[GOT7] ระหว่างเราสองคน (Markbam , Bnior)

ตอนที่ 7 : EP7 | พี่ชายคนนั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,004
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 291 ครั้ง
    4 ก.พ. 61


 

ผ่อนคลายลงหรือเปล่าคะ” เสียงแหบติดเซ็กซี่ถามขึ้นมือบางของเธอบีบนวดไหล่แกร่งต่อไปเรื่อยๆ มาร์คที่หลับตารับความสบายที่เธอมอบให้คลี่ยิ้มบางๆ

 

อืม ถ้ามีคนมาคอยนวดให้แบบนี้ตลอดคงดี” ชายหนุ่มพูดออกมาเปรยๆ แบมแบมก็นวดต่อไปเงียบๆ ไม่เปิดปากพูดอะไร ทำให้เขาเลือนมือแกร่งมาหยุดแล้วรั้งตัวเธอไปนั่งตัก

 

ไม่คิดจะอาสาเหรอแบมแบม?” 

 

แล้วคุณอยากให้แบมอาสาหรือเปล่าล่ะคะ

 

ต้องให้พูดอีกเหรอ?” ชายหนุ่มตอบแบบอ้อมๆ แล้วประจบจูบริมฝีปากอิ่มของคนบนตัก รสจูบครั้งนี้ช่างหอมหวานยิ่งนัก และมันอาจจะหอมหวานกว่านี้ ถ้าทั้งสองฝ่ายไม่มีเรื่องที่ต้องกังวลอย่างการแต่งงานที่จะมาถึง

 

 

ทางด้านจินยองที่กำลังนั่งทำหน้าที่ประจำอยู่หน้าห้อง เหล่มองประตูที่ไม่มีท่ท่าว่าจะเปิดออกง่ายๆแล้วคลี่ยิ้ม วันนี้เธอรู้มาว่าคุณหญิงต้วนพามินอาไปพบเพื่อนๆคุณหญิงคุณนายนั่นหมายความว่าเจ้านายของเธอและแบมแบมจะไม่มีตัวมารมาก่อกวน

 

.....” ยังไม่ทันที่เลขาสาวจะหยุดความคิดเป็นสุข อยู่ๆโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้น 

 

สวัสดีค่ะ ต้องการเรียนสายใครคะ

 

[“ไม่ต้องการเรียนสายใคร แต่ฝากบอกไอ้มาร์คว่า คนที่ชื่อเจบีกำลังจะไปทวงแบมคืน!”]  จินยองอ้าปากค้างกับน้ำเสียงดุดันที่เล็ดลอดผ่านมาตามสาย เธอจะอ้าปากตอบโต้ก็ไม่ทันเสียแล้ว อีกฝ่ายวางสายไปเสียเสร็จเสร็จ

 

เห็นฉันเป็นระบบฝากข้อความหรือไง ตาบ้าเอ้ย!...เจบีงั้นเหรอ….” จินยองสบถใส่โทรศัพท์อย่างอารมณ์เสีย จากนั้นก็ทบทวนชื่อที่ฝ่ายนั้นบอกมา จะว่าไปเธอไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน อยากรู้จริงๆว่าหน้าตาฐานะจะเป็นยังไง ถึงได้กล้าประกาศกร้าวว่าจะมาทวงแบมแบมคืน

 

เจบีใครอ่ะกิ๊กของคุณเลขาเหรอ” 

 

อุ๋ยโธ่คุณไบรอันตกใจหมด ยื่นหน้ามาเสียใกล้เชียว” เลขาสาวที่กำลังคิดเพลินๆถึงกับสะดุ้งเมื่ออยู่ๆเธอพบว่าไบรอันเพื่อนของเจ้านายกำลังยื่นหน้ายื่นตาอยู่ไม่ห่างนัก เมื่อตั้งสติได้เธอใช้มือดันหน้าเขาออกไปไกลๆ 

 

ก็ยื่นเข้าไปใกล้ๆ เผื่อว่าจะเจอความสวยทะลุแว่นบ้าง แต่หน้าเสียดายมันคงอยู่ลึกเลยไม่ทะลุออกมา

 

