ดเดี่ยวของท่านชายที่เขาเทิดทูน

สวัสดีครับคุณน้าหลิว/สวัสดีครับ” มนัสและดนตร์พูดขึ้น หลังจากเห็นว่าผู้มาใหม่คือมารดาของคุณภัทร

คุณภัทรยกมือขึ้นไหว้สวัสดีมารดา เขารู้สึกแปลกใจกับชุดที่คุณหลิวสวมใส่ในวันนี้ เพราะเจ้าหล่อนสวมชุดกี่เพ้าสีขาว อีกทั้งยังทาปากแดงจัดอีกต่างหาก ไม่ใช่เรื่องปกติที่มารดาของเขาจะลุกขึ้นมาแต่งตัวเช่นนี้

ออกจากโรงพยาบาลแล้ว เราไปพบกู๋เส็งกันนะตาภัทร” ผู้เป็นแม่ว่าพลางวางกระเป๋าลงที่โต๊ะข้างเตียง






นวล...แสงนวลผ่องงามตา

แสงจันทรา...ส่องเรืองฟากฟ้าไกล

งาม...แสงงามผ่องอำไพ

ย้อมดวงใจ...ให้คงคลั่งไคล้เดือน’


ยามค่ำ ณ สวนโรมันของวังอรุณรัตน์ ปรากฏชายหนุ่มผิวขาวจัด ผู้กำลังขับกล่อมหมู่มวลพืชพรรณในคืนพระจันทร์เต็มดวงด้วยบทเพลงหวาน เสียงบรรเลงจากฟลุตลอยละล่องไปในอากาศ กังวานสอดคล้องไปกับเสียงของเหล่าแมลงในสวน แสงจากเครื่องดนตรีทำจากเงินสะท้อนวิบวับจนเห็นได้แต่ไกล

แรงลมยามค่ำทำให้ตุ๊กตาหมีล้มตกลงจากม้านั่งในสวน เมื่อเห็นดังนั้นท่านชายมิ่งขวัญก็หยุดเล่นดนตรีแล้วจับพวกมันขึ้นมาถือไว้ในอ้อมกอด ใบหน้าหวานดอมดมกลิ่นทะเลจากตุ๊กตา เงยหน้ามองไปยังดวงจันทร์สีนวลบนท้องฟ้าก่อนลอบถอนหายใจ

ตั้งแต่กลับมาที่วังอรุณรัตน์ตนก็ไม่ได้ออกไปไหนอีกเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข้างนอกเป็นอย่างไรบ้าง เนื่องจากพระบิดาให้เขางดอ่านข่าวสารสักพัก แต่กระนั้นเขาก็พอรู้มาบ้างว่ามีอันฬาหลายคนมาขอเข้าเฝ้า ซึ่งตนก็หาได้สนใจไม่


เดือน...แสงเดือนผ่องวันเพ็ญ

แสงจันทร์เพ็ญ...เด่นงามใดจะเหมือน

โฉมงามเทียบ เปรียบเดือนแสงงาม’


เสียงฟลุตดังขึ้นจากที่ใดที่หนึ่งในสวน ท่านชายมิ่งพอได้ยินดังนั้นจึงหันไปหาต้นเสียงด้วยความสงสัย มือขาวจับตุ๊กตาหมีขึ้นมาดมอีกครั้งให้แน่ใจ เพราะเขารู้สึกได้ว่ากลิ่นทะเลจากคุณมนตรีดูท่าจะแรงกว่าทุกวัน แอบหวังในใจว่าในค่ำนี้ ตนจะโชคดีได้เจอเจ้าของกลิ่นทะเลเหมือนดั่งคืนนั้นที่หัวหิน

เนื้อเพลงบอกว่า แสงจันทร์เพ็ญ เด่นงามใดจะเหมือน โฉมงามเทียบ เปรียบเดือนแสงงาม สงสัยจะไม่จริงเสียแล้ว” เสียงทุ้มต่ำของผู้มาใหม่ดังขึ้น แม้ว่าใบหน้าของชายหนุ่มจะซีดเซียวเพราะอาการบาดเจ็บ แต่ก็ไม่ถึงกับทำให้หม่อมหลวง
ภัทรดนัยดูดีน้อยลง

