[GOT7] ระหว่างเราสองคน (Markbam , Bnior)

ตอนที่ 3 : EP3 | หวงก้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,371
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 271 ครั้ง
    6 ม.ค. 61

EP3 | หวงก้าง

มาร์คทำเป็นไม่สนใจไบรอันเพื่อนสนิทที่มานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออยู่ในห้องทำงานของตน จนอีกฝ่ายทนนั่งรอเฉยๆไม่ไหวเริ่มออกเดินวนไปวนมารอบๆห้อง

 

แกจะเดินวนไปวนมาทำไม ฉันกำลังทำงานอยู่มันน่ารำคาญรู้มั้ย

 

โธ่ก็ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยนี่น่า” ว่าแล้วก็เดินมานั่งตรงเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของมาร์ค ทำให้คนที่กำลังเซ็นโน่นเซ็นนี่อยู่ต้องเงยหน้ามอง

 

ตงลงแกจะคุยอะไรกับฉันห๊ะไบรอัน?” ชายหนุ่มถามเพื่อนสนิทที่ทั้งรูปร่างหน้าตาฐานะทัดเทียมกับเขา เรียกได้ว่ากินกันไม่ลงเลยทีเดียว 

 

ก็เรื่องแกจะแต่งงานกับมินอาอ่ะจริงหรือเปล่าว่ะ?” 

 

อืม” คำตอบสั้นๆแต่ได้ใจความทำเอาไบรอัน ทำหน้าตาตื่นรีบยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ก่อนจะถามคำถามที่ทำให้ผู้ฟังอารมณ์ขึ้น 

 

แล้วแบมแบมล่ะมาร์ค แกจะแต่งงานกับมินอาแล้วแบมแบมแกจะทำยังไง?”

 

แล้วทำไมแกจะต้องมาเป็นห่วงเป็นใยคนของฉันด้วยล่ะ” แววตาตวัดมองเพื่อนแวววับบ่งบอกถึงอารมณ์ภายในที่มันกำลังชักจะเริ่มครุกรุ่น แต่ไบรอันก็ยังไม่หวั่น ในเมื่ออยากได้แล้วก็ต้องด้านให้ถึงที่สุด

 

แกก็รู้อยู่แล้วนี่ ว่าฉันคิดยังไงกับแบมแบมถ้าแกแต่งไปแล้วเธอก็ไม่มีใคร ฉันคิดว่าฉันจะเข้าไปดูแลเอง”  

 

มากไปแล้วนะไบรอัน แบมแบมเป็นผู้หญิงของฉัน อยู่ๆแกจะมาง่ายๆได้ไง” ไม่พูดเปล่าแต่มาร์คลุกขึ้นยืนจ้องหน้าเพื่อนสนิท ที่อยู่ริอ่านจะมายุ่งกับผู้หญิงที่เป็นของเขา

 

ฉันว่าคนที่มากไปคือแกต่างหาก แต่งกับคนอื่นแล้วแกคิดจะเก็บแบมแบมไว้ในฐานะอะไรวะ...เมียน้อย หรือนางบำเรอ แบมแบมเขาก็มีเกียรติมีศักดิ์ศรีนะโว้ย อีกอย่างฉันเชื่อว่าฉันสามารถให้แบมแบมได้ไม่แพ้แกหรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ แฟร์ๆหน่อยดิเพื่อนแกกำลังจะมีคนอื่นแล้วนี่” ไบรอันลุกขึ้นประจัญหน้า คำพูดของเขาทุกคำทำเอามาร์คโกรธจนหน้าแดงเถียงได้ไม่เต็มปาก แต่ยังไงก็ยืนยันที่จะไม่ยอมยกแบมแบมให้เด็ดขาด

 

ฉันไม่ให้!...แบมแบมกับฉันเราตกลงกันแล้ว และเธอก็เข้าใจทุกอย่างดี” 

 

เธอเข้าใจเพราะจำใจต้องเข้าใจหรือเปล่า?” คนอาจหาญยังไม่ล้มเลิก ทำเอามาร์คตบโต๊ะเสียงดังด้วยความโมโห 

 

