[จบ] ศักดินาอากาศ (Omegaverse) | #บินมิน​ #มินฮยอนบิน

ตอนที่ 11 : บทที่ ๑๑ : อาทิตย์อับแสง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,394 ครั้ง
    14 เม.ย. 63

บทที่ ๑๑ อาทิตย์อับแสง


เมื่อถึงเวลาของงานเย็น บริเวณหน้าบ้านเกริกวานิชเพลานี้แปลกไปถนัดตา สวนสีเขียวขนาดใหญ่ถูกเนรมิตเป็นสวนสไตล์โรมันตามประสงค์ของเจ้าบ่าว โคมไฟระย้าถูกตกแต่งระหว่างไม้ใหญ่ต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่ง ไฟตกแต่งส่องแสงสว่างไสวไม่แพ้ถนนราชดำเนินยามค่ำ รูปปั้นเทพและเทพธิดากรีกอันถูกนำมาจัดวางไว้ในแต่ละจุด กอปรกับดอกไม้สีนวลอย่างดอกสายน้ำผึ้งนับร้อยที่ถูกใส่แจกันวางตกแต่งไปทั่วงาน ดังที่ใครหลายคนบอกไว้ว่างานมงคลค่ำ ช่างงดงาม ฟุ่มเฟือย และเอิกเกริก ไม่แพ้งานสังคมใหญ่ ๆ งานใดในรอบปี

“…” คุณภัทรยิ้มบาง เมื่อเห็นดั่งเพลิงและคู่สมรสอย่างคุณชายสองนั้น ยืนแจกยิ้มหวานให้กับแขกเหรื่ออยู่อีกมุมหนึ่งของงาน เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าสหายรักของตนคนนี้จะได้แต่งงานก่อนใครเพื่อน ทว่าพอเขาได้เห็นคุณชายสองในวันนี้ มันทำให้เขาคิดได้ว่าคุณชายสายน้ำผึ้งนั้นเหมาะกับดั่งเพลิงราวกิ่งทองใบหยกเสียยิ่งกว่าคู่ควงของสหายคนไหน จากนี้ไปเขาคงได้แต่เฝ้ามอง และอวยพรดั่งเพลิงห่าง ๆ เท่านั้น

ทำไมงานนี้จึงมีแต่ดอกสายน้ำผึ้งวะ” อันฬาผิวเข้มคนหนึ่งพูดขึ้นในวงสนทนา เป็นธรรมดาที่วรรณะสูงส่งอย่างพวกอันฬามักจะจับกลุ่มพูดคุยนั่นนี่กัน และกลุ่มที่คุณภัทรร่วมยืนอยู่ด้วยนั้น ก็ถือว่าเป็นอันฬาบรรตาชาย เพื่อนรุ่นพี่รุ่นน้องสมัยเรียนสวนกุหลาบกลุ่มใหญ่ที่สุดในงาน

นายทหารหน้าหยกในชุดสโมสรยกมือขึ้นป้องจมูกเล็กน้อย เขารู้สึกได้ถึงกลิ่นหอมดอกไม้ แต่หาใช่กลิ่นดอกสายน้ำผึ้งไม่ หากแต่เป็นกลิ่นดอกพุดซ้อน กลิ่นกายเฉพาะของใครบางคนที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลต่างหาก

ฉันได้ยินมาว่าคุณชายอนิละ เธอมีกลิ่นดอกสายน้ำผึ้ง ใช่ไหมวะไอ้จรัญ” อันฬาหนุ่มหน้าคมแขกหันไปถามจรัญที่ยืนอยู่ข้างกาย

ใช่ ไอ้เพลิงมันเคยบอกงั้น” นายจรัญผู้ควบตำแหน่งพิธีกรและนักดนตรีหันไปตอบเพื่อนสมัยเรียน เพราะเขาเป็นบรรตา ดังนั้นการรับกลิ่นของเขาจึงต่างออกไป แม้เพื่อน ๆ จะพูดเรื่องกลิ่นกันบ่อยแค่ไหน แต่กลิ่นกายของวรรณะอื่น ๆ อย่างอันฬาหรือกาฬวิฬาร์ยังถือเป็นปริศนาสำหรับเขาอยู่ดี

เหอะ” ร้อยโทมนัสที่อยู่ในกลุ่มสนทนาส่งเสียงอย่างเบื่อหน่าย จนคุณภัทรต้องหันไปขมวดคิ้วมองเขาเล็กน้อย ถือเป็นเรื่องตลกร้ายที่ทั้งคุณภัทรและมนัสนั้นเป็นคู่แข่งกันที่กองพัน แต่ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งเขาและอริก็ต่างเป็นศิษย์โรงเรียนเดียวกันรุ่นเดียวกันทั้งคู่ ในขณะที่คุณภัทรจะเด่นด้านวิชาการ มนัสก็ถือเป็นดาวเด่นเรื่องกีฬาตีคู่มากับดั่งเพลิง

ว่าก็ว่าเถิด ฉันล่ะเสียดายจริง ๆ แทบไม่มีใครในพระนครรู้ด้วยซ้ำว่า
ท่านชายภพมีบุตรเป็นกาฬวิฬาร์หน้าตาน่ารักปานนี้ ส่วนไอ้เพลิงน่ะก็แสนน่าหมั่นไส้ ชะตามันดีเหลือเกิน แม้แต่โซลเมต มันก็ดันได้ของดี” เพื่อนหน้าแขกกล่าวอีกครั้ง จากนั้นอันฬาและบรรตาชายนับสิบที่ถือแก้วไวน์ในวงสนทนาก็ต่างพยักหน้าเห็นด้วย

อย่าเศร้าไปเลยเกลอ แม้ว่าดอกสายน้ำผึ้งหรือดอกพุดซ้อนจะมีเจ้าข้าวเจ้าของและเอื้อมไม่ถึง แต่ฉันก็ได้ยินมาว่าแถวเยาวราชน่ะมีของดี ดอกหอมหมื่นลี้ที่ไม่มีใครจับจอง” บรรตาชายรูปร่างสันทัดคนหนึ่งเสริม คำพูดของเขาเรียกความสนใจจากกลุ่มคนโสดในวงได้อย่างดี

หอมหมื่นลี้ จะหอมปานไหนเชียว” มนัสเดาะลิ้นพลางยกไวน์องุ่นดื่ม

ไม่ใช่โซลเมตแล้วจะไปรู้หรือ สุดท้ายแล้วมันก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตา” คุณภัทรพูดเสียงเรียบ สายตาของเขามองเลยผ่านมนัสไป ดวงตาเหยี่ยวจับจ้องไปยังเจ้าของกลิ่นดอกพุดซ้อนที่กำลังส่งยิ้มกว้างให้พระผู้เป็นบิดา

จะว่าไป มีอีกข่าว ไอ้ฉันน่ะไปได้ยินมาว่าคุณชายหมอไม่ใช่โซลเมตของท่านชายมิ่งขวัญล่ะ” บรรตารูปร่างสันทัดกล่าวต่อ ดูท่าหัวข้อนี้ทำเอาอันฬาหลายคนหันมามองยังผู้พูดตาเป็นมัน เว้นเสียแต่คุณภัทรที่ดูจะมองมาด้วยสายตาไม่พอใจ

เอ้า เช่นนั้นช้าอยู่ไยวะ เราลองสลับกันเดินไปจ้องตาท่านชายกันดีไหม เผื่อจะดวงดีเป็นโซลเมตกับกาฬวิฬาร์เจ้า ฮ่า ๆ” อันฬาผิวคมเข้มหัวเราะ พลางผลักไสสหายหน้าแขกให้เดินไปยังทางที่ท่านชายมิ่งขวัญยืนอยู่