พี่ภัทร...ทำไมถึงคิดเช่นนั้นล่ะ” ท่านชายยิ้มน้อย ๆ และถามกลับไป ถึงจะแปลกใจที่เห็นอีกฝ่ายอยู่ที่นี่

เพราะกระหม่อมคิดว่าฝ่าบาทนั้นงามเหมือนดวงจันทร์มาโดยตลอด แต่เพ่งพินิจดูแล้ว ฝ่าบาทของกระหม่อมทรงมีสิริโฉมงามยิ่งกว่า” นายทหารหนุ่มพูดคำหวาน แต่แทนที่คนถูกชมจะแสดงอาการขวยเขิน มันกลับเป็นตัวเขาเองที่เก็บอาการเขินคนรักไม่อยู่

ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ” คนตัวขาวว่าพลางวางตุ๊กตาไว้ที่เดิม ก่อนเดินเข้าไปใกล้คุณภัทร ดวงตาของเขาแสดงออกว่าไม่ได้เกรงกลัวนายทหารหนุ่มแต่อย่างใด

กระหม่อมเคยทูลฝ่าบาทไปแล้วว่าหากคิดถึงกระหม่อม เพียงฝ่าบาทเป่าฟลุต กระหม่อมก็จะมาหา” หม่อมหลวงหนุ่มยิ้มบาง ดวงตาเหยี่ยวของเขา
จับจ้องไปยังใบหน้าหวานของอีกฝ่าย

“…”

พี่รู้ดีว่าตัวพี่นั้นผิดสัญญามาโดยตลอด ทั้งเรื่องฟลุตนี่ ทั้งเรื่องปฏิเสธมิ่ง ไหนจะเรื่องสัญญาว่าจะเป็นผู้นำขบวนเพื่อที่จะได้คู่ควรกับมิ่ง...” คุณภัทรถือวิสาสะยกมือขึ้นมากุมมือของท่านชายที่เขาเทิดทูน “พี่ขอโทษ”

ไม่เป็นไรเลย ไม่ต้องขอโทษ” ท่านชายยิ้มบาง เขายกมืออีกข้างมาวางทับมือของคุณภัทรเอาไว้ ตลอดเวลาเขาไม่ได้ถือโทษโกรธคนตรงหน้าเลย กลับเป็นฝ่ายรู้สึกผิดมากกว่าที่ต้องลากคุณภัทรเข้ามาในวังวนที่แทบไม่มีทางออกและเกิดเรื่องวุ่นวายไปหมด เพียงเพราะเขาเอาความสุขของตนเป็นที่ตั้ง

เรื่องที่เกิดขึ้น...มันทำให้พี่รู้ว่าความตายมันอยู่ใกล้เหลือเกิน...มิ่งไม่ควรรออีกต่อไปแล้ว” เสียงทุ้มต่ำของคุณภัทรยังคงร่ายยาวต่อไป “มิ่งควรได้รับอะไรที่เหมาะสมคู่ควร...”

พี่ภัทร...พี่ภัทรหมายความว่าอย่างไรครับ” ท่านชายถามกลับไปด้วยความฉงนใจ ไม่เข้าใจนักว่าอีกฝ่ายจะสื่ออะไรกันแน่ เขาคิดไปไกลว่าคราวนี้คุณภัทรจะมาเพื่อบอกลา

พี่คิดมาเสมอว่าพี่มันใฝ่สูง ระหว่างเรามันมีฐานันดรขวางอยู่ แต่มิ่งก็ทำให้พี่ได้รู้ว่าทุกอย่างมันเป็นไปได้ มิ่งรักพี่...รักยิ่งกว่าที่พี่รักตัวพี่เองด้วยซ้ำ ตอนนี้ความพยายามของมิ่งเป็นผลให้ผู้ใหญ่รับทราบแล้ว พระองค์ฯ โชติเองก็ทรงยินดี” คุณภัทรว่าพลางหยิบสิ่งของบางอย่างในเสื้อออกมา เป็นกล่องเล็ก ๆ สีแดงจัดหุ้มด้วยผ้ากำมะหยี่ “ตอนนี้เหลือเพียงมิ่ง...”