หึหึ ถ้าจะมาพูดแบบนี้กลับไปเลยค่ะ ท่านประธานไม่ว่าง” เลขาสาวหัวเราะในลำคอ พร้อมๆกับใช้ปากกาขยับขาแว่นนิดหน่อยให้เห็นว่าตนเองเป็นเลขามาดโหด

 

โธ่ ไม่อาน่าคุณเลขา ผมขอเขาไปเจอมาร์คมันหน่อยนะ ” ว่าแล้วร่างสูงก็เดินดุ่มๆไปหน้าประตูห้อง แต่ร่างบางวิ่งพุ่งตรงไปขว้างเสียก่อน

 

เข้าไม่ได้ค่ะ

 

โอเคๆ ถ้าจะโกรธที่ผมพูดเมื่อครู่ เอาเป็นว่าผมขอโทษ” ชายหนุ่มคิดว่าจินยองผูกใจเจ็บกับคำพูดที่หลุดออกไปเพราะความคะนองปากของตนจึงขอโทษขอโพยแต่ทว่าเลขามาดเนี๊ยบไม่ยอมออกห่างประตู

 

ดิฉันไม่ได้ผูกใจเจ็บหรอก แต่ตอนนี้ท่านประธานกำลังยุ่งๆอยู่ เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่นะคะ

 

ไม่ได้หรอก ผมอยากจะเจอตอนนี้” งานนี้ไบรอันใช้พละกำลังที่เหลือเฟืออุ้มจินยองพาดบ่าหลบให้พ้นทาง!

 

ว้ายคุณไบรอันปล่อยฉันลงนะ!” จินยองที่กำลังอยู่บนบ่าแกร่งไม่พอใจที่อีกฝ่ายเล่นแบบนี้ ทำเอาแว่นของเธอหล่นไปกระเด็นหายไปทางไหนแล้วก็ไม่รู้ อีกอย่างเธอเป็นกุลสตรีนะ กล้าดียังไงมาถูกตัวเธอจึงทั้งดิ้นทั้งทุบหลังเขาไปเต็มแรง

 

โอ้ยคุณคุณเลขาผมเจ็บนะ

 

เจ็บก็ปล่อยสิ!” 

 

ผมปล่อยแน่ แต่ต้องมั่นใจว่าคุณอยู่ห่างประตู” ไบรอันยังคงอุ้มเลขาของเพื่อเดินห่างหน้าห้องทำงานออกมาเรื่อยๆ อีกเดี๋ยวเขาจะใช้ขาที่ยาวกว่าเธอให้เป็นปะโยชน์ วิ่งไปให้ถึงประตูก่อนเธอ

 

คุณไบรอัน ดิฉันขอร้องล่ะ อย่าเพิ่งเข้าไปขัดจังหวะเขาตอนนี้เลยนะคะ” อยู่ๆจินยองก็ขอร้องเสียงอ่อน ทำให้ไบรอันชะงักขาลง

 

ขัดจังหวะเหรอมาร์คมันอยู่กับใคร?”

 

คุณแบมแบมค่ะ คุณก็รู้ใช่ไหมว่าเขาสองคนรักกัน” จินยองพูดเกลี่ยกล่อมทั้งๆที่ยังคงถูกอุ้มพาดบ่า ไบรอันถอนหายใจยาว เขารู้อยู่เต็มอกว่าแบมรักมาร์ค และมาร์คเองก็ทั้งรักทั้งหลงแบมแบมเพียงแต่ปากแข็งและไม่ยอมรับใจตัวเอง

 

ตกลงผมไม่ควรเข้าไปใช่ไหม?”

 

ค่ะ ไม่ควรอย่างยิ่ง อีกอย่างปล่อยฉันลงได้แล้ว คุณไม่หนักหรือไง?” เลขาสาวพูดพลางทุบหลังเขาให้รู้ตัวเสียทีว่ายืนนิ่งตั้งนานแต่ไม่ยอมปล่อยเธอลง

 

โอเคๆ ปล่อยก็ได้ หนักจนไหล่แทบ..ซะ...ทรุด” ไบรอันพูดเสียงเบาหวิวในคำสุดท้าย เขาปล่อยเธอลงแล้วประจัญหน้ากันไม่อยากจะเชื่อว่าเวลาไม่มีแว่นจะสวยจิกได้ขนาดนี้ เธอไม่น่าใส่แว่นเลยมันบดบังสิ่งสวยงามหมด!