ปั๊ดโถ่เว้ย! นั่นกาฬวิฬาร์เจ้าเลยนะโว้ย ถ้าได้เป็นเมตขึ้นมาคงดวงดีชะมัด ฉันน่ะจะทำให้ท่านชายลืมคุณชายหมอเลย” อันฬาคนดังกล่าวทำท่ากระแอมแล้วจัดชุดสูทราคาแพงให้เข้าที่ จากนั้นจึงทำท่าเดินตรงไปยังท่านชาย คุณภัทรที่ได้ยินดังนั้นถึงกับถอนหายใจ เขาไม่รอช้าตรงปรี่ไปจับไหล่ของชายคนดังกล่าวรั้งเอาไว้


ไม่ชอบเลยที่อันฬากล่าวถึงกาฬวิฬาร์เช่นนี้

โดยเฉพาะกาฬวิฬาร์ที่เป็นดั่งเจ้าชีวิตของเขา


อะไรกันวะ! ไอ้คุณภัทร เกิดนึกอยากเป็นสุภาพบุรุษหรือ” อันฬาหน้าคมแขกหันมาค้อน แล้วยักคิ้วถามด้วยท่าทีเอาเรื่องไม่ต่างกัน

นั่นน่ะซีไอ้คุณภัทร จะว่าไปไอ้ความสัมพันธ์ของเอ็งกับท่านชายมันช่าง...ดูคลุมเครือนัก” ร้อยโทมนัสหัวเราะในลำคอก่อนจะกล่าวเสริม

ไอ้นัด...” เจ้าของดวงตาเหยี่ยวเพ่งมองไปยังร้อยโทอริที่ดูสนุกกับการปั่นหัวเพื่อนในวง “ถ้าปากมึงพูดอะไรดี ๆ ไม่ได้ก็หุบปากเสียเถอะ”

ใจเย็น ๆ ...” มนัสยักไหล่ เขาแสร้งหันไปตำหนิเพื่อน ๆ ที่ทำทีเล่นทีจริงในการเข้าหาท่านชายมิ่งขวัญ “พวกมันก็พูดเล่นพูดหัวกันเท่านั้น มึงก็รู้เกียรติของอันฬาจดจำไว้ไม่เคยลืม”

มึงมันไร้เกียรติตั้งแต่คราวพูดถึงท่านชายในเชิงเสีย ๆ หาย ๆ แล้วต่างหาก” คุณภัทรตอกกลับ เขาไม่รู้ว่ามนัสต้องการจะสื่ออะไรกันแน่ ทว่าการที่มนัสพูดหยามท่านชายเมื่อหลายเดือนก่อน มันทำให้เขายากที่จะอภัย “ถ้าวันหนึ่งมีคนพูดถึง
กาฬวิฬาร์ที่มึงรักมึงจะทำอย่างไร”

“...” มนัสเดาะลิ้น เขาไม่ได้โต้ตอบอะไร ซ้ำยังเหมือนกับว่าเขากำลังคิดตามคำพูดของคุณภัทร

กาฬวิฬาร์...ที่รัก” จรัญลอบพูดเบา ๆ กับตนเอง

อ้าว ๆ เล่นอะไรกันอยู่ คงไม่ได้ก่อวิวาทกันในงานฉันหรอกนะ” เจ้าบ่าวของงานว่าพลางยกแขนขึ้นคล้องคอมนัสและจรัญอย่างสนิทสนม แม้ว่าดั่งเพลิงจะพูดยิ้ม ๆ แต่น้ำเสียงของเขาก็ฟังดูเรียบนิ่งจนทำให้ทุกคนในวงสนทนาเงียบไป คุณภัทรแอบลอบเห็นว่าญาติผู้พี่ของตนแอบขยิบตาให้ ราวกับส่งสัญญาณบอกเขาว่าจะช่วยจัดการ “ไอ้นัดทำดีกับไอ้คุณภัทรมันหน่อย นั่นมันน้องกูนะเว้ย เข้าใจไหม”

เหอะ มึงนี่ชอบวางท่าทำเป็นเหนือกว่าอยู่ร่ำไปเลยนะไอ้เพลิง” มนัสแยกเขี้ยว แต่เขาก็ยอมให้ดั่งเพลิงกอดคอแต่โดยดี คุณภัทรมองอันฬารูปร่างสูงใหญ่ทั้งคู่อย่างชั่งใจ เขารู้สึกเหมือนว่าดั่งเพลิงกับมนัสคล้ายจะมีความลับหรือข้อตกลงร่วมกันอยู่

เจ้าบ่าวมาว่ะ ยินดีด้วยไอ้เพลิง” อันฬาผิวคมเข้มคนหนึ่งพูดขึ้น เขาว่าพลางยกแก้วไวน์ให้กับดั่งเพลิงเพื่อแสดงออกถึงความยินดี

คุณชายสองครับ นี่สหายและรุ่นน้องของกระผมจากสวนกุหลาบ ไอ้ฟาฮัด ไอ้ชาติ ไอ้เฉลิม ไอ้ดนตร์ ส่วนไอ้หน้าหล่อนี่ชื่อมนัส” ดั่งเพลิงปล่อยแขนออกจากคอของอันฬาหน้าคมแขก จากนั้นจึงหันไปพูดกับคู่สมรสตาหวานของตน “ส่วนไอ้คุณภัทร และจรัญ คงไม่ต้องแนะนำกันแล้ว”

สวัสดีครับ ขอบคุณที่มาร่วมงานนะครับ” คุณชายสองหันไปมองดั่งเพลิง คุณชายตัวผอมบางกล่าวเสียงเบาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ทำให้คุณภัทรอดที่จะเอ็นดูไม่ได้ คุณชายสองคงรู้สึกเกร็งเล็กน้อย เนื่องจากต้องมาอยู่ท่ามกลางอันฬาที่ไม่รู้จักเป็นฝูง เขาไม่อยากจะเชื่อว่าคุณชายตาสวยที่เขาพบที่วังอรุณรัตน์ วันหนึ่งจะกลายมาเป็นพี่สะใภ้ตนเอาได้

กูยินดีด้วยนะ ยินดีด้วยนะครับคุณชาย” มนัสยิ้มเห็นฟันเขี้ยวแหลม นายทหารผิวเข้มหันไปกล่าวกับทั้งดั่งเพลิงและคุณชายสอง ไม่นานคนอื่น ๆ ในวงสนทนาก็กล่าวคำยินดีและคำอวยพรไม่ต่างกันนัก

คุณภัทรที่สงบจิตสงบใจลงแล้วก็หันไปยิ้มให้คุณชายสองเช่นกัน ก่อนที่เขาจะหันไปส่ายหัวให้กับจรัญ เขาทั้งสองผู้เป็นสหายคนสนิทของดั่งเพลิงนั้นรู้ดีว่าอันฬาหลายคนเกรงใจเกริกวานิชจนหัวหด และเป็นเช่นนั้นเสมอมา เว้นเสียแต่มนัสที่มักจะทำอะไรตามใจฉันไม่ต่างกัน

เออ ขอบใจ กูต้องไปคุยกับแขกคนอื่น ๆ อีกว่ะ ยังไม่ไปเข้าเฝ้าองค์ฯ โชติกับท่านชายมิ่งขวัญเลย” ดั่งเพลิงหันไปถามคุณภัทร “เอ็งจะไปด้วยกันไหม ไอ้คุณภัทร เจ้านายเก่าไม่ใช่หรือ”

“...เอ่อ” คุณภัทรอ้ำอึ้งไม่ทันตอบปฏิเสธ จนสุดท้ายดั่งเพลิงก็กอดคอเขาเดินไปยังวงสนทนาของผู้หลักผู้ใหญ่อย่างรวดเร็ว ขณะที่คุณชายสองเองต้องก้าวขายาว ๆ เดินตามเจ้าบ่าวไป