“…” แววตาของท่านชายมิ่งขวัญวูบไหวเปี่ยมไปด้วยความรู้สึก เขาทั้งสับสนทั้งตกใจและซาบซึ้ง

ได้โปรดรับคำขอแต่งงานจากพี่ด้วยนะครับ” คุณภัทรกล่าวเสียงสั่น เขาเปิดกล่องกำมะหยี่ออก เผยให้เห็นแหวนทองคำขาวข้างใน ยอดของแหวนเป็นเพชรเม็ดเล็กที่ถูกประดับเอาไว้ แสงของเครื่องประดับดังกล่าวส่องแสงสะท้อนระยิบระยับในยามค่ำคืน

ฮะ...คะ...ครับ แต่งครับ” ท่านชายยิ้มกว้างทั้งน้ำตา เขาร้องไห้เพราะความสุขมันล้นท่วมออกมาจากใจ ไม่คาดคิดว่าภาพตรงหน้าจะเป็นเรื่องจริง

เมื่อได้รับคำตอบ คุณภัทรจึงจับมือข้างซ้ายของคนตัวขาวขึ้นเพื่อสวมแหวน ท่านชายมิ่งไม่แน่ใจว่ามือของตนหรือคุณภัทรที่สั่นไปมากกว่ากัน

เมื่อคุณภัทรสวมแหวนให้กับตนเสร็จแล้ว เขาก็ยกมือขึ้นมาลูบศีรษะของท่านชายอย่างอ่อนโยน พอท่านชายได้มองหน้าคุณภัทรชัด ๆ กอปรกับแสงจันทร์ที่ส่องลงมา ท่านชายจึงได้เห็นว่าคุณภัทรก็ร้องไห้อยู่ไม่ต่างกัน คนตัวเตี้ยกว่าหัวเราะเล็ก ๆ ก่อนจะยกมือข้างที่มีแหวนเพชรสวมอยู่เช็ดน้ำตาให้กับคู่หมั้นของตนเอง

ไม่ร้องนะครั— เอ๊ะ!” ท่านชายยังพูดไม่ทันจบคุณภัทรก็อุ้มตนขึ้นด้วยแขนทั้งสองข้างแล้วโยกไปมา คนตัวขาวที่อยู่ในความตกใจเอื้อมมือไปคล้องคอนายทหารหนุ่มเป็นระวิง

ท่านชายของกระหม่อม...” คุณภัทรยิ้มหวานแล้วจึงโน้มหน้าเข้าไปใกล้ท่านชายมิ่งขวัญ ริมฝีปากหนาประทับที่ริมฝีปากกระจับของท่านชาย

“...พี่ภัทร” คนตัวขาวหลับตาพริ้มอย่างรู้งาน ก่อนที่จะหน้าขึ้นสีจัดเพราะรู้สึกได้ถึงสัมผัสจากลิ้นของคุณภัทรที่เข้ามาทักทาย ทั้งสองแลกจูบรสหวานกันไปมา จูบที่ไม่ได้บดเบียดจนน่ากลัวแต่กลับหยอกล้อไปด้วยความรักที่มอบให้แก่กัน


ค่ำนี้ดอกพุดซ้อนก็ร่วงหล่นลงบนผืนทะเล

 

#ศักดินาอากาศ

 

TALK: สวัสดีค่ะ ชิววี่นะคะ 

เราจะทำตามสัญญาขอเวลาอีกไม่นาน.. ไม่ใช่แล้ว ในที่สุดกก็เลิกใจร้ายกับคุณภัทรแล้วค่ะ (ฮา) อย่างน้อยก็นิดนึงเนอะ 