ปึง!!” ไบรอันถึงขั้นผงะที่เพื่อนสนิทแสดงอาการไม่พอใจออกมาชัดเจนนี่จนถึงขัดตบโต๊ะ เพราะประจำแล้วมาร์คเป็นคนค่อนข้างเย็นชาไม่แคร์ใครและ ไม่แสดงอารมณ์ร้อนลนให้ใครเห็น

 

แบมแบมจะไม่ไปจากฉัน แกได้ยินไหมไบรอัน

 

อย่าลืมว่าแบมแบมเขามีขาจะไปจากแกเมื่อไหร่ก็ได้ ถ้าแกแต่งงานกับคนอื่นแล้วยังเก็บเธอเอาไว้ก็เท่ากับยกตำแหน่งเมียน้อยให้เธอ ฉันว่ามันไม่ยุติธรรมและแบมแบมก็คงทนไม่นานหรอก คนที่อยากจะดูแลผู้หญิงสวยเซ็กซี่อย่างแบมแบมต่อจากแกมีเยอะแยะไป รวมทั้งฉันด้วย...” คำพูดนั้นทำให้มาร์คเงียบลง ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าแบมแบมเสน่ห์แรงแค่ไหน  ผู้ชายจ่อคิวจีบมีเยอะแยะ แต่ก็มาจบที่เขาคนเดียว

 

อย่าคิดว่าผู้หญิงคนนี้เป็นของตายนะมาร์ค เพราะไม่แน่หรอกคนที่เป็นของตายอาจจะเป็นแกก็ได้” ไบรอันพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไป ความสัมพันธ์ที่เรียกว่าสนิทจึงเริ่มมีรอยร้าวเกิดขึ้น มาร์ครู้ดีว่าคนอย่างไบรอันอยากได้ต้องได้ ยิ่งรู้ว่าเขากำลังจะแต่งงานกับคนอื่นก็ยิ่งพยายามแทรกกลางเขากับแบมแบม

 

ไอ้เพื่อนเลว ผู้หญิงมีเยอะแยะเสือกอยากได้ของฉัน”  ชายหนุ่มสบถด่าไล่หลังก่อนจะนั่งลงกับกองเอกสารบนโต๊ะ ทั้งๆที่ไม่มีสมาธิเลย!

 

ถึงแม้ว่าจะเลิกงานแล้ว แต่มาร์คยังคงแบกคำพูดของไบรอันกลับมาคิด และยิ่งกลับมาถึงไม่เจอร่างบางที่จะคอยมาพะเนาพะเนอก็ยิ่งทำให้จิตใจว้าวุ่นจนแทบนั่งไม่ติด  มือแกร่งจับมือถือครั้งแล้วครั้งเล่าจนในที่สุดก็ตัดสินใจโทรออก

 

"แบมแบม เมื่อไหร่จะกลับคอนโด"  เสียงทุ้มกรอกเสียงถามลงไป ยังไม่ทันได้คำตอบคิ้วสีดำสนิทก็ขมวดเข้าหากัน เพราะมีเสียงผู้ชายเล็ดลอดผ่านสายมาด้วย

 

["ก็อีกสักพักค่ะ"]

 

"นั่นเสียงใคร" มาร์คถามเสียงห้วนความไม่พอใจ จนลืมที่เก็บความรู้สึก 

 

["ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เอาเป็นว่าอีกสักพักจะกลับนะ"] เมื่อพูดจบก็ตัดสายไป ทำเอาชายหนุ่มกำมือถือเครื่องหรูแน่น ดีที่มันเป็นโลหะถ้าเป็นแก้วคงแหลกคามือไปแล้ว บอกว่าไม่มีอะไรจะให้เชื่อได้อย่างไรในเมื่อเสียงผู้ชายคนนั้นมันชัดเจนนี่เสียขนาดนี้

 

ฝ่ายแบมแบมเมื่อวางสายเสร็จก็ยังคงนั่งคุยกับพี่เจนนี่และยูคยอมตามเดิมไม่มีท่าทีว่าจะรีบ จนพี่เจนนี่ผู้อยู่ในตำแหน่งผู้จัดการโมเดลลิ่งอดสงสัยไม่ได้ประจำแล้วไม่ต้องรอให้โทรตามเจ้าตัวก็รีบวิ่งแจ้นกลับไปหา ไม่รู้ว่าคราวนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ จะว่าแบมแบมเบื่อก็ไม่น่าจะใช่ ในเมื่อคนอย่างแบมแบมรักใครรักจริง

 

"ไม่รีบกลับจะดีเหรอแบม?" 