อ้าว หนุ่ม ๆ” เมื่อเห็นคุณภัทร ดั่งเพลิง และคุณชายสอง พระบิดาของท่านชายมิ่งขวัญก็มีพระปฏิสันถารอย่างยิ้มแย้ม ฝ่ายคุณภัทรเห็นดังนั้น เขาก็ก้มศีรษะให้กับพระองค์อย่างนอบน้อม แม้ว่าหางตาจะจับจ้องไปยังพระโอรสที่ทรงสูทสีอ่อนยืนข้างกายองค์ฯ โชติก็ตามที

ถือเป็นพระกรุณาที่พระองค์และท่านชายเสด็จมายังงานของกระหม่อมทั้งเช้าค่ำพ่ะย่ะค่ะ” ดั่งเพลิงกล่าวเสียงเรียบ คำราชาศัพท์จากปากของดั่งเพลิงทำเอาคุณภัทรประหลาดใจไปเหมือนกัน เพราะก่อนหน้านั้นรายนี้มักจะเอาคำราชาศัพท์มาพูดเล่นพูดหัวใส่ตนบ่อยครั้ง

เรายินดียิ่ง มิ่งขวัญเองก็คงยินดียิ่งกว่า จริงไหม” องค์ฯ โชติตรัสแล้วทรงทอดพระเนตรไปยังพระโอรส

พ่ะย่ะค่ะ” เจ้าของใบหน้างดงามยิ้มหวาน จากนั้นจึงยื่นมือไปกุมมือทั้งสองข้างของคุณชายสอง “กันยินดีด้วยจริง ๆ นะชายสอง ยินดีด้วยนะคุณดั่งเพลิง เราขออวยพรให้ทั้งคู่มีความสุขสมประสงค์ในชีวิตคู่นะ”

กระหม่อมก็เช่นกันนะท่านชาย กระหม่อมอยากให้ท่านชายทรงมีความ
สุข” คุณชายสองตอบกลับไป คุณภัทรหันมองดั่งเพลิงที่มีท่าทีหลุกหลิกทันทีด้วยสายตาตำหนิ

ตอนนี้เรามีความสุข ในภายภาคหน้า เราก็หวังว่าเราจะมีความสุขเช่นกัน” ท่านชายมิ่งขวัญกล่าว หากแต่เพียงพริบตาหนึ่ง คนตัวขาวนั้นได้ส่งสายตามายังคุณภัทร ทั้งสายตาของท่านชายและแรงสะกิดจากดั่งเพลิง ทำให้คุณภัทรได้สติว่าควรจะกล่าวอะไรเสียบ้าง

ทั้งสองพระองค์ทรงพอพระทัยกับอาหารในงานเลี้ยงหรือไม่ หากประสงค์สิ่งใด ได้โปรดรับสั่งให้กระหม่อมจัดหาได้เลยนะพ่ะย่ะค่ะ” คุณภัทรกล่าวเสียงเรียบ ความนอบน้อมและซื่อตรงของเขาทำเอาเจ้าทั้งสองถึงกับหลุดสรวลด้วยความเอ็นดู

อาหารและมหรสพค่ำนี้ดีเยี่ยมไม่เป็นรองที่ใด เพียงเท่านี้เราก็พอใจแล้วคุณภัทร ไม่ต้องลำบากหรอก” องค์ฯ โชติถึงตรัสปรามชายหนุ่ม

มิ่งก็เช่นกันครับพี่ภัทร” ท่านชายมิ่งขวัญกล่าวกับเขา ทำเอาคุณภัทรถึงกับเลิกคิ้วเล็กน้อย เมื่ออีกฝ่ายใช้คำสามัญกับเขาต่อหน้าพระบิดา เขาลอบมองท่าทีขององค์ฯ โชติแล้วก็นึกโล่งใจ ที่พระองค์ไม่ได้มีท่าทีไม่พอพระทัยหรือกริ้วแต่อย่างใด

ได้ยินดังนั้นก็โล่งใจไปที เช่นนั้นกระหม่อมขอตัวก่อนนะพ่ะย่ะค่ะ พอดีว่ายังมีเรื่องเสวนาอยู่กับเพื่อนสมัยเรียนทางฝั่งโน้น” คุณภัทรตัดบทสั้น ๆ เขารอจนเจ้านายทรงอนุญาต เมื่อองค์ฯ โชติทรงพยักหน้ารับ เขาจึงก้มศีรษะให้เจ้านายเก่าทั้งสองพระองค์ จากนั้นจึงเดินกลับไปร่วมกลุ่มสนทนากับพวกจรัญ ปล่อยให้การพูดคุยเป็นหน้าที่ของบ่าวสาวไป

คุณภัทรเดินจากมาอย่างเหม่อลอย เขารู้สึกเจ็บแปลบไปทั่วหน้าอก อยาก
จะทูลกับองค์ฯ โชติให้รู้แล้วรู้รอดเสียวันนี้ว่าตนนั้นรักกับท่านชาย หากแต่เพราะความต่ำยศต่ำศักดิ์ เพลานี้จึงมิใช่เวลาที่เหมาะสมนัก เขายังต้องพิสูจน์ตนเองอีกหลายอย่าง แม้จะไม่ทัดเทียม แต่อย่างน้อยก็จักต้องมีเกียรติและยศพอที่จะกล้าอาจเอื้อมท่านชายผู้เป็นที่รัก


 




เมื่อคุณภัทรเห็นว่าคุณชายภาค คุณหลิว และคุณปริม ทั้งหมดเข้ามานั่งในรถเป็นที่เรียบร้อย ชายหนุ่มก็เปิดประตูฝั่งคนขับรถเพื่อเตรียมพร้อมออกรถ พวกเขานับเป็นแขกกลุ่มเกือบสุดท้ายที่ออกจากงาน เนื่องจากมีศักดิ์เป็นญาติกับครอบครัวของเจ้าบ่าว ความใกล้ชิดของหาญเดโชนั้นมีมากพอ ๆ กับอรุณรัตน์ที่ใกล้ชิดกับ
เทววงศ์ฝั่งเจ้าสาว

คุณภัทรลอบมองกาฬวิฬาร์เจ้าที่นั่งอยู่ยังเบาะหลังของรถอีกคนที่อยู่ไม่ไกล เขาลอบถอนหายใจ นึกปลอบใจตนเองอีกสองวัน เขาและท่านชายมิ่งก็จะได้กลับไปยังหัวหินแล้ว สถานที่ที่ซึ่งเขาและอีกฝ่ายสามารถแสดงความรักให้กันได้ โดยที่ไม่ต้องแอบซ่อน

อ้าว ไม่ออกรถรึตาภัทร” คุณชายภาคผู้เป็นบิดาพูดขึ้น เมื่อคุณภัทรมองกลับไปก็พบว่าคนในครอบครัวทุกคน ต่างมองมาที่เขาเป็นตาเดียว

ขอโทษครับคุณพ่อ เมื่อครู่ผมเหม่อไปเสียหน่อย” คุณภัทรขอโทษขอโพยแล้วจึงติดเครื่องรถ เพียงเท่านี้บริเวณลานจอดรถก็เหลือเพียงแค่รถของวังเทววงศ์เท่านั้น

ตั้งสติหน่อย ไปอยู่หัวหินก็ระมัดระวังตัว งานเดือนธันวาเป็นงานใหญ่ เห็นท่านนายพลมานพเขาว่าจะเริ่มซ้อมแล้ว” ผู้เป็นบิดากล่าว คุณชายภาคภูมิดูจะสนใจงานสวนสนามของกองทัพที่จะจัดขึ้นไม่น้อย