ในบทนี้ช่วงต้นเราจะได้เห็นความสัมพันธ์ของคนในครอบครัวค่ะ อย่างที่องค์ฯ โชติตรัสเลย บางทีคนที่ควรขอโทษอาจไม่ใช่ลูก ๆ ด้วยซ้ำ ในเมื่อคนที่จับเด็ก ๆ มั่นหมายก็พวกผู้ใหญ่นี่นา ใช่ว่าผู้ใหญ่จะทำผิดไม่ได้เสียหน่อย และผู้ใหญ่ที่ดีก็คือคนที่จะกล้ายอมรับผิด และแสดงให้เห็นว่าการขอโทษก่อนไม่ใช่เรื่องแย่นะคะ 


อีกทั้งความเป็นครอบครัวของดั่งเพลิงและคุณภัทรด้วย คุณภัทรเองก็ถือว่าเป็นหลานของเกริกวานิชคนหนึ่งเหมือนกัน มีหรือดั่งเพลิงและเจ้าสัวจะนิ่งนอนใจ ถึงแม้ว่าคุณชายภาคจะไม่เห็นด้วยนัก แต่หม่าม๊าหัวสมัยใหม่อย่างคุณหลิวนั้้นย่อมช่วยลูกตัวเองเต็มทีแน่นอน ในส่วนขององค์ฯ โชติเอง ก็ไม่ได้นึกรังเกียจอะไรคุณภัทรเลย สังเกตในบทแรก ๆ นะคะ ว่าทรงอนุญาตให้คุณภัทรเรียก อา ด้วยซ้ำ เพียงแต่ว่าในตอนนั้นไม่ทรงทราบว่าน้องมิ่งเริ่มมีใจกับคุณภัทร และเพื่อลูก พระองค์ทรงทำให้ได้เสมอค่ะ 


สำหรับตอนนี้คงทำให้แม่ ๆ พี่ภัทรและน้องมิ่งใจชิ้นขึ้นได้นะคะ บอกเลยถ้าคราวได้หวานคงหวานหยดย้อยไปเลยสำหรับคู่นี้ ฮ่า ๆ ขอบคุณมากค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.684K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,371 ความคิดเห็น

  1. #4338 sprimmm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 18:24

    แต่ที่คุณชายหมอทำก็ไม่น่ารักเท่าไรเลยนะ เหมือนโยนให้พี่ภัทรทำเพื่อตัวเองและเพื่อตัวคุณชายหมอทางอ้อมอ่ะ แง้ องค์โชติช่างแสนดีอะไรอย่างนี้ และที่สำคัญฮือแต่งงานกันแล้วววววว ดีใจมากเลย

    #4,338
    0
  2. #4273 J_Jaakamon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 12:23
    หวานมากๆเลยค่ะ ชอบตอนที่บอกว่าน้องเป่าฟลุตคนพี่จะมาหา พี่ภัทรทำได้แล้วนะ
    #4,273
    0
  3. #4213 Solalanp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 00:45
    หวานแล้ววว ดีใจมากๆจะได้แต่งงานแล้ว สมหวังซักทีเน้อ
    #4,213
    0
  4. #4194 SUCHA_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 16:07
    ท่านชายโชคดีจริงๆนะที่มีองค์โชติ เข้าใจท่านชายทุกอย่าง ให้ทุกอย่างที่ท่านชายต้องการ ไม่แปลกใจเลยที่ท่านชายโตมาได้อย่างดี มีครอบครัวที่ดี เลี้ยงดูด้วยรักอย่างดี ถึงคราวมีความสุขจริงๆแล้วนะ
    #4,194
    0
  5. #4165 jaketohack1329 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 00:53

    พี่ฟามสุขจังเลยเว้ยในที่สุดเขาก็ได้สมหวังกันแล้ววววววว​ ท่านพ่อคือคนที่รักและเข้าใจท่านชาบที่สุดรองมาจากพี่ภัทร​ ร้อวไห้จัดๆๆๆๆ​ สงสารน้องมิ่งมากกก​ ใจจะขาด