 

"ดีสิคะพี่เจนนี่ แบมเองยังคุยกับน้องยูคยอมไม่จบเลย" แบมแบมพูดก่อนจะหันไปคุยเรื่องการถ่ายแบบต่อ แต่ดูเหมือนยูคยอมจะสงสัยเรื่องกับท่าทางของพี่เจนนี่เลยอดถามไม่ได้

 

"ประจำแล้วพี่แบมจะต้องรีบกลับเหรอครับ?"

 

"ประจำแล้วเขาก็รีบแหละคะน้องยูคยอม ก็แฟนของเขาทั้งหล่อทั้งรวยนี่" เป็นพี่เจนนี่ที่ตอบแทนแบมแบม ทำเอาผู้ที่ได้ฟังคำตอบรู้สึกหน้าชา เมื่อได้รับรู้ว่าสาวรุ่นพี่มีแฟนแล้ว

 

"เขาไม่ได้มาสนใจอะไรพี่หรอก "แบมแบมพูดเชิงน้อยใจ  ในขณะที่ผู้รับฟังรู้สึกเหมือนโลกยังไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด เพราะในเมื่อผู้ที่เป็นเจ้าของใจในปัจจุบันไม่ได้ใส่ใจเท่าที่ควรก็หมายความว่าผู้ชายที่กำลังจะเข้ามาในชีวิตของเธอก็ยังมีโอกาส  

 

"พี่แบมทั้งสวย ทั้งเซ็กซี่ นิสัยก็น่ารัก ผมว่าคนที่มันไม่สนใจพี่แบมเนี่ยไม่ได้เรื่องเลยนะครับ มีผู้หญิงดีๆอยู่กับตัวแท้ๆ " 

 

"แหมน้องยูคยอมก็พูดเกินไป พี่ไม่ได้ดีถึงขนาดนั้นหรอกน่า" แบมแบมพูดถ่อมตัว ก่อนจะนึกไปถึงมาร์ค หากเขาคิดได้อย่างยูคยอมสักครึ่งเธอคงเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดเป็นแน่

 

"แต่พี่ก็เห็นด้วยกับยูคยอมนะแบม พี่ไม่เห็นเขาจะสนใจมีแต่แบมที่ต้องคอยเอาอกเอาใจเขาสารพัด สู้คนนั้นของแบมไม่ได้อยากได้อะไรก็หามาถวายให้หมด เป็นพี่พี่ไม่เลือกหรอกคุณมาร์คน่ะ" พี่เจนนี่กล้าพูดดั่งใจคิดเพราะกับแบมแบมสนิทสนมกันมานานหลายปี 

 

"คนนั้นที่พี่เจนนี่พูดถึงน่ะ เขาเป็นพี่ชายนะคะไม่ใช่แฟน รักและเคารพแบบพี่ชายเท่านั้นไม่ใช่อย่างอื่น" ร่างบางพูดบ่ายเบี่ยงเพราะรู้ว่าหมายถึงใคร ในขณะที่เด็กหนุ่มรู้สึกกว่าแบมแบมเสน่ห์แรงมากๆ 

 

"เอ่อ...พี่พูดถึงเนี่ย คือใครเหรอครับ?" 

 

"อ๋อ พี่ชายของพี่เองแหละ ตอนนี้อยู่ต่างประเทศ" แบมแบมตอบราวกับไม่มีอะไรมากกว่านั้น แต่คนบางคนที่รู้ดีว่าไม่ใช่จึงอดแทรกขึ้นมาไม่ได้

 

"บอกไม่หมดนี่ ทำไมไม่บอกไปด้วยล่ะ พี่ชายไม่แท้แล้วก็เป็นคู่หมั้นคู่หมายกันมาตั้งแต่เกิด"

 

"พี่เจนนี่คะ ชีวิตจริงไม่ใช่หนังจีนค่ะ เรารักกันแบบพี่น้องเท่านั้นแหละ ไม่เอาไม่พูดเรื่องนี้แล้วแบมกลับดีกว่า" เมื่อผู้จัดการโมเดลลิ่งชอบไล่ต้อนด้วยคำพูด แบมแบมจึงตัดสินใจกลับ พร้อมหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาถือ

 

"อ้าวจะกลับแล้วเหรอแบม?"