คุณพ่อครับ...ผมเองเพิ่งทราบว่าการคัดตัวกับซักซ้อมได้เลื่อนเข้ามาให้เร็วขึ้น เหมือนว่าอีกราวสามสัปดาห์ ผมก็จะได้กลับมาประจำกองพันที่สนามเป้าแล้ว” คุณภัทรว่าพลางติดเครื่องรถยนต์ เขาเล่าเรื่องกำหนดการที่ถูกปรับใหม่ให้ครอบครัวฟัง

ดีเลยค่ะ ปริมอยากให้พี่ภัทรถักเปียให้ปริมไปโรงเรียน” คุณปริมที่นั่งอยู่เบาะหลังพูดขึ้น

เห็นทีจะไม่ได้หรอกจ้ะ ซ้อมคราวนี้พี่ภัทรคงต้องกินนอนอยู่กองพันเลยล่ะ ได้ยินมาว่าพิธีสวนสนามเขาเข้มงวดมาก ๆ” คุณหลิวผู้เป็นมารดาหันไปกล่าวกับ
ลูกสาว คุณภัทรมองคุณปริมที่กำลังกอดอกเสียดายผ่านกระจกมองหลังแล้วก็ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู

หากตาภัทรได้เป็นตัวแทนกองพันคงโก้ไม่น้อย ไม่นึกเลยว่าจะไต่เต้าได้เร็วปานนี้ พ่อภูมิใจในตัวลูกนะ” ผู้เป็นบิดากล่าวยิ้ม ๆ

คุณพ่อก็พูดเกินไปนะครับ” คุณภัทรตอบ เขามองไปที่มืออันสั่นเทาของตนบนพวงมาลัยรถ นายทหารหนุ่มแสร้งทำเป็นบังคับพวงมาลัยขึ้นลงกลบเกลื่อน กลัวว่าบิดาที่นั่งข้าง ๆ จะจับสังเกตได้

เป็นความจริงที่คุณภัทรหันไปพึ่งสุราเพราะความเครียด กว่าจะรู้ตัวว่าติดก็ปาเข้าไปหลายเดือนแล้ว เขาดื่มน้ำเมาแทบจะแทนน้ำเลยด้วยซ้ำ แต่ส่วนใหญ่เขาจะไม่ดื่มให้เมามายเพราะกลัวจะถูกจับได้ โชคไม่ดีนัก เมื่อคนที่รู้เรื่องนี้คนแรกกลับกลายเป็นอริทางหน้าที่การงานอย่างมนัส

ทั้งที่ก่อนหน้าตั้งใจว่าจะเลิกแล้วแท้ ๆ น่าเศร้าใจที่เขายังทำมันไม่ได้ เพราะยามใดที่ได้มองหน้าท่านชาย มันกลับทำให้เขายิ่งรู้สึกผิดและกดดัน อาการมือสั่นที่เกิดขึ้นมันแสดงให้เห็นชัดว่าเขากำลังโหยหาน้ำเมาอีกครั้ง


 



เจ้าของใบหน้าหวานแนบหน้าไปกับกระจกรถยุโรปที่ตนนั่งอยู่ ท่านชายมิ่งทอดสายตาไปตามถนนราชวิถี ถนนเส้นยาวที่จะนำตนกลับไปยังวังที่ประทับ แม้ว่าจะรู้อยู่แก่ใจว่าหากครั้นตนกลับพระนครเมื่อใด ความสัมพันธ์ของตนและคุณภัทรคงกลับไปเป็นเพียงลูกเจ้านายเก่าและอดีตผู้ถวายงาน


อึดอัดเหลือเกินที่ทำได้เพียงสบตา


ไม่สบายใจอะไรหรือมิ่งขวัญ” องค์ฯ โชติตรัสขึ้น พระองค์ทรงสังเกตเห็นว่าโอรสเพียงคนเดียวมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก ท่านชายหนุ่มจึงหันไปสบพระเนตรพระบิดา

ลูกเพียงแค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะครับ” ท่านชายยิ้มบางแล้วทูลกลับ

คิดเรื่อยเปื่อยที่ลูกว่าหมายถึงกำลังหวงเพื่อนที่แต่งงานก่อนหรือ” องค์ฯ โชติทรงพระสรวลแล้วตรัสถาม เพราะไฟบนท้องถนนที่ไม่ได้ส่องสว่างมากเท่าไหร่นัก จึงทำให้ท่านชายนั้นมองเห็นใบหน้าของผู้เป็นพระบิดาชัดนัก “ถ้าอย่างนั้น สงสัยพ่อคงต้องไปเร่งให้ท่านชายภพทำอะไรสักอย่างแล้ว กลัวว่าลูกจะเหงา”

มิ่ง...” ผู้เป็นลูกเม้มปากเป็นเส้นตรง หลังจากกลับมาจากอังกฤษ ท่านชายมิ่งก็ต้องเฝ้าตอบคำถามเกี่ยวกับงานมงคลสมรสของตนกับคู่หมั้นเสมอ ๆ เมื่อได้ยินสิ่งที่พระบิดาตรัส มันก็ทำให้เขาพูดไม่ออก

จริง ๆ แล้ว ท่านชายภพเองก็ถามถึงเรื่องนี้เหมือนกัน สิ้นปีนี้ทางเทววงศ์เองพร้อมจะจัดงานใหญ่ของลูกและคุณชายหมอ...” องค์ฯ โชติตรัสเสียงเรียบ ทำให้ท่านชายพอจะเข้าใจแล้วว่าเรื่องที่ท่านชายภพยืนเสวนาหน้าดำคร่ำเครียดกับ
พระบิดานั้นคือเรื่องอะไร “คุณชายหมอเป็นคนดี แม้จะเป็นหม่อมราชวงศ์แต่ก็เป็นบุตรคนโตจากสกุลใหญ่ ในบรรดาคนรุ่นเดียวกัน คุณชายหมอก็เหมาะกับลูกที่สุดแล้ว พ่อมั่นใจว่าคุณชายหมอจะดูแลมิ่งขวัญของพ่อได้”

“…” คนตัวขาวก้มหน้าลงมองตักของตนเอง เมื่อสายตาปะทะเข้ากับแหวนทองบนนิ้วนางข้างซ้าย มันก็ยิ่งทำให้เขาคิดหนักว่าจะทำอย่างไรดีกับสถานการณ์นี้

หากแต่เดือนธันวาคมนี้จะมีงานใหญ่ พ่อไม่ต้องการจัดงานในช่วงนั้น ถ้าร่นมาสักพฤศจิกายนก็เกรงว่าลูกและคุณชายหมอจะตั้งตัวไม่ทัน จึงขอให้ท่านชายภพจัดงานในเดือนมกราคมไม่ก็กุมภาพันธ์แทน ว่าก็ว่าเถิด ถึงพ่อจะอยากให้ลูกมีคนดี ๆ มาดูแล แต่พอมาคิด ๆ ดูแล้ว มันก็อดรู้สึกโหวง ๆ ไม่ได้ ถึงคราวลูกแต่งออก
ไป พ่อคงเหงา” องค์ฯ โชติทรงพระสรวลเบา ๆ

เสด็จพ่อ...” ท่านชายมิ่งขวัญเอ่ยเสียงเบา มือเรียวยกขึ้นไปกุมพระหัตถ์ของพระบิดา

ว่าอย่างไรหรือ” องค์ฯ โชติตรัสถาม พระองค์ทรงกุมมือพระโอรสเอาไว้แน่น

หากมิ่งไม่ใช่ลูกที่ดี เสด็จพ่อจะยังทรงรักมิ่งอยู่ไหม” ท่านชายทูลถาม เมื่อมองไปที่เสด็จพ่อ ความกล้าที่จะเผยความในใจมันก็ลดลง เขาไม่อยากทำให้เสด็จพ่อต้องทรงหนักพระทัย