 

ค่ะ เผอิญดิฉันไม่ได้หุ่นนางแบบขอตัวทำงานนะคะ แล้วก็อย่าคิดเข้าไปขัดจังหวะเจ้านายดิฉันเด็ดขาด” เธอสั่งเสียงเฉียบขาดก่อนจะเดินไปที่โต๊ะทำงาน แต่อีกฝ่ายคว้าแขนเอาไว้เสียก่อน

 

เดี๋ยวสิคุณเลขาสนใจไปทานข้าวเที่ยงกันไหม?”

 

หืม? ...ทำไมอยู่ๆถึงชวนทานข้าวล่ะคะ” จินยองจ้องไบรอันอย่างครุ่นคิด อะไรจะเปลี่ยนอารมณ์เร็วขนาดนั้น อยู่ๆก็ชวนทานข้าวเฉยเลย

 

ก็แหม คุณเองก็ออกจะเชียร์มาร์คกับคุณแบมแบม ผมเองก็เชียร์เหมือนกัน ผมว่าเราน่าจะไปทานข้าวกันคุยหาทางช่วยสองคนนั้นกัน คุณว่าไงล่ะ ผมเลี้ยงเอง” อยู่ๆชายหนุ่มก็ตัดใจจากแบมแบมดังฉับ ผู้หญิงเซ็กซี่แต่มีเจ้าของแถมหวงก้างเหนื่อยไปที่จะแย่ง แต่คนสวยดุจิกหัวใจอย่างนี้ดูท่าทางจะไร้คู่ เขามาลุ้นกับเธอดีกว่าไหมเนี่ย

 

ถ้าคุณเลี้ยง แล้วจะคุยเรื่องช่วยคุณแบมแบมฉันก็โอเค” เลขาสาวเองเห็นว่าได้สองต่อ ไม่เสียหายที่จะไปทานข้าวด้วยจึงตอบตกลงอย่างไม่ทันได้คิดว่ากำลังตกหลุมพรางของอีกฝ่ายเข้าให้!

 

 

หลายชั่วโมงผ่านไปมาร์คพาแบมแบมมาถ่ายแบบตามที่บอกไว้ เขาไม่พอใจขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่ายูคยอมกำลังนั่งรอแบมอยู่ แต่ก็พยายามไม่สติแตกอย่างคราวก่อน 

 

พี่แบม วันนี้มาสายจังผมนั่งรอพี่ตั้งนานแน่ะ” เด็กหนุ่มเดินมาเทียบเคียงคุยอย่างสนิทสนม จนชายหนุ่มที่ถือตัวว่าเป็นเจ้าข้าวเจ้าของขบกรามแน่น

 

พอดีพี่เอ่อ…”

 

พอดีว่าแบมแบมอยู่กับฉันทั้งวันก็เลยสาย” คำพูดของมาร์คที่แทรกขึ้นมามันออกจะสองแง่สองง่าม คนฟังบางคนก็อาจคิดไปไกลกับคำว่าอยู่ด้วยกันทั้งวัน

 

ไม่อยากจะเชื่อว่าพี่แบมจะต้องมาจมปลักอยู่กับคุณทั้งวัน ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะครับพี่แบม เราจะได้เริ่มงานกัน” เด็กหนุ่มเน้นคำว่า “เรา” ให้คนบางคนรู้ว่างานนี้ไม่ต้องการคนนอกมมาวุ่นวาย 

 

อืม มาร์คคะคุณจะกลับไปทำงานก็ได้นะ อีกนานกว่าแบมจะทำงานเสร็จ” เธอก่อนจะรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งหน้า ฝ่ายมาร์คกับยูคยอมสบตาหยั่งเชิงกันไม่มีใครยอมละสายตาแปลว่าไม่มีใครยอมแพ้ มาร์คไม่ยอมกลับไปทำงานทำการแต่กลับนั่งที่มุมห้องที่จัดฉากเตรียมถ่ายแบบ ยูคยอมออกอาการไม่พอใจเพราะแบบนี้เท่ากับมาร์คกะเฝ้าและรอรับแบมกลับพร้อมกันเขาจะชวนแบมแบมไปต่อไหนก็คงไม่ได้!