 

"ไม่ต้องมาทำหน้าตาตื่นเลยค่ะพี่เจนนี่ แบมน่ะจะกลับแล้ว แต่พี่อ่ะถูกเรียกประชุมไม่ใช่เหรอค่ะ นั่งเมาท์จนลืมเดี๋ยวก็สายหรอก" คำเตือนเชิงแขวะนิดๆทำให้ต้องรีบดูนาฬิกา

 

"ตายจริงพี่เกือบลืมไปเลยว่ามีประชุมตอนค่ำ" ร่างอวบของผู้จัดการโมเดลลิ่งรีบหอบแล็บท็อปออกไปทันที ดูท่าทางแล้วเจ้าตัวไม่ชอบให้ประชุมนอกเวลางานสักเท่าไหร่ แต่มันหลีกเลี่ยงลำบากเพราะทำงานวงการบันเทิง ไม่มีคำว่าแบ่งเวลา 

 

"พี่เจนนี่นี่จริงๆเลย" แบมแบมส่ายหัวมองตามหลังสาวรุ่นพี่ ก่อนจะหันมายิ้มหมายจะบอกลายูคยอม แต่เด็กหนุ่มดูเหมือนรู้เลยพูดขัดขึ้นมาเสียก่อน

 

"ให้ผมไปส่งพี่แบมนะครับ" รู้อยู่เต็มอกว่าอีกฝ่ายมีแฟนแล้ว แต่ไม่วายอยากเล่นกับไฟ  ฝ่ายแบมแบมคลี่ยิ้มยอมรับมิตรภาพ เพราะให้ไปส่งก็ดีเหมือนกันมันเย็นแล้วเธอไม่อยากนั่งแท็กซี่กลับ

 

"ถ้าน้องยูคยอมไม่ลำบากพี่ก็ไม่อยากขัดจ๊ะ"

 

"ไม่ลำบากเลยครับ เต็มใจยิ่งกว่าเต็มใจเสียอีก" ว่าแล้วเด็กหนุ่มก็ช่วยแบมแบมถือเป๋าแล้วเดินนำไปที่รถ ระหว่างทางรถติดนิดหน่อยเพราะเป็นช่วงคนทำงานกำลังจะกลับบ้านรถเลยเต็มถนน

 

"พี่แบม ไม่มีรถไว้ขับเหรอครับ หรือว่าพี่แบมขับรถไม่เป็น"

 

"เปล่าหรอก พี่ขับเป็นแต่ดันขับไว พี่ชายเลยห้ามเอาไว้ไม่ให้ขับน่ะ" เธอตอบตามความจริง นับว่าเธอเป็นนักซิ่งคนหนึ่งเลยล่ะ แต่ความซิ่งของเธอทำให้หลายคนเป็นห่วงผลสุดท้ายเลยถูกสั่งห้าม

 

"พี่ชายที่ว่าใช่คนที่พี่เจนนี่พูดถึงหรือเปล่าครับ?" เด็กหนุ่มถามขึ้น เพราะท่าทางของหญิงสาวเหมือนกับตอนที่พูดถึงพี่ชายคนนั้น ในใจลึกๆไม่รู้จะอิจฉาใครดีระหว่างคนที่ชื่อมาร์ค กับพี่ชายที่เจ้าตัวพูดถึง เพราะดูๆแล้วสองคนนี่น่าจะสำคัญพอๆกัน

 

"อืม"

 

"คนๆนั้นน่าจะสำคัญกับพี่แบมแบมเหมือนกันนะครับ" คำพูดของเด็กหนุ่มทำให้แบมแบมเข้าสู่ห้วงความคิดของตนเอง ที่จริงแล้วเธอรู้ว่าเขาสำคัญแต่ความสำคัญคนละแบบกับมาร์ค และเพราะเธอให้ความสำคัญมาร์คมากกว่าพี่ชายคนนั้นถึงได้ไปต่างประเทศ

 

'พี่จะกลับมาตอนที่แบมเลิกกับมัน ถ้าไม่เลิกเราก็ไม่ต้องเจอกันอีก!