มิ่งขวัญของพ่อมีเพียงคนเดียว แล้วเหตุใดพ่อจะไม่รักลูกเล่า”

ลูกเองก็รักเสด็จพ่อเช่นกันครับ” ท่านชายพูดแล้วหันไปยิ้มตาหยีให้กับพระบิดา รอยยิ้มที่แม้ในใจจะเป็นทุกข์สักเพียงใด ก็ซ่อนความรวดร้าวเอาไว้ได้เสมอมา





ยามค่ำที่บ้านพักทหาร ณ กองพันหัวหิน รถกระบะสีดำแล่นเข้ามายังบริเวณหน้าบ้าน ไฟหน้ารถยนต์ส่องให้เห็นชายร่างสูงโปร่งในชุดลำลองทหารที่กำลังยืนรออะไรบางอย่าง เมื่อผู้โดยสารด้านข้างคนขับเปิดประตูออก คุณภัทรก็เดินปรี่เข้าไปถือกระเป๋าสัมภาระของเด็กหนุ่มจากรถคันดังกล่าวทันที

ให้พี่ช่วยถือนะครับ” คุณภัทรเอ่ยปากขึ้น พลางรับกระเป๋าทั้งสองใบของท่านชายมิ่งขวัญมาถือ

ขอบคุณครับ” ท่านชายยิ้มรับ เขาปล่อยมือจากสัมภาระแล้วปล่อยให้อีกฝ่ายเป็นคนจัดการ

หลังจากจบงานมงคลสมรสของดั่งเพลิงและหม่อมราชวงศ์อนิละแล้ว คุณภัทรก็กลับมาประจำยังกองพันหัวหินอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ท่านชายมิ่งขวัญนั้นเดินทางมาสมทบในอีกสี่วันให้หลัง หลังจากกลับมา ทุกสิ่งทุกอย่างที่หัวหินก็เป็นเหมือนเดิม คุณภัทรยังคงเป็นนายทหารจากพระนครผู้มีหน้าที่เรื่องการฝึกม้า ส่วนท่านชายมิ่งก็คงต้องสวมบทบาทเด็กชาวบ้านนามม่านหมอกต่อ โดยท่านชายตั้งใจจะอ้างกับคนอื่น ๆ ว่าช่วงที่ม่านหมอกหายไปเป็นเพราะต้องกลับไปดูแลมารดาที่ล้มป่วย

“…” ท่านชายมิ่งหยุดเท้าอยู่กับที่ทันที เมื่อเห็นว่าคุณภัทรรับกระเป๋าไปถือแต่ไม่ได้เดินก้าวเข้าไปในตัวบ้าน คนตัวเล็กกว่ามองไปที่มือของคุณภัทรที่สั่นเทา จากนั้นจึงทาบมือของตนกับมือหนาที่ถือกระเป๋าอยู่

เช่นนั้นกระหม่อมขอตัวไปรอในบ้านนะกระหม่อม” ผู้พันหญิงผู้เป็นธุระรับท่านชายมาจากวังริมหาดกล่าว ก่อนจะเดินเข้าไปในตัวบ้าน ปล่อยให้ท่านชายและคุณภัทรได้พูดคุยกัน

พี่ภัทรมีเรื่องจะคุยกับมิ่งหรือไม่ครับ” เจ้าของปากกระจับรูปสวยเอ่ยขึ้น ดวงตาเย่อหยิ่งบัดนี้ฉายแววกังวล ท่านชายประสงค์จะคุยกับคุณภัทรตั้งแต่มาถึงหัวหินแล้ว แต่จำต้องจัดการเรื่องโรงเรียนที่วังก่อน

ครับ เราไปคุยกันที่สวนไม้ดอกดีไหม” คุณภัทรตอบกลับ เมื่อได้ยินเช่นนั้น ท่านชายจึงพยักหน้าน้อย ๆ แล้วเดินตามนายทหารหนุ่มไปฝั่งด้านข้างของตัวบ้าน

พี่ภัทรมีอะไรจะบอกมิ่งไหมครับ” ท่านชายมิ่งขวัญพูดเสียงเรียบ สายตาจับจ้องไปยังใบหน้าหล่อของอีกฝ่าย ค่ำนี้บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์เพียงครึ่งซีกเท่านั้น เพียงแค่กลุ่มเมฆก้อนใหญ่บดบัง ดวงจันทร์ก็หายไปจนแทบมองไม่เห็น

อีกราวสองสัปดาห์ พี่จะต้องกลับไปฝึกสวนสนาม...” คุณภัทรกล่าว เขาว่าพลางยกมือที่สั่นเทาของตนเองขึ้นมากุมมือของท่านชายเอาไว้

ส่วนมิ่งก็คงต้องอยู่ที่นี่จนกว่าจะเดือนธันวาคม เพื่อจัดการเรื่องโรงเรียนให้เรียบร้อย” ท่านชายมิ่งกล่าว ในทีแรกตนตั้งใจจะมาพำนักที่หัวหินจนกว่าโรงเรียนจะสร้างเสร็จในปีหน้า ท่านชายจึงทราบดีว่าคุณภัทรจะต้องกลับไปทำหน้าที่ที่เคยให้สัญญาไว้ในอีกไม่กี่สัปดาห์

เราเหลือเวลาไม่มากแล้วซีนะครับ” นายทหารหนุ่มแค่นหัวเราะเบา ๆ แล้วจึงปล่อยมือที่เกาะกุมมือของท่านชายอยู่ให้เป็นอิสระ

พี่ภัทร...มีเรื่องอื่นอีกไหมครับ ที่อยากจะบอกกับมิ่ง” หม่อมเจ้าหนุ่มพูดเสียงค่อย พยายามคาดคั้นคุณภัทร ราวกับคาดหวังว่าอีกฝ่ายจะบอกอีกเรื่อง เรื่องสำคัญที่เขาล่วงรู้มาตั้งแต่ที่งานมงคลสมรสของดั่งเพลิงและคุณชายสอง

อะไรหรือครับ...” คุณภัทรถามกลับ ดวงตาเรียวเล็กไม่แม้จะสบตากับท่านชาย

พี่ภัทรไม่จำเป็นจะต้องเก็บทุกอย่างไว้กับตัวคนเดียวนะ” เจ้าของมือเรียวสวยยกขึ้นมาสัมผัสกับใบหน้าของอีกฝ่าย “มิ่งคิดว่ามิ่งรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่ภัทร...แต่มิ่งเพียงแค่อยากได้ยินจากปาก”

“…” คุณภัทรแนบหน้าไปกับมือของท่านชาย เขาส่งสายตาเศร้ากลับไปยังคนที่เตี้ยกว่า ยิ้มให้น้อย ๆ แล้วจึงถอนหายใจ

หากพี่ภัทรไม่บอก มิ่งคงต้องโทษตัวเองมากกว่านี้ หากยิ่งรักกันมันยิ่งแย่ วันใดก็วันหนึ่ง มิ่งอาจจะเป็นคนที่หายไปจากชีวิตพี่ภัทรจริง ๆ ถ้ามันทำให้พี่เป็นทุกข์เพียงนี้” ท่านชายกล่าวต่อ ดวงตาเย่อหยิ่ง ณ ขณะนี้เริ่มเอ่อล้นไปด้วยน้ำใส การที่ได้หยุดคิดและพินิจดี ๆ เรื่องของตนและชายตรงหน้า มันช่างยากเย็นแสนเข็ญ ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยจะเอะใจ คิดว่าเพียงให้ความรักไป และเมื่ออีกฝ่ายให้ความรักกลับมาก็พอ จนวันนี้จึงได้ตระหนักแล้ว ว่าทั้งตนและคุณภัทรเองนั้นถึงจะมีความสุขเพราะความรัก แต่รักของเขาทั้งคู่มันผิดที่ผิดทาง แท้จริงแล้วมันก็หาใช่ความสุขไม่