 

ทางด้านแบมแบมมองนาฬิกาที่ข้อมือรู้ตัวว่าสายเต็มที เธอรีบสาวเท้าไปที่ห้องแต่งตัว เมื่อถึงที่หมายก็โค้งขอโทษพี่เจนนี่ผู้เป็นผู้จัดการโมเดลลิ่ง

 

ขอโทษนะคะ พี่เจนนี่ที่แบมสายแบบนี้

 

ไม่เป็นไรหรอกแบม วันนี้จะสายมากก็ไม่เป็นไร” พี่เจนนี่พูดพลางยิ้มแห้งๆแล้วเหล่ตาไปที่มุมห้อง 


แบมแบมมองตามทิศที่ผู้จัดการโมเดลลิ่งส่งซิกให้ ดวงตาสวยคมเบิกกว้างขึ้นทันทีที่รู้ว่าใครกำลังนั่งอยู่ตรงนั้น!

 

พี่เจบี!” ผู้จัดการโมเดลลิ่งไม่อยู่เป็นก้างขวางคอรีบเดินออกไปอย่างรู้หน้าที่ ทิ้งให้แบมแบมเผชิญหน้ากับคนที่ไม่ได้เจอกันมานานอย่างเจบี

 

พี่คิดถึงเธอมาก..แบม” ไมได้พูดเปล่าแต่ร่างสูงลุกขึ้นจากเก้าอี้ดึงเธอเข้าสู้อ้อมกอด เขากอดนานให้คุ้มกับที่เฝ้าคิดถึง ในขณะที่เธอเองก็ไม่ได้รังเกียจอ้อมกอดนี้ในทางกลับกันกลับรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย

 

พี่กลับมาแล้วแบมดีใจจังค่ะ

 

ใช่พี่กลับมารับแบม” เมื่อจับใจความที่เขาสื่อมาได้คิ้วสวยก็ขมวดเข้าหากัน  จากนั้นก็ขืนตัวออกจากอ้อมกอดของเขา

 

พี่เจบีพูดอย่างนี้หมายความว่ายังไงคะ?”

 

ก็หมายความอย่างที่พูด พี่มารับแบมไปอเมริกาด้วยกัน พ่อแม่ของเราท่านเห็นด้วยที่จะให้เราแต่งงานแล้วใช้ชีวิตอยู่ที่นั้น

 

แต่แบมใม่เห็นด้วย เรารักกันแบบพี่น้องจะแต่งงานกันได้ยังไง ทำไมพี่ไม่คัดค้านไปล่ะคะ?” ชายหนุ่มถึงขั้นกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็นพูดอะไรแทบไม่ออก เธอคนเดียวน่ะสิที่รักเขาแบบพี่น้อง ส่วนเขานั้นรักเธอมากกว่านั้น

 

แต่พี่คิดว่าเราแต่งงานกันมันก็เป็นอะไรที่ลงตัวแล้วนะ  พี่เองก็อยากจะดูแลแบม

 

แต่แบมแต่งงานกับคนอื่นไม่ได้ นอกจากมาร์ค แบมรักเขา...คำว่ารักเหมือนมีดกรีดแทงใจเจบี ชายหนุ่มพยายามเก็บความรู้สึกเดือดดาลเอาไว้ในใจลึกๆ แต่ดูเหมือนมันจะไม่ไหวจริงๆ

 

รักทั้งๆที่มันกำลังจะทิ้งไปแต่งงานกับคนอื่นน่ะเหรอ?” แบมแบมกัดริมฝีปากแน่นที่อีกฝ่ายตอกย้ำเรื่องที่ทำให้เธอปวดใจ

 

แต่เขาไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้น มาร์คเขาบอกว่าแต่งแค่ในนาม แล้วก็ไม่ได้จะทิ้งแบมด้วย

 

ทำแบบนั้นมันคิดจะให้แบมอยู่ฐานะอะไรเมียเก็บหรือเมียน้อย มีศักดิ์ศรีหน่อยสิ เป็นถึงลูกสาวนักการทูตจะยอมให้ถูกประณามว่ายุ่งกับสามีชาวบ้านเหรอ” 

 