 

คำพูดประโยคสุดท้ายก่อนจากทำให้เธอรู้ว่าการเลือกรักมาร์คต้องเสียคนที่สำคัญไม่แพ้คนในครอบครัว

 

รถแล่นต่อไปได้สักพักก็มาถึงคอนโด แบมแบมเอ่ยขอบคุณเด็กหนุ่มแล้วลงจากรถ โดยที่ไม่ทันได้รู้ตัวสักนิดว่ามาร์คกำลังจ้องมองการกระทำของเธออยู่

 

สวัสดีค่ะ คุณแบมแบม” พนักงานของคอนโดที่ทำหน้าที่นั่งเฝ้าตรงเคาท์เตอร์เอ่ยทักทาย ก่อนจะแอบส่งสายตาให้แบมแบมรู้ว่ามีใครบางคนกำลังนั่งรอเธออยู่ตรงมุมรับรองแขก

 

สวัสดีค่ะ..” เธอทักทายกลับ ที่จริงชั่งใจอยู่นิดหน่อยก่อนจะทำเป็นแกล้งไม่รู้ไม่เห็น เดินตรงไปเข้าลิฟท์ แต่ทว่าลิฟท์ยังไม่ทันจะปิด ก็มีมือแกร่งมาขวางมันเอาไว้เสียก่อน

 

ฉันนั่งอยู่ตรงนั้นไม่เห็นเหรอ?” สีหน้าบ่งบอกถึงความไม่พอใจอย่างมาก แบมแบมจึงแกล้งทำหน้างงราวกับไม่รู้อะไรเลย

 

ไม่นี่คะ...แบมไม่เห็นเลย มาร์คลงมารอแบมข้างล่างเหรอคะ?” คำถามนั้นทำเอามาร์คต้องเป็นฝ่ายหลบสายตา ในเมื่อไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะต้องเป็นฝ่ายรอ คงเหมือนกับว่ากำลังเสียฟอร์ม

 

เอ่อ...ฉันหิวข้าวก็เลยลงมารอเผื่อว่าเธอกลับมาแล้วจะได้รีบออกไปทาน

 

แต่ว่า ช่วงนี้แบมต้องไดเอทค่ะ คุณไปทานคนเดียวได้ไหม?” ใจของชายหนุ่มกระตุกขึ้นมาทันที รู้สึกความโมโหมันกำลังแล่นริ้วขึ้นมา ยิ่งเธอปฏิเสธภาพที่เธอลงจากรถของผู้ชายคนอื่นก็ผุดในหัว ยิ่งทำให้โมโหไปกันใหญ่

 

ไดเอท หรือว่าไปทานกับคนอื่นมาแล้วกันแน่?”

 

ทำไมคุณพูดแบบนี้ล่ะค่ะ ถ้าคุณหิวคุณก็ไปทานเถอะ แบมจะขึ้นข้างบนแล้ว” แทนที่มาร์คจะออกไปทานข้าวคนเดียวเขากลับเข้ามาในลิฟท์ด้วยแล้วกดไปที่ชั้นลานจอดรถ 

 

มินอาคงจะว่างไปทานกับฉัน”  ใจของแบมแบมเหมือนโดนมีดเล่มเล็กๆกรีด เขาทำเหมือนกับว่าคนอย่างเขาจะชี้นิ้วไปที่ใครก็ได้ ไม่แคร์ความรู้สึกของเธอเลย...

 

ไหนบอกว่าจะไม่ไปยุ่งกับมินอาไงล่ะคะ?”

 

ก็ฉันไม่อยากทานข้าวคนเดียว อีกอย่างงานแต่งใกล้เข้ามาทุกที จะคุยกันบ้างก็คงดี...หืมนึกถึงก็โทรมาทันทีเลย” ไม่ทันขาดคำมือถือของมาร์คก็ดังขึ้น เจ้าตัวพูดเหมือนว่ามินอาคือผู้ที่โทรเข้ามา ร่างบางถึงกับกัดริมฝีปากแน่นความไม่พอใจมันแล่นริ้วไปทั่ว

 

ก็รับสิคะ” มาร์คเลิกคิ้วขึ้น ดวงตาฉายแววแปลกใจระคนไม่พอใจไปด้วย 

 

กำลังประชดท้าทายเหรอแบมแบม?”