รักที่มีบ่วง

รักที่ต้องแอบซ่อน

บางทีอาจจะไม่ใช่ รัก แต่เป็น ฝืน


พี่ติดเหล้า” คุณภัทรยิ้มจาง เขายกมือของเขาขึ้นมาทาบกับมือเรียวที่เขาอิงแอบแนบแก้มของตนไว้ รอยยิ้มเมื่อครู่หายไปเมื่อเห็นว่าท่านชายนั้นกำลังร้องไห้

ที่พี่ภัทรติดเหล้าเป็นเพราะมิ่งใช่ไหม ตอบตามความจริงเถอะนะ” ท่านชาย
ถามกลับ คนตัวขาวไม่ได้แปลกใจกับคำตอบของคนตรงหน้า เนื่องจากร้อยโทมนัสเป็นคนบอกเรื่องนี้กับตน เพราะเรื่องนี้จึงทำให้ท่านชายคิดได้ว่าเขาทำอะไรตามใจตัวเองมาตลอดโดยไม่เคยถามอีกฝ่าย

พี่...หากพี่ตอบไปมิ่งจะเสียใจ” นายทหารหนุ่มพยายามบ่ายเบี่ยง

เช่นนั้นแสดงว่าใช่” ท่านชายมิ่งขวัญยิ้มบาง ทั้งรู้สึกผิดและสับสน ไม่รู้เลยสักนิดว่าตลอดเวลาที่หัวหิน คุณภัทรจะต้องแบกรับอะไรมากมายถึงเพียงนี้

“…” คุณภัทรนิ่งไป เหมือนจิตใจของเขาสัมผัสได้ถึงความเศร้าในใจของท่านชาย

หากการที่ต้องเจอะเจอกันทุกวันยิ่งทำให้พี่ภัทรต้องเป็นเช่นนี้ สู้ไม่เจอกันจะดีเสียกว่า” ท่านชายกัดฟันพูด ก่อนจะเสตามองยังทางอื่น คิดย้อนไปว่าหากตนไม่ตามตื๊อคุณภัทรแต่แรก อย่างน้อยคุณภัทรคงไม่ต้องเป็นเช่นนี้

ไม่เลย มิ่งอย่าโทษตนเองเลย” นายทหารหนุ่มเอ่ยปากปลอบประโลม เขาปล่อยมือจากมือเรียวที่ทาบไปกับหน้าของตน แล้วจ้องมองมายังใบหน้าหวานของท่านชาย “มิ่ง...มิ่งเป็นความสุขเพียงหนึ่งเดียวของพี่ รู้ไหมครับ”

เลิกได้ไหม...ไม่ใช่เพื่อมิ่ง แต่เพื่อตัวพี่ภัทรเอง” ท่านชายหันหน้ากลับมามองยังใบหน้าของคุณภัทร ไม่ได้ใช้คำสั่งอย่างที่เจ้านายคุยกับลูกน้อง หากแต่เป็นคำขอของคนที่รักกัน

พี่จะเลิก พี่กำลังเลิกอยู่”

เราไม่ควรที่จะ

มิ่งคงไม่อยากทำเช่นนั้นหรอก อยู่ข้างพี่ซีครับ พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าจะขึ้นไป” คุณภัทรนำมือที่สั่นเทาของตนมากอบกุมมือของท่านชายมิ่ง ครั้งนี้เขาไม่ได้ปิดบังอาการมือสั่นของตนเอง

“…” ท่านชายมิ่งไม่ได้ตอบอะไร มีเพียงหยดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง เพียงแค่คำขอร้องของคุณภัทรก็ทำให้สิ่งที่ตั้งใจพังทลายลง

อย่าโทษตัวเอง ที่พี่เป็นเช่นนี้ มันเป็นเพราะตัวพี่ ขอเพียงมิ่งอยู่เคียงข้างกัน ไม่นานเราก็ต้องจากกันอีกแล้ว”

เมื่อยามเมฆก้อนหนาเคลื่อนตัวออกจากดวงจันทร์ในคืนข้างแรม ทั้งสองจึงเห็นว่าใบหน้าของกันและกันนั้นเต็มไปด้วยน้ำตา ท่านชายไม่อยากจะเชื่อว่าคุณภัทรที่เคยปฏิเสธตนก่อนหน้ากำลังเป็นคนยื้อความสัมพันธ์นี้เอาไว้ ช่วงเวลาที่ได้ทำตามใจตนเองที่นี่ ทำให้พวกเขาถลำลึกไปไกลเกินกว่าจะหันหลังกลับ

พะ—พี่ภัทรจะต้องหายดีนะ มิ่งจะอยู่ข้างพี่ภัทร...” หม่อมเจ้าหนุ่มเม้มปากเป็นเส้นตรง จากนั้นจึงเขย่งเท้าสวมกอดคนตรงหน้าอีกครั้ง หม่อมเจ้ามิ่งขวัญไม่ใช่คนใจแข็ง โดยเฉพาะกับคนตรงหน้า ในเมื่ออีกฝ่ายบอกให้อยู่เคียงข้าง ทำไมตนจะทำไม่ได้






ตั้งแต่วันที่กลับมาหัวหิน กลายเป็นว่าทั้งท่านชายและคุณภัทรกลับมีหลายสิ่งที่ต้องทำแทบจะไม่มีเวลาว่าง คุณภัทรกับดนตร์ต้องสอนหลักสูตรการดูแลม้าและขี่ม้าอย่างเข้มข้นให้กับชาวบ้านและเหล่าพลทหาร เนื่องจากพวกเขาต้องกลับพระนครเพื่อเริ่มซักซ้อมพิธีสวนสนาม ในขณะที่ท่านชายมิ่งต้องไปมาระหว่างกองพันและวังริมหาดที่อยู่ห่างออกไป ในเดือนหน้าองค์ฯ โชติก็จะเสด็จมาประทับยังหัวหินชั่วคราว เนื่องจากพระองค์ทรงเป็นหัวหน้าคณะดูแลเรื่องการก่อสร้างร่วมกับวิศวกรท้องถิ่น

ในระหว่างที่ท่านชายขี่ม้าเลียบชายฝั่งกลับกองพัน จู่ ๆ ภาพคุณภัทรเมื่อคืนก่อนก็พลันปรากฏขึ้นมาในหัว ภาพคุณภัทรที่อาเจียนอยู่ริมหาด ผลกระทบจากการเลิกเหล้าตามสัญญาไว้ โดยมีตนคอยดูแลไม่ห่าง

ท่านชายมิ่งดูแลทั้งเรื่องอาหารและยาของคุณภัทร ทั้งยังขอร้องผู้พันและ
ดนตร์ให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ เขา รู้สึกปวดใจไม่น้อยที่ต้องเห็นอีกฝ่ายทุกข์ทรมาน แต่ก็ยังดีกว่าที่จะให้คุณภัทรเป็นโรคระยะยาว ทั้งเรื่องภาระหน้าที่และเรื่องของคุณภัทร ทำให้ท่านชายเกือบลืมไปว่าวันนี้คุณภัทรจะต้องเดินทางกลับพระนครแล้ว