    #4,165
    0
  6. #4126 gabriel.la(: (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 08:34
    องค์ฯโชติใจดีมากจริงๆ ได้แต่งงานแล้วโฮรรรรรดีใจมากกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้
    #4,126
    0
  7. #4098 NichaGosantor (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 21:14
    ฮือออออออมันดีที่สุดเลยเว้ยแกTT ดีใจมากในที่สุดทั้ง2คนก็ได้รักกันเนอะ​
    #4,098
    0
  8. #4089 N0ii2d (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 15:47
    ฮืออออออ สักที น้ามตาแห่งฟามยินดี กรี๊ด
    #4,089
    0
  9. #4076 om_kanokrat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 16:23
    โอ้ยยคำพูดคำจาหน้าร้อนไปหมดด
    #4,076
    0
  10. #4063 kdn_kangdan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 12:41
    กรี้ด!!!เค้าจะสวมแหวนกันแล้วค่ะ!!! ฮือคู่นี้คงต้องหวานมากๆแน่ แงงงงรอดูตอนที่พวกเค้าจะได้อยู่ด้วยกันแล้ว มีฟามสุขเว่อออ
    #4,063
    0
  11. #4039 Momojang12 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 11:16
    ในเรื่องนี้ประทับใจความรัก และความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูก ขององโชติ และ ท่านชายมิ่งมา การเฝ้าทนุถนอม ให้กำลังใจลูก รับฟังปัญหา ของลูก และให้ตัดสินใจด้วยตนเอง
    #4,039
    0
  12. #4030 'มนุษย์ล่องหน' (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 22:04
    โหยย​ เป็นจูบที่ละมุนมากก​ กรี้ดดเขินนน
    #4,030
    0
  13. #4024 JaiToFu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 03:49

    พี่เพลิง เหมือนกวนตืนอะ 5555555555 เครียดๆอยู่หลุดขำเลยอะพี่เอ้ยยยยย กริ๊ดดดด พี่ภัทรรรร พี่ภัทรมีหวังนะคะ พี่ภัทรรรรรรรรร ดีใจด้วยนะพี่ ฮื้ออออออ ยอมใจแล้ว มาหาท่านมิ่งถึงวังเลยหรือพี่ ห้ะ... ห้ะ! กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด พี่ภัทรขอน้องแต่งงาน กริ๊ดดด อะไรกันเนี้ยยยยย โฮกกก สมหวังสักทีนะพี่ภัทรกับท่านมิ่ง อยากเห็นสองคนนี้มีความสุขแบบไม่ต้องปิดอะไรแล้ว ฮื้อออออ รอเลยค่ะ รอความหวานหยดย้อยนี้ สาดมาเลยค่ะ สาดมาเต็มๆ T__T