แล้วจะให้แบมทำยังไง แบมรักเขา แบมมาก่อนด้วย ต้องยอมถอยปล่อยเขาให้คนอื่นเหรอคะ ขอร้องเถอะค่ะพี่เจบีแบมเลือกแล้ว ...แบมขอโทษ...” น้ำตาหยดใสๆไหลอาบแก้มเนียน ชายหนุ่มใจอ่อนยวบลง ไม่สามารถที่จะพูดทำร้ายจิตใจเธอได้อีก...ถึงแม้ว่าคำพูดทั้งหมดเหล่านั้นมันอาจจะเป็นความจริงในอนาคตที่ไม่สามารถหนีได้พ้นก็ตามที

 

พี่ขอโทษ พี่แค่อยากให้แบมตัดสินใจให้ดี ” มือแกร่งเอื้อมมือมาซับน้ำตาให้ แล้วดึงเธอเข้าไปกอดปลอบอีกครั้ง ไม่ว่าจะดีกว่า สมบูรณ์แบบกว่ามาร์คแค่ไหนสุดท้ายก็เป็นได้แค่พี่ชาย มีเพียงเขาที่รักเธอมากกว่าน้องสาว

 

แบมขอโทษ แบมรู้ว่าโง่ แต่แบมรักเขาไม่อยากเสียเขาไป

 

....” เจบีได้แต่เงียบ ไม่เอ่ยคำพูดอะไรออกมาอีก ไม่มีทางที่จะได้แบมแบมคนก่อนที่จะพบกับมาร์คกลับคืนมา สิ่งที่เขาทำได้คงมีแต่การพยายามทำให้เธอมีความสุขที่สุด

 

หากเขาทำให้งานแต่งล่มได้!

 

แบมแบมอาจจะไม่ต้องทุกข์ใจ

 

ไม่ถูกใครประณาม พูดถึงไปในทางที่ไม่ดี

 

พี่จะทำเพื่อเธอนะแบม” แบมแบมไม่รู้สักนิดว่าเจบีจะทำอะไร ในยามนี้เธอแค่กำลังรู้สึกว่าความรู้สึกหนักอึ้งในใจ ค่อยๆหายไปเพราะความอบอุ่นที่ได้รับจากพี่ชายที่แสนดี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 291 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

567 ความคิดเห็น

  1. #467 igot7_MTBB (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 06:58
    พี่มาร์ครีบๆบอกว่ารักเถอะ
    #467
    0
  2. #256 ppploycb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 22:27
    มีแต่คนดีๆเข้าหาแบม
    #256
    0
  3. #216 MB_MarkBam9397 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 22:15
    ถ้ามาร์คซึนนานกว่านี้แบมจะไปละนะ
    #216
    0
  4. #68 dada0627 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 20:55
    พี่บีก็คนดีจริงๆ แต่แบมก็แต่อิตามาร์ค เฮ้อออ
    #68
    0
  5. #56 eternal__ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:14
    อยากอ่านต่ออออแล้ววว ไรท์เอามารีไรท์หรออ แงงงง เราอยากอ่านแล้วว
    #56
    0
  6. #55 MJBisMiine (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:11
    พี่บีของน้องงง พี่ควรเจอคุณเลขามาก55555 จะได้พบรักแท้แน่นอน มาร์คมัวแต่ปากแข็งอยู่นั้นแหละ ระวังโดนแย่งไปแล้วจะปากแข็งไปก็ไม่มีประโยชน์นะ ฮึ้ยๆๆๆ
    #55
    0
  7. #54 _gujellal_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:00
    พี่บีคนดีของน้องไม่น่าเลย~~
    #54
    0
  8. #52 lovebam2x (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:53
    โหเจบีเอาใจเราไปเลยแต่สงสารเจบีอ่ะฮืออออิมาร์คฉันเคืองแกมากทำไมไม่เด็ดขาดสักทีจะให้แบมอยู่ในฐานะอะไรฮึ
    #52
    0
  9. #51 tbmb2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:43
    พี่ชายที่แสนดี  ต้องยกคำนี้ให้เลย ท่านพี่เจบี.......
    #51
    0
  10. #50 Galaxy_q (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:15
    ดุเดือดมากกกก
    #50
    0
  11. #49 tomato9 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:04
    สนุกมากกก
    #49
    0