ท่านชายบังคับม้าให้หยุดทันที เมื่อเห็นว่ามีใครคนหนึ่งยืนรอตนอยู่หน้าบ้านพักทหารริมทะเล ชายหนุ่มในชุดทหารลายพรางที่มีกระเป๋าใบโตอยู่บนบ่า ส่งรอยยิ้มอันอบอุ่นมาที่ตน ภายในฝ่ามือของคุณภัทรมีขนมที่ท่านชายมักทำให้อีกฝ่ายทานเป็นประจำที่นี่ ขนมปุยฝ้ายที่มีเทียนเล่มเล็กปักอยู่ตรงกลาง เตือนใจให้ท่านชายมิ่งรู้ทันทีว่าตนได้หลงลืมบางอย่างไป


วันนี้เป็นวันเกิดของเขาเอง


ลงมาเป่าเทียนก่อนดีไหม” คุณภัทรกล่าวพร้อมรอยยิ้ม เขายกมืออีกข้างมาป้องไม่ให้เทียนบนขนมปุยฝ้ายดับลงก่อนเจ้าของวันเกิดจะเป่ามัน

ขอบคุณนะครับพี่ภัทร” ท่านชายมิ่งกล่าวกับคุณภัทร รู้สึกดีใจที่อีกฝ่ายยังคงจำวันเกิดตนได้ ทั้งที่ตัวเขาเองกลับลืมไปเสียสนิท

อธิษฐานเร็วครับ” คุณภัทรเอ่ยปาก เขายื่นขนมปุยฝ้ายมายังหน้าของท่านชายมิ่ง แสงสีแสดยามพระอาทิตย์ตกส่องไปทั่วชายหาดและผืนน้ำ

ขอให้เราได้รักกัน” ท่านชายกล่าวสั้น ๆ แต่มีความหมายลึกซึ้ง ไม่ใช่ว่าตอนนี้ทั้งคู่ไม่ได้รักกัน หากแต่รักที่ท่านชายหมายถึง คงจะเป็นรักที่ไร้ซึ่งอุปสรรค รักที่เปิดเผย เมื่อคิดได้ดังนั้น ท่านชายก็เป่าเทียนบนขนมให้ดับลง

สุขสันต์วันเกิดครบรอบยี่สิบเอ็ดชันษา ขอให้ท่านชายของกระหม่อมมีพลานามัยแข็งแรง มีความสุข ใช้ชีวิตอย่างมีเกียรติและเป็นมิ่งขวัญของคนรอบตัวตลอดไป” คุณภัทรอวยพร แววตาของเขาเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาดีให้กับท่านชาย

จะไปแล้วใช่ไหม” คนตัวขาวถาม สายตาจับจ้องไปยังกระเป๋าใบใหญ่ แม้
ว่าภายในใจจะรู้สึกเศร้าที่ต้องบอกลา แต่เขาก็ต้องฝืนยิ้มเอาไว้ ตั้งใจไว้ว่าลากันในครั้งนี้จะไม่มีใครต้องร้องไห้

ครับ พี่จะไปทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับมิ่ง รอพี่นะ” คุณภัทรตอบกลับ เขาส่งรอยยิ้มน้อย ๆ มาให้กับท่านชาย จากนั้นจึงดึงมือของคนตัวขาวมาถือขนมเอาไว้ “พี่คงคิดถึงที่นี่...คิดถึงมิ่งน่าดู”

มิ่งคงคิดถึงพี่ภัทรเช่นกั

ยังไม่ทันที่ท่านชายจะกล่าวจบ ริมฝีปากหนาก็ก้มลงประกบกับริมฝีปากรูปสวยของท่านชาย คนตัวขาวหลับตาพริ้มปล่อยให้อีกฝ่ายตักตวงความหวานเปี่ยมไปด้วยความรักและเป็นห่วง ทั้งสองตั้งใจให้จูบลาเป็นจูบที่ไม่ยาวนาน ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงไม่ยอมปล่อยอีกฝ่ายไปเป็นแน่

เช่นนั้น กระหม่อมขอตัวลา” คุณภัทรยกมือขึ้นปัดปอยผมของท่านชาย บัดนี้พระอาทิตย์เกือบจะจมไปกับผืนน้ำแทบทั้งหมดแล้ว “รักษาตัวด้วยนะท่านชายของกระหม่อม”

ไว้เจอกันนะครับ พี่ภัทรของมิ่ง”



 #ศักดินาอากาศ

 

  

TALK: อรุณสวัสดิ์ค่ะ อัพตีสามเวลาทำการเลย ชิววี่นะคะ

กว่าจะได้ฤกษ์อัพเรื่องนี้ก็ปาไปครึ่งเดือนเชียว ที่เคยสปอยไว้ในทวิตว่าเนื้อเรื่องเริ่มจะเข้มข้นแล้ว ก็ตามบทนี้เลยค่ะ เวลาอันแสนสุขนั้นมักจะผ่านไปเร็วเสมอ ช่วงเวลาที่คุณภัทรอยู่หัวหินกับท่านชายก็เช่นกัน ตอนที่ทั้งสองต้องเผชิญหน้ากับผู้ใหญ่นั้นคงอึดอัดกันน่าดู ไม่ใช่แค่คุณภัทรที่มีหลายเรื่องให้คิด ท่านชายเองก็เหมือนกัน ในบทนี้เราอยากให้เห็นถึงการเติบโตของท่านชายนะคะ เห็นแบบนี้ท่านชายก็อายุพอ ๆ กับคุณชายสองนั่นแล อายุเพียงยี่สิบเอ็ดเท่านั้น จากตอนแรก ๆ ที่ท่านชายนั้นดื้อดึงและตามตื๊อคุณภัทรมาโดยตลอด ในตอนนี้พอได้รักกับคุณภัทรแล้ว ก็พบว่าในโลกความเป็นจริงนั้นยังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องฝ่าฟัน ตนเป็นคนลากคุณภัทรมาแท้  ๆ แต่กลับปล่อยให้อีกฝ่ายสู้คนเดียว จนเครียดและติดสุรา ทำให้ท่านชายเองก็เกือบที่จะถอยกับรักครั้งนี้เหมือนกัน

จะเห็นได้ว่าเรื่องศักดินาอากาศนั้นมีการอัญเชิญเพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ร.๙ มาหลายบทเพลงนั้น เป็นความตั้งใจของเราเองค่ะ เพราะเรื่องนี้จะเป็นโทนเย็น และเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเจ้าชั้นสูง โดยบทก็เช่นกันที่ตั้งชื่อตามบทเพลง อาทิตย์อับแสง ที่ว่ากันด้วยการห่างไกลของคนรัก แต่ด้วยพลังแห่งรักนั้นต่อให้ห่างไกลกันความรักความสัมพันยังยืนยง

ขอบคุณสำหรับการติดตามมาก ๆ เลยนะคะ เห็นว่าหลายคนก็เริ่มมาอ่านเรื่องนี้คู่กับมนต์วิฬาร์ด้วย หวังว่าจะมีความสุขกับทั้งสองเรื่อง สองสไตล์เช่นเดียวกัน ไว้เจอกันใหม่ตอนหน้า เร็ว ๆ นี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.394K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,371 ความคิดเห็น

  1. #4335 sprimmm (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 16:26

    ขนาดองค์โชติอวยคุณชาย-ังถึงพูดชนชั้นที่ต่างกันเลยอ่ะ กับพี่ภัทรคงยากแท้ แต่เป็นกำลังให้ทั้งคู่นะคะ

    #4,335
    0
  2. #4210 Solalanp (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 19:20
    รุ้สึกหม่นๆไปหมดเลยยย พี่ภัทรต้องสู้ๆนะ ท่านชายก็เช่นกัน
    #4,210
    0
  3. #4199 real__knw (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 18:13

    งือ รู้สึกหม่นไปกับทั้งคู่เลย ขอให้จับมือผ่านไปด้วยกันให้ได้นะ

    #4,199
    0
  4. #4191 SUCHA_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 15:17
    ตึมเต้า ความรักช่างแสนยากเย็น แต่ขอแค่ทั้งคู่ยังจะสู้เพื่อกันและกัน วันที่ได้มีความสุขจะมาถึงในเร็ววัน
    #4,191
    0
  5. #4162 jaketohack1329 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 23:55