 

เปล่าค่ะ ไม่แม้แต่จะคิด ผู้หญิงอยู่อยู่ในว่าที่ตำแหน่งเมียน้อย จะไปสำคัญสู้ผู้หญิงที่อยู่ในตำแหน่งว่าที่เมียหลวงได้ยังไง อีกอย่างแบมไม่คิดจะทำตัวงี่เง่าสั่งห้ามโน่นห้ามนี่คุณหรอกค่ะ แบมรู้ตัวดีว่าเป็นได้แค่ไหน” เธอพยายามปรับสีหน้าเรียบเฉยพูดออกไป ก่อนจะกดลิฟท์ชั้นที่กำลังจะถึง พอประตูลลิฟท์เปิดออกเธอก็เตรียมจะก้าวอออกทันที ไม่รอให้ถึงชั้นที่ตัวเองอยู่

 

เพราะให้นานกว่านี้คงไม่ไหว...

เธอต้องร้องไห้แน่ๆ

 

จะไปไหนนี่ยังไม่ถึงชั้นของเรานะ

 

ก็รีบๆออกไป คุณจะได้คุยกับว่าที่เจ้าสาวได้สะ...” คำว่า “สะดวก” ถูกกลืนหายลงไปในลำคอเมื่อชายหนุ่มประจบจูบปิดปาก...ดวงตาของแบมแบมมีน้ำตาเอ่อไหลออกมาทั้งๆที่กำลังถูกจูบอยู่

 

คนอย่างแบมแบมหรือจะเข้มแข็งในเมื่อทุกวันมีเหตุการณ์มากมายที่เปรียบเสมือนมีดโกนคมกริบกรีดลงบนหัวใจของเธอทุกวัน...ผู้หญิงคนนี้ที่กำลังจะถูกตราหน้าว่าเมียน้อยในอีกไม่กี่วันข้างหน้า...

 

ก็เจ็บเป็น

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 271 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

567 ความคิดเห็น

  1. #521 0936756406 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 23:17

    ร้องไห้ตาม. สงสารแบม????????????


    #521
    0
  2. #463 igot7_MTBB (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 23:45
    ร้ายกันทุกคนอ่ะเอาจริง5555
    #463
    0
  3. #325 looknam1111 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 20:53
    แบมน่าจะเลิก
    #325
    0
  4. #252 ppploycb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 21:41
    ไม่อยากให้แบมยอมเลย
    #252
    0
  5. #211 MB_MarkBam9397 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 21:51
    โง้ยยย สงสารว่าที่เมียน้อย
    #211
    0
  6. #141 Beau-RM (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:37
    เศร้าแทนน้องแบม...
    #141
    0
  7. #76 pcnmtcn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 16:32
    แงงงงงงงงงงงงงสงสารน้องแบมมมมมฮืออออออออ มาร์คใจร้าย!
    #76
    0
  8. #64 dada0627 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 20:23
    สงสารแบม ทีนี้มาทำหวงก้าง
    #64
    0
  9. #45 Elle.m (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 10:49
    เจ็บแทนแบมแบม มาร์คทำไมทำงี้ ยังจะมาประชดอีก แบมเจ็บนะ
    #45
    0
  10. #39 Galaxy_q (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 22:33
    มาร์คทำไมใจร้ายยย
    #39
    0
  11. #20 _gujellal_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 13:01
    มาร์คใจร้ายมากเลยวะ อยากจะเก็บเขาไว้แต่เก็บไว้ในฐานะเมียน้อยนี่ก็เกินไปนะ.!
    #20
    0
  12. #19 tbmb2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 09:41
    พี่มาร์ค เหมือนคนที่อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคนอย่างไรไม่รู้
    #19
    0
  13. #18 MingNuttagun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 17:27
    ฮือออสงสารแบมจัง ยุคแบมก็มาค่ะ
    มาเร้วเร้วน้ะไรท์
    #18
    0
  14. #17 lovebam2x (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 13:44
    ฮืออออเกลียดมาร์ค อย่ามาทำให้น้องแบมของฉันต้องโดนตราหน้าว่าเป็นเมียน้อยนะ
    #17
    0
  15. #15 JB993MK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 12:45
    พี่มาร์คแม่งจัยมากอ่ะ โกรธธ แบมเลิกเถอะ TT
    #15
    0