    #4,024
    0
  14. #3670 MacaronHunHan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 01:06
    ดีต่อใจเหลือเกินนน
    #3,670
    0
  15. #3655 PP_ELF (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 22:16
    กรี้ดดดดดดฟสฟวงหงหงฟงฟฟง ในที่สุดดดด ฮื้อออดีใจจังเลยค่าาาาา
    #3,655
    0
  16. #3615 Aommma16 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 14:02
    ฮือดีใจมากๆ ในที่สุด ตอนที่ชายหนึ่งโดนดุ จนไม่ไหวแล้วคือแบบโฮรววววะพี่ชายหนึ่งงงงง ใจชื้นแล้วววว
    #3,615
    0
  17. #3597 a2m-sugus (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 22:25
    โอ้ยยย....ดีใจมากกก ในที่สุดอ่ะเนอะ อยากจุดพลุฉลองมากกก
    #3,597
    0
  18. #3578 jauniky (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 14:17
    ปิดซอยเลี้ยงงงง แงงงง
    #3,578
    0
  19. #3411 kkxnthq (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 10:51
    ในที่สุด!!!!!! หลังจากนี้ตะรออ่านความหวานมดตอมของคู่นี้เลยค่ะ ภาวนาให้บ้านพี่ภัทรดีกัน เข้าใจกันสักที
    #3,411
    0
  20. #3397 maybee23 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 10:20
    โอ้ยยย จะได้แต่งงานกันเสียที พี่ภัทรใช้เวลาได้สิ้นเปลืองมากกกก รอกว่าน้องมิ่งจะโต รอน้องกลับจากเรียนต่อ รอกว่าจะเลิกเหล้าได้ ไหนยังจะรอกว่าจะออกโรงพยาบาลอีก ต่อไปก็ไม่ต้องรอแล้วสินะ ได้โอบไหล่น้องมิ่งอย่างออกหน้าออกตาแล้ววววว5555555555
    #3,397
    0
  21. #3334 Jolly CCP (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:15
    ในที่สุดคู่นี้ก็ฝ่าฟันไปได้สักที หลังจากนี้คงจะเริ่มหวานแบบนอนสต็อป ชอบองค์โชติมากเลยค่ะ ตอนที่บอกว่าเรื่องนี้พ่อกับแม่เป็นฝ่ายผิดแล้วแบบ โหห คุณพ่อตัวอย่าง รักเลย
    #3,334
    0
  22. #3134 YKHBKL (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 21:19
    ฮรืออออ ร้องไห้แล้ว เขาจะได้มีความสุขกันสักที ดีใจกับทั้งคู่มากๆ ละชอบที่ได้เห็นความสัมพันธ์ของคุณภัทรกับเพื่อนๆละก็ฝั่งเกริกวานิชด้วย แบบต่อให้คุณภัทรจะไม่มีพ่อคอยสนับสนุนแต่ทางเกริกวานิชก็ยังคอยหนุนหลังอยู่เสมอในฐานะหลานคนนึง ฮรืออออ ชอบความพี่น้องของดั่งเพลิงกับคุณภัทรด้วย น่ารักมากๆๆTT อยากเห็นตอนเขาพาลูกๆจัดทริปไปเที่ยวด้วยกันสองครอบครัวเลยค่ะ หวังว่าจะมีโอกาสได้เห็นนะคะ ในสเปก็ได้ คาดหวังงง~
    #3,134
    1
    • #3134-1 rangonnacrazynow(จากตอนที่ 14)
      18 ตุลาคม 2561 / 00:35
      ร้องไห้อีกแล้วค่า ฮือออออออ ในที่สุดหลังจากฝ่าฟันกันมานานโชคชะตาก็เลิกใจร้ายกับทั้งสองคนแล้ว ดีใจกับทั้งคู่ด้วยจริงๆ ซีนขอแต่งงานเขินเหมือนโดนขอเองเลยค่ะ5555555555 ชอบองค์โชติกับคุณหลิวมากเลยค่ะ พ่อแม่ดีเด่นแห่งพระนครT-T ขอบคุณคุณเพลิงกับเจ้าสัวด้วย ถึงคุณชายภาคจะเดินจากไปในวันที่คุณภัทรต้องการแต่ยังมีเกริกวานิชช่วยหนุนหลังอยู่เนอะ เห้อ โล่งแล้วค่ะแงงงงง
      #3134-1
  23. #3121 _Honey_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 11:21
    ผ่านช่วงมรสุมไปสักทีนะ โล่งใจ องค์โชตินี่ทำใจหายไปแป๊บนึงเลยนะคะท่าน
    #3,121
    0
  24. #3088 kk lovely (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 23:04
    ดีใจมากที่ได้รักกันแบบเปิดเผยได้สักที ตอนที่ดั่งเพลิงพูดว่าพี่ภัทรเป็นลูกหลานใครคือรู้สึกเลยว่าครอบครัวมันดีแบบนี้เองสินะ แต่เอ็นดูน้องมิ่งมากๆพกตุ๊กตามาด้วยตลอด แงงงงน่ารักมากๆ
    #3,088
    0
  25. #2912 mayxpcrm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 18:06
    ตอนนี้เป็นตอนที่แบบอิ่มเอมมาก ใจฟูสุดๆเอาจริงๆคือเกือบจะเทเรื่องนี้แล้วมันหน่วงมากเลยตอนก่อนๆ แต่ตอนนี้เค้ารักกันหนูก็ดีจัย
    #2,912
    0