    จะร้องงงงง​ อ่านตอนนี้จบอล้วซึมเปนแมวขาดแคทนิปแล้ว.... ทำไมมีแต่อุปสรรคหนอออ​ แน่นั้นละที่มันจะทำให้รักแน่นแฟ้นมากขึ้น​ ชั้นมั่นใจว่าเร้าจะสมรักกัน​ ท่านพ่อต้องเข้าใจแน่ๆเมื่อถุงวันนั้น​ คิดบวกๆๆๆๆๆ​ หอมแก้มมิ้งหมอก

    #4,162
    0
  6. #4134 Nielongforever9 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 22:05

    ฮืออถ้าชายทิ่งไม่เป็นหม่อมเจ้าอะไรคงจะง่ายกว่านี้ แต่ทุกคนไม่รู้หรอว่าชายหมอไม่ได้เป็นโซลเมทกับชายมิ่งแล้วทำไมให้แต่งงานกันอ่าคะ

    #4,134
    0
  7. #4123 gabriel.la(: (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 07:07
    ทำอะไรแบบผลีผลามไม่ได้เลยมันติดขัดไปหมดทุกทาง ภัทรมิ่งสู้ๆ
    #4,123
    0
  8. #4095 NichaGosantor (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 20:06
    เส้ามากฮืออ​ ขอให้คำอวยพรของคุณมิ่งเป็นจริงนะ
    #4,095
    0
  9. #4087 N0ii2d (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 04:01
    ฮือออออออ เศร้า แหม่มตปทจะมาตอนไหนเนี่ยยยยใจไม่ดีเลย
    #4,087
    0
  10. #4021 JaiToFu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 02:40

    ทำไมคาร์แร๊คเตอร์แก๊งอัลฟ่ามันคุ้นหมดเลยอะพี่ โอ๊ยยยยย หงุดหงิดดด นึกก็นึกไม่ออก ฮื้อออออ จะร้องหั้ยให้กับเด็กสก 5555555 ท่านพ่อออออ ท่านมิ่งเขาไม่อยากแต่งงงง อย่าบังคับกันเลยเถิดหนา

    เราเชื่อนะว่าพี่ภัทรจะหายดี มีพยาบาลมาดูแลขนาดนี้ ต้องหายดีแน่นอน พอพี่ภัทรกลับไปที่นู้น พี่ก็จะไม่ว่างดื่มเหล้าแล้วใช่ม้าาาา รอท่านมิ่งก่อนนะะะ เดี๋ยวท่านจะตามกลับไปปป โอ๊ยยย เข้าพระนครครั้งนี้ต้องมีอะไรที่เปลี่ยนแปรงแน่นอนนนนน แงงงงง เกียมทิชชู่แล้วนะ

    #4,021
    0
  11. #3977 Chaneahun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:35
    ทำให้สำเร็จนะคุณภัทร
    #3,977
    0
  12. #3654 PP_ELF (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 21:50
    พี่ภัทรจะต้องหายดีค่ะเราเชื่อ :^) กำลังใจดีซะอย่าง ตัวพี่เองก็เข้มแข็ง ต้องผ่านไปได้นะคะ
    #3,654
    0
  13. #3564 jauniky (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:57
    สงสารพี่ภัทร;___; สู้ ๆ นะคะทั้งคู่
    #3,564
    0
  14. #3408 kkxnthq (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 09:51
    ท่านชายโตขึ้นมากจริงๆ คำอธิษฐานในวันเกิดขอให้เป็นจริงนะคะน้องมิ่ง
    #3,408
    0
  15. #3394 maybee23 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 16:27
    กล้าทำก็กล้ารับสมเป็นชายชาติทหาร ติดเหล้าแค่3เดือนเองเดี๋ยวก็หายได้กำลังใจดีอย่างท่านชายแล้วด้วย
    #3,394
    0
  16. #3327 Jolly CCP (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 20:15
    ฮือออ รักมันก็อย่างนี้ล่ะนะ คนจะรักกันสุดท้ายแล้วบางครั้งมันก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับคนแค่สองคน ขอให้ทั้งคู่ฝ่าฟันไปให้ได้ค่ะ
    #3,327
    0
  17. #3140 rangonnacrazynow (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 22:18
    พี่ภัทรดีแล้วที่บอกน้องไปแบบตรงไหนตรงมาเนอะ;-; ท่านชายโตขึ้นมากเลย แอบร้องไห้หลายซีนเหมือนกันตอนนี้ หน่วงใจตั้งแต่ชื่อตอนแล้ว สุดท้ายขอให้คำอธิษฐานของท่านชายเป็นจริงนะคะ
    #3,140
    0
  18. #3118 _Honey_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 10:45
    เกือบแล้วมั้ยล่ะพี่ภัทร ถ้าน้องมิ่งถอยห่างบ้างนี่เจ็บยิ่งกว่าเลยนะ ดีว่าน้องใจไม่แข็งพอ ทีนี้ก็เหลือพิสูจน์ตัวเองแล้ว ทำให้ได้นะพี่ เอาใจช่วย
    #3,118
    0
  19. #3093 ภรรยาคยองซู (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 02:07
    ขอให้คำอธิษฐานเป็นจริงนะคะ;-; ฮือ ซีนอารมณ์
    #3,093
    0
  20. #3090 frsx (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 00:23
    ขอให้คำอธิษฐานของท่านชายมิ่งเป็นจริงนะคะ คงจะทรมานมากเลย ทั้งที่รักกันมากขนาดนี้ แต่กลับเปิดเผยอะไรไม่ได้ ฮื่อออ
    #3,090
    0
  21. #3082 kk lovely (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 22:13
    เป็นความรักที่หน่วงมากๆ และเพลงที่อัญเชิญมาความหมายก็หน่วงตามไปอีก ขอให้พี่ภัทรกลับไปฝึกซ้อมเพื่อจะได้มีฐานะที่สูงพอจะเดินไปหาดวงจันทร์ได้
    #3,082
    0
  22. #2903 moomiim (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 09:35
    คำอธิษฐานหน่วงมากกกกก
    #2,903
    0
  23. #2635 Zzigg (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 19:57

    อินมากกก จริงๆชอบพาร์ทเจ้าขุนมูลนายนะ ชอบที่จะได้อ่านบทบรรยาหรูๆที่นำเสนอความเป็น "ฝ่าบาท" ของมินฮยอนออกมาได้ตรงดี


    แต่อ่านไปอ่านมา... เวลาที่คุณภัทรพูดราชาศัพท์กับมิ่งฟ้าทีไร..มันน๊วงงหน่วงงงTT


    มันรุ้สึกไกลเกินเอื้อม


    จากที่เคยชอบพาร์ทเจ้า พูดคำราชาศัทพ์กันมากๆ ...ตอนนี้อยากให้เป็นแค่คนธรรมดาพอ เป็นแค่น้องมิ่ง(หมอก)ของพี่ชายภัทรพอ

    ลืมมันไปให้หมดทั้งพระคู่หมั้นของทูลกระหม่อมท่าน ทั้งฐานันดรศักดิ์ หน้าตาในสังคม ลืมมันไปป

    ใช้แค่ใจนำทางไปก็พอ ////// #นอนจมกองน้ำตาTT

    #2,635
    0
  24. #2625 ChorfaChanakan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 22:30
    คุณภัทรสู้เน้อ
    #2,625
    0
  25. #2613 นกฟินิกซ์ในตำนาน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 21:10
    พี่ภัทรต้องสู้เพื่อน้องนะคะ
    #2,613
    0